ಪದ್ಮಪುರಾಣಮ್

ಸಾಂಗೋಪಾಂಗೇತಿಹಾಸಾಂಶ್ಚ ಸರಹಸ್ಯಾನ್ಸಸಂಗ್ರಹಾನ್। ವೇದಾನಧೀತೇ ವಕ್ತ್ರೇಣ ಪಂಚಮೇನೋರ್ದ್ಧ್ವಚಕ್ಷುಷಾ

ಅವನ ಐದನೇ ಮುಖದಿಂದ, ಅದರ ಮೇಲ್ನೋಟದಿಂದ, ವೇದಗಳ ಅಂಗ, ಉಪಾಂಗ, ಇತಿಹಾಸ, ರಹಸ್ಯ, ಸಂಗ್ರಹಗಳೊಂದಿಗೆ ವೇದಗಳನ್ನು ಪಠಿಸುತ್ತಾನೆ.

ತಸ್ಯಾಽಸುರಸುರಾಃ ಸರ್ವೇ ವಕ್ತ್ರಸ್ಯಾದ್ಭುತವರ್ಚಸಃ। ತೇಜಸಾ ನ ಪ್ರಕಾಶಂತೇ ದೀಪಾಃ ಸೂರ್ಯೋದಯೇ ಯಥಾ

ಆ ಅದ್ಭುತ ಪ್ರಕಾಶ ಹೊಂದಿರುವ ಮುಖದ ಮುಂದೆ ದೇವರುಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ತಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಅದು ಸೂರ್ಯೋದಯದಲ್ಲಿ ದೀಪಗಳಂತಿದೆ.

ಸ್ವಪುರೇಷ್ವಪಿ ಸೋದ್ವೇಗಾ ಹ್ಯವರ್ತಂತ ವಿಚೇತಸಃ। ನ ಕಂಚಿದ್ಗಣಯೇಚ್ಚಾನ್ಯಂ ತೇಜಸಾ ಕ್ಷಿಪತೇ ಪರಾನ್

ತಾವು ತಮಗೆ ಸೇರಿದ ಪಟ್ಟಣಗಳಲ್ಲಿದ್ದರೂ, ಆತಂಕದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಗೊಂದಲಗೊಂಡು, ಯಾರನ್ನೂ ಪರಿಗಣಿಸಲಿಲ್ಲ; ಅವನ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಇತರರನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.

ನಾಭಿಗಂತು ನ ಚ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಪುರಸ್ತಾನ್ನೋಪಸರ್ಪಿತುಮ್। ಶೇಕುಸ್ತ್ರಸ್ತಾಃ ಸುರಾಸ್ಸರ್ವೇ ಪದ್ಮಯೋನಿಂ ಮಹಾಪ್ರಭುಮ್

ಮುಂಭಾಗದಿಂದ ಹತ್ತಿ ನೋಡುವುದು, ನೋಡುವುದು, ಹತ್ತಿರ ಹೋಗುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ; ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ಪದ್ಮಯೋನಿಯನ್ನು, ಮಹಾಪ್ರಭುವನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಲಾಗಲಿಲ್ಲ.

ಅಭಿಭೂತಮಿವಾತ್ಮಾನಂ ಮನ್ಯಮಾನಾ ಹತತ್ವಿಷಃ। ಸರ್ವೇ ತೇ ಮಂತ್ರಯಾಮಾಸುರ್ದೈವತಾ ಹಿತಮಾತ್ಮನಃ

ತಾವು ಸೋತುಹೋಗಿದ್ದೇವೆ, ನಮ್ಮ ಪ್ರಕಾಶ ನಾಶವಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿ, ಎಲ್ಲರೂ ದೇವತೆಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಚಿಂತಿಸಿದರು.

ಗಚ್ಛಾಮಃ ಶರಣಂ ಶಂಭುಂ ನಿಸ್ತೇಜಸೋಽಸ್ಯ ತೇಜಸಾ। ದೇವಾ ಊಚುಃ। ನಮಸ್ತೇಸರ್ವಸತ್ವೇಶ ಮಹೇಶ್ವರ ನಮೋನಮಃ೧೦೦ 1.14.

ನಾವು ಅವನ ಪ್ರಕಾಶದ ಮುಂದೆ ಶಕ್ತಿಹೀನರಾಗಿದ್ದೇವೆ, ಶರಣಾಗಿ ಶಂಭುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗೋಣ. ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಮಹೇಶ್ವರ, ನಮಸ್ಕಾರಗಳು, ನಮಸ್ಕಾರಗಳು!

ಜಗದ್ಯೋನೇ ಪರಂಬ್ರಹ್ಮ ಭೂತಾನಾಂ ತ್ವಂ ಸನಾತನಃ। ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ಸರ್ವಜಗತಾಂ ತ್ವಂ ಹೇತುರ್ವಿಷ್ಣುನಾ ಸಹ

ಜಗತ್ತಿನ ಮೂಲ, ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ನೀನು ಭೂತಗಳೆಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಶಾಶ್ವತನು; ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತಿನ ಆಧಾರ, ವಿಷ್ಣುವಿನೊಂದಿಗೆ ಕಾರಣನೂ ನೀನೇ.

ಏವಂ ಸಂಸ್ತೂಯಮಾನೋಸೌ ದೇವರ್ಷಿಪಿತೃದಾನವೈಃ। ಅಂತರ್ಹಿತ ಉವಾಚೇದಂ ದೇವಾಃ ಪ್ರಾರ್ಥಯತೇಪ್ಸಿತಮ್

ಈ ರೀತಿ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಅದೆಡೆಗೆ ಕಾಣೆಯಾಗಿದ್ದನು. ಆಗ ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ದೇವತೆಗಳೇ, ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದುದನ್ನು ಕೇಳಿ.'

ದೇವಾ ಊಚುಃ। ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷದರ್ಶನಂ ದತ್ವಾ ದೇಹಿ ದೇವ ಯಥೇಪ್ಸಿತಮ್। ಕೃತ್ವಾ ಕಾರುಣ್ಯಮಸ್ಮಾಕಂ ವರಶ್ಚಾಪಿ ಪ್ರದೀಯತಾಮ್

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ನೀನು ನಮ್ಮೆದುರಿಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಈಗ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಕರುಣೆ ತೋರಿಸಿ, ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದ ವರವನ್ನು ನಮಗೆ ಕೊಡು.'

ಯದಸ್ಮಾಕಂ ಮಹದ್ವೀರ್ಯಂ ತೇಜ ಓಜಃ ಪರಾಕ್ರಮಃ। ತತ್ಸರ್ವಂ ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಗ್ರಸ್ತಂ ಪಂಚಮಾಸ್ಯಸ್ಯ ತೇಜಸಾ

'ನಮ್ಮ ದೊಡ್ಡ ಶಕ್ತಿ, ಪ್ರಕಾಶ, ಬಲ ಮತ್ತು ಧೈರ್ಯ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಬ್ರಹ್ಮನ ಐದನೇ ಮುಖದ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಅವನಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ.'

ವಿನೇಶುಃ ಸರ್ವತೇಜಾಂಸಿ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ಪುನಃ ಪ್ರಭೋ। ಜಾಯತೇ ತು ಯಥಾಪೂರ್ವಂ ತಥಾ ಕುರು ಮಹೇಶ್ವರ

'ಪ್ರಭು, ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಶಕ್ತಿಗಳು ನಾಶವಾಗಿವೆ, ಆದರೆ ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವು ಮತ್ತೆ ಹಳೆಯದಂತೆ ನಮಗೆ ಲಭಿಸಲಿ. ಮಹೇಶ್ವರ, ಅವುಗಳನ್ನು ಹೀಗೆಯೇ ಪುನಃ ಉಂಟುಮಾಡು.'

ತತಃ ಪ್ರಸನ್ನವದನೋ ದೇವೈಶ್ಚಾಪಿ ನಮಸ್ಕೃತಃ। ಜಗಾಮ ಯತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾಽಸೌ ರಜೋಹಂಕಾರಮೂಢಧೀಃ

ಆಮೇಲೆ, ದೇವತೆಗಳು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮುಖವಿಟ್ಟು ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನು ಇದ್ದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು. ಆ ಬ್ರಹ್ಮನು ಅಹಂಕಾರ ಮತ್ತು ಕಾಮದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮಡುಕೊಂಡಿದ್ದನು.

ಸ್ತುವಂತೋ ದೇವದೇವೇಶಂ ಪರಿವಾರ್ಯ ಸಮಾವಿಶನ್। ಬ್ರಹ್ಮಾ ತಮಾಗತಂ ರುದ್ರಂ ನ ಜಜ್ಞೇ ರಜಸಾವೃತಃ

ದೇವತೆಗಳು ದೇವದೇವನನ್ನು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು, ಹೊಗಳುತ್ತಾ ಒಳಗೆ ಹೋದರು. ಆದರೆ ರಜೋಗುಣದಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಬಂದ ರುದ್ರನನ್ನು ಗುರುತಿಸಲಿಲ್ಲ.

ಸೂರ್ಯಕೋಟಿಸಹಸ್ರಾಣಾಂ ತೇಜಸಾ ರಂಜಯನ್ಜಗತ್। ತದಾದೃಶ್ಯತ ವಿಶ್ವಾತ್ಮಾ ವಿಶ್ವಸೃಗ್ವಿಶ್ವಭಾವನಃ

ಅವನು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸೂರ್ಯರಂತೆ ಜಗತ್ತನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಪಡಿಸುತ್ತಾ, ವಿಶ್ವದ ಆತ್ಮ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ಮತ್ತು ಪೋಷಕನಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.

ಸಪಿತಾಮಹಮಾಸೀನಂ ಸಕಲಂ ದೇವಮಂಡಲಮ್। ಅಭಿಗಮ್ಯ ತತೋ ರುದ್ರೋ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಪರಮೇಷ್ಠಿನಮ್

ಅವನು ಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಸಮೂಹ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಜಾಗಕ್ಕೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು. ರುದ್ರನು ಪರಮೇಶ್ವರನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು.

ಅಹೋತಿತೇಜಸಾ ವಕ್ತ್ರಮಧಿಕಂ ದೇವ ರಾಜತೇ। ಏವಮುಕ್ತ್ವಾಟ್ಟಹಾಸಂ ತು ಮುಮೋಚ ಶಶಿಶೇಖರಃ

'ದೇವಾ, ನಿನ್ನ ಮುಖ ಈಗ ಇನ್ನಷ್ಟು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿದೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಚಂದ್ರಧಾರಿ ಮಹಾದೇವನು ಜೋರಾಗಿ ನಗಿದನು.

ವಾಮಾಂಗುಷ್ಠನಖಾಗ್ರೇಣ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪಂಚಮಂ ಶಿರಃ। ಚಕರ್ತ ಕದಲೀಗರ್ಭಂ ನರಃ ಕರರುಹೈರಿವ

ಬಲಗಾಲಿನ ಹೆಬ್ಬೆರಳಿನ ನೇಲಿನಿಂದ, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಐದನೇ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿದನು. ಅದು ಎಂತಹಂದರೆ, ಒಬ್ಬನು ಬಾಳೆಹಣ್ಣಿನ ಮೊಗ್ಗನ್ನು ಬೆರಳಿನಿಂದ ಕಿತ್ತುಹಾಕುವಂತೆ.

ವಿಚ್ಛಿನ್ನಂ ತು ಶಿರಃ ಪಶ್ಚಾದ್ಭವಹಸ್ತೇ ಸ್ಥಿತಂ ತದಾ। ಗ್ರಹಮಂಡಲಮಧ್ಯಸ್ಥೋ ದ್ವಿತೀಯ ಇವ ಚಂದ್ರಮಾಃ

ಆ ಕಡಿದ ತಲೆ ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲೇ ಉಳಿದು, ಗ್ರಹಗಳ ನಡುವೆ ಎರಡನೇ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.

ಕರೋತ್ಕ್ಷಿಪ್ತಕಪಾಲೇನ ನನರ್ತ ಚ ಮಹೇಶ್ವರಃ। ಶಿಖರಸ್ಥೇನ ಸೂರ್ಯೇಣ ಕೈಲಾಸ ಇವ ಪರ್ವತಃ

ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಪಾಲವನ್ನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಮಹೇಶ್ವರನು ನೃತ್ಯಮಾಡಿದನು. ಅದು, ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ಸೂರ್ಯನಿರುವ ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.

ಛಿನ್ನೇ ವಕ್ತ್ರೇ ತತೋ ದೇವಾ ಹೃಷ್ಟಾಸ್ತಂ ವೃಷಭಧ್ವಜಮ್। ತುಷ್ಟುವುರ್ವಿವಿಧೈಸ್ತೋತ್ರೈರ್ದೇವದೇವಂ ಕಪರ್ದಿನಮ್

ಬ್ರಹ್ಮನ ತಲೆ ಕಡಿದಾಗ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು. ಅವರು ಎತ್ತಿನ ಧ್ವಜದವನ್ನೂ, ಜಟಾಧಾರಿಯನ್ನೂ, ದೇವದೇವನನ್ನೂ ಅನೇಕ ಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಹೊಗಳಿದರು.

ದೇವಾ ಊಚುಃ। ನಮಃ ಕಪಾಲಿನೇ ನಿತ್ಯಂ ಮಹಾಕಾಲಸ್ಯ ಕಾಲಿನೇ। ಐಶ್ವರ್ಯಜ್ಞಾನಯುಕ್ತಾಯ ಸರ್ವಭಾಗಪ್ರದಾಯಿನೇ

ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ಯುಗಯುಗಾಂತರವೂ ಕಪಾಲವನ್ನು ಹೊತ್ತಿರುವವನೆ, ಮಹಾಕಾಲನ ಕಾಲನೆ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿರುವವನೆ, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಪಾಲನ್ನು ಕೊಡುವವನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.'

ನಮೋ ಹರ್ಷವಿಲಾಸಾಯ ಸರ್ವದೇವಮಯಾಯ ಚ। ಕಲೌ ಸಂಹಾರಕರ್ತಾ ತ್ವಂ ಮಹಾಕಾಲಃ ಸ್ಮೃತೋ ಹ್ಯಸಿ

'ಆನಂದದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನೆ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ರೂಪವನ್ನೂ ಹೊಂದಿರುವವನೆ, ಕಳಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಸಂಹಾರ ಮಾಡುವವನೆ, ನೀನು ಮಹಾಕಾಲನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವೆ.'

ಭಕ್ತಾನಾಮಾರ್ತಿನಾಶಸ್ತ್ವಂ ದುಃಖಾಂತಸ್ತೇನ ಚೋಚ್ಯಸೇ। ಶಂಕರೋಷ್ಯಾಶುಭಕ್ತಾನಾಂ ತೇನ ತ್ವಂ ಶಂಕರಃ ಸ್ಮೃತಃ

'ಭಕ್ತರ ದುಃಖವನ್ನು ನೀನು ದೂರಮಾಡುವವನೆ, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ದುಃಖಾಂತನೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವೆ. ಭಕ್ತರಿಗೆ ಶುಭವನ್ನು ನೀಡುವವನೆ, ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ಶಂಕರನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಡುವೆ.'

ಛಿನ್ನಂ ಬ್ರಹ್ಮಶಿರೋ ಯಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ಕಪಾಲಂ ಬಿಭರ್ಷಿ ಚ। ತೇನ ದೇವ ಕಪಾಲೀ ತ್ವಂ ಸ್ತುತೋ ಹ್ಯದ್ಯ ಪ್ರಸೀದ ನಃ

'ಬ್ರಹ್ಮನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿದು, ಅದನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿರುವುದರಿಂದ, ದೇವಾ, ನೀನು ಇಂದು ಕಪಾಲಿನೆಂದು ಹೊಗಳಲ್ಪಡುತ್ತೀಯೆ. ದಯಮಾಡು ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ.'

ಏವಂ ಸ್ತುತಃ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ದೇವಾನ್ಪ್ರಸ್ಥಾಪ್ಯ ಶಂಕರಃ। ಸ್ವಾನಿ ಧಿಷ್ಣ್ಯಾನಿ ಭಗವಾಂಸ್ತತ್ರೈವಾಸೀನ್ಮುದಾನ್ವಿತಃ

ಈ ರೀತಿ ಹೊಗಳಲ್ಪಟ್ಟ ಶಂಕರನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿ, ಸ್ವಂತ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದನು.

ವಿಜ್ಞಾಯ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಭಾವಂ ತತೋ ವೀರಸ್ಯ ಜನ್ಮ ಚ। ಶಿರೋ ನೀರಸ್ಯ ವಾಕ್ಯಾತ್ತು ಲೋಕಾನಾಂ ಕೋಪಶಾಂತಯೇ

ಬ್ರಹ್ಮನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ತಿಳಿದು, ಆ ವೀರನ ಹುಟ್ಟಿನ ಕಥೆಯನ್ನೂ ಅರಿತು, ಶಿರವಿಲ್ಲದವನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಲೋಕಗಳ ಕೋಪವನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು—

ಶಿರಸ್ಯಂಜಲಿಮಾಧಾಯ ತುಷ್ಟಾವಾಥ ಪ್ರಣಮ್ಯ ತಮ್। ತೇಜೋನಿಧಿ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಜ್ಞಾತುಮಿತ್ಥಂ ಪ್ರಜಾಪತಿಮ್

ಆ ಶಿರವನ್ನು ಕೈಮುಗಿದು ಹಿಡಿದು, ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪ್ರಕಾಶದ ನಿಧಿಯಾದ ಪರಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಗುರುತಿಸಿ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.

ನಿರುಕ್ತಸೂಕ್ತರಹಸ್ಯೈರ್ಋಗ್ಯಜುಃ ಸಾಮಭಾಷಿತೈಃ। ರುದ್ರ ಉವಾಚ। ಅಪ್ರಮೇಯ ನಮಸ್ತೇಸ್ತು ಪರಮಸ್ಯ ಪರಾತ್ಮನೇ

ನಿರುಕ್ತ, ಸೂಕ್ತ, ಋಗ್ವೇದ, ಯಜುರ್ವೇದ, ಸಾಮವೇದದ ಗುಪ್ತವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ರುದ್ರನು ಹೇಳಿದನು: 'ಅಪಾರನಾದ ಪರಮಾತ್ಮನೆ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.'

ಅದ್ಭುತಾನಾಂ ಪ್ರಸೂತಿಸ್ತ್ವಂ ತೇಜಸಾಂ ನಿಧಿರಕ್ಷಯಃ। ವಿಜಯಾದ್ವಿಶ್ವಭಾವಸ್ತ್ವಂ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತಾ ಮಹಾದ್ಯುತೇ

ಅದ್ಭುತಗಳ ಮೂಲನೀನು, ಶಕ್ತಿಗಳ ಅಕ್ಷಯ ಭಂಡಾರನೀನು; ನಿನ್ನ ಜಯದಿಂದ ಈ ವಿಶ್ವವು ಹುಟ್ಟುತ್ತದೆ, ನೀನು ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ, ಮಹಾ ಪ್ರಕಾಶಮಯ.