ತಯಾ ಸಹಾವಸದ್ದೇವ್ಯಾ ಶತವರ್ಷಾಣಿ ಭಾರ್ಗವಃ। ಅದೃಶ್ಯಃ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ಮಾಯಯಾ ಸಂಶಿತವ್ರತಃ
ಆ ದೇವಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಭಾರ್ಗವನು ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ, ತನ್ನ ವ್ರತ ಮತ್ತು ಮಾಯೆಯಿಂದ ವಾಸವಿದ್ದನು.
ಕೃತಾರ್ಥಮಾಗತಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಶುಕ್ರಂ ಸರ್ವೇ ದಿತೇಸ್ಸುತಾಃ। ಅಭಿಜಗ್ಮುರ್ಗೃಹಂ ತಸ್ಯ ಮುದಿತಾಸ್ತೇ ದಿದೃಕ್ಷವಃ
ಶುಕ್ರನು ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ ಹಿಂತಿರುಗಿದನೆಂದು ತಿಳಿದು, ದಿತಿಯ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನ ಮನೆಗೆ ಬಂದು ಅವನನ್ನು ನೋಡಲು ಉತ್ಸುಕರಾದರು.
ಗತಾ ಯದಾ ನ ಪಶ್ಯಂತಿ ಮಾಯಯಾ ಸಂವೃತಂ ಗುರುಮ್। ಲಕ್ಷಣಂ ತಸ್ಯ ಚಾಬುದ್ಧ್ವಾ ನಾದ್ಯಾಗಚ್ಛತಿ ನೋ ಗುರುಃ
ಅವರು ಬಂದು ನೋಡಿದಾಗ, ಮಾಯೆಯಿಂದ ಗುರುವನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಅವನ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನೂ ಗುರುತಿಸದೆ, 'ನಮ್ಮ ಗುರು ಇಂದು ಬಂದಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಏವಂ ತೇ ಸ್ವಾನಿ ಧಿಷ್ಣ್ಯಾನಿ ಗತಾಃ ಸರ್ವೇ ಯಥಾಗತಾಃ। ತತೋ ದೇವಗಣಾಸ್ಸರ್ವೇ ಗತ್ವಾಂಗಿರಸಮಬ್ರುವನ್
ಹೀಗೆ, ಅವರು ಬಂದಂತೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಆಸನಗಳಿಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ಆ ಬಳಿಕ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಸೇರಿ ಅಂಗಿರಸನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಹೇಳಿದರು.
ದಾನವಾಲಯೇ ತು ಭಗವಾನ್ಗತ್ವಾ ತತ್ರ ಚ ತಾಂ ಚಮೂಮ್। ಮೋಹಯಿತ್ವಾತ್ಮವಶಗಾಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಮೇವ ತಥಾ ಕುರು
ಭಗವಂತನೇ, ನೀನು ದಾನವರು ವಾಸಿಸುವ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರ ಸೇನೆಯನ್ನು ತಕ್ಷಣವೇ ಮೋಹಗೊಳಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸು.
ಧಿಷಣಸ್ತಾನ್ಸುರಾನಾಹ ಏವಮೇವ ವ್ರಜಾಮ್ಯಹಮ್। ತೇನ ಗತ್ವಾ ದಾನವೇಂದ್ರಃ ಪ್ರಹ್ಲಾದೋ ವೈ ವಶೀಕೃತಃ
ದಿಶಣನು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಹೌದು, ನಾನು ಹೀಗೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.' ಹೀಗೆ ಹೋಗಿ, ದಾನವರಾಧ್ಯಕ್ಷ ಪ್ರಹ್ಲಾದನನ್ನು ತನ್ನ ವಶಕ್ಕೆ ತಂದನು.
ಶುಕ್ರೋ ಭೂತ್ವಾ ಸ್ಥಿತಸ್ತತ್ರ ಪೌರೋಹಿತ್ಯಂ ಚಕಾರ ಸಃ। ಸ್ಥಿತೋ ವರ್ಷಶತಂ ಸಾಗ್ರಮುಶನಾ ತಾವದಾಗತಃ
ಅವನು ಶುಕ್ರನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲೇ ಉಳಿದು, ಪುರೋಹಿತ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸಿದನು. ಉಶನನು ಶತ ವರ್ಷಕ್ಕೂ ಹೆಚ್ಚು ಕಾಲ ಅಲ್ಲೇ ಇದ್ದನು, ನಂತರ ಹಿಂದಿರುಗಿದನು.
ದನುಪುತ್ರೈಸ್ತತೋ ದೃಷ್ಟಃ ಸಭಾಯಾಂ ತು ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ। ಉಶನಾ ಏಕ ಏವಾತ್ರ ದ್ವಿತೀಯಃ ಕಿಮಿಹಾಗತಃ
ಆಮೇಲೆ, ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ದನುಪುತ್ರರು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನೂ ನೋಡಿದರು; 'ಇಲ್ಲಿ ಉಶನನಿದ್ದಾನೆ, ಆದರೆ ಈ ಎರಡನೆಯವನು ಯಾರು? ಅವನು ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಬಂದನು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದರು.
ಸುಮಹತ್ಕೌತುಕಂ ಚಾತ್ರ ಭವಿತಾ ವಿಗ್ರಹೋ ದೃಢಮ್। ಕಿಂ ವದಿಷ್ಯತಿ ಲೋಕೋಯಂ ದ್ವಾರಿ ಯೋಯಂ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ
ಅಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಕುತೂಹಲ ಉಂಟಾಯಿತು, ಗಟ್ಟಿಯಾದ ಜಗಳವೂ ಸಂಭವಿಸಲಿದೆ ಎಂಬ ಸೂಚನೆ ಕಂಡುಬಂದಿತು. 'ಈ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿರುವವನ ಬಗ್ಗೆ ಜನರು ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ?' ಎಂದು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು.
ಸಭಾಯಾಮಾಸ್ಥಿತೋ ಯೋಯಂ ಗುರುಃ ಕಿಂ ನೋ ವದಿಷ್ಯತಿ। ಏವಂ ಪ್ರಜಲ್ಪತಾಂ ತೇಷಾಂ ದನೂನಾಂ ಕವಿರಾಗತಃ
'ಈ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ಗುರು ನಮ್ಮೊಡನೆ ಏನು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ?' ಎಂದು ದಾನವರು ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಕವಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು.
ಸ್ವರೂಪಧಾರಿಣಂ ತತ್ರ ದೃಷ್ಟ್ವಾಸೀನಂ ಬೃಹಸ್ಪತಿಮ್। ಉವಾಚ ವಚನಂ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಕಿಮರ್ಥಂ ತ್ವಮಿಹಾಗತಃ
ಅವರು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯನ್ನನ್ನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಕೋಪದಿಂದ ಕೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದೆ?'
ಶಿಷ್ಯಾನ್ಮೋಹಯಸೇ ಮೇ ತ್ವಂ ಯುಕ್ತಂ ಸುರಗುರೋಸ್ತವ। ಮೂಢಾಸ್ತೇ ತ್ವಾಂ ನ ಜಾನಂತಿ ತ್ವನ್ಮಾಯಾಮೋಹಿತಾ ಧ್ರುವಮ್
'ನೀನು ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ; ಇದು ನಿನ್ನಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳ ಗುರುವಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವೇ. ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯರು ನಿನ್ನನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಅವರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮೋಹಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.'
ತನ್ನ ಯುಕ್ತಂ ತವ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಪರಶಿಷ್ಯಪ್ರಧರ್ಷಣಮ್। ವ್ರಜ ತ್ವಂ ದೇವಲೋಕಂ ಸ್ವಂ ತಿಷ್ಠ ಧರ್ಮಮವಾಪ್ಸ್ಯಸಿ
'ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಪರರ ಶಿಷ್ಯರನ್ನು ಕಾಡುವುದು ನಿನ್ನಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ನೀನು ನಿನ್ನ ದೇವಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಗು, ಅಲ್ಲೇ ಇರುವೆ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀಯೆ.'
ಶಿಷ್ಯೋ ಹಿ ಮೇ ಕಚಃ ಪೂರ್ವಂ ಹತೋ ದಾನವಪುಂಗವೈಃ। ವಿದ್ಯಾರ್ಥೀ ತನಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಂಸ್ತವಾಯೋಗ್ಯಾ ಗತಿಸ್ತ್ವಿಹ
'ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯನು ಕಚನು ದಾನವರಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟನು. ಅವನು ವಿದ್ಯೆಗಾಗಿ ಬಂದಿದ್ದನು, ನೀನೊಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮಗನು; ನಿನ್ನ ಇಲ್ಲಿರುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.'
ಶ್ರುತ್ವಾ ತು ತಸ್ಯ ತದ್ವಾಕ್ಯಂ ಸ್ಮಿತಂ ಕೃತ್ವಾವದದ್ಗುರುಃ। ಸಂತಿ ಚೋರಾಃ ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಯೇಪರದ್ರವ್ಯಾಪಹಾರಿಣಃ
ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗುರುನು ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪರರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕಳವುಮಾಡುವ ಕಳ್ಳರು ಇದ್ದಾರೆ.'
ಏವಂ ವಿಧಾನದೃಷ್ಟಾಶ್ಚ ರೂಪದೇಹಾಪಹಾರಿಣಃ। ವೃತ್ರಘಾತೇನ ಚೇಂದ್ರಸ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಹಹತ್ಯಾ ಪುರಾಭವತ್
'ಹಾಗೆಯೇ, ರೂಪ ಮತ್ತು ದೇಹವನ್ನು ಕಳವುಮಾಡುವವರೂ ಇದ್ದಾರೆ. ಇಂದ್ರನು ವೃತ್ರನನ್ನು ಕೊಂದಾಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆಯ ಪಾಪವು ಅವನಿಗೆ ಬಂತು.'
ಲೋಕಾಯತಿಕ ಶಾಸ್ತ್ರೇಣ ಭವತಾ ಸಾ ತಿರಸ್ಕೃತಾ। ಜಾನಾಮಿ ತ್ವಾಮಾಂಗಿರಸಂ ದೇವಾಚಾರ್ಯಂ ಬೃಹಸ್ಪತಿಮ್
'ನಿನ್ನ ಲೋಕಾಯತ ಶಾಸ್ತ್ರದಿಂದ ಆ ಪಾಪವನ್ನು ನೀನು ಮುಚ್ಚಿದ್ದೆ. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು, ಅಂಗಿರಸನ ಮಗನಾದ ದೇವತೆಗಳ ಗುರು ಬೃಹಸ್ಪತಿಯೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ.'
ಮದ್ರೂಪಧಾರಿಣಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಸರ್ವೇ ಪಶ್ಯತ ದಾನವಾಃ। ಏಷ ವೋ ಮೋಹನಾಯಾಲಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವಿಷ್ಣುವಿಚೇಷ್ಟಿತೈಃ
'ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಬಂದಿರುವವನನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ನೋಡಿ, ದಾನವರೆ! ಈತನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಉಪಾಯದಿಂದ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಮೋಹಗೊಳಿಸಲು ಮಾತ್ರ ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.'
ತದೇನಂ ಶೃಂಖಲೈರ್ಬದ್ಧ್ವಾ ಕ್ಷಿಪೇತ ಲವಣಾರ್ಣವೇ। ಪುನರೇವಾಬ್ರವೀಚ್ಛುಕ್ರಃ ಪುರೋಧಾಯಂ ದಿವೌಕಸಾಮ್
'ಆದುದರಿಂದ, ಅವನನ್ನು ಜಂಜಿಗಳಿಂದ ಕಟ್ಟಿಹಾಕಿ ಉಪ್ಪಿನ ಸಮುದ್ರಕ್ಕೆ ಎಸೆಯಿರಿ.' ಮತ್ತೆ ಶುಕ್ರನು ದೇವತೆಗಳ ಪುರೋಹಿತನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು:
ಮೋಹಿತಾನೂನಮೇತೇನ ಕ್ಷಯಂ ಯಾಸ್ಯಥ ದಾನವಾಃ। ಭೋ ಅಹಂ ದಾನವೇಂದ್ರೇಹ ವಂಚಿತೋಽಸ್ಮಿ ದುರಾತ್ಮನಾ
'ಈತನು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮೋಹಗೊಳಿಸಿದ್ದಾನೆ, ನೀವು ದಾನವರು ನಾಶವಾಗುವಿರಿ. ಹೇ ದಾನವರಾಧ್ಯಕ್ಷನೆ, ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ದುಷ್ಟನಿಂದ ಮೋಸಹೋಗಿದ್ದೇನೆ.'
ಕಿಮರ್ಥಂ ಭವತಾ ತ್ಯಕ್ತಃ ಕೃತಶ್ಚಾನ್ಯಃ ಪುರೋಹಿತಃ। ದೇವಾಚಾರ್ಯಓಂಗಿರಃಪುತ್ರಏಷಏವಬೃಹಸ್ಪತಿಃ
'ನೀನು ನನನ್ನು ಯಾವ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ತ್ಯಜಿಸಿ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನನ್ನು ಪುರೋಹಿತನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದ್ದೆ? ಈತನು ಅಂಗಿರಸನ ಮಗ, ದೇವತೆಗಳ ಗುರು ಬೃಹಸ್ಪತಿ.'
ವಂಚಿತೋಸಿ ನ ಸಂದೇಹೋ ಹಿತಾರ್ಥಂ ತು ದಿವೌಕಸಾಮ್। ತ್ಯಜಸ್ವೈನಂ ಮಹಾಭಾಗ ಶತ್ರುಪಕ್ಷಜಯಾವಹಮ್
'ನೀನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಮೋಸಹೋಗಿದ್ದೀಯೆ, ಆದರೆ ಇದು ದೇವತೆಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಆಗಿದೆ. ಹೇ ಮಹಾಭಾಗನೆ, ಶತ್ರುಪಕ್ಷಕ್ಕೆ ಜಯವನ್ನು ತರುವ ಈತನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.'
ಅನುಶಿಷ್ಯಭಯಾದ್ಯಾತಃ ಪೂರ್ವಮೇವಮಹಂ ಪ್ರಭೋ। ಜಲಮಧ್ಯೇಸ್ಥಿತಃ ಪೀತೋ ಮಹಾದೇವೇನ ಶಂಭುನಾ
ಪ್ರಭುವೇ, ಉಪದೇಶ ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಹಿಂದೆ ಹೀಗೆ ಹೊರಟೆ. ಆಗ ಮಹಾದೇವನಾದ ಶಂಭುನು ನೀರಿನ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕುಡಿದನು.
ಉದರಸ್ಥಸ್ಯ ಮೇ ಜಾತಂ ಸಾಗ್ರಂ ವರ್ಷಶತಂ ಕಿಲ। ಉದರಾಚ್ಛುಕ್ರರೂಪೇಣ ಶಿಶ್ನೇನಾಹಂ ವಿಸರ್ಜಿತಃ೩೦೦ 1.13.
ನಾನು ಅವನ ಹೊಟ್ಟೆಯಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇದ್ದೆನು. ನಂತರ ಅವನ ದೇಹದಿಂದ ಬೀಜ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಹೊರಹಾಕಿದನು.
ವರದಃ ಪ್ರಾಹ ಮಾಂ ದೇವಶ್ಶುಕ್ರೇಷ್ಟಂ ತ್ವಂ ವರಂ ವೃಣು। ಮಯಾವೃತೋ ವರಂ ರಾಜನ್ದೇವದೇವಃ ಪಿನಾಕಧೃತ್
ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ದೇವರು ನನಗೆ ಹೀಗೆಂದನು: 'ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಬಯಕೆ ಯಾವುದು, ಅದನ್ನು ಕೇಳು. ರಾಜನೇ, ಬಿಲ್ಲು ಹಿಡಿದ ದೇವದೇವನು ನಿನಗೆ ವರವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.'
ಮನಸಾ ಚಿಂತಿತಾ ಹ್ಯರ್ಥಾ ಮಾನಸೇ ಯೇ ಸ್ಥಿತಾ ವರಾಃ। ಭವಂತು ಮಯಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಸಾದಾತ್ತವ ಶಂಕರ
ಶಂಕರಾ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬರುವ ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ ಎಲ್ಲ ವರಗಳು, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನನಗೆ ದೊರಕಲಿ.
ಏವಮಸ್ತ್ವಿತಿ ದೇವೇನ ಪ್ರೇಷಿತೋಽಸ್ಮಿ ತವಾಂತಿಕಮ್। ತಾವದತ್ರಾಭವಚ್ಚಾಯಂ ಪುರೋಧಾಸ್ತೇ ಬೃಹಸ್ಪತಿಃ
ದೇವರು 'ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಅಷ್ಟರಲ್ಲೇ ಇಲ್ಲಿ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ನಿನ್ನ ಪುರೋಹಿತರಾದನು.
ದೃಷ್ಟಃ ಸತ್ಯಂ ದಾನವೇಂದ್ರ ಮಯೋಕ್ತಂ ತ್ವಂ ನಿಶಾಮಯ। ಬೃಹಸ್ಪತಿಸ್ತದಾ ವಾಕ್ಯಂ ಪ್ರಹ್ಲಾದಂ ಪ್ರತ್ಯಭಾಷತ
ದಾನವರಾಧ್ಯನೇ, ನಾನು ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇನೆ, ನಾನು ನಿಜವನ್ನೇ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ, ಕೇಳು. ಆಗ ಬೃಹಸ್ಪತಿ ಪ್ರಹ್ಲಾದನಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.
ನಾಹಮೇತಂ ಪ್ರಜಾನಾಮಿ ದೇವಂ ವಾ ದಾನವಂ ನರಮ್। ಮದ್ರೂಪಧಾರಿಣಂ ರಾಜನ್ವಂಚನಾರ್ಥಂ ತವಾಗತಮ್
ರಾಜನೇ, ನನ್ನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿರುವ ಈ ವ್ಯಕ್ತಿ ದೇವರೋ, ದಾನವರೋ, ಮಾನವನೋ ಎಂಬುದು ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವನು ನಿನ್ನನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಲು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ.
ತತಸ್ತೇ ದಾನವಾಃ ಸರ್ವೇ ಸಾಧುಸಾಧ್ವಿತಿ ವಾದಿನಃ। ಪುರೋಧಾಃ ಪೌರ್ವಿಕೋ ನೋಸ್ತು ಯೋ ವಾ ಕೋ ವಾ ಭವತ್ವಿತಿ
ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ದಾನವರು ಎಲ್ಲರೂ 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಹಳೆಯ ಪುರೋಹಿತನು ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ಅವನು ಹೋಗಲಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.