ಲೋಕಸ್ಯ ಚ ಹಿತಾರ್ಥಾಯ ಜಾಯತೇ ಮಾನುಷೇಷ್ವಿಹ। ಅಥ ವ್ಯಾಹೃತ್ಯ ವಿಷ್ಣುಂ ಸ ತದಾದಾಯ ಶಿರಃ ಸ್ವಯಮ್
ಈ ಲೋಕದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ನೀನು ಇಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರೊಳಗೆ ಹುಟ್ಟುತ್ತೀ. ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ಭೃಗುನು ಆ ಹೆಂಡತಿಯ ತಲೆಯನ್ನು ತಾನು ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು.
ಸಮಾನೀಯ ತತಃ ಕಾಯಂ ಪಾಣೌ ಗೃಹ್ಯೇದಮಬ್ರವೀತ್। ಭೃಗುರುವಾಚ। ಏಷಾ ತ್ವಂ ವಿಷ್ಣುನಾ ದೇವಿ ಹತಾ ಸಂಜೀವಯಾಮ್ಯಹಂ
ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಆ ದೇಹವನ್ನು ಸೇರಿಸಿ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು ಹೀಗೆಂದನು: ದೇವಿಯೇ, ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ನೀನು ಹತರಾದರೂ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಯದಿ ಕೃತ್ಸ್ನೋ ಮಯಾ ಧರ್ಮೋ ಜ್ಞಾಯತೇ ಚರಿತೋಪಿ ವಾ। ತೇನ ಸತ್ಯೇನ ಜೀವಸ್ವ ಯದಿ ಸತ್ಯಂ ಬ್ರವೀಮ್ಯಹಮ್
ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರೆ ಅಥವಾ ಆಚರಿಸಿದ್ದರೆ, ಆ ಸತ್ಯದಿಂದ ನೀನು ಜೀವಿಸು. ನಾನು ಹೇಳುವುದು ಸತ್ಯವಿದ್ದರೆ, ಜೀವಿಸು.
ತತಸ್ತಾಂ ಪ್ರೋಕ್ಷ್ಯ ಶೀತಾದ್ಭಿರ್ಜೀವಜೀವೇತಿ ಸೋಬ್ರವೀತ್। ತತೋಭಿವ್ಯಾಹೃತೇ ತಸ್ಮಿನ್ದೇವೀ ಸಂಜೀವಿತಾ ತದಾ೨೫೦ 1.13.
ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಆಕೆಯ ಮೇಲೆ ತಣ್ಣನೆಯ ನೀರನ್ನು ಹಿಂದುಕಿ, 'ಜೀವಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು. ಅವನು ಹೀಗೆಂದ ಕೂಡಲೇ ದೇವಿಯು ಜೀವಂತಳಾದಳು.
ತತಸ್ತಾಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಿ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸುಪ್ತೋತ್ಥಿತಾಮಿವ। ಸಾಧುಸಾಧ್ವಿತಿ ದೃಷ್ಟ್ವೈವ ವಚಸ್ತಾಂ ಸರ್ವತೋಬ್ರುವನ್
ಆಕೆ ನಿದ್ರೆಯಿಂದ ಎದ್ದಂತೆ ಇದ್ದುದನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳು ನೋಡಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ 'ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ, ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ' ಎಂದು ಹೊಗಳಿದವು.
ಏವಂ ಪ್ರತ್ಯಾಹೃತಾ ತೇನ ದೇವೀ ಸಾ ಭೃಗುಣಾ ತದಾ। ಮಿಷತಾಂ ದೈವತಾನಾಂ ಹಿ ತದದ್ಭುತಮಿವಾಭವತ್
ಹೀಗೆ ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಭೃಗುನು ಆ ದೇವಿಯನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಿದನು. ದೇವತೆಗಳು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅದು ಅದ್ಭುತವೆಂದು ತೋಚಿತು.
ಅಸಂಭ್ರಾಂತೇನ ಭೃಗುಣಾ ಪತ್ನೀ ಸಂಜೀವಿತಾ ಪುನಃ। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚೇಂದ್ರೋ ನಾಲಭತ ಶರ್ಮ ಕಾವ್ಯಭಯಾತ್ಪುನಃ
ಭೃಗುನು ಆತಂಕವಿಲ್ಲದೆ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಿದನು. ಇದನ್ನು ಕಂಡ ಇಂದ್ರನು, ಕಾವಿಯಿಂದ ಮತ್ತೆ ಭಯಪಟ್ಟು ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಜಾಗರೇ ತತಶ್ಚೇಂದ್ರೋ ಜಯಂತೀಮಿದಮಬ್ರವೀತ್। ಸಂಧಿಕಾಮೋಭ್ಯಧಾದ್ವಾಕ್ಯಂ ಸ್ವಾಂ ಕನ್ಯಾಂ ಪಾಕಶಾಸನಃ
ಆಮೇಲೆ ಜಾಗ್ರತೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಇಂದ್ರನು ಜಯಂತಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು. ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಅವನು ತನ್ನ ಮಗಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಇನ್ದ್ರ ಉವಾಚ। ಏಷ ಕಾವ್ಯೋ ಹ್ಯನಿಂದ್ರಾಯ ವ್ರತಂ ಚರತಿ ದಾರುಣಮ್। ತೇನಾಹಂ ವ್ಯಾಕುಲಃ ಪುತ್ರಿ ಕೃತೋ ಮತಿಮತಾ ದೃಢಮ್
ಇಂದ್ರನು ಹೀಗೆಂದನು: ಈ ಕಾವ್ಯನು ನನ್ನನ್ನು ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಿಸಲು ಭಯಾನಕವಾದ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ಇದರಿಂದ ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಮಗಳೇ, ನಾನು ಬಹಳ ಕಳವಳಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
ತೈಸ್ತೈರ್ಮನೋನುಕೂಲೈಶ್ಚ ಉಪಚಾರೈರತಂದ್ರಿತಾ। ಆರಾಧಯ ತಥಾ ಪುತ್ರಿ ಯಥಾ ತುಷ್ಯೇತ ಸ ದ್ವಿಜಃ
ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹರ್ಷವಾಗುವ ಸೇವೆಗಳನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಮಾಡು, ಮಗಳೇ. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತೃಪ್ತಿಯಾಗುವಂತೆ ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸು.
ಗಚ್ಛ ತ್ವಂ ತಸ್ಯ ದತ್ತಾಸಿ ಪ್ರಯತ್ನಂ ಕುರು ಮತ್ಕೃತೇ। ಏವಮುಕ್ತಾ ಜಯಂತೀ ಸಾ ವಚಃ ಸಂಗೃಹ್ಯ ವೈ ಪಿತುಃ
ನೀನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಡಲ್ಪಟ್ಟೆ. ನನ್ನಿಗಾಗಿ ಶ್ರಮಪಡು. ಹೀಗೆ ತಂದೆ ಹೇಳಿದ ಮಾತನ್ನು ಜಯಂತಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು.
ಅಗಚ್ಛದ್ಯತ್ರ ಘೋರಂ ಸ ತಪೋ ಹ್ಯಾರಭ್ಯ ತಿಷ್ಠತಿ। ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಪಿಬಂತಂ ಸಾ ಕಣಧೂಮಮಧೋಮುಖಮ್
ಅವನು ಭಯಂಕರವಾದ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಅವಳು ಹೋದಳು. ಅವನು ಕೆಳಗೆ ಮುಖಮಾಡಿ, ಧೂಮವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವಳು ಕಂಡಳು.
ಯಕ್ಷೇಣ ಪಾತ್ಯಮಾನಂ ಚ ಕುಂಡಧಾರೇಣ ಪಾವನಮ್। ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಂ ಯತಮಾನಂ ತು ದೇವೀ ಕಾವ್ಯಮವಸ್ಥಿತಮ್
ಯಕ್ಷನು ಕುಂಡದಿಂದ ಶುದ್ಧವಾದ ನೀರನ್ನು ಸುರಿದು ಅವನನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ, ದೇವಿಯು ಕಾವ್ಯನು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದ್ದುದನ್ನು ಕಂಡಳು.
ಶತ್ರೂಪಘಾತೇ ಶ್ರಾಮ್ಯಂನ್ತಂ ದುರ್ಬಲಸ್ಥಿತಿಮಾಸ್ಥಿತಮ್। ಪಿತ್ರಾ ಯಥೋಕ್ತಂ ವಾಕ್ಯಂ ಸಾ ಕಾವ್ಯೇ ಕೃತವತೀ ತದಾ
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವಲ್ಲಿ ಅವನು ದಣಿದು, ದುರ್ಬಲನಾಗಿ ಇದ್ದನು. ಆಗ, ತಂದೆ ಹೇಳಿದಂತೆ ಅವಳು ಕಾವ್ಯನಿಗೆ ಸೇವೆಮಾಡಿದಳು.
ಗೀರ್ಭಿಶ್ಚೈವಾನುಕೂಲಾಭಿಃ ಸ್ತುವಂತೀ ವಲ್ಗುಭಾಷಿಣೀ। ಗಾತ್ರಸಂವಾಹನೈಃ ಕಾಲೇ ಸೇವಮಾನಾ ತ್ವಚಃ ಸುಖೈಃ
ಮೃದುವಾದ, ಸುಂದರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹೊಗಳುತ್ತಾ, ಸಿಹಿಯಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ, ಅವಳ ಕೈಯಿಂದ ಸಮಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಶರೀರವನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಒತ್ತಿ ಸೇವೆಮಾಡಿದಳು.
ವ್ರತಚರ್ಯಾನುಕೂಲಾಭಿರುಪಾಸ್ಯ ಬಹುಲಾಃ ಸಮಾಃ। ಪೂರ್ಣೇ ಧೂಮವ್ರತೇ ತಸ್ಮಿನ್ಘೋರೇ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಕೇ
ಅವನ ವ್ರತಕ್ಕೆ ಅನುಗುಣವಾಗಿ ಅನೇಕ ವರ್ಷಗಳು ಸೇವೆಮಾಡಿದಳು. ಆ ಭಯಂಕರವಾದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಧೂಮವ್ರತವು ಪೂರ್ಣವಾದಾಗ,
ವರೇಣ ಛಂದಯಾಮಾಸ ಶಿವಃ ಪ್ರೀತೋಭವತ್ತದಾ। ಮಹೇಶ್ವರ ಉವಾಚ। ಏತದ್ವ್ರತಂ ತ್ವಯೈಕೇನ ಚೀರ್ಣಂ ನಾನ್ಯೇನ ಕೇನಚಿತ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಿವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ವರವನ್ನು ನೀಡಲು ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡನು ಮತ್ತು ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ವ್ರತವನ್ನು ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೀಯೆ, ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ.'
ತಸ್ಮಾದ್ವೈ ತಪಸಾ ಬುದ್ಧ್ಯಾ ಶ್ರುತೇನ ಚ ಬಲೇನ ಚ। ತೇಜಸಾ ಚ ಸುರಾನ್ಸರ್ವಾಂಸ್ತ್ವಮೇಕೋಭಿಭವಿಷ್ಯಸಿ
ಆದುದರಿಂದ, ನಿನ್ನ ತಪಸ್ಸು, ಬುದ್ಧಿ, ವಿದ್ಯೆ, ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಕೀರ್ತಿಯಿಂದ ನೀನು ಒಬ್ಬನೇ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲುಗೊಳ್ಳುವೆ.
ಯಚ್ಚ ಕಿಂಚಿನ್ಮಯಿ ಬ್ರಹ್ಮನ್ವಿದ್ಯತೇ ಭೃಗುನಂದನ। ಪ್ರತಿದಾಸ್ಯಾಮಿ ತತ್ಸರ್ವಂ ತ್ವಯಾ ವಾಚ್ಯಂ ನ ಕಸ್ಯಚಿತ್
ಓ ಬ್ರಹ್ಮಣ, ಭೃಗು ಪುತ್ರನೆ, ನನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಯಾವುದು ಇದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಇದನ್ನು ಯಾರಿಗೂ ಹೇಳಬಾರದು.
ಕಿಂ ಭಾಷಿತೇನ ಬಹುನಾ ಅವಧ್ಯಸ್ತ್ವಂ ಭವಿಷ್ಯಸಿ। ತಾನ್ದತ್ವಾ ತು ವರಾಂಸ್ತಸ್ಮೈ ಭಾರ್ಗವಾಯ ಪುನಃ ಪುನಃ
ಹೆಚ್ಚು ಮಾತುಗಳ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ; ನೀನು ಯಾರಿಂದಲೂ ಸೋಲದವನಾಗುವೆ. ಹೀಗೆ ಭಾರ್ಗವನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಆ ವರಗಳನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಪ್ರಜೇಶತ್ವಂ ಧನೇಶತ್ವಮವಧ್ಯತ್ವಂ ಚ ವೈ ದದೌ। ಏತಾನ್ಲಬ್ಧ್ವಾ ವರಾನ್ಕಾವ್ಯಃ ಸಂಪ್ರಹೃಷ್ಟತನೂರುಹಃ
ಅವನು ಪ್ರಜೆಗಳ ಅಧಿಪತ್ಯ, ಸಂಪತ್ತಿನ ಅಧಿಪತ್ಯ ಮತ್ತು ಅಜೇಯತೆ ಎಂಬ ವರಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಆ ವರಗಳನ್ನು ಪಡೆದ ಕಾವ್ಯನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
ಏವಮಾಭಾಷ್ಯ ದೇವೇಶಮೀಶ್ವರಂ ನೀಲಲೋಹಿತಮ್। ಪ್ರಜ್ಞಾನ್ವಿತಸ್ತತಸ್ತಸ್ಮೈ ಪ್ರಾಞ್ಜಲಿ ಪ್ರಣತೋ ಽಭವತ್
ಹೀಗೆ ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ನೀಲ-ಕೆಂಪು ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು ಸಂಭೋಧಿಸಿ, ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವನು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ತತಃ ಸೋಂಽತರ್ಹಿತೇ ದೇವೇ ಜಯಂತೀಮಿದಮಬ್ರವೀತ್। ಕಸ್ಯ ತ್ವಂ ಸುಭಗೇ ಕಾ ವಾ ದುಃಖಿತೇ ಮಯಿ ದುಃಖಿತಾ
ಆ ದೇವರು ಅದೆಲ್ಲಿ ಅಡಗಿಕೊಂಡ ನಂತರ, ಅವನು ಜಯಂತಿಗೆ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಓ ಭಾಗ್ಯವಂತೆಯೆ, ನೀನು ಯಾರು? ನಾನು ದುಃಖದಲ್ಲಿರುವಾಗ ನೀನು ಯಾಕೆ ದುಃಖಿತಳಾಗಿದ್ದೀಯೆ?'
ಮಹತಾ ತಪಸಾ ಯುಕ್ತಾ ಕಿಮರ್ಥಂ ಮಾಂ ಜಿಗೀಷಸಿ। ಅನಯಾ ಸಂಸ್ಥಿತಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಶ್ರಯೇಣ ದಮೇನ ಚ
'ನೀನು ಮಹಾ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದೆಯೆ, ನನನ್ನು ಗೆಲ್ಲಲು ಯಾಕೆ ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ಈ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ, ವಿನಯದಿಂದ ಮತ್ತು ನಿಯಮದಿಂದ ಇಲ್ಲೇ ನಿಂತಿದ್ದೀಯೆ.'
ಸ್ನೇಹೇನ ಚೈವ ಸುಶ್ರೋಣಿ ಪ್ರೀತೋಸ್ಮಿ ವರವರ್ಣಿನಿ। ಕಿಮಿಚ್ಛಸಿ ವರಾರೋಹೇ ಕಸ್ತೇ ಕಾಮಃ ಸಮುದ್ಯತಃ
'ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಕೂಡಿದ ಸುಂದರಿ, ನಿನ್ನಿಂದ ನಾನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದೇನೆ, ಓ ಶುಭ್ರವರ್ಣೆಯೆ. ನೀನು ಏನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೆ? ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆ ಏನು?'
ತಂ ತೇ ಸಂಪಾದಯಾಮ್ಯದ್ಯ ಯದ್ಯಪಿ ಸ್ಯಾತ್ಸುದುಷ್ಕರಮ್। ಏವಮುಕ್ತಾಬ್ರವೀದೇನಂ ತಪಸಾ ಜ್ಞಾತುಮರ್ಹಸಿ
'ನೀನು ಏನು ಬಯಸಿದರೂ, ಅದು ಎಷ್ಟು ಕಷ್ಟವಾದರೂ, ಇಂದು ನಿನಗೆ ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ.' ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವಳೂ ಹೇಳಿದಳು: 'ನೀನು ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ತಿಳಿಯಬೇಕು.'
ಚಿಕೀರ್ಷಿತಂ ಹಿ ಮೇ ಬ್ರಹ್ಮಂಸ್ತ್ವಂ ವೈ ವದ ಯಥಾತಥಮ್। ಏವಮುಕ್ತೋಬ್ರವೀದೇನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದಿವ್ಯೇನ ಚಕ್ಷುಷಾ
'ನಿಜವಾಗಿ, ನನಗೆ ಒಂದು ಕಾರ್ಯ ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂಬ ಇಚ್ಛೆ ಇದೆ, ಓ ಬ್ರಹ್ಮಣ. ನೀನು ನನಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕು.' ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವನು ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಮಯಾ ಸಹ ತ್ವಂ ಸುಶ್ರೋಣಿ ಶತವರ್ಷಾಣಿ ಭಾಮಿನಿ। ಸರ್ವಭೂತೈರದೃಶ್ಯಾಂತಃ ಸಂಪ್ರಯೋಗಮಿಹೇಚ್ಛಸಿ
'ನನ್ನ ಜೊತೆ, ಓ ಸುಂದರಿ, ಓ ಪ್ರಕಾಶಮಯಿಯೆ, ನೀನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಕಾಣದಂತೆ ಇಲ್ಲಿ ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ನನ್ನ ಜೊತೆ ಸೇರಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.'
ದೇವಿ ಇಂದೀವರಶ್ಯಾಮೇ ವರಾರ್ಹೇ ವಾಮಲೋಚನೇ। ಏವಂ ವೃಣೋಷಿ ಕಾಮಾಂಸ್ತ್ವಂ ದದೇ ವೈ ವಲ್ಗುಭಾಷಿತೇ
'ದೇವಿಯೆ, ನೀಲಕಮಲದಂತೆ ಕಪ್ಪಾಗಿರುವೆ, ವರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹಳಾಗಿರುವೆ, ಸುಂದರ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದೆಯೆ, ಹೀಗೆ ನೀನು ನಿನ್ನ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆ ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ. ಅವುಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಿನಗೆ ನೀಡುತ್ತೇನೆ, ಓ ಮಧುರವಾಗಿ ಮಾತಾಡುವವಳೇ.'
ಏವಂ ಭವತು ಗಚ್ಛಾವ ಗೃಹಂ ಮೇ ಮತ್ತಕಾಶಿನಿ। ತತಃ ಸ ಗೃಹಮಾಗಮ್ಯ ಜಯಂತ್ಯಾ ಸಹ ಚೋಶನಾ
'ಹೌದು, ಹಾಗೆ ಆಗಲಿ. ಬಾ, ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗೋಣ, ಓ ಮತ್ತಾದವಳೇ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ಜಯಂತಿಯ ಜೊತೆಗೆ ಉಶನನೂ ಸೇರಿ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.