ಗವ್ಯೇನ ಸರ್ಪಿಷಾ ತದ್ವತ್ಪಾಯಸೇನ ಚ ಧರ್ಮವಿತ್। ವಿಪ್ರೇಭ್ಯೋಥ ಧನಂ ದದ್ಯಾತ್ಪುಷ್ಪಮಾಲಾಂ ಚ ಶಕ್ತಿತಃ
ಹಸುವಿನ ತುಪ್ಪದಿಂದ, ಹಾಗೆಯೇ ಪಾಯಸದಿಂದ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಹಣವನ್ನು ಮತ್ತು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಹೂಮಾಲೆಯನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು.
ಯಃ ಕುರ್ಯಾದ್ವಿಧಿನಾನೇನ ಪೌರ್ಣಮಾಸ್ಯಾಂ ಸ್ತ್ರಿಯೋಪಿ ವಾ। ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಃ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಬ್ರಹ್ಮಸಾತ್ಮ್ಯತಾಮ್
ಈ ವಿಧಿಯನ್ನು ಪೌರ್ಣಮಿಯಂದು ಯಾರು ಮಾಡಿದರೂ, ಮಹಿಳೆಯಾದರೂ ಪುರುಷನಾದರೂ, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗಿನ ಏಕ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಇಹಲೋಕೇ ವರಾನ್ಪುತ್ರಾನ್ಸೌಭಾಗ್ಯಂ ಧ್ರುವಮಶ್ನುತೇ। ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಸ ಸ್ಮೃತೋ ವಿಷ್ಣುರಾನಂದಾತ್ಮಾ ಮಹೇಶ್ವರಃ
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅವನು ಉತ್ತಮ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಮತ್ತು ಖಚಿತವಾದ ಭಾಗ್ಯವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ; ಬ್ರಹ್ಮನು ವಿಷ್ಣುವೆಂದು, ಆನಂದಸ್ವರೂಪನೆಂದು, ಮಹೇಶ್ವರನೆಂದು ನೆನಪಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಸುಖಾರ್ಥೀ ಕಾಮರೂಪೇಣ ಸ್ಮರೇದ್ದೇವಂ ಪಿತಾಮಹಮ್। ಏವಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಚಕಾರಾಸೌ ದಿತಿಃ ಸರ್ವಮಶೇಷತಃ
ಆನಂದಕ್ಕಾಗಿ, ಯಾರಿಗೆ ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೂ ಪಿತಾಮಹನಾದ ದೇವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು; ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ದಿತಿಯು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರಿಸಿದಳು.
ಕಶ್ಯಪೋ ವ್ರತಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಾದಾಗತ್ಯ ಪರಯಾ ಮುದಾ। ಚಕಾರ ಕರ್ಕಶಾಂ ಭೂಯೋ ರೂಪಲಾವಣ್ಯಸಂಯುತಾಮ್
ಕಶ್ಯಪನು ತನ್ನ ವ್ರತದ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಂದು, ಮೊದಲು ಕಠಿಣವಾಗಿದ್ದಳಾದ ದಿತಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಸುಂದರರೂಪದ ಹಾಗೂ ಆಕರ್ಷಕವಾದಳಾಗಿ ಮಾಡಿದನು.
ವರೈರಾಛಂದಯಾಮಾಸ ಸಾ ತು ವವ್ರೇ ವರಂವರಮ್। ಪುತ್ರಂ ಶಕ್ರವಧಾರ್ಥಾಯ ಸಮರ್ಥಂ ಚ ಮಹೌಜಸಮ್
ಆಗ ಅವನು ಅವಳಿಗೆ ವರಗಳನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಲು ಹೇಳಿದನು. ದಿತಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ವರವನ್ನು ಆಯ್ಕೆಮಾಡಿದಳು—ಇಂದ್ರನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಮಗನನ್ನು ಕೊಡಬೇಕೆಂದು.
ವರಯಾಮಿ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಸರ್ವಾಮರನಿಷೂದನಮ್। ಉವಾಚ ಕಶ್ಯಪೋ ವಾಕ್ಯಮಿಂದ್ರಹಂತಾರಮೂರ್ಜಿತಮ್
ಅವಳು ಹೇಳಿದಳು: 'ನಾನು ಮಹಾತ್ಮನಾದ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನನ್ನು ವರವಾಗಿ ಕೋರುತ್ತೇನೆ.' ಆಗ ಕಶ್ಯಪನು ಅವಳಿಗೆ ಇಂದ್ರನ ಶತ್ರುವಿನ ಕುರಿತು ಮಾತಾಡಿದನು.
ಪ್ರದಾಸ್ಯಾಮ್ಯಹಮೇತೇನ ಕಿನ್ತ್ವೇತತ್ಕ್ರಿಯತಾಂ ಶುಭೇ। ಆಪಸ್ತಂಬೀಂ ತು ಕೃತ್ವೇಷ್ಟಿಂ ಪುತ್ರೀಯಾಮದ್ಯ ಸುಸ್ತನಿ
'ನಾನು ಈ ವರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ. ಆದರೆ ಈಗ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು, ಶುಭಳೇ? ಇಂದು ನೀನು ಆಪಸ್ತಂಭಿ ವಿಧಿಯನ್ನು ಹಾಗೂ ಪುತ್ರಕಾಮನ ಯಜ್ಞವನ್ನು ಮಾಡು,' ಎಂದು ಕಶ್ಯಪನು, ಹಸಿವಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ವಕ್ಷಸ್ಥಲವಿರುವ ದಿತಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ವಿಧಾಸ್ಯಾಮಿ ತತೋ ಗರ್ಭಂ ಸ್ಪೃಷ್ಟ್ವಾಹಂ ತೇ ಸ್ತನೌ ಶುಭೇ। ಭವಿಷ್ಯತಿ ಶುಭೋ ಗರ್ಭೋ ದೇವಿ ಶಕ್ರನಿಷೂದನಃ
'ನಾನು ನಂತರ ನಿನ್ನ ವಕ್ಷಸ್ಥಲಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಗರ್ಭವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ, ಶುಭಳೇ. ಆ ಗರ್ಭವು ಶುಭವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ದೇವಿಯೇ, ಮತ್ತು ಇಂದ್ರನ ಶತ್ರುವಾಗಿರುತ್ತಾನೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಆಪಸ್ತಂಬೀಂ ತತಶ್ಚಕ್ರೇ ಪುತ್ರೇಷ್ಟಿಂ ದ್ರವಿಣಾಧಿಕಾಮ್। ಇಂದ್ರಶತ್ರೋಭವಸ್ವೇತಿ ಜುಹಾವ ಚ ಹವಿಸ್ತ್ವರನ್
ಆಮೇಲೆ ದಿತಿಯು ಆಪಸ್ತಂಭಿ ವಿಧಿಯನ್ನೂ, ಹೆಚ್ಚಿನ ದ್ರವ್ಯಗಳಿರುವ ಪುತ್ರಕಾಮನ ಯಜ್ಞವನ್ನೂ ಮಾಡಿದಳು. ಕಶ್ಯಪನು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿ, 'ಇಂದ್ರನ ಶತ್ರುವಾಗು' ಎಂದು ಹೋಮದ ಹವನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
ದೇವಾಶ್ಚ ಮುಮುರ್ಹುರ್ದೈತ್ಯಾ ವಿಮುಖಾಶ್ಚೈವ ದಾನವಾಃ। ದಿತ್ಯಾಂ ಗರ್ಭಮಥಾಧತ್ತ ಕಶ್ಯಪಃ ಪ್ರಾಹ ತಾಂ ಪುನಃ
ಅಲ್ಲಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರು, ದೈತ್ಯರು ಮುಖ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ದಿತಿಗೆ ಗರ್ಭವಾಯಿತು; ಆಗ ಕಶ್ಯಪನು ಮತ್ತೆ ಅವಳಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಮುಖಂ ತೇ ಚಂದ್ರಪ್ರತಿಮಂ ಸ್ತನೌ ಬಿಲ್ವಫಲೋಪಮೌ। ಅಧರೌ ವಿದ್ರುಮಾಕಾರೌ ವರ್ಣಶ್ಚಾತೀವ ಶೋಭನಃ
'ನಿನ್ನ ಮುಖವು ಚಂದ್ರನಂತೆ, ವಕ್ಷಸ್ಥಲಗಳು ಬಿಲ್ವ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ, ತುಟಿಗಳು ಪವಳದಂತೆ, ನಿನ್ನ ವರ್ಣ ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ತ್ವಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಹಂ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ವಿಸ್ಮರಾಮಿ ಸ್ವಿಕಾಂ ತನುಮ್। ತದೇವಂ ಗರ್ಭಃ ಸುಶ್ರೋಣಿ ಹಸ್ತೇನೋಪ್ತಸ್ತನೌ ತವ
'ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೆಳ್ಳೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ನಾನು ನನ್ನದೇ ದೇಹವನ್ನೂ ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತೇನೆ. ಹೀಗೆ, ಸುಂದರ ನಿತಂಬವಳ್ಳಿಯೇ, ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ನಿನ್ನ ವಕ್ಷಸ್ಥಲದಲ್ಲಿ ಗರ್ಭವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದೇನೆ,' ಎಂದನು.
ತ್ವಯಾ ಯತ್ನೇ ವಿಧಾತವ್ಯೋ ಹ್ಯಸ್ಮಿನ್ಗರ್ಭೇ ವರಾನನೇ। ಸಂವತ್ಸರಶತಂ ತ್ವೇಕಮಸ್ಮಿನ್ನೇವ ತಪೋವನೇ
'ಈ ಗರ್ಭವನ್ನು ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಈ ತಪೋವನದಲ್ಲೇ ತುಂಬಾ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ಕಾಯಬೇಕು, ಸುಂದರಮುಖವಳ್ಳಿಯೇ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಸಂಧ್ಯಾಯಾಂ ನೈವ ಭೋಕ್ತವ್ಯಂ ಗರ್ಭಿಣ್ಯಾ ವರವರ್ಣಿನಿ। ನ ಸ್ಥಾತವ್ಯಂ ನ ಗಂತವ್ಯಂ ವೃಕ್ಷಮೂಲೇಷು ಸರ್ವದಾ
'ಸಂಜೆಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಉತ್ತಮ ವರ್ಣವಳ್ಳಿಯೇ, ಗರ್ಭಿಣಿಯು ಊಟ ಮಾಡಬಾರದು. ಮರಗಳ ಬೇರುಗಳ ಬಳಿ ನಿಲ್ಲಬಾರದು, ಹೋಗಬಾರದು,' ಎಂದನು.
ನೋಪಸ್ಕರೇಷು ನಿವಿಶೇನ್ಮುಸಲೋಲೂಖಲಾದಿಷು। ಜಲಂ ಚ ನಾವಗಾಹೇತ ಶೂನ್ಯಾಗಾರಂ ಚ ವರ್ಜಯೇತ್
'ಮುಸಲು, ಉಕುಳಿ ಮುಂತಾದ ಉಪಕರಣಗಳ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬಾರದು; ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಇಳಿಯಬಾರದು; ಖಾಲಿ ಮನೆಗಳನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು,' ಎಂದನು.
ವಲ್ಮೀಕೇಷು ನ ತಿಷ್ಠೇತ ನ ಚೋದ್ವಿಗ್ನಮನಾ ಭವೇತ್। ನ ನಖೇನ ಲಿಖೇದ್ಭೂಮೌ ನಾಂಗಾರೇ ನ ಚ ಭಸ್ಮನಿ
'ಪೆಟ್ಟಿಗೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿಲ್ಲಬಾರದು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಆತಂಕಪಡಬಾರದು; ನೆಲವನ್ನು ನಖದಿಂದ, ಅಂಗಾರದಿಂದ ಅಥವಾ ಭಸ್ಮದಿಂದ ಕೊರೆಯಬಾರದು,' ಎಂದನು.
ನ ಶಯಾಲುಃ ಸದಾ ತಿಷ್ಠೇದ್ವ್ಯಾಯಾಮಂ ಚ ವಿವರ್ಜಯೇತ್। ನ ತುಷಾಂಗಾರಭಸ್ಮಾಸ್ಥಿ ಕಪಾಲೇಷು ಸಮಾವಿಶೇತ್
'ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರಬಾರದು, ಶ್ರಮವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು; ತುಪ್ಪು, ಅಂಗಾರ, ಭಸ್ಮ, ಎಲುಬು, ಕಪಾಲ ಇರುವ ಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಹೋಗಬಾರದು,' ಎಂದನು.
ವರ್ಜಯೇತ್ಕಲಹಂ ಲೋಕೇ ಗಾತ್ರಾಭ್ಯಂಗಂ ತಥೈವ ಚ। ನ ಮುಕ್ತಕೇಶೀ ತಿಷ್ಠೇತ ನಾಶುಚಿಃ ಸ್ಯಾತ್ಕಥಂಚನ
'ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಜಗಳವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು, ದೇಹಕ್ಕೆ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚುವುದು ಕೂಡ ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು; ಕೂದಲು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಇರಬಾರದು, ಯಾವಾಗಲೂ ಅಶುದ್ಧವಾಗಿರಬಾರದು,' ಎಂದನು.
ನ ಶಯೀತೋತ್ತರಶಿರಾಃ ನ ಚೈವಾಧಃ ಶಿರಾಃ ಕ್ವಚಿತ್। ನ ವಸ್ತ್ರಹೀನಾ ನೋದ್ವಿಗ್ನಾ ನ ಚಾರ್ದ್ರಚರಣಾ ಸತೀ
'ಉತ್ತರದತ್ತ ತಲೆ ಇಟ್ಟು ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಮಲಗಬಾರದು, ತಲೆ ಕೆಳಗೆ ಇಟ್ಟು ಕೂಡ ಮಲಗಬಾರದು; ಬಟ್ಟೆ ಇಲ್ಲದೆ ಇರಬಾರದು, ಆತಂಕಪಡಬಾರದು, ಕಾಲುಗಳು ತೊಳೆದಿದ್ದಾಗ ಕೂಡ ಹೀಗೆ ಇರಬಾರದು,' ಎಂದನು.
ನಾಮಂಗಲ್ಯಾಂ ವದೇದ್ವಾಚಂ ನ ಚ ಹಾಸ್ಯಾಧಿಕಾಭವೇತ್। ಕುರ್ಯಾಚ್ಚ ಗುರುಭಿರ್ನಿತ್ಯಂ ಪೂಜಾಂ ಮಾಂಗಲ್ಯತತ್ಪರಾ
'ಅಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮಾತನಾಡಬಾರದು, ಅತಿಯಾಗಿ ನಗಬಾರದು; ಯಾವಾಗಲೂ ಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು, ಶುಭದ ಕಡೆ ಮನಸ್ಸಿಡಬೇಕು,' ಎಂದನು.
ಸರ್ವೌಷಧೀಭಿಃ ಸೃಷ್ಟೇನ ವಾರಿಣಾ ಸ್ನಾನಮಾಚರೇತ್। ತಿಷ್ಠೇತ್ಪ್ರಸನ್ನವದನಾ ಭರ್ತೃಪ್ರಿಯಹಿತೇ ರತಾ। ನ ಗರ್ಹಯೇಚ್ಚ ಭರ್ತಾರಂ ಸರ್ವಾವಸ್ಥಮಪಿ ಕ್ವಚಿತ್
'ಎಲ್ಲಾ ಔಷಧಿಗಳಿಂದ ತಯಾರಿಸಿದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಸದಾ ಹರ್ಷಭರಿತವಾದ ಮುಖವಿಟ್ಟು, ಗಂಡನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಹಾಗೂ ಹಿತಕ್ಕೆ ಮನಸ್ಸಿಡಬೇಕು; ಯಾವ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೂ ಗಂಡನನ್ನು ದೂಷಿಸಬಾರದು,' ಎಂದನು.
ಕೃಶಾಹಂ ದುರ್ಬಲಾ ಚೈವ ವಾರ್ದ್ಧಕ್ಯಂ ಮಮ ಚಾಗತಮ್। ಸ್ತನೌ ಮೇ ಚಲಿತೌ ಸ್ಥಾನಾನ್ಮುಖಂ ಚ ವಲಿಭಂಗುರಮ್
ನಾನು ಬಹಳ ಸೊಪ್ಪು, ದುರ್ಬಲೆಯಾದೆನು, ವಯಸ್ಸು ಕೂಡ ಬಂದಿಹುದು. ನನ್ನ ಮೊಲೆಗಳು ತಮ್ಮ ಸ್ಥಾನದಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದಿವೆ, ಮುಖದಲ್ಲಿ ಮುಡಿಪುಗಳು ಬಂದು, ಅದು ಬಲಹೀನವಾಗಿದೆ.
ಏವಂವಿಧಾ ತ್ವಯಾ ಚಾಹಂ ಕೃತೇತಿ ನ ವದೇತ್ಕ್ವಚಿತ್। ಸ್ವಸ್ತ್ಯಸ್ತುತೇ ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ತಥೇತ್ಯುಕ್ತಸ್ತಯಾ ಪುನಃ೫೦ 1.7.
ಈ ರೀತಿ ನೀನು ನನ್ನೊಡನೆ ವರ್ತಿಸಿದ್ದೀಯೆಂದು ಯಾರೂ ಹೇಳಬಾರದು. ನಾನು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ ಎಂದು ಅವಳು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅವನು 'ಹೌದು' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಪಶ್ಯತಾಂ ಸರ್ವಭೂತಾನಾಂ ತತ್ರೈವಾಂತರಧೀಯತ। ತತಃ ಸಾ ಭರ್ತೃವಾಚೋಕ್ತವಿಧಿನಾ ಸಮತಿಷ್ಠತ
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಮುಂದೆಯೇ ಅವಳು ಅಲ್ಲಿ ಕಾಣೆಯಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು. ನಂತರ, ಗಂಡನ ಮಾತನ್ನು ಅವಳು ಅನುಸರಿಸಿದಳು.
ಅಥ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತಥೇಂದ್ರೋಪಿ ದಿತೇಃ ಪಾರ್ಶ್ವಮುಪಾಗತಃ। ವಿಹಾಯ ದೇವಸದನಂ ತಾಂ ಶುಶ್ರೂಷುರವಸ್ಥಿತಃ
ಇದನ್ನು ಅರಿತು ಇಂದ್ರನು ದೇವರ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು, ದಿತಿಯ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಅವಳ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು.
ದಿತೇಶ್ಛಿದ್ರಾಂತರಪ್ರೇಪ್ಸುರಭವತ್ಪಾಕಶಾಸನಃ। ವಿಪರೀತೋಂತರವ್ಯಗ್ರಃ ಪ್ರಸನ್ನವದತೋ ಬಹಿಃ
ದಿತಿಯಲ್ಲಿ ಯಾವದಾದರೂ ತಪ್ಪು ಹುಡುಕಲು ಪಾಕಾಶಾಸನನು ಒಳಗೊಳಗೆ ಆತಂಕದಿಂದಿದ್ದನು, ಹೊರಗೆ ಮಾತ್ರ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಾತಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅಜಾನನ್ನಿವ ತತ್ತ್ಕಾರ್ಯಮಾತ್ಮನಶ್ಶುಭಮಾಚರನ್। ತತೋ ವರ್ಷಶತಾಂತೇ ಸಾ ನ್ಯೂನೇ ತು ದಿವಸೈಸ್ತ್ರಿಭಿಃ
ತಾನೇನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವನಂತೆ ವರ್ತಿಸಿ, ಸದ್ಗುಣದಿಂದ ನಡೆದುಕೊಂಡನು. ನೂರು ವರ್ಷಗಳ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ, ಇನ್ನೂ ಮೂರು ದಿನ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿದ್ದವು.
ಮೇನೇ ಕೃತಾರ್ಥಮಾತ್ಮಾನಂ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ವಿಸ್ಮಿತಮಾನಸಾ। ಅಕೃತ್ವಾ ಪಾದಯೋಃ ಶೌಚಂ ಶಯಾನಾ ಮುಕ್ತಮೂರ್ಧಜಾ
ಅವಳು ತನ್ನ ಕೆಲಸ ಸಾಧಿತೆಂದು ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಹೃದಯ ತುಂಬಿಕೊಂಡಳು. ಕಾಲು ತೊಳೆದೆ, ಕೂದಲು ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿದ್ದಳು.
ನಿದ್ರಾಭರಸಮಾಕ್ರಾಂತಾ ದಿವಾ ಪರಶಿರಾಃ ಕ್ವಚಿತ್। ತತಸ್ತದಂತರಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಪ್ರವಿಶ್ಯಾಂತಃ ಶಚೀಪತಿಃ
ಮಧ್ಯಾಹ್ನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ತಲೆ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ಇಟ್ಟು, ನಿದ್ದೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ ಮಲಗಿದ್ದಳು. ಆ ಸಮಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಶಚೀಪತಿ ಅವಳೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.