ಗಣೈರ್ನಾನಾವಿಧೈರ್ಘೋರೈರ್ನಾನಾಭೂಷಣಭೂಷಿತೈಃ। ನಾನಾವದನದಂತೌಷ್ಠೈರ್ನಾನಾ ಪ್ರಹರಣೋದ್ಯತೈಃ
ಅನೇಕ ಭಯಾನಕ ರೂಪಗಳ ಗಣಗಳು, ವಿಭಿನ್ನ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಹಲವಾರು ಬಾಯಿಗಳೂ ಹಲ್ಲುಗಳೂ ಇದ್ದು, ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ಬಂದಿದ್ದರು.
ನಾನಾ ನಾಗೇಂದ್ರಸಂದಷ್ಟ ಜಟಾಭಾರೋಪಶೋಭಿತೈಃ। ಸುದೃಢೋದ್ಧತ ದರ್ಪಾಢ್ಯೈರ್ಘೋರೈರ್ಘೋರನಿಘಾತಿಭಿಃ
ಅವರು ಅನೇಕ ನಾಗರಾಜರ ಕಚ್ಚಿದ ಜಟೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬಲಿಷ್ಠರು, ಗರ್ವಭರಿತರು, ಭಯಾನಕರೂ, ಭಯಂಕರ ಸಂಹಾರಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರೂ ಆಗಿದ್ದರು.
ಕಾಮರೂಪೈರಕಾಂತೈಶ್ಚ ಸರ್ವಕಾಮಸಮನ್ವಿತೈಃ। ಅನಿವಾರ್ಯಬಲೈಶ್ಚೋಗ್ರೈರ್ಯೋಗಿಭಿರ್ಯೋಗಗಾಮಿಭಿಃ
ಅವರು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳುವವರು, ಕೆಲವರು ಆಕರ್ಷಣೆಯಿಲ್ಲದವರು, ಎಲ್ಲ ಬಯಕೆಗಳೂ ಇರುವವರು, ಯಾರಿಂದಲೂ ತಡೆಯಲಾಗದ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು, ಭಯಾನಕರ ಯೋಗಿಗಳು, ಯೋಗಪಟುಗಳು.
ವ್ಯಾಲೋಲಕೇಸರಜಟೈರ್ದಂಷ್ಟ್ರೋತ್ಕಟಹಸನ್ಮುಖೈಃ। ಕರೀಂದ್ರಕರಟಾಟೋಪ ಪಾಟವೈಃ ಸಿಂಹದೇಹಿಭಿಃ
ಅವರ ಕೇಶಗಳು ಮತ್ತು ಜಟೆಗಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದು, ಮುಖಗಳಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಹಲ್ಲುಗಳು, ಆನೆ ಮತ್ತು ಸಿಂಹದ ಬಲ ಹಾಗೂ ಚಾತುರ್ಯವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಕೇಚಿತ್ಪರಮದಾಘ್ರಾಣ ಘೂರ್ಣದ್ದೀಪಸಮಪ್ರಭೈಃ। ವಿಚಿತ್ರಚಿತ್ರವಸನೈರ್ದ್ಧೀರಧೀರವಾರದಿಭಿಃ
ಕೆಲವರು ಬಲವಾದ ಮದ್ಯದ ವಾಸನೆಗೆ ಮತ್ತಾಗಿ, ದೀಪದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು, ವಿಚಿತ್ರ ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಕೆಲವರು ಶಾಂತರೂ, ಕೆಲವರು ಕೋಪಿಷ್ಠರೂ ಆನೆಗಳಂತೆ ಇದ್ದರು.
ಮೃಗವ್ಯಾಘ್ರಸಿಂಹರುತೈಸ್ತರಕ್ಷ್ವಜಿನಧಾರಿಭಿಃ। ಭುಜಂಗಹಾರವಲಯಕೃತಯಜ್ಞೋಪವೀತಕೈಃ
ಮೃಗ, ಹುಲಿ, ಸಿಂಹಗಳ ಹಾವಳಿಯಂತೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ, ಹುಲಿ ಹಾಗೂ ಕರಡಿಯ ಚರ್ಮ ಧರಿಸಿ, ಹಾವುಗಳನ್ನು ಹಾರ ಹಾಗೂ ಕಂಗಣವಾಗಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು, ಹಾವುಗಳಿಂದ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸಿದ್ದರು.
ಶೂಲಾಸಿಪಟ್ಟಿಶಧರೈಃ ಪರಶುಪ್ರಾಸಹಸ್ತಕೈಃ। ವಜ್ರಕ್ರಕಚಕೋದಂಡಕಾಲದಂಡಾಸ್ತ್ರಪಾಣಿಭಿಃ
ಅವರು ತ್ರಿಶೂಲ, ಕತ್ತಿ, ಭಾಲಾ, ಪರಶು, ಭುಷುಂಡಿ ಹಿಡಿದು, ವಜ್ರ, ಗದೆ, ಚಕ್ರ, ಕಾಲದ ದಂಡ ಮತ್ತು ಇತರ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದರು.
ಗಣೇಶ್ವರೈಃ ಸುದುರ್ದ್ಧರ್ಷೈರ್ವೃತಃ ಸೂರ್ಯೋ ಗ್ರಹೈರಿವ। ದೇವದೇವಮಹಾದೇವ ನಷ್ಟೋ ಯಜ್ಞೋ ದಿವಂ ಗತಃ
ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಗಣಾಧಿಪತಿಗಳಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಸೂರ್ಯನು ಗ್ರಹಗಳಿಂದ ಸುತ್ತಿರುವಂತೆ, ದೇವದೇವ ಮಹಾದೇವ, ಯಜ್ಞವು ನಾಶವಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು.
ಮೃಗರೂಪಧರೋ ಭೂತ್ವಾ ಭಯಭೀತಸ್ತು ಶಂಕರ। ನಮಃ ಶಙ್ಖಾಭದೇವಾಯ ಸಗಣಾಯ ಸನಂದಿನೇ
ಹರಿಣ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಭಯದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದ ಶಂಕರನೇ, ಶಂಖದ ಅಲಂಕಾರವಿರುವ ದೇವರಿಗೆ, ಅವರೊಂದಿಗೆ ಗಣರು ಮತ್ತು ಸನಂದನನಿಗೆ ನನ್ನ ವಂದನೆಗಳು.
ವೃಷಾಸನಾಯ ಸೋಮಾಯ ಕ್ರತುಕಾಲಾಂತಕಾಯ ಚ। ನಮೋ ದಿಕ್ಚರ್ಮವಸ್ತ್ರಾಯ ನಮಸ್ತೇ ತೀವ್ರತೇಜಸೇ
ಎಮ್ಮೆ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವವನಿಗೆ, ಸೋಮನಿಗೆ, ಯಜ್ಞದ ಕಾಲವನ್ನು ಕೊನೆಗೊಳಿಸುವವನಿಗೆ ವಂದನೆಗಳು. ದಿಕ್ಕುಗಳ ಚರ್ಮವನ್ನು ಉಡುಗೆಯಾಗಿ ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ, ತೀವ್ರವಾದ ಪ್ರಕಾಶ ಹೊಂದಿರುವವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಬ್ರಹ್ಮಣೇ ಬ್ರಹ್ಮದೇಹಾಯ ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯಾಯಾಮಿತಾಯ ಚ। ಗಿರೀಶಾಯ ಸುರೇಶಾಯ ಈಶಾನಾಯ ನಮೋನಮಃ
ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮನ ದೇಹವಿರುವವನಿಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವನಿಗೆ, ಅಳವಡಿಸಲಾಗದವನಿಗೆ, ಪರ್ವತಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ, ಪರಮೇಶ್ವರನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದನೆಗಳು.
ರುದ್ರಾಯ ಪ್ರತಿವಜ್ರಾಯ ಶಿವಾಯ ಕ್ರಥನಾಯ ಚ। ಸುರಾಸುರಾಧಿಪತಯೇ ಯತೀನಾಂ ಪತಯೇ ನಮಃ
ರುದ್ರನಿಗೆ, ವಜ್ರಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಎದುರಿಸುವವನಿಗೆ, ಶಿವನಿಗೆ, ಚೂರುಮಾಡುವವನಿಗೆ, ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ದಾನವರ ಒಡೆಯನಿಗೆ, ಯತಿಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ ವಂದನೆಗಳು.
ಧೂಮ್ರೋಗ್ರಾಯ ವಿರೂಪಾಯ ಯಜ್ವನೇ ಘೋರರೂಪಿಣೇ। ವಿರೂಪಾಕ್ಷಾಶುಭಾಕ್ಷಾಯ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷಾಯ ವೈ ನಮಃ
ಧೂಮದ ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ರೂಪದವನಿಗೆ, ವಿಚಿತ್ರ ರೂಪದವನಿಗೆ, ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವವನಿಗೆ, ಭಯಾನಕ ರೂಪದವನಿಗೆ, ವಿಚಿತ್ರ ಕಣ್ಣುಗಳವನಿಗೆ, ಅಶುಭ ಕಣ್ಣುಗಳವನಿಗೆ, ಸಾವಿರ ಕಣ್ಣುಗಳವನಿಗೆ ವಂದನೆಗಳು.
ಮುಂಡಾಯ ಚಂಡಮುಣ್ಡಾಯ ವರಖಟ್ವಾಙ್ಗಧಾರಿಣೇ। ಕವ್ಯರೂಪಾಯ ಹವ್ಯಾಯ ಸರ್ವಸಂಹಾರಿಣೇ ನಮಃ
ಮುಂಡ ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ, ಭಯಾನಕ ಮುಂಡವನ್ನೂ ಧರಿಸಿದವನಿಗೆ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಖಟ್ವಾಂಗ ಹಿಡಿದವನಿಗೆ, ಹೋಮದ ರೂಪವಿರುವವನಿಗೆ, ಹವನ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನಿಗೆ, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನಾಶಮಾಡುವವನಿಗೆ ವಂದನೆಗಳು.
ಭಕ್ತಾನುಕಂಪಿನೇತ್ಯರ್ಥಂ ರುದ್ರಜಾಪ್ಯಸ್ತುತಾಯ ಚ। ವಿರೂಪಾಯ ಸುರೂಪಾಯ ರೂಪಾಣಾಂ ಶತಕಾರಿಣೇ
ಭಕ್ತರ ಮೇಲಿನ ಕರುಣೆಯುಳ್ಳವನಿಗೆ, ರುದ್ರ ಜಪದಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಡುವವನಿಗೆ, ವಿಚಿತ್ರ ರೂಪದವನಿಗೆ, ಸುಂದರ ರೂಪದವನಿಗೆ, ನೂರಾರು ರೂಪಗಳನ್ನು ತಾಳುವವನಿಗೆ ವಂದನೆಗಳು.
ಪಂಚಾಸ್ಯಾಯ ಶುಭಾಸ್ಯಾಯ ಚಂದ್ರಾಸ್ಯಾಯ ನಮೋ ನಮಃ। ವರದಾಯ ವರಾರ್ಹಾಯ ಕೂರ್ಮಾಯ ಚ ಮೃಗಾಯ ಚ
ಐದು ಮುಖಗಳವನಿಗೆ, ಶುಭಮುಖದವನಿಗೆ, ಚಂದ್ರಮುಖದವನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದನೆಗಳು. ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನಿಗೆ, ವರಕ್ಕೆ ಅರ್ಹನಿಗೆ, ಕೂರ್ಮನಿಗೆ, ಹಾಗೂ ಮೃಗನಿಗೆ ವಂದನೆಗಳು.
ಲೀಲಾಲಕಶಿಖಂಡಾಯ ಕಮಂಡಲುಧರಾಯ ಚ। ವಿಶ್ವನಾಮ್ನೇಥ ವಿಶ್ವಾಯ ವಿಶ್ವೇಶಾಯ ನಮೋನಮಃ
ಲೀಲೆಯಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ ಜಟಾಧಾರಿಯವನಿಗೆ, ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ಹಿಡಿದವನಿಗೆ, ವಿಶ್ವ ಎಂಬ ಹೆಸರಿರುವವನಿಗೆ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನಿಗೆ, ವಿಶ್ವದ ಒಡೆಯನಿಗೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ವಂದನೆಗಳು.
ತ್ರಿನೇತ್ರತ್ರಾಣಮಸ್ಮಾಕಂ ತ್ರಿಪುರಘ್ನವಿಧೀಯತಾಂ। ವಾಙ್ಮನಃ ಕಾಯಭಾವೈಸ್ತು ಪ್ರಪನ್ನಸ್ಯ ಮಹೇಶ್ವರ
ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ದೇವಾ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು. ತ್ರಿಪುರವನ್ನು ನಾಶಮಾಡಿದವನೇ, ಮಾತು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ದೇಹದಿಂದ ಶರಣಾದವನಿಂದ, ಮಹಾದೇವಾ, ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು.
ಏವಂ ಸ್ತುತಸ್ತದಾ ದೇವೋ ದಕ್ಷೇಣಾಪನ್ನದೇಹಿನಾ। ದಿವ್ಯೇನಾನೇನ ಸ್ತೋತ್ರೇಣ ಭೃಶಮಾರಾಧಿತಸ್ತದಾ
ಅಂದು ದಕ್ಷನು ದೇಹದ ನೋವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಈ ದಿವ್ಯ ಸ್ತೋತ್ರದಿಂದ ದೇವರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
ಸಮಗ್ರಂ ತೇ ಯಜ್ಞಫಲಂ ಮಯಾ ದತ್ತಂ ಪ್ರಜಾಪತೇ। ಸರ್ವಕಾಮಪ್ರಸಿರ್ದ್ಧ್ಯ್ಥಂಫಲಂಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯಸ್ಯನುತ್ತಮಮ್
ನಾನು ನಿನಗೆ ಯಜ್ಞದ ಎಲ್ಲಾ ಫಲವನ್ನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಪ್ರಜಾಪತಿಯೇ. ನೀನು ಎಲ್ಲ ಆಸೆಗಳನ್ನೂ ಪೂರೈಸುವ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ.
ಏವಮುಕ್ತೋ ಭಗವತಾ ಪ್ರಣಮ್ಯಾಥ ಸುರೇಶ್ವರಮ್। ಜಗಾಮ ಸ್ವನಿಕೇತಂ ತು ಗಣಾನಾಮೇವ ಪಶ್ಯತಾಮ್
ಭಗವಂತನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ದಕ್ಷನು ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಗಣರು ನೋಡುವಂತೆ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.
ಪತ್ನ್ಯಾಃ ಶೋಕೇನ ವೈ ದೇವೋ ಗಂಗಾದ್ವಾರೇ ತದಾಸ್ಥಿತಃ। ತಾಂ ಸತೀಂ ಚಿಂತಯಾನಸ್ತು ಕ್ವ ನು ಸಾಮೇಪ್ರಿಯಾಗತಾ
ಪತ್ನಿಯ ಶೋಕದಿಂದ ದೇವರು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಗಂಗೆಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ಸತಿಯನ್ನು ನೆನೆದು, 'ನನ್ನ ಪ್ರಿಯೆ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದಳು?' ಎಂದು ಚಿಂತಿಸಿದನು.
ತಸ್ಯ ಶೋಕಾಭಿಭೂತಸ್ಯ ನಾರದೋ ಭವಸಂನ್ನಿಧೌ। ಸಾ ತೇ ಸತೀ ಯಾ ದೇವೇಶ ಭಾರ್ಯಾ ಪ್ರಾಣಸಮಾಮೃತಾ
ಅವನಿಗೆ ದುಃಖದಿಂದ ಆವರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದಾಗ, ನಾರದನು ಭವನ ಸನ್ನಿಧಾನಕ್ಕೆ ಬಂದು ಹೇಳಿದನು: 'ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯಾ, ಆ ಸತಿ ನಿನ್ನ ಪತ್ನಿಯಾಗಿದ್ದಳು, ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಷ್ಟೇ ಸಮಾನಳಾಗಿದ್ದಳು.'
ಹಿಮವದ್ದುಹಿತಾ ಸಾ ಚ ಮೇನಾಗರ್ಭಸಮುದ್ಭವಾ। ಜಗ್ರಾಹ ದೇಹಮನ್ಯಂ ಸಾ ವೇದವೇದಾರ್ಥವೇದಿನೀ
ಅವಳು ಹಿಮವಂತನ ಮಗಳು, ಮೇನಾ ಗರ್ಭದಿಂದ ಜನಿಸಿದಳು. ಅವಳು ವೇದಗಳನ್ನೂ ಅವುಗಳ ಅರ್ಥವನ್ನೂ ತಿಳಿದು, ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದಳು.
ಶ್ರುತ್ವಾ ದೇವಸ್ತದಾ ಧ್ಯಾನಮವತೀರ್ಣಾಮಪಶ್ಯತ। ಕೃತಕೃತ್ಯಮಥಾತ್ಮಾನಂ ಕೃತ್ವಾ ದೇವಸ್ತದಾಸ್ಥಿತಃ
ಅದು ಕೇಳಿದ ದೇವರು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಅವಳನ್ನು ಕಂಡನು. ತನ್ನ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರೈಸಿದ ದೇವರು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದನು.
ಸಂಪ್ರಾಪ್ತಯೌವನಾ ದೇವೀ ಪುನರೇವ ವಿವಾಹಿತಾ। ಏವಂ ಹಿ ಕಥಿತಂ ಭೀಷ್ಮ ಯಥಾ ಯಜ್ಞೋ ಹತಃ ಪುರಾ
ಯೌವನವನ್ನು ಪಡೆದ ದೇವಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ವಿವಾಹ ಮಾಡಲಾಯಿತು. ಹೀಗೆ ಭೀಷ್ಮಾ, ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞವು ಹೇಗೆ ನಾಶವಾಯಿತು ಎಂಬುದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ.
ಭೀಷ್ಮ ಉವಾಚ। ದೇವಾನಾಂ ದಾನವಾನಾಂ ಚ ಗಂಧರ್ವೋರಗರಕ್ಷಸಾಮ್। ಉತ್ಪತ್ತಿಂ ವಿಸ್ತರೇಣೇಮಾಂ ಗುರೋ ಬ್ರೂಹಿ ಯಥಾವಿಧಿ
ಭೀಷ್ಮನು ಕೇಳಿದನು: ಗುರುವೇ, ದೇವತೆಗಳು, ದಾನವರು, ಗಂಧರ್ವರು, ನಾಗರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ಹೇಗೆ ಹುಟ್ಟಿದರು ಎಂಬುದನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವಿವರವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ ಎಂದು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಪುಲಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ। ಸಂಕಲ್ಪಾದ್ದರ್ಶನಾತ್ಸ್ಪರ್ಶಾತ್ಪೂರ್ವೇಷಾಂ ಸೃಷ್ಟಿರುಚ್ಯತೇ। ದಕ್ಷಾತ್ಪ್ರಾಚೇತಸಾದೂರ್ಧ್ವಂ ಸೃಷ್ಟಿರ್ಮೈಥುನಸಂಭವಾ
ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: ಮೊದಲಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿ ಮನಸ್ಸಿನ ಸಂಕಲ್ಪದಿಂದ, ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಮತ್ತು ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಸಂಭವಿಸಿತು ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಪ್ರಚೇತಸನಾದ ದಕ್ಷನ ನಂತರ ಸೃಷ್ಟಿ ದಾಂಪತ್ಯ ಸಂಭೋಗದಿಂದ ನಡೆಯಿತು.
ಯಥಾ ಸಸರ್ಜ ಚೈವಾಸೌ ತಥೈವ ಶೃಣು ಕೌರವ। ಯದಾ ತು ಸೃಜತಸ್ತಸ್ಯ ದೇವರ್ಷಿಗಣಪನ್ನಗಾನ್
ಅವನು ಹೇಗೆ ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ಈಗ ಕೇಳು, ಕೌರವ. ಅವನು ಸೃಷ್ಟಿ ಮಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ದೇವತೆಗಳು, ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ನಾಗರನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.
ನ ವೃದ್ಧಿಮಗಮಲ್ಲೋಕಸ್ತದಾ ಮೈಥುನಯೋಗತಃ। ದಕ್ಷಃ ಪುತ್ರಸಹಸ್ರಾಣಿ ತದಾಸಿಕ್ನ್ಯಾಮಜೀಜನತ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ದಾಂಪತ್ಯ ಸಂಭೋಗದಿಂದ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವೃದ್ಧಿ ಆಗಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ದಕ್ಷನು ತನ್ನ ಪತ್ನಿ ಆಸಿಕ್ನಿಯಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸಿದನು.