ಹೈಮಂ ಚ ವರುಣಂ ಕುರ್ಯಾನ್ನದೀರೂಪೇಣ ನಾರದ । ಮಂಡಲಂ ವಾರುಣಂ ಚೈವ ಸರ್ವತೋಭದ್ರಮೇವ ಚ
ನಾರದ, ನದಿರೂಪದ ಚಿನ್ನದ ವರుణನನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಜೊತೆಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆಯಿಂದ ಶುಭವಾಗಿರುವ ವರुण ಮಂಡಲವನ್ನೂ ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು.
ಕುಂಭಂ ತತ್ರ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾಪ್ಯ ಸೋಪಹಾರಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್ । ಸಂಪೂಜ್ಯ ವಿಧಿವದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ತತೋ ವಿಪ್ರಾಯ ದಾಪಯೇತ್
ಅಲ್ಲಿ, ಅರ್ಪಣೆಯೊಂದಿಗೆ ಕುಂಭವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ವಿಧಿಯನುಸಾರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿ, ನಂತರ ಅದನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ಭೋಜಯೇಚ್ಛಕ್ತ್ಯಾ ಯಥಾವಿತ್ತಾನುಸಾರತಃ । ಗುರವೇರ್ಚಿತಶೀಲಾಯ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರರತಾಯ ಚ
ತನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು, ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಿ ಊಟ ಮಾಡಿಸಬೇಕು. ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಗುರುಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವವರನ್ನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರನ್ನು ಆಹ್ವಾನಿಸಬೇಕು.
ಏವಂ ಕೃತೇ ತದಾ ವಿದ್ವನ್ಪರಿಪೂರ್ಣಂ ವ್ರತಂ ಭವೇತ್ । ಸೌಭಾಗ್ಯಸುಖಸಂಪತ್ತಿಃ ಸಂತತಿಶ್ಚಾಕ್ಷಯಾ ಭವೇತ್
ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದಾಗ, ಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಆ ವ್ರತವು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ನೆರವೇರಿದಂತೆ. ಅದರಿಂದ ಶುಭ, ಸಂತೋಷ, ಐಶ್ವರ್ಯ ಮತ್ತು ನಿರಂತರ ವಂಶವೃದ್ಧಿ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ನ ದುರ್ಗತಿಮವಾಪ್ನೋತಿ ಚಿರಂ ಸ್ವರ್ಗೇ ಮಹೀಯತೇ । ದೇವಪತ್ನೀಭಿರಾಚೀರ್ಣಮೃಷಿಪತ್ನೀಭಿರೇವ ಚ
ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದವನು ಯಾವತ್ತೂ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿಯೂ ಬಹುಕಾಲ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಈ ವ್ರತವನ್ನು ದೇವತೆಗಳ ಪತ್ನಿಯರೂ, ಋಷಿಗಳ ಪತ್ನಿಯರೂ ಆಚರಿಸಿದ್ದರು.
ನಾಗಸಿದ್ಧಾಂಗನಾಭಿಶ್ಚ ವ್ರತಮೇತತ್ಪುರಾ ಕೃತಮ್ । ನದೀತ್ರಿರಾತ್ರಮತುಲಂ ಕಿಮನ್ಯಚ್ಛ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಸಿ । ಸೌಭಾಗ್ಯಂ ಸಂತತಿಂ ಚೈವ ನಿಶ್ಚಯಂ ಪ್ರಾಪ್ನುತೇ ಸದಾ
ಈ ವ್ರತವನ್ನು ಹಿಂದೆ ನಾಗಕನ್ಯೆಯರೂ, ಸಿದ್ಧಸ್ತ್ರೀಯರೂ ಆಚರಿಸಿದ್ದರು. ಇದು ಮೂರು ರಾತ್ರಿ ನದೀ ವ್ರತಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದುದೇ ಇಲ್ಲ. ಇನ್ನೇನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೀಯ? ಇದರಿಂದ ಸದಾ ಶುಭ, ಸಂತಾನ ಮತ್ತು ದೃಢ ನಂಬಿಕೆ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಇತಿ ಶ್ರೀಪಾದ್ಮೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಪಂಚಪಂಚಾಶತ್ಸಾಹಸ್ರ್ಯಾಂ ಸಂಹಿತಾಯಾಮುತ್ತರಖಂಡೇ ಉಮಾಪತಿನಾರದಸಂವಾದೇ ನದೀತ್ರಿರಾತ್ರವ್ರತಂ ನಾಮ ಸಪ್ತತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಐವತ್ತೈದು ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಸಂಹಿತೆಯ ಉತ್ತರಖಂಡದಲ್ಲಿ, ಉಮಾಪತಿ ಮತ್ತು ನಾರದರ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ, ನದೀತ್ರಿರಾತ್ರವ್ರತ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಎಪ್ಪತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
ಋಷಯ ಊಚುಃ - ಸೂತ ಜೀವ ಚಿರಂ ಸಾಧೋ ತ್ವಯಾತಿಕರುಣಾತ್ಮನಾ । ಸಂವಾದೋ ಹ್ಯದ್ಭುತಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ಯಶ್ಚಾಸೀನ್ನಾರದೇಶಯೋಃ
ಋಷಿಗಳು ಹೇಳಿದರು: ಸೂತ, ನೀನು ದಯಾಮಯನಾಗಿ, ಸದಾ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾಗಿ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಯವಾಗಿರಲಿ. ನೀನು ನಾರದ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರರ ನಡುವೆ ನಡೆದ ಅದ್ಭುತ ಸಂವಾದವನ್ನು ನಮಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದ್ದೀಯ.
ಭಗವನ್ನಾಮಮಹಿಮಾ ನಾರದೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ । ಕೀದೃಕ್ಶ್ರುತಃ ಸಮಾಖ್ಯಾಹಿ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಶೃಣ್ವತಾಂ ಗುರೋ
ಪೂಜ್ಯನೇ, ಮಹಾತ್ಮನಾದ ನಾರದರಿಂದ ದೇವರ ಹೆಸರಿನ ಮಹಿಮೆ ಯಾವ ರೀತಿಯದು ಎಂಬುದನ್ನು ನಮಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು. ನಾವು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೇವೆ, ಗುರುವೇ.
ಸೂತ ಉವಾಚ- ಶೃಣುಧ್ವಂ ಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ಪುರಾವೃತ್ತಂ ವದಾಮ್ಯಹಮ್ । ಯಸ್ಮಿಞ್ಛ್ರುತೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠಾಃ ಕೃಷ್ಣೇ ಭಕ್ತಿರ್ವಿವರ್ದ್ಧತೇ
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳೇ, ನೀವು ಕೇಳಿರಿ. ನಾನು ಒಂದು ಪುರಾತನ ಘಟನೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಭಕ್ತಿ ಹೆಚ್ಚಾಗುತ್ತದೆ.
ಏಕದಾ ನಾರದೋ ದ್ರಷ್ಟುಂ ಪಿತರಂ ಸುಸಮಾಹಿತಃ । ಜಗಾಮ ಮೇರುಶಿಖರಂ ಸಿದ್ಧಚಾರಣಸೇವಿತಮ್
ಒಂದು ದಿನ, ನಾರದನು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ತನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ನೋಡಲು, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಚಾರಣರು ಸೇವಿಸುವ ಮೆರು ಪರ್ವತದ ಶಿಖರಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ತತ್ರ ದೇವಂ ಸಮಾಸೀನಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಜಗತಾಂ ಪತಿಮ್ । ನಮಸ್ಕೃತ್ಯಾಬ್ರವೀದ್ವಿಪ್ರಾ ನಾರದೋ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ
ಅಲ್ಲಿ, ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿದ್ದನು. ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಮಹರ್ಷಿಯಾದ ನಾರದನು ಅವನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ನಾರದ ಉವಾಚ- ನಾಮ್ನೋಽಸ್ಯ ಯಾವತೀಶಕ್ತಿರ್ವದ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಪ್ರಭೋ । ಕೀದೃಕ್ತು ನಾಮಮಹಿಮಾ ಅವ್ಯಯಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ವಿಶ್ವದಾಧಿಪತಿಯಾದ ಪ್ರಭುವೇ, ಈ ಹೆಸರಿನ ಶಕ್ತಿ ಎಷ್ಟಿದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು. ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಮಹಾತ್ಮನ ಹೆಸರಿನ ನಿಜವಾದ ಮಹಿಮೆ ಯಾವುದು?
ಯೋಽಯಂ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಃ ಸಾಕ್ಷಾದಯಂ ನಾರಾಯಣೋ ಹರಿಃ । ಪರಮಾತ್ಮಾ ಹೃಷೀಕೇಶಃ ಸರ್ವಜೀವೇಷು ಸಂಗತಃ
ಈ ವಿಶ್ವದಾಧಿಪತಿ ನಾರಾಯಣನೇ, ಹರಿ, ಪರಮಾತ್ಮ, ಹೃಷೀಕೇಶನು. ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇದ್ದಾನೆ.
ಮಾಯಾವಿಮೋಹಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ಭಗವಂತಮಧೋಕ್ಷಜಮ್ । ನೈವ ಜಾನಂತ್ಯಸಾರೇಽಸ್ಮಿನ್ನರಾ ಮೂಢಾಃ ಕಲೌ ಯುಗೇ
ಎಲ್ಲರೂ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಮೋಹಿತರಾಗಿ, ಈ ಅಸ್ಥಿರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಭಗವಂತನಾದ ಅಧೋಕ್ಷಜನನ್ನು ಅರಿಯದೆ, ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಮನುಷ್ಯರು ಭ್ರಮೆಯಲ್ಲಿರುವರು.
ಬ್ರಹ್ಮೋವಾಚ- ಅಸ್ಮಿನ್ಕಲೌ ವಿಶೇಷೇಣ ನಾಮೋಚ್ಚಾರಣಪೂರ್ವಕಮ್ । ಭಕ್ತಿಃ ಕಾರ್ಯಾ ಯಥಾ ವತ್ಸ ತಥಾ ತ್ವಂ ಶ್ರೋತುಮರ್ಹಸಿ
ಬ್ರಹ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ವಿಶೇಷವಾಗಿ, ದೇವರ ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವ ಮೂಲಕ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು. ಹೇ ಮಗನೇ, ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಕೇಳು.
ದೃಷ್ಟಂ ಪರೇಷಾಂ ಪಾಪಾನಾಮನುಕ್ತಾನಾಂ ವಿಶೋಧನಮ್ । ವಿಷ್ಣೋರ್ಜಿಷ್ಣೋಃ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಸ್ಮರಣಂ ಪಾಪನಾಶನಮ್
ಇತರರ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ, ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳದ ಪಾಪಗಳನ್ನೂ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಸ್ಮರಿಸುವುದರಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸಬಹುದು. ಜಯಶಾಲಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
ಮಿಥ್ಯಾ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತತಃ ಸರ್ವಂ ಹರೇರ್ನಾಮಪಠನ್ಜಪನ್ । ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತೋ ಯಾತಿ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪರಂಪದಮ್
ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಮಿಥ್ಯೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಹರಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ಪಠಿಸಿ ಜಪಿಸುವವನು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪರಮಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಯೇ ವದಂತಿ ನರಾ ನಿತ್ಯಂ ಹರಿರಿತ್ಯಕ್ಷರದ್ವಯಮ್ । ತಸ್ಯೋಚ್ಚಾರಣಮಾತ್ರೇಣ ವಿಮುಕ್ತಾಸ್ತೇ ನ ಸಂಶಯಃ
ಯಾರು ಸದಾ 'ಹರಿ' ಎಂಬ ಎರಡು ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರೇನು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲದೆ, ಕೇವಲ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯಿಂದಲೇ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಕೃಷ್ಣಾನುಸ್ಮರಣಂ ಪರಮ್ । ಪ್ರಾತರ್ನಿಶಿ ತಥಾ ಸಾಯಂ ಮಧ್ಯಾಹ್ನಾದಿಷು ಸಂಸ್ಮರನ್
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಗಳಿಗಿಂತ ಕೃಷ್ಣನ ಸ್ಮರಣೆ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಬೆಳಿಗ್ಗೆ, ರಾತ್ರಿ, ಸಂಜೆ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನ—ಎಲ್ಲ ಸಮಯದಲ್ಲೂ ಅವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದು ಉತ್ತಮ.
ನಾರಾಯಣಮವಾಪ್ನೋತಿ ಸದ್ಯಃ ಪಾಪಕ್ಷಯಂ ನರಃ । ವಿಷ್ಣುಸಂಸ್ಮರತಾ ದೇವ ಸಮಸ್ತಕ್ಲೇಶಸಂಕ್ಷಯೇ
ಯಾರು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಕೂಡಲೇ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ, ದೇವರೆ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.
ಮುಕ್ತಿಂ ಪ್ರಯಾತಿ ಸ್ವರ್ಗಾಪ್ತಿಸ್ತಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಸ್ತು ಕೀರ್ತ್ತನಾತ್ । ವಾಸುದೇವೇ ಮನೋ ಯಸ್ಯ ಜಪಹೋಮಾರ್ಚನಾದಿಷು
ವಿಷ್ಣುವಿನ ಕೀರ್ತನೆ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯೂ ಸ್ವರ್ಗವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಜಪ, ಹೋಮ, ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ಇವುಗಳಲ್ಲಿ ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ವಾಸುದೇವನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದೆಯೋ ಅವನಿಗೆ ಈ ಫಲಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ.
ತದಕ್ಷಯಂ ವಿಜಾನೀಯಾದ್ಯಾವದಿಂದ್ರಾಶ್ಚತುರ್ದಶ । ಕ್ವ ನಾಕಪೃಷ್ಠಗಮನಂ ಪುನರಾವೃತ್ತಿಲಕ್ಷಣಮ್
ಈ ಪುಣ್ಯವು ಚಿರಸ್ಥಾಯಿಯಾಗಿದ್ದು, ಹದಿನಾಲ್ಕು ಇಂದ್ರರು ಇರುವವರೆಗೆ ಕಳೆಯದು ಎಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು; ಇಂತಹ ಪುಣ್ಯವಿದ್ದಾಗ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದು ಅಥವಾ ಪುನರ್ಜನ್ಮ ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಯೇ ಇಲ್ಲ.
ಕ್ವ ಜಪೋ ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ಮುಕ್ತಿಬೀಜಮನುತ್ತಮಮ್ । ತನ್ಮುಖಂ ಪರಮಂ ತೀರ್ಥಂ ಯತ್ರಾವರ್ತ್ತಂ ವಿತನ್ವತೀ
ವಾಸುದೇವನ ಜಪವು ಮುಕ್ತಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಬೀಜವಾಗಿದೆ; ಆ ಜಪ ಮಾಡುವ ಬಾಯೇ ಪರಮ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥ, ಅಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪವಿತ್ರ ಧ್ವನಿ ಹರಿದು ಬರುತ್ತದೆ.
ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯೇತಿ ಭಾತಿ ಪ್ರಾಚೀ ಸರಸ್ವತೀ । ತಸ್ಮಾದಹರ್ನಿಶಂ ವಿಷ್ಣುಸ್ಮರಣಾತ್ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ
'ನಮೋ ನಾರಾಯಣಾಯ' ಎಂಬ ಉಚ್ಚಾರಣೆಯಿಂದ ಪೂರ್ವದ ಸರಸ್ವತಿ ನದಿಯೂ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ದಿನರೂಜು ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸ್ಮರಿಸುವುದರಿಂದ ಪರಮಾತ್ಮನು—
ನ ಯಾತಿ ನರಕಂ ಪುತ್ರ ಸಂಕ್ಷೀಣಕಲಿಕಲ್ಮಷಃ । ಸತ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಪುನಃ ಸತ್ಯಂ ಭಾಷಿತಂ ಮಮ ಸುವ್ರತ
—ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮಗನೇ, ಅವನ ಕಲಿಯುಗದ ಪಾಪಗಳು ಕಡಿಮೆಯಾಗಿವೆ; ಇದು ನಿಜ, ನಿಜ, ಮತ್ತೆ ನಿಜ, ನಾನು ಹೇಳಿದ ಮಾತು, ಧರ್ಮಾತ್ಮನೇ.
ನಾಮೋಚ್ಚಾರಣಮಾತ್ರೇಣ ಮಹಾಪಾಪಾತ್ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ । ರಾಮರಾಮೇತಿ ರಾಮೇತಿ ರಾಮೇತಿ ಚ ಪುನರ್ಜಪನ್
ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವುದರಿಂದಲೇ ಮಹಾಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ; 'ರಾಮ ರಾಮ' ಎಂದು, 'ರಾಮ' ಎಂದು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಜಪಿಸುತ್ತಾ—
ಸ ಚಾಂಡಾಲೋಽಪಿ ಪೂತಾತ್ಮಾ ಜಾಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ । ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಂ ತಥಾ ಕಾಶೀ ಗಯಾ ವೈ ದ್ವಾರಿಕಾ ತಥಾ
ಅವನೊಬ್ಬ ಚಂಡಾಲನಾದರೂ ಆತ್ಮಶುದ್ಧನಾಗುತ್ತಾನೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ; ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ, ಕಾಶಿ, ಗಯಾ, ದ್ವಾರಕಾ—
ಸರ್ವಂ ತೀರ್ಥಂ ಕೃತಂ ತೇನ ನಾಮೋಚ್ಚಾರಣಮಾತ್ರತಃ । ಕೃಷ್ಣಕೃಷ್ಣೇತಿ ಕೃಷ್ಣೇತಿ ಇತಿ ವಾಯೋ ಜಪನ್ಪಠನ್
ಹೆಸರನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವುದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳ ಫಲವೂ ಸಿಗುತ್ತದೆ; 'ಕೃಷ್ಣ ಕೃಷ್ಣ' ಎಂದು, 'ಕೃಷ್ಣ' ಎಂದು ಜಪಿಸಿ ಪಠಿಸುವುದರಿಂದ—
ಇಹಲೋಕಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಮೋದತೇ ವಿಷ್ಣುಸಂನಿಧೌ । ನೃಸಿಂಹೇತಿ ಮುದಾ ವಿಪ್ರ ಸತತಂ ಪ್ರಜಪನ್ಪಠನ್
ಈ ಲೋಕವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಆನುಂದಿಸುತ್ತಾನೆ; 'ನೃಸಿಂಹ' ಎಂದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸದಾ ಜಪಿಸಿ ಪಠಿಸುವುದರಿಂದ—