ದಾಲಭ್ಯ ಉವಾಚ- ಮರ್ತ್ಯಲೋಕಮನುಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಪಾಪಂ ಕುರ್ವಂತಿ ಜಂತವಃ । ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿಪಾಪೈಶ್ಚ ಯುಕ್ತಾ ಯೇ ವಿವಿಧಾದಿಭಿಃ
ದಾಲಭ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: 'ಈ ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದ ಜೀವಿಗಳು ಪಾಪಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ; ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮೊದಲಾದ ಅನೇಕ ಪಾಪಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾರೆ.'
ಪರದ್ರವ್ಯಾಪಹಾರಾಶ್ಚ ಪರವ್ಯಸನಮೋಹಿತಾಃ । ಕಥಂ ನ ಯಾಂತಿ ನರಕಂ ಬ್ರಹ್ಮಂಸ್ತದ್ಬ್ರೂಹಿ ತತ್ತ್ವತಃ
'ಕೆಲವರು ಪರರ ಧನವನ್ನು ಕಳವು ಮಾಡುತ್ತಾರೆ, ಕೆಲವರು ಪರರ ದುರ್ವ್ಯಾಸನಗಳಲ್ಲಿ ಮೋಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗದೆ ಹೇಗೆ ಉಳಿಯುತ್ತಾರೆ? ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಿಜವನ್ನು ಹೇಳು.'
ಅನಾಯಾಸೇನ ಭಗವನ್ದಾನೇನಾಲ್ಪೇನ ಕೇನಚಿತ್ । ಪಾಪಂ ಪ್ರಶಮನಂ ಯಾತಿ ಏತನ್ಮೇ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ
'ಭಗವಂತ, ಸುಲಭವಾಗಿ ಅಥವಾ ಸ್ವಲ್ಪ ದಾನದಿಂದ ಪಾಪವು ಹೇಗೆ ನಿವಾರಣೆಯಾಗುತ್ತದೆ? ಇದನ್ನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸು.'
ಪುಲಸ್ತ್ಯ ಉವಾಚ- ಸಾಧುಸಾಧು ಮಹಾಭಾಗ ಗುಹ್ಯಮೇತತ್ಸುದುರ್ಲ್ಲಭಮ್ । ಯನ್ನ ಕಸ್ಯಚಿದಾಖ್ಯಾತಂ ವಿಷ್ಣುಬ್ರಹ್ಮೇಂದ್ರದೈವತೈಃ
ಪುಲಸ್ತ್ಯನು ಹೇಳಿದನು: 'ಅದ್ಭುತ, ಅದ್ಭುತ, ಮಹಾಭಾಗ! ಇದು ಬಹಳ ಗುಪ್ತವಾದದು, ಅಪರೂಪವಾದದು. ವಿಷ್ಣು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಇಂದ್ರ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಯಾರಿಗೂ ಇದನ್ನು ಹೇಳಿಲ್ಲ.'
ತದಹಂ ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತ್ವಯಾ ಪೃಷ್ಟೋ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ । ಮಾಘಮಾಸೇ ತು ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ಶುಚಿಸ್ನಾತೋ ಜಿತೇಂದ್ರಿಯಃ
ಹೀಗಾಗಿ, ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನೀನು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಮಾಘ ಮಾಸ ಬಂದಾಗ, ಶುದ್ಧವಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ಇರಬೇಕು.
ಕಾಮಕ್ರೋಧಾಭಿಮಾನೇರ್ಷ್ಯಾಲೋಭ ಪೈಶುನ್ಯ ವರ್ಜಿತಃ । ದೇವದೇವಂ ಚ ಸಂಸ್ಮೃತ್ಯ ಪಾದೌ ಪ್ರಕ್ಷಾಲ್ಯ ವಾರಿಭಿಃ
ಕಾಮ, ಕ್ರೋಧ, ಅಹಂಕಾರ, ಹಗೆ, ಲೋಭ, ದುಷ್ಪ್ರಚಾರ ಇವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಬಿಟ್ಟು, ದೇವತೆಗಳ ದೇವರನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಅವರ ಪಾದಗಳನ್ನು ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆಬೇಕು.
ಭೂಮಾವಪತಿತಂ ಗೃಹ್ಯ ಗೋಮಯಂ ತತ್ರ ಮಾನವಃ । ತಿಲಾನ್ಪ್ರಕ್ಷಿಪ್ಯ ಕಾರ್ಪಾಂಸಂ ಪಿಂಡಿಕಾಶ್ಚೈವ ಕಾರಯೇತ್
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದಿರುವ ಗೋಮಯವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಎಳ್ಳು ಮತ್ತು ಒಂದು ಬಟ್ಟೆಯ ತುಂಡು ಹಾಕಿ, ಆಮೇಲೆ ಪುಟ್ಟ ಗುಂಡಿಗಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕು.
ಅಷ್ಟೋತ್ತರಶತಂ ಚೈವ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ । ತತೋ ಮಾಘೇ ಚ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೇ ಹ್ಯಾಷಾಢರ್ಕ್ಷಂ ಭವೇದ್ಯದಿ
ಹತ್ತೊಂಬತ್ತು ಮತ್ತು ಎಂಟು, ಒಟ್ಟು ನೂರು ಎಂಟು ಗುಂಡಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು—ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇರಬಾರದು; ನಂತರ ಮಾಘ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ಆಶಾಢ ನಕ್ಷತ್ರ ಬಂದರೆ—
ಮೂಲಂ ವಾ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷಸ್ಯೈಕಾದಶೀ ನಿಯಮಾಂಸ್ತತಃ । ಗೃಹ್ಣೀಯಾತ್ಪುಣ್ಯಕಾಲೇ ಚ ವಿಧಾನಂ ತತ್ರ ಮೇ ಶೃಣು
ಅಥವಾ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಏಕಾದಶಿ ಅಥವಾ ಮೂಲ ನಕ್ಷತ್ರ ಬಂದರೆ, ಆ ಶುಭ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸಬೇಕು; ಅದರ ಕ್ರಮವನ್ನು ಈಗ ನನ್ನಿಂದ ಕೇಳು.
ದೇವದೇವಂ ಸಮಭ್ಯರ್ಚ್ಯ ಸುಸ್ನಾತಃ ಪ್ರಯತಃ ಶುಚಿಃ । ಕೃಷ್ಣನಾಮಾನಿ ಸಂಕೀರ್ತ್ಯ ಪುನಃ ಪ್ರಸ್ಖಲಿತಾದಿಷು
ದೇವತೆಗಳ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಯಾವ ತಪ್ಪುಗಳಾದರೂ ಆಗಿದ್ದರೆ.
ರಾತ್ರೌ ಜಾಗರಣಂ ಕುರ್ಯಾದಾದೌ ಹೋಮಂ ಚ ಕಾರಯೇತ್ । ಅರ್ಚಯೇದ್ದೇವದೇವೇಶಂ ದ್ವಿತೀಯೇಽಹ್ನಿ ಪುನರ್ಹರಿಮ್
ರಾತ್ರಿ ಜಾಗರಣ ಮಾಡಬೇಕು, ಮೊದಲಿಗೆ ಹೋಮವನ್ನು ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು; ಎರಡನೇ ದಿನವೂ ಹರಿ ಅವರನ್ನು ಮತ್ತೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ಚಂದನಾಗುರುಕರ್ಪೂರೈರ್ನೈವೇದ್ಯಂ ಕೃಸರಂ ತಥಾ । ಸಂಸ್ಮೃತ್ಯ ನಾಮ್ನಾ ಚ ತತಃ ಕೃಷ್ಣಾಖ್ಯೇನ ಪುನಃ ಪುನಃ
ಚಂದನ, ಅಗರು, ಕರ್ಪೂರ ಮತ್ತು ಅನ್ನವನ್ನು ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಕೃಷ್ಣ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಸ್ಮರಿಸಬೇಕು.
ಕೂಷ್ಮಾಂಡೈರ್ನಾರಿಕೇರೈಶ್ಚ ಹ್ಯಥವಾ ಬೀಜಪೂರಕೈಃ । ಸರ್ವಾಭಾವೇಽಪಿ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ ಶಸ್ತಪೂಗಫಲೈರ್ವೃತಮ್ । ಅರ್ಘಂ ದದ್ಯಾದ್ವಿಧಾನೇನ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಜನಾರ್ದನಮ್
ಕೂಸಮಂಡೆ, ತೆಂಗಿನಕಾಯಿ ಅಥವಾ ಬೀಜ ತುಂಬಿದ ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ, ಅವುಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಉತ್ತಮ ಪೂಕೈಗಳಿಂದ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ವಿಧಿಯಂತೆ ಅರ್ಪಿಸಿ, ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ಕೃಷ್ಣಕೃಷ್ಣ ಕೃಪಾಲುಸ್ತ್ವಮಗತೀನಾಂ ಗತಿರ್ಭವ । ಸಂಸಾರಾರ್ಣವ ಮಗ್ನಾನಾಂ ಪ್ರಸೀದ ಪುರುಷೋತ್ತಮ
"ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ದಯಾಳು ನೀನು, ಆಶ್ರಯವಿಲ್ಲದವರಿಗೆ ಆಶ್ರಯವಾಗು; ಲೋಕಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವರಿಗೆ ಕರುಣೆ ತೋರು, ಪರಮಾತ್ಮನೇ."
ನಮಸ್ತೇ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷ ನಮಸ್ತೇ ವಿಶ್ವಭಾವನ । ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತು ಮಹಾಪುರುಷಪೂರ್ವಜ । ಗೃಹಾಣಾರ್ಘ್ಯಂ ಮಯಾ ದತ್ತಂ ಲಕ್ಷ್ಮ್ಯಾ ಸಹ ಜಗತ್ಪತೇ
"ಪದ್ಮನಾಭ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಸುಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯ, ಮಹಾಪುರುಷರಲ್ಲಿ ಹಿರಿಯನಾದವನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ; ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೊಂದಿಗೆ ನಾನು ಅರ್ಪಿಸುವ ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸು, ಲೋಕಪಾಲಕನೇ."
ಇತ್ಯರ್ಘಮಂತ್ರಃ । ತತಸ್ತು ಪೂಜಯೇದ್ವಿಪ್ರಮುದಕುಂಭಂ ಪ್ರದಾಪಯೇತ್ । ಛತ್ರೋಪಾನಹವಸ್ತ್ರೈಶ್ಚ ಕೃಷ್ಣೋ ಮೇ ಪ್ರೀಯತಾಮಿತಿ
ಇದು ಅರ್ಘ್ಯಮಂತ್ರ. ನಂತರ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಅವರಿಗೆ ನೀರಿನ ಕುಂಭವನ್ನು, ಜೊತೆಗೆ ಹತ್ತಿರ, ಚಪ್ಪಲಿ, ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, "ಕೃಷ್ಣನು ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತೋಷವಾಗಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.
ಕೃಷ್ಣಾ ಧೇನುಃ ಪ್ರದಾತವ್ಯಾ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮೇ । ತಿಲಪಾತ್ರಂ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ದದ್ಯಾತ್ಪಾತ್ರವಿಚಕ್ಷಣಃ
ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಕಪ್ಪು ಹಸುವನ್ನು ಉತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಎಳ್ಳಿನ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಯೋಗ್ಯ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು, ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ.
ಸ್ನಾನೇ ಪ್ರಾಶನಕೇ ಶಸ್ತಾಸ್ತಥಾ ಕೃಷ್ಣತಿಲಾ ಮುನೇ । ತಾನ್ಪ್ರದದ್ಯಾತ್ಪ್ರಯತ್ನೇನ ಯಥಾಶಕ್ತಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮೇ । ತಿಲಪ್ರರೋಹಜಾಃ ಕ್ಷತ್ರೇ ಯಾವತ್ಸಂಖ್ಯಾಸ್ತಿಲಾ ದ್ವಿಜ
ಸ್ನಾನಕ್ಕೂ, ಊಟಕ್ಕೂ ಕಪ್ಪು ಎಳ್ಳು ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಮುನಿಯೇ; ಅವನ್ನು ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ, ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಮಹಾನ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು; ಹೊಲದಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ಎಳ್ಳು ಮೊಳೆತ್ತವೆಯೋ, ಅಷ್ಟೂ ಎಳ್ಳನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ,
ತಾವದ್ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ । ತಿಲಸ್ನಾಯೀ ತಿಲೋದ್ವರ್ತೀ ತಿಲಹೋಮೀ ತಿಲೋದಕೀ
ಅಷ್ಟೊಂದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವವನು, ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ಲೇಪಿಸುವವನು, ಎಳ್ಳಿನಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡುವವನು, ಎಳ್ಳಿನ ನೀರನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುವವನು—
ತಿಲದಾತಾ ಚ ಭೋಕ್ತಾ ಚ ಷಟ್ತಿಲಾಃ ಪಾಪನಾಶನಾಃ । ನಾರದ ಉವಾಚ- ಕೃಷ್ಣಕೃಷ್ಣ ಮಹಾಬಾಹೋ ನಮಸ್ತೇ ವಿಶ್ವಭಾವನ
ಎಳ್ಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡುವವನು, ಎಳ್ಳನ್ನು ತಿನ್ನುವವನು—ಈ ಆರು ವಿಧದ ಎಳ್ಳಿನ ಉಪಯೋಗಗಳು ಪಾಪವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತವೆ. ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: "ಕೃಷ್ಣ, ಕೃಷ್ಣ, ಮಹಾಬಾಹು, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುವವನೇ!"
ಷಟ್ತಿಲೈಕಾದಶೀಭೂತಂ ಕೀದೃಶಂ ಫಲಮಸ್ತಿ ವೈ । ಸೋಪಾಖ್ಯಾನಂ ಮಮ ಬ್ರೂಹಿ ಯದಿ ತುಷ್ಟೋಽಸಿ ಯಾದವ । ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣ ಉವಾಚ ಶೃಣು ರಾಜನ್ಯಥಾವೃತ್ತಂ ದೃಷ್ಟಂ ತತ್ಕಥಯಾಮಿ ತೇ । ಮರ್ತ್ಯಲೋಕೇ ಪುರಾ ಹ್ಯಾಸೀದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯೇಕಾ ಚ ನಾರದ । ವ್ರತಚರ್ಯಾರತಾ ನಿತ್ಯಂ ದೇವಪೂಜಾರತಾ ಸದಾ
"ಷಟ್ತಿಲ ಏಕಾದಶಿಯನ್ನು ಆಚರಿಸಿದ ಫಲವೇನು? ಅದರ ಕಥೆಯೊಡನೆ ಹೇಳು, ಯಾದವನೇ, ನೀನು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ." ಶ್ರೀಕೃಷ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: "ರಾಜನೇ, ಕೇಳು, ಹೇಗೆ ನಡೆದಿದೆ ಎಂದು ನಾನು ಕಂಡುದನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಭೂಲೋಕದಲ್ಲಿ, ನಾರದನೇ, ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಸ್ತ್ರೀ ಇದ್ದಳು, ಯಾವಾಗಲೂ ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಳು, ದೇವಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಳು."
ಮಾಸೋಪವಾಸನಿರತಾ ಮಮ ಭಕ್ತಾ ಚ ಸರ್ವದಾ । ಕೃಷ್ಣೋಪವಾಸಸಂಯುಕ್ತಾ ಮಮ ಪೂಜಾಪರಾಯಣಾ
ಆಕೆ ಮಾಸವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಳು, ಯಾವಾಗಲೂ ನನ್ನ ಭಕ್ತೆಯಾಗಿದ್ದಳು, ಕೃಷ್ಣ ವ್ರತವನ್ನು ಪಾಲಿಸುತ್ತಾ, ನನ್ನ ಪೂಜೆಯಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಳು.
ಶರೀರಂ ಕ್ಲೇಶಿತಂ ಚೈವ ಉಪವಾಸೈರ್ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ । ದೇವಾನಾಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನಾಂ ಚ ಕುಮಾರೀಣಾಂ ಚ ಭಕ್ತಿತಃ
ಮಹಾನ್ ದ್ವಿಜನೇ, ಆಕೆ ಉಪವಾಸಗಳಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಡಿಸಿಕೊಂಡಳು; ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಯುವತಿಯರಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಗೃಹಾದಿಕಂ ಪ್ರಯಚ್ಛಂತೀ ಸರ್ವಕಾಲಂ ಮಹಾಸತೀ । ಅತಿಕೃಚ್ಛ್ರರತಾ ಸಾ ತು ಸರ್ವಕಾಲಂ ತು ವೈ ದ್ವಿಜ
ಆ ಮಹಾಸತಿ ಸದಾ ತನ್ನ ಮನೆ ಮತ್ತು ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಳು; ಅವಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಿದ್ದಳು, ದ್ವಿಜ.
ನ ದತ್ತಾ ಭಿಕ್ಷುಕೇ ಭಿಕ್ಷಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ ನ ಚ ತರ್ಪಿತಾಃ
ಆಕೆ ಭಿಕ್ಷುಕನಿಗೆ ಭಿಕ್ಷೆ ನೀಡಲಿಲ್ಲ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ತೃಪ್ತರಾಗಲಿಲ್ಲ.
ತತಃ ಕಾಲೇನ ಮಹತಾ ಮಯಾ ವೈ ಚಿಂತಿತಂ ದ್ವಿಜ । ಶುದ್ಧಮಸ್ಯಾಃ ಶರೀರಂ ಹಿ ವ್ರತೈಃ ಕೃಚ್ಛ್ರೈರ್ನ ಸಂಶಯಃ
ಅನೇಕ ಕಾಲದ ನಂತರ, ನಾನು ಚಿಂತನೆ ಮಾಡಿದೆ, ದ್ವಿಜನೇ; ಅವಳ ದೇಹವು ವ್ರತ ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ಅರ್ಚಿತೋ ವೈಷ್ಣವೋ ಲೋಕಃ ಕಾಯಕ್ಲೇಶೇನ ವೈ ತಯಾ । ನ ದತ್ತಮನ್ನದಾನಂ ಹಿ ಯೇನ ತೃಪ್ತಿಃ ಪರಾ ಭವೇತ್
ಅವಳು ತನ್ನ ದೇಹದ ಕಷ್ಟದಿಂದ ವೈಷ್ಣವ ಲೋಕವನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಳು; ಆದರೆ ಅನ್ನದಾನ ನೀಡಲಿಲ್ಲ, ಅದರಿಂದ ಪರಮ ತೃಪ್ತಿ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.
ಏವಂ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಅಹಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಮರ್ತ್ಯಲೋಕಮುಪಾಗತಃ । ಕಾಪಾಲಂ ರೂಪಮಾಸ್ಥಾಯ ಭಿಕ್ಷಾಪಾತ್ರೇ ಚ ಯಾಚಿತಾ
ಇದು ತಿಳಿದುಕೊಂಡು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾನು ಮನುಷ್ಯ ಲೋಕಕ್ಕೆ ಬಂದೆ; ಭಿಕ್ಷುಕನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಭಿಕ್ಷೆಗಾಗಿ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿದೆ.
ಕಸ್ಮಾತ್ತ್ವಮಾಗತೋ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಕ್ವ ಯಾಸಿ ವದ ಮೇಽಗ್ರತಃ । ಪುನರೇವ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ದೇಹಿ ಭಿಕ್ಷಾಂ ಚ ಸುಂದರಿ
ನಾನು ಅವಳನ್ನು ಕೇಳಿದೆ: 'ನೀನು ಏಕೆ ಬಂದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ? ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ? ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಹೇಳು.' ಮತ್ತೆ ನಾನು ಹೇಳಿದೆ: 'ಸುಂದರಿಯೇ, ಭಿಕ್ಷೆ ಕೊಡು.'
ತಯಾ ಕೋಪೇನ ಮಹತಾ ಮೃತ್ಪಿಂಡಸ್ತಾಮ್ರಭಾಜನೇ । ಕ್ಷಿಪ್ತೋ ಯಾವದಹಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಪುನಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ಗತೋ ದ್ವಿಜ
ಆಕೆ ದೊಡ್ಡ ಕೋಪದಿಂದ ಒಂದು ಮಣ್ಣಿನ ಗುಡ್ಡೆಯನ್ನು ತಾಮ್ರದ ಪಾತ್ರೆಗೆ ಎಸೆದಳು; ನಾನು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗಲೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಮತ್ತೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದೆ.