ತುಲಸೀಮೃತ್ತಿಕಾಪುಣ್ಡ್ರಂ ಯೋ ಮೃತ್ಯುಸಮಯೇ ವಹೇತ್ । ಸ ಮುಕ್ತಃ ಸಕಲೈಃ ಪಾಪೈಃ ಪುರಂ ಗಚ್ಛತಿ ಚಕ್ರಿಣಃ
ಯಾರು ಮರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತುಳಸಿಮಣ್ಣಿನ ಪುಂಡ್ರವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಚಕ್ರಧಾರಿಯ ಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
ಯಸ್ಯ ಸ್ಯಾತ್ತುಲಸೀಪತ್ರಂ ಮುಖೇ ಶಿರಸಿ ಕರ್ಣಯೋಃ । ಮೃತ್ಯುಕಾಲೇ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ತಸ್ಯ ಸ್ವಾಮೀ ನ ಭಾಸ್ಕರಿಃ
ಯಾರ ಬಾಯಲ್ಲಿ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಅಥವಾ ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಮರಣ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ತುಳಸಿಪತ್ರವಿದೆಯೋ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವರ ಪಾಲಿಗೆ ಸೂರ್ಯನು ಸ್ವಾಮಿ ಅಲ್ಲ.
ಪವಿತ್ರನಾಮಾ ಸುಮತಿರ್ಬಭೂವ ಪರಮಾರ್ಥವಿತ್ । ಬಭೂವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೀ ತಸ್ಯ ಬಹುಲಾ ನಾಮ ಧಾರಿಣೀ
ಪವಿತ್ರ ಎಂಬ ಪರಮಾರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದ ಜ್ಞಾನಿ ಜನ್ಮ ತಾಳಿದನು; ಅವನ ಪತ್ನಿ ಬಹುಳಾ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಮಹಿಳೆ.
ಸದ್ವಂಶಪ್ರಭವಾ ಸಾಧ್ವೀ ಪತಿಸೇವಾಪರಾಯಣಾ । ಅನಪತ್ಯಪತಿರ್ನಾಮ ತತ್ರೈಕೋಸ್ತಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ
ಆಕೆ ಸದ್ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದ, ಪತಿಸೇವೆಗೆ ನಿಷ್ಠೆಯುಳ್ಳ ಸತಿ; ಅವರಲ್ಲಿ ಅನಪತ್ಯಪತಿ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೊಬ್ಬನೂ ಇದ್ದನು.
ಸಖ್ಯಂ ತೇನ ಪವಿತ್ರೋಽಸೌ ಚಕಾರ ದ್ವಿಜಸೇವಿನಾ । ತತೋಽನಪತ್ಯಪತಿನಾ ಕಥಾಲೋಭೇನ ಸತ್ತಮಃ
ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸೇವೆಗೆ ಸಮರ್ಪಿತನಾದ ಶುದ್ಧ ಹೃದಯದವನೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಸೆಯಿತು. ಮಗಸಂತಾನವಿಲ್ಲದವನೂ ಹೆಂಡತಿಯಿಲ್ಲದವನೂ ಆಗಿದ್ದ ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಕಥೆಗಳ ಆಸೆಯಿಂದ ಆಕರ್ಷಿತನಾದನು.
ಉಪವಿಷ್ಟಃ ಪವಿತ್ರೋಽಸೌ ಸ್ನೇಹಾದೇಕವರಾಸನೇ । ತತ್ರಾಂತರೇ ಮಹಾತೇಜಾ ಲೋಮಶೋ ನಾಮ ಸ ದ್ವಿಜಃ
ಆ pavitraನು ಸ್ನೇಹದಿಂದ ಒಂದು ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಂಡನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಲೋಮಶ ಎಂಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು.
ಕಥಯಂತೌ ಕಥಾಶ್ಚಿತ್ರಾಃ ಸಮಾಗತ್ಯ ದದರ್ಶ ತೌ । ಅಥ ತಂ ಲೋಮಶಂ ವಿಪ್ರಂ ವಿಪ್ರಾವುತ್ಥಾಯ ಪೀಠತಃ
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ, ಅವರು ಲೋಮಶನನ್ನು ನೋಡಿದರು. ತಕ್ಷಣ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಕುರ್ಚಿಯಿಂದ ಎದ್ದು ಲೋಮಶನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರು.
ಪಾದ್ಯಾರ್ಘ್ಯಾಚಮನೀಯಾದ್ಯೈಃ ಪೂಜಯಾಮಾಸತುಶ್ಚ ತೌ । ಸುಪ್ರೀತೋ ಲೋಮಶಸ್ತಾಭ್ಯಾಂ ನಾರಾಯಣಪರಾಯಣಃ
ಅವರು ಪಾದ್ಯ, ಅರ್ಘ್ಯ, ಆಚಮನದ ನೀರು ಮತ್ತು ಇತರ ಸತ್ಕಾರಗಳ ಮೂಲಕ ಅವನಿಗೆ ಗೌರವ ಸಲ್ಲಿಸಿದರು. ನಾರಾಯಣನ ಭಕ್ತನಾದ ಲೋಮಶನು ಅವರಿಂದ ತುಂಬ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು.
ಉವಾಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಸನೇ ಕೀರ್ತಯನ್ಹರಿಮ್ । ಆಸನಸ್ಥಂ ಮಹಾತ್ಮಾನಂ ಲೋಮಶಂ ತಂ ಕೃತಾಞ್ಜಲಿಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಲೋಮಶನು ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಹರಿಯನ್ನು ಕೀರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದನು. ಆ ಇಬ್ಬರು ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ, ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಮಹಾತ್ಮ ಲೋಮಶನ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿದರು.
ಪವಿತ್ರಾನಾಪತ್ಯಮುನೀ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಾಹತುರ್ಲೋಮಶಮ್ । ಭಗವನ್ಸರ್ವಧರ್ಮಜ್ಞ ತ್ವತ್ಪಾದಯುಗಲೈರ್ನೃಭಿಃ
ಮಕ್ಕಳಿಲ್ಲದ ಋಷಿಯಾದ pavitraನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಲೋಮಶನನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು: 'ಭಗವಂತನೇ, ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ತಿಳಿದವನೇ, ನಿಮ್ಮ ಪಾದಯುಗಳ ದರ್ಶನದಿಂದ—'
ಸದ್ಭಿರ್ಗ್ರಾಹ್ಯೈರಾಶ್ರಮೋಽಯಂ ಪೂತೋಽಭೂನ್ನೂನಮಾವಯೋಃ । ಕೃತಾನಿ ಯಾನಿ ಪಾಪಾನಿ ಆವಾಭ್ಯಾಂ ಮೋಹತಃ ಪುರಾ
'ಸಜ್ಜನರ ದರ್ಶನದಿಂದ ಈ ಆಶ್ರಮವು ನಮ್ಮಿಬ್ಬರಿಗೂ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ. ನಾವು ಹಿಂದೆ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಮಾಡಿದ ಪಾಪಗಳೆಲ್ಲಾ—'
ತಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ನಷ್ಟಾನಿ ತ್ವತ್ಪಾದಯುಗದರ್ಶನಾತ್ । ಭವಾನ್ನಾರಾಯಣಃ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಪೂಜನೀಯೋಽಮರೈರಪಿ
'ನಿಮ್ಮ ಪಾದಯುಗದ ದರ್ಶನದಿಂದ ಅವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗಿವೆ. ನೀವು ನಾರಾಯಣನೇ、ご ದೇವತೆಗಳೂ ಪೂಜಿಸುವವನೇ.'
ಸಮ್ಯಕ್ತೇ ಪೂಜನಂ ಕರ್ತುಂ ಕಿಮಾವಾಂ ಮಾನುಷೌ ಕ್ಷಮೌ । ಅತಿಥೇರ್ಯಾ ಕೃತಾ ಪೂಜಾ ತೇಽಸ್ಮಾಭಿರ್ನಿಜಶಕ್ತಿತಃ
'ನಾವು ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಮಾನವರಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಪೂಜೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಹೇಗೆ ಮಾಡಬಹುದು? ನಾವು ನಮ್ಮ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಿದ್ದೇವೆ.'
ಅನಯಾ ಭವ ಸುಪ್ರೀತಃ ಕ್ಷಮಸ್ವ ದೋಷಮಾವಯೋಃ । ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತೌ ಮಹಾತ್ಮಾನೌ ತಸ್ಯಾಗಂತೋಃ ಪದದ್ವಯೇ । ನಿಪೇತತುರ್ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ವಯಸ್ಯೌ ಗೃಹಮೇಧಿನೌ
'ಇದರಿಂದ ನೀವು ತುಂಬ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ನಮ್ಮ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ.' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಮಹಾತ್ಮರು, ಗೃಹಸ್ಥರೂ ಸ್ನೇಹಿತರೂ ಆಗಿದ್ದವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಲೋಮಶನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿದರು.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ- ತತೋ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಸುಸಂತುಷ್ಟೋ ಲೋಮಶೋ ವಿದುಷಾಂವರಃ । ಯುವಾಂ ವಿನಯಿನಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠೌ ದ್ವಿಜಾಗ್ರ್ಯೌ ಧರ್ಮತತ್ಪರೌ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ವಿದ್ಯಾವಂತರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಲೋಮಶನು ಅವರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಂಬ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನು. ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ವಿನಯಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಧರ್ಮಪರರಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖರು.
ಆಪ್ಯಾಯಿತೋಽಸ್ಮಿ ಸುತರಾಂ ಯುವಯೋರ್ವಿನಯೋಕ್ತಿಭಿಃ । ಸಾಕ್ಷಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಶಿವೋ ವಿಷ್ಣುರತಿಥಿಃ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಬುಧೈಃ
'ನಿಮ್ಮ ವಿನಯಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಾನು ತುಂಬ ಸಂತೃಪ್ತನಾದೆನು. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಬ್ರಹ್ಮ, ಶಿವ, ವಿಷ್ಣು ಈ ತ್ರಿಮೂರ್ತಿಗಳು ಆತಿಥ್ಯ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವರಲ್ಲೇ ಇದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.'
ತಸ್ಮಿನ್ನೇತಾವತೀಭಕ್ತಿರ್ಯುವಯೋರಸ್ತು ಮಙ್ಗಲಮ್ । ಆರಾಧಿತೋಽಸ್ಮ್ಯಹಂಸಮ್ಯಗತಿಥಿರ್ಭೂರಿಭೋಜನೈಃ
'ನಿಮ್ಮಂತಹ ಭಕ್ತಿಯು ಸದಾ ಶುಭವನ್ನು ತರಲಿ. ನೀವು ಆತಿಥ್ಯವಾಗಿ ನೀಡಿದ ಭೋಜನದಿಂದ ನಾನು ಸಮರ್ಪಕವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆನು.'
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ- ತತ ಉತ್ಥಾಯ ತೌ ವಿಪ್ರೌ ತತ್ಪಾದಕಮಲದ್ವಯೇ । ಭೂಯೋಽಪಿ ತಂ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಪ್ರಾಹತುರ್ಲೋಮಶಂ ಮುನಿಮ್
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ನಂತರ, ಆ ಇಬ್ಬರು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಎದ್ದು, ಮತ್ತೆ ಅವನ ಪಾದಕಮಲಗಳಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಪುನಃ ಲೋಮಶ ಋಷಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದರು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾವೂಚತುಃ ಬ್ರಹ್ಮನ್ನತಿಥಿಪೂಜಾಯಾ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ವಕ್ತುಮರ್ಹಸಿ । ಯಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಮುಕ್ತಿರ್ದುಃಖಲಭ್ಯಾಪಿ ಮಾನವೈಃ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಹೇಳಿದರು: 'ಮಹರ್ಷೇ, ಆತಿಥ್ಯಪೂಜೆಯ ಮಹಿಮೆ ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಬೇಕು. ಅದನ್ನು ಮಾಡಿದರೆ ದುಃಖಪಡುವ ಮಾನವರಿಗೂ ಮೋಕ್ಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ.'
ಕೋಽತಿಥಿಃ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಲೋಕೇ ತಸ್ಯ ಪೂಜಾ ಚ ಕೀದೃಶೀ । ಆತಿಥೇಯೋಽತಿಥಿಶ್ಚೇಮೌ ಲಭೇತೇ ಕಾಮುಭೌ ಗತಿಮ್
'ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅತಿಥಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾರೆ? ಅವರಿಗೆ ಯಾವ ರೀತಿಯ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು? ಆತಿಥ್ಯ ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನೂ, ಆತಿಥ್ಯ ನೀಡುವವನೂ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛಿತ ಗತಿಯನ್ನೂ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.'
ಲೋಮಶ ಉವಾಚ- ವಾನಪ್ರಸ್ಥೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಭಿಕ್ಷುಶ್ಚೈಷಾಂ ಪ್ರಪೂಜನಾತ್ । ನಿರುಚ್ಯತೇ ಗೃಹಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಮಾಶ್ರಮೇಷು ಚತುರ್ಷ್ವಪಿ
ಲೋಮಶನು ಹೇಳಿದನು: 'ವಾನಪ್ರಸ್ಥ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಭಿಕ್ಷು—ಇವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದಾಗ, ಗೃಹಸ್ಥನ ಮನೆ ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.'
ಚತುರಾಶ್ರಮಮಧ್ಯೇಷು ಪ್ರಧಾನಾ ಗೃಹಿಣೋ ಮತಾಃ । ತೈಶ್ಚಾತಿಥೀನಾಂ ಕರ್ತವ್ಯಾ ಪೂಜಾ ಭಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತೈಃ
'ನಾಲ್ಕು ಆಶ್ರಮಗಳಲ್ಲಿ ಗೃಹಸ್ಥರು ಮುಖ್ಯರು ಎಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ. ಅವರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೆ ಆತಿಥ್ಯವನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.'
ಗೃಹಿಣಾಂ ಪರಮೋ ಧರ್ಮಃ ಪ್ರೋಕ್ತಶ್ಚಾತಿಥಿಪೂಜನಮ್ । ಆಶ್ರಮಾಚಾರತೋಽಭ್ರಷ್ಟಾಸ್ತತಸ್ತೇ ಗೃಹಿಣೋ ಮತಾಃ
ಗೃಹಸ್ಥರ ಮಹತ್ತರ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸುವುದಾಗಿದೆ. ತಮ್ಮ ಆಶ್ರಮದ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸದವರನ್ನೂ ಗೃಹಸ್ಥರೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ವಂಹತ್ಯತಿಥಿಪೂಜಾಯಾಂ ದಕ್ಷತಾಂ ಗೃಹಿಣೋ ಯದಿ । ತದಾ ಪ್ರಯೋಜನಂ ತೇಷಾಂ ಕಿಮನ್ಯೈಃ ಪುಣ್ಯಕರ್ಮಭಿಃ
ಗೃಹಸ್ಥರು ಅತಿಥಿ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಇರದೇ ಇದ್ದರೆ, ಅವರು ಮಾಡುವ ಇತರ ಪುಣ್ಯಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?
ಯಸ್ಯ ನ ಶ್ರೂಯತೇ ನಾಮ ನ ಚ ಗೋತ್ರಂ ನ ಚ ಸ್ಥಿತಿಃ । ಅಕಸ್ಮಾದ್ಗೃಹಮಾಗಚ್ಛೇತ್ಸೋಽತಿಥಿಃ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಬುಧೈಃ
ಯಾರ ಹೆಸರು, ಕುಲ, ವಾಸಸ್ಥಾನವೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ, ಅಚಾನಕ್ ಮನೆಗೆ ಬರುವವನನ್ನು ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಅತಿಥಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಃ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾ ವಾಪಿ ವೈಶ್ಯಾ ವಾ ವೃಷಲಾಸ್ತಥಾ । ಗೃಹಾಗತಾಃ ಪೂಜಿತಾಶ್ಚ ವಿಷ್ಣುವತ್ತತ್ತ್ವದರ್ಶಿಭಿಃ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು, ಕ್ಷತ್ರಿಯರು, ವೈಶ್ಯರು, ಶೂದ್ರರು—ಯಾರೇ ಆಗಲಿ ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಗೌರವದಿಂದ ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರೆ, ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತವರು ಅವರನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿನಂತೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ಚಾಣ್ಡಾಲಪ್ರಮುಖಾ ಯೇಽನ್ಯೇ ಹೀನವರ್ಣಸಮುದ್ಭವಾಃ । ವಿಷ್ಣುವತ್ಪೂಜಿತವ್ಯಾಸ್ತೇ ಪಾದ್ಯಾರ್ಘ್ಯೈರ್ಭೂರಿಭೋಜನೈಃ
ಚಾಂಡಾಲರು ಸೇರಿದಂತೆ ಇತರ ಹೀನ ಜಾತಿಯವರನ್ನೂ ವಿಷ್ಣುವಿನಂತೆ ಪಾದ್ಯ, ಅರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಚೆನ್ನಾದ ಊಟದಿಂದ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.
ಸಮಾಗತೇಷ್ವತಿಥಿಷು ಪ್ರಯಾಣಂ ಕುರುತೇ ಗೃಹೀ । ಅಪಿ ಸ ತ್ವರಯಾ ದದ್ಯಾತ್ಪಾದ್ಯಾರ್ಘ್ಯಾದೀನಿ ಚ ದ್ವಿಜಃ
ಅತಿಥಿಗಳು ಮನೆಗೆ ಬಂದಾಗ ಗೃಹಸ್ಥನು ಹೊರಡುವಾಗಲೂ ಇದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಪಾದ್ಯ, ಅರ್ಘ್ಯ ಮತ್ತು ಇತರ ಗೌರವಗಳನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು, ದ್ವಿಜನೇ.
ಕುರ್ಯಾಚ್ಚ ಕುಶಲಂ ಪ್ರಶ್ನಂ ವಚನೈಃ ಕೋಮಲಾಕ್ಷರೈಃ । ಕಾರಯೇದ್ಭೋಜನಂ ವಾಪಿ ದಿವ್ಯರತ್ನೈರ್ಮುದಾ ಗೃಹೀ
ಅವನು ಮೃದು ಮಾತುಗಳಿಂದ ಅವರ ಕುಶಲವನ್ನು ಕೇಳಬೇಕು, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಊಟ ಅಥವಾ ಅಮೂಲ್ಯ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೊಡುವುದನ್ನು ಕೂಡ ಮಾಡಬೇಕು.
ಸುಖದೇ ಮನ್ದಿರೇ ತಸ್ಯ ಶಯನಂ ಕಾರಯೇದ್ಬುಧಃ । ಪ್ರಾತರ್ಜಿಗಮಿಷುಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಮಾಯಾಂತಂ ವಿವರ್ಜಯೇತ್
ಸುಖಕರವಾದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅತಿಥಿಗೆ ಹಾಸಿಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು; ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಅವನು ಹೋಗಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದಾಗ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಬಾರದು.