ಇತಿ ಸಾ ವಾಂಛಿತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭರ್ತುಃ ಪ್ರಿಯಹಿತೇ ರತಾ । ಉವಾಚ ವಚನಂ ಗುಹ್ಯಂ ಭರ್ತ್ತಾರಂ ಚಾರುಹಾಸಿನೀ
ಭರ್ತೃನ ಪ್ರಿಯವಾದ ಈ ಆಶಯವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವಳಿಗೆ ಅವನ ಹಿತದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಾಯಿತು. ಆ ಸುಂದರಮುಖಿಯಾದಳು ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಗುಪ್ತವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
ರೂಪಸುಂದರ್ಯುವಾಚ- ಮಮಾಪಿ ಹೃದಯೇ ಕಾಮಃ ಸಮುತ್ಪನ್ನೋ ನರಾಧಿಪ । ರೂಪಸೌಂದರ್ಯವಾಂಛಾ ಚ ಹೃದಯೇ ಮಮ ವರ್ತ್ತತೇ
ರೂಪಸುಂದರಿ ಹೇಳಿದಳು: ನರಾಧಿಪ, ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿಯೂ ಒಂದು ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡಿದೆ; ರೂಪ ಮತ್ತು ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ಬಯಸುವ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನೊಳಗೆ ಇದೆ.
ಪುಷ್ಕರಂ ಪ್ರಥಮಂ ತೀರ್ಥಂ ಗಂತುಮಿಚ್ಛೇ ತ್ವಯಾ ಸಹ । ತತೋ ರಾಜಾ ತಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಮಾಗತಃ ಪುಷ್ಕರಂ ತದಾ
ನಾನು ಕೂಡ ಮೊದಲಿಗೆ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಪುಷ್ಕರ ಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಹೀಗಾಗಿ ರಾಜನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು.
ಹಸ್ತ್ಯಶ್ವರಥವೃಂದೈಶ್ಚ ಸಮಾಗತ್ಯ ಪುರೋಹಿತೈಃ । ತತಃ ಸ್ನಾತ್ವಾ ತಥಾ ಧ್ಯಾಯನ್ತರ್ಪಯನ್ಪಿತೃದೇವತಾಃ
ಆನೆ, ಕುದುರೆ, ರಥಗಳ ಸಮೂಹ ಮತ್ತು ಪುರೋಹಿತರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದನು. ನಂತರ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ತರ್ಪಣ ಮಾಡಿದನು.
ಪೂಜಯಾಮಾಸ ದೇವೇಶಂ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷಮಚ್ಯುತಮ್ । ದೀಪಮಾಲಾಕುಲೇ ತತ್ರ ಸರ್ವತಃ ಸುಮನೋಹರೇ
ಅಲ್ಲೆಲ್ಲಾ ಸುಂದರವಾದ ದೀಪಮಾಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ಅವನು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರಾದ, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ, ಎಂದೆಂದಿಗೂ ಇರುವ ದೇವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.
ದದರ್ಶ ಲಿಖಿತಂ ತತ್ರ ಮಾರ್ಜಾರಂ ದೇವತಾಲಯೇ । ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪ್ರಾಕೃತಂ ಕರ್ಮ ಜನ್ಮ ಸ್ಮೃತ್ವಾ ನೃಪಸ್ತದಾ
ಅಲ್ಲಿಯ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ, ಬರಹದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೆಕ್ಕನ್ನು ನೋಡಿದನು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ರಾಜನು ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಸಾಮಾನ್ಯ ಜನ್ಮವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಮುಖಪಂಕಜಮಾಲೋಕ್ಯ ಪ್ರಿಯಾಯಾಃ ಪ್ರಜಹಾಸ ಚ । ರೂಪಸುಂದರ್ಯುವಾಚ- ಮಮ ಸನ್ಮುಖಮಾಲೋಕ್ಯ ಭರ್ತಃ ಕಿಂ ಸ್ಮಿತಕಾರಣಮ್ 6.30.
ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯ ಕಮಲಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿದ ರಾಜನು ನಗಿದನು. ರೂಪಸುಂದರಿ ಕೇಳಿದಳು: ನನ್ನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡಿ, ಗಂಡನೇ, ನಗುಹೆಸರೇನು?
ಕಥಯಾಮಾಸ ಹೃಷ್ಟಾತ್ಮಾ ಪ್ರಾಕ್ತನಂ ಕರ್ಮಣಃ ಫಲಮ್ । ರಾಜೋವಾಚ- ಅಹಮಾಸಂ ಪುರಾ ದೇವಿ ಮಾರ್ಜಾರೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾಲಯೇ
ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಅವನು ತನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಕರ್ಮದ ಫಲವನ್ನು ಹೇಳಿದನು. ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ದೇವಿ, ನಾನು ಹಿಂದೆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಬೆಕ್ಕಾಗಿದ್ದೆ.
ಭಕ್ಷಿತಾ ಮೂಷಕಾಸ್ತತ್ರ ಮಯಾ ಶತಸಹಸ್ರಶಃ । ತತೋ ನಾರಾಯಣಸ್ಯಾಗ್ರೇ ದೀಪಃ ಸಂರಕ್ಷಿತೋ ಯತಃ
ಅಲ್ಲೆ ನಾನು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಇಲಿ ತಿಂದೆ. ಆದರೆ ನಾರಾಯಣನ ಮುಂದೆ ದೀಪವನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದ್ದರಿಂದ,
ವ್ಯಾಜೇನಾಪಿ ಮಯಾ ದೇವಿಪ್ರಾಪ್ತಂ ತತ್ಕರ್ಮಣಃ ಫಲಮ್ । ವಿಷ್ಣುಲೋಕಮನುಪ್ರಾಪ್ಯ ರಾಜ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಮಯಾಧುನಾ
ಆ ಕಾರ್ಯದಿಂದಲೂ, ದೇವಿಯೇ, ನನಗೆ ಅದರ ಫಲ ಸಿಕ್ಕಿತು. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಈಗ ಈ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ.
ರೂಪಸುಂದರ್ಯುವಾಚ-। ಮಮಾಪಿ ಸ್ಮರಣಂ ಜಾತಂ ಪ್ರಾಕೃತಸ್ಯ ಚ ಜನ್ಮನಃ । ಮೂಷಿಕಾ ಚಾಹಮಪ್ಯಾಸಂ ಕ್ಷುದ್ರಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣವೇಶ್ಮನಿ
ರೂಪಸುಂದರಿ ಹೇಳಿದಳು: ನನಗೂ ನನ್ನ ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮ ನೆನಪಾಯಿತು. ನಾನು ಕೂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಚಿಕ್ಕದಾದ ಒಂದು ಇಲಾಗಿದ್ದೆ.
ಕಾರ್ತಿಕೇ ಚ ಪ್ರಬೋಧಿನ್ಯಾಂ ಮಂದೀಭೂತೇ ಚ ದೀಪಕೇ । ವರ್ತ್ಯಗ್ರಾಹರಣಾರ್ಥಾಯ ನಿರ್ಗತಾಹಂ ತದಾ ಬಿಲಾತ್
ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಪ್ರಬೋಧಿನಿ ಹಬ್ಬದಂದು, ದೀಪವು ಮಂಕಾಗಿದ್ದಾಗ, ವತ್ತಿಯ ತುದಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ನಾನು ಬಿಲದಿಂದ ಹೊರಬಂದೆ.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಾರಾಯಣಂ ದೇವಂ ಪೂಜಿತಂ ಕುಸುಮೈಸ್ತಥಾ । ನಿದ್ರಾಭಿಭೂತಂ ವಿಪ್ರಂ ಚ ವರ್ತ್ತಿಃ ಕೃಷ್ಟಾ ಮಯಾ ತದಾ
ನಾರಾಯಣ ದೇವರನ್ನು ಹೂಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಿದ್ರೆಗೆ ಒಳಗಾಗಿದ್ದಾಗ, ನಾನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವತ್ತಿಯನ್ನು ಎಳೆದೆ.
ಉತ್ಥಿತಸ್ತ್ವಂ ಯದಾ ತತ್ರ ಮಾಂ ಗೃಹೀತುಂ ಕೃತಕ್ಷಣಃ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತ್ವಂ ಚ ಪ್ರಣಷ್ಟಾಹಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟಾ ಬಿಲಮಧ್ಯತಃ
ಆಗ ನೀನು ಎದ್ದು, ನನ್ನನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೆ. ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ನಾನು ಓಡಿ ಬಿಲದ ಒಳಗೆ ಸೇರಿದೆ.
ವಿಶಂತ್ಯಾ ಮಮ ಪಾದೇನ ದೀಪವರ್ತ್ತಿರ್ವಿಜೃಂಭಿತಾ । ತೈಲಪಾತ್ರಂ ಚ ನಮಿತಂ ತೇನಾಹಂ ಸುಖಭಾಗಿನೀ
ನಾನು ಒಳಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ದೀಪದ ವತ್ತಿ ಚಾಚಲ್ಪಟ್ಟಿತು, ಎಣ್ಣೆ ಪಾತ್ರೆ ತಿರುಗಿತು; ಅದರಿಂದ ನಾನು ಭಾಗ್ಯವಂತೆಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ತನ್ಮಯಾ ರಾಜರಾಜೇಂದ್ರ ದೀಪಂ ಚೈವ ಪ್ರಕಾಶಿತಮ್ । ಇದಾನೀಂ ಚ ಮಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ರೂಪಲಾವಣ್ಯಮುತ್ತಮಮ್
ಹೀಗಾಗಿ, ರಾಜರಾಜೇಂದ್ರ, ನಾನು ಕೂಡ ದೀಪವನ್ನು ಬೆಳಗಿಸಿದ್ದೆ. ಈಗ ನನಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ರೂಪ ಮತ್ತು ಲಾವಣ್ಯ ದೊರೆತಿದೆ.
ತ್ವಂ ಚ ಭರ್ತ್ತಾ ತಥಾ ರಾಜ್ಯಂ ಪುತ್ರಾಶ್ಚೈವಂವಿಧಂ ಸುಖಮ್ । ದೀಪಪ್ರಬೋಧನಾಜ್ಜಾತಂ ಜ್ಞಾನಮತ್ಯಂತ ದುರ್ಲ್ಲಭಮ್
ನೀನು, ನಿನ್ನ ಗಂಡನು, ರಾಜ್ಯವೂ, ಮಕ್ಕಳೂ—ಈ ಎಲ್ಲ ಸಂತೋಷಗಳು ದೀಪವ್ರತವನ್ನು ಆಚರಿಸುವ ಮೂಲಕ ದೊರಕುವ, ಅಪರೂಪದ ಜ್ಞಾನದಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಗಿವೆ.
ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ದೀಪವ್ರತಮನುತ್ತಮಮ್ । ಆವಾಂ ಹಿ ಪರಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಕುರ್ವಶ್ಚೈವ ವಿಶೇಷತಃ
ಆದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದಲೂ ದೀಪವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ವಿಶೇಷ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೇವೆ.
ತದೇತತ್ಕರ್ಮಣಃ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಫಲಂ ರಾಜ್ಯಾದಿಸಂಪದಃ । ಪೂರ್ವಜನ್ಮಸ್ಮೃತಂ ಚಾಪಿ ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯಸ್ತಥಾ
ಈ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ರಾಜ್ಯಾಧಿ ಸಂಪತ್ತು, ಹಳೆಯ ಜನ್ಮಗಳ ನೆನಪು, ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳ ನಾಶ—ಇವು ಫಲವಾಗಿ ದೊರೆತಿವೆ.
ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಪ್ರಯತ್ನೇನ ವಿಧಿಮಂತ್ರಾದಿಪೂರ್ವಕಮ್ । ದೀಪವ್ರತಂ ಕೃತಂ ಪುಂಭಿಃ ಪುಣ್ಯಂ ಚಂದ್ರಾರ್ಕತಾರಕಮ್
ಆದ್ದರಿಂದ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ, ವಿಧಿ ಮತ್ತು ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ, ಪುರುಷರು ದೀಪವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಇದು ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ, ನಕ್ಷತ್ರಗಳಷ್ಟು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಇತಿ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಚೋ ರಾಜಾ ಚಕ್ರೇ ದೀಪವ್ರತಂ ತದಾ । ಪ್ರಿಯಯಾ ಸಹ ದೇವರ್ಷೇ ಸಮ್ಯಕ್ಶ್ರದ್ಧಾಸಮನ್ವಿತಃ
ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜನು, ತನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯವರ ಜೊತೆಗೆ, ದೇವರ್ಷಿಯ ಸಹಾಯದಿಂದ, ಪೂರ್ಣ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ದೀಪವ್ರತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ತಸ್ಮಿಂಸ್ತು ಪುಷ್ಕರೇ ತೀರ್ಥೇ ಕೃತ್ವಾ ದೀಪವ್ರತಂ ತು ತೌ । ಅವಾಪತುಃ ಪರಾಂ ಮುಕ್ತಿಂ ದೇವದಾನವದುರ್ಲ್ಲಭಾಮ್
ಆ ಪುಷ್ಕರ ಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಇಬ್ಬರೂ ದೀಪವ್ರತವನ್ನು ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಕೂಡ ಪಡೆಯಲಾಗದ ಪರಮ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆದರು.
ಏತದ್ದೀಪಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಯೇ ಶೃಣ್ವಂತಿ ನರಾ ಭುವಿ । ಸರ್ವಪಾಪವಿನಿರ್ಮುಕ್ತಾಃ ಪ್ರಯಾಂತಿ ಹರಿಮಂದಿರಮ್
ಈ ದೀಪದ ಮಹಿಮೆ ಯಾರು ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಹರಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಯೇ ಚ ಕುರ್ವಂತಿ ಪುರುಷಾಃ ಸ್ತ್ರಿಯೋ ವಾ ಭಕ್ತಿತತ್ಪರಾಃ । ತೇ ಸರ್ವೇ ಪಾಪನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ಯಾಂತಿ ಬ್ರಹ್ಮಸನಾತನಮ್
ಯಾರು ಪುರುಷರು ಅಥವಾ ಮಹಿಳೆಯರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಆಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗಿ ಶಾಶ್ವತ ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.
ನೇತ್ರರೋಗಾ ವಿನಶ್ಯಂತಿ ಯಥಾ ಪಾಪಪ್ರಭಾವಜಾಃ । ಆಧಯೋ ವ್ಯಾಧಯಃ ಸರ್ವೇ ನಶ್ಯಂತೇ ಹಿ ಕೃತೇಕ್ಷಣಾತ್
ಪಾಪದ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಬರುವ ಕಣ್ಣಿನ ಕಾಯಿಲೆಗಳು ಹೋಗಿ ಬಿಡುತ್ತವೆ; ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಎಲ್ಲ ದುಃಖ, ರೋಗಗಳು ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ.
ನ ದಾರಿದ್ರ್ಯಂ ನ ಶೋಕಂ ಚ ನ ಮೋಹೋ ನ ಚ ವಿಭ್ರಮಃ । ಗೃಹೇ ಲಕ್ಷ್ಮೀಃ ಸಮಾಯಾತಿ ಜನ್ಮಜನ್ಮನಿ ವಾಡವ
ಇಲ್ಲಿ ದಾರಿದ್ರ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ದುಃಖವೂ ಇಲ್ಲ, ಮೋಹವೂ ಇಲ್ಲ, ಗೊಂದಲವೂ ಇಲ್ಲ; ಲಕ್ಷ್ಮೀ ತಾನೇ ಮನೆಗೆ, ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರವೂ ಬಂದು ನೆಲಸುತ್ತಾಳೆ, ಮಹಾಮನುಜನೆ.
ನಾರದ ಉವಾಚ- ದೇವದೇವ ಜಗನ್ನಾಥ ಭಕ್ತಾನಾಮಭಯಪ್ರದ । ವ್ರತಂ ಬ್ರೂಹಿ ಮಹಾದೇವ ಕೃಪಾಂ ಕೃತ್ವಾ ಮಮೋಪರಿ
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು— ದೇವದೇವ, ಜಗನ್ನಾಥ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಭಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ದೂರಮಾಡುವವನೇ, ಮಹಾದೇವ, ದಯೆ ತೋರಿಸಿ ನನಗೆ ಆ ವ್ರತವನ್ನು ವಿವರಿಸು.
ಶ್ರೀಮಹಾದೇವ ಉವಾಚ- ಸಾರ್ವಭೌಮಃ ಪುರಾ ಹ್ಯಾಸೀದ್ಧರಿಶ್ಚಂದ್ರೋ ಮಹೀಪತಿಃ । ತಸ್ಯತುಷ್ಟೋಽದದದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಪುರೀಂ ಕಾಮದುಘಾಂ ಶುಭಾಮ್
ಶ್ರೀ ಮಹಾದೇವನು ಹೇಳಿದನು— ಒಮ್ಮೆ ಸರ್ವಭೌಮನಾದ ಹರಿಶ್ಚಂದ್ರ ಎಂಬ ಮಹಾರಾಜನು ಇದ್ದನು; ಅವನಿಗೆ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಇಷ್ಟಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಕೊಡುವ ಶುಭವಾದ ನಗರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಸರ್ವರತ್ನಮಯೀಂ ದಿವ್ಯಾಂ ಬಾಲಾರ್ಕಸದೃಶಪ್ರಭಾಮ್ । ತತ್ರ ಸ್ಥಿತೋ ಮಹೀಪಾಲೋ ಸಪ್ತದ್ವೀಪಾಂ ವಸುಂಧರಾಮ್
ಆ ನಗರವು ಎಲ್ಲ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದು, ಬಾಲಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿತ್ತು; ಆ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಆ ರಾಜನು ಏಳು ದ್ವೀಪಗಳ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಪಾಲಯಾಮಾಸ ಧರ್ಮೇಣ ಪಿತಾ ಪುತ್ರಮಿವೌರಸಮ್ । ಪ್ರಭೂತಧನಧಾನ್ಯಸ್ತು ಪುತ್ರದೌಹಿತ್ರವಾನ್ನೃಪಃ
ಅವನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಆಳುತ್ತಾ, ತಂದೆಯು ತನ್ನ ಸ್ವಂತ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿಕೊಳ್ಳುವಂತೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿಕೊಂಡನು; ಆ ರಾಜನು ಅಪಾರ ಧನ, ಧಾನ್ಯ, ಮಕ್ಕಳು, ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿದ್ದನು.