ಶೋಚಂತ್ಯೇತಾನಿ ನೋ ದತ್ತಂ ನೋ ಭುಕ್ತಂ ನ ಹುತಂ ಮಯಾ । ಲೋಭಗ್ರಸ್ತೇನ ಮನಸಾ ನೋ ವಿತ್ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಣೇಽಪಿ ತಮ್
ಅವರು ದುಃಖಪಟ್ಟು: 'ನಾನು ಏನನ್ನೂ ಕೊಟ್ಟಿಲ್ಲ, ಏನನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಲಿಲ್ಲ, ಹೋಮವೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ; ಲೋಭದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಹಿಡಿದಿದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ಧನವನ್ನು ಕೊಡಲಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಅಥೇಶ್ವರಜಟಾಜೂಟಾದಾವಿರಾಸೀದ್ಗಣೋ ಮಹಾನ್ । ತ್ರ್ಯಾನನಸ್ತ್ರಿಚರಣಸ್ತ್ರಿಪುಚ್ಛಃ ಸಪ್ತಹಸ್ತವಾನ್
ಆಗ, ಈಶ್ವರನ ಜಟಾಮಂಡಲದಿಂದ ಒಂದು ಮಹಾ ಗಣನು ಪ್ರकटವಾಯಿತು; ಅವನು ಮೂರು ಮುಖ, ಮೂರು ಕಾಲು, ಮೂರು ಹನು, ಏಳು ಕೈಗಳಿದ್ದವನು.
ಸ ಚ ಕೀರ್ತಿಮುಖೋ ನಾಮ ಪಿಂಗಲೋ ಜಟಿಲೋ ಮಹಾನ್ । ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಾ ಕಪಾಲಾಲೀ ಭಯಾತ್ತಸ್ಥೌ ಮೃತೇವ ಸಾ ೩೭*। ಪುರತಃ ಪ್ರಾಹ ಸಗಣಸ್ತತಃ ಕೀರ್ತಿಮುಖಃ ಪ್ರಭುಮ್ । ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಶಿವಂ ದೇವಮತ್ಯರ್ಥಂ ಕ್ಷುಧಿತಃ ಪ್ರಭೋ
ಅಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿಮುಖ ಎಂಬ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ ಇದ್ದನು, ಅವನ ಕೂದಲು ಕಂದುಬಣ್ಣದಲ್ಲಿತ್ತು, ಜಟೆಗಳು ಇದ್ದವು. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಕಪಾಲಧಾರಿಣಿ ದೇವಿ ಭಯದಿಂದ ನಿಂತುಕೊಂಡಳು, ಪ್ರಾಣವಿಲ್ಲದವಳಂತೆ ಆಗಿಬಿಟ್ಟಳು. ನಂತರ, ತನ್ನ ಸಹಚರರೊಂದಿಗೆ ಕೀರ್ತಿಮುಖನು ಮಹಾದೇವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶಿರಸೂಗಿಸಿ, ಭಾರೀ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಶಿವನಿಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಮಾಡಿದ್ದನು.
ತದೋಕ್ತಃ ಶಂಕರೇಣಾಹೋ ಭಕ್ಷಯ ತ್ವಂ ರಣೇ ಹತಾನ್ । ಕ್ಷಣಂ ವಿಚಾರ್ಯ ಸ ಗಣಃ ಕ್ವಾಪ್ಯದೃಷ್ಟ್ವಾ ರಣಂ ತದಾ
ಅವನಿಗೆ ಶಿವನು ಹೇಳಿದನು: "ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರನ್ನು ನೀನು ತಿನ್ನು." ಆ ಗಣನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಯೋಚಿಸಿ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಂದೂ ಯುದ್ಧಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಭಕ್ಷಿತುಂ ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಶಂಕರೇಣ ನಿವಾರಿತಃ । ತತಃ ಕೀರ್ತಿಮುಖೇನಾಥ ಸ್ವಾಂಗಂ ಸರ್ವಂ ಚ ಭಕ್ಷಿತಮ್
ಆಮೇಲೆ ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ತಿನ್ನಲು ಮುಂದಾದಾಗ, ಶಿವನು ತಡೆಯನು. ಆಗ ಕೀರ್ತಿಮುಖನು ತನ್ನದೇ ದೇಹವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ತಿನ್ನಿಬಿಟ್ಟನು.
ಬುಭುಕ್ಷಿತೇನ ಚಾತ್ಯಂತಂ ನಿಷಿದ್ಧೇನ ಚ ಸರ್ವತಃ । ತತ್ಸಾಹಸಂ ತದಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಭಕ್ತಿಂ ಕೀರ್ತ್ತಿಮುಖಸ್ಯ ಚ
ಅತಿಯಾದ ಹಸಿವಿನಿಂದ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದರೂ, ಅವನು ಈ ಅದ್ಭುತ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೀರ್ತಿಮುಖನ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ—
ತಮುವಾಚೇಶ್ವರಃ ಪ್ರೀತಃ ಪ್ರಾಸಾದೇ ತಿಷ್ಠ ಮೇ ಸದಾ । ತ್ವಚ್ಚಿತ್ತರಹಿತೋ ಯಶ್ಚ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಮಮಾಲಯೇ
ಆಗ ಪ್ರಭು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ನೀನು ಸದಾ ನನ್ನ ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸು. ಯಾರಾದರೂ ನನ್ನ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಬಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ—"
ಸ ಪತಿಷ್ಯತಿ ಶೀಘ್ರಂ ಹೀತ್ಯುಕ್ತಃ ಸೋಂಽತರ್ಹಿತೋಽಭವತ್ । ಶಂಭೋರ್ಮೂಧ್ನಿ ತದಾ ದೇವಾ ವವೃಷುಃ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಭಿಃ
"ಅವನು ಬೇಗನೆ ಪತನವಾಗುವನು," ಎಂದು ಶಿವನು ಹೇಳಿದರು. ತಕ್ಷಣವೇ ಕೀರ್ತಿಮುಖನು ಅದೆಡೆಗೆ ಅಡಗಿಬಿಟ್ಟನು. ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಶಂಭುವಿನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನ ಮಳೆಯನ್ನೂ ಸುರಿದರು.
ಏವಮತ್ಯದ್ಭುತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸಭಾಯಾಂ ತು ತ್ರಿಶೂಲಿನಃ । ಸ್ವರ್ಭಾನುರಪಿ ದೇವೇಶಂ ಪುನಃ ಪ್ರೋವಾಚ ವಿಸ್ಮಿತಃ
ಈ ರೀತಿ ಆ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಘಟನೆ ನಡೆದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸ್ವರ್ಭಾನು ಕೂಡ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ದೇವಾಧಿದೇವನನ್ನು ಮತ್ತೆ ಕೇಳಿದನು.
ಸ್ಪೃಶಂತಿ ತ್ವಾಂ ಕಥಂ ಭಾವಂ ಸ್ವಾಧೀನಂ ಯೋಗಿನಂ ಬಲಾತ್ । ಇಂದ್ರಿಯೈಃ ಪೂಜ್ಯಸೇ ತ್ವಂ ಹಿ ಪ್ರಾಪ್ಯೋಽಯಂ ವಿಷಯೈಃ ಕಥಮ್
"ಸ್ವಾಧೀನನಾದ ಭಗವಂತನೇ, ಯೋಗಿಗಳು ತಲುಪುವ ನಿನ್ನನ್ನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳು ಹೇಗೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಲ್ಲವು? ನೀನು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವವನು, ಹಾಗಾದರೆ ವಿಷಯಗಳ ಮೂಲಕ ನಿನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ತಲುಪಬಹುದು?"
ಬ್ರಾಹ್ಮಾದಿಲೋಕಪಾಲಾನಾಂ ಪೂಜಾಂ ಗೃಹ್ಣಾಸಿ ಸರ್ವತಃ । ನ ತ್ವಂ ಪಶ್ಯಸಿ ಕಂ ದೇವಂ ತ್ವಂ ಪೂಜಯಸಿ ಕಂಚನ
"ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಲೋಕಪಾಲರಿಂದ ನೀನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಪೂಜೆ ಸ್ವೀಕರಿಸುತ್ತೀಯೆ. ದೇವಾ, ನೀನು ಯಾರನ್ನೂ ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ, ಯಾರನ್ನೂ ಪೂಜಿಸುವುದೂ ಇಲ್ಲ."
ಈಶ್ವರೋಽಸಿ ಕಥಂ ಲೋಕೇ ಭಿಕ್ಷಾಭೋಜೀ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಃ । ಸಂಗೋಪಯಸಿ ಯೋಗೀನ್ದ್ರ ಗೌರೀಂ ರಮ್ಯಾಂ ಪ್ರಯಚ್ಛ ಮೇ
"ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನೀನು ಭಿಕ್ಷಾಟನ ಮಾಡುವವನಂತೆ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿರುವೆ, ಹೇಗೆ? ಯೋಗಿಗಳಾದ ಸ್ವಾಮೀ, ನೀನು ಸುಂದರ ಗೌರಿಯನ್ನು ಮರೆಯಿಟ್ಟಿರುವೆ—ಅವಳನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು."
ಸ್ಕಂದಲಂಬೋದರಾಭ್ಯಾಂ ತ್ವಂ ಪುತ್ರಾಭ್ಯಾಂ ಸಹಿತೋಽಧುನಾ । ಭಿಕ್ಷಾಪಾತ್ರಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ತು ಭ್ರಮ ನಿತ್ಯಂ ಗೃಹೇಗೃಹೇ
"ಈಗ ನಿನ್ನ ಪುತ್ರರಾದ ಸ್ಕಂದ ಮತ್ತು ಲಂಬೋದರರೊಂದಿಗೆ ಭಿಕ್ಷಾಪಾತ್ರ ಹಿಡಿದು, ಪ್ರತಿದಿನ ಮನೆಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡು."
ಏವಂ ಬಹುವಿಧಂ ತತ್ರ ರಾಹುರಾಹೇಶ್ವರಂ ಪ್ರತಿ । ಭಗವಾನಪಿ ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ನೋತ್ತರಂ ಕಿಂಚಿದಬ್ರವೀತ್
ಈ ರೀತಿ ರಾಹು ಭಗವಂತನಿಗೆ ಅನೇಕ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದನು. ಆದರೆ ಭಗವಂತನು ಇದನ್ನು ಕೇಳಿ ಏನೂ ಉತ್ತರಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಅಥೇಶಂ ಮೌನಿನಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ರಾಹುರ್ನಂದಿನಮಬ್ರವೀತ್ । ತ್ವ ಮಂತ್ರೀ ಹ್ಯಸಿ ಸೇನಾನೀರ್ವಿಕಟಾನನ ಬಿಂಬಧೃಕ್ 6.10.
ಆಗ, ಮೌನವಾಗಿದ್ದ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ರಾಹು ನಂದಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ಸಚಿವನೂ, ಸೇನಾಧಿಪತಿಯೂ, ಭಯಂಕರ ಮುಖವಿರುವವನೂ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದವನೂ ಆಗಿದ್ದೀಯೆ."
ಏವಮಾಚರಿತ ಭ್ರಷ್ಟಂ ತ್ವಂ ಶಿಕ್ಷಯಿತುಮರ್ಹಸಿ । ನೋಚೇದ್ರೋಷೇಣೇಂದ್ರ ಇವ ಪತಿಷ್ಯತಿ ರಣೇ ಹತಃ
"ಈ ರೀತಿ ನಡೆದು ಹೋಗಿರುವುದರಿಂದ, ನೀನು ಅವನಿಗೆ ಬೋಧನೆ ನೀಡಬೇಕು. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಇಂದ್ರನಂತೆ ಅವನು ಕೋಪದಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸತ್ತು ಬೀಳುವನು."
ಇತ್ಯಾಕರ್ಣ್ಯ ವಚಸ್ತಸ್ಯ ನಂದೀ ವಿಜ್ಞಾಪ್ಯ ಚೇಶ್ವರಮ್ । ಭ್ರೂಸಂಜ್ಞಯೈವ ಸ ತದಾ ಮತಮಾಜ್ಞಾಯ ಶೂಲಿನಃ
ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂದಿ, ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ಈಶ್ವರನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು. ಆಗ ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯ ಭಾವ ಸೂಚನೆಯಿಂದಲೇ ಅವನು ಅವರ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಅರಿತುಕೊಂಡನು.
ಸಂಪೂಜ್ಯ ಪ್ರೇಷಯಾಮಾಸ ರಾಹುಂ ನಂದೀ ಗಣಾಗ್ರಣೀಃ । ಅಥ ಜಾಲಂಧರಂ ಗತ್ವಾ ಕಥಯಾಮಾಸ ವಿಸ್ತರಾತ್ । ಸ್ವರ್ಭಾನುಸ್ತಸ್ಯ ವೃತ್ತಾಂತಂ ಗೌರೀರೂಪಂ ಮನೋಹರಮ್
ನಂದಿ, ಗಣಾಧಿಪತಿ, ಪೂಜೆ ಸಲ್ಲಿಸಿ ರಾಹುವನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದನು. ನಂತರ ಜಾಲಂಧರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅವನಿಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಘಟನೆಗಳನ್ನೂ, ಗೌರಿಯ ಮನೋಹರ ರೂಪವನ್ನೂ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಿದನು.
ನಾರದ ಉವಾಚ- ಅಥ ಜಾಲಂಧರೋ ದೂತವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ । ಸರ್ವಸೈನ್ಯಂ ಸಮಾಹೂಯ ಪ್ರಯಾಣಮಕರೋತ್ತದಾ । ತತಸ್ತತಃ ಸಮೇತಾನಾಂ ಸೈನ್ಯಾನಾಂ ಶ್ರೂಯತೇ ಧ್ವನಿಃ
ನಾರದನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು— ಆಮೇಲೆ ಜಾಲಂಧರನು ದೂತರ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ತನ್ನ ಸೈನ್ಯವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕರೆಯಿಸಿ, ಹೊರಡಲು ಸಿದ್ಧವಾಯಿತು. ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸೇನೆಗಳು ಸೇರಿಕೊಂಡಾಗ ಅವರ ಗದ್ದಲದ ಶಬ್ದ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗೂ ಕೇಳಿಬರುತ್ತಿತ್ತು.
ಸಸ್ತ್ರೀನ್ಮನ್ದರಕಂದರೇಷು ಶಯಿತಾನುತ್ಥಾಪಯನ್ಕಿನ್ನರಾನ್ । ಮೇರೋರ್ಮಂದರಕಂದರೇ ಪ್ರತಿರವಾನುತ್ಥಾಪಯನ್ವಾರಣಾನ್ । ಸಿಹಾನಾಂ ಚ ತತೀರ್ವ್ಯಮುಂಚತ ಪುರಃಪಂಥಾನಮೇವಂವಿಧಸ್ತ್ರೈ। ಲೋಕ್ಯಂ ಬಧಿರೀಚಕಾರ ಮಹತಃ ಸೈನ್ಯಸ್ಯ ಕೋಲಾಹಲಃ
ಅವರು ತಮ್ಮ ಹೆಂಗಸಿನೊಂದಿಗೆ ಮಂದರ ಪರ್ವತದ ಗುಹೆಗಳಲ್ಲಿ ಮಲಗಿದ್ದ ಕಿನ್ನರರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದರು. ಮೇರುಪರ್ವತದ ಗುಹೆಗಳ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಯಿಂದ ಆನೆಗಳು ಎದ್ದುವೆ, ಸಿಂಹಗಳ ಗರ್ಜನೆಗಳು ಮುಂದೆ ಹೋಗುವ ದಾರಿಯನ್ನು ತೆರೆಯಿತು. ಈ ರೀತಿ ಆ ಮಹಾಸೈನ್ಯದ ಗದ್ದಲದಿಂದ ಜಗತ್ತು ಕೂಡ ಬೆರಗಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು.
ತತೋ ದುಂದುಭಿನಾದೋಽಭೂತ್ಪೀಠೇ ಜಾಲಂಧರೇ ನೃಪ । ತನ್ನಿನಾದೇನ ಶೂರಾಣಾಂ ಪ್ರಿಯೇಣ ಮಹತಾ ತದಾ
ಆಗ ಜಾಲಂಧರನ ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಡಂಢುಭಿಗಳ ಶಬ್ದವು ಎದ್ದಿತು, ರಾಜನೇ. ಆ ಭಾರೀ, ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವಾದ ಶಬ್ದವು ಯೋಧರ ಹೃದಯವನ್ನು ಸಂತೋಷಗೊಳಿಸಿತು.
ಕಂಪಂತಿ ಗಿರಯಸ್ತುಂಗಾಃ ಪ್ರಾಸಾದಾ ವಿಚಲಂತಿ ಚ । ಸಪ್ತಸಾಗರಗರ್ಭೇಭ್ಯೋ ನಿಃಸೃತಾ ದೈತ್ಯದಾನವಾಃ
ಅತ್ತ ಎತ್ತರವಾದ ಪರ್ವತಗಳು ಕಂಪಿಸಿದವು, ಮಹಲ್ಗಳು ನಡುಗಿದವು. ಏಳು ಸಮುದ್ರಗಳ ಆಳದಿಂದ ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಹೊರಬಂದರು.
ಸನ್ನದ್ಧಾಶ್ಚಾತಿಗರ್ಜಂತಿ ನಾನಾವಾಹನಸಂಯುತಾಃ । ಹೇಷಾ ಯಯೌ ಮಹಾನಾದಾ ವಾಜಿನಾಂ ಬಾಹ್ಯತಃ ಪುರಃ
ಅವರು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕವಚ ಧರಿಸಿ, ವಿವಿಧ ವಾಹನಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿದರು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಗಳ ಹಿಂಡಿನ ಹಿಂಡಿನ ಹಿಗ್ಗುವ ಶಬ್ದವು ನಗರದ ಹೊರಗಡೆ ದೊಡ್ಡ ಧ್ವನಿಯನ್ನು ಮಾಡಿತು.
ರಥಾಂಗೇನಾಥ ಸಂಹೃಷ್ಟಾ ಧರಾಂ ಸಂಚಲತೇಽಥವಾ । ಚಾಲಿತೈರ್ಗಜಯೂಥೈಶ್ಚ ಪೃಥ್ವೀ ರುದ್ಧಾ ಸಕಾನನಾ
ರಥಗಳ ಚಕ್ರಗಳಿಂದ ಉತ್ಸಾಹಭರಿತ ಯೋಧರು ಭೂಮಿಯನ್ನು ನಡುಗಿಸಿದರು. ಆನೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಚಲಿಸುವಾಗ, ಅರಣ್ಯಗಳೊಡನೆ ಭೂಮಿ ತಡೆಯಲ್ಪಟ್ಟಂತಾಯಿತು.
ಜಾಲಂಧರೇರಿತೈರ್ಭೀಮೈರಯುತೈಃ ಸ್ಯಂದನಸ್ಥಿತೈಃ । ಅಶ್ವಾರ್ಬುದಸಹಸ್ರೇ ದ್ವೇ ಅರ್ಬುದಂ ದಂತಿನಾಮಪಿ
ಭೀಕರವಾದ ಲಕ್ಷಾಂತರ ರಥಗಳು ಜಾಲಂಧರನಿಂದ ಚಲಿಸಲ್ಪಟ್ಟವು. ಎರಡು ಕೋಟಿ ಕುದುರೆಗಳು, ಒಂದು ಕೋಟಿ ಆನೆಗಳು ಕೂಡ ಸೇನೆಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದವು.
ರರಾಜ ಸೈನ್ಯಲಕ್ಷೈಕಂ ರಥಿನಾಂ ಸಪತಾಕಿನಾಮ್ । ಪರಾರ್ದ್ಧನವತಿಃ ಕೋಟ್ಯಃ ದೃಶ್ಯಂತೇ ಮುಖ್ಯನಾಯಕಾಃ । ನಿರ್ಜಗಾಮ ಮಹಾಸೈನ್ಯಂ ಛತ್ರೈಃ ಸಂಛಾದ್ಯ ಭಾಸ್ಕರಮ್
ಧ್ವಜಗಳಿರುವ ರಥಯೋಧರ ಒಂದು ಸೇನಾ ವಿಭಾಗವು ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾಗಿತ್ತು. ತೊಂಬತ್ತು ಕೋಟಿ ಮುಖ್ಯ ನಾಯಕರು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡರು. ಆ ಮಹಾಸೇನೆ ಛತ್ರಗಳಿಂದ ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಮುಚ್ಚುತ್ತಾ ಮುಂದೆ ಸಾಗಿತು.
ಆಸೀತ್ಪಿಂಜರಪಾಂಡುಪಂಕಜವನಂ ಶ್ವೇತಾತಪತ್ರೈಃ ಕ್ವಚಿತ್ । ಮಾಯೂರಾತಪವಾರಣೈಃ ಕ್ವಚಿದಭೂತದುನ್ನೀಲನೀಲೋತ್ಪಲಮ್ । ಉನ್ಮೇಘಂ ಕ್ವಚಿದೂರ್ಧ್ವಧೂಲಿಪಟಲೈರ್ಯಸ್ಯ ಪ್ರಯಾಣೇಽಭವತ್ । ಸದ್ವೀಚಿ ಕ್ವಚಿದಂಬರಂ ಸರ ಇವೋತ್ಸರ್ಪತ್ಪತಾಕಾಪಟೈಃ
ಕೆಲವಡೆ ಬಿಳಿ ಛತ್ರಗಳಿಂದ ಆಕಾಶವು ಬಿಳಿ ಕಮಲವನದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವಡೆ ನವಿಲುಪಿಚ್ಛದ ಛತ್ರಗಳಿಂದ ಆಕಾಶವು ನೀಲಿ ಕಮಲಗಳ ಗುಚ್ಛದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು. ಕೆಲವಡೆ ಮೇಲಕ್ಕೆದ್ದು ಹೋದ ಧೂಳಿನ ಮೋಡಗಳಿಂದ ಆಕಾಶವು ಮುಸುಕಿದಂತೆ ಕಂಡಿತು. ಇನ್ನೂ ಕೆಲವಡೆ ಹಾರುವ ಧ್ವಜಗಳಿಂದ ಆಕಾಶವು ಅಲೆಗಳೆದ್ದ ಸರೋವರದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿತು.
ಗಜವಾಜೀಮಯೀ ಭೂಮಿರ್ಧ್ವಜಚ್ಛತ್ರಮಯಂ ನಭಃ । ದಿಕ್ಚಕ್ರಂ ಚಾಮರಮಯಂ ದೈತ್ಯಸೈನ್ಯೇ ಪ್ರಸರ್ಪತಿ
ದೈತ್ಯರ ಸೇನೆ ಮುಂದುವರಿದಾಗ, ಭೂಮಿ ಆನೆಗಳು ಮತ್ತು ಕುದುರೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಆಕಾಶವು ಧ್ವಜಗಳು ಮತ್ತು ಛತ್ರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ದಿಕ್ಕುಗಳು ಚಾಮರಗಳಿಂದ ಆವೃತವಾಗಿದ್ದವು.
ತತೋ ಜಾಲಂಧರೋ ದೈತ್ಯಃ ಪ್ರಯಾಣಾಯ ಸಮುತ್ಸುಕಃ । ಸ್ಕಂಧೇ ಚಾರೋಪಯನ್ಶಕ್ತಿಂ ನಾನಾರತ್ನವಿಭೂಷಿತಾಮ್
ಆಗ ಜಾಲಂಧರ ಎಂಬ ದೈತ್ಯನು ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಹೊರಡುವ ಉತ್ಸುಕತೆಯಿಂದ, ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತನ್ನ ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಇಟ್ಟನು.
ಆಜಗಾಮ ಮಹಾವಿಷ್ಣುಂ ಪ್ರಷ್ಟುಂ ಸಾಗರವಾಸಿನಮ್ । ಅಭಿವಾದ್ಯ ಜಗಾದಾಥ ಹರಿಂ ಜಾಲಂಧರಸ್ತ್ವಿದಮ್
ಅವನು ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಭೇಟಿಯಾಗಲು ಹೋದನು. ಅವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಜಾಲಂಧರನು ಹರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.