ಭರ್ತ್ತಾ ಮಮಾಯಂ ಚ ಪತಿರ್ಮಮಾಯಂ ಸ್ವಾಮೀ ಮಮಾಯಂ ಮಮ ನಾಥ ಏಷಃ । ಇತೀವ ಸರ್ವಾಃ ಪರಮಪ್ರಮೋದೈರ್ವದಂತಿ ನಾರ್ಯೋಖಿಲಸದ್ಗುಣಜ್ಞಾಃ
ಈತನೇ ನನ್ನ ಗಂಡ, ಈತನೇ ನನ್ನ ಒಡೆಯ, ಈತನೇ ನನ್ನ ರಕ್ಷಕ ಎಂದು ಎಲ್ಲಾ ಸದುಗುಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವ ಹೆಂಗಸರು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಉಚ್ಚಾವಚಂ ವಿಪ್ರ ನಿಶಮ್ಯ ತಾಸಾಂ ಜಗಾದ ಕಾಚಿದ್ಗುಣಿನೀ ರಸಜ್ಞಾ । ಸೌದಾಸ್ಯಕಾಂತಾಂ ನೃಪತಿಃ ಸ್ವಯಂ ಯಾಂ ಭಜತ್ಯಯಂ ಕಿಂ ಕಲಹೇನ ನಾರ್ಯಃ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಅವರ ಬಗೆಬಗೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಒಬ್ಬ ಗುಣವಂತಿ, ರಸವನ್ನು ಅರಿತ ಹೆಂಗಸು ಹೇಳಿದಳು: 'ರಾಜನು ಸ್ವತಃ ಸೌದಾಸ್ಯಾಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹೆಂಗಸರು ಯಾಕೆ ಜಗಳ ಮಾಡಬೇಕು?'
ಸುನ್ದರ್ಯ್ಯಸ್ತಾಸ್ತತಃ ಸರ್ವಾಃ ಸಂತ್ಯಜ್ಯ ಕಲಹಂ ದ್ವಿಜ । ಆಜಗ್ಮುರ್ಹೃದಯೋತ್ಸಾಹೈಃ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಾಃ
ಆಮೇಲೆ ಆ ಸುಂದರಿಯರು ಎಲ್ಲರೂ ಜಗಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದರು.
ಅಥ ತಂ ನೃಪತಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಸದಾರಂ ಗತಕಲ್ಮಷಮ್ । ಪಾದ್ಯಾದ್ಯೈಃ ಪೂಜಯಾಮಾಸುಃ ಪ್ರಾಹೇತಿ ಚ ಪುರಂದರಃ
ನಂತರ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ಆ ಮಹಾರಾಜನನ್ನು ಅವನ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಪಾದ್ಯಾದಿ ಸತ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರು. ಆಗ ಪುರಂದರನು ಮಾತನಾಡಿದನು.
ರಥೇ ನಿವೇಶಯಾಮಾಸ ಪುಷ್ಪಕೇ ಸ್ತ್ರೀಸಮನ್ವಿತಮ್ । ಭೇರೀಮೃದಂಗಮಧುರೀ ಡಿಂಡಿಮಾನಕನಿಃಸ್ವನೈಃ
ಅವನನ್ನು ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿರಿಸಿ, ಮೃದಂಗ, ಭೇರಿ, ಡಿಂಡಿಮಗಳ ಮಧುರ ಧ್ವನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಾಗಿಸಿದರು.
ಕರಕಂ ಕಣನಾದೈಶ್ಚ ಕರತಾಲಸ್ವನೈಸ್ತಥಾ । ಜಯಶಬ್ದೈಶ್ಚ ದೇವಾನಾಂ ನಾಕಃ ಶಬ್ದಮಯೋಽಭವತ್
ಕರತಾಳಗಳ ಘೋಷ, ಕೈತಟ್ಟುವ ಶಬ್ದಗಳು, ದೇವತೆಗಳ ಜಯಧ್ವನಿಗಳಿಂದ ಆಕಾಶವು ಶಬ್ದಭರಿತವಾಗಿತ್ತು.
ದೇವಾಙ್ಗನಾ ಚಾರುಹಸ್ತ ಶ್ವೇತಚಾಮರಮಾರುತೈಃ । ವೀಜಿತಃ ಸರಥಾರೂಢಃ ಸದಾರಸ್ತ್ರಿದಿವಂ ಯಯೌ
ದೇವಾಂಗನಿಯರು ಸುಂದರವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ಬಿಳಿ ಚಾಮರವನ್ನು ಬೀಸುತ್ತಾ, ಆ ರಾಜನು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ತತಃ ಶಕ್ರಃ ಸ್ವಯಂ ತಸ್ಮೈ ಸತ್ಯಧರ್ಮಾಯ ಭೂಭುಜೇ । ದತ್ತವಾನ್ನಿಜಾಸನಾರ್ದ್ಧಂ ಶುಭೋ ವೈ ಕ್ಷಯಶಂಕಯಾ
ನಂತರ, ಸತ್ಯಧರ್ಮನಾದ ಆ ಭೂಪತಿಗೆ, ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಭಯಪಟ್ಟು, ಇಂದ್ರನು ಸ್ವಂತ ಆಸನದ ಅರ್ಧವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ಶಕ್ರೇಣ ಸಹ ಭೂಪೋಽಸೌ ವಸನ್ನೇಕಾಸನೇ ಸದಾ । ಶಕ್ರತ್ವಮಕರೋತ್ಸ್ವರ್ಗೇ ಕೇಶವಸ್ಯಾನುಕಂಪಯಾ ೧೫೦ 7.9.
ಆ ರಾಜನು ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಕುಳಿತು, ಕೇಶವನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಪದವನ್ನು ಪಡೆದನು.
ಯುಗಕೋಟಿಸಹಸ್ರಾಣಿ ದಿವಿ ಭುಕ್ತ್ವಾಖಿಲಂ ಸುಖಮ್ । ರಥಮಾರುಹ್ಯವೈಕುಂಠಂ ಯಯೌ ಭಗವದಾಜ್ಞಯಾ
ಯುಗ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿ, ಭಗವಂತನ ಆದೇಶದಿಂದ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ತತ್ರ ಮನ್ವಂತರಂ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಸರ್ವಭೋಗಮನೋರಮಮ್ । ಪರಮಂ ಜ್ಞಾನಮಾಸಾದ್ಯಾ ಸದಾರೋ ಮೋಕ್ಷಮಾಪ್ತವಾನ್
ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮನ್ವಂತರದ ಕಾಲ ಸುಖಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.
ಜಾಹ್ನವೀತೀರಯಾತ್ರಾಯಾಂ ಶರೀರಂ ತ್ಯಜತಃ ಪಥಿ । ಫಲಮೇವಂವಿಧಂ ವಿಪ್ರ ಮಯಾ ಸರ್ವಂ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಜಾಹ್ನವಿಯ ತೀರಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವರಿಗೆ ದೊರಕುವ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಜಾಹ್ನವೀತೀರಗಮನೇ ಮುನಿಭಿಸ್ತತ್ವದರ್ಶಿಭಿಃ । ನ ಕಾಲನಿಯಮಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ನಾರದಾದ್ಯೈರ್ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ
ಜಾಹ್ನವಿಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ನಾರದಾದಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಕಂಡ ಋಷಿಗಳು ಕಾಲನಿಯಮವನ್ನು ಹೇಳಿಲ್ಲ.
ಯದಾಯದಾ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಗಙ್ಗಾಯಾಂ ಸ್ನಾನಮಾಚರೇತ್ । ತದಾತದಾಽಕ್ಷಯಂ ಪುಣ್ಯಂ ಲಭತೇ ಮಾನವೋ ಧ್ರುವಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯಾವಾಗ ಯಾರಾದರೂ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವನು ಅಕ್ಷಯ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿತ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಗಂಗಾ ಸರ್ವಾಣಿ ಪಾಪಾನಿ ನಾಶಯಂತೀತಿ ನಿಶ್ಚಯಃ । ಕುರ್ಯಾತ್ಪುನಃಪುನಃ ಪಾಪಂ ನ ಚ ಗಂಗಾ ಪುನಾತಿ ತಮ್
ಗಂಗೆಯು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಆದರೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಪಾಪ ಮಾಡುವವನು ಇದ್ದರೆ, ಗಂಗೆಯು ಅವನನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಪಾಪಬುದ್ಧಿಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಗಂಗಾಯಾಂ ಲೋಕಮಾತರಿ । ಸ್ನಾನಂ ಕುರುತ ಹೇ ಲೋಕಾ ಯದಿ ಸದ್ಗತಿಮಿಚ್ಛಥ
ಪಾಪದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಲೋಕಮಾತೆಯಾದ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿರಿ, ಒಳ್ಳೆಯ ಗತಿಯೆಚ್ಛಿಸುವವರು ಎಲ್ಲರೂ.
ಯತ್ಪುಣ್ಯಂ ಗಂಗಾಸ್ನಾನಾತ್ತು ಮಾನವಾನಾಂ ಭವೇದ್ದಿವಜ । ತತ್ಪುಣ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ವಿಪ್ರ ಕರ್ಮಭಿಃ ಕೈಃ ಸುದುಸ್ತರೈಃ
ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮಾನವರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯ, ದ್ವಿಜರೆ, ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಿಂದಲೇ ಸಾಧಿಸಬಹುದಾದ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಆಸಾರಾಣಾಂ ಭೂಮಿರೇಣೋಃ ಸಂಖ್ಯಾಂ ಕರ್ತುಂ ತು ಶಕ್ಯತೇ । ಭಾಗೀರಥೀಗುಣಾಸ್ತೇ ನ ಶಕ್ಯಾ ವಕ್ತುಂ ನ ಚ ದ್ವಿಜ
ಮಳೆಹನಿಗಳು ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯ ಧೂಳಿನ ಕಣಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಭಾಗೀರಥಿಯ ಮಹಿಮೆ ಎಷ್ಟು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ದ್ವಿಜರೆ.
ವಿಚಾರ್ಯ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ತ್ವದೀಯಾನಿ ಮಯೋಚ್ಯತೇ । ಗಂಗಾಂಭಸಿ ಸಕೃತ್ಸ್ನಾತ್ವಾ ಮೋಕ್ಷಮಾಪ್ನೋತಿ ಮಾನವಃ
ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಗಂಗೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಲ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಮಾನವನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಸ್ನಾನಂ ಕೂಪಜಲೇಽಪಿ ಯಸ್ತು ಕುರುತೇ ಗಂಗಾಂ ವಿಚಿಂತ್ಯ ಪ್ರಭುಂ ದೇವಾನಾಂ ಸಕಲಾರ್ತ್ತಶೋಕದುರಿತತ್ರಾಸೌಘವಿಧ್ವಂಸಿನೀಮ್ । ಮುಕ್ತಃ ಸೋಽಪಿ ಸಮಸ್ತಪಾತಕಚಯೈರ್ಗೋವಿಪ್ರಹತ್ಯಾದಿಭಿರ್ಗಚ್ಛೇದ್ವಿಷ್ಣುಪುರಂ ಸಮಸ್ತಸುಖದಂ ಗಂಗಾಪ್ರಸಾದಾದ್ದಿವಜ
ಯಾರಾದರೂ ಬಾವಿಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ, ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖ, ಶೋಕ, ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಗೋಹತ್ಯೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆ ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಗಂಗೆಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸುಖವನ್ನೂ ನೀಡುವ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ದ್ವಿಜರೆ.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ- ನಾರಾಯಣಪ್ರಪನ್ನಾ ಯೇ ನರಾಭಕ್ತಿಸಮನ್ವಿತಾಃ । ಕದಾಚಿದಶುಭಂ ತೇಷಾಂ ವಿದ್ಯತೇ ನ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಶರಣಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆರಾಧಿಸುವವರಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ದುಷ್ಕಾಲವೋ, ಅಪಶಕುನವೋ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ.
ಪುನರೇವ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಕಮಲಾಪತೇಃ । ಯಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಮಾನವಾಃ ಸರ್ವೇ ಲಭಂತೇ ಪರಮಂ ಪದಮ್
ನಾನು ಮತ್ತೆ ಲಕ್ಷ್ಮೀಪತಿಯ ಮಹಿಮೆ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದರೆ ಎಲ್ಲರೂ ಪರಮ ಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ವಾಸುದೇವಸ್ಯ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ತೃಪ್ಯಂತಿ ವೈಷ್ಣವಾಃ । ಪಾಖಣ್ಡಾ ನ ಹಿ ತೃಪ್ಯಂತಿ ನರಕೇ ಕ್ಲೇಶಭಾಗಿನಃ
ವಾಸುದೇವನ ಮಹಿಮೆ ಕೇಳಿದರೆ ವೈಷ್ಣವರು ತೃಪ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ; ಪಾಕಂಡರು ಮಾತ್ರ ತೃಪ್ತರಾಗದೆ ನರಕದಲ್ಲಿ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಪಾಖಣ್ಡಾನಾಂ ಸಮೀಪೇ ತು ವಿಷ್ಣುಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮುತ್ತಮಮ್ । ನ ವಕ್ತವ್ಯಂ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ವಕ್ತವ್ಯಂ ವೈಷ್ಣವಾಗ್ರತಃ
ಪಾಕಂಡರ ಮುಂದೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಹಿಮೆ ಹೇಳಬಾರದು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ; ವೈಷ್ಣವರ ಮುಂದೆ ಮಾತ್ರ ಹೇಳಬೇಕು.
ಪೂರ್ವಂ ತ್ರೇತಾಯುಗೇ ವಿಪ್ರ ಉರ್ವೀಶುರ್ನಾಮ ಜೈಮಿನೇ । ಆಸೀತ್ಪಾಪರತೋ ನಿತ್ಯಂ ಧರ್ಮನಿಂದಾಪರಾಯಣಃ
ಮುನಿಯೇ, ತ್ರೇತಾಯುಗದಲ್ಲಿ ಊರ್ವೀಶುರ್ ಎಂಬ ಒಬ್ಬನು ಇದ್ದನು; ಅವನು ಯಾವಾಗಲೂ ಪಾಪದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಧರ್ಮವನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನಾಗಿದ್ದ.
ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವಹಾರೀ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರ ಪರಸ್ತ್ರೀಗಮನೋದ್ಯತಃ । ಗೋಮಾಂಸಾಶೀ ಸುರಾಪೀ ಚ ವೇಶ್ಯಾವಿಭ್ರಮಲೋಲುಪಃ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಕದಿಯುವವನು, ಪರಸ್ತ್ರೀಯಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾದವನು, ಗೋಮಾಂಸ ಭೋಜಕ, ಮದ್ಯಪಾನಿ, ವೇಶ್ಯೆಯರ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನೂ ಆಗಿದ್ದನು.
ಶರಣಾಗತಹಂತಾ ಚ ಪರನಿಂದಾಕರಃ ಸದಾ । ವಿಶ್ವಾಸಘಾತೀ ಮಿತ್ರಘ್ನೋ ಜ್ಞಾತಿಪೀಡಾಕರಸ್ತಥಾ
ಶರಣಾದವರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವವನು, ಯಾವಾಗಲೂ ಇತರರನ್ನು ನಿಂದಿಸುವವನು, ವಿಶ್ವಾಸಘಾತಕ, ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವವನು, ಬಂಧುಗಳಿಗೆ ನೋವುಂಟುಮಾಡುವವನೂ ಆಗಿದ್ದನು.
ಅಸತ್ಯಭಾಷೀ ಕ್ರೂರಶ್ಚ ಪಾಖಂಡಜನಸಙ್ಗಭಾಕ್ । ವೃತ್ತಿಚ್ಛೇದೀ ದ್ವಿಜಾತೀನಾಂ ನ್ಯಾಸಾಪಹಾರಕಸ್ತಥಾ
ಅಸತ್ಯವಾಡುವವನು, ಕ್ರೂರನೂ ಪಾಕಂಡರ ಸಂಗದಲ್ಲಿರುವವನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಜೀವನವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವವನು, ಇತರರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕದಿಯುವವನೂ ಆಗಿದ್ದನು.
ತಾದೃಶಂ ತಂ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ದುಷ್ಟಂ ಪಾಪಪರಾಯಣಮ್ । ಆಜಗ್ಮುರ್ಜ್ಞಾತಯಃ ಸರ್ವೇ ಕ್ರುದ್ಧಾಸ್ತಸ್ಯ ನಿಜಂಗೃಹಮ್
ಅವನಂತಹ ದುಷ್ಟನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನು ಪಾಪದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು, ಅವನ ಬಂಧುಗಳು ಕೋಪಗೊಂಡು ಅವನ ಮನೆಗೆ ಬಂದರು.
ಜ್ಞಾತಯ ಊಚುಃ - ಪ್ರತಿಷ್ಠೋಪಾರ್ಜಿತಾ ಪೂರ್ವೈರಸ್ಮಾಕಂ ವಿಮಲೇ ಕುಲೇ । ಸಾ ಪ್ರತಿಷ್ಠಾ ತ್ವಯಾ ಮೂಢ ವಿನಾಶಂ ಪ್ರತಿನೀಯತೇ
ಬಂಧುಗಳು ಹೇಳಿದರು: ನಮ್ಮ ಶುದ್ಧ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಪೂರ್ವಿಕರು ಗಳಿಸಿದ ಕೀರ್ತಿ, ನೀನು ಮೂಢನಾಗಿ ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ.