ಸಂಪ್ರತಿ ಪ್ರೇಷಯಾಮಾಸ ಕಾರ್ಯೇಸ್ಮಿನ್ಮಾಂ ಸ್ವಯಂ ಹರಿಃ । ಯುವಾಂ ಸಸರ್ಜ ಯೋ ದೇವೋ ಯಶ್ಚ ರಕ್ಷತಿ ವಾಂ ಸದಾ
ಈ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಈಗ ಹರಿಯೇ ನನ್ನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದಾನೆ; ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ದೇವರು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕಾಲರೂಪೀ ಸ ಏವಾದ್ಯ ಹಂತಿ ಹೇತುಂ ವಿಧಾಯ ಮಾಮ್ । ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ-। ತತಸ್ತೇನ ಭುಜಂಗೇನ ಭಕ್ಷಿತೌ ತೌ ಚ ದಂಪತೀ
ಅವನೇ ಈಗ ಕಾಲರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾರಣವಾಗಿ ನನ್ನ ಮೂಲಕ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಾನೆ; ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು— ಆಗ ಆ ಸರ್ಪನು ಆ dampatigalu ಅನ್ನು ತಿಂದುಹಾಕಿದನು.
ಗಙ್ಗಾ ಗಂಗೇತಿ ಜಲ್ಪಂತೌ ಮಹತ್ಯಾ ಕ್ಷುಧಯಾ ಪಥಿ । ಜಾಹ್ನವೀತೀರಯಾತ್ರಾಯಾಂ ಪಾದೇಪಾದೇ ಜನಾವಿಮೌ
'ಗಂಗೆ! ಗಂಗೆ!' ಎಂದು ಕೂಗಿ, ಭಾರೀ ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪಥದಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಿದ್ದರು; ಜಾಹ್ನವಿಯ ತೀರಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಈ ಇಬ್ಬರು ಜನರು—
ಅಶ್ವಮೇಧಾಖ್ಯ ಯಜ್ಞಾನಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತವಂತೌ ಮಹಾಫಲಮ್ । ತಸ್ಮಾದೇನೌ ಮಹಾತ್ಮಾನೌ ಬಹ್ವಶ್ವಮೇಧಧಾರಿಣೌ
ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞದ ಮಹಾಫಲವನ್ನು ಪಡೆದರು; ಆದ್ದರಿಂದ ಈ ಮಹಾತ್ಮರು ಅನೇಕ ಅಶ್ವಮೇಧಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದರು.
ಏತಯೋಃ ಸದೃಶೋ ನಾಸ್ತಿ ಶತಕ್ರತುರಹಂ ಯತಃ । ನಿಜಾಧಿಕಾರೇಣೈವಾನ್ಯಮವಲಂಬ್ಯ ಪುರಂದರಃ
ಈ ಇಬ್ಬರಿಗೆ ಸಮಾನರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ಇಂದ್ರನು; ಪುರಂದರನು ತನ್ನ ಅಧಿಕಾರದಿಂದ ಮತ್ತೊಬ್ಬನನ್ನು ಅವಲಂಬಿಸಿದನು.
ಅರ್ಘ್ಯಹಸ್ತಃ ಪಾದಚಾರೀ ವೃತೋ ದೇವೈಃ ಸಮಾಯಯೌ । ಅಥ ರಮ್ಭೋರ್ವಶೀ ಚೈವ ಸುಂದರ್ಯೋಽನ್ಯಾಶ್ಚ ಹರ್ಷಿತಾಃ
ಅರ್ಘ್ಯವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಕಾಲಿನಲ್ಲಿ ನಡೆದು, ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದನು; ನಂತರ ರಂಭಾ, ಉರ್ವಶಿ ಮತ್ತು ಇನ್ನಿತರ ಸುಂದರ, ಸಂತೋಷಭರಿತ ಮಹಿಳೆಯರು—
ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ಕಥಯಾಮಾಸುರ್ನಿಜಯೌವನಗರ್ವಿತಾಃ । ಅಯಂ ಪುಣ್ಯಾತ್ಮನಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠೋ ರಸಜ್ಞೋಽತ್ಯಂತಸುನ್ದರಃ
ತಮ್ಮ ಯೌವನದ ಹೆಮ್ಮೆಯಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಮಾತನಾಡತೊಡಗಿದರು; 'ಈವನು ಪುಣ್ಯಾತ್ಮರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ರಸವನ್ನು ಅರಿಯುವವನು, ಅತ್ಯಂತ ಸುಂದರನು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಆಯಾತೋಽಮುಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಸ್ವವಶಂ ಸೇವಿತೈಃ ಸ್ವಕೈಃ । ಕಾಚಿತ್ಕಾಂಚಿದ್ವದತ್ಯೇತಜ್ಜಾನಾಮಿ ಸಕಲಾಂ ಕಲಾಮ್
'ಈವನು ಬಂದಿದ್ದಾನೆ; ನನ್ನ ಸೇವಕರಿಂದ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಕಲೆಯಿಂದ ಅವನನ್ನು ನನ್ನವನು ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಒಬ್ಬಳು ಹೇಳಿದಳು; ಇನ್ನೊಬ್ಬಳು, 'ನಾನು ಎಲ್ಲ ಕಲೆಯನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದಳು.
ಅತಏವ ಭವಿಷ್ಯಾಮಿ ಕಾಂತಾಹಮಸ್ಯ ಭೂಪತೇಃ । ಕಾಚಿತ್ಕಾಂಚಿದಿತಿ ಬ್ರೂಯಾತ್ತೇ ಶಕ್ರೋಪಿ ವಶೋ ಮಮ
ಆದುದರಿಂದ, ನಾನು ಈ ರಾಜನ ಪ್ರಿಯೆಯಾಗುತ್ತೇನೆ. ಅವನು "ಈವಳೋ, ಆವಳೋ" ಎಂದು ಹೇಳಲಿ, ಇಂದ್ರನೂ ಕೂಡ ನನ್ನ ವಶದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ.
ಕಿಮತ್ರ ಚಿತ್ರಂ ವಶಗೋ ಭೂಪಾಲೋಽಯಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಇದರಲ್ಲಿ ಏನು ಆಶ್ಚರ್ಯ? ಈ ರಾಜನು ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಒಳಗಾಗುವುದು ಸಹಜವೇ.
ಭರ್ತ್ತಾ ಮಮಾಯಂ ಚ ಪತಿರ್ಮಮಾಯಂ ಸ್ವಾಮೀ ಮಮಾಯಂ ಮಮ ನಾಥ ಏಷಃ । ಇತೀವ ಸರ್ವಾಃ ಪರಮಪ್ರಮೋದೈರ್ವದಂತಿ ನಾರ್ಯೋಖಿಲಸದ್ಗುಣಜ್ಞಾಃ
ಈತನೇ ನನ್ನ ಗಂಡ, ಈತನೇ ನನ್ನ ಒಡೆಯ, ಈತನೇ ನನ್ನ ರಕ್ಷಕ ಎಂದು ಎಲ್ಲಾ ಸದುಗುಣಗಳನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವ ಹೆಂಗಸರು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಉಚ್ಚಾವಚಂ ವಿಪ್ರ ನಿಶಮ್ಯ ತಾಸಾಂ ಜಗಾದ ಕಾಚಿದ್ಗುಣಿನೀ ರಸಜ್ಞಾ । ಸೌದಾಸ್ಯಕಾಂತಾಂ ನೃಪತಿಃ ಸ್ವಯಂ ಯಾಂ ಭಜತ್ಯಯಂ ಕಿಂ ಕಲಹೇನ ನಾರ್ಯಃ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಅವರ ಬಗೆಬಗೆಯ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಒಬ್ಬ ಗುಣವಂತಿ, ರಸವನ್ನು ಅರಿತ ಹೆಂಗಸು ಹೇಳಿದಳು: 'ರಾಜನು ಸ್ವತಃ ಸೌದಾಸ್ಯಾಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ, ಹೆಂಗಸರು ಯಾಕೆ ಜಗಳ ಮಾಡಬೇಕು?'
ಸುನ್ದರ್ಯ್ಯಸ್ತಾಸ್ತತಃ ಸರ್ವಾಃ ಸಂತ್ಯಜ್ಯ ಕಲಹಂ ದ್ವಿಜ । ಆಜಗ್ಮುರ್ಹೃದಯೋತ್ಸಾಹೈಃ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಾಃ
ಆಮೇಲೆ ಆ ಸುಂದರಿಯರು ಎಲ್ಲರೂ ಜಗಳವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ, ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಬಂದರು.
ಅಥ ತಂ ನೃಪತಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಸದಾರಂ ಗತಕಲ್ಮಷಮ್ । ಪಾದ್ಯಾದ್ಯೈಃ ಪೂಜಯಾಮಾಸುಃ ಪ್ರಾಹೇತಿ ಚ ಪುರಂದರಃ
ನಂತರ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದ ಆ ಮಹಾರಾಜನನ್ನು ಅವನ ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಪಾದ್ಯಾದಿ ಸತ್ಕಾರಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದರು. ಆಗ ಪುರಂದರನು ಮಾತನಾಡಿದನು.
ರಥೇ ನಿವೇಶಯಾಮಾಸ ಪುಷ್ಪಕೇ ಸ್ತ್ರೀಸಮನ್ವಿತಮ್ । ಭೇರೀಮೃದಂಗಮಧುರೀ ಡಿಂಡಿಮಾನಕನಿಃಸ್ವನೈಃ
ಅವನನ್ನು ಸ್ತ್ರೀಯರೊಂದಿಗೆ ಪುಷ್ಪಕ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿರಿಸಿ, ಮೃದಂಗ, ಭೇರಿ, ಡಿಂಡಿಮಗಳ ಮಧುರ ಧ್ವನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಾಗಿಸಿದರು.
ಕರಕಂ ಕಣನಾದೈಶ್ಚ ಕರತಾಲಸ್ವನೈಸ್ತಥಾ । ಜಯಶಬ್ದೈಶ್ಚ ದೇವಾನಾಂ ನಾಕಃ ಶಬ್ದಮಯೋಽಭವತ್
ಕರತಾಳಗಳ ಘೋಷ, ಕೈತಟ್ಟುವ ಶಬ್ದಗಳು, ದೇವತೆಗಳ ಜಯಧ್ವನಿಗಳಿಂದ ಆಕಾಶವು ಶಬ್ದಭರಿತವಾಗಿತ್ತು.
ದೇವಾಙ್ಗನಾ ಚಾರುಹಸ್ತ ಶ್ವೇತಚಾಮರಮಾರುತೈಃ । ವೀಜಿತಃ ಸರಥಾರೂಢಃ ಸದಾರಸ್ತ್ರಿದಿವಂ ಯಯೌ
ದೇವಾಂಗನಿಯರು ಸುಂದರವಾದ ಕೈಗಳಿಂದ ಬಿಳಿ ಚಾಮರವನ್ನು ಬೀಸುತ್ತಾ, ಆ ರಾಜನು ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ತತಃ ಶಕ್ರಃ ಸ್ವಯಂ ತಸ್ಮೈ ಸತ್ಯಧರ್ಮಾಯ ಭೂಭುಜೇ । ದತ್ತವಾನ್ನಿಜಾಸನಾರ್ದ್ಧಂ ಶುಭೋ ವೈ ಕ್ಷಯಶಂಕಯಾ
ನಂತರ, ಸತ್ಯಧರ್ಮನಾದ ಆ ಭೂಪತಿಗೆ, ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಭಯಪಟ್ಟು, ಇಂದ್ರನು ಸ್ವಂತ ಆಸನದ ಅರ್ಧವನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ಶಕ್ರೇಣ ಸಹ ಭೂಪೋಽಸೌ ವಸನ್ನೇಕಾಸನೇ ಸದಾ । ಶಕ್ರತ್ವಮಕರೋತ್ಸ್ವರ್ಗೇ ಕೇಶವಸ್ಯಾನುಕಂಪಯಾ ೧೫೦ 7.9.
ಆ ರಾಜನು ಇಂದ್ರನೊಂದಿಗೆ ಒಂದೇ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಕುಳಿತು, ಕೇಶವನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇಂದ್ರಪದವನ್ನು ಪಡೆದನು.
ಯುಗಕೋಟಿಸಹಸ್ರಾಣಿ ದಿವಿ ಭುಕ್ತ್ವಾಖಿಲಂ ಸುಖಮ್ । ರಥಮಾರುಹ್ಯವೈಕುಂಠಂ ಯಯೌ ಭಗವದಾಜ್ಞಯಾ
ಯುಗ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿ, ಭಗವಂತನ ಆದೇಶದಿಂದ ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ತತ್ರ ಮನ್ವಂತರಂ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಸರ್ವಭೋಗಮನೋರಮಮ್ । ಪರಮಂ ಜ್ಞಾನಮಾಸಾದ್ಯಾ ಸದಾರೋ ಮೋಕ್ಷಮಾಪ್ತವಾನ್
ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮನ್ವಂತರದ ಕಾಲ ಸುಖಭೋಗಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಪರಮ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಪತ್ನಿಯರೊಂದಿಗೆ ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.
ಜಾಹ್ನವೀತೀರಯಾತ್ರಾಯಾಂ ಶರೀರಂ ತ್ಯಜತಃ ಪಥಿ । ಫಲಮೇವಂವಿಧಂ ವಿಪ್ರ ಮಯಾ ಸರ್ವಂ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಜಾಹ್ನವಿಯ ತೀರಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವರಿಗೆ ದೊರಕುವ ಫಲವನ್ನು ನಾನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಜಾಹ್ನವೀತೀರಗಮನೇ ಮುನಿಭಿಸ್ತತ್ವದರ್ಶಿಭಿಃ । ನ ಕಾಲನಿಯಮಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋ ನಾರದಾದ್ಯೈರ್ಮಹರ್ಷಿಭಿಃ
ಜಾಹ್ನವಿಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ, ನಾರದಾದಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳು, ತತ್ತ್ವವನ್ನು ಕಂಡ ಋಷಿಗಳು ಕಾಲನಿಯಮವನ್ನು ಹೇಳಿಲ್ಲ.
ಯದಾಯದಾ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಗಙ್ಗಾಯಾಂ ಸ್ನಾನಮಾಚರೇತ್ । ತದಾತದಾಽಕ್ಷಯಂ ಪುಣ್ಯಂ ಲಭತೇ ಮಾನವೋ ಧ್ರುವಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯಾವಾಗ ಯಾರಾದರೂ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವನು ಅಕ್ಷಯ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಖಂಡಿತ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಗಂಗಾ ಸರ್ವಾಣಿ ಪಾಪಾನಿ ನಾಶಯಂತೀತಿ ನಿಶ್ಚಯಃ । ಕುರ್ಯಾತ್ಪುನಃಪುನಃ ಪಾಪಂ ನ ಚ ಗಂಗಾ ಪುನಾತಿ ತಮ್
ಗಂಗೆಯು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ. ಆದರೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಪಾಪ ಮಾಡುವವನು ಇದ್ದರೆ, ಗಂಗೆಯು ಅವನನ್ನು ಶುದ್ಧಿಪಡಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಪಾಪಬುದ್ಧಿಂ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಗಂಗಾಯಾಂ ಲೋಕಮಾತರಿ । ಸ್ನಾನಂ ಕುರುತ ಹೇ ಲೋಕಾ ಯದಿ ಸದ್ಗತಿಮಿಚ್ಛಥ
ಪಾಪದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಲೋಕಮಾತೆಯಾದ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡಿರಿ, ಒಳ್ಳೆಯ ಗತಿಯೆಚ್ಛಿಸುವವರು ಎಲ್ಲರೂ.
ಯತ್ಪುಣ್ಯಂ ಗಂಗಾಸ್ನಾನಾತ್ತು ಮಾನವಾನಾಂ ಭವೇದ್ದಿವಜ । ತತ್ಪುಣ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ವಿಪ್ರ ಕರ್ಮಭಿಃ ಕೈಃ ಸುದುಸ್ತರೈಃ
ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ ಮಾನವರಿಗೆ ದೊರೆಯುವ ಪುಣ್ಯ, ದ್ವಿಜರೆ, ಬಹಳ ಕಷ್ಟದಿಂದಲೇ ಸಾಧಿಸಬಹುದಾದ ಕಾರ್ಯಗಳಿಂದ ಮಾತ್ರ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಆಸಾರಾಣಾಂ ಭೂಮಿರೇಣೋಃ ಸಂಖ್ಯಾಂ ಕರ್ತುಂ ತು ಶಕ್ಯತೇ । ಭಾಗೀರಥೀಗುಣಾಸ್ತೇ ನ ಶಕ್ಯಾ ವಕ್ತುಂ ನ ಚ ದ್ವಿಜ
ಮಳೆಹನಿಗಳು ಅಥವಾ ಭೂಮಿಯ ಧೂಳಿನ ಕಣಗಳನ್ನು ಎಣಿಸಬಹುದು, ಆದರೆ ಭಾಗೀರಥಿಯ ಮಹಿಮೆ ಎಷ್ಟು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ದ್ವಿಜರೆ.
ವಿಚಾರ್ಯ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ತ್ವದೀಯಾನಿ ಮಯೋಚ್ಯತೇ । ಗಂಗಾಂಭಸಿ ಸಕೃತ್ಸ್ನಾತ್ವಾ ಮೋಕ್ಷಮಾಪ್ನೋತಿ ಮಾನವಃ
ನಾನು ಎಲ್ಲಾ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ಗಂಗೆಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಸಲ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಮಾನವನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಸ್ನಾನಂ ಕೂಪಜಲೇಽಪಿ ಯಸ್ತು ಕುರುತೇ ಗಂಗಾಂ ವಿಚಿಂತ್ಯ ಪ್ರಭುಂ ದೇವಾನಾಂ ಸಕಲಾರ್ತ್ತಶೋಕದುರಿತತ್ರಾಸೌಘವಿಧ್ವಂಸಿನೀಮ್ । ಮುಕ್ತಃ ಸೋಽಪಿ ಸಮಸ್ತಪಾತಕಚಯೈರ್ಗೋವಿಪ್ರಹತ್ಯಾದಿಭಿರ್ಗಚ್ಛೇದ್ವಿಷ್ಣುಪುರಂ ಸಮಸ್ತಸುಖದಂ ಗಂಗಾಪ್ರಸಾದಾದ್ದಿವಜ
ಯಾರಾದರೂ ಬಾವಿಯ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನಮಾಡುತ್ತಾ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ, ಎಲ್ಲಾ ದುಃಖ, ಶೋಕ, ಭಯವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಗಂಗೆಯನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಗೋಹತ್ಯೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಹತ್ಯೆ ಮುಂತಾದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಗಂಗೆಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸುಖವನ್ನೂ ನೀಡುವ ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ, ದ್ವಿಜರೆ.