ಅನ್ನಪೂರ್ಣೇಶ್ವರೀ ದೇವೀ ಭವಾನ್ಯೇವೇತಿ ಮೇ ಮತಿಃ । ಸಾ ಶಾಂಭವೀ ವಚಃ ಪ್ರಾಹ ತತ್ಪರ್ಯಾಪ್ತಂ ದದಾಮ್ಯಹಮ್
'ನೀನೇ ಅನ್ನಪೂರ್ಣೇಶ್ವರಿ ದೇವಿ ಎಂದು ನಾನು ನಂಬಿದ್ದೇನೆ' ಎಂದನು. ಶಾಂಭವಿಯು, 'ನಾನು ಸಾಕಷ್ಟು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.
ಅಥೋಮಾ ಕಾಂಸ್ಯಮಾದಾಯ ಭಿಸ್ಸಾಪೂರ್ಣಮಲಂಕೃತಮ್ । ಸ್ವರ್ಣದರ್ವ್ಯಾ ಸಮಾದಾಯ ಪಾಯಸಂ ಗನ್ಧಕಾನ್ತಿಮತ್
ಆಮೇಲೆ ಉಮಾದೇವಿ ಒಂದು ಕಂಚಿನ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಬಿಸಿ ಅನ್ನವನ್ನು ತುಂಬಿ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಬಂಗಾರದ ಚಮಚದಿಂದ ಸುಗಂಧದ ಪಾಯಸವನ್ನು ಹಚ್ಚಿದರು.
ಅಸ್ಯಾಕ್ಷಯಮಿದಂ ಭೂಯಾದಿತಿ ಪ್ರಾದಾತ್ತು ಪಾಯಸಮ್ । ದ್ವಿಜಸ್ಯ ದಕ್ಷಿಣೇ ಹಸ್ತೇ ಸಾಽದದಾತ್ಸತ್ಕೃತಂ ಮುದಾ
'ಇದು ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದಿರಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಆ ಪಾಯಸವನ್ನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಬಲಗೈಯಲ್ಲಿ ಗೌರವದಿಂದ ಮತ್ತು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೀಡಿದರು.
ಸಶಿರಃ ಕಮ್ಪಮಾನಸ್ತು ಊರ್ಧ್ವದೃಷ್ಟಿರಥಾಭವತ್ । ಪ್ರಸಾರಿತಕರಶ್ಚಾಽಸೀದ್ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪಾಯಸಂ ಕರೇ
ಅವನು ತಲೆ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೋಡುವಂತೆ ಕೈ ಚಾಚಿ, ಪಾಯಸವನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸ್ವೀಕರಿಸಿದನು.
ದೀಯತಾಂ ಪಾಯಸಂ ಸ್ವಾದು ಸುಷ್ಠು ಪಕ್ವಮಿದಂ ತು ಕಿಮ್ । ಶಂಭುಪತ್ನೀ ಬಭಾಷೇ ತಂ ಕರೇ ಭುಂಕ್ಷ್ವ ತತೋ ದದೇ
'ಈ ಸಿಹಿ, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಪಾಯಸವನ್ನು ಕೊಡಿ – ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಶಂಭುವಿನ ಪತ್ನಿ ಹೇಳಿದರು. 'ನೀನು ಕೈಯಿಂದ ತಿನ್ನು, ನಂತರ ಮತ್ತಷ್ಟು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದಳು.
ಅಭಕ್ಷಯತ್ತತೋ ವಿಪ್ರಃ ಪುನಃ ಕರತಲೇ ಸ್ಥಿತಮ್ । ತದಕ್ಷಯಮಥ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪ್ರಾಸಾರಯದಥೇತರಮ್
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತಿನ್ನಿದ ಮೇಲೆ, ಮತ್ತೆ ಪಾಯಸವು ಅವನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿತು. ಅದು ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದು ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಅವನು ಇನ್ನೊಂದು ಕೈ ಚಾಚಿದನು.
ತಸ್ಮಿನ್ಕರತಲೇ ದೇವೀ ಪಾಯಸಂ ದತ್ತವತ್ಯುತ । ಅನ್ಯೇಷಾಮಪಿ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ಪಕ್ವಾಕ್ಷಯ್ಯಮದಾತ್ಸತೀ
ಆ ಕೈಯಲ್ಲಿಯೂ ದೇವಿಯು ಪಾಯಸವನ್ನು ತುಂಬಿದರು; ಉಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೂ ಆ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯು ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬೇಯಿಸಿದ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಿದರು.
ಅಥ ಪಾಣಿದ್ವಯಗತಂ ವಿಜ್ಞಾಯಾಕ್ಷಯ್ಯಪಾಯಸಮ್ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕರಾನ್ತರಮಥೋ ಪ್ರಾಸಾರಯತ ಸ ದ್ವಿಜಃ
ಎರಡೂ ಕೈಯಲ್ಲಿಯೂ ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದ ಪಾಯಸವಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೈ ಚಾಚುತ್ತಿದ್ದನು.
ಉವಾಚಾನ್ನಂ ಪ್ರದಾತವ್ಯಂ ಸಸೂಪಘೃತಮುತ್ತಮಮ್ । ಶಿವಾದೇವೀ ತಥಾ ಪ್ರಾದಾದಕ್ಷಯ್ಯಂ ಶಂಭುವಲ್ಲಭಾ
ಅವನು, 'ಅನ್ನವನ್ನು ಉತ್ತಮ ಸಾರು ಮತ್ತು ತುಪ್ಪದೊಂದಿಗೆ ಕೊಡಬೇಕು' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು. ಆಗ ಶಿವಾದೇವಿಯು, ಶಂಭುವಿನ ಪ್ರಿಯವಾದಳು, ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದ ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡಿದರು.
ಯದ್ಯತ್ಪ್ರಾದಾತ್ತದಾ ಸಾಧ್ವೀ ಸರ್ವಮೇವ ತದಕ್ಷಯಮ್ । ಕರಾನ್ತರಮಥೋಸೃಷ್ಟಂ ಪರಿಪೂರ್ಣಂ ಪುನಃಪುನಃ
ಆ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯು ಏನು ಕೊಟ್ಟರೂ ಅದು ಎಂದಿಗೂ ಕಡಿಮೆಯಾಗದೆ ಇತ್ತು; ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಾಕಿದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಪುನಃ ಪುನಃ ತುಂಬುತ್ತಲೇ ಇತ್ತು.
ಏವಂ ಕರಸಹಸ್ರಂ ತು ಕೃತ್ವಾ ಸ ವಿರರಾಮ ಹ । ಉವಾಚ ವಚನಂ ವಿಪ್ರೋ ದೇಹಿ ಗಣ್ಡೂಷವಾರಿ ಮೇ । ತರ್ಪಿತೋಽಸ್ಮಿ ತ್ವಯಾ ಭದ್ರೇ ನ ರಾಮೇಣ ನ ಸೀತಯಾ
ಹೀಗೆ ಸಾವಿರ ಬಾರಿ ಕೈಯ ಚಲಾವಣೆ ಮಾಡಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಿಲ್ಲಿಸಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಅಮ್ಮಾ, ನನಗೆ ಬಾಯ್ ತೊಳೆಯಲು ನೀರು ಕೊಡು. ನೀನು ನನಗೆ ತೃಪ್ತಿ ತಂದೆ, ರಾಮನೂ ಅಲ್ಲ, ಸೀತೆಯೂ ಅಲ್ಲ.'
ಶಂಭುರುವಾಚ- ರಾಮೇಣ ಸೀತಯಾ ದತ್ತಂ ಮಯಾ ದತ್ತಂ ಹಿ ಯತ್ರ ಚ । ಇತಃ ಪರಂ ಹಿ ಕಿಂ ದೇಯಂ ಪೂರ್ಣಂ ವಾ ತ್ವಂ ವದಸ್ವ ಮೇ
ಶಂಕರನು ಹೇಳಿದನು: 'ರಾಮನೂ ಸೀತೆಯೂ ಕೊಟ್ಟದು, ನಾನು ಕೊಟ್ಟದು, ಎಲ್ಲವೂ ಈಗಾಗಲೇ ನೀಡಲಾಗಿದೆ. ಇನ್ನೇನು ಕೊಡಬೇಕಾಗಿದೆ? ಏನಾದರೂ ಉಳಿದಿದೆಯೆಂದು ನೀನು ಹೇಳು.'
ದ್ವಿಜ ಉವಾಚ- ತೃಪ್ತೋಽಸ್ಮಿ ನ ಚ ಮೇ ದೇಯಮಧಿಕಂ ಚ ಕರಸ್ಥಿತಮ್ । ವಿದ್ವನ್ನತಃ ಕರಗತಂ ನ ಪಪಾತ ಕಥಂಚನ
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ತೃಪ್ತನಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವುದರಲ್ಲಿ ಇನ್ನೇನು ಕೊಡಬೇಕಾಗಿಲ್ಲ. ಪಂಡಿತನೇ, ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದದು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕೆಳಗೆ ಬೀಳಲಿಲ್ಲ.'
ನಿಷಣ್ಣೋ ಹಿ ಚಿರಂ ದಧ್ಯೌ ಕಥಂ ಮೇ ಕೇವಲಃ ಕರಃ । ಭುಕ್ತ್ಯೈ ಕೃತಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ನಾನ್ಯಸ್ಮೈ ಕರ್ಮಣೇ ಮಮ
ಅವನು ಬಹುಕಾಲ ಕುಳಿತು ಯೋಚಿಸಿದನು: 'ನನ್ನ ಕೈ ಮಾತ್ರ ಏಕೆ ಉಳಿದಿದೆ? ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಊಟಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡಿದ್ದೆ, ಬೇರೆ ಯಾವ ಕೆಲಸಕ್ಕೂ ಅಲ್ಲ.'
ತಸ್ಮಾದನ್ಯಕೃತೇರೇತತ್ಸರ್ವಂ ರಿಕ್ತಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಇತಿ ನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ಮನಸಾ ಲಿಪ್ತಾಙ್ಗೋಽತಿಥಿರಾಭವತ್
ಹೀಗಾಗಿ, ಬೇರೆ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ಉಪಯೋಗಿಸಿದರೆ ಖಾಲಿಯಾಗಿಬಿಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯಿಸಿ, ಆ ಅತಿಥಿಯ ದೇಹಕ್ಕೆ ಅನ್ನದ ಮಸಿ ಹಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ಪಶ್ಯತ್ಸು ಸರ್ವದೇವೇಷು ತದದ್ಭುತಮಿವಾಭವತ್ । ತೃಪ್ತಾನಥ ದ್ವಿಜಾಞ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ರಾಘವಃ ಪರಮಾರ್ಥವಿತ್
ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಅದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಕಂಡಿತು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದಾರೆಂದು ಅರಿತು, ಪರಮಾರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದ ರಾಮನು,
ದರ್ವೀಕರೋಽಥ ತೃಪ್ತಾಃ ಸ್ಥ ಇತಿ ಪೃಷ್ಟ್ವಾ ಯಥಾವಿಧಿ । ತೃಪ್ತಾಃ ಸ್ಮ ಇತಿ ವಿಪ್ರೇನ್ದ್ರಾ ವಿಕೀರ್ಯಾನ್ನಂ ಸಮನ್ತ್ರಕಮ್
ಮಡಕೆ ಹಿಡಿದು, ಸಂಪ್ರದಾಯದಂತೆ 'ನೀವು ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದೀರಾ?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರು 'ನಾವು ತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದೇವೆ' ಎಂದು ಉತ್ತರಿಸಿ, ಮಂತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅನ್ನವನ್ನು ಚೆಲ್ಲಿದರು.
ಪಾತ್ರಸ್ಯ ಯಾಮ್ಯಾಭಿಮುಖಃ ಸಂನಿಧೌ ಪಿಣ್ಡಮರ್ಪಯೇತ್ । ಗಣ್ಡೂಷಮಪಿ ವಿಪ್ರಾಣಾಂ ತತ್ರೈವ ಪರಿಕಲ್ಪಯೇತ್
ಪಾತ್ರವನ್ನು ದಕ್ಷಿಣಾಭಿಮುಖವಾಗಿ ಇಟ್ಟು, ಅದರ ಎದುರಿನಲ್ಲಿ ಪಿಂಡಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ಬಾಯ್ ತೊಳೆಯಲು ನೀರು ಕೂಡ ಒದಗಿಸಬೇಕು.
ಉಚ್ಛಿಷ್ಟಪರ್ಣಪಾತ್ರೇಷು ತೇ ಗಣ್ಡೂಷಮಕುರ್ವತ । ಗೃಹಾನ್ತರೇ ಚ ತೇ ವಿಪ್ರಾ ವಿವಿಶುಸ್ತ್ವತಿಥಿಂ ವಿನಾ 5.117.
ಅವರು ಉಳಿದಿದ್ದ ಅನ್ನದ ಪಾತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಬಾಯ್ ತೊಳೆಯುವ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದರು. ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಮನೆಯ ಮತ್ತೊಂದು ಭಾಗಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
ಆಹಾತಿಥಿರ್ಬಹಿಃ ಕಾರ್ಯಂ ಮಯಾಽಚಮನಂ ವಿಟ್ಪತೇ । ಉತ್ಥಾತುಂ ನೈವ ಶಕ್ನೋಮಿ ಕರಂ ಮೇ ದೇಹಿ ರಾಘವ
ಅತಿಥಿಯು ಹೇಳಿದನು: 'ವಿಶ್ವನಾಥನೇ, ಆಚಾರದಂತೆ ಬಾಯ್ ತೊಳೆಯುವದು ಹೊರಗೆ ಮಾಡಬೇಕು. ನಾನು ಎದ್ದುಕೊಳ್ಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ; ರಾಮಾ, ನೀನು ಕೈ ಕೊಡು.'
ಅಥ ರಾಮಃ ಕರಂ ಪ್ರಾದಾನ್ನೋತ್ಥಿತಸ್ತು ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ । ಹನೂಮಾನಥ ಚಾಪ್ಯಸ್ಯ ದತ್ತವಾನ್ಬಲವತ್ಕರಮ್
ಆಗ ರಾಮನು ತನ್ನ ಕೈ ನೀಡಿದನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಎದ್ದನು. ಹನುಮಂತನು ಕೂಡ ತನ್ನ ಬಲವಾದ ಕೈ ನೀಡಿದನು.
ಇತರೇಣ ಗೃಹೀತ್ವಾ ತು ಕರೇಣ ದ್ವಿಜಪುಂಗವಮ್ । ಆಚಕರ್ಷ ಕಪೀನ್ದ್ರಸ್ತು ದ್ವಿಜಃ ಸಾಕ್ರೋಶಮುಕ್ತವಾನ್
ಹನುಮಂತನು ತನ್ನ ಇನ್ನೊಂದು ಕೈಯಿಂದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಹಿಡಿದು ಎಳೆದನು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಜೋರಾಗಿ ಕೂಗಿದನು.
ದ್ವಿಜ ಉವಾಚ- ಛಿದ್ಯತೇ ಮೇ ಕರೋ ವ್ಯಕ್ತಮುತ್ಥಾಪಯ ತತೋಽನ್ಯತಃ । ಲಾಂಗೂಲೇನ ಸಪೀಠಂ ತಮಾವೃತ್ಯಾಽಮಸ್ತಕಂ ಬಲಾತ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: 'ನನ್ನ ಕೈ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಹರಿಯುತ್ತಿದೆ; ಬೇರೆ ಯಾವುದಾದರೂ ಹಿಡಿದು ಎತ್ತಿ.' ಹನುಮಂತನು ತನ್ನ ಬಾಲದಿಂದ ಕುರ್ಚಿಯೊಡನೆ ಆತನನ್ನು ತಲೆಯವರೆಗೆ ಬಲವಂತವಾಗಿ ಮುಚ್ಚಿದನು.
ಅಥಾಧಾವತ್ತತಃ ಪೃಥ್ವೀಂ ದ್ವಿಜಸ್ತು ನ ಚಚಾಲ ಹ । ಅಥ ವಾನರವೀರಸ್ತು ಪದ್ಭ್ಯಾಂ ಚ ಕೃನ್ತತಾಂ ಮಹೀಮ್
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಭೂಮಿಗೆ ಓಡಿದನು, ಆದರೆ ಚಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಆಗ ವಾನರ ವೀರನು ತನ್ನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಒಡೆದನು.
ಪಾದೌ ವಿನ್ಯಸ್ಯ ಸುದೃಢೌ ದ್ವಿಜಮೂರ್ಧಾನಮಾಕ್ಷಿಪತ್ । ವಿಶೀರ್ಣಮಭವದ್ವೇಶ್ಮ ದ್ವಿಜಾಃ ಸರ್ವೇ ಬಹಿಸ್ತಥಾ
ಹನುಮಂತನು ತನ್ನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಬಲವಾಗಿ ನೆಟ್ಟು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ತಲೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿದನು; ಮನೆ ಒಡೆದುಹೋಯಿತು, ಎಲ್ಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೂ ಹೊರಗೆ ಬಂದರು.
ಸಹ ವೃದ್ಧದ್ವಿಜಃ ಸೋಽಥ ಹನೂಮಾನ್ಬಹಿರಭ್ಯಗಾತ್ । ಪೀಠೇ ಚ ಸ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಸ್ಥವಿರಂ ಕೃಶಮ್
ಹನುಮಂತನು ಆ ವೃದ್ಧ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೊಡನೆ ಹೊರಗೆ ಬಂದು, ಆ ದುರ್ಬಲ ವೃದ್ಧನನ್ನು ಕುರ್ಚಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಸಿದನು.
ದ್ವಿಜಾಯ ಜಲಮಾದಾಯ ಜಾಮ್ಬವಾನ್ಮೃಣ್ಮಯೇ ಘಟೇ । ಆಹ ಸ್ವಚ್ಛಂ ಜಲಂ ವಿಪ್ರ ತ್ವಯಾಽದೇಯಂ ಸಭಾಜನಮ್
ಜಾಂಬವನ್ತನು ಮಣ್ಣಿನ ಮಡಕೆಯಲ್ಲಿ ನೀರನ್ನು ತೆಗೆದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು, 'ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಇದು ನಿನಗೆ ಶುದ್ಧ ನೀರು, ಪಾತ್ರೆಯೊಡನೆ' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಸೀತಾ ಪ್ರಕ್ಷಾಲಯೇದಙ್ಗಂ ಲಕ್ಷ್ಮಣೋ ಜಲದೋ ಭವೇತ್ । ಜಾಮ್ಬವಾನಾಹ ತಂ ರಾಮಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋಕ್ತಮಶೇಷತಃ
ಸೀತೆಯು ಅವನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯಬೇಕು, ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ನೀರು ಕೊಡಬೇಕು. ಜಾಂಬವನ್ತನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ರಾಮನಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದನು.
ದ್ವಿಜಪ್ರಕ್ಷಾಲನೇ ರಾಮೋ ವ್ಯಾದಿದೇಶಾನುಜಂ ಪ್ರಿಯಾಮ್ । ಸೌಮಿತ್ರಿರ್ಜಲಮಾದಾಯ ದ್ವಿಜಾಙ್ಗಕ್ಷಾಲನೇ ತಥಾ
ರಾಮನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನು ತೊಳೆಯಲು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಸಹೋದರನಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಸೂಚನೆ ನೀಡಿದನು. ಸೌಮಿತ್ರಿ ಕೂಡ ನೀರು ತಂದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ದೇಹ ತೊಳೆಯಲು ಸಹಾಯಮಾಡಿದನು.
ಪ್ರಾಕ್ಷಾಲಯದಶೇಷಾಙ್ಗಂ ಪ್ರತಿಮಾಮಿವ ಭೂಭುಜಃ । ಅಥ ರಾಮೋಪದೇಶೇನ ಚಕ್ರತುಸ್ತೌ ತಥೈವ ಚ
ಅವರು ರಾಜರು, ಪ್ರತಿಮೆ ತೊಳೆಯುವಂತೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ದೇಹದ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಂಗವನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ ತೊಳೆಯಿದರು. ನಂತರ ರಾಮನ ಸೂಚನೆಯಂತೆ, ಇಬ್ಬರೂ ಕೂಡ ಅದೇ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮುಂದುವರೆಸಿದರು.