ಶಿವೇತಿ ಪದಮುಚ್ಚಾರ್ಯ ಭಸ್ಮಸಂಮಂತ್ರಯೇತ್ಸುಧೀಃ । ಸಪ್ತವಾರಮಥಾದಾಯ ಶಿವಾಯೇತಿ ಶಿರಃ ಕ್ಷಿಪೇತ್
'ಶಿವ' ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಬಸ್ಮವನ್ನು ಮಂತ್ರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಏಳು ಬಾರಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು 'ಶಿವಾಯ' ಎಂದು ತಲೆಗೆ ಹಚ್ಚಬೇಕು.
ಶಂಕರಾಯ ಮುಖೇ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಸರ್ವಜ್ಞಾಯ ಹೃದಿ ಕ್ಷಿಪೇತ್ । ಸ್ಥಾಣವೇ ನಮ ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಗುಹ್ಯೇ ಚಾಪಿ ಸ್ವಯಂಭುವೇ
'ಶಂಕರಾಯ' ಎಂದು ಬಾಯಿಗೆ ಹಚ್ಚಬೇಕು. 'ಸರ್ವಜ್ಞಾಯ' ಎಂದು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಹಚ್ಚಬೇಕು. 'ಸ್ಥಾಣವೇ ನಮಃ' ಎಂದು ಗುಪ್ತಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ವಯಂಭುವಿಗೆ ಹಚ್ಚಬೇಕು.
ಉಚ್ಚಾರ್ಯ ಪಾದಯೋಃ ಕ್ಷಿಪ್ತ್ವಾ ಭಸ್ಮಶುದ್ಧಮತಃ ಪರಮ್ । ನಮಃ ಶಿವಾಯೇತ್ಯುಚ್ಚಾರ್ಯ ಸರ್ವಾಂಗೋದ್ಧೂಲನಂ ಸ್ಮೃತಮ್
ಶುದ್ಧವಾದ ಭಸ್ಮವನ್ನು ಕಾಲುಗಳಿಗೆ ಹಾಕಿ, 'ಶಿವಾಯ ನಮಃ' ಎಂದು ಹೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ದೇಹವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶುದ್ಧೀಕರಿಸುವ ವಿಧಿ ಪೂರ್ಣವಾಗುತ್ತದೆ.
ತದಭಾವೇ ತು ದೂರ್ವಾಃ ಸ್ಯುಸ್ತದಭಾವೇ ತು ರಾಜತಮ್ । ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸ್ತಿಂ ಜಪಂ ದೇವ್ಯಾಃ ಕೃತ್ವಾ ದೇವಗೃಹಂ ವ್ರಜೇತ್
ಅದು ಸಿಗದಿದ್ದರೆ ದುರ್ವಾ ಹುಲ್ಲನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು; ಅದು ಕೂಡ ಲಭ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಬೆಳ್ಳಿಯನ್ನು ಬಳಸಬಹುದು. ಸಂಧ್ಯಾ ಪೂಜೆ ಮತ್ತು ದೇವಿಯ ಜಪವನ್ನು ಮಾಡಿ, ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.
ದೇವವೇದಿಮಥೋ ವಾಪಿ ಕಲ್ಪಿತಂ ಸ್ಥಂಡಿಲಂ ತು ವಾ । ಮೃಣ್ಮಯಂ ಕಲ್ಪಿತಂ ಶುದ್ಧಂ ಪದ್ಮಾದಿರಚನಾಯುತಮ್
ದೇವರ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ತಯಾರಿಸಿದ ಚೌಕದಲ್ಲಿ, ಅಥವಾ ಮಣ್ಣಿನಿಂದ ಮಾಡಿದ ಶುದ್ಧವಾದ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ, ಪದ್ಮ ಹೂವಿನಂತಹ ಅಲಂಕಾರಗಳನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು.
ಚಾತುರ್ವರ್ಣಕ ರಂಗೈಶ್ಚ ಶ್ವೇತೇನೈಕೇನ ವಾ ಪುನಃ । ವಿಚಿತ್ರಾಣಿ ಚ ಪದ್ಮಾನಿ ಸ್ವಸ್ತಿಕಾದಿ ತಥೈವ ಚ
ನಾಲ್ಕು ಬಣ್ಣದ ಪುಡಿಗಳಿಂದ ಅಥವಾ ಕೇವಲ ಬಿಳಿ ಪುಡಿಯಿಂದ, ವಿವಿಧ ಪದ್ಮಗಳು, ಸ್ವಸ್ತಿಕಗಳು ಮತ್ತು ಇತರ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು.
ಉತ್ಪಲಾದಿ ಗದಾ ಶಂಖ ತ್ರಿಶೂಲಂ ಡಮರುಂ ತಥಾ । ಸರೋಕ್ತಪಂಚಪ್ರಾಸಾದಂ ಶಿವಲಿಂಗಮಥೈವ ಚ
ನೀಲಿ ಕಮಲ ಹೂಗಳು, ಗದೆ, ಶಂಖ, ತ್ರಿಶೂಲ, ಡಮರು, ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಐದು ಗೋಪುರಗಳು ಮತ್ತು ಶಿವಲಿಂಗದ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಹಾಕಬೇಕು.
ಸರ್ವಕಾಮಫಲಂ ವೃಕ್ಷಂ ಕುಲಕಂ ಕೋಲಕಂ ತಥಾ । ಷಟ್ಕೋಣಂಚತ್ರಿಕೋಣಂಚನವಕೋಣಮಥಾಪಿವಾ
ಎಲ್ಲಾ ಕಾಮನೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುವ ಮರ, ಗುಂಪುಗಳು, ಚಿಕ್ಕ ಗುಡ್ಡಗಳು, ಆರು ಕೋಣೆ, ಮೂರು ಕೋಣೆ ಮತ್ತು ಒಂಬತ್ತು ಕೋಣೆಗಳ ಆಕಾರಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಹಾಕಬೇಕು.
ಕೋಣದ್ವಾದಶಕಾಂದೋಲಾಂ ಪಾದುಕಾವ್ಯಜನಾನಿ ಚ । ಚಾಮರಚ್ಛತ್ರಯುಗಲಂ ವಿಷ್ಣುಬ್ರಹ್ಮಾದಿಕಂ ತಥಾ
ಹನ್ನೆರಡು ಕೋಣೆಗಳ ದೋಣಿಗಳು, ಪಾದುಕೆಗಳು, ವ್ಯಜನೆಗಳು, ಚಾಮರ ಮತ್ತು ಛತ್ರದ ಜೋಡಿಗಳು, ವಿಷ್ಣು, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಹಾಕಬೇಕು.
ಚೂರ್ಣೈರ್ವಿರಚಯೇದ್ವೇದ್ಯಾಂ ಧೀಮಾನ್ದೇವಾಲಯೇಽಪಿ ವಾ । ಯತ್ರಾಪಿ ದೇವಪೂಜಾ ಸ್ಯಾತ್ತತ್ರೈವಂ ಕಲ್ಪಯೇದ್ಬುಧಃ
ಬುದ್ಧಿವಂತನು ದೇವರ ವೇದಿಕೆಯನ್ನು ಪುಡಿಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಬೇಕು; ದೇವಾಲಯದಲ್ಲಿಯೂ ಹೀಗೆಯೇ. ದೇವರ ಪೂಜೆ ನಡೆಯುವ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೀಗೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.
ಸ್ವಹಸ್ತರಚಿತಂ ಮುಖ್ಯಂ ಕ್ರೀತಂ ಚೈವ ತು ಮಧ್ಯಮಮ್ । ಯಾಚಿತಂ ತು ಕನಿಷ್ಠಂ ಸ್ಯಾದ್ಬಲಾತ್ಕಾರಮಥಾಧಮಮ್
ತಾನೇ ಮಾಡಿದದ್ದು ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಕೊಳ್ಳಿದದ್ದು ಮಧ್ಯಮ, ಬೇಡಿಕೊಂಡದ್ದು ಕೆಳಮಟ್ಟದದು, ಬಲವಂತದಿಂದ ಪಡೆದದ್ದು ಅತ್ಯಂತ ಕೆಳಮಟ್ಟದದು.
ಅರ್ಹೇಷು ಯತ್ತ್ವನರ್ಹೇಷು ಬಲಾತ್ಕಾರಾತ್ತು ನಿಷ್ಫಲಮ್ । ರಕ್ತಶಾಲಿ ಜಪಾ ಸ್ಥಾಣ ಕಲಮಾಸಿತ ರಕ್ತಕೈಃ
ಯೋಗ್ಯರಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅಯೋಗ್ಯರಿಗೆ ಬಲವಂತದಿಂದ ನೀಡಿದರೆ ಫಲವಿಲ್ಲ. ಕೆಂಪು ಅಕ್ಕಿ, ಜಪಾ ಹೂ, ನಿಂತಿದ್ದ ಧಾನ್ಯ, ಕಪ್ಪು ಕಡಲೆ ಮತ್ತು ಕೆಂಪು ವಸ್ತುಗಳು.
ತಂದುಲೈರ್ವ್ರೀಹಿಮಾತ್ರೋತ್ಥೈಃ ಕರ್ಣೈಶ್ಚೈವ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್ । ಉತ್ತಮೈರ್ಮಧ್ಯಮೈಶ್ಚೈವ ಕಥಿತೈರಧಮೈಸ್ತಥಾ
ಅಕ್ಕಿ, ಗೋಧಿ ಮತ್ತು ಅವುಗಳ ತುತ್ತುಗಳು ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ, ಉತ್ತಮ, ಮಧ್ಯಮ ಮತ್ತು ಕೆಳಮಟ್ಟದ ಧಾನ್ಯಗಳನ್ನು ಬಳಸಬೇಕು.
ಪದ್ಮಾದಿಸ್ಥಾಪನೈರೇವ ತತ್ಸಮ್ಯಗ್ಯಾಗಮಾಚರೇತ್ । ಪ್ರಾಗುತ್ತರಮುಖೋ ವಾಪಿ ಯದಿ ವಾ ಪ್ರಾಙ್ಮುಖೋ ಭವೇತ್
ಪದ್ಮ ಹೂ ಮತ್ತು ಇತರ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಶಾಸ್ತ್ರಾನುಸಾರವಾಗಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಪೂರ್ವ ಅಥವಾ ಉತ್ತರ ದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ, ಸಾಧ್ಯವಾದರೆ ಪೂರ್ವಮುಖವಾಗಿರಬೇಕು.
ಆಸನಂ ಚ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯಥಾದೃಷ್ಟಂ ಯಥಾಶ್ರುತಮ್ । ಕೌಶಂ ಚಾರ್ಮ್ಮಂ ಚೈಲತುಲ್ಯಂ ದಾರವಂ ತಾಡಪತ್ರಕಮ್
ನಾನು ಈಗ ಆಸನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ: ಕುಶ ಹುಲ್ಲು, ಚರ್ಮ, ಬಟ್ಟೆ, ಮರ ಅಥವಾ ತಾಳೆ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಬಹುದು.
ಕಾಂಬಲಂ ಕಾಂಚನಂ ಚೈವ ರಾಜತಂ ತಾಮ್ರಮೇವ ಚ । ಗೋಕರೀಷಾರ್ಕಜೈರ್ವಾಪಿ ಆಸನಂ ಪರಿಕಲ್ಪಯೇತ್
ಕಂಬಳಿ, ಚಿನ್ನ, ಬೆಳ್ಳಿ, ತಾಮ್ರ ಅಥವಾ ಗೋಮಯ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯನ ಕಳೆಯಿಂದ ಕೂಡ ಆಸನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬಹುದು.
ವೈಯಾಘ್ರಂ ರೌರವಂ ಚೈವ ಹಾರಿಣಂ ಮಾರ್ಗಮೇವ ಚ । ಚಾರ್ಮಂ ಚತುರ್ವಿಧಂ ಜ್ಞೇಯಮಥ ಬಂಧುಕಮೇವ ಚ
ಹುಲಿ ಚರ್ಮ, ಜಿಂಕೆ ಚರ್ಮ, ಕರು ಚರ್ಮ ಅಥವಾ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಚರ್ಮ—ಈ ನಾಲ್ಕು ವಿಧದ ಚರ್ಮಗಳು ಮತ್ತು ಬಂಧುಕವೂ ಆಸನಕ್ಕೆ ಬಳಸಬಹುದು.
ಯಥಾಸಂಭವಮೇತೇಷು ಹ್ಯಾಸನಂ ಪರಿಕಲ್ಪಯೇತ್ । ಕೃತಪದ್ಮಾಸನೋ ವಾಪಿ ಸ್ವಾಸ್ತಿಕಾಸನ ಏವ ಚ
ಸಿಗುವಂತೆ ಈ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳಿಂದ ಆಸನವನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು; ಪದ್ಮಾಸನ ಅಥವಾ ಸ್ವಸ್ತಿಕಾಸನದಲ್ಲಿ ಕೂತಿರಬಹುದು.
ದರ್ಭಭಸ್ಮಸಮಾಸೀನಃ ಪ್ರಾಣಾನಾಯಮ್ಯ ವಾಗ್ಯತಃ । ತಾವತ್ಸ ದೇವತಾರೂಪೋ ಧ್ಯಾನಂ ಚಾನ್ತಃ ಸಮಾಚರೇತ್
ದರ್ಭೆ ಮತ್ತು ಭಸ್ಮದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ಉಸಿರನ್ನು ಮತ್ತು ಮಾತನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಿ, ದೇವತೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುವವರೆಗೆ ಒಳಗೆ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು.
ಶಿಖಾಂತೇ ದ್ವಾದಶಾಂಗುಲ್ಯೇ ಸ್ಥಿತಂ ಸೂಕ್ಷ್ಮತನುಂ ಶಿವಮ್ । ಅಂತಶ್ಚರಂತಂ ಭೂತೇಷು ಗುಹಾಯಾಂ ವಿಶ್ವಮೂರ್ತಿಷು
ಶಿಖೆಯ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಹನ್ನೆರಡು ಅಂಗುಲ ಎತ್ತರದಲ್ಲಿ, ಸೂಕ್ಷ್ಮ ರೂಪದ ಶಿವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳೊಳಗೆ, ಗುಹೆಯಲ್ಲಿ, ವಿಶ್ವರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಸರ್ವಾಭರಣಸಂಯುಕ್ತಮಣಿಮಾದಿ ಗುಣಾನ್ವಿತಮ್ । ಧ್ಯಾತ್ವಾ ತಂ ಧಾರಯೇಚ್ಚಿತ್ತೇ ತದ್ವ್ಯಾಪ್ತ್ಯಾ ಪೂರಯೇತ್ತನೂಮ್
ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಮಣಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರುವ ಆ ರೂಪವನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ಆ ರೂಪವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸುವಂತೆ ದೇಹವನ್ನು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ತಯಾ ದೀಪ್ತ್ಯಾ ಶರೀರಸ್ಥಂ ಪಾಪಂ ನಾಶಮುಪಾಗತಮ್ । ಸ್ವರ್ಣಂ ಪಾರದಸಂಪರ್ಕಾದ್ರಕ್ತಂ ಶ್ವೇತಂ ಯಥಾ ಭವೇತ್
ಆ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ದೇಹದಲ್ಲಿರುವ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಹೇಗೆ ಪಾರದ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಚಿನ್ನವು ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ, ಅಥವಾ ಕೆಂಪು ಬಣ್ಣವು ಬಿಳಿಯಾಗುತ್ತದೆ, ಹೀಗೆಯೇ.
ತದ್ದ್ವಾದಶದಲಾವೃತ್ತಮಷ್ಟಪಂಚತ್ರಿರೇವ ವಾ । ಪರಿಕಲ್ಪ್ಯಾಸನಂ ಶುದ್ಧಂ ತತ್ರ ಲಿಂಗಂ ನಿಧಾಯ ಚ
ಹದಿನಾಲ್ಕು, ಎಂಟು ಅಥವಾ ಹದಿನೈದು ದಳಗಳಿರುವ ಶುದ್ಧ ಆಸನವನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿ, ಆ ಆಸನದಲ್ಲಿ ಲಿಂಗವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು.
ಗುಹಾಸ್ಥಿತಂ ಮಹೇಶಾನಂ ಲಿಂಗೇ ಸಂಚಿಂತಯೇತ್ತಥಾ । ಶೋಧಿತೇ ಕಲಶೇ ತೋಯಂ ಶೋಧಿತಂ ಗಂಧವಾಸಿತಮ್
ಗುಹೆಯೊಳಗೆ ಇರುವ ಮಹೇಶನನ್ನು ಲಿಂಗದೊಳಗೆ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕು. ಶುದ್ಧವಾದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಸುಗಂಧವಿರುವ ಶುದ್ಧ ನೀರನ್ನು ಇಡಬೇಕು.
ಸುಗಂಧಪುಷ್ಪಂ ನಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ಪ್ರಣವೇನಾಭಿಮಂತ್ರಿತಮ್ । ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಶ್ಚ ಪ್ರಣವಃ ಶೂದ್ರೇಷು ನ ವಿಧೀಯತೇ
ಪ್ರಣವದಿಂದ ಅಭಿಮಂತ್ರಿತವಾದ ಸುಗಂಧ ಪುಷ್ಪವನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಪ್ರಾಣಾಯಾಮವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ಆದರೆ ಪ್ರಾಣಾಯಾಮ ಮತ್ತು ಪ್ರಣವವನ್ನು ಶೂದ್ರರಿಗೆ ವಿಧಿಸಲಾಗಿಲ್ಲ.
ಪ್ರಾಣಾಯಾಮಪದೇ ಧ್ಯಾನಂ ಶಿವೇತ್ಯೋಙ್ಕಾರಮಂತ್ರಣಮ್ । ಗಂಧಪುಷ್ಪಾಕ್ಷತಾದೀನಿ ಪೂಜಾದ್ರವ್ಯಾಣಿ ಯಾನಿ ಚ
ಪ್ರಾಣಾಯಾಮದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನ ಮಾಡಬೇಕು, 'ಶಿವ' ಅಥವಾ 'ಓಂ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸಬೇಕು. ಪೂಜೆಗೆ ಬೇಕಾದ ಸುಗಂಧ, ಹೂವು, ಅಕ್ಷತೆ ಮುಂತಾದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಬೇಕು.
ತಾನಿ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಸಮೀಪೇ ತು ತತಃ ಸಂಕಲ್ಪಯಿಷ್ಯತೇ । ಶಿವಪೂಜಾಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಶಿವತುಷ್ಟ್ಯರ್ಥಮೇವ ಚ
ಆ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟು, ನಂತರ ಹೀಗೆ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಬೇಕು: 'ನಾನು ಶಿವನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ಶಿವನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ' ಎಂದು.
ಇತಿ ಸಂಕಲ್ಪಯಿತ್ವಾ ತು ತತ ಆವಾಹನಾದಿಕಮ್ । ಕೃತ್ವಾ ತು ಸ್ನಾನಪರ್ಯಂತಂ ತತಃ ಸ್ನಾನಂ ಪ್ರಕಲ್ಪಯೇತ್
ಹೀಗೆ ಸಂಕಲ್ಪ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಆವಾಹನ ಮುಂತಾದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ಮಾಡಿ, ಸ್ನಾನವರೆಗೆ ಪೂಜೆ ನಡೆಸಬೇಕು. ನಂತರ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕು.
ನಮಸ್ತೇತ್ಯಾದಿಮಂತ್ರೇಣ ಶತರುದ್ರಿಯವಿಧಾನತಃ । ಅವಿಚ್ಛಿನ್ನಾ ತು ಯಾ ಧಾರಾ ಮುಕ್ತಿಧಾರೇತಿ ಕೀರ್ತಿತಾ
'ನಮಃ' ಎಂಬ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿ, ಶತರುದ್ರಿಯ ವಿಧಾನದಂತೆ, ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ನೀರಿನ ಧಾರೆಯನ್ನು 'ಮುಕ್ತಿಧಾರೆ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತಯಾ ಯಃ ಸ್ನಾಪಯೇನ್ಮಾಸಂ ಜಪನ್ರುದ್ರಮುಪಾಂಶು ವಾ । ಏಕವಾರಂ ತ್ರಿವಾರಂ ಚ ಪಂಚ ಸಪ್ತ ನವಾಪಿ ವಾ
ಆ ಧಾರೆಯಿಂದ ಲಿಂಗವನ್ನು ಒಂದು ತಿಂಗಳು, ರುದ್ರವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಾ, ಮೌನವಾಗಿ ಅಥವಾ ಜೋರಾಗಿ, ಒಂದು ಬಾರಿ, ಮೂರು, ಐದು, ಏಳು ಅಥವಾ ಒಂಬತ್ತು ಬಾರಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸಿದವನು,