ಶ್ರೀಸದಾಶಿವ ಉವಾಚ- ರಚಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಧಮ್ಮಿಲ್ಲಮೇಹಿ ಮತ್ಪುರತಃ ಶುಭೇ । ದೇವ್ಯಾಹ ನ ಚ ಯುಕ್ತಂ ತದ್ಭರ್ತ್ರಾಶುಶ್ರೂಷಣಂ ಸ್ತ್ರಿಯಃ
ಶ್ರೀ ಸದಾಶಿವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಶುಭೆಯೆ, ನಿನ್ನ ಕೂದಲು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ.' ದೇವಿಯು ಹೇಳಿದಳು: 'ಪತ್ನಿಗೆ ಗಂಡನು ಸೇವೆ ಮಾಡುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.'
ಕೇಶಪ್ರಸಾಧನಕೃತಾವನರ್ಥಾಂತರಮಾಪತೇತ್ । ಕೇಶಪ್ರಸಾಧನೇ ದೇವ ತತ್ವಂ ಸರ್ವಂ ನ ಚೇಪ್ಸಿತಮ್
'ಗಂಡನು ಕೂದಲು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರೆ ಅದರಿಂದ ಅನಿಷ್ಟ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ದೇವಾ, ಕೂದಲು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಆಸೆ ಇಲ್ಲ.'
ಅಥ ಬಂಧೇ ಕೃತೇ ಪಶ್ಚಾದಂಸಪ್ರಾಂತಪ್ರಮಾರ್ಜನಮ್ । ತನೋಶ್ಚರಮಸಂಲಗ್ನ ಕೇಶಪುಷ್ಪಾದಿಮಾರ್ಜನಮ್
ನಂತರ ಕೂದಲು ಕಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ, ಭುಜಗಳ ಕೊನೆಯನ್ನು ಸ್ವಚ್ಛಗೊಳಿಸುವುದು, ದೇಹಕ್ಕೆ ಅಂಟಿರುವ ಕೂದಲು, ಹೂವು ಮುಂತಾದವುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುವುದು ನಡೆಯುತ್ತದೆ.
ಏತಸ್ಮಿನ್ವರ್ತಮಾನೇ ತು ಮಹಾತ್ಮಾನೋ ಯದಾಗಮನ್ । ತದಾ ಕಿಮುತ್ತರಂ ವಾಚ್ಯಂ ತವ ದೇವಾದಿವಂದಿನಃ
ಈ ವೇಳೆ ಮಹಾತ್ಮರು ಬಂದಾಗ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಭಕ್ತರು ನಿನಗೆ ಏನು ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದರೆ, ನೀನು ಏನು ಉತ್ತರ ಕೊಡಬೇಕು?
ನಾಯಾಂತಿ ಚೇದಥ ವಿಭೋ ಭೀತಿರ್ನಾಶಮುಪೇಷ್ಯತಿ । ಏವಂ ಹಿ ಭಾಷಮಾಣಾಂ ತಾಂ ಕರೇಣಾಕೃಷ್ಯ ಶಂಕರಃ
'ಅವರು ಬರುವುದಿಲ್ಲವಾದರೆ, ಭಯದಿಂದ ನಾಶವಾಗುವರು.' ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಶಂಕರನು ಅವಳನ್ನು ಕೈಯಿಂದ ಎಳೆದುಕೊಂಡನು.
ಸ್ವೋರ್ವೋಸ್ತಾಂ ಸ್ಥಾಪಯಿತ್ವೈವ ವಿಸ್ರಸ್ಯ ಕಚಬಂಧನಮ್ । ವಿಭಜ್ಯ ಚ ಕರಾಭ್ಯಾಂ ಸ ಪ್ರಸಸಾರ ನಖೈರಪಿ
ಅವಳನ್ನು ತನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ಕೂದಲು ಬಿಚ್ಚಿ, ಕೈಗಳಿಂದ ವಿಭಜಿಸಿ, ನಖಗಳಿಂದ ಹಂಚಿ ಹರಡಿದನು.
ವಿಷ್ಣುದತ್ತಾಂ ಪಾರಿಜಾತಸ್ರಜಂ ಕಚಗತಾಮಪಿ । ಕೃತ್ವಾ ಧಮ್ಮಿಲ್ಲಮಕರೋದಥ ಮಾಲಾಂ ಕರಾಗತಾಮ್
ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಕೊಟ್ಟ ಪಾರಿಜಾತ ಹಾರವನ್ನು ಅವಳ ಕೂದಲಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ ತೆಗೆದು, ಅವಳ ಕೂದಲನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಜೋಡಿಸಿ, ಆ ಹಾರವನ್ನು ಅವಳ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟನು.
ಮಲ್ಲಿಕಾಸ್ರಜಮಾದಾಯ ಬಬಂಧ ಕಚಬಂಧನೇ । ಕಲ್ಪಪ್ರಸೂನಮಾಲಾಂ ಚ ಬ್ರಹ್ಮದತ್ತಾಂ ಮಹೇಶ್ವರಃ
ಮಲ್ಲಿಗೆ ಹಾರವನ್ನು ತೆಗೆದು ಅವಳ ಕೂದಲಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದನು. ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ದೊರೆತ ಕಲ್ಪವೃಕ್ಷದ ಹಾರವನ್ನೂ ಮಹೇಶ್ವರನು ಅಳಂಗಾರವಾಗಿ ಇಟ್ಟನು.
ಪಾರ್ವತೀವಸನೇ ಗೂಢಗಂಧಾಢ್ಯೇ ಚ ಸಮಾದಧಾತ್ । ಅಥಾಂಸಪೃಷ್ಠಸಂಲಗ್ನಮಾರ್ಜನಂ ಕೃತವಾನ್ವಿಭುಃ
ಪಾರ್ವತಿಯ ವಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಗುಪ್ತವಾದ ಸುಗಂಧ ತುಂಬಿದ ಹಾರವನ್ನು ಇಟ್ಟನು. ನಂತರ ಭಗವಂತನು ಅವಳ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲೆ ಒಗೆಯುವ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿದನು.
ಶ್ಲಥನೀವೇರಧೋ ದೇವ್ಯಾ ವಸ್ತ್ರವೇಷ್ಟೇರಧೋಗತಃ । ದೇವಃ ಕಿಮಿದಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ನೀವೀಬಂಧಂ ಚಕಾರ ಹ
ದೇವಿಯ ಕೆಳಗಿನ ವಸ್ತ್ರವು ಸಡಿಲವಾಗಿ ಕೆಳಗೆ ಜಾರಿತ್ತು. ದೇವರು 'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಅವಳ ನಡುಬಂದವನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದನು.
ನಾಸಾಭೂಷಣಮೇತತ್ತೇ ಪಶ್ಯಾಮಿ ಸ ಮದಾತ್ತತಃ । ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸ್ವಯಮಾದಾಯ ವಿಚ್ಛಾಯಂ ಮೌಕ್ತಿಕಂ ಸತೀ
'ಇದು ನಿನ್ನ ಮೂಗಿನ ಆಭರಣವೆಂದು ಕಾಣುತ್ತೆ,' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಸತೀ ಸ್ವತಃ ಆ ಮುತ್ತಿನ ಆಭರಣವನ್ನು ತೆಗೆದು ಪರಿಶೀಲಿಸಿದಳು.
ಹರಿದ್ರಾಯಾಃ ಸಮಾಯೋಗೇ ಮುಕ್ತಾಫಲಮದೀಪ್ತಿಮತ್ । ಇದಂ ಹಿ ಧ್ರಿಯತಾಂ ಮುಕ್ತಾಫಲಂ ಮಮ ತವ ಪ್ರಿಯಮ್
ಅರಿಶಿಣದ ಜೊತೆಗೆ ಸೇರಿದಾಗ ಮುತ್ತಿನ ಆಭರಣವು ಹೆಚ್ಚು ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. 'ಈ ಮುತ್ತಿನ ಆಭರಣ ನನಗೆ ಬಹಳ ಪ್ರಿಯ, ನೀನು ಇದನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೋ,' ಎಂದಳು.
ಪಾರ್ವತ್ಯುವಾಚ- ಅಹೋ ತ್ವನ್ಮಂದಿರಂ ಶಂಭೋ ಸರ್ವವಸ್ತುಸಮೃದ್ಧಿಮತ್ । ಪೂರ್ವಮೇವ ಮಯಾ ಸರ್ವಂ ವಸ್ತುಜ್ಞಾತಂ ವಿಭೂಷಣೈಃ
ಪಾರ್ವತಿ ಹೇಳಿದಳು—'ಶಂಭೋ, ನಿನ್ನ ಮನೆ ಎಲ್ಲ ವಿಧದ ಐಶ್ವರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದೆ. ನಿನ್ನ ಆಭರಣಗಳಿಂದಲೇ ನಿನಗೆ ಇರುವ ಎಲ್ಲ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದೇನೆ.'
ಅಹೋ ದ್ರವಿಣಸಂಪತ್ತಿರ್ಭೂಷಣೈರವಗಮ್ಯತೇ । ಶಿರೋವಿಭೂಷಿತಂ ದೇವ ಬ್ರಹ್ಮಶೀರ್ಷಸ್ಯ ಮಾಲಯಾ
'ಒಬ್ಬನ ಐಶ್ವರ್ಯ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಗೊತ್ತಾಗುತ್ತದೆ. ದೇವಾ, ನಿನ್ನ ತಲೆಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ತಲೆಯ ಹಾರವಿದೆ.'
ನರಕಸ್ಯ ತಥಾ ಮಾಲಾ ವಕ್ಷಃಸ್ಥಲವಿಭೂಷಣಮ್ । ಶೇಷಶ್ಚ ವಾಸುಕಿಶ್ಚೈವ ಸವಿಷೌ ತವ ಕಂಕಣೇ
'ನರಕನ ಹಾರವು ನಿನ್ನ ಹೃದಯದ ಆಭರಣವಾಗಿದೆ. ಶೇಷ ಮತ್ತು ವಾಸುಕಿಯೆರಡೂ ವಿಷವಿರುವ ಹಾವುಗಳು ನಿನ್ನ ಕೈಗಡಸುಗಳಾಗಿವೆ.'
ದಿಶೋಂಽಬರೇ ಜಟಾ ಕೇಶಾ ಭಸಿತಂ ಚಾಂಗರಾಗಕಮ್ । ಮಹೋಕ್ಷೋ ವಾಹನಂ ಗೋತ್ರಂ ಕುಲಂ ಚಾಜ್ಞಾತಮೇವ ಚ
'ದಿಕ್ಕುಗಳು ಮತ್ತು ಆಕಾಶವೇ ನಿನ್ನ ಜಟಾ ಕೂದಲು, ಭಸ್ಮವೇ ನಿನ್ನ ದೇಹದ ಅಲಂಕಾರ. ಮಹಾಬಲಾದ ಎತ್ತು ನಿನ್ನ ವಾಹನ, ನಿನ್ನ ವಂಶ ಮತ್ತು ಕುಲ ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ.'
ಜ್ಞಾಯೇತೇ ಪಿತರೌ ನೈವ ವಿರೂಪಾಕ್ಷಂ ತಥಾ ವಪುಃ । ಏವಂ ವದಂತೀಂ ಗಿರಿಜಾಂ ವಿಷ್ಣುಃ ಪ್ರಾಹಾತಿ ಕೋಪನಃ
'ನಿನ್ನ ತಂದೆ ತಾಯಿ ಯಾರು ಎಂಬುದು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ, ನಿನ್ನ ರೂಪವೂ ತಿಳಿಯದು, ಓ ಮೂವರು ಕಣ್ಣುಗಳವನೆ.' ಹೀಗೆ ಗಿರಿಜಾ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ ವಿಷ್ಣು ಕೋಪದಿಂದ ಹೇಳಿದರು:
ಕಿಮರ್ಥಂ ನಿಂದಸೇ ದೇವಿ ದೇವದೇವಂ ಜಗತ್ಪತಿಮ್ । ತ್ಯಕ್ಷ್ಯೇ ಪ್ರಾಣಾನ್ಪ್ರಿಯಾನ್ಭದ್ರೇ ತವ ನೂನಮಸಂಯಮಮ್
'ದೇವತೆಗಳ ದೇವನಾದ ಜಗತ್ತಿನ ಅಧಿಪತಿಯನ್ನು ನೀನು ಏಕೆ ನಿಂದಿಸುತ್ತೀಯೆ ದೇವಿ? ಒಳ್ಳೆಯವಳೆ, ನೀನು ನಿಯಮವಿಲ್ಲದೆ ವರ್ತಿಸುತ್ತಿದ್ದರಿಂದ ನಾನು ನನ್ನ ಪ್ರಿಯ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ತ್ಯಜಿಸುತ್ತೇನೆ.'
ಯತ್ರೇಶನಿಂದನಂ ಭದ್ರೇ ತತ್ರ ನೋ ಮರಣಂ ವ್ರತಮ್ । ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾಥ ನಖಾಭ್ಯಾಂ ಹಿ ಹರಿಶ್ಛೇತ್ತುಂ ಶಿರೋಗತಃ
'ಯಲ್ಲಿ ಈಶ್ವರನ ನಿಂದನೆ ಆಗುತ್ತದೋ, ಅಲ್ಲೇ ನನಗೆ ಮರಣವೇ ವ್ರತ.' ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಹರಿ ತನ್ನ ನೇಲಿನಿಂದ ತಲೆಯನ್ನೇ ಕಡಿದು ಹಾಕಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು.
ಮಹೇಶಸ್ತು ಕರಂ ಗೃಹ್ಯ ಪ್ರಾಹ ಮಾ ಸಾಹಸಂ ಕೃಥಾಃ । ಪಾರ್ವತೀವಚನಂ ಸರ್ವಂ ಪ್ರಿಯಂ ಮಮ ತವಾಪ್ರಿಯಮ್
ಆಗ ಮಹೇಶನು ಅವನ ಕೈ ಹಿಡಿದು, 'ನೀನು ಹೀಗೆ ತಡಿತನ ಮಾಡಬೇಡ. ಪಾರ್ವತಿಯ ಮಾತು ನನಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದರೂ, ಅದು ನಿನಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾಗಿದೆ,' ಎಂದನು.
ಮಮಾಪ್ರಿಯಂ ಹೃಷೀಕೇಶ ಕರ್ತುಂ ಯತ್ಕಿಂಚಿದಿಷ್ಯತೇ । ಓಮಿತ್ಯುಕ್ತ್ವಾಥ ಭಗವಾಂಸ್ತೂಷ್ಣೀಂಭೂತೋಽಭವದ್ಧರಿಃ
'ಓ ಹೃಷೀಕೇಶ, ನನಗೆ ಅಪ್ರಿಯವಾದುದನ್ನು ನೀನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದರೆ—' ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನು 'ಓಂ' ಎಂದು ನಿಶ್ಯಬ್ದನಾದನು.
ಹನುಮಾನಥ ದೇವಾಯ ವ್ಯಜ್ಞಾಪಯದಿದಂ ವಚಃ । ಅರ್ಥಯಾಮಿ ವಿನಿಷ್ಕಾಮಂ ಮಮ ಪೂಜಾವ್ರತಂ ತಥಾ
ಆಗ ಹನುಮಂತನು ದೇವರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿದನು: 'ನಾನು ಯಾವುದೇ ಆಸೆ ಇಲ್ಲದೆ ನನ್ನ ಪೂಜಾ ವ್ರತವನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಲು ಅನುಮತಿ ಕೋರುತ್ತೇನೆ.'
ಪೂಜಾರ್ಥಮಪ್ಯಹಂ ಗಚ್ಛೇ ಮಮಾನುಜ್ಞಾತುಮರ್ಹಸಿ । ಶಂಕರ ಉವಾಚ- ಕಸ್ಯ ಪೂಜಾ ಕ್ವ ವಾ ಪೂಜಾ ಕಿಂ ಪುಷ್ಪಂ ಕಿಂ ದಲಂ ವದ
'ಪೂಜೆಗೆಂದು ನಾನು ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ; ನನಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಬೇಕು.' ಶಂಕರನು ಹೇಳಿದರು—'ಯಾರ ಪೂಜೆ? ಎಲ್ಲಿ ಪೂಜೆ? ಯಾವ ಹೂವು? ಯಾವ ಎಲೆ? ಹೇಳು.'
ಕೋ ಗುರುಃ ಕಶ್ಚ ಮಂತ್ರಸ್ತೇ ಕೀದೃಶಂ ಪೂಜನಂ ತಥಾ । ಏವಂ ವದತಿ ದೇವೇಶೇ ಹನೂಮಾನತಿಕಂಪಿತಃ
'ಯಾರು ಗುರು? ಯಾವ ಮಂತ್ರ? ಯಾವ ರೀತಿಯ ಪೂಜೆ?' ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಹನುಮಂತನು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದನು.
ವೇಪಮಾನಸಮಸ್ತಾಂಗಃ ಸ್ತೋತುಮೇವ ಪ್ರಚಕ್ರಮೇ । ಹನೂಮಾನುವಾಚ- ನಮೋ ದೇವಾಯ ಮಹತೇ ಶಂಕರಾಯಾಮಿತಾತ್ಮನೇ
ಹನುಮಂತನು ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪ್ರಾರ್ಥನೆ ಆರಂಭಿಸಿದನು: ಹನುಮಂತನು ಹೇಳಿದನು—ಅಪಾರ ಸ್ವರೂಪಿಯಾದ ಮಹಾದೇವ ಶಿವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಯೋಗಿನೇ ಯೋಗಧಾತ್ರೇ ಚ ಯೋಗಿನಾಂ ಗುರವೇ ನಮಃ । ಯೋಗಿಗಮ್ಯಾಯ ದೇವಾಯ ಜ್ಞಾನಿನಾಂ ಪತಯೇ ನಮಃ
ಯೋಗಿಯನ್ನು, ಯೋಗದ ಪಾಲಕನನ್ನು, ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಗುರುವಾದ ದೇವರನ್ನು ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ. ಯೋಗಿಗಳಿಂದ ಗ್ರಹಿಸಬಹುದಾದ ದೇವರಿಗೆ, ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ವೇದಾನಾಂ ಪತಯೇ ತುಭ್ಯಂ ದೇವಾನಾಂ ಪತಯೇ ನಮಃ । ಧ್ಯಾನಾಯಧ್ಯನಗಮ್ಯಾಯ ಧಾತೄಣಾಂ ಗುರವೇ ನಮಃ
ವೇದಗಳ ಒಡೆಯನಾದ ನಿನಗೆ, ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಧ್ಯಾನದಿಂದ ಪತ್ತೆಯಾಗುವವನಿಗೆ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತರಿಗೆ ಗುರುವಾದ ನಿನಗೆ ವಂದನೆಗಳು.
ಶಿಷ್ಟಾಯಶಿಷ್ಟಗಮ್ಯಾಯ ಭೂಮ್ಯಾದಿ ಪತಯೇ ನಮಃ । ನಮಸ್ತೇತ್ಯಾದಿನಾ ವೇದವಾಕ್ಯಾನಾಂ ನಿಧಯೇ ನಮಃ
ಪಾಂಡಿತ್ಯವಂತರಿಗೂ, ಅಜ್ಞಾನಿಗಳಿಗೂ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಿಗುವವನಿಗೆ, ಭೂಮಿ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಭೂತಗಳ ಅಧಿಪತಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. 'ನಮಃ' ಎನ್ನುವ ವೇದವಾಕ್ಯಗಳ ಭಂಡಾರವಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.
ಆತನುಷ್ವೇತಿವಾಕ್ಯೈಶ್ಚ ಪ್ರತಿಪಾದ್ಯಾಯ ತೇ ನಮಃ । ಅಷ್ಟಮೂರ್ತೇ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ಪಶೂನಾಂಪತಯೇ ನಮಃ
'ಅವನು ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿರುವ ಆತ್ಮ' ಎಂಬ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಗುರುತಿಸಬಹುದಾದ ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಎಂಟು ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವನಿಗೆ, ಎಲ್ಲಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಒಡೆಯನಿಗೆ ವಂದನೆ.
ತ್ರ್ಯಂಬಕಾಯ ತ್ರಿನೇತ್ರಾಯ ಸೋಮಸೂರ್ಯಾಗ್ನಿಲೋಚನ । ಸುಭೃಂಗರಾಜಧತ್ತೂರದ್ರೋಣಪುಷ್ಪಪ್ರಿಯಾಯ ತೇ
ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವವನಿಗೆ, ಚಂದ್ರ, ಸೂರ್ಯ ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿ ಕಣ್ಣುಗಳಾದ ದೇವರಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ. ಸುಭೃಂಗ, ಧತ್ತೂರ, ದ್ರೋಣ ಹೂವಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ ನಿನಗೆ ವಂದನೆ.