ಇತೋರ್ದ್ಧಯಾಮಮಾತ್ರೇಣ ಮರಿಷ್ಯತಿ ತದದ್ಭುತಮ್ । ಅಂತಕಾಲೇ ಸಮಾಯಾತೇ ಲುಬ್ಧಕೋಪಿ ಶಿವಾಯ ವೈ
ಯಮ ಎಂಬ ಪದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುವಷ್ಟು ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಪ್ರಾಣಬಿಡುತ್ತಾನೆ—ಇದು ಆಶ್ಚರ್ಯ. ಅಂತ್ಯಕಾಲದಲ್ಲಿ ಆ ಲುಬ್ಧಕನು ಕೂಡ ಶಿವನನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಉಪಹಾರಪ್ರದಾನಾಯ ದೃಷ್ಟವಾನ್ಪಾರ್ಶ್ವತೋ ಘಟಮ್ । ತಂ ಚೂತಫಲಸಂಪೂರ್ಣಂ ಶುನೋಚ್ಛಿಷ್ಟಂ ವಿಗರ್ಹಿತಮ್
ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಲು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅವನು ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿದ್ದ ಒಂದು ಮಡಿಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿದನು; ಅದು ಮಾವಿನ ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಆದರೆ ನಾಯಿಯು ತಿಂದಿದ್ದರಿಂದ ಅದನ್ನು ಹಾಳಾಗಿ ಎಣಿಸಲಾಯಿತು.
ಸಂಕಲ್ಪಿತೋಪಹಾರಸ್ಯ ಹ್ಯಭಾವಾಲ್ಲುಬ್ಧಕಸ್ತಥಾ । ಇದಂ ಜಗೌ ಶುಭಂ ವಾಕ್ಯಂ ಲೋಕಾನಾಂ ಭಕ್ತಿಸೂಚಕಮ್
ಆಗ ಅವನಿಗೆ ಮನಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟಿದ್ದ ಅರ್ಪಣೆಗೆ ಏನು ಇಲ್ಲದ ಕಾರಣ, ಆ ಲುಬ್ಧಕನು ಲೋಕದ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುವ ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ಪುಷ್ಪಾಭಾವೇ ಹರಿರ್ನೇತ್ರಂ ಫಲಾಭಾವೇಂಗುಲಂ ರವಿಃ । ಲಿಂಗವಿಸ್ರಂಸನೇಕಂ ಚ ಜಮದಗ್ನಿ ಋಷಿಸ್ತಥಾ
ಹೂವಿಲ್ಲದಾಗ ಹರಿಯು ತನ್ನ ಕಣ್ಣನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು; ಹಣ್ಣು ಇಲ್ಲದಾಗ ಸೂರ್ಯನು ತನ್ನ ಬೆರಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು; ಜಮದಗ್ನಿ ಮುನಿಯು ಕೂಡ ಲಿಂಗಕ್ಕೆ ವಿಶೇಷವಾದ ಅರ್ಪಣೆ ಮಾಡಿದನು.
ಲಿಂಗಪೀಠವಿಭೇದೇ ಚ ಗಾತ್ರಂ ನಿರ್ಭಿದ್ಯ ದತ್ತವಾನ್ । ಅನ್ಯೈರ್ಮಾಹೈಶ್ವರೈರನ್ಯತ್ಸಾಹಸಂ ಪರಮಂ ಕೃತಮ್
ಲಿಂಗಪೀಠವು ಮುರಿದಾಗ ಅವನು ತನ್ನದೇ ದೇಹವನ್ನು ಚುಚ್ಚಿ ಅರ್ಪಿಸಿದನು; ಇತರ ಮಹಾಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವರು ಬೇರೆ ಅನನ್ಯ ಸಾಹಸಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ.
ಮಮಾಪಿ ತತ್ತಥಾ ಕಾರ್ಯ್ಯಮನ್ಯಥಾ ದೋಷಭಾಗಹಮ್ । ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ಕಶ್ಚಿದುನ್ಮತ್ತಃ ಶಿವಮಭ್ಯಗಾತ್
ನಾನು ಕೂಡ ಹೀಗೇ ಮಾಡಬೇಕು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ತಪ್ಪಿಗೆ ಪಾತ್ರನಾಗುತ್ತೇನೆ. ಈ ಮಧ್ಯೆ, ಒಬ್ಬ ಉನ್ಮತ್ತನು ಶಿವನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
ಅಥ ಲುಬ್ಧಕೃತಾಂ ಪೂಜಾಮಾಹೃತ್ಯಾಭಕ್ಷಯತ್ಕ್ಷಣಾತ್ । ವಮನಂ ಚ ತಥಾ ಚಕ್ರೇ ಶಿವಪೀಠೇಥ ಲುಬ್ಧಕಃ
ಆ ಉನ್ಮತ್ತನು ಲುಬ್ಧಕನು ಮಾಡಿದ ಪೂಜೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ತಿಂದನು; ನಂತರ ಶಿವಪೀಠದ ಮೇಲೆ ವಾಂತಿ ಮಾಡಿದನು, ಲುಬ್ಧಕನು ನೋಡುತ್ತಾ ನಿಂತಿದ್ದನು.
ಶಿವಾಪಕಾರಿಣಂ ಚೈನಂ ಹನ್ಮಿ ನೋ ವೇತ್ಯಚಿಂತಯತ್ । ಅಥ ಸ್ವಾತ್ಮವಧಾಯೈವ ಯತ್ನಮಾಸ್ಥಾಯ ಶಂಕರಃ
ಈವನು ಶಿವನಿಗೆ ಅಪಕಾರ ಮಾಡಿದವನು, ನಾನು ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬೇಕೆ ಅಥವಾ ಬೇಡವೆಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು. ಆಗ ಶಂಕರನು ತನ್ನನ್ನೇ ನಾಶಪಡಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದನು.
ಉನ್ಮತ್ತೇನ ಯಥೋದ್ಭುಕ್ತಾ ಶಿವಪೂಜಾ ಮಯಾ ಕೃತಾ । ಲಿಂಗಪ್ರಾವರಣೇ ಹ್ಯೇಷಾ ತದಹಂ ಮಮ ದೇಹಿನಃ
ಉನ್ಮತ್ತನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಾನು ತಿಂದದ್ದರಿಂದ ಶಿವಪೂಜೆಯನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಈ ಲಿಂಗದ ಮೇಲಿರುವ ಆವರಣ ನನ್ನದೇ, ನಾನು ದೇಹಧಾರಿ.'
ಪ್ರಾವೃತಿಸ್ತ್ವಗಿಯಂ ತ್ವದ್ಯ ನಿರ್ಮ್ಮೋಕ್ತವ್ಯಾ ಮಯಾ ದ್ರುತಮ್ । ಪೂಜಾವಿಮೋಚನಾಯೈತತ್ಫಲಹಾನೇರ್ಗಲಂ ತ್ಯಜೇತ್
ಈ ಚರ್ಮ ಆವರಣವನ್ನು ನಾನು ಈಗ ತಕ್ಷಣ ತೆಗೆದುಹಾಕಬೇಕು; ಪೂಜೆಯ ಫಲವನ್ನು ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಲು ಯಾವುದೇ ಅಡ್ಡಿಯಿಲ್ಲದೆ ಬಿಡಬೇಕು.
ಇತ್ಥಂ ಸಂಕಲ್ಪ್ಯ ಸ ತಥಾ ತೀಕ್ಷ್ಣಸ್ವಧಿತಿನಾದ್ಭುತಮ್ । ಚಕ್ರೇ ತ್ವಚಂ ದಕ್ಷಪಾದಂ ತ್ವಚಂ ಚ್ಛಿತ್ವಾ ಕಟೇರಧಃ
ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿಶ್ಚಯ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, ಆ ತೀವ್ರವಾದ ಕತ್ತಿಯಿಂದ, ಅವನು ಅದ್ಭುತವಾದ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದನು—ಬಲಗಾಲಿನ ಚರ್ಮವನ್ನು ಹಿಪ್ ಕೆಳಗೆ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
ವಾಮಪಾದಂ ತಥಾ ಚಕ್ರೇ ಕಟಿಪರ್ಯಂತಮಾಶುಚ । ಹೃಷ್ಟಶ್ಚಾವೇಪಿತಶ್ಚೈವ ತತ ಊರ್ಧ್ವಮಥಾಚ್ಛಿನತ್
ಅದೇ ರೀತಿ, ಎಡಗಾಲಿನ ಚರ್ಮವನ್ನೂ ಹಿಪ್ ವರೆಗೆ ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಆದರೆ ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ, ಅಲ್ಲಿಂದ ಮೇಲಕ್ಕೆ ಚರ್ಮವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
ಕರಾಂಸೋದರಹೃತ್ಕಂಠತ್ವಚಂ ನಿರ್ಭಿದ್ಯ ಲುಬ್ಧಕಃ । ಮಸ್ತಕಸ್ಯ ತ್ವಚಂ ಚಾಪಿ ನಿರ್ಬಿಭೇದ ಪ್ರಹೃಷ್ಟವಾನ್
ಆ ಬೇಟೆಗಾರನು ಕೈ, ಹೊಟ್ಟೆ, ಹೃದಯ, ಕಂಠದ ಚರ್ಮವನ್ನೂ ಚೀರಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತಲೆಯ ಚರ್ಮವನ್ನೂ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
ತಯೋರಂತರತಸ್ತಸ್ಮಾದ್ಗಾತ್ರಂ ನಿರ್ಭಿದ್ಯ ವರ್ತುಲಮ್ । ಛಿತ್ತ್ವಾಂಗುಲಿ ಸಮಾದಾಯ ದೇವಾಯಾರ್ಪಿತವಾಂಸ್ತ್ವಚಮ್
ಆ ಭಾಗಗಳ ಮಧ್ಯೆ ಇರುವ ಗೋಳಾಕಾರದ ಮಾಂಸವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಬೆರಳುಗಳನ್ನು ತೆಗೆದು, ದೇವರಿಗೆ ಚರ್ಮವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
ಆರಾದೇವ ತಥಾ ದಿವ್ಯರೂಪಃ ಸ್ವಕ್ಷಶ್ಚತುರ್ಭುಜಃ । ನಾನಾಭೂಷಣಸಂಯುಕ್ತಃ ಸ್ಥಿತೋ ವಿಯತಿ ಶಾಙ್ಕರಃ
ಅಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ದೇವದೈವಿಕ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ವಿವಿಧ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ, ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ಶಂಕರನು ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಅಥ ಶೈವಾಃ ಸಮಾಯಾತಾ ದೂತಾಃ ಶತಸಹಸ್ರಶಃ । ವಿಚಿತ್ರಮುಕುಟಾಕಾರಾಃ ಸರ್ವಾಭರಣಭೂಷಿತಾಃ
ಆಮೇಲೆ ಸಾವಿರಾರು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಶೈವ ದೂತರೂ, ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಕಿರೀಟಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿ, ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.
ತ್ರಿಶೂಲಪಾಣಯಃ ಸರ್ವೇ ಶುದ್ಧಸ್ಫಟಿಕಸಂನಿಭಾಃ । ಚತುರ್ಭುಜಾಃ ಸುರೂಪಾಶ್ಚ ವಿಮಾನವರಸಂಸ್ಥಿತಾಃ
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಕೈಯಲ್ಲಿ ತ್ರಿಶೂಲ ಹಿಡಿದು, ಶುಭ್ರವಾದ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳೊಂದಿಗೆ, ಸುಂದರವಾದ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ಅದ್ಭುತ ವಿಮಾನಗಳಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದರು.
ಸರ್ವೇ ಸೂರ್ಯಸಮಾಃ ಶಾಂತಾ ರಂಭಾವತ್ಪ್ರಿಯಯಾ ಯುತಾಃ । ಸೂನುಪತ್ನೀಬಲೋತ್ಸಾಹ ವಿಲಾಸಸ್ತ್ರೀಶತಾನ್ವಿತಾಃ
ಅವರು ಎಲ್ಲರೂ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾಗಿದ್ದು, ಶಾಂತರು, ರಂಭೆಯಂತೆ ಪ್ರಿಯೆಯರೊಂದಿಗೆ, ಪತ್ನಿ, ಪುತ್ರರು, ಸೇವಕರು ಮತ್ತು ನೂರಾರು ಲೀಲೆಯ ಮಹಿಳೆಯರೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ್ದರು.
ತೇಜಸಾ ಸೂರ್ಯಸದೃಶಾಃ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಮವಾಕಿರನ್ । ತೈರಾಹೂತೋ ಲುಬ್ಧಕಶ್ಚ ನಾಗಚ್ಛದವದಚ್ಚ ತಾನ್
ಅವರು ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ, ಹೂವಿನ ಮಳೆಯನ್ನೂ ಸುರಿಸಿದರು; ಅವರು ಕರೆಯಿದರೂ, ಬೇಟೆಗಾರನು ಹೋಗದೆ, ಅವರಿಗೆ ಉತ್ತರ ನೀಡಿದನು.
ಭಾರ್ಯಾಬಂಧುಜನೋಪೇತೋ ಗಚ್ಛೇಹಮಥವಾ ನ ವಾ । ಶೈವಾಸ್ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ವಾಕ್ಯಮೇತದಥೋಚಿರೇ
"ನಾನು ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ; ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ," ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದನು. ಆ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಶೈವರು ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದರು.
ಯೇನ ಪುಣ್ಯಂ ಕೃತಂ ಪಾಪಂ ತೇನ ಭೋಗ್ಯಂ ಹಿ ತತ್ಫಲಮ್ । ಲುಬ್ಧಕ ಉವಾಚ- ಅಶೌಚಾನಾಂ ಚ ಸರ್ವೇಷಾಂ ಧರ್ಮಾಣಾಮೇಕಕರ್ತೃಕಮ್
"ಯಾರು ಪುಣ್ಯ ಅಥವಾ ಪಾಪ ಮಾಡಿದರೂ, ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಅವನೇ ಅನುಭವಿಸಬೇಕು." ಬೇಟೆಗಾರನು ಹೇಳಿದನು: "ಎಲ್ಲಾ ಅಶುದ್ಧ ಕಾರ್ಯಗಳಿಗೆ ಒಬ್ಬನೇ ಕರ್ತೃ."
ಮಾಹೇಶ್ವರಾಣಾಂ ಧರ್ಮಾಣಾಂ ಫಲಂ ಚ ದ್ವಿಬಹುಷ್ವಪಿ । ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ವೀರಭದ್ರಃ ಶತಾರ್ಭಕಃ
"ಮಹೇಶ್ವರನ ಭಕ್ತರ ಧರ್ಮಗಳ ಫಲಗಳು ಎಷ್ಟೇ ವಿಭಿನ್ನವಾಗಿದ್ದರೂ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಲಕ್ಷಾಂತರ ಸಹಚರರೊಂದಿಗೆ ವೀರಭದ್ರನು ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷನಾದನು."
ನಾನಾಕೋಟಿಗಣೋಪೇತೋ ಏಹಿ ಲುಬ್ಧಕಬಂಧುಯುಕ್ । ಸರ್ವಂ ತ್ವಯೋಕ್ತಂ ಚ ತಥಾ ಸಭಾರ್ಯೋ ಜ್ಞಾತಿಬಂಧುಯುಕ್
ಅನೇಕ ಕೋಟಿ ಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದು, "ಬೇಟೆಗಾರನೇ, ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಬಾ; ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ, ಹೆಂಡತಿ ಹಾಗೂ ಬಂಧುಗಳೊಂದಿಗೆ ಎಲ್ಲವೂ ನಿನಗೆ ಸಿಗುತ್ತದೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಆರುಹ್ಯೇದಂ ವಿಮಾನಂ ಚ ಶಿವಂ ಗಚ್ಛ ಶಿವಂ ತು ವಃ । ಅಥ ತದ್ವಚನಾತ್ಪ್ರಾಪ್ತಃ ಶಿವಲೋಕಂ ವಿಮಾನಗಃ
"ಈ ವಿಮಾನಕ್ಕೆ ಏರಿ, ಶಿವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು; ಶಿವನು ನಿನಗೆ ಸಿಗುತ್ತಾನೆ." ಆ ಮಾತಿನಂತೆ, ಅವನು ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಏರಿ ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪಿದನು.
ವಸಿಷ್ಠ ಉವಾಚ- ದೃಷ್ಟವಾನಸಿ ಸರ್ವಂ ತ್ವಮೀಶಪೂಜಾಂ ಸಮಾಚರ । ವಿಮುಕ್ತಪಾಪಬಂಧಸ್ತ್ವಂ ಶಿವಲೋಕಂ ಗಮಿಷ್ಯಸಿ
ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದನು: "ನೀನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕಂಡೆ ಮತ್ತು ಈಶ್ವರನ ಪೂಜೆಯನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದ್ದೆ; ಪಾಪಬಂಧಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ನೀನು ಶಿವಲೋಕವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತೀಯೆ."
ಯದಿ ರಾಜ್ಯಂ ತ್ವಯಾ ಪ್ರಾರ್ಥ್ಯಂ ಮಾರ್ಜಯೇಶಾಂ ಗಣಂ ನೃಪ । ಗೋಮಯೋದಕಲೇಪಂ ಚ ನಿತ್ಯಮೇವ ಸಮಾಚರ
"ನೀನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಬಯಸಿದರೆ, ರಾಜನೇ, ಯಾವಾಗಲೂ ಈಶ್ವರನ ಗಣರನ್ನು ಪೂಜಿಸು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಗೋಮಯ ಹಾಗೂ ನೀರಿನಿಂದ ಶುದ್ಧೀಕರಣ ಮಾಡು."
ಏತಾವತಾ ಭೂಮಿರಾಜ್ಯಂ ಧ್ರುವಂ ತವ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಯಾವದಾಯುಶ್ಚ ತೇ ರಾಜ್ಯಮಂತೇ ಶಿವಪದಂ ಭವೇತ್
"ಇಷ್ಟೆ ಮಾಡಿದರೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ರಾಜ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ನಿನ್ನ ಆಯುಷ್ಯವಿರುವವರೆಗೆ ನೀನು ಆಳುತ್ತೀಯೆ, ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಶಿವಪದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೀಯೆ."
ನೈತಸ್ಮಿಂಸ್ತು ಭವೇದ್ರಾಜ್ಯಸಂಸಿದ್ಧಿರನುಮೃತ್ಯುತಃ । ಅತೋ ದೇಹಾಂತರಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಶಿವಸೇವಾಪ್ರಭಾವತಃ
"ಈ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ, ಮರಣದ ನಂತರ ರಾಜ್ಯಸಿದ್ಧಿ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಮತ್ತೊಂದು ದೇಹವನ್ನು ಪಡೆದು, ಶಿವನ ಸೇವೆಯ ಫಲದಿಂದ—"
ಭವಿಷ್ಯತಿ ಚ ತೇ ರಾಜ್ಯಂ ಶಿವಭಕ್ತಿಃ ಸ್ಥಿರಾ ತಥಾ । ಶಂಭುರುವಾಚ- ಅಥ ಕೃತ್ವಾ ತಥಾ ಪೂಜಾಂ ಮೃತಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ಗತಸ್ತತಃ
ನಿನ್ನ ರಾಜ್ಯವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಶಿವನಿಗೆ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಸದಾ ಅಚಲವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಶಂಭುನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಆತನಿಗೆ ಆ ರೀತಿ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ಮೇಲೆ, ಅವನು ಮೃತನಾಗಿ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ರಾಜಜನ್ಮಪುನಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ರಾಜ್ಯಂ ಚಕ್ರೇ ಶಿವೇರತಃ । ಕದಾಚಿದಥ ದೇವಸ್ಯ ಗೃಹಮಭ್ಯಗಮನ್ನೃಪಃ
ಆ ರಾಜನು ಮತ್ತೆ ರಾಜನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಶಿವಭಕ್ತಿಯಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳುತ್ತಿದ್ದನು. ಒಂದು ದಿನ, ಅವನು ದೇವರ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.