ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಉವಾಚ- ತೂಷ್ಣೀಂಭಾವೋ ಮಯಾ ಕಾರ್ಯೋ ಗಚ್ಛ ತ್ವಂ ಶೀಘ್ರಮಗ್ರತಃ । ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇನಾಸೌ ಮನಸೇದಮಚಿಂತಯತ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಮೌನವಾಗಿರಬೇಕು. ನೀನು ಬೇಗ ಮುಂದೆ ಹೋಗು. ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ, ಆಕೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿದಳು.
ಅನೇನ ಸಂಗಮೋ ಮಹ್ಯಂ ಯಥಾಭೂಯಾತ್ತಥಾವಿಧಿ । ರೋದನಂ ತು ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ತಥಾ ಯಾಸ್ಯತಿ ಸಾಂತ್ವಿತುಮ್
ನಾನು ಬಯಸಿದಂತೆ ಅವನ ಜೊತೆ ನನ್ನ ಭೇಟಿಯಾಗಲಿ ಎಂದು ಆಶಿಸಿದೆ. ನಾನು ಅಷ್ಟು ಜೋರಾಗಿ ಅಳುತ್ತೇನೆ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಬರಲಿ.
ಮಾಂ ಚ ಸಾಂತ್ವಯಿತುಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಮಾಂ ಸಮುತ್ಥಾಪಯಿಷ್ಯತಿ । ಅಹಮುತ್ತಿಷ್ಠಮಾನೈವ ದೋರ್ಲತಾಕಂಠಸಂಗಿನೀ
ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಲು ಬಂದಾಗ, ಅವನು ನನ್ನನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವನು. ನಾನು ಎದ್ದು ನಿಂತಾಗ, ನನ್ನ ಕೈಗಳನ್ನು ಅವನ ಕತ್ತಿಗೆ ಹತ್ತಿಸಿ ಹಿಡಿಯುತ್ತೇನೆ.
ಕುಚಯುಗ್ಮೇನ ತದ್ಗಾತ್ರಂ ಸ್ಪರ್ಶಯಂತೀ ವಿಮೂರ್ಚ್ಛಿತಾ । ಗತಭಾನಾಂ ಹಿ ಮಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಿಷಣ್ಣಃ ಸ್ವಯಮೇವ ಸಃ
ನಾನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ತಪ್ಪಿದಂತೆ ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ನನ್ನ ಹೃದಯದಿಂದ ಒತ್ತಿಕೊಂಡು, ನಾನು ಅಚೇತನಳಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಅವನು ನನ್ನ ಹತ್ತಿರ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುವನು.
ಉತ್ಸಂಗೇ ಮಾಮಕಂ ದೇಹಂ ನಿಧಾಸ್ಯತಿ ದ್ವಿಜಾಗ್ರಣೀಃ । ಅಚೇತನೇವ ವಸನಮಪಾಸ್ಯ ರುದತೀವ ಚ
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ನನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ತನ್ನ ಮೆಡಲ ಮೇಲೆ ಇಡುವನು. ನಾನು ಪ್ರಜ್ಞೆ ಇಲ್ಲದವರಂತೆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಬಿಸುಟು, ಅಳುತ್ತಿರುವವರಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಸುಸ್ನಿಗ್ಧಂ ರೋಮರಹಿತಂ ಪಕ್ವಾಶ್ವತ್ಥದಲಾಕೃತಿ । ದರ್ಶಯಿಷ್ಯಾಮಿ ತತ್ಸ್ಥಾನಂ ಕಾಮಗೇಹಂ ಸುಗಂಧಿ ಚ
ನಾನು ತುಂಬಾ ಮೃದುವಾಗಿದ್ದು, ಕೂದಲು ಇಲ್ಲದ, ಹಣ್ಣಾದ ಅಶ್ವತ್ಥದ ಎಲೆ ಆಕಾರದ, ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಮಯೈವ ವಿಲುಠಂತ್ಯಾಂಗೇ ತಸ್ಯ ವಸ್ತ್ರಮಪಾಸ್ಯತೇ । ವಿಲುಪ್ಯಮಾನಸಂ ತಸ್ಯ ಕರಿಷ್ಯೇ ಸ್ವವಶಂ ದ್ವಿಜಮ್
ನಾನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಉರುಳುತ್ತಿರುವಾಗ ಅವನ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ನಾನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತೇನೆ. ಅವನನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನನ್ನ ಇಚ್ಛೆಗೆ ಒಳಪಡಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಅದೃಷ್ಟೌ ಯಾದೃಶಂ ಚಿತ್ತಂ ದೃಷ್ಟೌ ನೈತಾದೃಶಂ ಭವೇತ್ । ದರ್ಶನೇ ಯಾದೃಶಂ ಚಿತ್ತಂ ಸಂಲಾಪೇ ನೈವ ತಾದೃಶಮ್
ಕಾಣದಿದ್ದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ, ನೋಡಿದಾಗ ಹಾಗಿರೋದಿಲ್ಲ. ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಮನಸ್ಸು ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ, ಮಾತಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ ಹಾಗಿರೋದಿಲ್ಲ.
ಸಂಲಾಪೇ ಯಾದೃಶಂ ಚಿತ್ತಂ ಹಾಸ್ಯೋಕ್ತೌ ನೈವ ತಾದೃಶಮ್ । ಹಾಸ್ಯೋಕ್ತೌ ಯಾದೃಶಂ ಚಿತ್ತಂ ಸ್ಪರ್ಶನೇ ನೈವ ತಾದೃಶಮ್
ಮಾತುಕತೆ ನಡೆಯುವಾಗ ಮನಸ್ಸು ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ, ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವಾಗ ಹಾಗಿರೋದಿಲ್ಲ. ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುವಾಗ ಮನಸ್ಸು ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವಾಗ ಹಾಗಿರೋದಿಲ್ಲ.
ಸ್ಪರ್ಶನೇ ಯಾದೃಶಂ ಚಿತ್ತಂ ಯೋನಿದೃಷ್ಟೌ ನ ತಾದೃಶಮ್ । ತದ್ದೃಷ್ಟೌ ಯಾದೃಶಂ ಚಿತ್ತಂ ಯೋನಿಸ್ಪರ್ಶೇ ನ ತಾದೃಶಮ್
ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವಾಗ ಮನಸ್ಸು ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ, ಯೋನಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಹಾಗಿರೋದಿಲ್ಲ. ನೋಡಿದಾಗ ಮನಸ್ಸು ಹೇಗಿರುತ್ತದೋ, ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ ಹಾಗಿರೋದಿಲ್ಲ.
ಬಾಹುಮೂಲಕುಚದ್ವಂದ್ವ ಸ್ವಯೋನಿಸ್ಪರ್ಶದರ್ಶನಾತ್ । ಕಸ್ಯ ನ ಸ್ಖಲತೇ ಚೇತೋ ರೇತಃ ಸ್ಕನ್ನಂ ಚ ನೋ ಭವೇತ್
ಬಾಹುಮೂಲ, ಎರಡು ಕುಚಗಳು ಅಥವಾ ಸ್ವಯೋನಿಯನ್ನು ನೋಡಿದಾಗ ಅಥವಾ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ತಡವದು, ವೀರ್ಯವು ಹೊರಬರುವುದಿಲ್ಲ?
ದಧೀಚ ಉವಾಚ- ಇತಿ ಸಂಚಿಂತ್ಯ ಮನಸಾ ಕ್ಷತ್ರಿಯಾ ಗೃಹಮಭ್ಯಗಾತ್ । ಸ್ವಗೃಹದ್ವಾರಮಾಸಾದ್ಯ ಮಂದಂ ಮಂದಂ ರುರೋದ ವೈ
ದಧೀಚಿ ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ, ಆ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಮಹಿಳೆ ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹೋದಳು. ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ಬಂದು ನಿಧಾನವಾಗಿ, ಮೃದುವಾಗಿ ಅಳಲು ಆರಂಭಿಸಿದಳು.
ಚಿರಂ ಕಾಲಂ ಚ ರುದಿತಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಕರುಣಾನಿಧಿಃ
ಅವಳು ಬಹುಕಾಲ ಅಳಿದ ನಂತರ, ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು—
ಸ್ತ್ರೀಬಾಲವೃದ್ಧಾತುರ ರಾಜಯೋಗಿನಾಂ ವಿಷಾಗ್ನಿತೋಯಾದ್ರಿ ನಿಪಾತನಾದಿನಾ । ದುಃಖಸ್ಯ ಚೈವೋದ್ಧರಣಂ ಪ್ರಶಸ್ಯತೇ ಕೂಪಸ್ಯದಾನೇನ ಸಮಂ ವದಂತಿ
ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು, ಮಕ್ಕಳು, ವೃದ್ಧರು, ರೋಗಿಗಳು, ರಾಜರು, ಯೋಗಿಗಳು, ವಿಷ, ಬೆಂಕಿ, ನೀರು ಅಥವಾ ಬೆಟ್ಟದಿಂದ ಬಿದ್ದವರು ಇತ್ಯಾದಿ ದುಃಖದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದು, ಅವರ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವುದು, ಒಂದು ಬಾವಿ ಕೊಡುವುದಕ್ಕೆ ಸಮಾನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಇತ್ಥಂ ವಿಚಾರ್ಯ ವಿಪ್ರೋಽಸೌ ಶುಚಿರ್ಭೂತಃ ಪ್ರಸನ್ನಧೀಃ । ತಸ್ಯಾಃ ಸಮೀಪಮಗಮತ್ತಾಮುವಾಚ ತತೋ ದ್ವಿಜಃ
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಆ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅವಳ ಹತ್ತಿರ ಹೋಗಿ, ಅವಳಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಅಲಂ ಶೋಕೇನ ಮಹತಾ ಇಹಾಮುತ್ರ ವಿರೋಧಿನಾ । ಶರೀರಶೋಷಣಂ ಹ್ಯೇತಚ್ಚಿತ್ತವಿಧ್ವಂಸನಂ ತಥಾ
ಈ ಮಹಾ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಡು. ಇದು ಇಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಪರಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾನಿಕಾರಕ. ಇದು ದೇಹವನ್ನು ಒಣಗಿಸುತ್ತದೆ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಕೂಡ ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.
ತ್ಯಜ ಶೋಕಮಿಮಂ ಬಾಲೇ ನ ಚಾರ್ಥಃ ಶೋಚಿತೇನ ವೈ । ಶೋಕಸ್ಯ ಕಾರಣಂ ಕಿಂ ವಾ ಯೇನೇತ್ಥಂ ರುದ್ಯತೇ ತ್ವಯಾ
ಈ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು ಮಗಳು, ದುಃಖಪಡುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ ಇಲ್ಲ. ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟು ದುಃಖವಾಗಲು ಕಾರಣವೇನು? ನೀನು ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ಅಳುತ್ತೀ?
ದಧೀಚ ಉವಾಚ- ಏವಮುಕ್ತಾ ದ್ವಿಜೇನಾಥ ನ ಸಾ ಕಿಂಚಿದುವಾಚ ಹ । ಮೂರ್ಚ್ಛಿತೇವಾಪತದ್ಭೂಮೌ ತಮದೃಷ್ಟ್ವೇವ ವೀಕ್ಷತೇ
ದಧೀಚಿ ಹೇಳಿದನು: ದ್ವಿಜನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರೂ ಆಕೆ ಏನೂ ಉತ್ತರಿಸದೆ, ಅವನನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ, ಅಚೇತನಳಾದಂತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಳು.
ತಾಮಥೋತ್ಥಾಪಯಾಮಾಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಪರಮಾರ್ಥವಿತ್ । ಉತ್ಥಿತೋತ್ಥಾಪಿತಾ ತೇನ ನಿಪಪಾತ ಪುನಃ ಪುನಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪರಮಾರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆಕೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು. ಅವನು ಎತ್ತಿದರೂ ಆಕೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಳು.
ಪತಿತಾಂ ಪತಿತಾಂ ವಿಪ್ರೋ ನಿಷದ್ಯೋತ್ಥಾಪ್ಯ ತಾಂ ಪುನಃ । ಅಂಕಮಾರೋಪಯಾಮಾಸ ಪ್ರಮಮಾರ್ಜ ವಿಲೋಚನೇ
ಆಕೆ ಪುನಃ ಪುನಃ ಬಿದ್ದಾಗ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಕುಳಿತುಕೊಂಡು ಆಕೆಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ಎತ್ತಿ ತನ್ನ ಮೊಣಕಾಲಿಗೆ ಕೂಡಿ, ಆಕೆಯ ಕಣ್ಣೀರನ್ನು ಮೃದುವಾಗಿ ಒರೆದುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅಥ ಸಾ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತೇವಾಶು ವಸನಂ ಪರಿಮುಚ್ಯ ತಮ್ । ದರ್ಶಯಂತೀ ಸ್ತನೌ ಗುಹ್ಯಂ ಬಾಹುಮೂಲೇ ವಿಲೋಚನೇ
ಆಕೆ ಅಚೇತನಳಾದಂತೆ ತಕ್ಷಣವೇ ತನ್ನ ವಸ್ತ್ರವನ್ನು ಸಡಿಲಿಸಿ, ತನ್ನ ಸ್ತನಗಳು, ಗುಪ್ತಾಂಗ ಮತ್ತು ಕೈಗಳ ಬೇರು ಭಾಗದ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತೋರಿಸಿದಳು.
ಆಲಂಬ್ಯ ಕಂಠೇ ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ಸ್ತನಾಭ್ಯಾಮಸ್ಪೃಶದ್ದ್ವಿಜಮ್ । ಚಂದ್ರಾತಪಶ್ಚ ವಿಶದೋ ಮಂದಮಾರುತಸಂಭವಃ
ಆಕೆ ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಅವನ ಕತ್ತನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡು, ತನ್ನ ಸ್ತನಗಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಳು. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶುಭ್ರವಾದ ಚಂದ್ರಬೆಳಕು ಮತ್ತು ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿ ಹರಿಯಿತು.
ಅಥ ಚಿಂತಾಪರೋ ವಿಪ್ರೋ ನೈವ ಕಾರ್ಯಮಿದಂ ಮಮ । ಪಿತುರ್ವಾ ಮಾತುರುಚಿತಂ ಪತ್ಯುರ್ವಾಥ ಗುರೋಸ್ತಥಾ
ಆಗ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ, 'ಇದು ನನ್ನ ಕೆಲಸವಲ್ಲ; ಇದು ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಪತಿ ಅಥವಾ ಗುರುಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾದದ್ದು,' ಎಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದನು.
ಅಸಂಬುದ್ಧಸ್ಯ ಮೇ ಸರ್ವಂ ವಿಪರೀತಂ ವಿಭಾತಿ ವೈ । ಅಥ ಕಾಮಃ ಸಮಾಯಾತೋ ರಹಸ್ಯೇ ಸ್ಥಿತಯೋಸ್ತಯೋಃ
ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಪ್ಪಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲವೋ ಎಂಬಂತೆ. ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಒಟ್ಟಿಗೆ ಗುಪ್ತವಾಗಿ ಇದ್ದಾಗ, ಕಾಮಭಾವನೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
ವಿವ್ಯಾಧ ನಿಶಿತೈರ್ಬಾಣೈರ್ದ್ವಿಜಂ ಕಾಮೋ ದುರಾತ್ಮವಾನ್ । ಸ್ಮರಬಾಣಾತುರೋ ವಿಪ್ರಶ್ಚಿಂತಯಾಮಾಸ ಕಾಮುಕಃ
ದುಷ್ಟ ಸ್ವಭಾವದ ಕಾಮನು ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಾಧಿಸಿದನು. ಕಾಮದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು, ಈಗ ಪ್ರೇಮಿಯಂತೆ ಯೋಚನೆ ಮಾಡಲು ಶುರುಮಾಡಿದನು.
ಇಯಂ ಸುಚಾರು ಸರ್ವಾಂಗೀ ಕಾಮಿನೀವ ಪ್ರದೃಶ್ಯತೇ । ನೋಚೇದ್ಯೋನಿಮುಖೇ ಹ್ಯಸ್ಯಾಃ ಕಥಂ ರೋಮಾಂಚಸಂಭವಃ
ಈ ಮಹಿಳೆ ಎಲ್ಲಾ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಸುಂದರಳಾಗಿ, ಪ್ರೇಮಭಾವದಿಂದ ತುಂಬಿರುವವಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ, ಅವಳ ಯೋನಿಯ ಬಳಿ ಹೇಗೆ ರೋಮಾಂಚ ಉಂಟಾಗಬಹುದು?
ತದೇತಸ್ಯಾಃ ಕುಚಸ್ಪರ್ಶಾತ್ಸರ್ವಂ ವ್ಯಕ್ತಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಇತಿ ಸಂಚಿಂತ್ಯ ಮನಸಾ ಕುಚೌ ಯೋನಿಂ ದ್ವಿಜೋಽಸ್ಪೃಶತ್
ಆದರೆ, ಅವಳ ಸ್ತನಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೆ ಎಲ್ಲವೂ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಯೋಚಿಸಿ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅವಳ ಸ್ತನ ಮತ್ತು ಯೋನಿಯನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದನು.
ಸಾಪಿ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತರೂಪೇವ ಮಂದಸ್ಮಿತಮುಖಾಭವತ್ । ಆಲಿಲಿಂಗ ದ್ವಿಜಂ ಗಾಢಮಾನನಂ ಚ ಚುಚುಂಬ ಹ
ಆಕೆ ಕೂಡ ಅಚೇತನಳಾದಂತೆ, ಮೃದುವಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ಮುದ್ದಾಡಿದಳು.
ತಯೋರಥ ಸಮಾಯೋಗೋ ವರ್ಷಾಣಾಂ ಶತಮಪ್ಯಭೂತ್ । ಗತೇ ವರ್ಷಶತೇ ಪಶ್ಚಾದೇಕಸ್ಮಿನ್ದಿವಸೇ ದ್ವಿಜಃ
ಆ ಇಬ್ಬರ ಸಂಗಮವು ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳವರೆಗೆ ಮುಂದುವರಿಯಿತು. ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಒಂದು ದಿನ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು—
ಸ್ನಾತುಂ ಯಯೌ ನದೀಂ ಪ್ರಾತಃ ಸಾಪಿ ವಿಪ್ರಪ್ರಸಂಗತಃ । ಸ್ನಾನಂ ತತ್ರ ತಥಾ ಚಕ್ರೇ ಪುರಾಣಂ ಶ್ರುತವಾನಥ
ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ನದಿಗೆ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಲು ಹೋದನು; ಆಕೆ ಕೂಡ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಪ್ರೀತಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತಳಾಗಿ, ಪುರಾಣವನ್ನು ಕೇಳಿದ್ದರಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದಳು.