ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸ ತಥಾ ಭೂತೋ ಬಭ್ರಾಮ ಚ ತತಸ್ತತಃ । ಅಥೈವಂವಿಧಮಾಜ್ಞಾಯ ಜ್ಞಾತಯಃ ಪಾಪನಿಶ್ಚಯಾಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಈಗೆಯಾಗಿದ್ದ ಅವನು ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿ ಬೇಕಾದರೂ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಹೋದನು. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದ ಅವನ ಸಂಬಂಧಿಗಳು, ಕೆಟ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ,
ತದ್ವಧೇ ಯತ್ನಮಾಸ್ಥಾಯ ತೈಲಮಧ್ಯೇ ಹ್ಯಪಾತಯನ್ । ಮೃತಂ ಪತಿಮಥಾದಾಯ ದುಃಖಿತಾ ಸಾ ಕೃಶೋದರೀ
ಅವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಯತ್ನಿಸಿ, ಎಣ್ಣೆಯೊಳಗೆ ಹಾಕಿದರು. ಆಗ ಅವಳ ಪತಿ ಸತ್ತಿದ್ದರಿಂದ, ಆ ದುಃಖಿತೆಯಾದ ಸಣ್ಣ ಹೊಟ್ಟೆಯ ಹೆಂಗಸು,
ತದ್ದುಃಖಶಮನಾರ್ಥಾಯ ಪ್ರಾಹ ದೇವೀತ್ವರುಂಧತೀ । ಅಮುಂ ಸಂಜೀವಯಾಮ್ಯದ್ಯ ಭಸ್ಮನೈವ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೇ
ಆ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು, ದೇವಿ ಅರುಂಧತಿಗೆ ಹೀಗೆಂದಳು: 'ಶುಭಸ್ವಿನಿಯೇ, ನಾನು ಇಂದು ಅವನನ್ನು ಬೂದಿಯಿಂದ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.'
ಅಥಾಗ್ನಿಹೋತ್ರಜಂ ಭಸ್ಮ ಅರುಂಧತ್ಯೈ ನ್ಯವೇದಯತ್ । ಮೃತ್ಯುಂಜಯೇನ ಮಂತ್ರೇಣ ಮೃತಜಂತೌ ತಥಾಕ್ಷಿಪತ್
ಆಮೇಲೆ ಅರುಂಧತಿ ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದ ಬೂದಿಯನ್ನು ತಂದಳು; ಮೃತಜಂತುವಿನ ಮೇಲೆ ಮೃತ್ಯುಂಜಯ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಅದನ್ನು ಎರಚಿದರು.
ಮಂದವಾಯುಂ ತಥಾ ಚಕ್ರೇ ವ್ಯಜನೇನ ಶುಚಿಸ್ಮಿತಾ । ಉದತಿಷ್ಠತ್ತತೋ ಜಂತುರ್ಭಸ್ಮನೋಽಸ್ಯ ಪ್ರಭಾವತಃ
ಆ ಸುಂದರನಗುವವಳು ಪಂಕೆಯಿಂದ ಮೃದುವಾದ ಗಾಳಿಯನ್ನು ಬೀಸಿದಳು; ಬೂದಿಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಜಂತು ಎದ್ದುಕೊಂಡಿತು.
ತತೋ ವರ್ಷಶತೇ ಪೂರ್ಣೇ ಜ್ಞಾತಿರೇಕೋ ಹ್ಯಮಾರಯತ್ । ಮೃತೇ ಭರ್ತರಿ ಸಾ ಸಾಧ್ವೀ ದುಃಖಿತಾ ಚ ಶುಚಿಸ್ಮಿತಾ
ನೂರು ವರ್ಷಗಳು ಪೂರ್ತಿಯಾದ ಮೇಲೆ, ಅವನ ಸಂಬಂಧಿಗಳಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬನು ಅವನನ್ನು ಕೊಂದನು; ಪತಿ ಸತ್ತಾಗ ಆ ಧರ್ಮಪತ್ನಿ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿದಳು.
ದಧೀಚಂ ನಾಮ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರಂ ಮಹಾಮಾಹೇಶ್ವರಂ ಮುನಿಮ್ । ಜಗಾಮ ಶರಣಂ ಸಾಧ್ವೀ ಪ್ರಾಹ ವಿಪ್ರಸ್ತಪೋಧನಃ
ಆ ಧರ್ಮವಂತೆಯು ಮಹಾಮಹೇಶ್ವರ ಭಕ್ತನಾದ ಮಹರ್ಷಿ ದಧೀಚಿಯವರನ್ನು ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಹೋದಳು; ತಪಸ್ಸಿನ ಧನವಾದ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು ಹೀಗೆಂದರು—
ತ್ರಿಯಾಯುಷಾ ವಿಹೀನಂ ತು ಜಮದಗ್ನಿಂ ತಪೋನಿಧಿಮ್ । ಭಸ್ಮೈವ ಜೀವಯಾಮಾಸ ಕಶ್ಯಪಂ ಚ ತಥಾವಿಧಮ್
'ತ್ರೈಯಾಯುಷ್ಯವಿಲ್ಲದ ಜಮದಗ್ನಿಯನ್ನು, ತಪಸ್ಸಿನ ಖಜಾನಿಯಾಗಿದ್ದವನನ್ನು, ಬೂದಿಯಿಂದ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು; ಅದೇ ರೀತಿ ಕಶ್ಯಪನನ್ನೂ.'
ದೇವಾನಪಿ ತಥಾಭೂತಾನ್ಮಾಮಪ್ಯೇತಾದೃಶಂ ಪುರಾ । ತಸ್ಮಾತ್ತು ಭಸ್ಮನಾ ಜಂತುಂ ಜೀವಯಾಮಿ ತವಾನಘೇ
'ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಇದ್ದಾಗ, ನಾನು ಕೂಡ ಹಿಂದೆ ಹೀಗೆ ಆಗಿದ್ದೆ; ಆದ್ದರಿಂದ, ಪಾಪವಿಲ್ಲದವಳೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಪತಿಯನ್ನು ಬೂದಿಯಿಂದ ಜೀವಂತಗೊಳಿಸುತ್ತೇನೆ.'
ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ದಧೀಚೋ ಮಹೇಶ್ವರಂ ವೈ ಶರಣಂ ಜಗಾಮ । ಭಸ್ಮಾಭಿಮಂತ್ರ್ಯಾಥ ಕರೇ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಸಂಜೀವಯಾಮಾಸ ಧವಂ ಸುಸಾಧ್ವ್ಯಾಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತ ದಧೀಚಿಯವರು ಮಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು; ನಂತರ ಬೂದಿಯನ್ನು ಮಂತ್ರಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದು, ಆ ಧರ್ಮಪತ್ನಿಯ ಪತಿಯನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸಿದರು.
ಮಹೇಶಸ್ಯ ಕರಸ್ಪರ್ಶಾದ್ವಿಶಾಪಃ ಕರುಣೋಽಭವತ್ । ಸ್ವರೂಪಂ ಚ ತತೋ ಗತ್ವಾ ಸ್ವಮಾಶ್ರಮಪದಂ ಯಯೌ
ಮಹೇಶ್ವರನ ಕೈಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ದಯೆಯ ಶಾಪವು ದೂರವಾಯಿತು; ನಂತರ ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದು, ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ದಧೀಚಮಪಿ ಸಾ ಸಾಧ್ವೀ ಗೃಹಮಾನೀಯ ಭೋಜನೇ । ಪ್ರಾರ್ಥಯಾಮಾಸ ವಿಪ್ರರ್ಷಿಂ ಭುಕ್ತವಾನಥ ಸ ದ್ವಿಜಃ
ಆ ಧರ್ಮಪತ್ನಿ ದಧೀಚಿಯನ್ನು ಮನೆಗೆ ಕರೆದು ಊಟಕ್ಕೆ ಆಹ್ವಾನಿಸಿದಳು; ಆ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಊಟ ಮಾಡಲು ಬೇಡಿಕೊಂಡಳು, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಊಟಮಾಡಿದನು.
ಭುಕ್ತವತ್ಯಥ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರೇ ಕೋಟಿಶಿಷ್ಯಾಃ ಸಮಾಗತಾಃ । ಅಥ ದೇವಾಃ ಸಮಾಯಾತಾ ಭಸ್ಮೋದ್ಧೂಲಿತವಿಗ್ರಹಾಃ
ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಊಟಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಶಿಷ್ಯರು ಸೇರಿದರು; ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು ಬಂದು, ಅವರ ದೇಹಗಳು ಬೂದಿಯಿಂದ ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದವು.
ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ದಧೀಚಂ ತು ಪಪ್ರಚ್ಛುಃ ಶಿವಕಾಂಕ್ಷಯಾ । ದೇವಾ ಊಚುಃ - ಅಸ್ಮಾಕಂ ತು ಪುರಾ ಜ್ಞಾನಂ ನಷ್ಟಮಾಸೀನ್ಮಹಾಮತೇ
ದಧೀಚಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅವರು ಶಿವನನ್ನು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದರು; ದೇವತೆಗಳು ಹೀಗೆಂದರು— 'ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಹಿಂದೆ ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವು ಕಳೆದುಹೋಯಿತು.'
ಗೌತಮಸ್ಯ ತು ಭಾರ್ಯಾಂ ವೈ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಕಾಮಾತುರಾ ವಯಮ್ । ತಥಾ ಚ ಧರ್ಷಿತಾ ದೇವೀ ವಿವಾಹಕೃತಮಂಗಲಾ
'ಗೌತಮನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ನೋಡಿ, ನಾವು ಕಾಮದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡೆವು; ಆಕೆ ವಿವಾಹದ ಮಂಗಳವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದರೂ, ಅವಳನ್ನು ಅಪಮಾನಗೊಳಿಸಲಾಯಿತು.'
ತಾಂ ವೈ ಕಾಮಯಮಾನಾನಾಂ ನಷ್ಟಂ ಜ್ಞಾನಮಭೂಚ್ಚ ನಃ । ತತಃ ಸರ್ವೇ ವಯಂ ಭೂತಾ ಗತಾ ದುರ್ವಾಸಸಂ ಮುನಿಮ್
'ಆಕೆಯನ್ನು ಬಯಸಿದ ಕಾರಣ, ನಮ್ಮ ಜ್ಞಾನವು ಕಳೆದುಹೋಯಿತು; ನಂತರ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ದುರ್ವಾಸ ಮುನಿಯವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದೆವು.'
ಸ ಉವಾಚಾಧುನಾ ಸರ್ವಮಪನೇಷ್ಯಾಮಿ ವೋಮಲಮ್ । ಶತರುದ್ರಿಯಮಂತ್ರೇಣ ಮಂತ್ರಿತಂ ಶಂಭುನಾ ಸ್ವಯಮ್
ಆತನು ಹೇಳಿದನು: ಈಗ ನಿನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಅಶುದ್ಧಿಯನ್ನು ನಾನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತೇನೆ. ಶತರುದ್ರಿಯ ಮಂತ್ರದಿಂದ, ಸ್ವಯಂ ಶಂಭುವಿನ ಆಶೀರ್ವಾದದಿಂದ ಶುದ್ಧಿಗೊಳಿಸಿದ ಮಂತ್ರದಿಂದ.
ಮಮಾಪಿ ದತ್ತಂ ತೇನೈವ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿಶಾಂತಯೇ । ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತ್ವಾ ದುರ್ವಾಸಾ ದತ್ತವಾನ್ಭಸ್ಮಚೋತ್ತಮಮ್
ನನಗೂ ಅದನ್ನು ಶಂಭುವೇ ಕೊಟ್ಟನು, ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಶಮನಗೊಳಿಸಲು. ಹೀಗೆಂದು ಹೇಳಿ, ದುರ್ವಾಸನು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಭಸ್ಮವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ಅಥ ತದ್ವಚನಾತ್ಸರ್ವೇ ವಯಂ ವಿಕೃತಚೇತನಾಃ । ಶತರುದ್ರಿಯಮಂತ್ರೇಣ ಭಸ್ಮೋದ್ಧೂಲಿತವಿಗ್ರಹಾಃ
ಆತನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ನಮ್ಮೆಲ್ಲರ ಮನಸ್ಸು ಬದಲಾಗಿದೆ. ನಾವು ಶತರುದ್ರಿಯ ಮಂತ್ರದಿಂದ ಶಕ್ತಿಯಾದ ಭಸ್ಮವನ್ನು ದೇಹಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡೆವು.
ನಿರ್ಧೂತಪಾತಕಾಃ ಸರ್ವೇ ಸಂವೃತ್ತಾಸ್ತತ್ಕ್ಷಣೇನ ಹಿ । ಆಶ್ಚರ್ಯಮೇತಜ್ಜಾನೀಮೋ ಭಸ್ಮಸಾಮರ್ಥ್ಯಮೀದೃಶಮ್
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನಾವು ಎಲ್ಲರೂ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾದೆವು. ಆ ಭಸ್ಮದ ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅರಿತೆವು.
ದಧೀಚ ಉವಾಚ- ಶೈವಸ್ಯ ಭಸ್ಮನಃ ಶಕ್ತಿಂ ಸಂಕ್ಷೇಪೇಣ ವದಾಮಿ ವಃ । ವಿಸ್ತರೇಣ ನ ಶಕ್ಯೇತ ವಕ್ತುಂ ವರ್ಷಶತೈರಪಿ
ದಧೀಚಿ ಹೇಳಿದನು: ಶೈವ ಭಸ್ಮದ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ನೂರಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಹೇಳಿದರೂ ಅದರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಮಹಿಮೆ ವಿವರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಅತ್ರ ವಃ ಕೀರ್ತಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಪುರಾವೃತ್ತಂ ತು ದೇವಯೋಃ । ಹರಿಶಂಕರಯೋಃ ಸರ್ವೇ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯಾದಿನಾಶನಮ್
ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಪುರಾತನ ಘಟನೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ. ಹರಿಯೂ ಶಂಕರನೂ ಬ್ರಹ್ಮಹತ್ಯೆ ಮತ್ತು ಇತರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹೇಗೆ ನಾಶಮಾಡಿದರು ಎಂಬುದು.
ಪುರಾ ಚೈಕಾರ್ಣವೇ ಘೋರೇ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಲಯೇ ಸತಿ । ಮಹಾವಿಷ್ಣುಸ್ತು ಭಗವಾಞ್ಛೇತೇ ಸ್ಮ ಪ್ರಲಯಾಂಭಸಿ
ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಭಯಾನಕವಾದ ಪ್ರಳಯದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಏಕಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದಾಗ, ಮಹಾವಿಷ್ಣುವು ಆ ಪ್ರಳಯಜಲದ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆದಿದ್ದನು.
ತಸ್ಯ ಪಾರ್ಶ್ವದ್ವಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಾನಾಂ ಶತದ್ವಯಮ್ । ವಿಂಶತಿಃ ಪಾದಯೋಃ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ವಿಂಶತಿರ್ಮಸ್ತಕಾಂತರೇ
ಆ ಮಹಾವಿಷ್ಣುವಿನ ಎರಡೂ ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ನೂರಾರು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳು ಇದ್ದವು. ಅವನ ಕಾಲುಗಳ ಬಳಿ ಇಪ್ಪತ್ತು, ಬದಿಗಳಲ್ಲಿ ಇಪ್ಪತ್ತು, ತಲೆಯೊಳಗೆ ಇಪ್ಪತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳು ಇದ್ದವು.
ನಾಸಾಮೌಕ್ತಿಕಭಾವೇನ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಮದಧಾತ್ಪ್ರಭುಃ । ತನ್ನಾಭಿಮಂಡಲೇ ಕೇಚಿಲ್ಲೋಮಶಾದ್ಯಾ ಮುನೀಶ್ವರಾಃ
ಆ ಪ್ರಭುವು ತನ್ನ ಮೂಗಿನಲ್ಲಿಯ ಮುತ್ತಿನಂತೆ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟನು. ಅವನ ನಾಭಿಯ ಬಳಿ ಲೋಮಶ ಮುಂತಾದ ಮಹರ್ಷಿಗಳು ಪರಮೇಶ್ವರನ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ತಪಸ್ತಪಂತಃ ಸುಮಹದೀಶ್ವರಂ ಪರ್ಯುಪಾಸತೇ । ಅಥ ವಿಷ್ಣುರ್ಮಹಾತೇಜಾಶ್ಚಿಂತಾಮಾಪ ಸಿಸೃಕ್ಷಯಾ
ಅವರು ದೊಡ್ಡ ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಮುಗ್ಧರಾಗಿ ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಿದ್ದರು. ಆಗ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸೃಷ್ಟಿಯ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿತು; ಧ್ಯಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ಅವನು ಏನನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
ಧ್ಯಾನಯೋಗಪರೋ ಭೂತ್ವಾ ನ ಕಿಂಚಿತ್ಪರ್ಯಪಶ್ಯತ । ಅಥ ದುಃಖೇನ ಮಹತಾ ರುರೋದೋಚ್ಚೈಃ ಪುನಃ ಪುನಃ
ಅವನಿಗೆ ತುಂಬಾ ದುಃಖವಾಗಿತ್ತು. ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಜೋರಾಗಿ ಅಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಏತಸ್ಮಿನ್ನಂತರೇ ದೀಪ್ತಿಃ ಕಾಚಿಲ್ಲೋಕವಿಲಕ್ಷಣಾ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚ ಹರಿಣಾ ಭೀತ್ಯಾ ಲೋಚನೇ ಚ ನಿಮೀಲಿತೇ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ಒಂದು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ಪ್ರಕಾಶವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿ, ಹರಿ ಭಯದಿಂದ ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಕೊಂಡನು.
ಆಗಮ್ಯಮಾನೋ ಗೋಕ್ಷೀರಸಮತೇಜಾಃ ಸ ಗಾತ್ರವಾನ್ । ಸಂಗ್ರಥ್ಯ ಕೋಟಿಬ್ರಹ್ಮಾಂಡದಾಮಯುಗ್ಮಂ ಕರದ್ವಯೇ
ಆಗ, ಹಾಲಿನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ ದೇಹವಿರುವ ಒಬ್ಬನು ಹತ್ತಿರ ಬಂದು, ತನ್ನ ಎರಡು ಕೈಗಳಲ್ಲಿ ಎರಡು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದನು.
ದಧಾನಮುರಸಾ ಧಾಮಕೋಟಿಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಕಲ್ಪಿತಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಮೇಕಂ ನಿಪತದುತ್ಪತಚ್ಚ ಕರದ್ವಯೇ
ಅವನು ಅವನ್ನು ಹೃದಯದ ಬಳಿ ಹಿಡಿದು, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾದ ಲೋಕವನ್ನು ಹೊತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನ ಕೈಯಿಂದ ಒಂದು ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡ ಬಿದ್ದಿತು, ಮತ್ತೊಂದು ಏಳಿತು.