ಇತಿ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣೇ ಪಾತಾಲಖಂಡೇ ವೈಶಾಖಮಾಹಾತ್ಮ್ಯೇ ನವನವತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಇಂತಿ ಪವಿತ್ರವಾದ ಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಪಾತಾಳಖಂಡದಲ್ಲಿ ವೈಶಾಖ ಮಾಸದ ಮಹಿಮೆ ಕುರಿತು ಒಂಬತ್ತೊಂಬತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.
ಶ್ರೀರಾಜೋವಾಚ- ಕ್ಷೀರೋದಜಲತುಲ್ಯಾಭಿಃ ಶೀತಲಾಮಲದೃಷ್ಟಿಭಿಃ । ತಥ್ಯಾಭಿಶ್ಚ ವಿಚಿತ್ರಾಭಿಸ್ತ್ವಯಾ ಗೀರ್ಭಿಃ ಪ್ರಬೋಧಿತಃ
ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಕ್ಷೀರಸಾಗರದ ನೀರಿನಂತೆ ಶೀತಲವಾಗಿಯೂ ನಿರ್ಮಲವಾಗಿಯೂ, ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ವಿಚಿತ್ರವಾದ ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನಾನು ಜಾಗೃತನಾದೆನು.
ಅಸಾಗರೋತ್ಥಂ ಪೀಯೂಷಮದ್ರವ್ಯಂ ವ್ಯಸನೌಷಧಮ್ । ತ್ವಯಾಹಂ ಪಾಯಿತಃ ಸೌಮ್ಯ ಭವರೋಗನಿವಾರಣಮ್
ಸಾಗರದಿಂದ ಹುಟ್ಟದ ಅಮೃತವನ್ನು, ದುಃಖಗಳಿಗೆ ಔಷಧವಾದ, ಭವದೋಶವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಪಾನೀಯವನ್ನು ನೀನು ನನಗೆ ಕುಡಿಯಿಸಿದ್ದೀಯ, ಸೌಮ್ಯ.
ಹರ್ಷಪ್ರದೋ ನೃಣಾಂ ಪಾಪಹಾನಿಕೃಜ್ಜೀವನೌಷಧಮ್ । ಜರಾಮೃತ್ಯುಹರೋ ವಿಪ್ರ ಸದ್ಭಿಃ ಕಿಲ ಸಮಾಗಮಃ
ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುವುದು, ಪಾಪವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವುದು, ಜೀವಕ್ಕೆ ಔಷಧವಾಗುವುದು, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯ ಮತ್ತು ಮರಣವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವುದು—all these are said to come from the company of virtuous people, learned one.
ಯಾನಿ ಯಾನಿ ದುರಾಪಾನಿ ವಾಂಛಿತಾನಿ ಮಹೀತಲೇ । ಪ್ರಾಪ್ಯಂತೇ ತಾನಿ ತಾನ್ಯೇವ ಸಾಧೂನಾಮೇವ ಸಂಗಮಾತ್
ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪವಾದ ಮತ್ತು ಬಯಸುವ ಎಲ್ಲವೂ ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗದಿಂದಲೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಯಃ ಸ್ನಾತಃ ಪಾಪಹರಯಾ ಸಾಧುಸಂಗಮ ಗಂಗಯಾ । ಕಿಂ ತಸ್ಯ ದಾನೈಃ ಕಿಂ ತೀರ್ಥೈಃ ಕಿಂ ತಪೋಭಿಃ ಕಿಮಧ್ವರೈಃ
ಯಾವನು ಪಾಪಹರಿಣಿ ಸದ್ಭಕ್ತರ ಸಂಗರೂಪ ಗಂಗೆಯಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ್ದಾನೋ, ಅವನಿಗೆ ದಾನ, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ—ಇವುಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅಗತ್ಯವಿಲ್ಲ.
ನಿಮಜ್ಜ್ಯೋನ್ಮಜ್ಜತಾನ್ನೄಣಾಂ ಭವಾಬ್ಧೌ ಪರಮಾಯನಮ್ । ಸಂತೋ ಧರ್ಮವಿದಃ ಶಾಂತಾ ನೌರ್ದೃಢೇ ವಾಪ್ಸುಮಜ್ಜತಾಮ್
ಭವಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ ಮೇಲೇಳುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಶಾಂತರಾದ ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದ ಸಂತರು, ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಮುಳುಗುತ್ತಿರುವವರಿಗೆ ಬಲವಾದ ದೋಣಿಯಂತೆ, ಪರಮ ಆಶ್ರಯವಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಯೋ ಮೇ ಭಾವಃಪುರಾ ಹ್ಯಾಸೀತ್ಕಾಮೈಕಸುಖಲಾಲಸಃ । ದರ್ಶನಾದ್ವಚನಾತ್ತೇಽದ್ಯ ವಿಪರೀತೋಽಭವದ್ವಿಭೋ
ಹೆಮ್ಮೆಯೇ, ಹಿಂದೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಕಾಮದ ಸುಖದಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ ಆಸಕ್ತವಾಗಿತ್ತು. ಆದರೆ ನಿನ್ನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬದಲಾಗಿದೆ.
ಏಕಜನ್ಮಸುಖಸ್ಯಾರ್ಥೇ ಸಹಸ್ರಾಣಿ ವಿಲೋಪಯೇತ್ । ಪ್ರಾಜ್ಞೋ ಜನ್ಮಸಹಸ್ರಾಣಿ ಸಂಚಿನೋತ್ಯೇಕಜನ್ಮನಾ
ಒಂದು ಜನ್ಮದ ಸುಖಕ್ಕಾಗಿ ಬುದ್ಧಿವಂತನು ಸಾವಿರಾರು ಜನ್ಮಗಳನ್ನು ಬಲಿಕೊಡುತ್ತಾನೆ; ಹಾಗೆಯೇ, ಒಂದು ಜನ್ಮದಿಂದ ಸಾವಿರಾರು ಜನ್ಮಗಳಿಗೆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ಹಾಹಾ ಕಾಮರಸಾಸ್ವಾದ ಸುಖಲಾಲಸಚೇತಸಾ । ಮಯಾ ಮೂಢೇನ ನ ಕೃತಂ ಕಿಂಚಿದಾತ್ಮಹಿತಂ ದ್ವಿಜ
ಅಯ್ಯೋ! ಕಾಮರಸದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಸುಖಾಸಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದ ನಾನು, ಮೂಢನಾಗಿ, ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಏನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ, ದ್ವಿಜ.
ಅಹೋ ಮೇ ಮನಸೋ ಮೋಹೋ ಯೇನಾತ್ಮಾ ಯೋಷಿತಾಂ ಕೃತೇ । ಪಾತಿತೋ ವ್ಯಸನೇ ಘೋರೇ ದುಃಖೋದರ್ಕೇ ದುರತ್ಯಯೇ
ಅಯ್ಯೋ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ ಮೋಹ! ಹೆಂಗಸರಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಆತ್ಮವನ್ನೇ ಭಯಾನಕವಾದ, ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಲಾಗದ ದುಃಖದ ಪಾಶದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಬಿಟ್ಟಿದೆ.
ಭಗವನ್ಪರಿತುಷ್ಟೋಽಸ್ಮಿ ಬೋಧಿತೋ ವಚನೇನ ತೇ । ಉಪದೇಶಪ್ರದಾನೇನ ಮಾಮುದ್ಧರ್ತುಮಿಹಾರ್ಹಸಿ
ಭಗವಂತ, ನಿನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ನಾನು ಬೋಧನೆ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ, ಸಂತೋಷವಾಗಿದೆ. ನೀನು ಉಪದೇಶ ನೀಡಿ, ಈಗ ನನ್ನನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ರಕ್ಷಿಸಬೇಕು.
ಪುರಾ ಚರಿತಪುಣ್ಯೋಽಹಂ ಭವತಾ ಬೋಧಿತೋಽಸ್ಮಿ ಯತ್ । ತ್ವತ್ಪಾದರಜಸಾ ವಾಪಿ ವಿಶೇಷಾದಪಿ ಪಾವಿತಃ
ಹಿಂದೆ ನಾನು ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯಫಲದಿಂದಲೇ ನೀನು ನನಗೆ ಬೋಧನೆ ನೀಡಿದ್ದೀಯಾ, ಅಥವಾ ವಿಶೇಷವಾಗಿ ನಿನ್ನ ಪಾದಧೂಳಿಯಿಂದ ನಾನು ಪಾವನನಾಗಿದ್ದೇನೆ.
ವಿಧಿಂ ಮಾಧವಮಾಸಸ್ಯ ಬ್ರೂಹಿ ಮೇ ವದತಾಂ ವರ । ಸರ್ವಪಾಪಕ್ಷಯಕರೋ ಯಸ್ತ್ವಯಾ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ
ಮಾತನಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಮಾಧವ ಮಾಸದ ವ್ರತವನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸು.
ಕಿಂ ದಾನಂ ತತ್ರ ಕಿಂ ಸ್ನಾನಂ ಕೋ ದೇವೋ ನಿಯಮಾಸ್ತು ಕೇ । ಏತದಾಚಕ್ಷ್ವ ವಿಪ್ರರ್ಷೇ ದುರಿತೋತ್ತಾರಣಾಯ ಮೇ
ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ದಾನ, ಯಾವ ಸ್ನಾನ, ಯಾವ ದೇವತೆ, ಯಾವ ನಿಯಮಗಳು ಇವೆ? ಹೀಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಾನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಲು.
ಯಮ ಉವಾಚ- ಇತ್ಯೇವಮುಕ್ತೋ ಭಗವಾನ್ಕಶ್ಯಪಃ ಸ ದಯಾನಿಧಿಃ । ಪ್ರೋವಾಚ ವಚನಂ ವಿಪ್ರ ಧರ್ಮ್ಯಂ ವಿಶ್ವಹಿತಂ ಶುಭಮ್
ಯಮನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ, ದಯೆಯ ನಿಧಿಯಾದ ಕಶ್ಯಪರು, ಎಲ್ಲರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಧಾರ್ಮಿಕವಾದ ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣ.
ಕಶ್ಯಪ ಉವಾಚ- ಪೂರ್ವಾಪರಸಮಾಧಾನ ಕ್ಷಮಬುದ್ಧ್ಯಾ ಚ ತೇ ನೃಪ । ಪೃಷ್ಟಂ ಪ್ರಾಜ್ಞೇ ನ ವಕ್ತವ್ಯಂ ನಾಧಮೇ ಪಾಪಮಾನಸೇ
ಕಶ್ಯಪನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಶಾಂತ ಮತ್ತು ವಿವೇಕಪೂರ್ಣ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಜ್ಞಾನಿಗಳ ಬಳಿ ಕೇಳದೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದು; ಕೆಟ್ಟ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವರ ಬಳಿ ಕೂಡ ಮಾತನಾಡಬಾರದು.
ಪಾಪಪ್ರವೃತ್ತಸ್ಯ ತಥಾ ದತ್ವಾ ಭೂಪ ಶುಭಾಂ ಮತಿಮ್ । ವಿದ್ಯಾದಾನಫಲಂ ಸಮ್ಯಕ್ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ
ಪಾಪಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಸಲಹೆ ನೀಡಿದರೆ, ರಾಜನೇ, ವಿದ್ಯೆ ನೀಡಿದ ಫಲವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಪಡೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ನಾಪೃಷ್ಟಃ ಕಸ್ಯಚಿದ್ಬ್ರೂಯಾನ್ನ ಚಾನ್ಯಾಯೇನ ಪೃಚ್ಛತಃ । ಜಾನನ್ನಪಿ ಹಿ ಮೇಧಾವೀ ಜಡವಲ್ಲೋಕಮಾಚರೇತ್
ಯಾರೂ ಕೇಳದೆ ಮಾತನಾಡಬಾರದು; ಅನ್ಯಾಯವಾಗಿ ಕೇಳಿದವರಿಗೂ ಉತ್ತರಿಸಬಾರದು. ಜ್ಞಾನಿಗಳು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿದಿದ್ದರೂ ಜನರ ಮಧ್ಯೆ ಅಜ್ಞಾನಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸಬೇಕು.
ವಿದುಷಾಮಪಿ ಶಿಷ್ಯಾಣಾಂ ಪುತ್ರಾಣಾಂ ಚ ಕ್ರಿಯಾವತಾಮ್ । ಅಪೃಷ್ಟಮಪಿ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಶ್ರೇಯಃ ಶ್ರದ್ಧಾವತಾಂ ಹಿತಮ್
ಆದರೆ, ಶಿಷ್ಯರು, ಮಕ್ಕಳು ಮತ್ತು ಸತ್ಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು ನಂಬಿಕೆಯುಳ್ಳವರಾದರೆ, ಕೇಳದೆ ಇದ್ದರೂ ಅವರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಉಪದೇಶ ನೀಡಬೇಕು.
ಸಾಂಪ್ರತಂ ಶುದ್ಧಹೃದಯೋ ಜಾತಸ್ತ್ವಂ ವಚನಾನ್ಮಮ । ಪುರಾಚರಿತಪುಣ್ಯೇನ ಕೇನಾಪಿ ಚ ಮಹೀಪತೇ
ಈಗ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ನೀನು ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯದ ಫಲದಿಂದ, ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಹೃದಯ ಶುದ್ಧವಾಗಿದೆ.
ಪಾಪಾವಸ್ಥಂ ಶರೀರಂ ತದ್ಗತಂ ತವ ಮಮಾಶ್ರಯಾತ್ । ಶ್ರವಣಾದ್ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಸ್ಯ ಧರ್ಮಾವಸ್ಥಂ ತು ತೇಽಭವತ್
ಪಾಪದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ ನಿನ್ನ ದೇಹ ನನ್ನ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದೆ; ಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರವನ್ನು ಕೇಳುವುದರಿಂದ ನೀನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿದ್ದೀಯ.
ಪಾಪಾವಸ್ಥಮಧರ್ಮಾಖ್ಯಂ ಧರ್ಮಜ್ಞಾನವಿವರ್ಜಿತಮ್ । ಅಪರಂ ಸದ್ವ್ರತಂ ಯದ್ಧಿ ವಿಜ್ಞೇಯಂ ತದ್ಧಿ ಧಾರ್ಮಿಕಮ್
ಪಾಪ ಸ್ಥಿತಿ ಎಂದರೆ ಧರ್ಮಜ್ಞಾನವಿಲ್ಲದೆ ಇರುವದು; ಮತ್ತೊಂದು, ಸತ್ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವುದು ಧರ್ಮಸ್ಥಿತಿಯಾಗಿದೆ.
ಧರ್ಮಾಧರ್ಮೋಪಭೋಗಾಯ ತತ್ತೃತೀಯಮತೀಂದ್ರಿಯಮ್ । ತತ್ತ್ರಿಭೇದಂ ಶರೀರಂ ಹಿ ಧರ್ಮ್ಮವಿದ್ಭಿರಿಹೋಚ್ಯತೇ
ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಅಧರ್ಮ ಅನುಭವಿಸಲು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಗಿಂತ ಮೇಲಿರುವ ಮೂರನೇ ಸ್ಥಿತಿಯೂ ಇದೆ; ಜ್ಞಾನಿಗಳು ದೇಹವನ್ನು ಮೂರು ವಿಧಗಳೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಯಾವತಾ ಧರ್ಮಭೋಗಶ್ಚ ಮುಕ್ತಿಶ್ಚೈತತ್ತ್ರಿಭೇದಕಮ್ । ಪಾಪಾವಸ್ಥಂ ಶರೀರಂ ತತ್ಪಾಪಸಂಜ್ಞಂ ತದುಚ್ಯತೇ
ಧರ್ಮಾನುಭವ ಮತ್ತು ಮುಕ್ತಿಯು ಇರುವವರೆಗೆ ಈ ಮೂರು ವಿಭಿನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಗಳು ಇರುತ್ತವೆ; ಪಾಪದಲ್ಲಿ ಇರುವ ದೇಹವನ್ನು 'ಪಾಪದೇಹ' ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಇದಾನೀಂ ಗುರುಭಕ್ತಿಂ ಚ ಕುರ್ವತಶ್ಚ ವಚೋ ಮಮ । ಶೃಣ್ವತೋ ಧರ್ಮರೂಪಂ ತು ಶರೀರಂ ತೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಮ್
ಈಗ ಗುರುಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವ ನಿನ್ನ ದೇಹವು ಧರ್ಮರೂಪದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿದೆ.
ತೇನೈವ ಶುದ್ಧಿರಮಲಾ ಜಾತಾ ಧರ್ಮಕ್ರಿಯೋಚಿತಾ । ದೈವೇನ ದೇಹಿನಾಂ ನಾಮ ಚೇತಾಂಸಿ ಚರಿತಾನಿ ಚ
ಇದರಿಂದ ಶುದ್ಧ ಮತ್ತು ನಿರ್ಮಲವಾದ ಪವಿತ್ರತೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ, ಧರ್ಮಕೃತ್ಯಗಳಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ; ದೈವದ ಪ್ರಭಾವದಿಂದ ಜೀವಿಗಳ ಹೆಸರು, ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಕೃತ್ಯಗಳು ನಿರ್ಧಾರವಾಗುತ್ತವೆ.
ಶರೀರಾಣಿ ಚ ಪುಷ್ಯಂತಿ ಕಾಲೇಕಾಲೇ ವಿಪರ್ಯಯಮ್ । ಸಾಂಪ್ರತಂ ಭವತಶ್ಚೇತೋ ನೂನಂ ಧರ್ಮೇ ಪ್ರವರ್ತತೇ
ದೇಹಗಳು ಕಾಲಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತವೆ ಮತ್ತು ಕುಗ್ಗುತ್ತವೆ; ಈಗ ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಖಚಿತವಾಗಿ ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದೆ.
ತೇನ ತ್ವಾಂ ಕಾರಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಮಾಧವಸ್ನಾನಮುತ್ತಮಮ್ । ಯಮ ಉವಾಚ-। ತತಸ್ತು ಕಾರಿತಸ್ತೇನ ಕಶ್ಯಪೇನ ಪುರೋಧಸಾ
ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಮಾಧವ ಸ್ನಾನವನ್ನು ಮಾಡಿಸಬೇಕೆಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ. ಯಮನು ಹೇಳಿದನು: ನಂತರ, ಕಶ್ಯಪನು ಆ ಪೂಜಾರಿ ರಾಜನಿಗೆ ಅದನ್ನು ಮಾಡಿಸಿದನು.
ಸ ನೃಪೋ ಮಾಧವೇ ಮಾಸಿ ಸ್ನಾನಂ ದಾನಂ ಚ ಪೂಜನಮ್ । ಯಥಾದೃಷ್ಟಂ ಪುರಾ ಶಾಸ್ತ್ರೇ ವೈಶಾಖಸ್ನಾನಜಂ ವಿಧಿಮ್
ಆ ರಾಜನು ಮಾಧವ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ, ದಾನ ಮತ್ತು ಪೂಜೆಯನ್ನು, ಶಾಸ್ತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ವೈಶಾಖ ಸ್ನಾನದ ವಿಧಿಯಂತೆ ನೆರವೇರಿಸಿದನು.