ಏಕದಾ ನಾರದೋ ಲೋಕಾನ್ಪರ್ಯಟನ್ಭಗವತ್ಪ್ರಿಯಃ । ಮಥುರಾಯಾಮಂಬರೀಷಂ ಕೃಷ್ಣಾರಾಧನತತ್ಪರಮ್
ಒಂದು ದಿನ ಭಗವಂತನ ಪ್ರಿಯನಾದ ನಾರದನು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಥುರೆಯಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಆರಾಧನೆಗೆ ತೊಡಗಿದ್ದ ಅಂಬರೀಷನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಮಹಾಭಾಗಂ ವ್ರತಪರಂ ದದರ್ಶ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ । ಸ ಆಗತಂ ಮುನಿವರಂ ಸತ್ಕೃತ್ಯ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ
ವ್ರತಪರನಾದ ಆ ಮಹಾಭಾಗನನ್ನು ಮಹರ್ಷಿಯು ಕಂಡನು. ಆಗ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಅಂಬರೀಷನು ಅವನನ್ನು ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದನು.
ಭವಂತ ಇವ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಹೃಷ್ಟಮಾನಸಃ । ಅಂಬರೀಷ ಉವಾಚ-। ಯನ್ಮುನೇ ಪರಮಂ ಬ್ರಹ್ಮ ವೇದವಾದಿಭಿರುಚ್ಯತೇ
ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ, ಸಂತೋಷಭರಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನಿಮ್ಮಂತೆಯೇ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದನು. ಅಂಬರೀಷನು ಹೇಳಿದನು: ಮುನಿಯೇ, ವೇದವಿದ್ವಾಂಸರು ಹೇಳುವ ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ ಯಾವುದು ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು.
ಸ ದೇವಃ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷಃ ಸ್ವಯಂ ನಾರಾಯಣಃ ಪರಃ । ಯೋಽಮೂರ್ತೋ ಮೂರ್ತಿಮಾನೀಶೋ ವ್ಯಕ್ತೋಽವ್ಯಕ್ತಃ ಸನಾತನಃ
ಅದು ಕಮಲನಯನನಾದ ದೇವರು, ಸ್ವಯಂ ಪರಮನಾದ ನಾರಾಯಣನು. ಅವನು ರೂಪವಿಲ್ಲದವನು, ರೂಪವಂತನೂ ಹೌದು, ಅವನು ಪ್ರಭುವೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ, ವ್ಯಕ್ತವೂ ಅವ್ಯಕ್ತವೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ, ಶಾಶ್ವತನು.
ಸರ್ವಭೂತಮಯೋಽಚಿಂತ್ಯೋ ಧ್ಯಾತವ್ಯಃ ಸ ಕಥಂ ಹರಿಃ । ಯಸ್ಮಿನ್ಸರ್ವಮಿದಂ ವಿಶ್ವಮೋತಂ ಪ್ರೋತಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್
ಅವನು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವವನು, ಅವನನ್ನು ಮನನ ಮಾಡಬೇಕು, ಅವನು ಅತಿಶಯ ಅಲೌಕಿಕನು. ಈ ಸಮಸ್ತ ಜಗತ್ತು ಅವನಲ್ಲಿ ನಾಟಿಕೊಂಡಿದೆ, ಅವನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ.
ಅವ್ಯಕ್ತಮೇಕಂ ಪರಮಂ ಪರಮಾತ್ಮೇತಿ ವಿಶ್ರುತಮ್ । ಯತೋ ಜನ್ಮಾದಿ ಜಗತೋ ಯೋ ನಿರ್ಮಾಯ ಸ್ವಯಂ ಭುವಮ್
ಅವನು ಅವ್ಯಕ್ತ, ಏಕ, ಪರಮ, ಪರಮಾತ್ಮ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಜಗತ್ತಿನ ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣನಾದವನು, ತಾನೇ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದವನು.
ದದೌ ತಸ್ಮೈ ಚ ನಿಗಮಾನಾತ್ಮನ್ಯೇವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾನ್ । ಕಥಮಾರಾಧ್ಯತೇ ಸೋಽಯಂ ಸಮಗ್ರಪುರುಷಾರ್ಥದಃ
ಅವನು ತನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವ ವೇದಗಳನ್ನು ಅವನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟನು. ಎಲ್ಲ ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳು.
ಯೋಗಿನಾಮಪಿ ದುರ್ಗಮ್ಯಸ್ತದೇತತ್ಕೃಪಯಾ ವದ । ಅನಾರಾಧಿತ ಗೋವಿಂದಾ ನ ವಿದಂತಿ ಹಿತೋದಯಮ್
ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ಅವನನ್ನು ತಲುಪುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸು. ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಆರಾಧಿಸದೆ ಹಿತಕರವಾದ ಫಲವನ್ನು ಯಾರೂ ಅರಿಯಲಾರರು.
ನ ತಪೋ ಯಜ್ಞದಾನಾನಾಂ ಲಭತೇ ಫಲಮುತ್ತಮಮ್ । ಅನಾಸ್ವಾದಿತಗೋವಿಂದಪದಾಂಬುಜರಸಶ್ಚ ಯಃ
ಯಾರೂ ಗೋವಿಂದನ ಪಾದಕಮಲರಸವನ್ನು ಅನುಭವಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ, austerity, ಯಜ್ಞ, ದಾನಗಳ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಲಾಗದು.
ಮನೋರಥಪಥಾತೀತಂ ಸ್ಫೀತಂ ನಾಕಲಯೇತ್ಫಲಮ್ । ಹರೇರಾರಾಧನಂ ಹಿತ್ವಾ ದುರಿತೌಘ ನಿವಾರಣಮ್
ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧನೆ ಮಾಡದೆ, ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಕೇವಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಗಳ ಮೂಲಕ ದೊರೆಯುವ ಫಲವನ್ನು ಕಾಣಲಾಗದು.
ನಾನ್ಯತ್ಪಶ್ಯಾಮಿ ಜಂತೂನಾಂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ಪರಂ ಮುನೇ । ಯದ್ಭ್ರೂನರ್ತನವರ್ತಿನ್ಯಃ ಶ್ರೂಯಂತೇ ಸಿದ್ಧಯೋಽಖಿಲಾಃ
ಮುನಿಯೇ, ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಉತ್ತಮ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನಾನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಭಗವಂತನ ಭ್ರೂಚಲನದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳು ದೊರೆಯುತ್ತವೆ ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಕಥಮಾರಾಧ್ಯತೇಸೋಽಯಂ ಕೇಶವಃ ಕ್ಲೇಶನಾಶನಃ । ಉಪಾಸ್ಯತೇ ಸ ಭಗವಾನ್ಕಥಂ ನಾರಾಯಣೋ ನರೈಃ
ಕ್ಲೇಶವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವ ಆ ಕೇಶವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು? ಭಗವಂತನಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಮನುಷ್ಯರು ಹೇಗೆ ಸೇವಿಸಬೇಕು?
ಪ್ರೀತಶ್ಚ ಸರ್ವಮೇತನ್ಮೇ ಹಿತಾಯ ಜಗತೋ ವದ । ಭಕ್ತಿಪ್ರಿಯೋಽಸೌ ಭಗವಾನ್ಕಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಸೀದತಿ
ನಾನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ, ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಈ ಎಲ್ಲವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು. ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಆ ಭಗವಂತನು ಯಾವ ರೀತಿಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡುವನು ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸು.
ಕಥಂ ತಸ್ಮಿನ್ಭವೇದ್ಭಕ್ತಿಃ ಸರ್ವೈರಾರಾಧ್ಯತೇ ಕಥಮ್ । ವೈಷ್ಣವೋಸಿ ಹರೇಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಿಯೋಽಸಿ ಪರಮಾರ್ಥವಿತ್
ಆ ಭಗವಂತನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ? ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ? ನೀನು ಹರಿಯ ಭಕ್ತ, ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಿಯ, ಮತ್ತು ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಿತವನು.
ತೇನ ತ್ವಾಮೇವ ಪೃಚ್ಛಾಮಿ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಬ್ರಹ್ಮವಿದುತ್ತಮ । ಶ್ರೋತಾರಮಥ ವಕ್ತಾರಂ ಪ್ರಷ್ಟಾರಂ ಪುರುಷಂ ಹರೇಃ
ಆ ಕಾರಣದಿಂದ, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನನ್ನೇ ನಾನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ಕೇಳುವವನು, ಹೇಳುವವನು ಮತ್ತು ಹರಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವನು.
ಪ್ರಶ್ನಃ ಪುನಾತಿ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ತದಂಘ್ರಿಸಲಿಲಂ ಯಥಾ । ದುರ್ಲ್ಲಭೋ ಮಾನುಷೋ ದೇಹೋ ದೇಹಿನಾಂ ಕ್ಷಣಭಂಗುರಃ
ಕೃಷ್ಣನ ಬಗ್ಗೆ ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆ, ಅವನ ಪಾದಜಲದಂತೆ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ಮಾನವನ ದೇಹವು ಅಪರೂಪ, ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುವದು.
ತತ್ರಾಪಿ ದುರ್ಲ್ಲಭಂ ಮನ್ಯೇ ವೈಕುಂಠಪ್ರಿಯದರ್ಶನಮ್ । ಸಂಸಾರೇಸ್ಮಿನ್ಕ್ಷಣಾರ್ಧೋಽಪಿ ಸತ್ಸಂಗಃ ಶೇವಧಿರ್ನೃಣಾಮ್
ಅದರಲ್ಲಿಯೂ ವೈಕುಂಠದ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ನೋಡುವದು ಇನ್ನೂ ಅಪರೂಪ. ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯವರ ಸಂಗವು ಕ್ಷಣಾರ್ಧವೂ ಇದ್ದರೂ, ಅದು ಮನುಷ್ಯರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಧನ.
ಯಸ್ಮಾದವಾಪ್ಯತೇ ಸರ್ವಂ ಪುರುಷಾರ್ಥಚತುಷ್ಟಯಮ್ । ಭಗವನ್ಭವತೋ ಯಾತ್ರಾ ಸ್ವಸ್ತಯೇ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್
ಅದರ ಮೂಲಕ ಮಾನವನ ನಾಲ್ಕು ಧರ್ಮಾರ್ಥ ಕಾಮ ಮೋಕ್ಷಗಳೂ ದೊರೆಯುತ್ತವೆ. ಭಗವಂತನೇ, ನಿನ್ನ ಉಪಸ್ಥಿತಿಯಿಂದ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಶುಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಬಾಲಾನಾಂ ತು ಯಥಾ ಪಿತ್ರೋರುತ್ತಮಶ್ಲೋಕವರ್ತ್ಮನಾಮ್ । ಭೂತಾನಾಂ ದೇವಚರಿತಂ ದುಃಖಾಯ ಚ ಸುಖಾಯ ಚ
ಹೆಮ್ಮಕ್ಕು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಸುವಂತೆ, ದೇವರ ಚರಿತ್ರೆಗಳು ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದುಃಖವನ್ನೂ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಂತೋಷವನ್ನೂ ತರಬಹುದು.
ಸುಖಾಯೈವ ಹಿ ಸಾಧೂನಾಂ ತ್ವಾದೃಶಾಮಚ್ಯುತಾತ್ಮನಾಮ್ । ಭಜಂತಿ ಯೇ ಯಥಾ ದೇವಾನ್ದೇವಾ ಅಪಿ ತಥೈವ ತಾನ್
ಆದರೆ ನಿನ್ನಂಥ ಸದ್ಭಕ್ತರಿಗೆ, ಅಚ್ಯುತನಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ನೆಟ್ಟವರಿಗೆ, ಅದು ಸದಾ ಸುಖವನ್ನೇ ಕೊಡುತ್ತದೆ. ದೇವರನ್ನು ಹೇಗೆ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ದೇವತೆಗಳೂ ಅವರನ್ನೇ ಹಾಗೆ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಛಾಯೇವ ಕರ್ಮಸಚಿವಾಃ ಸಾಧವೋ ದೀನವತ್ಸಲಾಃ । ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ಭಗವನ್ಮಹ್ಯಂ ವೈಷ್ಣವಂ ಧರ್ಮಮಾದಿಶ
ಸಜ್ಜನರು ದುಃಖಿತರಿಗೆ ದಯಾಳು, ಯಾವಾಗಲೂ ನೆರವಿನಂತೆ ನೆರಳಾಗಿ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಭಗವಂತನೇ, ನನಗೆ ವೈಷ್ಣವ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸು.
ಯಸ್ಯೋಪದೇಶದಾನೇನ ಲಭತೇ ವೇದಜಂ ಫಲಮ್ । ನಾರದ ಉವಾಚ- ಸಾಧು ಪೃಷ್ಟಂ ಮಹೀಪಾಲ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಮತಾ ತ್ವಯಾ
ಅದರ ಉಪದೇಶದಿಂದ ವೇದಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ನೀನು ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ.
ಜಾನತಾ ಪರಮಂ ಧರ್ಮಮೇಕಂ ಮಾಧವಸೇವನಮ್ । ಯಸ್ಮಿನ್ನಾರಾಧಿತೇ ವಿಷ್ಣೌ ವಿಶ್ವಮಾರಾಧಿತಂ ಭವೇತ್
ಪರಮ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಮಾಧವನ ಸೇವೆ ಮಾತ್ರ. ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದರೆ, ಎಲ್ಲ ಜಗತ್ತನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸಿದಂತೆ.
ತುಷ್ಟೇ ಚರಾಚರಂ ತುಷ್ಟಂ ಸರ್ವದೇವಮಯೇ ಹರೌ । ಯಸ್ಯ ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರೇಣ ಮಹಾಪಾತಕಸಂಹತಿಃ
ಹರಿಯು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟರೆ, ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತು ಸಂತೋಷಪಡುವದು. ಅವನನ್ನು ನೆನೆಸಿದಷ್ಟೇ ದೊಡ್ಡ ಪಾಪಗಳ ಗುಚ್ಚವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ತತ್ಕ್ಷಣಾನ್ನಾಶಮಾಯಾತಿ ಸ ಸೇವ್ಯೋ ಹರಿರೇವ ಹಿ । ಕೋಽನು ರಾಜನ್ನಿಂದ್ರಿಯವಾನ್ಮುಕುಂದಚರಣಾಂಬುಜಮ್
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ. ಹರಿಯನ್ನೇ ಸೇವಿಸಬೇಕು. ರಾಜನೇ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿರುವವನು ಮುಕ್ತಿದಾತನ ಪಾದಾರವಿಂದವನ್ನು ಆರಾಧಿಸದೆ ಇರುತ್ತಾನೇ?
ನ ಭಜೇತ್ಸರ್ವತೋ ಮೃತ್ಯುರುಪಾಸ್ಯಮೃಷಿದೈವತೈಃ । ಶ್ರುತೋಽನು ಪಠಿತೋ ಧ್ಯಾತ ಆದೃತಶ್ಚಾನುಮೋದಿತಃ
ಮೃತ್ಯುವು ಸಮೀಪಿಸುತ್ತಿರುವ ಋಷಿ ದೇವತೆಗಳೂ ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಅವನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ, ಓದಿದರೂ, ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೂ, ಗೌರವಿಸಿದರೂ, ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೂ ಕೂಡ, ಅದು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಲೋಕದ್ವೇಷಿಯನ್ನೂ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.
ಸದ್ಯಃ ಪುನಾತಿ ಸದ್ಧರ್ಮೋ ವೀರೋ ವಿಶ್ವದ್ರುಹೋಽಪಿ ಹಿ । ಯೋಯಂ ಕಾರಣಕಾರ್ಯಾದಿ ಕಾರಣಸ್ಯಾಪಿ ಕಾರಣಮ್
ಈ ಭಗವಂತನೇ ಎಲ್ಲ ಕಾರಣಗಳ ಕಾರಣ, ಸೃಷ್ಟಿಯ ಮೂಲ, ಕಾರಣಕ್ಕೂ ಕಾರಣ.
ಅನನ್ಯಕಾರಣಂ ಯೋಗೀ ಜಗಜ್ಜೀವೋ ಜಗನ್ಮಯಃ । ಅಣುರ್ಬೃಹತ್ಕೃಶಃ ಸ್ಥೂಲೋ ನಿರ್ಗುಣೋ ಗುಣಭೃನ್ಮಹಾನ್
ಆ ಯೋಗಿಯೇ ಏಕಮಾತ್ರ ಕಾರಣ, ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು. ಅವನು ಸೂಕ್ಷ್ಮನೂ, ಮಹಾನೂ, ಸಣ್ಣನೂ, ದೊಡ್ಡನೂ, ಗುಣವಿಲ್ಲದವನೂ, ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನೂ, ಮಹಾತ್ಮನೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ.
ಅಜೋ ಜನ್ಮಲಯಾತೀತೋ ಧ್ಯಾತವ್ಯಃ ಸ ಹರಿಃ ಸದಾ । ಸಮ್ಯಗೇತದ್ವ್ಯವಸಿತಂ ಭವತಾ ಪುರುಷರ್ಷಭ
ಅವನು ಜನನ-ಮರಣಕ್ಕೆ ಅತೀತನಾದ ಅಜನು, ಸದಾ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕಾದ ಹರಿಯೇ. ಮಾನ್ಯನೇ, ನಿನ್ನ ನಿರ್ಧಾರ ಸರಿಯಾಗಿದೆ.
ಯತ್ಪೃಚ್ಛಸೇ ಭಾಗವತಾನ್ಧರ್ಮಾಂಸ್ತ್ವಂ ವಿಶ್ವಭಾವನಾನ್ । ಪ್ರಸಂಗೇನ ಸತಾಮಾತ್ಮಮನಃ ಶ್ರುತಿ ರಸಾಯನಾಃ
ನೀನು ಭಕ್ತರ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವರ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವೆ. ಅವು ಸದ್ಭಕ್ತರಿಗೆ ಮನಸ್ಸು-ಹೃದಯಕ್ಕೆ ಅಮೃತದಂತೆ ಇರುತ್ತವೆ.