ದಿಗ್ವಾಸಸಂ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಸೋಽತಿಹರ್ಷಮವಾಪ ಹ । ಸಂಭಾಷ್ಯ ಗೋಪತಿಂ ನಂದಮಾಹ ಸರ್ವಪ್ರಭುಪ್ರಿಯಃ
ಅವನಿಗೆ ದಿಕ್ಕುಗಳೇ ವಸ್ತ್ರವಾಗಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ನಾರದನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು; ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳ ಪ್ರಿಯನಾದ ನಂದನನ್ನು ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ನಾರಾಯಣಪರಾಣಾಂ ತು ಜೀವನಂ ಹ್ಯತಿದುರ್ಲಭಮ್ । ಅಸ್ಯ ಪ್ರಭಾವಮತುಲಂ ನ ಜಾನಂತೀಹ ಕೇಚನ
ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಭಕ್ತರಾಗಿರುವವರ ಜೀವನವು ಬಹಳ ಅಪರೂಪ; ಇಲ್ಲಿ ಯಾರಿಗೂ ಅವನ ಅಸಮಾನ ಶಕ್ತಿಯ ಅರಿವು ಇಲ್ಲ.
ಭವ ಬ್ರಹ್ಮಾದಯೋಽಪ್ಯಸ್ಮಿನ್ರತಿಂ ವಾಂಚ್ಛನ್ತಿ ಶಾಶ್ವತೀಮ್ । ಚರಿತಂ ಚಾಸ್ಯ ಬಾಲಸ್ಯ ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ಹರ್ಷಣಮ್
ಶಿವ, ಬ್ರಹ್ಮ ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳೂ ಈ ಮಗನ ಮೇಲೆ ಶಾಶ್ವತ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ; ಈ ಬಾಲಕನ ಚರಿತ್ರೆ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ.
ಮುದಾ ಗಾಯಂತಿ ಶೃಣ್ವಂತಿ ಚಾಭಿನಂದಂತಿ ತಾದೃಶಾಃ । ಅಸ್ಮಿಂಸ್ತವ ಸುತೇಽಚಿಂತ್ಯಪ್ರಭಾವೇ ಸ್ನಿಗ್ಧಮಾನಸಾಃ
ಅವನ ಅಚಿಂತ್ಯ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹಾಡುವವರು, ಆಲಿಸುವವರು ಮತ್ತು ಸಂತೋಷಪಡುವವರು ಇರುವರು.
ನರಾಃ ಸಂತಿ ನ ತೇಷಾಂ ವೈ ಭವಬಾಧಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಮುಂಚೇಹ ಪರಲೋಕೇಚ್ಛಾಃ ಸರ್ವಾ ಬಲ್ಲವಸತ್ತಮ
ಅಂತಹ ಭಕ್ತರಿಗೆ ಲೋಕದ ದುಃಖಗಳು ತಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಗೋಪಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನೀನು, ಪರಲೋಕದ ಆಸೆಗಳನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡು.
ಏಕಾಂತೇನೈಕಭಾವೇನ ಬಾಲೇಽಸ್ಮಿನ್ಪ್ರೀತಿಮಾಚರ । ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ನಂದಭವನಾನ್ನಿಷ್ಕ್ರಾಂತೋ ಮುನಿಪುಂಗವಃ
ಒಂದು ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ, ಏಕಾಗ್ರ ಭಾವದಿಂದ ಈ ಬಾಲಕನ ಮೇಲೆ ಪ್ರೀತಿ ಬೆಳೆಸು; ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ನಾರದನು ನಂದನ ಮನೆಯಿಂದ ಹೊರಟನು.
ತೇನಾರ್ಚಿತೋ ವಿಷ್ಣುಬುದ್ಧ್ಯಾ ಪ್ರಣಮ್ಯ ಚ ವಿಸರ್ಜಿತಃ । ಅಥಾಸೌ ಚಿಂತಯಾಮಾಸ ಮಹಾಭಾಗವತೋ ಮುನಿಃ
ವಿಷ್ಣುವಿನಂತೆ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ನಮಸ್ಕಾರ ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಅವನು ಬಿಡಲಾಯಿತು. ನಂತರ ಆ ಮಹಾಭಕ್ತ ಮಹರ್ಷಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಚಿಂತನೆಮಾಡಲು ಆರಂಭಿಸಿದನು.
ಅಸ್ಯ ಕಾಂತಾ ಭಗವತೀ ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ನಾರಾಯಣೇ ಹರೌ । ವಿಧಾಯ ಗೋಪಿಕಾರೂಪಂ ಕ್ರೀಡಾರ್ಥಂ ಶಾರ್ಙ್ಗಧನ್ವನಃ
ಈ ದೇವರ ಪ್ರಿಯವಾದ ಲಕ್ಷ್ಮೀ ದೇವಿ, ಕ್ರೀಡೆಯಿಗಾಗಿ ಗೋಪಿಕೆಯ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ, ಶಾರಂಗಧನುಧಾರಿ ನಾರಾಯಣನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದಾಳೆ.
ಅವಶ್ಯಮವತೀರ್ಣಾ ಸಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ತಾಮಹಂ ವಿಚಿನೋಮ್ಯದ್ಯ ಗೇಹೇಗೇಹೇ ವ್ರಜೌಕಸಾಮ್
ಅವಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ಇಳಿಯುತ್ತಾಳೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಇಂದು ನಾನು ವ್ರಜದ ಮನೆಯೆಲ್ಲಾ ಹುಡುಕಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಕಾಣಲು ಹೊರಡುತ್ತೇನೆ.
ವಿಮೃಶ್ಯೈವಂ ಮುನಿವರೋ ಗೇಹಾನಿ ವ್ರಜವಾಸಿನಾಮ್ । ಪ್ರವಿವೇಶಾತಿಥಿರ್ಭೂತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುಬುದ್ಧ್ಯಾ ಸುಪೂಜಿತಃ
ಹೀಗೆ ಯೋಚಿಸಿ, ಆ ಮಹರ್ಷಿ ವ್ರಜದ ನಿವಾಸಿಗಳ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಅತಿಥಿಯಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನಂತೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
ಸರ್ವೇಷಾಂ ಬಲ್ಲವಾದೀನಾಂ ರತಿಂ ನಂದಸುತೇ ಪರಾಮ್ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮುನಿವರಃ ಸರ್ವಾನ್ಮನಸಾ ಪ್ರಣನಾಮ ಹ
ಎಲ್ಲಾ ಗೋವಾಳರು ನಂದನಂದನನ ಮೇಲೆ ಅಪಾರ ಪ್ರೀತಿ ತೋರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹರ್ಷಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ಗೋಪಾಲಾನಾಂ ಗೃಹೇ ಬಾಲಾಂ ದದರ್ಶ ಶ್ವೇತರೂಪಿಣೀಮ್ । ಸ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತರ್ಕಯಾಮಾಸ ರಮಾ ಹ್ಯೇಷಾ ನ ಸಂಶಯಃ
ಒಬ್ಬ ಗೋವಾಳನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ, ಅವನು ಹಗುರವಾದ ಮೈಬಣ್ಣದ ಬಾಲಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡನು; ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಇವಳು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ರಮಾ, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ' ಎಂದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದನು.
ಪ್ರವಿವೇಶ ತತೋ ಧೀಮಾನ್ನಂದಸಖ್ಯುರ್ಮಹಾತ್ಮನಃ । ಕಸ್ಯಚಿದ್ಗೋಪವರ್ಯ್ಯಸ್ಯ ಭಾನುನಾಮ್ನೋ ಗೃಹಂ ಮಹತ್
ನಂತರ ಆ ಜ್ಞಾನಿ ನಂದನ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ಮಹಾತ್ಮ ಭಾನು ಎಂಬ ಗೋವಾಳನ ದೊಡ್ಡ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಅರ್ಚಿತೋ ವಿಧಿವತ್ತೇನ ಸೋಽಪ್ಯಪೃಚ್ಛನ್ಮಹಾಮನಾಃ । ಸಾಧೋ ತ್ವಮಸಿ ವಿಖ್ಯಾತೋ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠತಯಾ ಭುವಿ
ಅವನಿಂದ ವಿಧಿಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಆ ಮಹಾತ್ಮನು ಕೇಳಿದನು: 'ಸಾಧೋ, ನೀನು ಧರ್ಮದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗಿದ್ದೀಯೆ.'
ತವಾಹಂ ಧನಧಾನ್ಯಾದಿ ಸಮೃದ್ಧಿಂ ಸಂವಿಭಾವಯೇ । ಕಚ್ಚಿತ್ತೇ ಯೋಗ್ಯಃ ಪುತ್ರೋಽಸ್ತಿ ಕನ್ಯಾ ವಾ ಶುಭಲಕ್ಷಣಾ
ನಾನು ನಿನಗೆ ಧನ, ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಸಮೃದ್ಧಿಯನ್ನು ಆಶೀರ್ವದಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಿನ್ನ ಬಳಿ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಮಗನೋ ಅಥವಾ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿರುವ ಮಗಳೋ ಇದ್ದಾಳೆ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸು.
ಯತಸ್ತೇ ಕೀರ್ತಿರಖಿಲಂ ಲೋಕಂ ವ್ಯಾಪ್ಯ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ಮುನಿವರ್ಯ್ಯೇಣ ಭಾನುರಾನೀಯ ಪುತ್ರಕಮ್
ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿ ಎಲ್ಲ ಲೋಕದಲ್ಲಿಯೂ ಹರಡುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮಹರ್ಷಿಯು ಹೇಳಿದಾಗ, ಭಾನು ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕರೆತಂದನು.
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿನಂ ದೃಪ್ತಂ ನಾರದಾಯಾಭ್ಯವಾದಯತ್ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮುನಿವರಸ್ತಂ ತು ರೂಪೇಣಾಪ್ರತಿಮಂ ಭುವಿ
ಅತೀ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನೂ, ಗರ್ವಿತನೂ ಆದ ಮಗನೊಂದಿಗೆ ನಾರದರಿಗೆ ಭಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು; ಆ ಮಹರ್ಷಿ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಅವನಂತೆ ಸುಂದರನೊಬ್ಬನೂ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
ಪದ್ಮಪತ್ರವಿಶಾಲಾಕ್ಷಂ ಸುಗ್ರೀವಂ ಸುಂದರಭ್ರುವಮ್ । ಚಾರುದಂತಂ ಚಾರುಕರ್ಣಂ ಸರ್ವಾವಯವಸುಂದರಮ್
ಅವನಿಗೆ ಕಮಲದ ಹೂವಿನಂತೆ ವಿಶಾಲವಾದ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಸುಂದರವಾದ ಕಂಠ, ಆಕರ್ಷಕ ಭ್ರೂಗಳು, ಚಂದದ ಹಲ್ಲುಗಳು, ಸುಂದರ ಕಿವಿಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಅಂಗಗಳೂ ಮಧುರವಾಗಿದ್ದವು.
ತಂ ಸಮಾಶ್ಲಿಷ್ಯ ಬಾಹುಭ್ಯಾಂ ಸ್ನೇಹಾಶ್ರೂಣಿ ವಿಮುಚ್ಯ ಚ । ತತಃ ಸ ಗದ್ಗದ ಪ್ರಾಹ ಪ್ರಣಯೇನ ಮಹಾಮುನಿಃ
ಅವನನ್ನು ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ಸುರಿಸಿ, ನಂತರ ಆ ಮಹರ್ಷಿ ಪ್ರೇಮಭಾವದಿಂದ ಗದ್ಗದಿತ ಸ್ವರದಲ್ಲಿ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ನಾರದ ಉವಾಚ-। ಅಯಂ ಶಿಶುಸ್ತೇ ಭವಿತಾ ಸುಸಖಾ ರಾಮಕೃಷ್ಣಯೋಃ । ವಿಹರಿಷ್ಯತಿ ತಾಭ್ಯಾಂ ಚ ರಾತ್ರಿಂದಿವಮತಂದ್ರಿತಃ
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: 'ನಿನ್ನ ಈ ಮಗನು ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯ ಸ್ನೇಹಿತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ದಿನವೂ ರಾತ್ರಿ ಕೂಡಾ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಾನೆ.'
ತತ ಆಭಾಷ್ಯ ತಂ ಗೋಪಪ್ರವರಂ ಮುನಿಪುಂಗವಃ । ಯದಾ ಗಂತುಂ ಮನಶ್ಚಕ್ರೇ ತತ್ರೈವಂ ಭಾನುರಬ್ರವೀತ್
ಆ ಮಹರ್ಷಿಯು ಆ ಗೌರವಾನ್ವಿತ ಗೋವಾಳನೊಂದಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಹೊರಡುವೆನೆಂದು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿದಾಗ, ಭಾನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:
ಏಕಾಸ್ತಿ ಪುತ್ರಿಕಾ ದೇವ ದೇವಪತ್ನ್ಯುಪಮಾ ಮಮ । ಕನೀಯಸೀ ಶಿಶೋರಸ್ಯ ಜಡಾಂಧಬಧಿರಾಕೃತಿಃ
ದೇವರೆ, ನನ್ನ ಬಳಿ ಒಬ್ಬ ಮಗಳು ಇದ್ದಾಳೆ; ಅವಳು ದೇವಪತ್ನಿಯರಿಗೆ ಸಮಾನಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಈ ಮಗನಿಗಿಂತ ಚಿಕ್ಕವಳಾದರೂ, ಅವಳು ಮೂಢಳಂತೆ, ಕುರುಡಳಂತೆ, ಕಿವಿಯಿಲ್ಲದವಳಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ.
ಉತ್ಸಾಹಾದ್ವೃದ್ಧಯೇ ಯಾಚೇ ತ್ವಾಂ ವರಂ ಭಗವತ್ತಮ । ಪ್ರಸನ್ನದೃಷ್ಟಿಮಾತ್ರೇಣ ಸುಸ್ಥಿರಾಂ ಕುರು ಬಾಲಿಕಾಮ್
ಅವಳ ಬೆಳವಣಿಗೆಯ ಆಶಯದಿಂದ, ಭಗವಂತನೇ, ನಿನಗೆ ಒಂದು ವರವನ್ನು ಬೇಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ; ನೀನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿದರೆ, ಆ ಬಾಲಿಕೆಯನ್ನು ಸುಸ್ಥಿರಳನ್ನಾಗಿ ಮಾಡು.
ಶ್ರುತ್ವೈವಂ ನಾರದೋ ವಾಕ್ಯಂ ಕೌತುಕಾಕೃಷ್ಟಮಾನಸಃ । ಅಥ ಪ್ರವಿಶ್ಯ ಭವನಂ ಲುಠಂತೀಂ ಭೂತಲೇ ಸುತಾಮ್
ಇಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ನಾರದನು ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಆಕರ್ಷಿತನಾಗಿ, ಆ ಮನೆಯೊಳಗೆ ಹೋಗಿ, ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಉರುಳುತ್ತಿರುವ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಕಂಡನು.
ಉತ್ಥಾಪ್ಯಾಂಕೇ ನಿಧಾಯಾತಿಸ್ನೇಹವಿಹ್ವಲಮಾನಸಃ । ಭಾನುರಪ್ಯಾಯಯೌ ಭಕ್ತಿನಮ್ರೋ ಮುನಿವರಾಂತಿಕಮ್
ಅವನು ಆಕೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ತನ್ನ ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಕೂಡಿ, ಹೃದಯ ತುಂಬು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಭಾವವಶನಾಗಿ, ಭಾನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಮಿಸಿ ಮಹರ್ಷಿಯವರ ಬಳಿಗೆ ಹತ್ತಿರ ಹೋದನು.
ಅಥ ಭಾಗವತಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯಾತಿಪ್ರಿಯೋ ಮುನಿಃ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಸ್ಯಾಃ ಪರಂ ರೂಪಮದೃಷ್ಟಾಶ್ರುತಮದ್ಭುತಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರಿಯನಾದ ಮಹರ್ಷಿಯವರು, ಆಕೆಯ ಅದ್ಭುತವಾದ ರೂಪವನ್ನು—ಇನ್ನೂ ಯಾರೂ ನೋಡದ, ಕೇಳದ, ಆಶ್ಚರ್ಯಕರವಾದುದನ್ನು—ನೋಡಿದರು.
ಅಭೂತ್ಪೂರ್ವಸಮಂ ಮುಗ್ಧೋ ಹರಿಪ್ರೇಮಾ ಮಹಾಮುನಿಃ । ವಿಗಾಹ್ಯ ಪರಮಾನಂದಸಿಂಧುಮೇಕರಸಾಯನಮ್
ಹರಿಯ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ಪರಮಾನಂದದ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಒಗ್ಗಿ, ಆ ಮಹಾಮುನಿ ಹಿಂದಿನಂತೆ ಮಂತ್ರಮುಗ್ಧನಾದನು.
ಮುಹೂರ್ತ್ತದ್ವಿತಯಂ ತತ್ರ ಮುನಿರಾಸೀಚ್ಛಿಲೋಪಮಃ । ಮುನೀಂದ್ರಃ ಪ್ರತಿಬುದ್ಧಸ್ತು ಶನೈರುನ್ಮೀಲ್ಯ ಲೋಚನೇ
ಎರಡು ಕ್ಷಣಗಳ ಕಾಲ ಆ ಮುನಿಯವರು ಕಲ್ಲಿನಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ಕುಳಿತಿದ್ದರು; ನಂತರ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನು ಜಾಗೃತನಾಗಿ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಣ್ಣು ತೆರೆದನು.
ಮಹಾವಿಸ್ಮಯಮಾಪನ್ನಸ್ತೂಷ್ಣೀಮೇವ ಸ್ಥಿತೋಽಭವತ್ । ಅಂತರ್ಹೃದಿ ಮಹಾಬುದ್ಧಿರೇವಮೇವಂ ವ್ಯಚಿಂತಯತ್
ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅವನು ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಉಳಿದನು; ಆ ಮಹಾಜ್ಞಾನಿ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಚಿಂತನೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ಭ್ರಾಂತಂ ಸರ್ವೇಷು ಲೋಕೇಷು ಮಯಾ ಸ್ವಚ್ಛಂದಚಾರಿಣಾ । ಅಸ್ಯಾ ರೂಪೇಣ ಸದೃಶೀ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನೈವ ಚ ಕುತ್ರಚಿತ್
ನಾನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸಿದ್ದೇನೆ, ಆದರೆ ಈ ಆಕೆಯ ರೂಪಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಾದವರನ್ನು ಎಲ್ಲಿಯೂ ನೋಡಿಲ್ಲ.