ವಾಲ್ಮೀಕಿಂ ಮಾಂ ವಿಜಾನೀಹಿ ಪಿತುಸ್ತವ ಗುರುಂ ಮುನಿಮ್ । ದುಃಖಂ ಮಾ ಕುರು ವೈದೇಹಿ ಹ್ಯಾಗಚ್ಛ ಮಮ ಚಾಶ್ರಮಮ್
'ಜಾನಕಿ, ನಾನು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಗುರುವಾದ ವಾಲ್ಮೀಕಿಯೆಂದು ಅರಿತುಕೋ. ವೈದೇಹಿ, ದುಃಖಪಡಬೇಡ; ಬಾ ನನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ.'
ಭಿನ್ನಸ್ಥಾನೇ ಪಿತುರ್ಗೇಹಂ ಜಾನೀಹಿ ಪತಿದೇವತೇ । ಈದೃಶೇ ಕರ್ಮಣಿ ಮಮ ರೋಷೋಸ್ತ್ವೇವ ಮಹೀಪತೇಃ
'ಪತಿವ್ರತೆ, ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ಮನೆ ಬೇರೆ ಊರಿನಲ್ಲಿ ಇದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದುಕೋ. ಈ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ರಾಜನೇ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.'
ಏವಂ ವಚಃ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಜಾನಕೀ ಪತಿದೇವತಾ । ದುಃಖಪೂರ್ಣಾಶ್ರುವದನಾ ಕಿಂಚಿತ್ಸುಖಮವಾಪ ಸಾ
ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಪತಿಗೆ ಭಕ್ತಿಯಾದ ಜಾನಕಿ, ದುಃಖದಿಂದ ಕಣ್ಣೀರು ತುಂಬಿದ ಮುಖವಿಟ್ಟು, ಸ್ವಲ್ಪ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದಳು.
ಶೇಷ ಉವಾಚ। ವಾಲ್ಮೀಕಿಃ ಸಾಂತ್ವಯಿತ್ವೈನಾಂ ದುಃಖಪೂರಾಕುಲೇಕ್ಷಣಾಮ್ । ನಿನಾಯ ಸ್ವಾಶ್ರಮಂ ಪುಣ್ಯಂ ತಾಪಸೀವೃನ್ದಪೂರಿತಮ್
ಶೇಷನು ಹೇಳಿದನು: ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ದುಃಖ ತುಂಬಿದ್ದ ಆಕೆಯನ್ನು ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ತಪಸ್ವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ತನ್ನ ಪವಿತ್ರ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋದರು.
ಸಾ ಗಚ್ಛಂತೀ ಪೃಷ್ಠತೋಽಸ್ಯ ವಾಲ್ಮೀಕೇಸ್ತಪಸಾಂ ನಿಧೇಃ । ರರಾಜೇಂದೋಃ ಪೃಷ್ಠತೋ ವೈ ತಾರಕೇವ ಮನೋಹರಾ
ತಪಸ್ಸಿನ ನಿಧಿಯಾದ ವಾಲ್ಮೀಕಿಯವರ ಹಿಂದೆ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಆಕೆಯು, ಚಂದ್ರನ ಹಿಂದೆ ನಡೆಯುವ ತಾರೆಯಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸಿದಳು.
ವಾಲ್ಮೀಕಿಃ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಚ ಸ್ವೀಯಮಾಶ್ರಮಂ ಮುನಿಪೂರಿತಮ್ । ತಾಪಸೀಃ ಪ್ರತಿಸಂಚಖ್ಯೌ ಜಾನಕೀಂ ಸ್ವಾಶ್ರಮಂ ಗತಾಮ್
ವಾಲ್ಮೀಕಿ ತಮ್ಮ ತಪಸ್ವಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆಶ್ರಮವನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ, ಜಾನಕಿ ತನ್ನ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದಾಳೆ ಎಂದು ತಪಸ್ವಿನಿಯರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದರು.
ವೈದೇಹೀ ತಾಪಸೀಃ ಸರ್ವಾ ನಮಶ್ಚಕ್ರೇ ಮಹಾಮನಾಃ । ಪರಸ್ಪರಂ ಪ್ರಹೃಷಿತಾಃ ಪರಿರಂಭಂ ಸಮಾಚರನ್
ವೈದೇಹಿ, ಮಹಾ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಎಲ್ಲಾ ತಪಸ್ವಿನಿಯರಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಳು; ಅವರೆಲ್ಲರು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು.
ವಾಲ್ಮೀಕಿರ್ನಿಜಶಿಷ್ಯಾನ್ಸ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ತಪೋನಿಧಿಃ । ರಚ್ಯತಾಂ ಬತ ಜಾನಕ್ಯಾಃ ಪರ್ಣಶಾಲಾ ಮನೋರಮಾ
ತಪಸ್ಸಿನ ನಿಧಿಯಾದ ವಾಲ್ಮೀಕಿ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಜಾನಕಿಗಾಗಿ ಸುಂದರವಾದ ಎಲೆಗಳ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿರಿ.'
ಇತ್ಯುಕ್ತಂ ವಾಕ್ಯಮಾಕರ್ಣ್ಯ ವಾಲ್ಮೀಕೇಃ ಸುಮನೋರಮಮ್ । ವ್ಯರಚನ್ಪತ್ರಕೈಃ ಶಾಲಾಂ ದಾರುಭಿಃ ಸುಮನೋಹರಾಮ್
ವಾಲ್ಮೀಕಿಯವರ ಈ ಸುಂದರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವರು ಎಲೆ ಮತ್ತು ಮರದ ಕೊಂಬುಗಳಿಂದ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ಮನೆ ಕಟ್ಟಿದರು.
ತತ್ರಾವಸದ್ಧಿ ವೈದೇಹೀ ಪತಿವ್ರತಪರಾಯಣಾ । ವಾಲ್ಮೀಕೇಃ ಪರಿಚರ್ಯಾಂ ಚ ಕುರ್ವಂತೀ ಫಲಭಕ್ಷಿಕಾ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಪತಿವ್ರತೆ ವೈದೇಹಿ ವಾಸಮಾಡುತ್ತಾ, ವಾಲ್ಮೀಕಿಗೆ ಸೇವೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಹಣ್ಣು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ದಿನಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಜಪಂತೀ ರಾಮರಾಮೇತಿ ಮನಸಾ ವಚಸಾ ಸ್ವಯಮ್ । ನಿನಾಯ ದಿವಸಾಂಸ್ತತ್ರ ಜಾನಕೀ ಪತಿದೇವತಾ
ಪತಿಗೆ ಭಕ್ತೆಯಾದ ಜಾನಕೀ, ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿಯೂ ಬಾಯಲ್ಲಿಯೂ 'ರಾಮ ರಾಮ' ಎಂಬ ಜಪ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಆ ದಿನಗಳನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಕಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಳು.
ಕಾಲೇ ಸಾಸೂತ ಪೂತ್ರೌ ದ್ವೌ ಮನೋಹರವಪುರ್ಧರೌ । ರಾಮಚಂದ್ರ ಪ್ರತಿನಿಧೀ ಹ್ಯಶ್ವಿನಾವಿವ ಜಾನಕೀ
ಸಮಯ ಬಂದಾಗ, ಜಾನಕಿಗೆ ಇಬ್ಬರು ಸುಂದರವಾದ ಮಕ್ಕಳಾಗಿದರು. ಅವರು ರಾಮನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳಂತೆ, ಅಶ್ವಿನೀ ದೇವತೆಗಳಂತಿದ್ದರು.
ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ತು ಮುನಿರ್ಹೃಷ್ಟೋ ಜಾನಕ್ಯಾಃ ಪುತ್ರಸಂಭವಮ್ । ಚಕಾರ ಜಾತಕರ್ಮಾದಿ ಸಂಸ್ಕಾರಾನ್ಮಂತ್ರವಿತ್ತಮಃ
ಜಾನಕಿಯ ಮಕ್ಕಳಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮಂತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ನಿಪುಣನಾದ ಮುನಿಯು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು, ಜನನಾದಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ಕುಶೈರ್ಲವೈಶ್ಚ ವಾಲ್ಮೀಕಿರ್ಮುನಿಃ ಕರ್ಮಾಣಿ ಚಾಚರತ್ । ತನ್ನಾಮ್ನಾ ಪುತ್ರಯೋರಾಖ್ಯಾ ಕುಶೋ ಲವ ಇತಿ ಸ್ಫುಟಾ
ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಮುನಿಯು ಕುಶ ಮತ್ತು ಲವ ಎಂಬ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ವಿಧಿವತ್ತಾಗಿ ಕರ್ಮಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು. ಅವರ ಹೆಸರುಗಳನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕುಶ ಮತ್ತು ಲವ ಎಂದು ಇಡಲಾಯಿತು.
ವಾಲ್ಮೀಕಿರ್ಯತ್ರ ವಿರಜಾ ಮಂಗಲಂ ತದ್ಯಥಾಚರತ್ । ಅತ್ಯಂತಂ ಹೃಷ್ಟಚಿತ್ತಾ ಸಾ ಬಭೂವ ಕಮಲೇಕ್ಷಣಾ
ವಾಲ್ಮೀಕಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಶುಭಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದಾಗ, ಕಮಲದಂತಹ ಕಣ್ಣುಗಳಿದ್ದ ಆಕೆ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡಳು.
ತದ್ದಿನೇ ಲವಣಂ ಹತ್ವಾ ಶತ್ರುಘ್ನಃ ಸ್ವಲ್ಪಸೈನಿಕಃ । ಆಗಮಚ್ಚಾಶ್ರಮೇ ಚಾಸ್ಯ ವಾಲ್ಮೀಕೇರ್ನಿಶಿ ಶೋಭನೇ
ಆ ದಿನ, ಸ್ವಲ್ಪ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಲವಣನನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿ, ಶತ್ರುಘ್ನನು ರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ಸುಂದರ ಆಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
ತದಾ ವಾಲ್ಮೀಕಿನಾ ಶಿಷ್ಟಃ ಶತ್ರುಘ್ನೋ ರಘುನಾಯಕಮ್ । ಮಾ ಶಂಸ ಜಾನಕೀಪುತ್ರೌ ಕಥಯಿಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ಪುರಃ
ಆಗ ವಾಲ್ಮೀಕಿಯ ಉಪದೇಶದಿಂದ, ರಘುವಂಶದ ನಾಯಕ ಶತ್ರುಘ್ನನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಜಾನಕಿಯ ಮಕ್ಕಳ ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳಬೇಡ, ನಾನು ಸ್ವತಃ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.'
ಜಾನಕೀಪುತ್ರಕೌ ತತ್ರ ವವೃಧಾತೇ ಮನೋರಮೌ । ಕಂದಮೂಲಫಲೈಃ ಪುಷ್ಟೌ ವ್ಯದಧಾದುನ್ಮದೌ ವರೌ
ಅಲ್ಲಿ ಜಾನಕಿಯ ಆ ಮನೋಹರವಾದ ಮಕ್ಕಳು, ಕಂದ, ಮೂಲ, ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಪೋಷಿತರಾಗಿ, ಬಲಿಷ್ಠರೂ, ಶ್ರೇಷ್ಠರೂ ಆಗಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಉಗ್ರರೂ ಆಗಿ ಬೆಳೆದರು.
ಶುಕ್ಲಪ್ರತಿಪದಾಯಾಶ್ಚ ಶಶೀವ ಸುಮನೋಹರೌ । ಕಾಲೇನ ಸಂಸ್ಕೃತೌ ಜಾತಾವುಪನೀತೌ ಮನೋಹರೌ
ಚಂದ್ರನಂತೆ ಕಂಗೊಳಿಸುವ ಆ ಇಬ್ಬರು ಸುಂದರ ಮಕ್ಕಳು, ಶುಕ್ಲ ಪ್ರತಿಪದೆಯಂದು ಕಾಲಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ಪಡೆದು, ಉಪನಯನವೂ ಆಗಿದರು.
ಉಪನೀಯಮುನಿರ್ವೇದಂ ಸಾಂಗಮಧ್ಯಾಪಯತ್ಸುತೌ । ಸರಹಸ್ಯಂ ಧನುರ್ವೇದಂ ರಾಮಾಯಣಮಪಾಠಯತ್
ಮುನಿಯು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಉಪನಯನ ಮಾಡಿ, ವೇದ ಮತ್ತು ಅದರ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಕಲಿಸಿ, ಗುಪ್ತವಾದ ಧನುರ್ವೇದ ಮತ್ತು ರಾಮಾಯಣವನ್ನು ಕೂಡ ಪಾಠ ಮಾಡಿಸಿದನು.
ವಾಲ್ಮೀಕಿನಾ ಚ ಧನುಷೀ ದತ್ತೇ ಸ್ವರ್ಣಸುಭೂಷಿತೇ । ಅಭೇದ್ಯೇ ಸಗುಣೇ ಶ್ರೇಷ್ಠೇ ವೈರಿವೃಂದವಿದಾರಣೇ
ವಾಲ್ಮೀಕಿಯು ಅವರಿಗೆ ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರವಿರುವ, ಮುರಿಯಲಾಗದ, ಅತ್ಯುತ್ತಮ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವಂತಹ ಧನುಸ್ಸುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ಇಷುಧೀ ಬಾಣಸಂಪೂರ್ಣೌ ಅಕ್ಷಯೇ ಕರವಾಲಕೇ । ಚರ್ಮಾಣ್ಯಭೇದ್ಯಾನಿ ದದೌ ಜಾನಕ್ಯಾತ್ಮಜಯೋಸ್ತದಾ
ಅವರುಗೆ ಮುನಿಯು, ಎಂದಿಗೂ ಮುಗಿಯದ ಬಾಣಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ತೊಟ್ಟಿಲುಗಳು, ಕೈಕವಚಗಳು ಮತ್ತು ಭೇದಿಸಲಾಗದ ಢಾಲುಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.
ಧನುರ್ಧರೌ ಧನುರ್ವೇದಪಾರಗಾವಾಶ್ರಮೇ ಮುದಾ । ಚರಂತೌ ತತ್ರ ರೇಜಾತೇ ಅಶ್ವಿನಾವಿವ ಶೋಭನೌ
ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದು, ಧನುರ್ವೇದದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯ ಹೊಂದಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು, ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾ, ಅಶ್ವಿನೀ ದೇವತೆಗಳಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಜಾನಕೀ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಪುತ್ರೌ ದ್ವೌ ಖಡ್ಗಚರ್ಮಧರೌ ವರೌ । ಪರಮಂ ಹರ್ಷಮಾಪನ್ನಾ ವಿರಹೋದ್ಭವಮತ್ಯಜತ್
ಜಾನಕೀ ತನ್ನ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಖಡ್ಗ ಮತ್ತು ಢಾಲು ಹಿಡಿದು ಶ್ರೇಷ್ಠರಾಗಿ ನೋಡಿದಾಗ, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಪಡೆದು, ವಿಯೋಗದಿಂದ ಉಂಟಾದ ದುಃಖವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು.
ಏಷ ತೇ ಕಥಿತೋ ವಿಪ್ರ ಜಾನಕ್ಯಾಃ ಪುತ್ರಸಂಭವಃ । ಅತಃ ಶೃಣುಷ್ವ ಯದ್ವೃತ್ತಂ ವೀರಬಾಹುವಿಕೃಂತನಮ್
ಹೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಜಾನಕಿಯ ಮಕ್ಕಳ ಜನನವನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಿದೆನು; ಈಗ ವೀರಬಾಹುವಿನ ಮಾಡಿದ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಕೇಳು.
ಶೇಷ ಉವಾಚ। ಶತ್ರುಘ್ನೋ ನಿಜವೀರಾಣಾಂ ಛಿನ್ನಾನ್ಬಾಹೂನ್ನಿರೀಕ್ಷಯನ್ । ಉವಾಚ ತಾನ್ಸುಕುಪಿತೋ ರೋಷಸಂದಂಶಿತಾಧರಃ
ಶೇಷನು ಹೇಳಿದನು: ತನ್ನ ಯೋಧರ ಕೈಗಳು ಕಡಿದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶತ್ರುಘ್ನನು ತುಂಬಾ ಕೋಪಗೊಂಡು, ರೋಷದಿಂದ ತುಟಿಗಳು ಕಂಪಿಸುತ್ತಾ ಅವರೊಡನೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಕೇನ ವೀರೇಣ ವೋ ಬಾಹುಕೃಂತನಂ ಸಮಕಾರಿ ಭೋಃ । ತಸ್ಯಾಹಂ ಬಾಹೂ ಕೃಂತಾಮಿ ದೇವಗುಪ್ತಸ್ಯ ವೈ ಭಟಾಃ
'ಯಾರು ನಿಮ್ಮ ಕೈಗಳನ್ನು ಕಡಿದನು? ಆ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯು ಯಾರು? ದೇವತೆಗಳು ರಕ್ಷಿಸಿದರೂ, ನಾನು ಅವನ ಕೈಗಳನ್ನು ಕಡಿದು ಬಿಡುತ್ತೇನೆ.'
ನ ಜಾನಾತಿ ಮಹಾಮೂಢೋ ರಾಮಚಂದ್ರ ಬಲಂ ಮಹತ್ । ಇದಾನೀಂ ದರ್ಶಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಪರಾಕ್ರಾಂತ್ಯಾ ಬಲಂ ಸ್ವಕಮ್
'ಆ ಮೂಢನು ರಾಮಚಂದ್ರನ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ. ಈಗ ನಾನು ನನ್ನ ಶೌರ್ಯದಿಂದ ನನ್ನ ಬಲವನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ.'
ಸ ಕುತ್ರ ವರ್ತತೇ ವೀರೋ ಹಯಃ ಕುತ್ರ ಮನೋರಮಃ । ಕೋ ವಾಽಗೃಹ್ಣಾತ್ಸುಪ್ತಸರ್ಪಾನ್ಮೂಢೋ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪರಾಕ್ರಮಮ್
ಆ ವೀರನು ಎಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ? ಆ ಸುಂದರ ಕುದುರೆ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಅದರ ಶಕ್ತಿಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಯಾರು ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ಹಾವುಗಳನ್ನು ಮೂರ್ಖನಂತೆ ಹಿಡಿಯಲು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ?
ಇತಿ ತೇ ಕಥಿತಾ ವೀರಾ ವಿಸ್ಮಿತಾ ದುಃಖಿತಾ ಭೃಶಮ್ । ರಾಮಚಂದ್ರ ಪ್ರತಿನಿಧಿಂ ಬಾಲಕಂ ಸಮಶಂಸತ
ಹೀಗೆ ಆ ವೀರರು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಬಹಳ ದುಃಖದಿಂದ, ಆ ಬಾಲಕನನ್ನು ರಾಮಚಂದ್ರನ ಪ್ರತಿನಿಧಿಯೆಂದು ಹೇಳಿದರು.