ಕಂಕಣಸ್ವರಶೋಭಾಢ್ಯಾ ಕರ್ಪೂರಾಗರುಧೂಪಿತಾ । ಕಾಂತಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಚಲನ್ನೇತ್ರಾ ಕಾಮರೂಪಮವೋಚತ
ಕಂಕಣದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಕರ್ಪೂರ ಮತ್ತು ಅಗರು ಧೂಪದಿಂದ ಸುಗಂಧವಾಗಿದ್ದ ಆಕೆ, ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಾಮಭಾವದಿಂದ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯಕರನನ್ನು ನೋಡಿ ಹೀಗೆಂದಳು.
ನಾಥ ತ್ವಂ ತಾದೃಶೋ ಮಹ್ಯಂ ಭಾಸಿ ಯಾದೃಗ್ರಘೋಃ ಪತಿಃ । ಅತ್ಯಂತಂ ಸುಂದರತರಂ ವಪುರ್ಬಿಭ್ರತ್ಸುಕೋಮಲಮ್
ನಾಥಾ, ನೀನು ನನಗೆ ರಘುವಂಶದ ಒಡೆಯನಂತೆ ಕಾಣುತ್ತೀಯೆ. ನಿನ್ನ ರೂಪ ಬಹಳ ಸುಂದರವಾಗಿದ್ದು, ತುಂಬಾ ಮೃದುವಾಗಿದೆ.
ಪದ್ಮಪ್ರಾಂತಂ ನೇತ್ರಯುಗ್ಮಂ ವಕ್ಷೋ ಮೋಹನವಿಸ್ತೃತಮ್ । ಭುಜೌ ಚ ಸಾಂಗದೌ ಬಿಭ್ರತ್ಸಾಕ್ಷಾದ್ರಾಮ ಇವಾಸಿ ಮೇ
ಪದ್ಮದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳು, ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ವಿಶಾಲವಾದ ಎದೆ, ಬಲವಾದ ಕೈಗಳು – ನೀನು ನನಗೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ರಾಮನಂತೆಯೇ ಕಾಣಿಸುತ್ತೀಯೆ.
ಇತಿ ವಾಕ್ಯಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಕಾಂತಾಯಾಃ ಸುಮನೋಹರಮ್ । ಉವಾಚ ನೇತ್ರಯೋಃ ಪ್ರಾಂತಂ ನರ್ತಯನ್ಕಾಮಸುಂದರಃ
ಪ್ರಿಯೆಯ ಮನಮೋಹಕವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಆ ಸುಂದರನು, ತನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳ ಕೋನದಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಾ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಶೃಣು ಕಾಂತೇ ತ್ವಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಸಾಧ್ವ್ಯಾ ತು ಸುಮನೋಹರಮ್ । ಪತಿವ್ರತಾನಾಂ ತದ್ಯೋಗ್ಯಂ ಸ್ವಕಾಂತೋ ರಾಮ ಏವ ಹಿ
ಪ್ರಿಯೆ, ನೀನು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ತುಂಬಾ ಮನಮೋಹಕವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಸತಿ ಸ್ತ್ರೀಯರಿಗೆ ಯೋಗ್ಯವಾಗಿದೆ. ಪತಿವ್ರತೆಗಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಗಂಡನೇ ರಾಮನು.
ಪರಂ ಕ್ವಾಹಂ ಮಂದಭಾಗ್ಯಃ ಕ್ವ ರಾಮೋ ಭಾಗ್ಯವಾನ್ಮಹಾನ್ । ಕ್ವ ಚಾಹಂ ಕೀಟವತ್ತುಚ್ಛಃ ಕ್ವ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಸುರಾರ್ಚಿತಃ
ಆದರೆ ನಾನು ದುರ್ಭಾಗ್ಯವಂತನು, ಅಲ್ಪನಾದವನು; ರಾಮನು ಮಹಾ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಮಹಾನ್. ನಾನು ಕೀಟದಂತೆ ತಿರಸ್ಕೃತನು, ಅವನು ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಪೂಜಿತನು.
ಖದ್ಯೋತಃ ಕ್ವ ನಭೋರತ್ನಂ ಶಲಭಃ ಕ್ವ ನು ಪಾಮರಃ । ಗಜಾರಿಃ ಕ್ವ ಮೃಗೇಂದ್ರೋಽಸೌ ಶಶಕಃ ಕ್ವ ನು ಮಂದಧೀಃ
ಕಾಡುಹುಳಿಯು ಎಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದ ಮುತ್ತು ಎಲ್ಲಿ? ಪಟಂಗವು ಎಲ್ಲಿ, ಗಜದ ಶತ್ರುವಾದ ಮೃಗರಾಜನು ಎಲ್ಲಿ? ನಿಧಾನ ಚಿಂತನೆಯ ಮೊಲ ಎಲ್ಲಿ?
ಕ್ವ ಚ ಸಾ ಜಾಹ್ನವೀ ದೇವೀ ಕ್ವ ರಥ್ಯಾ ಜಲಮುತ್ಪಥಮ್ । ಕ್ವ ಮೇರುಃ ಸುರಸಂವಾಸಃ ಕ್ವ ಗುಂಜಾಪುಂಜಕೋಲ್ಪಕಃ
ಆ ದೇವಿಯಾದ ಗಂಗೆಯು ಎಲ್ಲಿ, ಬೀದಿಯ ಪೈಪೋಟಿ ನೀರು ಎಲ್ಲಿ? ದೇವತೆಗಳ ನಿವಾಸವಾದ ಮೇರುಪರ್ವತ ಎಲ್ಲಿ, ಗುಂಜ ಬೀಜಗಳ ಗುಡ್ಡ ಎಲ್ಲಿ?
ತಥಾಹಂ ಕ್ವ ಕ್ವ ರಾಮೋಽಸೌ ಯತ್ಪಾದರಜಸಾಂಗನಾ । ಶಿಲೀಭೂತಾ ಕ್ಷಣಾಜ್ಜಾತಾ ಬ್ರಹ್ಮಮೋಹನರೂಪಧೃಕ್
ಹಾಗೆ ನೋಡಿದರೆ, ನಾನು ಎಲ್ಲಿ, ಆ ರಾಮನು ಎಲ್ಲಿ? ಅವನ ಪಾದಧೂಳಿ ನನ್ನ ದೇಹಕ್ಕೆ ತಾಗಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾನು ಶಿಲೆಯಾಗಿ, ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ಅರ್ಥವಾಗದ ರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದೆನು.
ಇತಿ ವಾಕ್ಯಂ ಪ್ರಬ್ರುವಾಣಂ ಪರಿರೇಭೇ ನಿಜಂ ಪತಿಮ್ । ಜಾತಕಾಮಾ ಹೃತಪ್ರೇಮ್ಣಾ ನರ್ತಿತ ಭ್ರೂ ಧನುರ್ಧರಾ
ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಾ, ಅವಳು ತನ್ನ ಗಂಡನನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡಳು; ಆಕೆಯ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಾಮನೆ ಮೂಡಿತು, ಪ್ರೀತಿ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು, ಭುಜದಂತೆ ಬಾಗಿದ ಭ್ರೂಗಳು ನೃತ್ಯಿಸಿದವು.
ಇತ್ಯಾದಿ ವಾಕ್ಯಂ ಸಂಶ್ರುತ್ಯ ಗತಶ್ಚಾನ್ಯನಿವೇಶನಮ್ । ತಾವದನ್ಯಶ್ಚರೋ ವಾಕ್ಯಂ ಶುಶ್ರಾವ ಯಶಸಾನ್ವಿತಮ್
ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನು ಬೇರೆ ಕೋಣೆಗೆ ಹೋದನು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಪ್ರೇಮಿ ಆ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
ಕಾಚಿತ್ಪುಷ್ಪಮಯೀಂ ಶಯ್ಯಾಂ ಚಂದನಂ ಸಹ ಚಂದ್ರಕಮ್ । ಸರ್ವಂ ವಿಧಾಯ ಕಾಮಾರ್ಹಂ ಜಗಾದ ವಚನಂ ಪತಿಮ್
ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ಹೂಗಳಿಂದ, ಚಂದನದಿಂದ, ಚಂದ್ರಕಾಂತದಿಂದ ಆಲಿಂಗನಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯವಾದ ಹಾಸಿಗೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿ, ತನ್ನ ಗಂಡನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
ಪತೇ ಕುರುಷ್ವ ಭೋಗಾರ್ಹೇ ಶಯನಂ ಪುಷ್ಪಮಂಚಕೇ । ಚಂದನಾದಿಕಲೇಪಂ ಚ ತಥಾ ಭೋಗಮನೇಕಧಾ
ಸ್ವಾಮಿ, ಈ ಹೂ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಮಾಡಿ, ಚಂದನಾದಿ ಲೇಪನಗಳನ್ನು ಬಳಸಿ, ಎಲ್ಲ ರೀತಿಯ ಸುಖಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸು.
ತ್ವಾದೃಶಾ ಏವ ಭೋಗಾರ್ಹಾ ನ ಚ ರಾಮಪರಾಙ್ಮುಖಾಃ । ಸರ್ವಂ ರಾಮಕೃಪಾಪ್ರಾಪ್ತಮುಪಭುಂಕ್ಷ್ವ ಯಥಾತಥಮ್
ನಿನ್ನಂಥವರೇ ಭೋಗಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯರು, ರಾಮನಿಂದ ದೂರವಿರುವವರು ಅಲ್ಲ; ಈ ಎಲ್ಲವೂ ರಾಮನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ದೊರೆತಿದೆ—ಇದನ್ನು ಹೇಗಿದ್ದರೂ ಅನುಭವಿಸು.
ಮತ್ಸದೃಶೀ ಕಾಮಿನೀ ತೇ ಚಂದನಂ ತಾಪಹಾರಕಮ್ । ಪರ್ಯಂಕಃ ಪುಷ್ಪರಚಿತಃ ಸರ್ವಂ ರಾಮಕೃಪಾಭವಮ್
ನನ್ನಂಥ ಹೆಂಗಸು, ತಾಪವನ್ನು ತಣಿಸುವ ಚಂದನ, ಹೂಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಹಾಸಿಗೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ರಾಮನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಬಂದಿದೆ.
ಯೇ ರಾಮಂ ನ ಭಜಿಷ್ಯಂತಿ ತೇ ನರಾ ಜಠರಂ ಸ್ವಯಮ್ । ನ ಭರ್ತುಂ ಶಕ್ನುವಂತ್ಯೇವ ವಸ್ತ್ರಭೋಗಾದಿ ವರ್ಜಿತಾಃ
ಯಾರು ರಾಮನನ್ನು ಭಜಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಆ ಪುರುಷರು ತಮ್ಮ ಹೊಟ್ಟೆಗೆ ತಾವೇ ದುಡಿಯಬೇಕು; ಅವರು ಬಟ್ಟೆ ಅಥವಾ ಸುಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ, ಎಲ್ಲವೂ ತಪ್ಪಿಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಇತಿ ಬ್ರುವಂತೀಂ ಮಹಿಲಾಂ ಹರ್ಷಿತಃ ಪತಿರಬ್ರವೀತ್ । ಸರ್ವಂ ತಥ್ಯಂ ಬ್ರವೀಷಿ ತ್ವಂ ಮಮ ರಾಮಕೃಪಾಭವಮ್
ಹೀಗೆ ಹೆಳುತ್ತಿರುವ ಹೆಂಗಸನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಗಂಡನು ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಹೇಳಿದ್ದು ಸತ್ಯ, ಈ ಎಲ್ಲವೂ ನನಗೆ ರಾಮನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಬಂದಿದೆ.'
ಇತ್ಯೇವಂ ರಾಮಭದ್ರಸ್ಯ ಯಶಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಗತಶ್ಚರಃ । ತಾವದನ್ಯಸ್ಯ ವೇಶ್ಮಸ್ಥಶ್ಚರೋಽನ್ಯ ಶುಶ್ರುವೇ ವಚಃ
ಹೀಗೆ ರಾಮಭದ್ರನ ಮಹಿಮೆ ಕೇಳಿ, ಆ ಪ್ರೇಮಿ ಅಲ್ಲಿಂದ ಹೊರಟನು; ಇತ್ತ, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಬೇರೆ ಮನೆಗೆ ಇದ್ದು, ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
ಕಾಚಿತ್ಕಾಂತೇನ ಪರ್ಯಂಕೇ ವೀಣಾವಾದನತತ್ಪರಾ । ಕಾಂತೇನ ರಾಮಸತ್ಕೀರ್ತಿಂ ಗಾಯಮಾನಾ ಪತಿಂ ಜಗೌ
ಒಬ್ಬಳು ಮಹಿಳೆ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯನ ಜೊತೆ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತು, ವೀಣೆ ವಾದನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದಳು; ಆಕೆಯ ಪ್ರಿಯನಿಗೆ ರಾಮನ ಮಹಿಮೆ ಹಾಡುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು.
ಸ್ವಾಮಿನ್ವಯಂ ಧನ್ಯತಮಾ ಯೇಷಾಂ ಪುರ್ಯಾಃ ಪತಿಃ ಪ್ರಭುಃ । ಶ್ರೀರಾಮಃ ಸ್ವಪ್ರಜಾಃ ಪುತ್ರಾನಿವ ಪಾತಿ ಚ ರಕ್ಷಕಃ
'ಸ್ವಾಮಿ, ನಾವು ಬಹಳ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಗಳು; ನಮ್ಮ ಊರಿಗೆ ಪೋಷಕನಾದ ರಾಮನು ರಾಜನು; ಅವನು ತನ್ನ ಪ್ರಜೆಗಳನ್ನು ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ.'
ಯೋ ಮಹತ್ಕರ್ಮದುಃಸಾಧ್ಯಂ ಕೃತವಾನ್ಸುಲಭಂ ನ ತತ್ । ಸಮುದ್ರಂ ಯೋ ನಿಜಗ್ರಾಹ ಸೇತುಂ ತತ್ರ ಬಬಂಧ ಚ
'ಯಾರು ದೊಡ್ಡದು ಮತ್ತು ಕಷ್ಟವಾದ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಮಾಡಿದನೋ—ಅವನು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ತಡೆದು, ಅದರಲ್ಲಿ ಸೇತುವೆ ಕಟ್ಟಿದನು.'
ರಾವಣಂ ಯೋ ರಿಪುಂ ಹತ್ವಾ ಲಂಕಾಂ ಸಂಭಜ್ಯ ವಾನರೈಃ । ಜಾನಕೀಮಾಜಹಾರಾತ್ರ ಮಹದಾಚಾರಮಾಚರತ್
'ಯಾರು ಶತ್ರುವಾದ ರಾವಣನನ್ನು ಕೊಂದು, ವಾನರರೊಂದಿಗೆ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಗೆದ್ದು, ಆ ರಾತ್ರಿ ಸೀತೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ತಂದನೋ, ಅವನು ಮಹತ್ತರವಾದ ಧರ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿದನು.'
ಇತಿ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ವಚಃ ಸುಮಧುರಾಕ್ಷರಮ್ । ಪತಿಃ ಸ್ಮಿತಂ ಚಕಾರೇಮಾಂ ವಾಕ್ಯಂ ಪುನರಥಾಬ್ರವೀತ್
ಹೀಗೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಗಂಡನು ನಗುತ್ತಾ ಮತ್ತೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಮುಗ್ಧೇನೇದಂ ಮಹತ್ಕರ್ಮ ರಾಮಚಂದ್ರಸ್ಯ ಭಾಮಿನೀ । ದಶಾನನವಧಾದೀನಿ ಸಮುದ್ರ ದಮನಾನಿ ಚ
'ಚೆನ್ನಾಗಿ ಕೇಳು, ಸುಂದರಿಯೆ, ರಾಮಚಂದ್ರನ ಮಹಾಕಾರ್ಯ—ಹತ್ತು ತಲೆಗಳವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು, ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಶಮನ ಮಾಡುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಅವನು ಸರಳ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಮಾಡಿದವು.'
ಲೀಲಯಾಯೋಽವನಿಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಪ್ರಾರ್ಥಿತೋ ಮಹಾನ್ । ಕರೋತಿ ಸಚ್ಚರಿತ್ರಾಣಿ ಮಹಾಪಾಪಹರಾಣಿ ಚ
ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಬೇಡಿಕೊಂಡಾಗ, ಆ ಮಹಾನ್ ಸ್ವಯಂ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ ಭೂಮಿಗೆ ಬಂದನು. ಅವನು ಸತ್ಯವಾದ ಸತ್ಪ್ರವೃತ್ತಿಗಳನ್ನು, ಮಹಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರ ಮಾಡುವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಮಾ ಜಾನೀಹಿ ನರಂ ರಾಮಂ ಕೌಸಲ್ಯಾನಂದದಾಯಕಮ್ । ಸೃಜತ್ಯವತಿ ಹಂತ್ಯೇತದ್ವಿಶ್ವಂ ಲೀಲಾತ್ತಮಾನುಷಃ
ಕೌಸಲ್ಯೆಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ತಂದ ರಾಮನನ್ನು ನೀನು ಸಾಮಾನ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಂತೆ ಭಾವಿಸಬೇಡ. ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲಾ ಅವನು ರಚಿಸಿ, ಉಳಿಸಿ, ನಾಶಮಾಡುವುದು ಅವನಿಗೆ ಕೇವಲ ಆಟದಂತಿದೆ, ಮನುಷ್ಯನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿದರೂ.
ಧನ್ಯಾ ವಯಂ ಯೇ ರಾಮಸ್ಯ ಪಶ್ಯಾಮೋ ಮುಖಪಂಕಜಮ್ । ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಸುರದುರ್ದರ್ಶಂ ಮಹತ್ಪುಣ್ಯಕೃತೋ ವಯಮ್
ನಾವು ಧನ್ಯರು, ಏಕೆಂದರೆ ರಾಮನ ಕಮಲಮುಖವನ್ನು ನೋಡಲು ನಮಗೆ ಅವಕಾಶವಾಯಿತು. ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅದು ಕಷ್ಟವಾದುದು. ನಾವು ನಿಜಕ್ಕೂ ಪುಣ್ಯವಂತರು.
ಅಶೃಣೋದ್ರಾಮಚಂದ್ರಸ್ಯ ಚರಿತ್ರಂ ಶ್ರುತಿಸೌಖ್ಯದಮ್ । ಇತ್ಯಾದಿವಾಕ್ಯಂ ಶುಶ್ರಾವ ಚಾರೋ ದ್ವಾರಿಸ್ಥಿತೋ ಮುಹುಃ
ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಒಬ್ಬ ಗುಪ್ತಚರನು, 'ರಾಮಚಂದ್ರನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುವವನು ಕಿವಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ' ಎಂಬಂತಹ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದನು.
ಅನ್ಯೋ ಹ್ಯನ್ಯಂ ಗೃಹಂ ಗತ್ವಾ ತಸ್ಥೌ ಶ್ರೋತುಂ ಹರೇರ್ಯಶಃ । ತತ್ರಾಪಿ ರಾಮಭದ್ರಸ್ಯ ಯಶಃ ಶುಶ್ರಾವ ಶೋಭನಮ್
ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಬೇರೆ ಮನೆಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿಯೂ ಹರಿಯ ಮಹಿಮೆ ಕೇಳಲು ಉಳಿದನು. ಅಲ್ಲಿ ಕೂಡ ರಾಮಭದ್ರನ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ಅವನು ಕೇಳಿದನು.
ಖೇಲಂತೀ ಸ್ವಾಮಿನಾ ಸಾರ್ಧಂ ದ್ಯೂತೇನ ಸುಮನೋಹರಾ । ಉವಾಚ ವಾಕ್ಯಂ ಮಧುರಂ ನರ್ತಯಂತೀವ ಕಂಕಣೇ
ತನುಜನು ಜೊತೆ ಜೂಜಿನಲ್ಲಿ ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿ ಆಟವಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹೆಂಗಸು, ತನ್ನ ಕೈಗಜ್ಜೆಗಳು ನೃತ್ಯಮಾಡುವಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿ, ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆಡಿದಳು.