ಯೇ ತ್ವದ್ಭಕ್ತಾಸ್ತ ಏವಾಸನ್ಮದ್ಭಕ್ತಾ ಧರ್ಮಸಂಯುತಾಃ । ಮದ್ಭಕ್ತಾ ಅಪಿ ಭೂಯಸ್ಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ತವ ನತಿಂಕರಾಃ
ನಿನ್ನ ಭಕ್ತರು ಧರ್ಮಪರರಾಗಿರುವ ನನ್ನ ಭಕ್ತರೂ ಆಗಿದ್ದಾರೆ; ನನ್ನ ಭಕ್ತರೂ ತಮ್ಮ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿನಗೆ ಇನ್ನಷ್ಟು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಶೇಷ ಉವಾಚ। ಇತ್ಥಂ ಭಾಷಿತಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಶರ್ವೋ ವೀರಮಣಿಂ ನೃಪಮ್ । ಮೂರ್ಚ್ಛಿತಂ ಜೀವಯಾಮಾಸ ಕರಸ್ಪರ್ಶಾದಿನಾ ಪ್ರಭುಃ
ಶೇಷನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ರೀತಿ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಶರ್ವನು ವೀರಮಣಿ ಎಂಬ ರಾಜನು ಮೂರ್ಚ್ಛಿತನಾಗಿದ್ದವನನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಯ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಜೀವಂತನನ್ನಾಗಿಸಿದನು.
ಅನ್ಯಾನಪಿ ಸುತಾನಸ್ಯ ಮೂರ್ಚ್ಛಿತಾಞ್ಛರಪೀಡಿತಾನ್ । ಜೀವಯಾಮಾಸ ಸ ಮೃಡಃ ಸಮರ್ಥಃ ಪ್ರಭುರೀಶ್ವರಃ
ಅದ್ಭುತ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಆ ಕರೂಣಾಮಯನು, ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತವಾಗಿ ಮೂರ್ಚ್ಛೆಗೊಂಡಿದ್ದ ಇತರ ಪುತ್ರರನ್ನೂ ಜೀವಂತನನ್ನಾಗಿಸಿದನು.
ಸಜ್ಜಂ ವಿಧಾಯ ತಂ ಭೂಪಂ ಶ್ರೀರಾಮಪದಯೋರ್ನತಿಮ್ । ಕಾರಯಾಮಾಸ ಭೂತೇಶಃ ಪುತ್ರಪೌತ್ರೈಃ ಪರೀವೃತಮ್
ಆ ರಾಜನನ್ನು ಸಿದ್ಧಗೊಳಿಸಿ, ಭೂತೇಶನು ಅವನನ್ನು ಪುತ್ರರು ಮತ್ತು ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಶ್ರೀರಾಮನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ನಮಸ್ಕರಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು.
ಧನ್ಯೋ ರಾಜಾ ವೀರಮಣಿರ್ಯೋ ದದರ್ಶ ರಘೂತ್ತಮಮ್ । ಯೋಗಿಭಿರ್ಯೋಗನಿಷ್ಠಾಭಿರ್ದುಷ್ಪ್ರಾಪಮಯುತಾಯುತೈಃ
ಯಾರು ರಘುವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು ನೋಡಲು ಸಾಧ್ಯವಾಯಿತುವೋ ಆ ವೀರಮಣಿ ಮಹಾರಾಜನು ಧನ್ಯನು. ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಸಾವಿರಾರು ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಕಾಣುವುದು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ.
ತೇ ನತ್ವಾ ರಘುನಾಥಂ ತಂ ಕೃತಾರ್ಥೀ ಕೃತವಿಗ್ರಹಾಃ । ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಭಿಃ ಪೂಜ್ಯತಮಾ ಅಭೂವನ್ದ್ವಿಜಸತ್ತಮ
ಅವರು ಶ್ರೀರಾಘವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಗುರಿಯನ್ನು ಸಾಧಿಸಿ, ತಮ್ಮ ನಿಜ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಪಡೆದರು. ಬ್ರಹ್ಮಾದಿಗಳು ಕೂಡ ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸುವಂತಾದರು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ.
ಶತ್ರುಘ್ನ ಹನುಮದ್ಭ್ಯಾಂ ಚ ಪುಷ್ಕಲಾದಿಭಿರುದ್ಭಟೈಃ । ಪರಿಷ್ಟುತಾಯ ರಾಮಾಯ ದದೌ ರಾಜಾ ಹಯೋತ್ತಮಮ್
ಶತ್ರುಘ್ನ, ಹನುಮಂತ, ಪುಷ್ಕಲ ಮತ್ತು ಇತರ ಮಹಾಪುರುಷರು ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಿದಾಗ, ರಾಜನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
ರಾಜ್ಯೇನ ಸಹಿತಂ ಸರ್ವಂ ಸಪುತ್ರಪಶುಬಾಂಧವಮ್ । ಶರ್ವೇಣ ಪ್ರೇರಿತಃ ಪ್ರಾದಾದ್ಭೂಪೋ ವೀರಮಣಿಸ್ತದಾ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಶಿವನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ ವೀರಮಣಿ ಮಹಾರಾಜನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯವನ್ನೂ, ಮಕ್ಕಳನ್ನೂ, ಜಾನುವಾರುಗಳನ್ನೂ, ಬಂಧುಗಳನ್ನೂ ಸೇರಿಸಿ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
ತತೋ ರಾಮೋ ನುತಃ ಸರ್ವೈರ್ವೈರಿಭಿರ್ನಿಜಸೇವಕೈಃ । ಶತ್ರುಘ್ನಾದಿಭಿರತ್ಯಂತಮುತ್ಸುಕೈಶ್ಚ ವಿಶೇಷತಃ
ಆಮೇಲೆ ಶ್ರೀರಾಮನು ಎಲ್ಲರಿಂದ, ಶತ್ರುಗಳಿಂದ, ತನ್ನ ಸೇವಕರಿಂದ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಶತ್ರುಘ್ನನಂತಹ ಅತ್ಯಂತ ಉತ್ಸುಕರಾದವರಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
ರಥೇ ಮಣಿಮಯೇ ತಿಷ್ಠನ್ಬಭೂವ ಸ ತಿರೋಹಿತಃ । ಅಂತರ್ಹಿತೇ ರಾಮಭದ್ರೇ ಸರ್ವೇ ಪ್ರಾಪುಃ ಸುವಿಸ್ಮಯಮ್
ಮಣಿಮಯ ರಥದ ಮೇಲೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಶ್ರೀರಾಮನು ಅದೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲರ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾಣದೆ ಹೋದನು. ರಾಮಭದ್ರನು ಅಂತರ್ಧಾನವಾದಾಗ ಎಲ್ಲರೂ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.
ಮಾ ಜಾನೀಹಿ ಮನುಷ್ಯಂ ತಂ ರಾಮಂ ಲೋಕೈಕವಂದಿತಮ್ । ಜಲೇ ಸ್ಥಲೇ ಚ ಸರ್ವತ್ರ ವರ್ತತೇ ಸಂಸ್ಥಿತಃ ಸದಾ
ಲೋಕವ್ಯಾಪ್ತವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವ ಆ ರಾಮನನ್ನು ನೀನು ಮಾನವನಂತೆ ಭಾವಿಸಬೇಡ. ಅವನು ನೀರಲ್ಲಿಯೂ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿಯೂ, ಎಲ್ಲೆಲ್ಲಿಯೂ ಸದಾ ಇರುವವನು.
ತತೋ ವೀರಾ ಅಲಂ ಹೃಷ್ಟಾ ಅನ್ಯೋನ್ಯಂ ಪರಿರೇಭಿರೇ । ತೂರ್ಯಮಂಗಲವಾದಿತ್ರೈಃ ಸುಮಹಾನುತ್ಸವೋಽಭವತ್
ಆ ನಂತರ ವೀರರು ಹರ್ಷದಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡರು. ಶುಭವಾದ ವಾದ್ಯಗಳ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಹಬ್ಬವೊಂದು ನಡೆಯಿತು.
ತತೋ ಮುಕ್ತೋ ಹಯಃ ಸರ್ವೈರ್ವೀರೈಃ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಕೋವಿದೈಃ । ಸರ್ವೈರನುಗತಃ ಪ್ರೀತೈರ್ವಿಸ್ಮಯೇನ ಸಮನ್ವಿತೈಃ
ಆಮೇಲೆ ಎಲ್ಲಾ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತರಾದ ವೀರರು ಆ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಬಿಡಿದರು. ಎಲ್ಲರೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಅದರ ಹಿಂದೆ ಹೋದರು.
ಶರ್ವಃ ಸತ್ಯಪ್ರತಿಜ್ಞಶ್ಚ ತಮನುಜ್ಞಾಪ್ಯ ಸೇವಕಮ್ । ಶ್ರೀರಾಮಂ ಶರಣಂ ಪ್ರೋಚ್ಯ ಯಾಹಿ ಲೋಕೈಕದುರ್ಲ್ಲಭಮ್
ಶಿವನು, ಸತ್ಯವಚನ ಪಾಲಕನು, ತನ್ನ ಸೇವಕನಿಗೆ ಅನುಮತಿ ನೀಡಿ, 'ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸು; ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಅಪರೂಪನಾದ ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗು' ಎಂದನು.
ಸ್ವಯಮಂತರ್ಹಿತಸ್ತತ್ರ ಪ್ರಲಯೋತ್ಪತ್ತಿಕಾರಕಃ । ಕೈಲಾಸಮಗಮಚ್ಛರ್ವಃ ಸೇವಕೈಃ ಪರಿಶೋಭಿತಃ
ಅಲ್ಲೆ ಶಿವನು, ಸೃಷ್ಟಿ ಮತ್ತು ಲಯದ ಕಾರಣನು, ಅಂತರ್ಧಾನವಾಗಿ ತನ್ನ ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ಕೈಲಾಸಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ಭೂಪೋ ವೀರಮಣಿರ್ಧ್ಯಾಯಞ್ಛ್ರೀರಾಮಚರಣೋದಜಮ್ । ಶತ್ರುಘ್ನೇನ ಯಯೌ ಸಾಕಂ ಬಲಿನಾ ಬಲಸಂಯುತಃ
ವೀರಮಣಿ ಮಹಾರಾಜನು ಶ್ರೀರಾಮನ ಪಾದೋದಕವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಶತ್ರುಘ್ನನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತು ತನ್ನ ಸೇನೆಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟನು.
ಏತದ್ರಾಮಸ್ಯ ಚರಿತಂ ಯೇ ಶೃಣ್ವಂತಿ ನರೋತ್ತಮಾಃ । ತೇಷಾಂ ಸಂಸಾರಜಂ ದುಃಖಂ ನ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಕರ್ಹಿಚಿತ್
ಯಾರು ಈ ರಾಮನ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಾರೆವೋ, ಆ ಮಹಾತ್ಮರಿಗೆ ಸಂಸಾರದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದುಃಖ ಎಂದಿಗೂ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಇತಿ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣೇ ಪಾತಾಲಖಂಡೇ ಶೇಷವಾತ್ಸ್ಯಾಯನಸಂವಾದೇ ರಾಮಾಶ್ವಮೇಧೇ ಹಯಪ್ರಸ್ಥಾನಂನಾಮ ಷಟ್ಚತ್ವಾರಿಂಶತ್ತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಇಂತಿ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಪಾತಾಲಖಂಡದಲ್ಲಿರುವ ಶೇಷ ಮತ್ತು ವಾತ್ಸ್ಯಾಯನರ ಸಂವಾದದಲ್ಲಿ ರಾಮಾಶ್ವಮೇಧದ ಹಯಪ್ರಸ್ಥಾನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ನಲವತ್ತಾರುನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.
ಶೇಷ ಉವಾಚ। ಹಯೋ ಗತೋ ಹೇಮಕೂಟಂ ಭಾರತಾಂತೇ ತತೋ ದ್ವಿಜ । ಅನೇಕಭಟಸಾಹಸ್ರೈ ರಕ್ಷಿತೋ ಬದ್ಧಚಾಮರಃ
ಶೇಷನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಕುದುರೆ ಭಾರತದ ಗಡಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಹೇಮಕೂಟ ಪರ್ವತದ ಕಡೆಗೆ ಹೋಯಿತು, ಸಾವಿರಾರು ಯೋಧರು ಅದನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಿದ್ದರು, ಅದಕ್ಕೆ ಚಾಮರ ಕೂಡ ಕಟ್ಟಲಾಗಿತ್ತು.
ಯೋ ವೈ ವಿಸ್ತರತೋ ದೈರ್ಘ್ಯಾದ್ಯೋಜನಾನಾಂ ಸಮಂ ತತಃ । ಅಯುತೇನ ಸುಶೃಙ್ಗೈಶ್ಚ ರಾಜತೈಃ ಕಾಂಚನಾದಿಭಿಃ
ಆ ಪರ್ವತವು ಬಹಳ ವಿಶಾಲವೂ, ಉದ್ದವೂ ಆಗಿದ್ದು, ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಯೋಜನೆಗಳಷ್ಟು ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಬೆಳ್ಳಿ, ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ಇತರ ಲೋಹಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಸುಂದರ ಶಿಖರಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿವೆ.
ತತ್ರೋದ್ಯಾನಂ ಮಹಚ್ಛ್ರೇಷ್ಠಂ ಪಾದಪೈಃ ಪರಿಶೋಭಿತಮ್ । ಶಾಲೈಸ್ತಾಲೈಸ್ತಮಾಲೈಶ್ಚ ಕರ್ಣಿಕಾರೈಃ ಸಮನ್ತತಃ
ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ, ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಉದ್ಯಾನವನು ಹೂಡಲಾಗಿತ್ತು; ಅದು ಶಾಲ, ತಾಳ, ತಮಾಲ, ಕರ್ಣಿಕಾರ ಮುಂತಾದ ಮರಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಅಲಂಕರಿತವಾಗಿತ್ತು.
ಹಿಂತಾಲೈರ್ನಾಗಪುನ್ನಾಗೈಃ ಕೋವಿದಾರೈಃ ಸಬಿಲ್ವಕೈಃ । ಚಮ್ಪಕೈರ್ಬಕುಲೈರ್ಮೇಘೈರ್ಮದನೈಃ ಕುಟಜಾದಿಭಿಃ
ಅದು ಹಿಂತಾಳ, ನಾಗ, ಪುನ್ನಾಗ, ಕೋವಿದಾರ, ಬಿಲ್ವ, ಚಂಪಕ, ಬಕುಲ, ಮೇಘ, ಮದನ, ಕುಟಜ ಮತ್ತು ಇತರ ಮರಗಳಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು.
ಜಾತಿಕಾಭಿರ್ಯೂಥಿಕಾಭಿರ್ನವಮಾಲಿಕಯಾ ತಥಾ । ಆಮ್ರೈರ್ಮಾಧವದ್ರಾಕ್ಷಾಭಿರ್ದಾಡಿಮೈಃ ಶೋಭಿತಂ ವನಮ್
ಆ ಅರಣ್ಯವು ಮಲ್ಲಿಗೆ, ಜಾತಿಕ, ಹೊಸ ಮಾಲಿಗೆ ಹೂಗಳು, ಮಾವು, ಮಾಧವ ಹಣ್ಣು, ದ್ರಾಕ್ಷಿ ಮತ್ತು ದಾಳಿಂಬೆ ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ತುಂಬಾ ಸುಂದರವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಅನೇಕಪಕ್ಷಿಸಂಘುಷ್ಟಂ ಭ್ರಮರೈರ್ನಿನದೀಕೃತಮ್ । ಮಯೂರಕೇಕಾರವಿತಂ ಸರ್ವರ್ತುಸುಖದಂ ಹಯಃ
ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಪಕ್ಷಿಗಳ ಕೂಗು, ಭ್ರಮರಗಳ ಹೂಂಕರ, ನವಿಲುಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಅರಣ್ಯವು ಗೋಜಿಗೋಜಿಯಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಕಾಲದಲ್ಲೂ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು.
ಪ್ರವಿವೇಶ ಸ ಶತ್ರುಘ್ನೋ ಮನೋವೇಗಸಮನ್ವಿತಃ । ಸ್ವರ್ಣಪತ್ರಂ ವಿಶಾಲೇ ಸ್ವೇ ಭಾಲೇ ಬಿಭ್ರನ್ಮನೋಹರಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಶತ್ರುಘ್ನನು ಮನಸ್ಸಿನ ವೇಗದಂತೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗಿ, ತನ್ನ ವಿಶಾಲವಾದ ಭಾಲದಲ್ಲಿ ಸುಂದರವಾದ ಬಂಗಾರದ ಫಲಕವನ್ನು ಧರಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ಗಚ್ಛತಸ್ತಸ್ಯ ವಾಹಸ್ಯ ಹಯಮೇಧಕ್ರತೋಸ್ತದಾ । ಅಕಸ್ಮಾದಭವಚ್ಚಿತ್ರಂ ತಚ್ಛೃಣುಷ್ವ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗದ ಕುದುರೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹಠಾತ್ ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಘಟನೆ ಸಂಭವಿಸಿತು—ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ.
ಗಾತ್ರಸ್ತಂಭೋಽಭವತ್ತಸ್ಯ ನ ಚಚಾಲ ಪಥಿಸ್ಥಿತಃ । ಹೇಮಕೂಟಇವಾಚಾಲ್ಯೋ ಬಭೂವ ಹಯಸತ್ತಮಃ
ಆ ಕುದುರೆಯ ದೇಹವು ಹಠಾತ್ ಕಲ್ಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು; ಅದು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತಲ್ಲೇ ಚಲಿಸಲಿಲ್ಲ. ಅದು ಬಂಗಾರದ ಪರ್ವತದಂತೆ ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತಿತ್ತು.
ತದಾ ತದ್ರಕ್ಷಕಾಃ ಸರ್ವೇ ಕಶಾಘಾತಾನ್ವಿತೇನಿರೇ । ತದಾಹತೇಽಪಿ ನ ಯಯೌ ಸ್ತಬ್ಧಗಾತ್ರೋ ಹಯೋತ್ತಮಃ
ಆಗ ಅದರ ರಕ್ಷಕರು ಎಲ್ಲರೂ ಚುಕ್ಕಿಯಿಂದ ಹೊಡೆದರೂ, ಆ ಮಹಾಕುದುರೆ ದೇಹವು ಕಲ್ಲಾಗಿದ್ದಂತೆ, ಚಲಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಶತ್ರುಘ್ನಂ ಸವಿಧೇ ಗತ್ವಾ ಚುಕ್ರುಶುರ್ವಾಹರಕ್ಷಕಾಃ । ಸ್ವಾಮಿನ್ವಯಂ ನ ಜಾನೀಮಃ ಕಿಮಭೂದ್ಧಯಸತ್ತಮೇ
ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಕುದುರೆಯ ರಕ್ಷಕರು ಶತ್ರುಘ್ನನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, 'ಸ್ವಾಮಿ, ಈ ಮಹಾಕುದುರೆಗೆ ಏನು ಆಯಿತು ಎಂಬುದು ನಮಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ,' ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಗಚ್ಛತೋ ವಾಹವರ್ಯಸ್ಯ ಮನೋವೇಗಸ್ಯ ಭೂಪತೇ । ಆಕಸ್ಮಿಕೋಽಭವತ್ತಸ್ಯ ಗಾತ್ರಸ್ತಂಭೋ ಮಹಾಮತೇ
ರಾಜನೇ, ಆ ವೇಗದ ಕುದುರೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವಾಗ, ಹಠಾತ್ ಅದರ ದೇಹವು ಕಲ್ಲಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತು, ಮಹಾಮತಿವಂತನೆ.