ಸಸಾಗರಾಂ ಚ ಸದ್ವೀಪಾಂ ಸದೇವಾಸುರಮಾನುಷಾಮ್ । ಪಾದೇನೈಕೇನ ವಪುಷೋ ವ್ಯಕ್ರಾಂತ ಮಧುಸೂದನಃ
ಅದರ ಸಮುದ್ರಗಳು, ದ್ವೀಪಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ಮಾನವರೊಂದಿಗೆ, ಮಧುಸೂದನನು ತನ್ನ ಒಂದು ಹೆಜ್ಜೆಯಿಂದಲೇ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಆವೃತ್ತಿಸಿದನು.
ಉವಾಚ ದೈತ್ಯರಾಜೇಂದ್ರ ಕಿಂ ಕರೋಮೀತಿ ಶಾಶ್ವತಃ । ತದ್ವೈ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮಂ ರೂಪಮೀಶ್ವರಸ್ಯ ಮಹೌಜಸಮ್
ಶಾಶ್ವತನು ದೈತ್ಯರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಈಗ ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ?' ಆ ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ತ್ರಿವಿಕ್ರಮ ರೂಪವು,
ಹಿತಾರ್ಥಮಪಿ ದೇವಾನಾಮೃಷೀಣಾಂ ಚ ಮಹಾತ್ಮನಾಮ್ । ನ ದೃಷ್ಟಮಪಿ ಶಕ್ಯಂ ಸ್ಯಾದ್ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಶಂಕರಸ್ಯ ಚ
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾತ್ಮರುಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದರೂ, ಆ ರೂಪವನ್ನು ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೂ ಶಂಕರನಿಗೂ ಕಾಣಲು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
ತತ್ಪದಂ ಪೃಥಿವೀಂ ಸರ್ವಾಮಾಕ್ರಮ್ಯ ಗಿರಿಜೇ ಶುಭೇ । ಅತಿರಿಕ್ತಂ ಸಮಭವಚ್ಛತಯೋಜನಮಾಯತಮ್
ಓ ಸುಂದರಿ ಗಿರಿಜೆ, ಆ ಕಾಲು ಭೂಮಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ಆವೃತ್ತಿಸಿದಾಗ, ಇನ್ನೂ ನೂರು ಯೋಜನ ದೂರವರೆಗೆ ವಿಸ್ತರಿಸಿತು.
ದಿವ್ಯಚಕ್ಷುರ್ದದೌ ತಸ್ಮೈ ದೈತ್ಯರಾಜ್ಞೇ ಸನಾತನಃ । ತಸ್ಮೈ ಸಂದರ್ಶಯಾಮಾಸ ಸ್ವಕಂ ರೂಪಂ ಜನಾರ್ದನಮ್
ಶಾಶ್ವತನು ದೈತ್ಯರಾಜನಿಗೆ ದಿವ್ಯ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ನೀಡಿದನು; ಜನಾರ್ದನನು ತನ್ನ ಸ್ವರೂಪವನ್ನು ಅವನಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು.
ತದ್ವಿಶ್ವರೂಪಂ ದೇವಸ್ಯ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೈತ್ಯೇಶ್ವರೋ ಬಲಿ । ಪ್ರಹರ್ಷಮತುಲಂ ಲೇಭೇ ಸಾನಂದಾಶ್ರು ಪರಿಪ್ಲುತಃ
ಆ ದೇವರ ವಿಶ್ವರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ, ದೈತ್ಯರಾಜ ಬಲಿ ಅಪಾರ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಆನಂದದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದೇವಂ ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಸ್ತುತ್ವಾ ಸ್ತುತಿಭಿರೇವ ಚ । ಪ್ರಾಹ ಗದ್ಗದಯಾ ವಾಚಾ ಪ್ರಹೃಷ್ಟೇನಾಂತರಾತ್ಮನಾ
ಆ ದೇವರನ್ನು ಕಂಡು, ಬಲಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಸ್ತುತಿಗಳಿಂದ ಕೊಂಡಾಡಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹೃದಯದಿಂದ, ಭಾವೋದ್ರೇಕದಿಂದ ಕಂಠವು ನಡುಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಬಲಿರುವಾಚ- ಧನ್ಯೋಸ್ಮಿ ಕೃತಕೃತ್ಯೋಸ್ಮಿ ತ್ವಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ । ಲೋಕತ್ರಯಂ ತ್ವಮೇವೈತದ್ಗೃಹಾಣ ಪರಮೇಶ್ವರ
ಬಲಿ ಹೇಳಿದನು: 'ಪರಮೇಶ್ವರನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ಕಂಡು ನಾನು ಧನ್ಯನು, ನನ್ನ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು. ಈ ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ನೀನೇ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು, ಪರಮೇಶ್ವರನೇ.'
ಶ್ರೀಶಂಕರ ಉವಾಚ- ಅಥ ಸರ್ವೇಶ್ವರೋ ವಿಷ್ಣುರ್ದ್ವಿತೀಯಂ ಪದಮವ್ಯಯಮ್ । ಊರ್ಧ್ವಂ ಪ್ರಸಾರಯಾಮಾಸ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಾಂತಮಚ್ಯುತಃ
ಶ್ರೀಶಂಕರನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ಸರ್ವೇಶ್ವರನಾದ ವಿಷ್ಣುವು ತನ್ನ ಎರಡನೇ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಹೆಜ್ಜೆಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ಚಾಚಿ, ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದವರೆಗೆ ತಲುಪಿದನು, ಓ ನಿರ್ದೋಷೆಯೆ.
ಸನಕ್ಷತ್ರಗ್ರಹೋಪೇತಂ ಸರ್ವದೇವಸಮಾವೃತಮ್ । ಪದೇನ ಪರಿಪೂರ್ಣೋಽಭೂದಚ್ಯುತಸ್ಯ ಶುಭಾನನೇ
ನಕ್ಷತ್ರಗಳು, ಗ್ರಹಗಳು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅಚ್ಯುತನ ಹೆಜ್ಜೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವೃತ್ತಿಸಿತು, ಸುಂದರಿ.
ತತಃ ಪಿತಾಮಹೋ ಬ್ರಹ್ಮಚಕ್ರಪದ್ಮಾದಿಚಿಹ್ನಿತಮ್ । ಪಾದಂ ತದ್ದೇವದೇವಸ್ಯ ಹರ್ಷಸಂಕುಲಚೇತಸಾ
ಅನಂತರ, ಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು, ಚಕ್ರ ಮತ್ತು ಪದ್ಮದ ಗುರುತುಗಳಿರುವ ಆ ದೇವದೇವನ ಕಾಲನ್ನು, ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನೋಡಿದನು.
ಧನ್ಯೋಸ್ಮೀತಿ ವದನ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಸ್ವಕಮಂಡಲುಮ್ । ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಕ್ಷಾಲಯಾಮಾಸ ತತ್ರಸಂಸ್ಥಿತ ವಾರಿಣಾ
'ನಾನು ಧನ್ಯನು' ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾ, ಬ್ರಹ್ಮನು ತನ್ನ ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಆ ಕಾಲನ್ನು ಅದರಲ್ಲಿದ್ದ ನೀರಿನಿಂದ ತೊಳೆದನು.
ಅಕ್ಷಯ್ಯಮಭವತ್ತೋಯಂ ತಸ್ಯ ವಿಷ್ಣೋಃ ಪ್ರಭಾವತಃ । ತತ್ತೀರ್ಥಂ ಮೇರುಶಿಖರೇ ಪಪಾತ ವಿಮಲಂ ಜಲಮ್
ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಹಿಮೆಗಳಿಂದ ಆ ನೀರು ಕ್ಷಯವಾಗದಂತೆ ಆಯಿತು; ಆ ಶುದ್ಧವಾದ ನೀರು ಮೇರುವ ಶಿಖರದ ಮೇಲೆ ತೀರ್ಥವಾಗಿ ಬಿದ್ದಿತು.
ಜಗತಃ ಪಾವನಾರ್ಥಂ ವೈ ಚತುರ್ದಿಕ್ಷು ಪ್ರವಾಹಿತಮ್ । ಸಿತಾ ಚಾಲಕನನ್ದಾ ಚ ಚಕ್ಷುರ್ಭದ್ರಾ ಯಥಾಕ್ರಮಮ್
ಜಗತ್ತಿನ ಪಾವನಕ್ಕಾಗಿ, ಆ ನೀರು ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಹರಿಯಿತು: ಮೊದಲು ಸಿತಾ, ನಂತರ ಆಲಕಾನಂದಾ, ನಂತರ ಚಕ್ಷುರ್ಭದ್ರಾ ಎಂಬಂತೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಹರಿದುಹೋಯಿತು.
ತತಶ್ಚಾಲಕನನ್ದಾ ಚ ಮೇರೋರ್ದಕ್ಷಿಣತಃ ಸ್ಮೃತಾ । ತ್ರಿಧಾ ನಾಮ್ನಾ ತ್ರಿಪಥಗಾ ತ್ರಿಸ್ರೋತಾ ಲೋಕಪಾವನೀ
ಮೇರುಪರ್ವತದ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆನಂದದಾಯಕವಾದ ಅಲಕಾನಂದಾ ನದಿಯು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಆಕೆ ಮೂರು ಹೆಸರುಗಳಿಂದ—ತ್ರಿಪಥಗಾ, ತ್ರಿಸ್ರೋತಾ, ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪಾವನಗೊಳಿಸುವವಳು ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಾಳೆ.
ಸ್ವರ್ಗೇ ಮಂದಾಕಿನೀ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ತ್ವಧೋ ಭೋಗವತೀ ತಥಾ । ಮಧ್ಯೇ ವೇಗವತೀ ಗಂಗಾ ಪಾವನಾರ್ಥಂ ನೃಣಾಂ ಶಿವಾ
ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯನ್ನು ಮಂದಾಕಿನಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ಭೂಮಿಯ ಕೆಳಗಡೆ ಭೋಗವತಿ ಎಂದು, ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ವೇಗವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಗಂಗೆಯೆಂದು, ಜನರ ಪಾವನಕ್ಕಾಗಿ ಶುಭವಾಗಿರುವವಳಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ.
ತಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಮೇರುಮಧ್ಯೇ ತು ಪ್ರಸ್ರವಂತೀಂ ಶುಭಾನನೇ । ಆತ್ಮನಃ ಪಾವನಾರ್ಥಾಯ ಶಿರಸಾಹಮಧಾರಯಮ್
ಮೇರುಪರ್ವತದ ಮಧ್ಯಭಾಗದಲ್ಲಿ ಆಕೆಯು ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಸುಂದರಮುಖಿಯೇ, ನನ್ನ ಪಾವನಾರ್ಥಕ್ಕಾಗಿ ಆಕೆಯನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದೆನು.
ದಿವ್ಯಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ತು ಧೃತ್ವಾ ಗಂಗಾಜಲಂ ಶುಭಮ್ । ಶಿವತ್ವಮಗಮಂ ದೇವಿ ಸರ್ವಲೋಕೇಷು ಪೂಜಿತಃ
ದೈವಿಕವಾದ ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಗಂಗೆಯ ಪವಿತ್ರ ನೀರನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿ, ದೇವಿಯೇ, ನಾನು ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆದೆನು ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟೆನು.
ಯೋ ವಹೇಚ್ಛಿರಸಾ ಗಂಗಾತೋಯಂ ವಿಷ್ಣುಪದೋದ್ಭವಮ್ । ಪ್ರಾಶಯೇದ್ವಾ ಜಗತ್ಪೂಜ್ಯೋ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ
ಯಾರು ತಮ್ಮ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದ ಗಂಗೆಯ ನೀರನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ ಅಥವಾ ಕುಡಿಯುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವರು—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಗಂಗಾಗಂಗೇತಿ ಯೋ ಬ್ರೂಯಾದ್ಯೋಜನಾನಾಂ ಶತೈರಪಿ । ಮುಚ್ಯತೇ ಸರ್ವಪಾಪೇಭ್ಯೋ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ
ಯಾರು 'ಗಂಗೆ! ಗಂಗೆ!' ಎಂದು ನೂರಾರು ಯೋಜನಗಳ ದೂರದಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
ತತೋ ಭಗೀರಥೋ ರಾಜಾ ಗೌತಮಶ್ಚ ಮಹಾತಪಾಃ । ತಪಸಾ ಪೂಜಯಿತ್ವಾ ಮಾಂ ಗಂಗಾರ್ಥಂ ಸಮಯಾಚತ
ಆಮೇಲೆ ಭಗೀರಥನೂ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯಾದ ಗೌತಮನೂ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿ, ಗಂಗೆಯನ್ನು ಕೋರಿ ಬೇಡಿಕೆ ಹಾಕಿದರು.
ಸರ್ವಲೋಕಹಿತಾರ್ಥಾಯ ತಾಂ ಗಂಗಾಂ ವೈಷ್ಣವೀಂ ಶಿವಾಮ್ । ತಯೋರಹಂ ತಾಮದದಾಂ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ದೇವಿ ಸರಿದ್ವರಾಮ್
ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ದೇವಿಯೇ, ಆ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸೇರಿದ ಪಾವನವಾದ ಗಂಗೆಯನ್ನು ನಾನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೆ ಕೊಟ್ಟೆನು.
ಗೌತಮೇನ ಸಮಾನೀತಾ ಗೌತಮೀ ತೇನ ಕೀರ್ತ್ತಿತಾ । ಭಾಗೀರಥೀತಿ ವಿಖ್ಯಾತಾ ತೇನ ರಾಜ್ಞಾ ವೃತಾ ಯತಃ
ಗೌತಮನು ಆಕೆಯನ್ನು ತಂದುದರಿಂದ ಆಕೆ ಗೌತಮಿ ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಪಡೆದಳು; ಭಗೀರಥನು ಆರಿಸಿಕೊಂಡುದರಿಂದ ಆಕೆ ಭಗೀರಥಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು.
ಪ್ರಸಂಗಾತ್ತೇ ಸಮಾಖ್ಯಾತಂ ಗಂಗಾಜನ್ಮಾತ್ಯನುತ್ತಮಮ್ । ತತೋ ನಾರಾಯಣಃ ಶ್ರೀಮಾನ್ಬಲಿಂ ದೈತ್ಯಪತಿಂ ಪ್ರಭುಃ
ಈ ಸಂದರ್ಭದಿಂದ ಗಂಗೆಯ ಅದ್ಭುತ ಜನ್ಮವನ್ನು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ನಂತರ ಶ್ರೀಮಂತನಾದ ನಾರಾಯಣನು, ಪ್ರಭುವಾದನು, ದೈತ್ಯರ ರಾಜನಾದ ಬಲಿಗೆ—
ರಸಾತಲಂ ಶುಭಂ ಲೋಕಂ ಪ್ರದದೌ ಭಕ್ತವತ್ಸಲಃ । ಸರ್ವೇಷಾಂ ದಾನವಾನಾಂ ತು ನಾಗಾನಾಂ ಯಾದಸಾಮಪಿ
ಭಕ್ತರಿಗೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಸುಂದರವಾದ ರಸಾತಳ ಲೋಕವನ್ನು ಎಲ್ಲಾ ದಾನವರು, ನಾಗರು ಮತ್ತು ಯಾದವರುಗೂ ನೀಡಿದನು.
ರಾಜಾನಂ ತು ಬಲಿಂ ಚಕ್ರೇ ಯಾವದಾಭೂತಸಂಪ್ಲವಮ್ । ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಯ ಬಲೇರ್ಲೋಕಾನ್ಬಟುವೇಷೇಣ ದೈತ್ಯಹಾ
ಬಲಿಯಿಂದ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಬಟುವಿನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ದೈತ್ಯರನ್ನು ಸಂಹರಿಸಿದವನು, ಆ ಮಹಾಪ್ರಳಯದವರೆಗೆ ಬಲಿಯನ್ನು ಅವರ ರಾಜನಾಗಿ ನೇಮಿಸಿದನು.
ಮಹೇಂದ್ರಾಯ ದದೌ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಕಾಶ್ಯಪೋ ವಿಷ್ಣುರವ್ಯಯಃ । ತತೋ ದೇವಾಃ ಸಗಂಧರ್ವಾ ಋಷಯಶ್ಚ ಮಹೌಜಸಃ
ಅನಶ್ವರನಾದ ವಿಷ್ಣುವು ಕಾಶ್ಯಪನ ಮಗನಾದ ಮಹೇಂದ್ರನಿಗೆ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೀಡಿದನು; ನಂತರ ದೇವತೆಗಳು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ಋಷಿಗಳು—
ತುಷ್ಟುವುಃ ಸ್ತುತಿಭಿರ್ದ್ದಿವ್ಯೈಃ ಪೂಜಯಾಮಾಸುರಚ್ಯುತಮ್ । ಸಂಕ್ಷಿಪ್ಯ ತನ್ಮಹದ್ರೂಪಂ ತೇಷಾಂ ಸಂದರ್ಶನಾಯ ವೈ
ಅವರು ದಿವ್ಯಸ್ತೋತ್ರಗಳಿಂದ ಆ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ ಪೂಜಿಸಿದರು; ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಮಹತ್ತರ ರೂಪವನ್ನು ಸಂಕ್ಷಿಪ್ತವಾಗಿ ಅವರಿಗೆ ದರ್ಶನ ನೀಡಿದನು.
ಸಂಪೂಜ್ಯಮಾನಾಸ್ತ್ರಿದಶೈರಂತರ್ದ್ಧಾನಂ ಯಯೌ ಹರಿಃ । ಇತ್ಥಂ ಸುರಕ್ಷಿತಃ ಶಕ್ರೋ ವಿಷ್ಣುನಾ ಪ್ರಭವಿಷ್ಣುನಾ
ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸಿದಾಗ ಹರಿಯು ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ಅಡಗಿದನು; ಹೀಗೆ ಶಕ್ರನು ಮಹಾಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯಾದ ವಿಷ್ಣುವಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಮಹದೈಶ್ವರ್ಯ್ಯಮವಾಪ ತ್ರಿದಿವೇಶ್ವರಃ । ಏತತ್ತೇ ಸರ್ವಮಾಖ್ಯಾತಂ ವಾಮನಂ ವೈಭವಂ ಶುಭಮ್ । ಶೇಷಂ ಯದ್ವೈಭವಂ ದೇವಿ ತದ್ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯಥಾಕ್ರಮಾತ್
ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಅಧಿಪತಿಯಾದವನು ಮಹಾ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದನು; ವಾಮನನ ಪವಿತ್ರ ವೈಭವವನ್ನು ನಿನಗೆ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಉಳಿದ ವೈಭವವನ್ನು, ದೇವಿಯೇ, ಕ್ರಮವಾಗಿ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ.