ತಸ್ಮಾದಿಮಂ ಮಹಾರಾಜ ರಾಜ್ಯೇನ ಸಹ ಸನ್ನತಃ । ವಾಜಿನಂ ಭೋಜನಂ ದತ್ವಾ ಪ್ರೇಕ್ಷಸ್ವಾಂಘ್ರಿಯುಗಂ ತತಃ
ಆದುದರಿಂದ, ಮಹಾರಾಜನೇ, ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಈ ಕುದುರೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ರಾಜ್ಯದೊಡನೆ ಭೋಜನವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿ, ನಂತರ ಅವನ ಪಾದಯುಗವನ್ನು ದರ್ಶನ ಮಾಡಿ.
ಇತಿ ವಾಕ್ಯಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಶಿವಸ್ಯ ಸ ನೃಪೋತ್ತಮಃ । ಉವಾಚ ತಂ ಸುರೇಂದ್ರಾದಿವಂದ್ಯಪಾದಾಂಬುಜದ್ವಯಮ್
ಶಿವನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಾಜನು, ಇಂದ್ರಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಪೂಜಿಸುವ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ವೀರಮಣಿರುವಾಚ। ಕ್ಷತ್ರಿಯಾಣಾಮಯಂ ಧರ್ಮೋ ಯತ್ಪ್ರತಾಪಸ್ಯ ರಕ್ಷಣಮ್ । ತದಸೌ ಕ್ರಾಂತುಮುದ್ಯುಕ್ತಃ ಕ್ರತುನಾ ಹಯಸಂಜ್ಞಿನಾ
ವೀರಮಣಿ ಹೇಳಿದನು: ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಧರ್ಮ ಎಂದರೆ ತಮ್ಮ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಕಾಯುವುದು. ಆದ್ದರಿಂದ ಅವನು ಯಜ್ಞಕ್ಕಾಗಿ ಇಟ್ಟ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಹಿಡಿಯಲು ಹೊರಟನು.
ತಸ್ಮಾದ್ರಕ್ಷ್ಯಃ ಸ್ವಪ್ರತಾಪೋ ಯೇನಕೇನಾಪಿ ಮಾನಿನಾ । ಯಾವಚ್ಛಕ್ಯಂ ಕರ್ಮ ಕೃತ್ವಾ ಶರೀರವ್ಯಯಕಾರಿಣಾ
ಆದ್ದರಿಂದ, ಯಾರಾದರೂ ತಮ್ಮ ಶೌರ್ಯವನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಿಂದಾದರೂ, ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಕಾಲ, ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವವರೆಗೆ ಕೂಡ ಕಾಯಬೇಕು.
ಸರ್ವಂ ಕೃತಂ ಸುತೇನೇದಂ ಗೃಹೀತೋಽಶ್ವ ಪುನರ್ಯತಃ । ಕೋಪಿತಂ ರಾಮಭೂಪಾಲಂ ಸಮಯಾರ್ಹಂ ಕುರು ಪ್ರಭೋ
ನನ್ನ ಮಗನಿಂದ ಎಲ್ಲವೂ ಆಗಿದೆ; ಕುದುರೆ ಮತ್ತೆ ಹಿಡಿಯಲಾಗಿದೆ. ರಾಮಚಕ್ರವರ್ತಿ ಕೋಪಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ, ಸ್ವಾಮಿ, ಈಗ ಸಂದರ್ಭಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ನೀನು ನಡೆ.
ಕ್ಷತ್ತ್ರಿಯಾಣಾಮಿದಂ ಕರ್ಮ ಕರ್ತವ್ಯಾರ್ಹಂ ಭವೇನ್ನಹಿ । ಯದಕಸ್ಮಾದ್ರಿಪೋಃ ಪಾದೌ ಪ್ರಣಮೇದ್ಭಯವಿಹ್ವಲಃ
ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಭಯದಿಂದ ಶತ್ರುವಿನ ಪಾದಗಳಲ್ಲಿ ವಂದನೆ ಮಾಡುವುದನ್ನು ಮಾಡುವಂತದ್ದು ಅಲ್ಲ; ಹಠಾತ್ ಭಯದಿಂದ ಹೀಗೆ ಮಾಡುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
ರಿಪವೋ ವಿಹಸಂತ್ಯೇನಂ ಕಾತರೋಽಯಂ ನೃಪಾಧಮಃ । ಕ್ಷುದ್ರಃ ಪ್ರಾಕೃತವನ್ನೀಚೋ ನತವಾನ್ಭಯವಿಹ್ವಲಃ
ಶತ್ರುಗಳು ಅವನನ್ನು ಹೀಣವಾಗಿ ನೋಡಿ, 'ಈನು ಭಯಪಡುವವನೂ, ರಾಜರಲ್ಲಿ ಅತಿ ಕೆಳಗಿನವನು, ಸಾಮಾನ್ಯನಂತೆ ಭಯದಿಂದ ವಂದನೆ ಮಾಡಿದನು' ಎಂದು ಹಾಸ್ಯಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ತಸ್ಮಾದ್ಭವಾನ್ಯಥಾಯೋಗ್ಯಂ ಯೋದ್ಧವ್ಯೇ ಸಮುಪಸ್ಥಿತೇ । ಯದ್ವಿಧೇಯಂ ವಿಚಾರ್ಯೈವ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಭಕ್ತರಕ್ಷಣಮ್
ಆದ್ದರಿಂದ, ಯುದ್ಧ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ಯೋಗ್ಯವಾದಂತೆ ನೀನು ನಡೆಯಬೇಕು. ಯೋಚಿಸಿ, ಭಕ್ತನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ಕೆಲಸವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು.
ಶೇಷ ಉವಾಚ। ಇತಿ ವಾಕ್ಯಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಚಂದ್ರಚೂಡೋವದದ್ವಚಃ । ಪ್ರಹಸನ್ಮೇಘಗಂಭೀರವಾಣ್ಯಾ ಸಂಮೋಹಯನ್ಮನಃ
ಶೇಷನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಚಂದ್ರಚೂಡನು ಮೆಗ್ಗಿನಂತೆ ಗಂಭೀರವಾದ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ನಗುತ್ತಾ ಉತ್ತರಿಸಿದನು. ಅವನ ಮಾತು ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮರುಳುಗೊಳಿಸಿತು.
ಯದಿ ದೇವಾಸ್ತ್ರಯಸ್ತ್ರಿಂಶತ್ಕೋಟಯಃ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಾಃ । ತಥಾಪಿ ತ್ವತ್ತಃ ಕೇನಾಶ್ವೋ ಗೃಹ್ಯತೇ ಮಮ ರಕ್ಷಿತುಃ
ಮೂವತ್ತಮೂರು ಕೋಟಿ ದೇವತೆಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬಂದರೂ, ಸ್ವಾಮಿ, ನಿನ್ನಿಂದ ನನ್ನ ರಕ್ಷಕನಾದ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಯಾರು ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯ?
ಯದಿ ರಾಮಃ ಸಮಾಗತ್ಯ ಸ್ವಾತ್ಮಾನಂ ದರ್ಶಯಿಷ್ಯತಿ । ತದಾಹಂ ಚರಣೌ ತಸ್ಯ ಪ್ರಣಮಾಮಿ ಸುಕೋಮಲೌ
ರಾಮನು ತಾನು ಯಾರು ಎಂಬುದನ್ನು ತೋರಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದು ನಿಂತರೆ, ಆಗ ನಾನು ಅವನ ಸುಂದರ ಪಾದಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ಸ್ವಾಮಿನಾ ನ ಹಿ ಯೋದ್ಧವ್ಯಂ ಮಹಾನ ನಯ ಉಚ್ಯತೇ । ಅನ್ಯೇ ವೀರಾಸ್ತೃಣಪ್ರಾಯಾಃ ಕಿಂಚಿತ್ಕರ್ತುಂ ನ ವೈ ಕ್ಷಮಾಃ
ತಮ್ಮ ಸ್ವಾಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುವುದು ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ; ಇದು ಮಹತ್ತರವಾದ ನೀತಿ. ಇತರ ವೀರರು ಹುಲ್ಲಿನಂತೆ, ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲು ಶಕ್ತಿಯಿಲ್ಲ.
ತಸ್ಮಾದ್ಯುದ್ಧ್ಯಸ್ವ ರಾಜೇಂದ್ರ ರಕ್ಷಕೇ ಮಯಿ ಸುಸ್ಥಿತೇ । ಕೋ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ಬಲಾದ್ವಾಹಂ ತ್ರಿಲೋಕೀ ಯದಿ ಸಂಗತಾ
ಆದ್ದರಿಂದ, ರಾಜನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತಾ ದೃಢವಾಗಿ ನಿಂತಿರುವಾಗ ನೀನು ಧೈರ್ಯವಾಗಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳೆಲ್ಲಾ ಸೇರಿಕೊಂಡರೂ, ಬಲವಂತದಿಂದ ಈ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಯಾರೂ ಹಿಡಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಶೇಷ ಉವಾಚ। ಏತದ್ವಚಃ ಪರಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಚಂದ್ರಚೂಡಸ್ಯ ಭೂಮಿಪಃ । ಜಹರ್ಷ ಮಾನಸೇಽತ್ಯಂತಂ ಯುದ್ಧಕರ್ಮಣಿ ಕೌತುಕೀ
ಶೇಷನು ಹೇಳಿದನು: ಚಂದ್ರಚೂಡನ ಈ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು ಮತ್ತು ಯುದ್ಧದ ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿತು.
ಶೇಷ ಉವಾಚ। ಸೇನಾಚರಾ ಮಹಾರಾಜ್ಞೋ ಮಹಾಬಲಸಮನ್ವಿತಾಃ । ಸಮಾಗತಾಸ್ತಂ ಪಶ್ಯಂತೋ ಹಯಂ ರಾಮಸ್ಯ ಭೂಪತೇಃ
ಶೇಷನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾರಾಜನ ಸೇನೆಯ ಗೂಢಚರರು, ಮಹಾ ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಗಳಾಗಿ, ಸೇರಿ ರಾಮನ ಕುದುರೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರು.
ಕ್ವಾ ಸಾವಶ್ವಃ ಕೇನ ನೀತಃ ಕಥಂ ವಾ ದೃಶ್ಯತೇ ನ ಸಃ । ಕೋ ಗಂತಾ ಯಮಪುರ್ಯಾಂ ವೈ ವಾಹಂ ಹೃತ್ವಾ ಸುಮಂದಧೀಃ
ಆ ಕುದುರೆ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಯಾರು ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು? ಅದು ಏಕೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ? ಯಾರು ಕುದುರೆಯನ್ನು ಕದಿದು ಯಮಪುರಿಗೆ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ಹೋಗಲು ಧೈರ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ?
ವಿಲೋಕಯಂತಸ್ತನ್ಮಾರ್ಗಂ ಯಾವತ್ಸೇನಾಚರಾ ರಘೋಃ । ತಾವತ್ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಮಹಾರಾಜೋ ಮಹಾಸೈನ್ಯಪರೀವೃತಃ
ರಘುವಂಶದ ಸೇನೆಯ ಗೂಢಚರರು ಆ ದಾರಿಯನ್ನು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಅದೇ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಮಹಾರಾಜನು ಮಹಾಸೈನ್ಯದಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದುಹೋದನು.
ಪಪ್ರಚ್ಛ ಸೇವಕಾನ್ಸರ್ವಾನ್ಕುತ್ರಾಶ್ವೋ ಮಮ ಸಾಂಪ್ರತಮ್ । ನ ದೃಶ್ಯತೇ ಕಥಂ ವಾಹಃ ಸ್ವರ್ಣಪತ್ರಸುಶೋಭಿತಃ
ಅವನು ತನ್ನ ಸೇವಕರನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ಈಗ ನನ್ನ ಕುದುರೆ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಚಿನ್ನದ ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಆ ಕುದುರೆ ಏಕೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ?'
ಇತಿ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸೇವಕಾಸ್ತೇ ಹಯಾನುಗಾಃ । ಪ್ರೋಚುರ್ನಾಥ ಮನೋವೇಗೋ ವಾಹಃ ಕೇನಾಪಿ ಕಾನನೇ
ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಕುದುರೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಸೇವಕರು ಹೇಳಿದರು: 'ಸ್ವಾಮಿ, ಆ ವೇಗವಾದ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಯಾರೋ ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ತೆಗೆದುಕೊಂಡಿದ್ದಾರೆ.'
ಹೃತೋ ನ ಲಕ್ಷ್ಯತೇ ತಸ್ಮಾದಸ್ಮಾಭಿರ್ಮಾರ್ಗಕೋವಿದೈಃ । ತದತ್ರ ಯತ್ನಃ ಕರ್ತವ್ಯೋ ಹಯಪ್ರಾಪ್ತಿಂ ಪ್ರತಿ ಪ್ರಭೋ
'ಅದು ಕದಿಯಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ, ನಾವು ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದವರಾದರೂ, ಹುಡುಕಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಸ್ವಾಮಿ, ಇಲ್ಲಿ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನ ಮಾಡಬೇಕು.'
ತೇಷಾಂ ವಚನಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಸುಮತಿಂ ನೃಪಃ । ಶತ್ರುಘ್ನಃ ಶತ್ರುಸಂಹಾರಕಾರೀಮೋಹನರೂಪಧೃಕ್
ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಸುಮತಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು. ಶತ್ರುಘ್ನನು, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ತನ್ನ ಶತ್ರುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಾಗದಂತಹ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದನು.
ಶತ್ರುಘ್ನ ಉವಾಚ। ಕೋಽತ್ರ ರಾಜಾ ನಿವಸತಿ ಕಥಂ ವಾಹಸ್ಯ ಸಂಗಮಃ । ಕಿಯದ್ಬಲಂ ಭೂಮಿಪತೇರ್ಯೇನ ಮೇಽದ್ಯ ಹೃತೋ ಹಯಃ
ಶತ್ರುಘ್ನನು ಹೇಳಿದನು: ಇಲ್ಲಿ ಯಾವ ರಾಜನು ವಾಸಿಸುತ್ತಾನೆ? ಈ ಕುದುರೆ ಇಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಬಂತು? ಇಂದು ನನ್ನ ಕುದುರೆಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಆ ಭೂಪತಿಯ ಶಕ್ತಿ ಎಷ್ಟು?
ಸುಮತಿರುವಾಚ। ರಾಜನ್ದೇವಪುರಂ ಹ್ಯೇತದ್ದೇವೇನೈವ ವಿನಿರ್ಮಿತಮ್ । ಕೈಲಾಸಮಿವ ದುರ್ಗಮ್ಯಂ ವೈರಿಸಂಘೈಃ ಸುಸಂಹತೈಃ
ಸುನತಿ ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ಇದು ದೇವಪುರ ಎಂಬ ಊರು, ದೇವರಿಂದಲೇ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ. ಇದು ಕೈಲಾಸದಂತೆ ಶತ್ರುಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ರಕ್ಷಿಸಲಾಗಿದೆ, ತಲುಪಲು ಬಹಳ ಕಷ್ಟ.
ಅಸ್ಮಿನ್ವೀರಮಣೀ ರಾಜಾ ಮಹಾಶೂರಃ ಪ್ರತಾಪವಾನ್ । ರಾಜ್ಯಂ ಕರೋತಿ ಧರ್ಮೇಣ ಶಿವೇನ ಪರಿರಕ್ಷಿತಃ
ಇಲ್ಲಿ ವೀರಮಣಿ ಎಂಬ ಮಹಾಶೂರನಾದ ರಾಜನು ಧರ್ಮದಂತೆ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಡುತ್ತಾನೆ, ಶಿವನಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
ಯೋಽಸೌ ಪ್ರಲಯಕಾರೀ ಸ ಆಸ್ತೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ವಶೀಕೃತಃ । ಚಂದ್ರಚೂಡಃ ಸ್ವಭಕ್ತಸ್ಯ ಪಕ್ಷಪಾತಂ ಸೃಜನ್ಸದಾ
ಪ್ರಳಯವನ್ನು ಮಾಡುವವನು ಇಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ವಶವಾಗಿದ್ದಾನೆ. ಚಂದ್ರಚೂಡ ಶಿವನು ತನ್ನ ಭಕ್ತನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಲವು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ.
ತಸ್ಮಾದತ್ರ ಮಹದ್ಯುದ್ಧಂ ಗೃಹೀತಶ್ಚೇದ್ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಯತ್ತಾಃ ಸಂತಃ ಪ್ರಕುರ್ವಂತು ರಕ್ಷಣಂ ಕಟಕಸ್ಯ ಹಿ
ಆದ್ದರಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಯುದ್ಧವಾದರೆ ಅದು ನಡೆಯುವುದು ಖಚಿತ. ನೀವು ಎಲ್ಲರೂ ನಮ್ಮ ಶಿಬಿರವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿರಿ.
ಏವಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ಶತ್ರುಘ್ನಃ ಸರ್ವಭೂಪಶಿರೋಮಣಿಃ । ಸೈನ್ಯವ್ಯೂಹಂ ರಚಿತ್ವಾಸೌ ತಿಷ್ಠತಿ ಸ್ಮ ಮಹಾಯಶಾಃ
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಶತ್ರುಘ್ನನು, ಎಲ್ಲಾ ರಾಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ತನ್ನ ಸೇನೆಯನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಹಂಚಿ, ಮಹಾ ಖ್ಯಾತಿಯುಳ್ಳವನು ಅಚಲವಾಗಿ ನಿಂತನು.
ಅಥ ತಂ ಸುಖಮಾಸೀನಂ ಮಂತ್ರಯಂತಂ ಸುಮಂತ್ರಿಣಾ । ಆಜಗಾಮ ಸ ದೇವರ್ಷಿರ್ಯುದ್ಧಕೌತುಕಸಂಯುತಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಶತ್ರುಘ್ನನು ಸುಖವಾಗಿ ಕುಳಿತು, ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ದೇವರ್ಷಿ ಯುದ್ಧದ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದನು.
ತಮಾಗತಂ ಮುನಿಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಶತ್ರುಘ್ನಸ್ತಪಸಾಂ ನಿಧಿಮ್ । ಅಭ್ಯುತ್ಥಾಯಾಸನೇ ಸ್ಥಾಪ್ಯ ಮಧುಪರ್ಕಮಥಾರ್ಪಯತ್
ಆ ಮಹಾತ್ಮನನ್ನು ಬಂದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಶತ್ರುಘ್ನನು, ತಪಸ್ಸಿನ ನಿಧಿಯು, ಎದ್ದು ಅವನನ್ನು ಆಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳ್ಳಿರಿಸಿ, ಮಧುಪರ್ಕವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದನು.
ಸ್ವಾಗತೇನ ಚ ಸಂತುಷ್ಟಂ ನಾರದಂ ಮುನಿಸತ್ತಮಮ್ । ಉವಾಚ ಪ್ರೀಣಯನ್ವಾಚಾ ವಾಕ್ಯವಾದವಿಶಾರದಃ
ಸ್ವಾಗತದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಮಹರ್ಷಿ ನಾರದನನ್ನು, ಶತ್ರುಘ್ನನು ಸೌಮ್ಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿ ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು.