ತದಾ ಚಿತ್ರಾಂಗಕಃ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಭಲ್ಲಾನ್ಪಂಚ ಸಮಾದದೇ । ಮುಮೋಚ ಭಾಲೇ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಭರತಸ್ಯ ಮಹೌಜಸಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಚಿತ್ರಾಂಗನು ಕೋಪದಿಂದ ಐದು ಬಾಣಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ಭರತನಂದನನ額ದ ಮೇಲೆ ಅವನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
ತೈರ್ಭಲ್ಲೈರಾಹತಃ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಶರಾಸನವರೇ ಶರಮ್ । ದಧತ್ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಮಕರೋಚ್ಚಿತ್ರಾಂಗನಿಧನಂ ಪ್ರತಿ
ಆ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದವನಾದ ಆ ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯು, ತನ್ನ ಉತ್ತಮ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಚಿತ್ರಾಂಗನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವೆನೆಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿದನು.
ಶೃಣು ವೀರ ಮಮ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಂ ತ್ವದ್ವಧಾಶ್ರಿತಾಮ್ । ತಜ್ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸಾವಧಾನೇನ ಯೋದ್ಧವ್ಯಂ ಚ ತ್ವಯಾತ್ರ ಹಿ
ವೀರನೇ, ನನ್ನ ಈ ಶೀಘ್ರವಾದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಳು; ನಿನ್ನ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಇದನ್ನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧ ಮಾಡಬೇಕು.
ಬಾಣೇನಾನೇನ ಚೇತ್ತ್ವಾಂ ವೈ ನ ಕುರ್ಯಾಂ ಪ್ರಾಣವರ್ಜಿತಮ್ । ಸತೀಂ ಸಂದೂಷ್ಯ ವನಿತಾಂ ಶೀಲಾಚಾರಸುಶೋಭಿತಾಮ್
ಈ ಬಾಣದಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸತ್ತವನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡದೆ, ಸದ್ಗುಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಸತಿ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಅವಮಾನ ಮಾಡಿದರೆ—
ಯೋ ಲೋಕಃ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಲೋಕೈರ್ಯಮಸ್ಯ ವಶವರ್ತಿಭಿಃ । ಸ ಲೋಕೋ ಮಮ ವೈ ಭೂಯಾತ್ಸತ್ಯಂ ಮಮ ಪ್ರತಿಶ್ರುತಮ್
ಯಮಧೀನರಾಗಿರುವವರು ಯಾವ ಲೋಕವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ, ಆ ಲೋಕವೇ ನನಗೆ ಸಿಗಲಿ; ಇದು ನನ್ನ ನಿಜವಾದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ.
ಇತಿ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಜಹಾಸ ಪರವೀರಹಾ । ಉವಾಚ ಮತಿಮಾನ್ವೀರಃ ಪುಷ್ಕಲಂ ವಚನಂ ಶುಭಮ್
ಈ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು ನಗಿದನು. ಬುದ್ಧಿಶಾಲಿಯಾದ ಪುಷ್ಕಲನು ಶುಭವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ಮೃತ್ಯುರ್ವೈ ಪ್ರಾಣಿನಾಂ ಭಾವ್ಯಃ ಸರ್ವತ್ರೈವ ಚ ಸರ್ವದಾ । ತಸ್ಮಾನ್ಮೇ ನಿಧನೇ ದುಃಖಂ ನಾಸ್ತಿ ಶೂರಶಿರೋಮಣೇ
ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೂ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಮರಣವು ಖಚಿತ. ಆದ್ದರಿಂದ, ವೀರಶಿರೋಮಣಿಯೇ, ನನಗೆ ಮರಣದಲ್ಲಿ ದುಃಖವಿಲ್ಲ.
ಪ್ರತಿಜ್ಞಾ ಯಾ ಕೃತಾ ವೀರ ತ್ವಯಾ ವೀರತ್ವಶಾಲಿನಾ । ಸಾ ಸತ್ಯೈವ ಪುನರ್ಮೇಽದ್ಯ ಶ್ರೂಯತಾಂ ವ್ಯಾಹೃತಂ ಮಹತ್
ವೀರನೇ, ನೀನು ಮಾಡಿದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಸತ್ಯ. ಈಗ ನನ್ನ ಮಹತ್ತರವಾದ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೀನು ಕೇಳು.
ತ್ವದ್ಬಾಣಂ ಮದ್ವಧೋದ್ಯುಕ್ತಂ ನ ಚ್ಛಿಂದ್ಯಾಂ ಯದಿ ಚೇದಹಮ್ । ತದಾ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಂ ಶೃಣು ಮೇ ಸರ್ವವೀರಾಭಿಮಾನಿನಃ
ನಿನ್ನ ಬಾಣವು ನನ್ನ ಮರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನಾನು ಕಡಿದು ಹಾಕದೆ ಹೋದರೆ, ಎಲ್ಲ ವೀರರ ಹೆಮ್ಮೆಯವನೇ, ನನ್ನ ಪ್ರತಿಜ್ಞೆಯನ್ನು ಕೇಳು.
ತೀರ್ಥಂ ಜಿಗಮಿಷೋರ್ಯೋ ವೈ ಕುರ್ಯಾತ್ಸ್ವಾಂತವಿಖಂಡನಮ್ । ಏಕಾದಶೀವ್ರತಾದನ್ಯಜ್ಜಾನಾತಿ ವ್ರತಮುಚ್ಚಕೈಃ
ಯಾರು ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸಿ, ತಮ್ಮ ಸ್ವಂತ ಸಂಕಲ್ಪವನ್ನು ಮುರಿಯುತ್ತಾರೆ ಅಥವಾ ಏಕಾದಶಿ ವ್ರತಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ವ್ರತವನ್ನು ಬಲ್ಲವರು—
ತಸ್ಯ ಪಾಪಂ ಮಮೈವಾಸ್ತು ಪ್ರತಿಜ್ಞಾಪರಿಘಾತಿನಃ । ಇತಿ ವಾಕ್ಯಮುದೀರ್ಯೈವ ತೂಷ್ಣೀಂಭೂತೋ ಧನುರ್ದಧೇ
ಅವರ ಪಾಪವು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮುರಿದ ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಬರುವುದಾಗಿ ಇರಲಿ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವನು ಮೌನವಾಗಿದ್ದು ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದನು.
ತದಾನೇನ ನಿಷಂಗಾತ್ಸ್ವಾದುದ್ಧೃತ್ಯ ಸಾಯಕಂ ವರಮ್ । ಕಥಯಾಮಾಸ ವಿಶದಂ ವಾಕ್ಯಂ ಶತ್ರುವಧಾವಹಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಕವಚದಿಂದ ಒಂದು ಉತ್ತಮ ಬಾಣವನ್ನು ತೆಗೆದು, ಸ್ಪಷ್ಟವಾದ ಶತ್ರುವಿನ ಸಂಹಾರಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾದ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ಪುಷ್ಕಲ ಉವಾಚ। ಯದಿ ರಾಮಾಂಘ್ರಿಯುಗುಲಂ ನಿಷ್ಕಾಪಟ್ಯೇನ ಚೇತಸಾ । ಉಪಾಸಿತಂ ಮಯಾ ತರ್ಹಿ ಮಮ ವಾಕ್ಯಮೃತಂ ಭವೇತ್
ಪುಷ್ಕಲನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ರಾಮನ ಪಾದಯುಗಳನ್ನು ನಿಷ್ಕಪಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಆರಾಧಿಸಿದ್ದರೆ, ನನ್ನ ಮಾತುಗಳು ನಿಜವಾಗಲಿ.
ಯದಿ ಸ್ವಮಹಿಲಾಂ ಭುಕ್ತ್ವಾ ನಾನ್ಯಾಂ ಜಾನಾಮಿಚೇತಸಾ । ತೇನ ಸತ್ಯೇನ ಮೇ ವಾಕ್ಯಂ ಸತ್ಯಂ ಭವತು ಸಂಗರೇ
ನಾನು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅನುಭವಿಸಿ, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಹೆಂಗಸನ್ನು ಯೋಚಿಸದೆ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಆ ಸತ್ಯದಿಂದ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಾತುಗಳು ಸತ್ಯವಾಗಲಿ.
ಇತಿ ವಾಕ್ಯಮುದೀರ್ಯಾಶು ಬಾಣಂ ಧನುಷಿ ಸಂಧಿತಮ್ । ಕಾಲಾನಲೋಪಮಂ ವೀರಶಿರಶ್ಛೇದನಮಾಕ್ಷಿಪತ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ತಕ್ಷಣ ಬಾಣವನ್ನು ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಜೋಡಿಸಿ, ಪ್ರಳಯಾಗ್ನಿಯಂತೆ ವೀರನ ತಲೆಯನ್ನು ಕಡಿಯಲು ಉದ್ದೇಶಿಸಿದನು.
ತಂ ಬಾಣಂ ಮುಕ್ತಮಾಲೋಕ್ಯ ಸ ತು ರಾಜಸುತೋ ಬಲೀ । ಬಾಣಂ ಶರಾಸನೇ ಧತ್ತ ತೀಕ್ಷ್ಣಂ ಕಾಲಾನಲೋಪಮಮ್
ಆ ಬಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ರಾಜಕುಮಾರನು ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸಿಗೆ ಪ್ರಳಯಾಗ್ನಿಯಂತೆ ತೀಕ್ಷ್ಣವಾದ ಬಾಣವನ್ನು ಜೋಡಿಸಿದನು.
ತೇನ ಬಾಣೇನ ಸಂಛಿನ್ನೋ ಬಾಣಃ ಸ್ವವಧಉದ್ಯತಃ । ಹಾಹಾಕಾರೋ ಮಹಾನಾಸೀಚ್ಛಿನ್ನೇ ತಸ್ಮಿಞ್ಛರೇ ತದಾ
ಆ ಬಾಣದಿಂದ ತನ್ನ ಮರಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ಬಾಣವನ್ನು ಅವನು ಕಡಿದು ಹಾಕಿದನು. ಆ ಬಾಣ ಕಡಿದು ಹೋದಾಗ ಭಾರೀ ಕೂಗು ಎದ್ದಿತು.
ಪರಾರ್ಧಂ ಪತಿತಂ ಭೂಮೌ ಪೂರ್ವಾರ್ಧಂ ಫಲಸಂಯುತಮ್ । ಶಿರೋಧರಾಂ ಚಕರ್ತಾಶು ಪದ್ಮನಾಲಮಿವ ಕ್ಷಣಾತ್
ಆ ಬಾಣದ ಒಂದು ಭಾಗ ಭೂಮಿಗೆ ಬಿದ್ದಿತು; ಇನ್ನೊಂದು ಭಾಗ, ತಲೆಯೊಡನೆ, ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಟ್ಟಿಲಿನ ಕಡ್ಡಿಯಂತೆ ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಕಡಿದುಹಾಕಿತು.
ತದಾ ಭೂಮೌ ಪತಂತಂ ತು ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತತ್ತಸ್ಯಸೈನಿಕಾಃ । ಹಾಹಾಕೃತ್ವಾ ಭೃಶಂ ಸರ್ವೇ ಪಲಾಯನಪರಾಗತಾಃ
ಆಗ ಅವನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವನ ಸೈನಿಕರು ತುಂಬಾ ಭಯದಿಂದ 'ಅಯ್ಯೋ' ಎಂದು ಕೂಗಿ, ಎಲ್ಲರೂ ಓಡಿಹೋದರು.
ಪೃಥ್ವ್ಯಾಂ ತನ್ಮಸ್ತಕಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಸಕಿರೀಟಂ ಸಕುಂಡಲಮ್ । ಶುಶುಭೇಽತೀವ ಪತಿತಂ ಚಂದ್ರಬಿಂಬಂ ದಿವೋ ಯಥಾ
ಅವನ ತಲೆಯು ಕಿರೀಟ ಮತ್ತು ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿದ್ದರೂ, ಆಕಾಶದಿಂದ ಬಿದ್ದ ಚಂದ್ರಬಿಂಬದಂತೆ ಬಹಳ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
ತಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಪತಿತಂ ವೀರಃ ಪುಷ್ಕಲೋ ಭರತಾತ್ಮಜಃ । ವ್ಯಗಾಹತ ವ್ಯೂಹಮಿಮಂ ಸರ್ವವೀರೈಕಶೋಭಿತಮ್
ಅವನನ್ನು ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಭರತನ ಮಗ ಪುಷ್ಕಲನು ಧೈರ್ಯದಿಂದ ಅನೇಕ ವೀರರಿಂದ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಸೇನೆಗೆ ನೇರವಾಗಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು.
ಶೇಷ ಉವಾಚ। ಅಥ ಪುತ್ರಂ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ಪತಿತಂ ವ್ಯಸುಮುದ್ಧತಮ್ । ವಿಲಲಾಪ ಭೃಶಂ ರಾಜಾ ಸುತದುಃಖೇನ ದುಃಖಿತಃ
ಶೇಷನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ತನ್ನ ಮಗನು ಬಿದ್ದು ಪ್ರಾಣವಿಟ್ಟಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮಗನ ದುಃಖದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ರಾಜನು ಬಹಳವಾಗಿ ಅಳಲು ತೊಡಗಿದನು.
ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಸಂತಾಡಯಾಮಾಸ ಪಾಣಿಭ್ಯಾಮತಿದುಃಖಿತಃ । ಕಮ್ಪಮಾನೋ ಭೃಶಂ ಚಾಶ್ರೂಣ್ಯಮುಞ್ಚನ್ನಯನಾಬ್ಜಯೋಃ
ಅತೀ ದುಃಖದಿಂದ ತನ್ನ ತಲೆಗೆ ಕೈಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದು, ಬಹಳವಾಗಿ ನಡುಗುತ್ತಾ, ಕಮಲದಂತೆ ಕಾಣುವ ಕಣ್ಮುಂದಿನಿಂದ ಅಶ್ರುಗಳನ್ನು ಸುರಿಸಿದನು.
ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪತಿತಂ ವಕ್ತ್ರಂ ಚಂದ್ರಬಿಂಬಮನೋರಮಮ್ । ಪುಷ್ಕಲೇಷು ಕ್ಷತಾಸೃಗ್ಭಿಃ ಕ್ಲಿನ್ನಂ ಕುಂಡಲಶೋಭಿತಮ್
ಪುಷ್ಕಲನ ಬಿದ್ದ, ಚಂದ್ರನಂತೆ ಸುಂದರವಾದ ಮುಖವನ್ನು, ಗಾಯಗಳಿಂದ ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಯ್ದು, ಕುಂಡಲಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮುಖವನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದನು.
ಕುಟಿಲಭ್ರೂಯುಗಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಂ ಸಂದಷ್ಟಾಧರಪಲ್ಲವಮ್ । ಸ ಚುಂಬನ್ಮುಖಪದ್ಮೇನ ವಿಲಪನ್ನಿದಮಬ್ರವೀತ್
ಅವನ ಸುಂದರವಾದ ವಕ್ರ ಭ್ರೂಗಳು, ಕೋಪದಿಂದ ಹಲ್ಲು ಕಚ್ಚಿದ ತುಟಿಗಳು, ಆ ಮಗನ ಮುಖವನ್ನು ರಾಜನು ಚುಂಬಿಸಿ, ಅಳುತ್ತಾ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು:
ಹಾ ಪುತ್ರ ವೀರ ಕಥಮುತ್ಸುಕಚೇತಸಂ ಮಾಂ । ಕಿಂ ನೇಕ್ಷಸೇ ವಿಶದನೇತ್ರಯುಗೇನ ಶೂರ । ಕಿಂ ಮದ್ವಿನೋದಕಥಯಾರಹಿತಸ್ತ್ವಮೇವ । ರೋಷೋದಧಿಪ್ಲುತಮನಾಃ ಕಿಲ ಲಕ್ಷ್ಯಸೇ ಚ
ಅಯ್ಯೋ ಮಗನೇ, ವೀರನೇ, ನನ್ನ ಹೃದಯವು ನಿನ್ನನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಬಯಸುತ್ತಿರಲು ನೀನು ನಿನ್ನ ತಾಜಾ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ನನ್ನೆಡೆಗೆ ನೋಡದೆ ಏಕೆ ಇರುವೆ? ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹರ್ಷ ಕೊಡುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದ ನೀನು, ಈಗ ಕೋಪ ಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿರುವವನಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತೀಯಲ್ಲ.
ವದ ಪುತ್ರ ಕಥಂ ಮಾಂ ತ್ವಂ ಪ್ರಬ್ರೂಷೇ ನ ಹಸನ್ಪುನಃ । ಅಮೃತೈರ್ಮಧುರಾಸ್ವಾದೈರ್ವಿನೋದಯಸಿ ಪುತ್ರಕ
ಮಗನೇ, ನೀನು ಮತ್ತೆ ನಗುತ್ತಾ ನನ್ನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡದೆ, ಅಮೃತದಂತೆ ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹರ್ಷಪಡಿಸದೆ ಏಕೆ ಇರುವೆ?
ಶತ್ರುಘ್ನಾಶ್ವಂ ಗೃಹಾಣ ತ್ವಂ ಸಿತಚಾಮರಶೋಭಿತಮ್ । ಸ್ವರ್ಣಪತ್ರೇಣ ಶೋಭಾಢ್ಯಂ ತ್ಯಜ ನಿದ್ರಾಂ ಮಹಾಮತೇ
ಶತ್ರುಘ್ನನ ಕುದುರೆಯನ್ನು, ಬಿಳಿ ಚಾಮರದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ಅಲಂಕಾರಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವದನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಯೇ, ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಎದ್ದು ಬಾ.
ಏಷ ಪ್ರತಾಪವಿಶದಃ ಪ್ರತಾಪಾಗ್ರ್ಯಃ ಪರಂತಪಃ । ಧನುರ್ಬಿಭ್ರತ್ಪುರೋ ಭಾತಿ ಪುಷ್ಕಲಃ ಪರವೀರಹಾ
ಇಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕಲನು, ಪರಾಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನಾಗಿ, ಶೂರರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾಗಿ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವವನು, ತನ್ನ ಧನುಸ್ಸು ಹಿಡಿದು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಕಂಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಏನಂ ವಾರಯ ಸತ್ತೀಕ್ಷ್ಣೈರ್ಬಾಣೈಃ ಕೋದಂಡನಿರ್ಗತೈಃ । ಕಥಂ ತ್ವಂ ರಣಮಧ್ಯೇ ವೈ ಶೇತೇ ವೀರವಿಮೋಹಿತಃ
ನಿನ್ನ ಧನುಸ್ಸಿನಿಂದ ಹೊರಡುವ ತೀಕ್ಷ್ಣ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯು; ವೀರನೇ, ಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ನೀನು ಮೋಹಗೊಂಡು ಹಾಸಿಗೆಹೋಗಿರುವುದೇಕೆ?