ಸುಮತಿರುವಾಚ। ಏತನ್ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಮತುಲಂ ಗಂಡಕ್ಯಾಃ ಕರ್ಣಗೋಚರಮ್ । ಕೃತ್ವಾ ಕೃತಾರ್ಥಮಾತ್ಮಾನಮಮನ್ಯತ ನೃಪೋತ್ತಮಃ
ಸುಮತಿ ಹೇಳಿದನು: ಗಂಡಕಿಯ ಅಪಾರ ಮಹಿಮೆ ತನ್ನ ಕಿವಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಮಹಾರಾಜನು ತಾನು ಸಾರ್ಥಕನಾದೆನೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
ಸ್ನಾತ್ವಾ ತೀರ್ಥೇ ಪಿತೄನ್ಸರ್ವಾನ್ಸಂತರ್ಪ್ಯ ಜಹೃಷೇ ಮಹಾನ್ । ಶಾಲಗ್ರಾಮಶಿಲಾಪೂಜಾಂ ಕುರ್ವನ್ವಾಡವವಾಕ್ಯತಃ
ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಎಲ್ಲಾ ಪಿತೃಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಅವನು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು. ಶುಚಿವಾಡವನ ಮಾತಿನಂತೆ ಶಾಲಗ್ರಾಮ ಶಿಲೆಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.
ಚತುರ್ವಿಂಶಚ್ಛಿಲಾಸ್ತತ್ರ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಸ ನೃಪೋತ್ತಮಃ । ಪೂಜಯಾಮಾಸ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಚ ಚಂದನಾದ್ಯುಪಚಾರಕೈಃ
ಅಲ್ಲಿ, ಮಹಾರಾಜನು ಇಪ್ಪತ್ತನಾಲ್ಕು ಶಿಲೆಗಳನ್ನೆತ್ತಿಕೊಂಡು, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಚಂದನ ಮತ್ತು ಇತರ ಉಪಚಾರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದನು.
ತತ್ರ ದಾನಾನಿ ದತ್ತ್ವಾ ಚ ದೀನಾಂಧೇಭ್ಯೋ ವಿಶೇಷತಃ । ಗಂತುಂ ಪ್ರಚಕ್ರಮೇ ರಾಜಾ ಪುರುಷೋತ್ತಮಮಂದಿರಮ್
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಅವನು ದಾನಗಳನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಬಡವರಿಗೂ ಕುರುಡರಿಗೂ ನೀಡಿದನು. ನಂತರ ರಾಜನು ಪರುಷೋತ್ತಮ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಏವಂ ಕ್ರಮೇಣ ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೋ ಗಂಗಾಸಾಗರಸಂಗಮಮ್ । ಕೃತ್ವಾಕ್ಷಿಗೋಚರಂ ತಂ ಚ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಂ ಪೃಷ್ಟವಾನ್ಮುದಾ
ಹೀಗೆ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಸಾಗುತ್ತಾ, ಅವನು ಗಂಗೆಯೂ ಸಾಗರವೂ ಸೇರುವ ಸ್ಥಳವನ್ನು ತಲುಪಿದನು. ಆ ಸ್ಥಳವನ್ನು ಕಣ್ಣಾರೆ ನೋಡಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.
ಸ್ವಾಮಿನ್ವದ ಕಿಯದ್ದೂರೇ ನೀಲಾಖ್ಯಃ ಪರ್ವತೋ ಮಹಾನ್ । ಪುರುಷೋತ್ತಮಸಂವಾಸಃ ಸುರಾಸುರನಮಸ್ಕೃತಃ
ಸ್ವಾಮಿ, ನೀಲ ಎಂಬ ಮಹಾ ಪರ್ವತ ಪರುಷೋತ್ತಮನ ನಿವಾಸ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರು ಪೂಜಿಸುವ ಆ ಸ್ಥಳ ಇಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ದೂರ ಇದೆ ಎಂದು ನನಗೆ ಹೇಳು.
ತದಾ ಶ್ರುತ್ವಾ ಮಹದ್ವಾಕ್ಯಂ ರತ್ನಗ್ರೀವಸ್ಯ ಭೂಪತೇಃ । ಉವಾಚ ವಿಸ್ಮಯಾವಿಷ್ಟೋ ರಾಜಾನಂ ಪ್ರತಿ ಸಾದರಮ್
ಅಂದು ರತ್ನಗ್ರೀವನ ಮಹಾ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದನು. ಅವನು ಗೌರವದಿಂದ ಆತನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ರಾಜನ್ನೇತತ್ಸ್ಥಲಂ ನೀಲಪರ್ವತಸ್ಯ ನಮಸ್ಕೃತಮ್ । ಕಿಮರ್ಥಂ ದೃಶ್ಯತೇ ನೈವ ಮಹಾಪುಣ್ಯಫಲಪ್ರದಮ್
ರಾಜನೇ, ಈ ಸ್ಥಳವನ್ನು ನೀಲ ಪರ್ವತ ಪೂಜಿಸುತ್ತದೆ. ಮಹಾ ಪುಣ್ಯ ಫಲ ನೀಡುವದು ಆದರೂ, ಏಕೆ ಇದು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ?
ಪುನಃಪುನರುವಾಚೇದಂ ಸ್ಥಲಂ ನೀಲಸ್ಯ ಭೂಭೃತಃ । ಕಥಂ ನ ದೃಶ್ಯತೇ ರಾಜನ್ಪುರುಷೋತ್ತಮವಾಸಭೃತ್
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅವನು ಹೇಳಿದನು: ಈ ಸ್ಥಳ ನೀಲ ಪರ್ವತನದು, ಪರುಷೋತ್ತಮನ ನಿವಾಸವೂ ಹೌದು. ರಾಜನೇ, ಆದರೂ ಇದು ಹೇಗೆ ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ?
ಅತ್ರ ಸ್ನಾತಂ ಮಯಾ ಸಮ್ಯಗತ್ರ ಭಿಲ್ಲಾಕ್ಷಿಗೋಚರಾಃ । ಅನೇನೈವ ಪಥಾ ರಾಜನ್ನಾರೂಢಂ ಪರ್ವತೋಪರಿ
ಇಲ್ಲಿ ನಾನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ, ಇಲ್ಲಿ ಭಿಲ್ಲ ಜನರು ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ರಾಜನೇ, ಈ ದಾರಿಯಿಂದ ಯಾರೂ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಏರಿಲ್ಲ.
ಇತಿ ತದ್ವಾಕ್ಯಮಾಕರ್ಣ್ಯ ವಿವ್ಯಥೇ ಮಾನಸೇ ನೃಪಃ । ನೀಲಭೂಧರದರ್ಶಾಯ ಕುರ್ವನ್ನುತ್ಕಂಠಿತಂ ಮನಃ
ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಜನ ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳಗೊಂಡಿತು. ಅವನು ನೀಲ ಪರ್ವತವನ್ನು ನೋಡಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿಕೊಂಡಿತು.
ಉವಾಚ ತತ್ಕಥಂ ವಿಪ್ರ ದೃಶ್ಯೇತ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ । ಕಥಂ ವಾ ದೃಶ್ಯತೇ ನೀಲಸ್ತದುಪಾಯಂ ವದಸ್ವ ನಃ
ಅವನು ಹೇಳಿದನು: ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಪರುಷೋತ್ತಮನನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಬಹುದು? ನೀಲ ಪರ್ವತವನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಬಹುದು? ದಯವಿಟ್ಟು ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಮಗೆ ಹೇಳು.
ತದಾ ವಾಕ್ಯಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ರತ್ನಗ್ರೀವಸ್ಯ ಭೂಪತೇಃ । ತಾಪಸೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ವಾಕ್ಯಮುವಾಚ ನೃಪ ವಿಸ್ಮಿತಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ರತ್ನಗ್ರೀವ ಎಂಬ ರಾಜನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಆ ತಪಸ್ವಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ಕೇಳಿ, ರಾಜನೆ, ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಗಂಗಾಸಾಗರಸಂಯೋಗೇ ಸ್ನಾತ್ವಾಸ್ಮಾಭಿರ್ಮಹೀಪತೇ । ಸ್ಥಾತವ್ಯಂ ತಾವದೇವಾತ್ರ ಯಾವನ್ನೀಲೋ ನ ದೃಶ್ಯತೇ
ರಾಜನೇ, ಗಂಗೆಯೂ ಸಮುದ್ರವೂ ಸೇರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ನಾವು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ್ದೇವೆ. ನೀಲನು ಬರುವ ತನಕ ಇಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲೇ ಬೇಕು.
ಗೀಯತೇ ಪಾಪಹಾ ದೇವಃ ಪುರುಷೋತ್ತಮಸಂಜ್ಞಿತಃ । ಕರಿಷ್ಯತೇ ಕೃಪಾಮಾಶು ಭಕ್ತವತ್ಸಲನಾಮಧೃಕ್
ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವ ದೇವರಾದ ಪುರುಷೋತ್ತಮನನ್ನು ಎಲ್ಲರೂ ಹಾಡುತ್ತಾರೆ. ಭಕ್ತರನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವವನು ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಧರಿಸಿದ ಅವನು ಬೇಗನೆ ಕರುಣೆ ತೋರುವನು.
ತ್ಯಜತ್ಯಸೌ ನ ವೈ ಭಕ್ತಾನ್ದೇವದೇವಶಿರೋಮಣಿಃ । ಅನೇಕೇ ರಕ್ಷಿತಾ ಭಕ್ತಾಸ್ತದ್ಗಾಯಸ್ವ ಮಹಾಮತೇ
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಅವನು ತನ್ನ ಭಕ್ತರನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಅನೇಕ ಭಕ್ತರನ್ನು ಅವನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮಹಾಜ್ಞಾನಿಯೇ, ಅವನನ್ನು ಹಾಡು.
ಇತಿ ವಾಕ್ಯಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ರಾಜಾ ವ್ಯಥಿತಚೇತಸಾ । ಸ್ನಾತ್ವಾ ಗಂಗಾಬ್ಧಿಸಂಯೋಗೇ ತತೋನಶನಮಾದಧಾತ್
ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಜನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿಕೊಂಡು, ಗಂಗೆಯೂ ಸಮುದ್ರವೂ ಸೇರುವ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಉಪವಾಸವನ್ನೆಡೆಸಿದನು.
ಕರಿಷ್ಯತಿ ಕೃಪಾಂ ಯರ್ಹಿ ದರ್ಶನೇ ಪುರುಷೋತ್ತಮಃ । ಪೂಜಾಂ ಕೃತ್ವಾಶನಂ ಕುರ್ಯಾಮನ್ಯಥಾನಶನಂ ವ್ರತಮ್
ಪುರುಷೋತ್ತಮನು ದರ್ಶನ ಕೊಟ್ಟು ಕರುಣೆ ತೋರಿದಾಗ, ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದ ನಂತರ ನಾನು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ. ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಉಪವಾಸವೇ ನನ್ನ ವ್ರತ.
ಇತಿ ಕೃತ್ವಾ ಸ ನಿಯಮಂ ಗಂಗಾಸಾಗರರೋಧಸಿ । ಗಾಯನ್ಹರಿಗುಣಗ್ರಾಮಮುಪವಾಸಮಥಾಚರತ್
ಹೀಗೆ ನಿರ್ಧಾರ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಗಂಗೆಯೂ ಸಮುದ್ರವೂ ಸೇರುವ ತೀರದಲ್ಲಿ ಹರಿ ಮಹಿಮೆಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ ಉಪವಾಸವನ್ನಾಚರಿಸಿದನು.
ರಾಜೋವಾಚ। ಜಯ ದೀನದಯಾಕರಪ್ರಭೋ ಜಯ ದುಃಖಾಪಹ ಮಙ್ಗಲಾಹ್ವಯ । ಜಯ ಭಕ್ತಜನಾರ್ತಿನಾಶನ ಕೃತವರ್ಷ್ಮಞ್ಜಯದುಷ್ಟಘಾತಕ
ರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ದುಃಖಿತರಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸುವ ಪ್ರಭುವೇ, ಜಯ! ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಮಂಗಳಕರನೇ, ಜಯ! ಭಕ್ತರ ದುಃಖವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವವನೇ, ವರಗಳನ್ನು ನೀಡುವವನೇ, ದುಷ್ಟರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನೇ, ಜಯ!
ಅಂಬರೀಷಮಥ ವೀಕ್ಷ್ಯ ದುಃಖಿತಂ ವಿಪ್ರಶಾಪಹತಸರ್ವಮಙ್ಗಲಮ್ । ಧಾರಯನ್ನಿಜಕರೇ ಸುದರ್ಶನಂ ಸಂರರಕ್ಷ ಜಠರಾಧಿವಾಸತಃ
ಅಂಬರೀಷನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಶಾಪದಿಂದ ಎಲ್ಲ ಶುಭವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡು ದುಃಖದಿಂದಿದ್ದಾಗ, ನೀನು ಸ್ವಂತ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವನೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿಕೊಂಡು ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆ.
ದೈತ್ಯರಾಜ ಪಿತೃಕಾರಿತವ್ಯಥಃ ಶೂಲಪಾಶಜಲವಹ್ನಿಪಾತನೈಃ । ಶ್ರೀನೃಸಿಂಹತನುಧಾರಿಣಾ ತ್ವಯಾ ರಕ್ಷಿತಃ ಸಪದಿ ಪಶ್ಯತಃ ಪಿತುಃ
ದೈತ್ಯರ ರಾಜನು ತಂದೆಯಿಂದ ತ್ರಿಶೂಲ, ಪಾಶ, ನೀರು, ಬೆಂಕಿ ಇವುಗಳಿಂದ ತುಂಬಾ ನೋವು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನೃಸಿಂಹನ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ ನೀನು ಅವನ ತಂದೆಯೆದುರಲ್ಲೇ ಕ್ಷಣಾರ್ಧದಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದೆ.
ಗ್ರಾಹವಕ್ತ್ರಪತಿತಾಂಘ್ರಿಮುದ್ಭಟಂ ವಾರಣೇಂದ್ರಮತಿದುಃಖಪೀಡಿತಮ್ । ವೀಕ್ಷ್ಯ ಸಾಧುಕರುಣಾರ್ದ್ರಮಾನಸಸ್ತ್ವಂ ಗರುತ್ಮತಿ ಕೃತಾರುಹಕ್ರಿಯಃ
ಮಹಾ ಆನೆ ಒಂದು मगरದ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದು ಭಾರೀ ನೋವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಗರುಡನ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತುಕೊಂಡಿರುವ ನೀನು ನಿಜವಾದ ಕರುಣೆಯಿಂದ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಆ ಆನೆಯನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆತ್ತಿದ್ದೆ.
ತ್ಯಕ್ತಪಕ್ಷಿಪತಿರಾತ್ತಚಕ್ರಕೋ ವೇಗಕಂಪಯುತಮಾಲಿಕಾಂಬರಃ । ಗೀಯಸೇ ಸುಭಿರಮುಷ್ಯ ನ ಕ್ರತೋ ಮೋಚಕಃ ಸಪದಿ ತದ್ವಿನಾಶಕಃ
ನೀನು ಗರುಡನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಚಕ್ರವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ವೇಗದಿಂದ ಹಾರಾಡಿ ಹಾರದಿಂದ ಅಲಂಕೃತನಾಗಿ, ಸದ್ಗುಣಿಗಳಿಂದ ಹಾಡಲ್ಪಡುವವನು. ಆ ಆನೆಗೆ ನೀನು ತಕ್ಷಣವೇ ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಅವನ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿದ್ದೆ.
ಯತ್ರಯತ್ರ ತವ ಸೇವಕಾರ್ದನಂ ತತ್ರ ತತ್ರ ಬತ ದೇಹಧಾರಿಣಾ । ಪಾಲ್ಯತೇ ಚ ಭವತಾ ನಿಜಃ ಪ್ರಭೋ ಪಾಪಹಾರಿಚರಿತೈರ್ಮನೋಹರೈಃ
ಯಾವೆಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಸೇವಕರಿಗೆ ಹಾನಿಯಾಗುತ್ತದೋ, ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ಸ್ವಂತ ದೇಹದಿಂದ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವ ಮನಮೋಹಕ ಕೃತ್ಯಗಳಿಂದ ನಿನ್ನವರನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತೀಯೆ, ಪ್ರಭುವೇ.
ದೀನನಾಥ ಸುರಮೌಲಿಹೀರಕಾಘೃಷ್ಟಪಾದತಲ ಭಕ್ತವಲ್ಲಭ । ಪಾಪಕೋಟಿಪರಿದಾಹಕ ಪ್ರಭೋ ದರ್ಶಯಸ್ವ ನಿಜದರ್ಶನಂ ಮಮ
ದೀನರಾಧಿಪತಿಯಾದ ಪ್ರಭುವೇ, ದೇವತೆಗಳ ಕಿರೀಟದ ಮಣಿಗಳಿಂದ ನಿನ್ನ ಪಾದಗಳು ಹೊಳೆಯುತ್ತಿವೆ, ಭಕ್ತರಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದವನೇ, ಲಕ್ಷಾಂತರ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ನನ್ನಿಗೆ ನಿನ್ನ ದರ್ಶನವನ್ನು ಕೊಡು.
ಪಾಪಕೃದ್ಯದಿ ಜನೋಯಮಾಗತೋ ಮಾನಸೇ ತವ ತಥಾ ಹಿ ದರ್ಶಯ । ತಾವಕಾ ವಯಮಘೌಘನಾಶನಂ ವಿಸ್ಮೃತಂ ನಹಿ ಸುರಾಸುರಾರ್ಚಿತ
ನಾನು ಪಾಪಿ ಆಗಿದ್ದರೂ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಿದ್ದರೆ, ಪ್ರಭುವೇ, ನನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸು. ನಾವು ನಿನ್ನವರೇ, ಪಾಪಗಳ ಗುಡ್ಡನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನೇ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರು ಆರಾಧಿಸುವ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾವು ಎಂದಿಗೂ ಮರೆಯುವುದಿಲ್ಲ.
ಯೇ ವದಂತಿ ತವ ನಾಮ ನಿರ್ಮಲಂ ತೇ ತರಂತಿ ಸಕಲಾಘಸಾಗರಮ್ । ಸಂಸ್ಮೃತಿರ್ಯದಿ ಕೃತಾ ತದಾ ಮಯಾ ಪ್ರಾಪ್ಯತಾಂ ಸಕಲದುಃಖವಾರಕ
ಯಾರು ನಿನ್ನ ಶುದ್ಧ ನಾಮವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ದಾಟುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದ್ದರೆ, ಎಲ್ಲ ದುಃಖವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನೇ, ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಪಡೆಯಲಿ.
ಸುಮತಿರುವಾಚ। ಏವಂ ಗಾಯನ್ಗುಣಾನ್ರಾತ್ರೌ ದಿವಾ ವಾಪಿ ಮಹೀಪತಿಃ । ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಂ ನ ವಿಶ್ರಾಂತೋ ನಿದ್ರಾಮಾಪ ನ ವೈ ಸುಖಮ್
ಸುಮತಿ ಹೇಳಿದಳು: ಹೀಗೆ ದಿನವೂ ರಾತ್ರಿ ಕೂಡ ರಾಜನು ಅವನ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹಾಡುತ್ತಾ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರವೂ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯದೆ, ನಿದ್ರೆಯನ್ನೂ ಸಂತೋಷವನ್ನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ.
ಗಾಯನ್ಗಚ್ಛನ್ಗೃಣಂಸ್ತಿಷ್ಠನ್ವದತ್ಯೇತದಹರ್ನಿಶಮ್ । ದರ್ಶಯಸ್ವ ಕೃಪಾನಾಥ ಸ್ವತನುಂ ಪುರುಷೋತ್ತಮ
ಹಾಡುತ್ತಾ, ಹೋಗುತ್ತಾ, ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತಾ, ನಿಂತುಕೊಂಡು ಅವನು ಹಗಲು ರಾತ್ರಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದನು: 'ಕರುಣೆಯ ಪ್ರಭುವೇ, ಪುರುಷೋತ್ತಮನೇ, ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸು.'