ಶುಭಾರ್ಥಂ ಚ ಪ್ರವಿಂದಾಮಿ ಕಥಂ ಪುತ್ರಾನಹಂ ಲಭೇ । ಏವಂ ಚಿಂತಯತೇ ನಿತ್ಯಂ ದಿವಾರಾತ್ರೌ ವಿಮೋಹಿತಃ
ಅವನು ದಿನರೂ ರಾತ್ರಿ ಮೋಹದಿಂದ 'ನಾನು ಹೇಗೆ ಶುಭವನ್ನು ಪಡೆಯಲಿ? ನಾನು ಹೇಗೆ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಂದಲಿ?' ಎಂದು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕ್ಷಣಮೇಕಂ ಪ್ರಪಶ್ಯೇತ್ಸ ಚಿಂತಾಮಧ್ಯೇ ಮಹತ್ಸುಖಮ್ । ಪುನಶ್ಚೈತನ್ಯಮಾಯಾತಿ ಮಹಾದುಃಖೇನ ಪೀಡ್ಯತೇ
ಚಿಂತೆಯ ಮಧ್ಯೆ ಅವನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ದೊಡ್ಡ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಕಾಣುತ್ತಾನೆ; ಆದರೆ ಮತ್ತೆ ಜಾಗೃತನಾದಾಗ, ಅವನು ಭಾರೀ ದುಃಖದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾನೆ.
ಚಿಂತಾಮೋಹೌ ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಅನುವರ್ತಸ್ವ ತಂ ದ್ವಿಜ । ಸಂಸಾರೇ ನಾಸ್ತಿ ಸಂಬಂಧಃ ಕೇನ ಸಾರ್ಧಂ ಮಹಾಮತೇ
ಚಿಂತೆಯನ್ನೂ ಮೋಹವನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಆ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸು, ದ್ವಿಜ. ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಯಾರೊಡನೆ ನಿಜವಾದ ಸಂಬಂಧವಿಲ್ಲ, ಮಹಾಮತಿ.
ಮಿತ್ರಾಶ್ಚ ಬಾಂಧವಾಃ ಪುತ್ರಾಃ ಪಿತಾಮಾತಾ ಸುತಾಸ್ತಥಾ । ಸ್ವಸಂಬಂಧಾ ಭವಂತ್ಯೇತೇ ಕಲತ್ರಾದಿ ತಥೈವ ಚ
ಮಿತ್ರರು, ಬಂಧುಗಳು, ಮಕ್ಕಳು, ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಹಾಗೆಯೇ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು—ಇವರೆಲ್ಲರೂ ಸ್ವಂತ ಸಂಬಂಧಿಗಳು, ಪತ್ನಿ ಮತ್ತಿತರರೂ ಹಾಗೆಯೇ.
ದೇವಶರ್ಮೋವಾಚ-। ಸಂಬಂಧಃ ಕೀದೃಶೋ ಭದ್ರೇ ತನ್ಮೇ ವಿಸ್ತರತೋ ವದ । ಯೇನ ಜಾಯಂತಿ ತೇ ಸರ್ವೇ ಧನಪುತ್ರಾದಿ ಬಾಂಧವಾಃ
ದೇವಶರ್ಮನು ಹೇಳಿದನು: 'ಭದ್ರೆ, ಈ ಸಂಬಂಧ ಯಾವ ರೀತಿಯದು? ಎಲ್ಲ ಧನ, ಮಕ್ಕಳು, ಬಂಧುಗಳು ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು.'
ಸುಮನೋವಾಚ-। ಭರ್ತಃ ಪಂಚವಿಧಾಃ ಪುತ್ರಾ ಜಾಯಂತೇ ತಾನ್ವದಾಮ್ಯಹಮ್ । ನ್ಯಾಸಾಪಹಾರಕಂ ಚೈಕಮೃಣಸಂಬಂಧಿನಂ ಪರಮ್
ಸುಮನು ಹೇಳಿದಳು: 'ಸ್ವಾಮಿ, ಐದು ವಿಧದ ಮಕ್ಕಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ; ಅವನ್ನು ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ: ಒಬ್ಬನು ನಂಬಿಕೆ ವಂಚಿಸುವವನು, ಇನ್ನೊಬ್ಬನು ಸಾಲದ ಸಂಬಂಧಿ—ಇವರು ಮುಖ್ಯರು.'
ರಿಪುಂ ಲಭ್ಯಮುದಾಸೀನಮಿತಿ ಕಾಂತ ಭವಂತಿ ತೇ । ಲಕ್ಷಣಾನಿ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತೇಷಾಮೀಶ ಪೃಥಕ್ಪೃಥಕ್
'ಶತ್ರು, ಮಧ್ಯಸ್ಥ—ಹೀಗೆ ಪ್ರಿಯನೇ, ಇವರೆಲ್ಲರ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾಗಿ ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಸ್ವಾಮಿ.'
ಪುತ್ರಾ ಮಿತ್ರಾಃ ಪ್ರಿಯಾ ಭಾರ್ಯಾ ಪಿತಾ ಮಾತಾ ಚ ಬಾಂಧವಾಃ । ಸ್ವೇನಸ್ವೇನ ಹಿ ಜಾಯಂತೇ ಸಂಬಂಧೇನ ಮಹೀತಲೇ
ಮಕ್ಕಳು, ಮಿತ್ರರು, ಪ್ರಿಯ ಭಾರ್ಯೆ, ತಂದೆ, ತಾಯಿ, ಬಂಧುಗಳು—ಇವರು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಸಂಬಂಧಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾರೆ.
ನ್ಯಾಸಾಪಹಾರಭಾವೇನ ಯಸ್ಯ ಯೇನ ಹೃತಂ ಭುವಿ । ನ್ಯಾಸಸ್ವಾಮೀ ಭವೇತ್ಪುತ್ರೋ ಗುಣವಾನ್ರೂಪವಾನ್ಭುವಿ
ಯಾರಾದರೂ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬರಿಗೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದರೆ, ಆ ನಂಬಿಕೆಯ ಮಾಲೀಕನು ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗುಣವಂತನಾಗಿ, ಸುಂದರನಾಗಿ ಅವನ ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.
ಯೇನ ಹ್ಯಪಹೃತಂ ನ್ಯಾಸಂ ತಸ್ಯ ಗೇಹೇ ನ ಸಂಶಯಃ । ನ್ಯಾಸಾಪಹಾರಣಂ ದುಃಖಂ ಸ ದತ್ತ್ವಾ ದಾರುಣಂ ಗತಃ
ಯಾರಾದರೂ ನಂಬಿಕೆ ಇಟ್ಟು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದವನು, ಆ ಮನೆಯಲ್ಲಿಯೇ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ನಂಬಿಕೆ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಭಾರೀ ನೋವು ಬಂದು, ಕೊನೆಗೆ ಅವನು ಹಿಂದುಳಿದು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ನ್ಯಾಸಸ್ವಾಮೀ ಸುಪುತ್ರೋಽಭೂನ್ನ್ಯಾಸಾಪಹಾರಕಸ್ಯ ಚ । ಗುಣವಾನ್ರೂಪವಾಂಶ್ಚೈವ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಸಂಯುತಃ
ನಂಬಿಕೆಯ ಮಾಲೀಕನು ಒಳ್ಳೆಯ ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ, ನಂಬಿಕೆ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದವನು ಅವನ ಮಗನಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳೂ, ಸೌಂದರ್ಯವೂ, ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಹೊಂದಿದವನಾಗಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ.
ಭಕ್ತಿಂ ಚ ದರ್ಶಯೇತ್ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋ ಭೂತ್ವಾ ದಿನೇದಿನೇ । ಪ್ರಿಯವಾಙ್ಮಧುರೋವಾಗ್ಮೀ ಬಹುಸ್ನೇಹಂ ವಿದರ್ಶಯೇತ್
ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ತಂದೆಗೆ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಮಧುರವಾದ ಮಾತುಗಳಿಂದ ಸಂತೋಷಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ, ತುಂಬಾ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ವ್ಯಕ್ತಪಡಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಸ್ವೀಯಂ ದ್ರವ್ಯಂ ಸಮುದ್ಗ್ರಾಹ್ಯ ಪ್ರೀತಿಮುತ್ಪಾದ್ಯ ಚಾತುಲಾಮ್ । ಯಥಾ ತೇನ ಪ್ರದತ್ತಂ ತನ್ನ್ಯಾಸಾಪಹರಣಾತ್ಪರಮ್
ತಾನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ಅಪಾರ ಸಂತೋಷ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಹೇಗೆ ಅವನು ಕೊಟ್ಟಿದ್ದೋ ಹಾಗೆಯೇ, ಅದನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದು, ನಂಬಿಕೆ ಕಳ್ಳತನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ದುಃಖಮೇವಂ ಮಹಾಭಾಗ ದಾರುಣಂ ಪ್ರಾಣನಾಶನಮ್ । ತಾದೃಶಂ ತಸ್ಯ ಸೋ ದದ್ಯಾತ್ಪುತ್ರೋ ಭೂತ್ವಾ ಮಹಾಗುಣಃ
ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನೆ, ಇಂತಹ ದುಃಖ ತುಂಬಾ ಭಾರೀ, ಜೀವವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟು ಕಠಿಣವಾಗಿದೆ. ಮಹಾ ಗುಣಗಳಿದ್ದರೂ, ಮಗನಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿ, ಅವನು ತಂದೆಗೆ ಇಂತಹ ನೋವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ.
ಅಲ್ಪಾಯುಷಸ್ತಥಾ ಭೂತ್ವಾ ಮರಣಂ ಚೋಪಗಚ್ಛತಿ । ದುಃಖಂ ದತ್ವಾ ಪ್ರಯಾತ್ಯೇವಂ ಪ್ರಹೃತ್ಯೈವಂ ಪುನಃಪುನಃ
ಅವನು ಅಲ್ಪಾಯುಷ್ಯನಾಗಿ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದುತ್ತಾನೆ. ದುಃಖವನ್ನು ನೀಡಿದ ನಂತರ, ಹೀಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೊಡೆತಗಳನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ಹೋದನು.
ಯದಾಹ ಪುತ್ರಪುತ್ರೇತಿ ಪ್ರಲಾಪಂ ಹಿ ಕರೋತಿ ಯಃ । ತದಾ ಹಾಸ್ಯಂ ಕರೋತ್ಯೇಷ ಕಸ್ತು ಪುತ್ರೋ ಹಿ ಕಸ್ಯ ಚ
ಯಾರಾದರೂ 'ನನ್ನ ಮಗ, ನನ್ನ ಮಗ' ಎಂದು ಅಳಲು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅವನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಗೆಯ ವಿಷಯವಾಗುತ್ತಾನೆ. ಯಾರು ಯಾರು ಯಾರ ಮಗ? ಯಾರು ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಮಗ?
ಅನೇನಾಪಹೃತಂ ನ್ಯಾಸಂ ಮದೀಯಂ ಪಾಪಚಾರಿಣಾ । ದ್ರವ್ಯಾಪಹಾರಣೇನಾಪಿ ಮಮ ಪ್ರಾಣಾಗತಾಃ ಕಿಲ
ಈ ಪಾಪಿ ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆಯ ಹಣವನ್ನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ. ನನ್ನ ಸೊತ್ತನ್ನು ಕದ್ದುಕೊಂಡು, ನನ್ನ ಜೀವವನ್ನೇ ತೆಗೆದುಕೊಂಡನು.
ದುಃಖೇನ ಮಹತಾ ಚೈವ ಅಸಹ್ಯೇನ ಚ ವೈ ಪುರಾ । ತದಾ ದುಃಖಂ ಮಯಾ ದತ್ವಾದ್ರವ್ಯಮುದ್ಗ್ರಾಹ್ಯಮುತ್ತಮಮ್
ಹಿಂದೆ, ಭಾರೀ ಸಹಿಸಲಾಗದ ದುಃಖದಿಂದ, ನಾನು ಆ ನೋವನ್ನು ನೀಡಿದ್ದೆ ಮತ್ತು ನನ್ನ ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಹಣವನ್ನು ಮರಳಿ ಪಡೆದುಕೊಂಡೆ.
ಇತಿ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣೇ ಪಾತಾಲಖಂಡೇ ವೈಶಾಖಮಾಹಾತ್ಮ್ಯೇ ಸಪ್ತಾಶೀತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಹೀಗೆ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಪಾತಾಳಖಂಡದಲ್ಲಿ ವೈಶಾಖಮಾಹಾತ್ಮ್ಯದ ಎಪ್ಪತ್ತೆಂಟುನೇ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.
ಏಕೋನನವತಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ 5.89 ನಾರದ ಉವಾಚ- ಏವಂ ಸಂಬೋಧಿತೋ ವಿಪ್ರೋ ದೇವಶರ್ಮಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ । ಪುನಃ ಪ್ರಾಹ ಪ್ರಿಯಾಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ಸಹಿತಾಂ ಜ್ಞಾನವಾದಿನೀಮ್
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ದೇವಶರ್ಮ ಎಂಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಪ್ರಿಯವಾದ, ಜ್ಞಾನವಂತಿಯಾದ ಪತ್ನಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಸತ್ಯಮುಕ್ತಂ ತ್ವಯಾ ಭದ್ರೇ ಸರ್ವಸಂದೇಹನಾಶನಮ್ । ತಥಾ ಹಿ ವಂಶಮಿಚ್ಛಂತಿ ಸಾಧವಃ ಸತ್ಯಪಂಡಿತಾಃ
ನೀನು ಹೇಳಿದುದು ಸತ್ಯ, ಭದ್ರೆ, ಎಲ್ಲ ಸಂಶಯಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ. ನಿಜಕ್ಕೂ, ಸದ್ಗುಣಿಗಳೂ ಸತ್ಯವನ್ನು ಬಲ್ಲವರೂ ವಂಶವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ.
ಯಥಾ ಪುತ್ರಸ್ಯ ಚಿಂತಾ ಮೇ ನ ಧನಸ್ಯ ತಥಾ ಪ್ರಿಯೇ । ಯೇನಕೇನಾಪ್ಯುಪಾಯೇನ ಪುತ್ರಮುತ್ಪಾದಯಾಮ್ಯಹಮ್
ನನಗೆ ಧನಕ್ಕಿಂತ ಮಗನ ಬಗ್ಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಚಿಂತೆಯಿದೆ, ಪ್ರಿಯೆ. ಯಾವ ರೀತಿಯಾದರೂ ನಾನು ಮಗನನ್ನು ಹೊಂದಬೇಕು ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಸುಮನೋವಾಚ- ಪುತ್ರೇಣ ಲೋಕಾಞ್ಜಯತಿ ಪುತ್ರಸ್ತಾರಯತೇ ಕುಲಮ್ । ಸುಪುತ್ರೇಣ ಮಹಾಭಾಗ ಪಿತಾಮಾತಾ ಪ್ರಜೀವತಃ
ಸುಮನಾ ಹೇಳಿದಳು: ಮಗನಿಂದಲೇ ಲೋಕವನ್ನು ಜಯಿಸಬಹುದು, ಮಗನು ಕುಲವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ. ಒಳ್ಳೆಯ ಮಗನಿದ್ದರೆ, ಮಹಾಭಾಗ್ಯವಂತನೆ, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ತಾಯಂದಿರೂ ಸದಾ ಜೀವಂತರಾಗಿರುತ್ತಾರೆ.
ಏಕಃ ಪುತ್ರೋ ವರಃ ಕಾಂತ ಬಹುಭಿರ್ನಿರ್ಗುಣೈಸ್ತು ಕಿಮ್ । ಏಕಸ್ತಾರಯತೇ ವಂಶಮನ್ಯೇ ಸಂತಾಪಕಾರಕಾಃ
ಒಬ್ಬ ಒಳ್ಳೆಯ ಮಗ ಸಾಕು, ಪ್ರಿಯೆ; ಗುಣವಿಲ್ಲದ ಹಲವರು ಇದ್ದರೆ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಒಬ್ಬನೇ ವಂಶವನ್ನು ಉದ್ಧರಿಸುತ್ತಾನೆ, ಉಳಿದವರು ಕೇವಲ ದುಃಖವೇ ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
ಪೂರ್ವಮೇವ ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಮನ್ಯೇ ಸಂಬಂಧಭಾಗಿನಃ । ಪುಣ್ಯೇನ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಪುತ್ರಃ ಪುಣ್ಯೇನ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಕುಲಮ್
ಈ ವಿಷಯವನ್ನು ನಾನು ಈಗಾಗಲೇ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ; ಉಳಿದವರು ಕೇವಲ ಸಂಬಂಧಿಕರು ಮಾತ್ರ. ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು, ಪುಣ್ಯದಿಂದಲೇ ಒಳ್ಳೆಯ ಕುಟುಂಬವೂ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಸುಗರ್ಭಃ ಪ್ರಾಪ್ಯತೇ ಪುಣ್ಯೈರ್ದುರ್ಮೃತ್ಯುಃ ಪಾತಕೈಸ್ತಥಾ । ಸುಖಾನಾಂ ನಿಚಯಂ ಕಾಂತ ಸತ್ಯಮೇವ ವದಾಮ್ಯಹಮ್
ಒಳ್ಳೆಯ ಗರ್ಭ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಪಾಪದಿಂದ ಅಕಾಲಮೃತ್ಯು ಬರುತ್ತದೆ. ಸಂತೋಷದ ಸಂಗ್ರಹವೂ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಸಿಗುತ್ತದೆ, ಪ್ರಿಯೆ, ನಾನು ನಿನಗೆ ಸತ್ಯವನ್ನೇ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯೇಣ ಸತ್ಯೇನ ತಪಸಾ ನಿತ್ಯವರ್ತನೈಃ । ದಾನೇನ ನಿಯಮೈಶ್ಚಾಪಿ ಕ್ಷಮಾ ಶೌಚೇನ ವಲ್ಲಭ
ಬ್ರಹ್ಮಚರ್ಯ, ಸತ್ಯವಚನ, ತಪಸ್ಸು, ಸದಾ ಶಿಷ್ಟಾಚಾರ, ದಾನ, ನಿಯಮ, ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧತೆ—ಇವೆಲ್ಲವೂ ಧರ್ಮವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತವೆ, ಪ್ರಿಯೆಯೆ.
ಅಹಿಂಸಯಾ ಚ ಶಕ್ತ್ಯಾ ವಾಽಸ್ತೇಯೇನಾಪಿ ಪ್ರವರ್ತತೇ । ಏತೈರ್ದಶಭಿರಂಗೈಶ್ಚ ಧರ್ಮಮೇವಂ ಪ್ರಸೂಯತೇ
ಯಥಾಶಕ್ತಿಯಂತೆ ಅಹಿಂಸೆ, ಪರದ್ರವ್ಯವನ್ನು ಕದಿಯದಿರುವುದು—ಈ ಹತ್ತು ಗುಣಗಳ ಮೂಲಕ ಧರ್ಮವು ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ.
ಸಂಪೂರ್ಣೋ ಜಾಯತೇ ಧರ್ಮ ಅಂಗೈರ್ಗರ್ಭೋ ಯಥೋದರೇ । ಧರ್ಮಂ ಸೃಜತಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ತ್ರಿವಿಧೇನೈವ ಕರ್ಮಣಾ
ಹೆತ್ತಿನೊಳಗಿನ ಗರ್ಭದಂತೆ, ಧರ್ಮವು ತನ್ನ ಅಂಗಗಳಿಂದ ಪೂರ್ತಿಯಾಗುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮಮಯನು ತನ್ನ ಮೂರು ವಿಧದ ಕರ್ಮಗಳಿಂದ ಧರ್ಮವನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಾನೆ.
ತಸ್ಯ ಧರ್ಮಃ ಪ್ರಸನ್ನಾತ್ಮಾ ಪುಣ್ಯ ಸೌಖ್ಯಂ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ । ಯಂಯಂ ಚಿಂತಯತೇ ಪ್ರಾಜ್ಞಸ್ತಂತಂ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ದುರ್ಲಭಮ್
ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಶಾಂತವಾಗಿದೆ, ಅವರ ಧರ್ಮವು ಪುಣ್ಯವನ್ನೂ ಸುಖವನ್ನೂ ಕೊಡುತ್ತದೆ; ಜ್ಞಾನಿಯು ಯಾವುದು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ, ಅದನ್ನೇ—even ದುರ್ಬಲವಾದರೂ—ಅವನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.