ವಿಪ್ರಾಸ್ತೇ ವೈಷ್ಣವೀಮೂರ್ತಿಃ ಪಾವನೀ ಪರಮಾ ಮತಾ
ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ವೈಷ್ಣವ ರೂಪದ ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ ಸ್ವರೂಪವೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಸರ್ವಂ ಶುಭಂ ಜಗತಿ ಧರ್ಮತ ಏವ ಲಭ್ಯಂ ಧರ್ಮೋ ಗತಿರ್ನಿಗಮತೋ ನೃಪಧರ್ಮಶಾಸ್ತ್ರಾತ್ । ನೂನಂ ತಯೋರಪಿ ಗತಿರ್ಭುವಿ ಭೂಮಿದೇವಾಸ್ತೈರರ್ಚಿತೈರಿಹ ಜಗತ್ಪತಿರರ್ಚಿತಃ ಸ್ಯಾತ್
ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಶುಭವೂ ಧರ್ಮದಿಂದಲೇ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪರಮ ಗತಿಯೂ ವೇದ ಮತ್ತು ರಾಜಧರ್ಮದಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ. ಭೂಮಿಯ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದಾಗಲೇ ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗತಿಯು ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಅವರನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೆ ಲೋಕಪತಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದಂತಾಗುತ್ತದೆ.
ನ ಯಜ್ಞಯೋಗೈರ್ನ ತಪೋಭಿರನ್ಯೈರ್ನ ಯೋಗಯುಕ್ತ್ಯಾ ನ ಸಮರ್ಚನೇನ । ತಥಾ ವಿಭುಸ್ತುಷ್ಯತಿ ದೇವದೇವೋ ಯಥಾ ಮಹೀ ದೈವತತೋಷಣೇನ
ಯಜ್ಞ, ತಪಸ್ಸು, ಯೋಗಾಭ್ಯಾಸ ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಪೂಜೆಗಳ ಮೂಲಕ ದೇವದೇವನಾದ ಭಗವಂತನು ಇಷ್ಟಾಗುವುದಿಲ್ಲ; ಭೂಮಿಯ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಾಗ ಅವನು ಹೆಚ್ಚು ಸಂತೋಷಪಡುವನು.
ಬ್ರಹ್ಮಣ್ಯೋ ಬ್ರಹ್ಮವಿದ್ಬ್ರಹ್ಮಾ ಬ್ರಹ್ಮವೇದಪ್ರವರ್ತಕಃ । ಬ್ರಾಹ್ಮಣೈರೇವ ತುಷ್ಯೇತ ತೋಷಿತಂ ಬ್ರಹ್ಮದೈವತಮ್
ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಭಕ್ತನಾದ, ಬ್ರಹ್ಮವನ್ನು ಅರಿತ, ಬ್ರಹ್ಮನೇ ಆಗಿರುವ, ವೇದವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ ಮಾತ್ರ ತೃಪ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದಾಗ ಬ್ರಹ್ಮದೇವತೆಯೂ ಸಂತೋಷಪಡುವನು.
ನರಕೇಽಪಿ ಚಿರಂ ಮಗ್ನಾಃ ಪೂರ್ವಜಾ ಯೇ ಕುಲದ್ವಯೇ । ತದೈವ ಯಾಂತಿ ತೇ ಸ್ವರ್ಗಂ ಯದಾರ್ಚ್ಚತಿ ಸುತೋ ಹರಿಮ್
ಎರಡೂ ಕುಲದ ಪೂರ್ವಜರು ಬಹುಕಾಲ ನರಕದಲ್ಲಿ ಇದ್ದರೂ, ಮಗನು ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಕಿಂ ತೇಷಾಂ ಜೀವಿತೇನೇಹ ಪಶುವಚ್ಚೇಷ್ಟಿತೇನ ಕಿಮ್ । ಯೇಷಾಂ ನ ಪ್ರವಣಂ ಚಿತ್ತಂ ವಾಸುದೇವೇ ಜಗನ್ಮಯೇ
ಯಾರ ಮನಸ್ಸು ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮಸ್ವರೂಪವಾದ ವಾಸುದೇವನ ಕಡೆಗೆ ವಾಲಿಲ್ಲವೋ, ಅವರ ಬದುಕಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಯೇನು ಮೌಲ್ಯ? ಪ್ರಾಣಿಗಳಂತೆ ನಡೆಯುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ?
ಧ್ಯಾನಂ ತಸ್ಯ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಯನ್ನ ದೃಷ್ಟಂ ತು ಕೇನಚಿತ್ । ಶ್ರೂಯತಾಂ ಭೂಪಕೈವಲ್ಯಂ ಕೇವಲಂ ಮಲವರ್ಜಿತಮ್
ನಾನು ಅವನ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಅದು ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದಿರುವುದು. ರಾಜನೇ, ನೀನು ಶುದ್ಧವಾದ, ಪಾಪರಹಿತವಾದ ಮೋಕ್ಷದ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಕೇಳು.
ಯಥಾ ದೀಪೋ ನಿವಾತಸ್ಥೋ ನಿಶ್ಚಲೋ ವಾಯುವರ್ಜಿತಃ । ಪ್ರಜ್ವಲನ್ನಾಶಯೇತ್ಸರ್ವಮಂಧಕಾರಂ ಮಹಾಮತೇ
ಹಗುರವಾದ ಗಾಳಿಯಿಲ್ಲದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ದೀಪವು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಾ, ಎಲ್ಲ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡುವಂತೆ—
ತದ್ವದ್ದೋಷವಿಹೀನಾತ್ಮಾ ಭವತ್ಯೇವ ನಿರಾಮಯಃ । ನಿರಾಶೋ ನಿಶ್ಚಲೋ ವೀರೋನಮಿತ್ರಂ ನ ರಿಪುಸ್ತಥಾ
ಈ ರೀತಿ, ದೋಷಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾದ ಆತ್ಮನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ದುಃಖವಿಲ್ಲದವನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಅವನು ನಿರಾಶೆಯೂ ಅಲ್ಲ, ಅಚಲವೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ, ಧೈರ್ಯಶಾಲಿಯೂ ಆಗಿದ್ದಾನೆ—ಅವನಿಗೆ ಯಾರೂ ಶತ್ರುಗಳಲ್ಲ, ಅವನು ಯಾರಿಗೂ ಶತ್ರುವಲ್ಲ.
ಶೋಕಹರ್ಷೌ ವಿಷಾದಶ್ಚ ನ ಲೋಭೋ ಮತ್ಸರೋ ಭ್ರಮಃ । ಸಂಭ್ರಮಾಲಾಪಮೋಹೈಶ್ಚ ಸುಖದುಃಖೈರ್ವಿಮುಚ್ಯತೇ
ಅವನು ದುಃಖ, ಸಂತೋಷ, ನಿರಾಶೆ, ಲೋಭ, ಹಿಂಸೆ, ಮೋಹ, ಗೊಂದಲ, ಭ್ರಮೆ, ಸಂಶಯ, ಸುಖ ಮತ್ತು ದುಃಖಗಳಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ವಿಷಯೈಶ್ಚಾಪಿ ಸರ್ವೈಶ್ಚ ಇಂದ್ರಿಯಾಣಾಂ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ । ತದಾ ಸ ಕೇವಲಜ್ಞಾನೀ ಕೈವಲ್ಯತ್ವಂ ಪ್ರಜಾಯತೇ
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿಂದಲೂ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ; ಆಗ ಅವನು ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಕೂಡಿದವನು ಆಗಿ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ಏಕಾಂತ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಜ್ವಾಲಾಕರ್ಮಪ್ರಸಂಗೇನ ದೀಪಸ್ತೈಲಂ ಪ್ರಶೋಷಯೇತ್ । ವರ್ತ್ಯಾಧಾರೇಣ ರಾಜೇಂದ್ರ ನಿರ್ದ್ವನ್ದ್ವೋ ವಾಯುವರ್ಜಿತಃ
ಹಗುರವಾದ ಜ್ವಾಲೆಯಿಂದ ದೀಪವು ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹೀರಿಕೊಂಡು ಕರಗಿಸುವಂತೆ, ವಾಟಿಗೆ ಆಧಾರವಾಗಿ, ರಾಜನೇ, ದ್ವಂದ್ವಗಳಿಲ್ಲದೆ, ಗಾಳಿಯಿಂದ ಅಸ್ಪರ್ಶಿಯಾಗಿ ಇರುತ್ತದೆ.
ಕಜ್ಜಲಂ ವಮತೇ ಪಶ್ಚಾತ್ತೈಲಸ್ಯಾಪಿ ಮಹಾಮತೇ । ಕೃಷ್ಣಾ ಸಂದೃಶ್ಯತೇ ರೇಖಾ ದೀಪಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಮಹಾಮತೇ
ನಂತರ, ಮಹಾಮತಿವಂತನೇ, ದೀಪವು ಎಣ್ಣೆಯಿಂದ ಕರಿಬುರುಡನ್ನು ಹೊರಹಾಕುತ್ತದೆ; ದೀಪದ ತುದಿಯಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪು ರೇಖೆಯೊಂದು ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆ, ಮಹಾಮತಿವಂತನೇ.
ಸ್ವಯಮಾಕೃಷ್ಯ ತತ್ತೈಲಂ ತೇಜಸಾ ನಿರ್ಮಲೋಭವೇತ್ । ಕಾಯೇ ಚಾಂತಃ ಸ್ಥಿತಸ್ತದ್ವತ್ಕರ್ಮತೈಲಂ ಪ್ರಶೋಷಯೇತ್
ಆ ದೀಪವು ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಹೀರಿಕೊಂಡು ಶುದ್ಧವಾಗುವಂತೆ, ದೇಹದ ಒಳಗಿನ ಕರ್ಮರೂಪದ ಎಣ್ಣೆಯನ್ನು ಕರಗಿಸಿದಾಗ ಆತ್ಮವೂ ಶುದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ.
ವಿಷಯಾನ್ಕಜ್ಜಲಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಾನ್ಸಂಪ್ರದರ್ಶಯೇತ್ । ಜ್ವಾಲಾವನ್ನಿರ್ಮಲೋ ಭೂತ್ವಾ ಸ್ವಯಮೇವ ಪ್ರಕಾಶಯೇತ್
ಇಂದ್ರಿಯವಿಷಯಗಳನ್ನು ಕರಿಬುರುಡಾಗಿ ಮಾಡಿ, ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ನೇರವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ; ಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಸ್ವತಃ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಕ್ರೋಧಲೋಭಾದಿಭಿಃ ಸಂಜ್ಞೈರ್ವಾಯುಭಿಃ ಪರಿವರ್ಜಿತಃ । ನಿಃಸ್ಪೃಹೋ ನಿಶ್ಚಲೋ ಭೂತ್ವಾ ತೇಜಶ್ಚ ಸ್ವಯಮುಜ್ಜ್ವಲೇತ್
ಕ್ರೋಧ, ಲೋಭ ಮತ್ತು ಇತರ ಗಾಳಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ, ಆಸಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ, ಅಚಲವಾಗಿ, ಅವನ ಸ್ವಂತ ಬೆಳಕು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತದೆ.
ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಪಶ್ಯತೇ ಸರ್ವಂ ಸ್ವಸ್ಥಾನಸ್ಥಂ ಸ್ವತೇಜಸಾ । ಕೇವಲಜ್ಞಾನರೂಪೋಽಯಂ ಮಯಾ ತೇ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ
ತಾನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುವ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಅವನು ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ತನ್ನ ಸ್ಥಾನದಲ್ಲೇ ಇರುವಂತೆ, ನೋಡುತ್ತಾನೆ; ಈ ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನರೂಪವನ್ನು ನಾನಿನ್ನು ಹೇಳಿದೆನು.
ಧ್ಯಾನಂ ಚೈವ ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ದ್ವಿವಿಧಂ ತಸ್ಯ ಚಕ್ರಿಣಃ । ಕೇವಲಜ್ಞಾನರೂಪೇಣ ದೃಶ್ಯತೇ ಪರಚಕ್ಷುಷಾ
ಈಗ ನಾನು ಆ ಚಕ್ರಧಾರಿಯ ಎರಡು ವಿಧದ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಶುದ್ಧ ಜ್ಞಾನರೂಪದಿಂದ ಅವನು ಇತರರ ದೃಷ್ಟಿಗೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಯೋಗಯುಕ್ತಾ ಮಹಾತ್ಮಾನಃ ಪರಮಾರ್ಥಪರಾಯಣಾಃ । ಯಂ ನ ಪಶ್ಯಂತಿ ಮುಗ್ಧಾಸ್ತು ಸರ್ವಜ್ಞಂ ಸರ್ವದರ್ಶಕಮ್
ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಮಹಾತ್ಮರು, ಪರಮ ಸತ್ಯವನ್ನು ಅರಸುವವರು, ಅವನನ್ನು—ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನೋಡುವವನು—ಮೂಢರು ಕಾಣದೆ ಇದ್ದರೂ, ನೋಡುತ್ತಾರೆ.
ಹಸ್ತಪಾದವಿಹೀನಶ್ಚ ಸರ್ವತ್ರ ಪರಿಗಚ್ಛತಿ । ಸರ್ವಂ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಂ ಸ್ಥಾವರಂ ಜಂಗಮಂ ಪುನಃ
ಕೈ ಕಾಲುಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾನೆ; ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿನ ಸ್ಥಾವರ ಜಂಗಮಗಳನ್ನೆಲ್ಲಾ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ನಾಸಾಮುಖವಿಹೀನಸ್ತು ಘ್ರಾತಿ ಭಕ್ಷತಿ ಭೂಪತೇ । ಅಕರ್ಣಃ ಶೃಣುತೇ ಸರ್ವಂ ಸರ್ವಸಾಕ್ಷೀ ಜಗತ್ಪತಿಃ
ಮೂಗು ಬಾಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವನು ವಾಸನೆ ಪಡೆದು ಆಹಾರ ಸೇವಿಸುತ್ತಾನೆ, ರಾಜನೇ; ಕಿವಿಗಳಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ—ಅವನು ಎಲ್ಲರ ಸಾಕ್ಷಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಒಡೆಯನು.
ಅರೂಪೋ ರೂಪಸಂಬದ್ಧಃ ಪಂಚವರ್ಗವಶಂ ಗತಃ । ಸರ್ವಲೋಕಸ್ಯ ಯಃ ಪ್ರಾಣಃ ಪೂಜ್ಯತೇ ಸಚರಾಚರೈಃ
ರೂಪವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ರೂಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ, ಐದು ಗುಂಪುಗಳ ಅಧೀನದಲ್ಲಿದ್ದಾನೆ; ಅವನು ಎಲ್ಲ ಲೋಕಗಳ ಜೀವ, ಚರಾಚರ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಅಜಿಹ್ವೋ ವದತೇ ಸರ್ವಂ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಾನುಗಂ ತಥಾ । ಅತ್ವಚಃ ಸ್ಪರ್ಶಮೇವಾಪಿ ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ವಿಂದತಿ
ನಾಲಿಗೆಯಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಅವನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವೇದಶಾಸ್ತ್ರಗಳಂತೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾನೆ; ಚರ್ಮವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಎಲ್ಲರ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಸದಾನಂದೋ ವಿವಿಕ್ತಾಕ್ಷ ಏಕರೂಪೋ ನಿರಾಶ್ರಯಃ । ನಿರ್ಗುಣೋ ನಿರ್ಮಮೋ ವ್ಯಾಪೀ ಸಗುಣೋ ನಿರ್ಮಲೋಽನಘಃ
ಯಾವಾಗಲೂ ಆನಂದದಿಂದಿರುವವನು, ಸ್ಪಷ್ಟ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳವನು, ಒಂದೇ ರೂಪದವನು, ಆಧಾರವಿಲ್ಲದವನು; ಗುಣರಹಿತನು, ಮಮಕಾರವಿಲ್ಲದವನು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು, ಗುಣಸಹಿತನು, ಶುದ್ಧನು, ಪಾಪರಹಿತನು.
ಅವಶ್ಯಃ ಸರ್ವವಶ್ಯಾತ್ಮಾ ಸರ್ವದಃ ಸರ್ವವಿತ್ತಮಃ । ತಸ್ಯ ಮಾತಾ ನ ಚೈವಾಸ್ತಿ ಸ ವೈ ಸರ್ವಮಯೋ ವಿಭುಃ
ಅವನನ್ನು ಯಾರೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲಾಗದು, ಆದರೆ ಅವನು ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿಯಂತ್ರಿಸುವವನು; ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕೊಡುವವನು, ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ತಿಳಿಯುವವನು; ಅವನಿಗೆ ತಾಯಿ ಇಲ್ಲ, ಅವನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವವನು, ಪರಮಾಧಿಕಾರಿಯೂ ಹೌದು.
ಏವಂ ಸರ್ವಮಯಂ ಧ್ಯಾನಂ ಯಶ್ಚ ಪಶ್ಯತ್ಯನನ್ಯಧೀಃ । ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಂ ಸ್ಥಾನಮಮೂರ್ತ್ತಮಮೃತೋಪಮಮ್
ಈ ರೀತಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವ್ಯಾಪಿಸಿರುವ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ಯಾರು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ನೋಡುವರೋ, ಅವರು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು, ರೂಪರಹಿತವಾದ ಅಮೃತದಂತೆ ಇರುವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ದ್ವಿತೀಯಂ ತು ಪ್ರವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ತಚ್ಛೃಣುಷ್ವ ಮಹಾಮತೇ । ಮೂರ್ತ್ತಾಕಾರಂ ತು ಸಾಕಾರಂ ನಿರಾಕಾರಂ ನಿರಾಮಯಮ್
ಈಗ ನಾನು ಎರಡನೇ ರೂಪವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ, ಓ ಮಹಾಮತಿ, ಕೇಳು. ಅದು ರೂಪದೊಂದಿಗೆ ಕೂಡ ಇದೆ, ಲಕ್ಷಣಗಳೂ ಇವೆ, ಆದರೆ ರೂಪರಹಿತವೂ ಆಗಿದೆ, ಎಲ್ಲ ದುಃಖಗಳಿಂದ ಕೂಡ ಮುಕ್ತವಾಗಿದೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡಂ ಸರ್ವಮತುಲಂ ವಾಸಿತಂ ಯಸ್ಯ ವಾಸನಾತ್ । ಸ ತಸ್ಮಾದ್ವಾಸುದೇವಸ್ತು ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ನೃಪನಂದನ
ಅವನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯದಿಂದ ಈ ಅಪೂರ್ವ ಬ್ರಹ್ಮಾಂಡವೆಲ್ಲವೂ ತುಂಬಿದೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನನ್ನು ವಾಸುದೇವನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ, ರಾಜಕುಮಾರ.
ವರ್ಷಮಾಣಸ್ಯ ಮೇಘಸ್ಯ ಯದ್ಭಾಸಾ ತಸ್ಯ ತದ್ಭವೇತ್ । ಸೂರ್ಯತೇಜಃಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಚತುರ್ಬಾಹುಂ ಸುರೇಶ್ವರಮ್
ಮಳೆಮೋಡದಿಂದ ಬರುವ ಬೆಳಕು ಸೂರ್ಯನಿಂದ ಬರುತ್ತದೆ ಹೇಗೆ, ಅವನ ಕಿರಣವೂ ಸೂರ್ಯನ ಹೊಳಪಿನಂತಿದೆ. ಅವನು ನಾಲ್ಕು ಕೈಗಳಿರುವ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ.
ದಕ್ಷಿಣೇ ಶೋಭತೇ ಶಂಖೋ ಹೇಮರತ್ನವಿಭೂಷಿತಃ । ಕೌಮೋದಕೀ ಗದಾ ತಸ್ಯ ಮಹಾಸುರವಿನಾಶಿನೀ
ಅವನ ಬಲಭಾಗದಲ್ಲಿ ಚಿನ್ನ ಮತ್ತು ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲಾದ ಶಂಖ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಯೇ ಕೌಮೋದಕಿ ಎಂಬ ಗದೆಯೂ ಇದೆ, ಅದು ಮಹಾಸುರರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.