ಭವಂತ ಇವ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಶ್ರದ್ಧಯಾ ಹೃಷ್ಟಮಾನಸಃ । ಅಂಬರೀಷ ಉವಾಚ-। ಯನ್ಮುನೇ ಪರಮಂ ಬ್ರಹ್ಮ ವೇದವಾದಿಭಿರುಚ್ಯತೇ
ನೀವು ಹೇಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕೇಳಿದಿರೋ ಹಗೆಯೇ, ಅಂಬರೀಷನು ಕೂಡ ಆ ಮಹರ್ಷಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು: ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ವೇದಜ್ಞರು ವರ್ಣಿಸುವ ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ ಯಾವುದು?
ಸ ದೇವಃ ಪುಂಡರೀಕಾಕ್ಷಃ ಸ್ವಯಂ ನಾರಾಯಣಃ ಪರಃ । ಯೋಽಮೂರ್ತೋ ಮೂರ್ತಿಮಾನೀಶೋ ವ್ಯಕ್ತೋಽವ್ಯಕ್ತಃ ಸನಾತನಃ
ಆ ದೇವರು, ಕಮಲನೇತ್ರನಾದ ನಾರಾಯಣನೇ ಪರಮಾತ್ಮನು. ಅವನು ರೂಪವಿಲ್ಲದವನೂ, ರೂಪವಿರುವವನೂ, ಪ್ರಭುವೂ, ವ್ಯಕ್ತವೂ ಅವ್ಯಕ್ತವೂ, ಶಾಶ್ವತನು.
ಸರ್ವಭೂತಮಯೋಽಚಿಂತ್ಯೋ ಧ್ಯಾತವ್ಯಃ ಸ ಕಥಂ ಹರಿಃ । ಯಸ್ಮಿನ್ಸರ್ವಮಿದಂ ವಿಶ್ವಮೋತಂ ಪ್ರೋತಂ ಪ್ರತಿಷ್ಠಿತಮ್
ಅವನು ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಇರುವನು, ಅವನನ್ನು ಊಹಿಸುವುದೇ ಅಸಾಧ್ಯ. ಅವನ ಧ್ಯಾನವೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ. ಈ ಜಗತ್ತು ಅವನಲ್ಲಿ ನಾಟಿಕೊಂಡಿದೆ, ಅವನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ.
ಅವ್ಯಕ್ತಮೇಕಂ ಪರಮಂ ಪರಮಾತ್ಮೇತಿ ವಿಶ್ರುತಮ್ । ಯತೋ ಜನ್ಮಾದಿ ಜಗತೋ ಯೋ ನಿರ್ಮಾಯ ಸ್ವಯಂ ಭುವಮ್
ಅವನು ಒಬ್ಬನೇ, ಅವ್ಯಕ್ತನು, ಪರಮಾತ್ಮ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನು. ಈ ಜಗತ್ತಿನ ಸೃಷ್ಟಿ ಅವನಿಂದಲೇ ಉಂಟಾಯಿತು, ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅವನೇ ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.
ದದೌ ತಸ್ಮೈ ಚ ನಿಗಮಾನಾತ್ಮನ್ಯೇವ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಾನ್ । ಕಥಮಾರಾಧ್ಯತೇ ಸೋಽಯಂ ಸಮಗ್ರಪುರುಷಾರ್ಥದಃ
ಅವನಿಗೆ ಅವನಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಗೊಂಡಿರುವ ವೇದಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು. ಆ ಸಮಸ್ತ ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳನ್ನು ನೀಡುವ ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು?
ಯೋಗಿನಾಮಪಿ ದುರ್ಗಮ್ಯಸ್ತದೇತತ್ಕೃಪಯಾ ವದ । ಅನಾರಾಧಿತ ಗೋವಿಂದಾ ನ ವಿದಂತಿ ಹಿತೋದಯಮ್
ಯೋಗಿಗಳಿಗೂ ಅವನನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು ಸುಲಭವಲ್ಲ. ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ದಯವಿಟ್ಟು ಇದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರಿಸಿ. ಗೋವಿಂದನನ್ನು ಆರಾಧಿಸದವರು ನಿಜವಾದ ಹಿತವನ್ನು ತಿಳಿಯರು.
ನ ತಪೋ ಯಜ್ಞದಾನಾನಾಂ ಲಭತೇ ಫಲಮುತ್ತಮಮ್ । ಅನಾಸ್ವಾದಿತಗೋವಿಂದಪದಾಂಬುಜರಸಶ್ಚ ಯಃ
ಯಾರು ಗೋವಿಂದನ ಪಾದಪದ್ಮದ ಅಮೃತವನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸಿಲ್ಲವೋ, ಅವರಿಗೆ ತಪಸ್ಸು, ಯಜ್ಞ, ದಾನಗಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಫಲ ಸಿಗದು.
ಮನೋರಥಪಥಾತೀತಂ ಸ್ಫೀತಂ ನಾಕಲಯೇತ್ಫಲಮ್ । ಹರೇರಾರಾಧನಂ ಹಿತ್ವಾ ದುರಿತೌಘ ನಿವಾರಣಮ್
ಕೇವಲ ಮನಸ್ಸಿನ ಆಸೆಗಳಿಂದ ಫಲವನ್ನು ನಿರೀಕ್ಷಿಸುವುದು ಸರಿಯಲ್ಲ. ಹರಿಯನ್ನು ಆರಾಧನೆ ಮಾಡದೆ ಪಾಪಗಳ ಗುಚ್ಚವನ್ನು ನಿವಾರಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ನಾನ್ಯತ್ಪಶ್ಯಾಮಿ ಜಂತೂನಾಂ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತಂ ಪರಂ ಮುನೇ । ಯದ್ಭ್ರೂನರ್ತನವರ್ತಿನ್ಯಃ ಶ್ರೂಯಂತೇ ಸಿದ್ಧಯೋಽಖಿಲಾಃ
ಮಹರ್ಷಿಯೇ, ನಾನು ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಇದಕ್ಕಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಪ್ರಾಯಶ್ಚಿತ್ತವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಅವನ ಭ್ರೂಕುಟಿಯ ನೃತ್ಯವಾಗುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಸಿದ್ಧಿಗಳೂ ನೆಲೆಸಿವೆ ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಕಥಮಾರಾಧ್ಯತೇಸೋಽಯಂ ಕೇಶವಃ ಕ್ಲೇಶನಾಶನಃ । ಉಪಾಸ್ಯತೇ ಸ ಭಗವಾನ್ಕಥಂ ನಾರಾಯಣೋ ನರೈಃ
ಆ ಕೇಶವನನ್ನು, ದುಃಖಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಆರಾಧಿಸಬೇಕು? ಭಗವಂತನಾದ ನಾರಾಯಣನನ್ನು ಮಾನವರು ಹೇಗೆ ಸೇವಿಸಬೇಕು?
ಪ್ರೀತಶ್ಚ ಸರ್ವಮೇತನ್ಮೇ ಹಿತಾಯ ಜಗತೋ ವದ । ಭಕ್ತಿಪ್ರಿಯೋಽಸೌ ಭಗವಾನ್ಕಯಾ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪ್ರಸೀದತಿ
ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಇದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನನಗೆ ದಯವಿಟ್ಟು ಹೇಳಿ. ಭಗವಂತನು ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಬಹಳವಾಗಿ ಇಷ್ಟಪಡುತ್ತಾನೆ. ಯಾವ ರೀತಿಯ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ಸಂತೋಷಪಡುವನು?
ಕಥಂ ತಸ್ಮಿನ್ಭವೇದ್ಭಕ್ತಿಃ ಸರ್ವೈರಾರಾಧ್ಯತೇ ಕಥಮ್ । ವೈಷ್ಣವೋಸಿ ಹರೇಸ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಿಯೋಽಸಿ ಪರಮಾರ್ಥವಿತ್
ಅವನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ? ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೆ? ನೀವು ವೈಷ್ಣವರಾಗಿದ್ದೀರಿ, ಹರಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾಗಿದ್ದೀರಿ, ಪರಮಾರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದವರಾಗಿದ್ದೀರಿ.
ತೇನ ತ್ವಾಮೇವ ಪೃಚ್ಛಾಮಿ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಬ್ರಹ್ಮವಿದುತ್ತಮ । ಶ್ರೋತಾರಮಥ ವಕ್ತಾರಂ ಪ್ರಷ್ಟಾರಂ ಪುರುಷಂ ಹರೇಃ
ಆದ್ದರಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದ ನಿಮಗೆ ನಾನು ಕೇಳುತ್ತೇನೆ. ಹರಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಕೇಳುವವರಾಗಲಿ, ಹೇಳುವವರಾಗಲಿ, ಪ್ರಶ್ನಿಸುವವರಾಗಲಿ, ನಿಮಗೆ ಕೇಳುತ್ತೇನೆ.
ಪ್ರಶ್ನಃ ಪುನಾತಿ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ತದಂಘ್ರಿಸಲಿಲಂ ಯಥಾ । ದುರ್ಲ್ಲಭೋ ಮಾನುಷೋ ದೇಹೋ ದೇಹಿನಾಂ ಕ್ಷಣಭಂಗುರಃ
ಕೃಷ್ಣನ ಕುರಿತು ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆ ಅವನ ಪಾದಜಲದಂತೆ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ. ದೇಹಧಾರಿಗಳಿಗೆ ಮಾನವ ದೇಹವು ಅಪರೂಪವೂ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುವಂತದು.
ತತ್ರಾಪಿ ದುರ್ಲ್ಲಭಂ ಮನ್ಯೇ ವೈಕುಂಠಪ್ರಿಯದರ್ಶನಮ್ । ಸಂಸಾರೇಸ್ಮಿನ್ಕ್ಷಣಾರ್ಧೋಽಪಿ ಸತ್ಸಂಗಃ ಶೇವಧಿರ್ನೃಣಾಮ್
ಇವುಗಳಲ್ಲಿಯೂ ವೈಕುಂಠನ ಪ್ರಿಯನನ್ನು ನೋಡುವುದು ಅಪರೂಪ. ಈ ಸಂಸಾರದಲ್ಲಿ ಒಳ್ಳೆಯವರ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಕ್ಷಣವೂ ಕಳೆಯುವುದು ಮಾನವರಿಗೆ ದೊಡ್ಡ ಧನವಾಗಿದೆ.
ಯಸ್ಮಾದವಾಪ್ಯತೇ ಸರ್ವಂ ಪುರುಷಾರ್ಥಚತುಷ್ಟಯಮ್ । ಭಗವನ್ಭವತೋ ಯಾತ್ರಾ ಸ್ವಸ್ತಯೇ ಸರ್ವದೇಹಿನಾಮ್
ಅಂತಹ ಸತ್ಸಂಗದಿಂದ ಮಾನವರು ಎಲ್ಲಾ ನಾಲ್ಕು ಪುರುಷಾರ್ಥಗಳನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ. ಭಗವಂತಾ, ನಿನ್ನ ಸಾನ್ನಿಧ್ಯ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಶುಭವನ್ನು ತರುತ್ತದೆ.
ಬಾಲಾನಾಂ ತು ಯಥಾ ಪಿತ್ರೋರುತ್ತಮಶ್ಲೋಕವರ್ತ್ಮನಾಮ್ । ಭೂತಾನಾಂ ದೇವಚರಿತಂ ದುಃಖಾಯ ಚ ಸುಖಾಯ ಚ
ಹೆಮ್ಮೆಯ ಮಕ್ಕಳಂತೆ, ತಮ್ಮ ಪೋಷಕರು ಪರಮಾತ್ಮನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಅನುಸರಿಸುವಂತೆ, ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳು ದೇವರ ಕೃತ್ಯಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ದುಃಖವನ್ನೂ ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಸಂತೋಷವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತವೆ.
ಸುಖಾಯೈವ ಹಿ ಸಾಧೂನಾಂ ತ್ವಾದೃಶಾಮಚ್ಯುತಾತ್ಮನಾಮ್ । ಭಜಂತಿ ಯೇ ಯಥಾ ದೇವಾನ್ದೇವಾ ಅಪಿ ತಥೈವ ತಾನ್
ಆದರೆ ನಿನ್ನಂತಹ ಸದ್ಗುಣಿಗಳಿಗಂತೂ, ಅವಿನಾಶಿಯ ಭಕ್ತರಲ್ಲಿ, ದೇವರ ಕೃತ್ಯಗಳು ಸದಾ ಸುಖವನ್ನೇ ಕೊಡುತ್ತವೆ. ದೇವರನ್ನು ಭಜಿಸುವವರನ್ನು ದೇವತೆಗಳೂ ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಛಾಯೇವ ಕರ್ಮಸಚಿವಾಃ ಸಾಧವೋ ದೀನವತ್ಸಲಾಃ । ತಸ್ಮಾತ್ತ್ವಂ ಭಗವನ್ಮಹ್ಯಂ ವೈಷ್ಣವಂ ಧರ್ಮಮಾದಿಶ
ಛಾಯೆಯಂತೆ ಸದ್ಗುಣಿಗಳು ಸದಾ ಕರ್ಮಕ್ಕೆ ಜೊತೆಗಿರುತ್ತಾರೆ, ದುಃಖಿತರಿಗೆ ದಯೆ ತೋರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದ್ದರಿಂದ ಭಗವಂತಾ, ನನಗೆ ವೈಷ್ಣವ ಧರ್ಮವನ್ನು ಬೋಧಿಸು.
ಯಸ್ಯೋಪದೇಶದಾನೇನ ಲಭತೇ ವೇದಜಂ ಫಲಮ್ । ನಾರದ ಉವಾಚ- ಸಾಧು ಪೃಷ್ಟಂ ಮಹೀಪಾಲ ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಮತಾ ತ್ವಯಾ
ಅಂತಹ ಉಪದೇಶವನ್ನು ನೀಡುವುದರಿಂದ ವೇದಜನ್ಯ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯಬಹುದು. ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ರಾಜನೇ, ನೀನು ವಿಷ್ಣುಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಪ್ರಶ್ನೆ ಕೇಳಿದ್ದೀಯೆ.
ಜಾನತಾ ಪರಮಂ ಧರ್ಮಮೇಕಂ ಮಾಧವಸೇವನಮ್ । ಯಸ್ಮಿನ್ನಾರಾಧಿತೇ ವಿಷ್ಣೌ ವಿಶ್ವಮಾರಾಧಿತಂ ಭವೇತ್
ಪರಮ ಧರ್ಮವೆಂದರೆ ಒಂದೇ ಒಂದು—ಮಾಧವನ ಸೇವೆ. ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಆರಾಧಿಸಿದಾಗ, ಈ ಜಗತ್ತಿನೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಆರಾಧಿಸಿದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ.
ತುಷ್ಟೇ ಚರಾಚರಂ ತುಷ್ಟಂ ಸರ್ವದೇವಮಯೇ ಹರೌ । ಯಸ್ಯ ಸ್ಮರಣಮಾತ್ರೇಣ ಮಹಾಪಾತಕಸಂಹತಿಃ
ಹರಿಯು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಾಗ ಚರಾಚರ ಜಗತ್ತು ಸಂತೋಷಪಡುವದು; ಅವನನ್ನು ನೆನೆಸಿದಷ್ಟೇ ಮಹಾ ಪಾಪಗಳ ಗುಂಪು
ತತ್ಕ್ಷಣಾನ್ನಾಶಮಾಯಾತಿ ಸ ಸೇವ್ಯೋ ಹರಿರೇವ ಹಿ । ಕೋಽನು ರಾಜನ್ನಿಂದ್ರಿಯವಾನ್ಮುಕುಂದಚರಣಾಂಬುಜಮ್
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ. ಹರಿ ಮಾತ್ರ ಸೇವನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯನು. ರಾಜನೇ, ಇಂದ್ರಿಯಗಳಿರುವವನು ಮುಕ್ತಿದಾತನ ಪಾದಕಮಲಗಳನ್ನು ಆರಾಧಿಸದೆ ಇರುವನು ಯಾರು?
ನ ಭಜೇತ್ಸರ್ವತೋ ಮೃತ್ಯುರುಪಾಸ್ಯಮೃಷಿದೈವತೈಃ । ಶ್ರುತೋಽನು ಪಠಿತೋ ಧ್ಯಾತ ಆದೃತಶ್ಚಾನುಮೋದಿತಃ
ಎಲ್ಲರೂ ಅವನನ್ನು ಆರಾಧಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಮರಣವನ್ನು ಋಷಿಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳು ಕೂಡ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ. ಅವನನ್ನು ಕೇಳಿದರೂ, ಓದಿದರೂ, ಧ್ಯಾನಿಸಿದರೂ, ಗೌರವಿಸಿದರೂ, ಒಪ್ಪಿಕೊಂಡರೂ,
ಸದ್ಯಃ ಪುನಾತಿ ಸದ್ಧರ್ಮೋ ವೀರೋ ವಿಶ್ವದ್ರುಹೋಽಪಿ ಹಿ । ಯೋಯಂ ಕಾರಣಕಾರ್ಯಾದಿ ಕಾರಣಸ್ಯಾಪಿ ಕಾರಣಮ್
ನಿಜವಾದ ಧರ್ಮವು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ವಿರೋಧಿಯಾಗಿದ್ದರೂ ಸಹ. ಈ ಕಾರಣಕಾರ್ಯಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಕಾರಣನಾದವನು,
ಅನನ್ಯಕಾರಣಂ ಯೋಗೀ ಜಗಜ್ಜೀವೋ ಜಗನ್ಮಯಃ । ಅಣುರ್ಬೃಹತ್ಕೃಶಃ ಸ್ಥೂಲೋ ನಿರ್ಗುಣೋ ಗುಣಭೃನ್ಮಹಾನ್
ಯೋಗಿ, ಜಗತ್ತಿನ ಆತ್ಮ, ಜಗತ್ತೇ ಆಗಿರುವವನು, ಬೇರೆ ಕಾರಣವಿಲ್ಲದವನು; ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮನೂ, ವಿಶಾಲನೂ, ಸಣ್ಣನೂ, ದೊಡ್ಡನೂ, ಗುಣರಹಿತನೂ, ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಮಹಾನ್ ಪರಮಾತ್ಮನು.
ಅಜೋ ಜನ್ಮಲಯಾತೀತೋ ಧ್ಯಾತವ್ಯಃ ಸ ಹರಿಃ ಸದಾ । ಸಮ್ಯಗೇತದ್ವ್ಯವಸಿತಂ ಭವತಾ ಪುರುಷರ್ಷಭ
ಹರಿಯು ಜನನ-ಲಯಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಮೀರಿ, ಜನನರಹಿತನಾಗಿ, ಸದಾ ಧ್ಯಾನಿಸಬೇಕಾದವನು. ನೀನು ಇದನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೀಯೆ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠ.
ಯತ್ಪೃಚ್ಛಸೇ ಭಾಗವತಾನ್ಧರ್ಮಾಂಸ್ತ್ವಂ ವಿಶ್ವಭಾವನಾನ್ । ಪ್ರಸಂಗೇನ ಸತಾಮಾತ್ಮಮನಃ ಶ್ರುತಿ ರಸಾಯನಾಃ
ನೀನು ಭಕ್ತರ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು, ವಿಶ್ವವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವವರ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ. ಸದ್ಗುಣಿಗಳ ಸಂಗದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಮತ್ತು ಆತ್ಮ ಶ್ರವಣಾಮೃತದಿಂದ ಪೋಷಿತವಾಗುತ್ತದೆ.
ಭವಂತಿ ಕೀರ್ತನೀಯಸ್ಯ ಕಥಾಃ ಕೃಷ್ಣಸ್ಯ ನಿರ್ಮಲಾಃ । ಭಾವಸಾಧ್ಯೋಹ್ಯಯಂ ದೇವಃ ಸ್ವಯಂ ಜಾನಾತಿ ತದ್ಭವಾನ್
ಅಂತಹ ಸಂಗದಿಂದ ಕೃಷ್ಣನ ಪವಿತ್ರ ಕಥೆಗಳು ಉದಯಿಸುತ್ತವೆ, ಅವು ಕೀರ್ತನೆಗೆ ಯೋಗ್ಯ. ಈ ದೇವರನ್ನು ಭಾವದಿಂದ ಪಡೆಯಬಹುದು, ನೀನೇ ಇದನ್ನು ತಿಳಿದಿರುವೆ.
ತಥಾಪಿ ವಕ್ಷ್ಯೇ ಜಗತೋ ಹಿತಾಯ ತವ ಗೌರವಾತ್ । ಯದಾಹುಃ ಪರಮಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಪ್ರಧಾನಪುರುಷಾತ್ಪರಮ್
ಆದರೂ, ಜಗತ್ತಿನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ನಿನ್ನ ಗೌರವದಿಂದ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ಪ್ರಧಾನದೂ, ಪುರುಷನಿಗಿಂತಲೂ ಮೇಲಿರುವ ಪರಬ್ರಹ್ಮವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.