ವೃತ್ತಕಸ್ತೂರಿಕಾವೇಣೀ ಮಧ್ಯೇ ಸಿಂದೂರಬಿಂದುವತ್ । ದಧಾನಾ ಚಿತ್ರಕಂ ಭಾಲೇ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಚಂದನಚಿತ್ರಕೈಃ
ಮೋಸರದಂತಹ ತಲೆಜಡೆಯನ್ನು ಕಸ್ತೂರಿಯಿಂದ ಸುಗಂಧಮಾಡಿ, ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಸಿಂಧೂರದ ಬಿಂದು, ಭಾಲದಲ್ಲಿ ಚಂದನದ ಚಿತ್ರಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದಾಳೆ.
ಯಾ ಸೈವ ದೃಶ್ಯತೇ ಶಾಂತಾ ಜಪಂತೀ ಪರಮಂ ಪದಮ್ । ಆಸೀಚ್ಚಂದ್ರಪ್ರಭೋ ನಾಮ ರಾಜರ್ಷಿಃ ಪ್ರಿಯದರ್ಶನಃ
ಆಕೆ ಶಾಂತಸ್ವಭಾವದಿಂದ, ಪರಮಪದವನ್ನು ಜಪಿಸುತ್ತಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಾಳೆ. ಚಂದ್ರಪ್ರಭ ಎಂಬ ಸುಂದರವಾದ ರಾಜರ್ಷಿ ಇದ್ದನು.
ತಸ್ಯ ಕೃಷ್ಣಪ್ರಸಾದೇನ ಪುತ್ರೋಽಭೂನ್ಮಧುರಾಕೃತಿಃ । ಚಿತ್ರಧ್ವಜ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಃ ಕೌಮಾರಾವಧಿ ವೈಷ್ಣವಃ
ಕೃಷ್ಣನ ಕೃಪೆಯಿಂದ ಅವನಿಗೆ ಮಧುರವಾದ ರೂಪದ ಪುತ್ರನಾಗಿದ್ದು, ಚಿತ್ರಧ್ವಜ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು, ಬಾಲ್ಯವಯಸ್ಸಿನವರೆಗೆ ವೈಷ್ಣವನಾಗಿದ್ದನು.
ಸ ರಾಜಾ ಸುಸುತಂ ಸೌಮ್ಯಂ ಸುಸ್ಥಿರಂ ದ್ವಾದಶಾಬ್ದಿಕಮ್ । ಆದೇಶಯದ್ದ್ವಿಜಾನ್ಮಂತ್ರಂ ಪರಮಷ್ಟಾದಶಾಕ್ಷರಮ್
ಆ ರಾಜನು ತನ್ನ ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷದ ಮೃದುವಾದ, ಸ್ಥಿರವಾದ ಮಗನಿಗೆ, ದ್ವಿಜರಿಂದ ಪರಮ ಅಷ್ಟಾದಶಾಕ್ಷರ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಕಲಿಯಲು ಆದೇಶಿಸಿದನು.
ಅಭಿಷಿಚ್ಯಮಾನಃ ಸ ಶಿಶುರ್ಮಂತ್ರಾಮೃತಮಯೈರ್ಜಲೈಃ । ತತ್ಕ್ಷಣೇ ಭೂಪತಿಂ ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ನತ್ವೋದಶ್ರುಪ್ರಕಲ್ಪಿತಃ
ಆ ಬಾಲಕನು ಮಂತ್ರದ ಅಮೃತದಿಂದ ತುಂಬಿದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕಗೊಂಡಾಗ, ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ರಾಜನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಭಾವಗೊಂಡನು.
ತಸ್ಮಿನ್ದಿನೇ ಸ ವೈ ಬಾಲಃ ಶುಚಿವಸ್ತ್ರಧರಃ ಶುಚಿಃ । ಹಾರನೂಪುರಸೂತ್ರಾದ್ಯೈರ್ಗ್ರೈವೇಯಾಂಗದಕಂಕಣೈಃ
ಆ ದಿನ, ಆ ಬಾಲಕನು ಶುಭ್ರವಾದ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿ, ಹಾರ, ನೂಪುರ್, ಹಾರ, ಮಾಳೆ, ಬಲಯ, ಕಂಗಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದನು.
ವಿಭೂಷಿತೋ ಹರೇರ್ಭಕ್ತಿಮುಪಸ್ಪೃಶ್ಯಾಮಲಾಶಯಃ । ವಿಷ್ಣೋರಾಯತನಂ ಗತ್ವಾ ಸ್ಥಿತ್ವೈಕಾಕೀ ವ್ಯಚಿಂತಯತ್
ಹೀಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು, ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹರಿಯ ಭಕ್ತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ದೇವಾಲಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಒಬ್ಬನೇ ನಿಂತು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.
ಕಥಂ ಭಜಾಮಿ ತಂ ಭಕ್ತಂ ಮೋಹನಂ ಗೋಪಯೋಷಿತಾಮ್ । ವಿಕ್ರೀಡಂತಂ ಸದಾ ತಾಭಿಃ ಕಾಲಿಂದೀಪುಲಿನೇ ವನೇ
ಗೋಪಿಯರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಮೋಹಿಸುವ, ಸದಾ ಅವರೊಂದಿಗೆ ಕಾಲಿಂದಿಯ ತೀರದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಆಟವಾಡುವ ಆ ಭಕ್ತನನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ಭಜಿಸಬೇಕು ಎಂದು ಆಲೋಚಿಸಿದನು.
ಇತ್ಥಮತ್ಯಾಕುಲಮತಿಶ್ಚಿಂತಯನ್ನೇವ ಬಾಲಕಃ । ಅಥಾಪಪರಮಾಂ ವಿದ್ಯಾಂ ಸ್ವಪ್ನಂ ಚ ಸಮವಾಪ್ಯತ
ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸು ತುಂಬಾ ಗೊಂದಲಗೊಂಡು ಚಿಂತಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಬಾಲಕನು ಪರಮ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಮತ್ತು ಒಂದು ಅದ್ಭುತವಾದ ಕನಸನ್ನು ಹೊಂದಿದನು.
ಆಸೀತ್ಕೃಷ್ಣಪ್ರತಿಕೃತಿಃ ಪುರತಸ್ತಸ್ಯ ಶೋಭನಾ । ಶಿಲಾಮಯೀ ಸ್ವರ್ಣಪೀಠೇ ಸರ್ವಲಕ್ಷಣಲಕ್ಷಿತಾ
ಅವನ ಮುಂದೆ ಸುಂದರವಾದ ಕೃಷ್ಣನ ಶಿಲಾಮಯ ರೂಪವು, ಬಂಗಾರದ ಸಿಂಹಾಸನದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು.
ಸಾಭೂದಿಂದೀವರಶ್ಯಾಮಾ ಸ್ನಿಗ್ಧಲಾವಣ್ಯಶಾಲಿನೀ । ತ್ರಿಭಂಗಲಲಿತಾಕಾರ ಶಿಖಂಡೀ ಪಿಚ್ಛಭೂಷಣಾ
ಆಕೆ ಇಂದೀವರದಂತೆ ನೀಲವರ್ಣದವಳಾಗಿ, ಮೃದುವಾದ ಲಾವಣ್ಯದಿಂದ ಪ್ರಕಾಶಮಾನಳಾಗಿ, ಮೂರು ಬಗ್ಗಿದ ಸುಂದರ ರೂಪದಲ್ಲಿ, ನವಿಲಿನ ಪಿಚ್ಛದಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದಳು.
ಕೂಜಯಂತೀ ಮುದಾ ವೇಣುಂ ಕಾಂಚನೀಮಧರೇಽರ್ಪಿತಾಮ್ । ದಕ್ಷಸವ್ಯಗತಾಭ್ಯಾಂ ಚ ಸುಂದರೀಭ್ಯಾಂ ನಿಷೇವಿತಾಮ್
ಆಕೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬಂಗಾರದ ವೇಣುವನ್ನು ತುಟಿಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ಕೂಗಿ, ಬಲ ಮತ್ತು ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ಎರಡು ಸುಂದರ ದಾಸಿಯರು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ವರ್ದ್ಧಯಂತೀಂ ತಯೋಃ ಕಾಮಂ ಚುಂಬನಾಶ್ಲೇಷಣಾದಿಭಿಃ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಚಿತ್ರಧ್ವಜಃ ಕೃಷ್ಣಂ ತಾದೃಗ್ವೇಷವಿಲಾಸಿನಮ್
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಚುಂಬನೆ, ಅಪ್ಪುಗೆ ಹಾಗು ಇತರ ಪ್ರೀತಿಯ ಕ್ರಿಯೆಗಳ ಮೂಲಕ ಪರಸ್ಪರ ಆಸೆಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡಾಗ, ಚಿತ್ರಧ್ವಜನು ಆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಆಭರಣಗಳಲ್ಲಿ ಆನಂದಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಕೃಷ್ಣನನ್ನು ನೋಡಿದನು.
ಅವನಮ್ಯ ಶಿರಸ್ತಸ್ಮೈ ಪುರೋ ಲಜ್ಜಿತಮಾನಸಃ । ಅಥೋವಾಚ ಹರಿರ್ದಕ್ಷಪಾರ್ಶ್ವಗಾಂ ಪ್ರೇಯಸೀಂ ಹಸನ್
ಆಗ, ತನ್ನ ತಲೆ ಬಾಗಿಕೊಂಡು, ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ, ಹರಿಯು ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ಪ್ರಿಯತಮೆಗೆ ನಗುತ್ತಾ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಸಲಜ್ಜಂ ಪರಮಂ ಚೈನಂ ಸ್ವಶರೀರಾಸನಾಗತಮ್ । ನಿರ್ಮಾಯಾತ್ಮಸಮಂ ದಿವ್ಯಂ ಯುವತೀರೂಪಮದ್ಭುತಮ್
ಅವನು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ, ತನ್ನದೇ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿದ್ದ ಆ ಪರಮ, ಅದ್ಭುತವಾದ, ದಿವ್ಯವಾದ, ತನ್ನಂತೆಯೇ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿದ ಯುವತಿಯ ರೂಪವನ್ನು ಅವಳಿಗೆ ತೋರಿಸಿದನು.
ಚಿಂತಯಸ್ವ ಶರೀರೇಣ ಹ್ಯಭೇದಂ ಮೃಗಲೋಚನೇ । ಅಥೋ ತ್ವದಂಗತೇಜೋಭಿಃ ಸ್ಪೃಷ್ಟಸ್ತ್ವದ್ರೂಪಮಾಪ್ಸ್ಯತಿ
ಹರಿಣದೃಷ್ಟಿಯೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಅವಳ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಒಂದೆಂದು ಭಾವಿಸು; ನಂತರ, ನಿನ್ನ ಅಂಗಗಳ ಪ್ರಕಾಶವು ಅವಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದಾಗ, ಅವಳು ನಿನ್ನ ರೂಪವನ್ನೇ ಹೊಂದುವಳು.
ತತಃ ಸಾ ಪದ್ಮಪತ್ರಾಕ್ಷೀ ಗತ್ವಾ ಚಿತ್ರಧ್ವಜಾಂತಿಕಮ್ । ನಿಜಾಂಗಕೈಸ್ತದಂಗಾನಾಮಭೇದಂ ಧ್ಯಾಯತೀ ಸ್ಥಿತಾ
ನಂತರ ಆ ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳವಳು ಚಿತ್ರಧ್ವಜನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲೇ ನಿಂತು, ತನ್ನ ಅಂಗಗಳನ್ನು ಆ ರೂಪದ ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಒಂದೆಂದು ಧ್ಯಾನಮಾಡಿದಳು.
ಅಥಾಸ್ಯಾಸ್ತ್ವಂಗತೇಜಾಂಸಿ ತದಂಗಂ ಪರ್ಯಪೂರಯನ್ । ಸ್ತನಯೋರ್ಜ್ಯೋತಿಷಾ ಜಾತೌ ಪೀನೌ ಚಾರುಪಯೋಧರೌ
ಆಮೇಲೆ ಅವಳ ಅಂಗಗಳ ಪ್ರಕಾಶವು ಆ ರೂಪವನ್ನು ತುಂಬಿತು; ಅವಳ ಬೊಮ್ಮೆಗಳ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಎರಡು ತುಂಬಿದ, ಸುಂದರವಾದ ಸ್ತನಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು.
ನಿತಂಬಜ್ಯೋತಿಷಾ ಜಾತಂ ಶ್ರೋಣಿಬಿಂಬಂ ಮನೋಹರಮ್ । ಕುಂತಲಜ್ಯೋತಿಷಾ ಕೇಶಪಾಶೋಽಭೂತ್ಕರಯೋಃ ಕರೌ
ಅವಳ ನಿತಂಬದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ತೊಡೆಯು, ಕೂದಲಿನ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ದಟ್ಟವಾದ ಜಟೆಗಳು, ಕೈಗಳ ಬೆಳಕಿನಿಂದ ಎರಡು ಸುಂದರವಾದ ಕೈಗಳು ಪ್ರकटವಾದವು.
ಸರ್ವಮೇವಂ ಸುಸಂಪನ್ನಂ ಭೂಷಾವಾಸಃ ಸ್ರಗಾದಿಕಮ್ । ಕಲಾಸು ಕುಶಲಾ ಜಾತಾ ಸೌರಭೇನಾಂತರಾತ್ಮನಿ
ಈ ರೀತಿ, ಆಕೆಯ ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳು, ವಸ್ತ್ರಗಳು, ಹಾರಗಳು ಮತ್ತು ಇತರವುಗಳು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡವು; ಅವಳು ಕಲೆಯಲ್ಲಿ ನಿಪುಣಳಾಗಿ, ಆಂತರಿಕವಾಗಿ ಸುಗಂಧಭರಿತಳಾದಳು.
ದೀಪಾದ್ದೀಪಮಿವಾಲೋಕ್ಯ ಸುಭಗಾಂ ಭುವಿ ಕನ್ಯಕಾಮ್ । ಚಿತ್ರಧ್ವಜಾಂ ತ್ರಪಾಭಂಗಿ ಸ್ಮಿತಶೋಭಾಂ ಮನೋಹರಾಮ್
ಒಂದು ದೀಪದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ದೀಪ ಬೆಳಗಿದಂತೆ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ ಕನ್ಯೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಚಿತ್ರಧ್ವಜನು ಅವಳ ಲಜ್ಜೆ ದೂರಾದ, ನಗು ಹೊತ್ತ, ಮನಮೋಹಕವಾದ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡನು.
ಪ್ರೇಮ್ಣಾ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಕರಯೋಃ ಸಾ ತಾಮಪಹರನ್ಮುದಾ । ಗೋವಿಂದವಾಮಪಾರ್ಶ್ವಸ್ಥಾಂ ಪ್ರೇಯಸೀಂ ಪರಿರಭ್ಯ ಚ
ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ, ಅವನು ಆಕೆಯ ಕೈ ಹಿಡಿದು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅವಳನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋದನು; ಮತ್ತು ಗೋವಿಂದನ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
ಉವಾಚ ತವ ದಾಸೀಯಂ ನಾಮ ಚಾಸ್ಯಾಶ್ಚಕಾರ ಯ । ಸೇವಾಂ ಚಾಸ್ಯೈ ವದ ಪ್ರೀತ್ಯಾ ಯಥಾಭಿರುಚಿತಾಂ ಪ್ರಿಯಾಮ್
ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಈಕೆ ನಿನ್ನ ದಾಸಿ' ಎಂದು ಆ ಹೆಸರನ್ನೂ ಇಟ್ಟನು; 'ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟಕ್ಕೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಯಾವ ಸೇವೆಯನ್ನಾದರೂ ನೀಡು, ಪ್ರिये' ಎಂದನು.
ಅಥ ಚಿತ್ರಕಲೇತ್ಯೇತನ್ನಾಮ ಚಾತ್ಮಮತೇನ ಸಾ । ಚಕಾರ ಚಾಹ ಸೇವಾರ್ಥಂ ಧೃತ್ವಾ ಚಾಪಿ ವಿಪಂಚಿಕಾಮ್
ಆಮೇಲೆ ಆಕೆ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದ 'ಚಿತ್ರಕಲಾ' ಎಂಬ ಹೆಸರನ್ನು ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಸೇವೆಗೆಂದು ವೀಣೆ ಹಿಡಿದಳು.
ಸದಾ ತ್ವಂ ನಿಕಟೇ ತಿಷ್ಠ ಗಾಯಸ್ವ ವಿವಿಧೈಃ ಸ್ವರೈಃ । ಗುಣಾತ್ಮನ್ಪ್ರಾಣನಾಥಸ್ಯ ತವಾಯಂ ವಿಹಿತೋ ವಿಧಿಃ
ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ಹತ್ತಿರವೇ ಇದ್ದು, ವಿವಿಧ ರಾಗಗಳಲ್ಲಿ ಹಾಡು ಹಾಡು; ಇದು ನಿನ್ನ ಪ್ರಾಣನಾಥನಿಗಾಗಿ ನಿಗದಿಪಡಿಸಿದ ಕರ್ತವ್ಯ.
ಅಥ ಚಿತ್ರಕಲಾ ತ್ವಾಜ್ಞಾಂ ಗೃಹೀತ್ವಾನಮ್ಯ ಮಾಧವಮ್ । ತತ್ಪ್ರೇಯಸ್ಯಾಶ್ಚ ಚರಣಂ ಗೃಹೀತ್ವಾ ಪಾದಯೋ ರಜಃ
ನಂತರ ಚಿತ್ರಕಲಾ, ನಿನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿ, ಮಾಧವನಿಗೆ ವಂದಿಸಿ, ಅವನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯ ಕಾಲಿಗೆ ಬಿದ್ದು ಅವಳ ಪಾದರಜವನ್ನು ಪಡೆದಳು.
ಜಗೌ ಸುಮಧುರಂ ಗೀತಂ ತಯೋರಾನಂದಕಾರಣಮ್ । ಅಥ ಪ್ರೀತ್ಯೋಪಗೂಢಾ ಸಾ ಕೃಷ್ಣೇನಾನಂದಮೂರ್ತಿನಾ
ಆಕೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಧುರವಾದ ಹಾಡನ್ನು ಹಾಡಿ, ಅವರಿಬ್ಬರಿಗೂ ಆನಂದವನ್ನು ತಂದಳು; ನಂತರ ಆಕೆಯನ್ನು ಆನಂದಸ್ವರೂಪನಾದ ಕೃಷ್ಣನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡನು.
ಯಾವತ್ಸುಖಾಂಬುಧೌ ಪೂರ್ಣಾ ತಾವದೇವಾಪ್ಯಬುಧ್ಯತ । ಚಿತ್ರಧ್ವಜೋ ಮಹಾಪ್ರೇಮವಿಹ್ವಲಃ ಸ್ಮರತತ್ಪರಃ
ಅವರು ಸುಖಸಾಗರದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದಷ್ಟು ಕಾಲ, ಚಿತ್ರಧ್ವಜನು ಮಹಾಪ್ರೇಮದಿಂದ ಮರುಳಾಗಿ, ಕಾಮಚಿಂತನೆಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದವನು ಏನೂ ಅರಿಯದೆ ಇದ್ದನು.
ತಮೇವ ಪರಮಾನಂದಂ ಮುಕ್ತಕಂಠೋ ರುರೋದ ಹ । ತದಾರಭ್ಯ ರುದನ್ನೇವ ಮುಕ್ತ್ವಾ ಹರಿವಿಚಾರಕಮ್
ಅವನು ಆ ಪರಮಾನಂದಕ್ಕಾಗಿ ಮಾತ್ರ ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ ಅಳುತ್ತಿದ್ದನು; ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಹರಿ ಚಿಂತನೆಯ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಯಾವ ಚಿಂತೆಯನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟು, ಅಳುತ್ತಲೇ ಇದ್ದನು.
ಆಭಾಷಿತೋಽಪಿ ಪಿತ್ರಾದ್ಯೈರ್ನೈವಾವೋಚದ್ವಚಃ ಕ್ವಚಿತ್ । ಮಾಸಮಾತ್ರಂ ಗೃಹೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ನಿಶೀಥೇ ಕೃಷ್ಣಸಂಶ್ರಯಃ
ತಂದೆ ಮತ್ತು ಇತರರು ಮಾತನಾಡಿದರೂ ಅವನು ಮಾತಾಡಲಿಲ್ಲ; ಒಂದು ತಿಂಗಳು ಮಾತ್ರ ಮನೆಗೆ ಇದ್ದು, ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕೃಷ್ಣನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದನು.