ಅಹಂ ಪುರಾಭವೇ ರಾಮ ದ್ವಿಜಃ ಪರಮಧಾರ್ಮಿಕಃ । ಅಚರಂ ಪ್ರತಿಕೂಲಂ ವೈ ವೇದಸ್ಯ ರಿಪುತಾಪನ
'ರಾಮಾ, ನಾನು ಹಿಂದೆ ಅತ್ಯಂತ ಧರ್ಮಶೀಲ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿದ್ದೆ, ಆದರೆ ವೇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಂಡೆ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸಂಕಟಪಡಿಸುವವನಾಗಿದ್ದೆ.'
ಕದಾಚಿದ್ಧುತಪಾಪಾಯಾಸ್ತೀರೇಽಹಂ ಗತವಾನ್ಪುರಾ । ಅನೇಕವೃಕ್ಷಲಲಿತೇ ಸರ್ವತ್ರಸುಮನೋರಮೇ
'ಒಮ್ಮೆ ಹೂತಪಾಪಾ ನದಿಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋದಿದ್ದೆ, ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಮರಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೂವಿನಿಂದ ಸುಂದರವಾದ ಸ್ಥಳವಾಗಿತ್ತು.'
ತತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಪಿತೄಂಸ್ತೃಪ್ತ್ವಾ ದಾನಂ ದತ್ತ್ವಾ ಯಥಾವಿಧಿ । ಧ್ಯಾನಂ ತವ ಮಹಾಬಾಹೋ ಕೃತವಾನ್ವೇದಸಂಮಿತಮ್
'ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡಿ, ವಿಧಿಯಂತೆ ದಾನ ನೀಡಿ, ಮಹಾಬಾಹುನೇ, ನಿನ್ನ ಧ್ಯಾನವನ್ನು ವೇದಾನುಸಾರ ಮಾಡಿದ್ದೆ.'
ತದಾ ಜನಾಃ ಸಮಾಯಾತಾ ಬಹವಸ್ತತ್ರ ಭೂಪತೇ । ತೇಷಾಂ ಪ್ರವಂಚನಾರ್ಥಾಯ ದಂಭಮೇನಮಕಾರಿಷಮ್
'ಆಗ ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಜನರು ಸೇರಿದರು; ಅವರನ್ನು ಮೋಸಗೊಳಿಸಲು ನಾನು ಈ ದಂಭವನ್ನು ಮಾಡಿದೆ.'
ಅನೇಕಕ್ರತುಸಂಭಾರೈಃ ಪೂರ್ಣಮಜಿರಮುತ್ತಮಮ್ । ವಾಸೋಭಿಶ್ಛಾದಿತಂ ರಮ್ಯಂ ಚಷಾಲಾದಿಯುತಂ ಮಹತ್
ಅನೇಕ ಯಜ್ಞಗಳ ಫಲಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ವಿಶಾಲವಾದ, ಸುಂದರವಾದ ಮಂಟಪವು, ಚೆನ್ನಾಗಿ ಬಟ್ಟೆಗಳಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಅಡಿಗೆಮನೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು.
ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರೋದ್ಭವೋಧೂಮಃ ಸರ್ವತೋ ನಭಸೋಂಗಣಮ್ । ಚಕಾರ ರಮ್ಯಮತುಲಂ ಚಿತ್ರಕಾರಿವಪುರ್ಧರಃ
ಅಗ್ನಿಹೋತ್ರದ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಏಳಿದ ಹೊಗೆ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಆಕಾಶವರೆಗೆ ಹರಡಿದಾಗ, ಆ ಸ್ಥಳವು ಕಲಾವಿದನ ಕೈಚಳಕದಂತೆ ಅದ್ಭುತವಾಗಿ, ಅಪೂರ್ವವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು.
ಅನೇಕತಿಲಕಶ್ರೀಭಿಃ ಶೋಭಿತಾಂಗೋ ಮಹತ್ತಪಾಃ । ದರ್ಭಶೋಭಃ ಸಮಿತ್ಪಾಣಿರ್ದಂಭೋ ಮೂರ್ತಿಧರಃ ಕಿಮು
ಅನೇಕ ಶುಭಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ದೇಹವಿರುವ ಮಹಾತಪಸ್ವಿಯು, ದರ್ಭೆಯ ಕಾಂತಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಿದ್ದನು, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಸಮಿತ್ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದನು—ಅವನು ದಂಭನೇನು, ದೇಹಧಾರಿಯಾಗಿ ಇಲ್ಲವೇ?
ದುರ್ವಾಸಾಸ್ತತ್ರ ಸ್ವಚ್ಛಂದಂ ಪರ್ಯಟಞ್ಜಗತೀತಲಮ್ । ಪ್ರಾಪ ತತ್ರ ಮಹಾತೇಜಾ ಧೂತಪಾಪಸರಿತ್ತಟೇ
ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ದುರ್ವಾಸರು, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಸ್ವಚ್ಛಂದವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತ, ಪಾಪವನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೊಳೆದುಹಾಕುವ ನದಿಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
ದದರ್ಶ ಮಾಂ ದಂಭಕರಂ ಮೌನಧಾರಿಣಮಗ್ರತಃ । ಅನರ್ಘ್ಯಕರಮುನ್ಮತ್ತಮಸ್ವಾಗತವಚಃ ಕರಮ್
ಅವರು ನನ್ನನ್ನು—ದಂಭದಿಂದ ಮುಚ್ಚಿದವನಾಗಿ, ಮೌನದಿಂದ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತವನಾಗಿ, ಅಸಮಂಜಸವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುತ್ತ, ಸ್ವಾಗತದ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಇಲ್ಲದೆ, ಮೌಲ್ಯವಿಲ್ಲದ ಕೆಲಸಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿರುವವನಾಗಿ—ನೋಡಿದರು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾತೀವ ಕ್ರುಧಾಕ್ರಾಂತಃ ಸಮುದ್ರ ಇವ ಪರ್ವಣಿ । ಶಶಾಪಾಸೌ ಮುನಿಸ್ತೀವ್ರೋ ದಂಭಿನಂ ಮಾಂ ಮಹಾಮತಿಃ
ಇದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಮಹಾಮುನಿ ತುಂಬಾ ಕೋಪದಿಂದ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದಂತೆ, ನನ್ನ ಮೇಲೆ ಶಾಪವನ್ನು ನೀಡಿದರು.
ದಂಭಂ ಕರೋಷಿ ಚೇತ್ತೀರೇ ಸರಿತಸ್ತ್ವಂ ಸುದುರ್ಮತೇ । ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರಾಪ್ನುಹಿ ನಿರ್ವಾಚ್ಯಂ ಪಶುತ್ವಂ ತಾಪಸಾಧಮ
"ನೀನು, ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನವನೇ, ನದಿಯ ತೀರದಲ್ಲಿ ದಂಭ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಆ ಕಾರಣದಿಂದ ನೀನು ಹೇಳಲಾಗದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸು—ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ನೀಚನಾದವನೇ, ನೀನು ಪ್ರಾಣಿಯಾಗು!"
ಶಾಪಂ ಪ್ರದತ್ತಂ ಸಂಶ್ರುತ್ಯ ದುಃಖಿತೋಽಹಂ ತದಾಭವಮ್ । ಅಗ್ರಾಹಿಷಂ ಪದೇ ತಸ್ಯ ಮುನೇರ್ದುರ್ವಾಸಸಃ ಕಿಲ
ಆ ಶಾಪವನ್ನು ಕೇಳಿ ನಾನು ತುಂಬಾ ದುಃಖಗೊಂಡೆ, ಕೂಡಲೇ ದುರ್ವಾಸಮುನಿಯ ಪಾದಗಳಿಗೆ ಬಿದ್ದುಬಿಟ್ಟೆ.
ತದಾ ಮೇ ಕೃತವಾನ್ರಾಮ ದ್ವಿಜೋಽನುಗ್ರಹಮುತ್ತಮಮ್ । ವಾಜಿತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ನುಹಿ ಮಖೇ ರಾಜರಾಜಸ್ಯ ತಾಪಸ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ರಾಮಾ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನನಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಿದನು: "ತಪಸ್ವಿಯೇ, ನೀನು ರಾಜರ ರಾಜನ ಮಹಾಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುವೆ."
ಪಶ್ಚಾತ್ತದ್ಧಸ್ತಸಂಪರ್ಕಾದ್ಯಾಹಿ ತತ್ಪರಮಂ ಪದಮ್ । ದಿವ್ಯಂ ವಪುರ್ಮನೋಹಾರಿ ಧೃತ್ವಾ ದಂಭವಿವರ್ಜಿತಮ್
"ನಂತರ ಅವನ ಕೈ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ, ನೀನು ಆ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪು; ದಂಭವಿಲ್ಲದ, ದಿವ್ಯವಾದ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಆಕರ್ಷಿಸುವ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ."
ತೇನ ಶಾಪೋಪಿಸಂದಿಷ್ಟೋ ಮಮಾನುಗ್ರಹತಾಂ ಗತಃ । ಯದಹಂ ತವ ಹಸ್ತಸ್ಯ ಸ್ಪರ್ಶಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಮನೋರಮಮ್
ಹೀಗೆ, ಶಾಪವಿದ್ದರೂ ಸಹ, ಅವನ ಅನುಗ್ರಹ ನನಗೆ ದೊರಕಿತು, ಏಕೆಂದರೆ ನಾನು ನಿನ್ನ ಕೈಯ ಸಿಹಿ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ಅನುಭವಿಸಿದೆ.
ಯದೇವ ರಾಮ ದೇವಾದಿದುರ್ಲಭಂ ಬಹುಜನ್ಮಭಿಃ । ತತ್ತೇಽಹಂ ಕರಜಸ್ಪರ್ಶಂ ಪ್ರಾಪ್ತವಾನಿಹ ದುರ್ಲಭಮ್
"ರಾಮಾ, ದೇವತೆಗಳು ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಪಡೆಯಲು ಅಸಾಧ್ಯವಾದ, ಆ ಅಪರೂಪದ ಕೈಯ ಸ್ಪರ್ಶವನ್ನು ನಾನು ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ಪಡೆದಿದ್ದೇನೆ."
ಆಜ್ಞಾಪಯ ಮಹಾರಾಜ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾದಹಂ ಮಹತ್ । ಗಚ್ಛಾಮಿ ಶಾಶ್ವತಂ ಸ್ಥಾನಂ ತವ ದುಃಖಾದಿವರ್ಜಿತಮ್
"ಮಹಾರಾಜನೇ, ಆಜ್ಞಾಪಿಸು. ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಈಗ ದುಃಖ ಮುಂತಾದವುಗಳಿಲ್ಲದ ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸೇರುತ್ತೇನೆ."
ನ ಯತ್ರ ಶೋಕೋ ನ ಜರಾ ನ ಮೃತ್ಯುಃ ಕಾಲವಿಭ್ರಮಃ । ತತ್ಸ್ಥಾನಂ ದೇವ ಗಚ್ಛಾಮಿ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾನ್ನರಾಧಿಪ
"ಅಲ್ಲಿ ದುಃಖವೂ ಇಲ್ಲ, ವೃದ್ಧಾಪ್ಯವೂ ಇಲ್ಲ, ಮರಣವೂ ಇಲ್ಲ, ಕಾಲದ ಗೊಂದಲವೂ ಇಲ್ಲ—ಆಂತಹ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ, ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೇನೆ."
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತಂ ಪರಿಕ್ರಮ್ಯ ವಿಮಾನವರಮಾರುಹತ್ । ಅನೇಕರತ್ನಖಚಿತಂ ಸರ್ವದೇವಾಧಿವಂದಿತಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ರಾಮನನ್ನು ಸುತ್ತಿ, ಅನೇಕ ರತ್ನಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟ, ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೂ ಪೂಜಿಸುವ ಅದ್ಭುತ ವಿಮಾನವನ್ನು ಏರಿದನು.
ಗತೋಽಸೌ ಶಾಶ್ವತಸ್ಥಾನಂ ರಾಮಪಾದಪ್ರಸಾದತಃ । ಪುನರಾವೃತ್ತಿರಹಿತಂ ಶೋಕಮೋಹವಿವರ್ಜಿತಮ್
ರಾಮನ ಪಾದಗಳ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವನು ಶಾಶ್ವತ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪಿದನು, ಮತ್ತೆ ಜನ್ಮವಿಲ್ಲದ, ದುಃಖ ಮತ್ತು ಮೋಹವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋದನು.
ತೇನ ತತ್ಕಥಿತಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಮಂ ಜ್ಞಾತ್ವೇತರೇ ಜನಾಃ । ವಿಸ್ಮಯಂ ಪ್ರಾಪಿರೇ ಸರ್ವೇ ಪರಸ್ಪರಮುದುನ್ಮದಾಃ
ಈ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಮನನ್ನು ಅರಿತು, ಎಲ್ಲ ಜನರೂ ಪರಸ್ಪರ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.
ಶೃಣು ದ್ವಿಜಮಹಾಬುದ್ಧೇ ದಂಭೇನಾಪಿ ಸ್ಮೃತೋ ಹರಿಃ । ದದಾತಿ ಮೋಕ್ಷಂ ಸುತರಾಂ ಕಿಂ ಪುನರ್ದಂಭವರ್ಜನಾತ್
"ಬುದ್ಧಿವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ದಂಭದಿಂದಲೂ ಹರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ—ಹಾಗಾದರೆ ದಂಭವಿಲ್ಲದೆ ಸ್ಮರಿಸಿದರೆ ಎಷ್ಟು ಹೆಚ್ಚಿನ ಫಲ ದೊರಕುತ್ತದೆ!"
ಯಥಾಕಥಂಚಿದ್ರಾಮಸ್ಯ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಸ್ಮರಣಂ ಪರಮ್ । ಯೇನ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಪರಮಂ ಪದಂ ದೇವಾದಿದುರ್ಲಭಮ್
ಯಾರೇ ಆಗಲಿ, ರಾಮನನ್ನು ನೆನೆಸುವುದು ಅತ್ಯಂತ ಪವಿತ್ರ ಕರ್ತವ್ಯ. ಆ ನೆನಪಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದೊರೆಯದ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬಹುದು.
ತಚ್ಚಿತ್ರಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಮುನಯಃ ಕೃತಾರ್ಥಂ ಮೇನಿರೇ ನಿಜಮ್ । ಯದ್ರಾಮಚರಣಪ್ರೇಕ್ಷಾ ಕರಸ್ಪರ್ಶಪವಿತ್ರಿತಮ್
ಆ ಅದ್ಭುತ ದೃಶ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ, ಮುನಿಗಳು ತಮ್ಮ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕವಾಯಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸಿದರು. ಏಕೆಂದರೆ ರಾಮನ ಪಾದಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ಅವರ ಕೈಗಳು ಪವಿತ್ರವಾಗಿದ್ದವು.
ಗತೇ ತಸ್ಮಿನ್ಸುರೇ ಸ್ವರ್ಗಂ ಹಯರೂಪಧರೇ ಪುರಾ । ಉವಾಚ ರಾಮಸ್ತಪಸಾಂ ನಿಧೀನ್ವೇದವಿದುತ್ತಮಾನ್
ಆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಕುದುರೆ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದ ದೇವತೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ, ರಾಮನು ವೇದವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದ ತಪಸ್ವಿಗಳಾದ ಮುನಿಗಳಿಗೆ ಮಾತಾಡಿದನು.
ಕಿಂ ಕರ್ತವ್ಯಂ ಮಯಾಬ್ರಹ್ಮನ್ಹಯೋ ನಷ್ಟೋ ಗತಃ ಸುಖಮ್ । ಹೋಮಃ ಕಥಂ ಪುರೋಭಾವೀ ಸರ್ವದೈವತತರ್ಪಕಃ
ರಾಮನು ಹೇಳಿದನು: 'ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ನಾನು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು? ಕುದುರೆ ಹೋಗಿಹೋಯಿತು. ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ ಹೋಮವನ್ನು ಈಗ ಹೇಗೆ ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಬೇಕು?'
ಯಥಾ ಸ್ಯಾತ್ಸುರಸಂತೃಪ್ತಿರ್ಯಥಾ ಮೇ ಮಖ ಉತ್ತಮಃ । ತಥಾ ಕುರ್ವಂತು ಮುನಯೋ ಯಥಾ ಮೇ ಸ್ಯಾದ್ವಿಧಿಶ್ರುತಮ್
'ಮುನಿಗಳೇ, ದೇವತೆಗಳು ತೃಪ್ತರಾಗುವಂತೆ, ನನ್ನ ಯಜ್ಞವು ವೇದದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದಂತೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗುವಂತೆ ನೀವು ಕ್ರಮಿಸಿರಿ' ಎಂದು ರಾಮನು ಕೇಳಿದನು.
ಇತಿ ವಾಕ್ಯಂ ಸಮಾಶ್ರುತ್ಯ ಜಗಾದ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ । ವಸಿಷ್ಠಃ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ಚಿತ್ತಾಭಿಜ್ಞಾನಕೋವಿದಃ
ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳ ಮನಸ್ಸನ್ನು ತಿಳಿಯುವ ಮಹಾ ಮುನಿಯಾದ ವಸಿಷ್ಠನು ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಕರ್ಪೂರಮಾಹರ ಕ್ಷಿಪ್ರಂ ಯೇನ ದೇವಾಃ ಸ್ವಯಂ ಪುರಾ । ಪ್ರಾಪ್ಯ ಹವ್ಯಂ ಗ್ರಹೀಷ್ಯಂತಿ ಮದ್ವಾಕ್ಯಪ್ರೇರಿತಾಧುನಾ
'ತಕ್ಷಣವೇ ಕರ್ಪೂರವನ್ನು ತಂದುಕೊಡು. ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ದೇವತೆಗಳು ಅದರಿಂದ ಹವನವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದ್ದರು. ಈಗ ನನ್ನ ಮಾತಿಗೆ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ ಅವರು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸುವರು' ಎಂದು ವಸಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದನು.
ಇತಿ ವಾಕ್ಯಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ರಾಮಃ ಕ್ಷಿಪ್ರಮುಪಾಹರತ್ । ಕರ್ಪೂರಂ ಬಹುದೇವಾನಾಂ ಪ್ರೀತ್ಯರ್ಥಂ ಬಹುಶೋಭನಮ್
ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ರಾಮನು ಬಹಳ ಸುಂದರವಾದ, ಅನೇಕ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವಷ್ಟು ಕರ್ಪೂರವನ್ನು ತಕ್ಷಣ ತಂದುಕೊಟ್ಟನು.