ರಘುನಾಥ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಿಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ ಮಹಾಮನಾಃ । ತೇಷಾಮನಂತನಾಮಾನಿ ರಾಮಸ್ಯ ಬಲಿನಃ ಸಖಿ
ಆ ಮಹಾಮನಸ್ಸು ರಘುನಾಥನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುವನು; ರಾಮನಿಗೆ ಅನೇಕ ಹೆಸರುಗಳಿವೆ, ಸ್ನೇಹಿತನೇ.
ಪದ್ಮಕೋಶ ಇವ ಶೋಭನಂ ಮುಖಂ । ಪಂಕಜಾಭನಯನೇ ಸುದೀರ್ಘಕೇ । ಉನ್ನತಾ ಪೃಥುಮನೋಹರಾ ನಸಾ । ವಲ್ಗುಸಂಗತ ಮನೋಹರೇ ಭ್ರುವೌ
ಅವನ ಮುಖವು ತಾಜಾ ತಾವರೆಯ ಕಳಸದಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ; ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ದೀರ್ಘವಾದ ತಾವರೆ ಹೂವಿನಂತೆ; ಮೂಗು ಎತ್ತರವಾಗಿಯೂ ವಿಶಾಲವಾಗಿಯೂ ಮನೋಹರವಾಗಿಯೂ ಇದೆ; ಭ್ರೂಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿರುವಾಗಿ, ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿವೆ.
ಜಾನುಲಂಬಿತ ಮನೋಹರೌ ಭುಜೌ । ಕಂಬುಶೋಭಿಗಲಕೋಽತಿಹ್ರಸ್ವಕಃ । ಸತ್ಕಪಾಟತಲವಿಸ್ತೃತಶ್ರಿಕಂ । ವಕ್ಷ ಏತದಮಲಂ ಸಲಕ್ಷ್ಮಕಮ್
ಅವನ ಭುಜಗಳು ಮೊಣಕಾಲುಗಳವರೆಗೆ ಉದ್ದವಾಗಿಯೂ ಸುಂದರವಾಗಿಯೂ ಇವೆ; ಗಂಟಲು ಶಂಖದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ, ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದೆ; ಅವನ ಎದೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿಯೂ ಶುಭವಾಗಿಯೂ ಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿರ್ಮಲವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಶೋಭನೋರುಕಟಿಶೋಭಯಾ ಯುತಂ । ಜಾನುಯುಗ್ಮಮಮಲಂ ಸ್ವಸೇವಿತಮ್ । ಪಾದಪದ್ಮಮಖಿಲೈರ್ನಿಜೈಃ ಸದಾ । ಸೇವಿತಂ ರಘುಪತಿಂ ಸುಶೋಭನಮ್
ಅವನ ತೊಡೆಯೂ ಕಟಿಯೂ ಸುಂದರವಾಗಿವೆ; ಅವನ ಮೊಣಕಾಲು ಜೋಡಿ ಶುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ; ಅವನ ತಾವರೆ ಹೂವಿನಂತೆ ಇರುವ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಸದಾ ಅವನ ಸೇವಕರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅಂತಹವನು ರಘುಪತಿ.
ಏತದ್ರೂಪಧರೋ ರಾಮೋ ಮಯಾ ಕಿಂ ತು ಸ ವರ್ಣ್ಯತೇ । ಶತಾನನೋಪಿ ನೋ ಯಾತಿ ಪಕ್ಷಿಣಃ ಕಿಮು ಮಾದೃಶಾಃ
ರಾಮನು ಇಂತಹ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದಾಗ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಲಿ? ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳಿರುವವನಿಗೂ ಅದು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ಹೀಗಿರಲು ನಮ್ಮಂಥ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ಯದ್ರೂಪಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಲಲಿತಾ ಮನೋಹರವಪುರ್ಧರಾ । ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ಮುಮೋಹ ಭುವಿಕಾ ವರ್ತತೇ ಯಾ ನ ಮೋಹತಿ
ಅದನ್ನು ನೋಡುವಾಗ, ಆ ಸುಂದರ ಹಾಗೂ ಮನಮೋಹಕ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಮೋಹಿತರಾಗದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೂ ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡಳು.
ಮಹಾಬಲೋ ಮಹಾವೀರ್ಯೋ ಮಹಾಮೋಹನರೂಪಧೃಕ್ । ಕಿಂ ವರ್ಣಯಾಮಿ ಶ್ರೀರಾಮಂ ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯಗುಣಾನ್ವಿತಮ್
ಅವನಿಗೆ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿ, ಅಪಾರ ವೀರತೆ, ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ರೂಪ ಇದೆ. ಎಲ್ಲ ಐಶ್ವರ್ಯ ಗುಣಗಳೂ ಇರುವ ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ವರ್ಣಿಸಲಿ?
ಧನ್ಯಾ ಸಾ ಜಾನಕೀದೇವೀ ಮಹಾಮೋಹನರೂಪಧೃಕ್ । ರಂಸ್ಯತೇ ಯೇನ ಸಹಿತಾ ವರ್ಷಾಣಾಮಯುತಂ ಮುದಾ
ಅಂತಹ ಮನಮೋಹಕ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವ ಜಾನಕಿದೇವಿ ಧನ್ಯಳು.
ತ್ವಂ ಕಾಸಿ ಕಿಂ ತು ನಾಮಾಸಿ ಬತ ಸುಂದರಿ ಯತ್ತು ಮಾಮ್ । ಪರಿಪೃಚ್ಛಸಿ ವೈದಗ್ಧ್ಯಾದ್ರಾಮಕೀರ್ತನಮಾದರಾತ್
ನೀನು ಯಾರು? ನಿನ್ನ ಹೆಸರೇನು ಸುಂದರಿ? ನೀನು ಇಷ್ಟು ಕುಶಲತೆಯಿಂದ, ಹರ್ಷದಿಂದ ರಾಮನ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವೆ.
ಏತದ್ವಾಕ್ಯಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಜಾನಕೀ ಪಕ್ಷಿಣೋರ್ಯುಗಮ್ । ಉವಾಚ ಜನ್ಮಲಲಿತಂ ಶಂಸಂತೀ ಸ್ವಸ್ಯ ಮೋಹನಮ್
ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಜಾನಕಿ ಆ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಜೋಡಿಗೆ ತನ್ನ ಜನ್ಮದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ತಾನೇ ಹೇಗೆ ಮೋಹಿತಳಾದಳು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ಯಾ ತ್ವಯಾ ಜಾನಕೀ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಸಾಹಂ ಜನಕಪುತ್ರಿಕಾ । ಸ ರಾಮೋ ಮಾಂ ಯದಾಭ್ಯೇತ್ಯ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯತೇ ಸುಮನೋಹರಃ
ನೀನು ಜಾನಕಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದವಳು ನಾನೇ, ನಾನು ಜನಕನ ಮಗಳು. ಆ ಅತ್ಯಂತ ಮನಮೋಹಕ ರಾಮನು ನನ್ನನ್ನು ಬಂದು ಪಡೆಯುವನು.
ತದಾ ವಾಂ ಮೋಚಯಾಮ್ಯದ್ಧಾನಾನ್ಯಥಾ ವಾಕ್ಯಲೋಭಿತಾ । ಲಾಲಯಾಮಿ ಸುಖೇನಾಸ್ತಾಂ ಮದ್ಗೇಹೇ ಮಧುರಾಕ್ಷರೌ
ಆಗ ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತಳಾಗಿ, ಅವಳನ್ನು ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಓ ಮಧುರ ಸ್ವರದವರೇ.
ಇತ್ಯುಕ್ತಂ ತತ್ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ವೇಪತುರ್ಭಯತಾಂ ಗತೌ । ಪರಸ್ಪರಂ ಪ್ರಕ್ಷುಭಿತೌ ಜಾನಕೀಮಿತ್ಯವೋಚತಾಮ್
ಅವಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಆ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದವು; ಆತಂಕಗೊಂಡು, ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಜಾನಕಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ವಯಂ ವೈ ಪಕ್ಷಿಣಃ ಸಾಧ್ವಿ ವನಸ್ಥಾ ವೃಕ್ಷಗೋಚರಾಃ । ಪರಿಭ್ರಮಾಮ ಸರ್ವತ್ರ ನೋ ಸುಖಂ ನೋ ಭವೇದ್ಗೃಹೇ
ನಾವು ಕೇವಲ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಓ ಸದ್ಗುಣವಂತೆಯೇ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸುವವರು; ನಾವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಿರುಗುತ್ತೇವೆ—ಮನೆಗೆ ಬಂದರೆ ನಮಗೆ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲ.
ಅಂತರ್ವತ್ನೀ ಸ್ವಕೇ ಸ್ಥಾನೇ ಗತ್ವಾ ಸಂಸೂಯ ಪುತ್ರಕಾನ್ । ತ್ವತ್ಸ್ಥಾನಮಾಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಸತ್ಯಂ ಮೇ ಹ್ಯುದಿತಂ ವಚಃ
ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊರತರುವವರೆಗೆ ನಾನು ಬರುವೆನು; ನಂತರ ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರುವೆನು—ನನ್ನ ಮಾತು ನಿಜ.
ಏವಂ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ತಯಾ ಸಾ ತು ನ ಮುಮೋಚ ಶುಕೀಂ ಸ್ವಯಮ್ । ತದಾಪತಿಸ್ತಾಂ ಪ್ರೋವಾಚ ವಿನೀತವದನುತ್ಸುಕಃ
ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರೂ, ಅವಳು ಆ ಹೆಣ್ಣು ಗಿಳಿಯನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ಅವಳ ಗಂಡ, ವಿನಯದಿಂದ ಹಾಗೂ ಆತುರದಿಂದ, ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಸೀತೇ ಮುಂಚ ಕಥಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ರಕ್ಷಸೇ ಮೇ ಮನೋಹರೀಮ್ । ಆವಾಂ ಗಚ್ಛಾವ ವಿಪಿನೇ ವಿಚರಾವಃ ಸುಖಂ ವನೇ
ಓ ಸೀತೆ, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯವಾದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಿಡು—ನೀನು ಅವಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಂಧಿಸಬಹುದು? ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಸುಖವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡೋಣ.
ಅಂತರ್ವತ್ನೀ ತು ವರ್ತೇತ ಭಾರ್ಯಾ ಮಮ ಮನೋರಮಾ । ತಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಸೂತಿಂ ಕೃತ್ವಾ ತ್ವಾಮಾಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಶೋಭನೇ
ನನ್ನ ಪ್ರಿಯವಾದ ಹೆಂಡತಿ ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲಿ; ಅವಳು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತ ನಂತರ, ಓ ಸುಂದರಿಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವೆನು.
ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ನಿಜಗಾದೇಮಂ ಸುಖಂ ಗಚ್ಛ ಮಹಾಮತೇ । ಏತಾಂ ರಕ್ಷಾಮಿ ಸುಖಿನೀಂ ಮತ್ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಪ್ರಿಯಕಾರಿಣೀಮ್
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವಳು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: 'ಓ ಮಹಾಮತಿವಂತನೆ, ನೀನು ಸುಖವಾಗಿ ಹೋಗು; ಅವಳನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಾಯುತ್ತೇನೆ.'
ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ದುಃಖಿತಃ ಪಕ್ಷೀ ತಾಮೂಚೇ ಕರುಣಾನ್ವಿತಃ । ಯೋಗಿಭಿಃ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಯದ್ವೈ ತದ್ವಚಸ್ತಥ್ಯಮೇವ ಹಿ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ದುಃಖಿತ ಹಕ್ಕಿ, ದಯೆಯಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಯೋಗಿಗಳು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ನಿಜವೇ ಸರಿ.'
ನ ವಕ್ತವ್ಯಂ ನ ವಕ್ತವ್ಯಂ ಮೌನಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ತಿಷ್ಠತಾಮ್ । ನೋಚೇತ್ಸ ವಾಕ್ಯದೋಷೇಣ ಪ್ರಾಪ್ನೋತ್ಯಾಲಾನಮುನ್ಮದಃ
'ಮಾತಾಡಬಾರದು, ಮಾತಾಡಬಾರದು—ಮೌನವಾಗಿಯೇ ಇರಬೇಕು; ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಮಾತಿನ ತಪ್ಪಿನಿಂದ, ಪಾಗಲ್ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗುತ್ತಾನೆ.'
ವಯಂ ಚೇದತ್ರ ವಾಕ್ಯಂ ನಾಕರಿಷ್ಯಾಮ ನಗೋಪರಿ । ಬಂಧನಂ ಕಥಮಾವಾಂ ಸ್ಯಾತ್ತಸ್ಮಾನ್ಮೌನಂ ಸಮಾಚರೇತ್
'ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಪರ್ವತದ ಮೇಲೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳದೆ ಇದ್ದಿದ್ದರೆ, ಈ ಬಂಧನ ನಮಗೆ ಹೇಗೆ ಬರುತ್ತಿತ್ತು? ಆದ್ದರಿಂದ, ಮೌನವೇ ಉತ್ತಮ.'
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ತಾಂ ಪ್ರತ್ಯುವಾಚ ನಾಹಂ ಜೀವಾಮಿ ಸುಂದರಿ । ಏತಯಾ ಭಾರ್ಯಯಾ ಸೀತೇ ತಸ್ಮಾನ್ಮುಂಚ ಮನೋಹರೇ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಅವನು ಆ ಸುಂದರಿಯೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು: 'ಸೀತೆ, ನಾನು ಈ ಹೆಂಡತಿಯೊಡನೆ ಜೀವಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಮನೋಹರೆಯೇ, ಅವಳನ್ನು ಬಿಡು.'
ಅನೇಕವಿಧವಾಕ್ಯೈಃ ಸಾ ಬೋಧಿತಾ ನಾಮುಚತ್ತದಾ । ಕುಪಿತಾ ದುಃಖಿತಾ ಭಾರ್ಯಾ ಶಶಾಪ ಜನಕಾತ್ಮಜಾಮ್
ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹಲವಾರು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳಿಸಿದರೂ ಆಕೆ ಬಿಡಲಿಲ್ಲ. ಕೋಪದಿಂದ ಮತ್ತು ದುಃಖದಿಂದ ಅವನ ಹೆಂಡತಿ ಜನಕನ ಪುತ್ರಿಯನ್ನು ಶಪಿಸಿದಳು.
ಯಥಾ ತ್ವಂ ಪತಿನಾ ಸಾರ್ಧಂ ವಿಯೋಜಯಸಿ ಮಾಮಿತಃ । ತಥಾ ತ್ವಮಪಿ ರಾಮೇಣ ವಿಯುಕ್ತಾ ಭವ ಗರ್ಭಿಣೀ
ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ನನ್ನ ಗಂಡನಿಂದ ಬೇರ್ಪಡಿಸಿದಂತೆ, ನೀನು ಕೂಡ ಗರ್ಭಿಣಿಯಾಗಿರುವಾಗ ರಾಮನಿಂದ ದೂರವಾಗು ಎಂದು ಶಪಿಸುತೆನೆ.
ಇತ್ಯುಕ್ತವತ್ಯಾಂ ತಸ್ಯಾಂ ತು ದುಃಖಿತಾಯಾಂ ಪುನಃ ಪುನಃ । ಪ್ರಾಣಾ ನಿರಗಮನ್ದುಃಖಾತ್ಪತಿದುಃಖೇನ ಪೂರಿತಾತ್
ಅವಳು ಹೀಗೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ದುಃಖದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಾ, ಗಂಡನ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಪ್ರಾಣವನ್ನು ಬಿಟ್ಟಳು.
ರಾಮಂ ರಾಮಂ ಸ್ಮರಂತ್ಯಾಶ್ಚ ವದಂತ್ಯಾಂಶ್ಚ ಪುನಃ ಪುನಃ । ವಿಮಾನಮಾಗತಂ ಸುಷ್ಠು ಪಕ್ಷಿಣೀ ಸ್ವರ್ಗತಾ ಬಭೌ
ಅವಳು ರಾಮನನ್ನು ನೆನೆಸುತ್ತಾ, ಅವನ ಹೆಸರನ್ನು ಪುನಃ ಪುನಃ ಹೇಳುತ್ತಾ ಇದ್ದಾಗ, ಒಂದು ಸುಂದರ ವಿಮಾನ ಬಂತು; ಆ ಪಕ್ಷಿಣಿಯು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದಂತೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಳು.
ತಸ್ಯಾಂ ಮೃತಾಯಾಂ ದುಃಖಾರ್ತೋ ಭರ್ತಾ ತಸ್ಯಾಃ ಸ ಪಕ್ಷಿರಾಟ್ । ಪರಮಂ ಕ್ರೋಧಮಾಪನ್ನೋ ಜಾಹ್ನವ್ಯಾಂ ದುಃಖಿತೋಽಪತತ್
ಅವಳು ಸತ್ತ ಮೇಲೆ, ಆಕೆಯ ಗಂಡನಾದ ಪಕ್ಷಿರಾಜನು ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಭಾರೀ ಕೋಪದಿಂದ ಜಹ್ನವೀ ನದಿಗೆ ಬಿದ್ದುಬಿಟ್ಟನು.
ತಥಾ ಭವಾಮಿ ರಾಮಸ್ಯ ನಗರೇ ಜನಪೂರಿತೇ । ಮದ್ವಾಕ್ಯಾದಿಯಮುದ್ವಿಗ್ನಾ ವಿಯೋಗೇನ ಸುದುಃಖಿತಾ
ಹಾಗೆಯೇ ರಾಮನ ನಗರದಲ್ಲಿ, ಜನರಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ, ನನ್ನ ಮಾತಿನಿಂದ ಅವಳು ಚಿಂತಿತಳಾಗಿ, ವಿಯೋಗದಿಂದ ತುಂಬಾ ದುಃಖಪಡುವಳು.
ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಸ ಪಪಾತೋದೇ ಜಾಹ್ನವ್ಯಾ ಭ್ರಮಶೋಭಿತೇ । ದುಃಖಿತಃ ಕುಪಿತೋ ಭೀತಸ್ತದ್ವಿಯೋಗೇನ ಕಂಪಿತಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಅವನು ಸುಂದರವಾಗಿ ಹರಿಯುವ ಜಹ್ನವೀ ನದಿಗೆ ಬಿದ್ದುಬಿಟ್ಟನು; ದುಃಖದಿಂದ, ಕೋಪದಿಂದ, ಭಯದಿಂದ, ಆ ವಿಯೋಗದಿಂದ ನಡುಗುತ್ತಿದ್ದನು.