ಸ ಕೌಶಿಕೇನ ಮಿಥಿಲಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯತೇ ಭ್ರಾತೃಸಂಯುತಃ । ಧನುಷ್ಪಾಣಿಸ್ತದಾ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದುರ್ಗ್ರಾಹ್ಯಮನ್ಯಭೂಭುಜಾಮ್
ಅವನು ತನ್ನ ಅಣ್ಣಂದಿರೊಂದಿಗೆ ಕೌಶಿಕನ ಜೊತೆ ಮಿಥಿಲೆಗೆ ಬಂದು, ಇತರ ರಾಜರಿಗೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾದ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಹಿಡಿದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಧನುರ್ಭಂಕ್ತ್ವಾ ಜನಕಜಾಂ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯತೇ ಸುಮನೋಹರಾಮ್ । ತಯಾ ಸಹ ಮಹದ್ರಾಜ್ಯಂ ಕರಿಷ್ಯತಿ ಶ್ರುತಂ ವರೇ
ಅವನು ಆ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ಮುರಿದು, ಮನೋಹರಳಾದ ಜನಕನ ಮಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಮಹಾರಾಜ್ಯವನ್ನು ಆಳುವನು ಎಂದು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ, ಮಹಾತ್ಮನೇ.
ಏತದನ್ಯಚ್ಚ ತತ್ರಸ್ಥೈಃ ಶ್ರುತಮಸ್ಮಾಭಿರುದ್ಗತೈಃ । ಕಥಿತಂ ತವ ಚಾರ್ವಂಗಿ ಮುಂಚಾವಾಂ ಗಂತುಕಾಮುಕೌ
ಅಲ್ಲಿ ಹಾಡಲ್ಪಟ್ಟ ಇವುಗಳನ್ನೂ ಇನ್ನಿತರ ವಿಷಯಗಳನ್ನೂ ನಾವು ಕೇಳಿದ್ದೇವೆ; ಸುಂದರೆಯೇ, ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದ್ದೇವೆ—ನಾವು ಹೋಗಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ.
ಇತಿ ವಾಕ್ಯಂ ತಯೋರ್ಧೃತ್ವಾ ಶ್ರೋತ್ರಯೋಃ ಸುಮನೋಹರಮ್ । ಪುನರೇವಜಗಾದೇದಂ ವಾಕ್ಯಂ ಪಕ್ಷಿಯುಗಂ ಪ್ರತಿ
ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಆಕೆಯು ಮತ್ತೆ ಆ ಪಕ್ಷಿ ಜೋಡಿಗೆ ಹೀಗೆಂದಳು.
ಸ ರಾಮಃ ಕುತ್ರ ವರ್ತೇತ ಕಸ್ಯ ಪುತ್ರಃ ಕಥಂ ತು ತಾಮ್ । ಪರಿಗ್ರಹೀಷ್ಯತಿ ವರಃ ಕೀದೃಗ್ರೂಪಧರೋ ನರಃ
ಆ ರಾಮನು ಎಲ್ಲಿರುವನು? ಅವನು ಯಾರ ಮಗನು? ಅವನು ಆಕೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ವರಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು? ಆ ಮಹಾಪುರುಷನು ಯಾವ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳುವನು?
ಮಯಾ ಪೃಷ್ಟಮಿದಂ ಸರ್ವಂ ಕಥಯಂತು ಯಥಾತಥಮ್ । ಪಶ್ಚಾತ್ಸರ್ವಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ಪ್ರಿಯಂ ಯುಷ್ಮನ್ಮನೋಹರಮ್
ನಾನು ಕೇಳಿದ ಎಲ್ಲ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ ನಿಜವಾದಂತೆ ಉತ್ತರಿಸಿರಿ; ನಂತರ ನಿಮಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನೆಲ್ಲಾ ನಾನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.
ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ತಾಂ ತು ಕಾಮೇನ ಪೀಡಿತಾಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಸಾ ಶುಕೀ । ಜಾನಕೀಂ ಹೃದಯೇ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಪಪಾಠ ಪುರತಸ್ತತಃ
ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಕೆಯು ಕಾಮದಿಂದ ಪೀಡಿತಳಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಹೆಣ್ಣು ಗಿಳಿ ತನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಜಾನಕಿಯನ್ನು ಅರಿತು ಅವಳ ಮುಂದೆ ಪಠಿಸತೊಡಗಿತು.
ಸೂರ್ಯವಂಶಧ್ವಜೋ ಧೀಮಾನ್ರಾಜಾ ಪಂಕ್ತಿರಥೋ ಬಲೀ । ಯಂ ದೇವಾಃ ಶ್ರಿತ್ಯ ಸರ್ವಾರೀನ್ವಿಜೇಷ್ಯಂತಿ ಚ ಸರ್ವಶಃ
ಸೂರ್ಯವಂಶದ ಧ್ವಜವಾದ ಪಂಡಿತನೂ ಬಲಶಾಲಿಯೂ ಆದ ಪಂಕ್ತಿರಥ ಎಂಬ ರಾಜನು ಜನಿಸುವನು; ದೇವತೆಗಳು ಅವನನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ತಮ್ಮ ಎಲ್ಲ ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸೋಲಿಸುವರು.
ತಸ್ಯ ಭಾರ್ಯಾತ್ರಯಂ ಭಾವಿ ಶಕ್ರಮೋಹನರೂಪಧೃಕ್ । ತಸ್ಮಿನ್ನಪತ್ಯ ಚಾತುಷ್ಕಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ ಬಲೋನ್ನತಮ್
ಅವನಿಗೆ ಇಂದ್ರನನ್ನೂ ಮೋಹಗೊಳಿಸುವ ಸೌಂದರ್ಯವಿರುವ ಮೂರು ಪತ್ನಿಯರು ಇರುತ್ತಾರೆ; ಅವನಿಗೆ ನಾಲ್ಕು ಬಲಿಷ್ಠ ಪುತ್ರರು ಹುಟ್ಟುವರು.
ಸರ್ವೇಷಾಮಗ್ರಜೋ ರಾಮೋ ಭರತಸ್ತದನುಸ್ಮೃತಃ । ಲಕ್ಷ್ಮಣಸ್ತದನು ಶ್ರೀಮಾಞ್ಛತ್ರುಘ್ನಃ ಸರ್ವತೋ ಬಲೀ
ಅವರಲ್ಲಿ ರಾಮನು ಹಿರಿಯನು, ನಂತರ ಭರತನು, ಆಮೇಲೆ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು, ಮತ್ತು ಎಲ್ಲ ಕಡೆ ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಶತ್ರುಘ್ನನು.
ರಘುನಾಥ ಇತಿ ಖ್ಯಾತಿಂ ಗಮಿಷ್ಯತಿ ಮಹಾಮನಾಃ । ತೇಷಾಮನಂತನಾಮಾನಿ ರಾಮಸ್ಯ ಬಲಿನಃ ಸಖಿ
ಆ ಮಹಾಮನಸ್ಸು ರಘುನಾಥನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾಗುವನು; ರಾಮನಿಗೆ ಅನೇಕ ಹೆಸರುಗಳಿವೆ, ಸ್ನೇಹಿತನೇ.
ಪದ್ಮಕೋಶ ಇವ ಶೋಭನಂ ಮುಖಂ । ಪಂಕಜಾಭನಯನೇ ಸುದೀರ್ಘಕೇ । ಉನ್ನತಾ ಪೃಥುಮನೋಹರಾ ನಸಾ । ವಲ್ಗುಸಂಗತ ಮನೋಹರೇ ಭ್ರುವೌ
ಅವನ ಮುಖವು ತಾಜಾ ತಾವರೆಯ ಕಳಸದಂತೆ ಸುಂದರವಾಗಿದೆ; ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ದೀರ್ಘವಾದ ತಾವರೆ ಹೂವಿನಂತೆ; ಮೂಗು ಎತ್ತರವಾಗಿಯೂ ವಿಶಾಲವಾಗಿಯೂ ಮನೋಹರವಾಗಿಯೂ ಇದೆ; ಭ್ರೂಗಳು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿರುವಾಗಿ, ಆಕರ್ಷಕವಾಗಿವೆ.
ಜಾನುಲಂಬಿತ ಮನೋಹರೌ ಭುಜೌ । ಕಂಬುಶೋಭಿಗಲಕೋಽತಿಹ್ರಸ್ವಕಃ । ಸತ್ಕಪಾಟತಲವಿಸ್ತೃತಶ್ರಿಕಂ । ವಕ್ಷ ಏತದಮಲಂ ಸಲಕ್ಷ್ಮಕಮ್
ಅವನ ಭುಜಗಳು ಮೊಣಕಾಲುಗಳವರೆಗೆ ಉದ್ದವಾಗಿಯೂ ಸುಂದರವಾಗಿಯೂ ಇವೆ; ಗಂಟಲು ಶಂಖದಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತದೆ, ತುಂಬಾ ಚಿಕ್ಕದಾಗಿದೆ; ಅವನ ಎದೆ ವಿಶಾಲವಾಗಿಯೂ ಶುಭವಾಗಿಯೂ ಲಕ್ಷಣಗಳೊಂದಿಗೆ ನಿರ್ಮಲವಾಗಿ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ.
ಶೋಭನೋರುಕಟಿಶೋಭಯಾ ಯುತಂ । ಜಾನುಯುಗ್ಮಮಮಲಂ ಸ್ವಸೇವಿತಮ್ । ಪಾದಪದ್ಮಮಖಿಲೈರ್ನಿಜೈಃ ಸದಾ । ಸೇವಿತಂ ರಘುಪತಿಂ ಸುಶೋಭನಮ್
ಅವನ ತೊಡೆಯೂ ಕಟಿಯೂ ಸುಂದರವಾಗಿವೆ; ಅವನ ಮೊಣಕಾಲು ಜೋಡಿ ಶುದ್ಧವಾಗಿಯೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ರೂಪುಗೊಂಡಿದೆ; ಅವನ ತಾವರೆ ಹೂವಿನಂತೆ ಇರುವ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ಸದಾ ಅವನ ಸೇವಕರು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ—ಅಂತಹವನು ರಘುಪತಿ.
ಏತದ್ರೂಪಧರೋ ರಾಮೋ ಮಯಾ ಕಿಂ ತು ಸ ವರ್ಣ್ಯತೇ । ಶತಾನನೋಪಿ ನೋ ಯಾತಿ ಪಕ್ಷಿಣಃ ಕಿಮು ಮಾದೃಶಾಃ
ರಾಮನು ಇಂತಹ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳಿದಾಗ, ನಾನು ಅದನ್ನು ಹೇಗೆ ವಿವರಿಸಲಿ? ಸಾವಿರ ತಲೆಗಳಿರುವವನಿಗೂ ಅದು ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ; ಹೀಗಿರಲು ನಮ್ಮಂಥ ಹಕ್ಕಿಗಳಿಗೆ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ?
ಯದ್ರೂಪಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಲಲಿತಾ ಮನೋಹರವಪುರ್ಧರಾ । ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ಮುಮೋಹ ಭುವಿಕಾ ವರ್ತತೇ ಯಾ ನ ಮೋಹತಿ
ಅದನ್ನು ನೋಡುವಾಗ, ಆ ಸುಂದರ ಹಾಗೂ ಮನಮೋಹಕ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಮೋಹಿತರಾಗದ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೂ ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡಳು.
ಮಹಾಬಲೋ ಮಹಾವೀರ್ಯೋ ಮಹಾಮೋಹನರೂಪಧೃಕ್ । ಕಿಂ ವರ್ಣಯಾಮಿ ಶ್ರೀರಾಮಂ ಸರ್ವೈಶ್ವರ್ಯಗುಣಾನ್ವಿತಮ್
ಅವನಿಗೆ ಅಪಾರ ಶಕ್ತಿ, ಅಪಾರ ವೀರತೆ, ಮತ್ತು ಅತ್ಯಂತ ಆಕರ್ಷಕವಾದ ರೂಪ ಇದೆ. ಎಲ್ಲ ಐಶ್ವರ್ಯ ಗುಣಗಳೂ ಇರುವ ಶ್ರೀರಾಮನನ್ನು ನಾನು ಹೇಗೆ ವರ್ಣಿಸಲಿ?
ಧನ್ಯಾ ಸಾ ಜಾನಕೀದೇವೀ ಮಹಾಮೋಹನರೂಪಧೃಕ್ । ರಂಸ್ಯತೇ ಯೇನ ಸಹಿತಾ ವರ್ಷಾಣಾಮಯುತಂ ಮುದಾ
ಅಂತಹ ಮನಮೋಹಕ ರೂಪವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವ ಅವನೊಂದಿಗೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ವರ್ಷ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಕಾಲ ಕಳೆಯುವ ಜಾನಕಿದೇವಿ ಧನ್ಯಳು.
ತ್ವಂ ಕಾಸಿ ಕಿಂ ತು ನಾಮಾಸಿ ಬತ ಸುಂದರಿ ಯತ್ತು ಮಾಮ್ । ಪರಿಪೃಚ್ಛಸಿ ವೈದಗ್ಧ್ಯಾದ್ರಾಮಕೀರ್ತನಮಾದರಾತ್
ನೀನು ಯಾರು? ನಿನ್ನ ಹೆಸರೇನು ಸುಂದರಿ? ನೀನು ಇಷ್ಟು ಕುಶಲತೆಯಿಂದ, ಹರ್ಷದಿಂದ ರಾಮನ ಮಹಿಮೆ ಬಗ್ಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕೇಳುತ್ತಿರುವೆ.
ಏತದ್ವಾಕ್ಯಂ ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ಜಾನಕೀ ಪಕ್ಷಿಣೋರ್ಯುಗಮ್ । ಉವಾಚ ಜನ್ಮಲಲಿತಂ ಶಂಸಂತೀ ಸ್ವಸ್ಯ ಮೋಹನಮ್
ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಜಾನಕಿ ಆ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಜೋಡಿಗೆ ತನ್ನ ಜನ್ಮದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ತಾನೇ ಹೇಗೆ ಮೋಹಿತಳಾದಳು ಎಂಬುದನ್ನು ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದಳು.
ಯಾ ತ್ವಯಾ ಜಾನಕೀ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ಸಾಹಂ ಜನಕಪುತ್ರಿಕಾ । ಸ ರಾಮೋ ಮಾಂ ಯದಾಭ್ಯೇತ್ಯ ಪ್ರಾಪ್ಸ್ಯತೇ ಸುಮನೋಹರಃ
ನೀನು ಜಾನಕಿ ಎಂದು ಹೇಳಿದವಳು ನಾನೇ, ನಾನು ಜನಕನ ಮಗಳು. ಆ ಅತ್ಯಂತ ಮನಮೋಹಕ ರಾಮನು ನನ್ನನ್ನು ಬಂದು ಪಡೆಯುವನು.
ತದಾ ವಾಂ ಮೋಚಯಾಮ್ಯದ್ಧಾನಾನ್ಯಥಾ ವಾಕ್ಯಲೋಭಿತಾ । ಲಾಲಯಾಮಿ ಸುಖೇನಾಸ್ತಾಂ ಮದ್ಗೇಹೇ ಮಧುರಾಕ್ಷರೌ
ಆಗ ನಾನು ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರನ್ನೂ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಬಿಡುತ್ತೇನೆ, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ನಿಮ್ಮ ಮಾತುಗಳಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತಳಾಗಿ, ಅವಳನ್ನು ನನ್ನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ, ಓ ಮಧುರ ಸ್ವರದವರೇ.
ಇತ್ಯುಕ್ತಂ ತತ್ಸಮಾಕರ್ಣ್ಯ ವೇಪತುರ್ಭಯತಾಂ ಗತೌ । ಪರಸ್ಪರಂ ಪ್ರಕ್ಷುಭಿತೌ ಜಾನಕೀಮಿತ್ಯವೋಚತಾಮ್
ಅವಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಆ ಹಕ್ಕಿಗಳು ಭಯದಿಂದ ನಡುಗಿದವು; ಆತಂಕಗೊಂಡು, ಇಬ್ಬರೂ ಸೇರಿ ಜಾನಕಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ವಯಂ ವೈ ಪಕ್ಷಿಣಃ ಸಾಧ್ವಿ ವನಸ್ಥಾ ವೃಕ್ಷಗೋಚರಾಃ । ಪರಿಭ್ರಮಾಮ ಸರ್ವತ್ರ ನೋ ಸುಖಂ ನೋ ಭವೇದ್ಗೃಹೇ
ನಾವು ಕೇವಲ ಹಕ್ಕಿಗಳು, ಓ ಸದ್ಗುಣವಂತೆಯೇ, ಅರಣ್ಯದಲ್ಲಿ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ವಾಸಿಸುವವರು; ನಾವು ಎಲ್ಲೆಡೆ ತಿರುಗುತ್ತೇವೆ—ಮನೆಗೆ ಬಂದರೆ ನಮಗೆ ಸಂತೋಷವಿಲ್ಲ.
ಅಂತರ್ವತ್ನೀ ಸ್ವಕೇ ಸ್ಥಾನೇ ಗತ್ವಾ ಸಂಸೂಯ ಪುತ್ರಕಾನ್ । ತ್ವತ್ಸ್ಥಾನಮಾಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಸತ್ಯಂ ಮೇ ಹ್ಯುದಿತಂ ವಚಃ
ನನ್ನ ಸಂಗಾತಿ ತನ್ನ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಉಳಿದು, ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊರತರುವವರೆಗೆ ನಾನು ಬರುವೆನು; ನಂತರ ನಿನ್ನ ಮನೆಗೆ ಬರುವೆನು—ನನ್ನ ಮಾತು ನಿಜ.
ಏವಂ ಪ್ರೋಕ್ತಾ ತಯಾ ಸಾ ತು ನ ಮುಮೋಚ ಶುಕೀಂ ಸ್ವಯಮ್ । ತದಾಪತಿಸ್ತಾಂ ಪ್ರೋವಾಚ ವಿನೀತವದನುತ್ಸುಕಃ
ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರೂ, ಅವಳು ಆ ಹೆಣ್ಣು ಗಿಳಿಯನ್ನು ಬಿಡಲಿಲ್ಲ; ಆಗ ಅವಳ ಗಂಡ, ವಿನಯದಿಂದ ಹಾಗೂ ಆತುರದಿಂದ, ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಸೀತೇ ಮುಂಚ ಕಥಂ ಭಾರ್ಯಾಂ ರಕ್ಷಸೇ ಮೇ ಮನೋಹರೀಮ್ । ಆವಾಂ ಗಚ್ಛಾವ ವಿಪಿನೇ ವಿಚರಾವಃ ಸುಖಂ ವನೇ
ಓ ಸೀತೆ, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯವಾದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಬಿಡು—ನೀನು ಅವಳನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಂಧಿಸಬಹುದು? ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ, ಸುಖವಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ತಿರುಗಾಡೋಣ.
ಅಂತರ್ವತ್ನೀ ತು ವರ್ತೇತ ಭಾರ್ಯಾ ಮಮ ಮನೋರಮಾ । ತಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಸೂತಿಂ ಕೃತ್ವಾ ತ್ವಾಮಾಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಶೋಭನೇ
ನನ್ನ ಪ್ರಿಯವಾದ ಹೆಂಡತಿ ಅಲ್ಲಿ ಉಳಿಯಲಿ; ಅವಳು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೆತ್ತ ನಂತರ, ಓ ಸುಂದರಿಯೇ, ನಾನು ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬರುವೆನು.
ಇತ್ಯುಕ್ತಾ ನಿಜಗಾದೇಮಂ ಸುಖಂ ಗಚ್ಛ ಮಹಾಮತೇ । ಏತಾಂ ರಕ್ಷಾಮಿ ಸುಖಿನೀಂ ಮತ್ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಪ್ರಿಯಕಾರಿಣೀಮ್
ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ಅವಳು ಉತ್ತರಿಸಿದಳು: 'ಓ ಮಹಾಮತಿವಂತನೆ, ನೀನು ಸುಖವಾಗಿ ಹೋಗು; ಅವಳನ್ನು ನಾನು ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಕಾಯುತ್ತೇನೆ.'
ಇತ್ಯುಕ್ತೋ ದುಃಖಿತಃ ಪಕ್ಷೀ ತಾಮೂಚೇ ಕರುಣಾನ್ವಿತಃ । ಯೋಗಿಭಿಃ ಪ್ರೋಚ್ಯತೇ ಯದ್ವೈ ತದ್ವಚಸ್ತಥ್ಯಮೇವ ಹಿ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ದುಃಖಿತ ಹಕ್ಕಿ, ದಯೆಯಿಂದ ಅವಳಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ಯೋಗಿಗಳು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ನಿಜವೇ ಸರಿ.'