ಪದ್ಮಪುರಾಣಮ್

ವಿಲಲಾಪ ಪತಿಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಕೀರ್ಣಾವಯವಂ ರಣೇ । ಪ್ರಭಾವತ್ಯಶ್ರುಪೂರ್ಣಾಕ್ಷೀ ಮುಕ್ತಕೇಶೀ ಘನಸ್ತನೀ

ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪತಿಯ ಅಂಗಗಳು ಚೂರುಚೂರಾಗಿ ಬಿದ್ದಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರಭಾವತಿ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಬಿಚ್ಚಿದ ಕೂದಲಿನಿಂದ, ಭಾರವಾದ ವಕ್ಷಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಹಾ ನಾಥ ಬಲವಿಕ್ರಾಂತ ಕಾಂತದೇಹ ಜಗತ್ಪ್ರಿಯ । ಮಾಂ ತ್ವಂ ವಿಹಾಯ ಕಿಂ ಚಾತ್ರ ಕೈವಲ್ಯಂ ಗತವಾನಸಿ

'ಹಾಯ್, ಪ್ರಿಯನೇ, ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ವೀರನೇ, ಪ್ರಿಯ ದೇಹ, ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದವನೇ! ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿ ಏಕೆ ಈ ಏಕಾಂತವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದೀಯೆ?' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಿದ್ದಳು.

ಜರಾಕುಷ್ಠಾದಿಭಿರ್ವ್ಯಾಪ್ತಂ ಬುದ್ಧ್ವಾ ದೇಹಂ ತ್ಯಜಂತಿ ನ । ದೇಹಿನೋಽನ್ಯೇ ಪರಂ ಕಾಂತಂ ತ್ವಯಾ ದೇಹೋ ವೃಥೋಜ್ಝಿತಃ

'ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಜರಾ, ಕುಷ್ಠಾದಿ ರೋಗಗಳಿಂದ ದೇಹ ಪೀಡಿತವಾಗಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದರೂ, ದೇಹವನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ನೀನು, ಪ್ರಿಯನೇ, ದೇಹವನ್ನು ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದೀಯೆ.'

ತವ ದೇಹೇನ ದಿವ್ಯೇನ ಹಾರಕಂ ಭೂಷ್ಯತೇ ಪ್ರಿಯ । ರಣೋತ್ಸುಕೇನ ಭವತಾ ಯಾ ವೇಣೀ ಗ್ರಥಿತಾ ಮಮ

'ನಿನ್ನ ದಿವ್ಯ ದೇಹದಿಂದ, ಪ್ರಿಯನೇ, ಹಾರವು ಅಲಂಕರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ. ಯುದ್ಧದ ಆಸೆಯಿಂದ ನೀನು ನನ್ನ ಕೂದಲನ್ನು ಜಡೆಯಾಗಿ ಕಟ್ಟಿದ್ದೆ.'

ತಾಮುದ್ಗ್ರಥಯ ವೈಧವ್ಯದುಃಖಾರ್ತ್ತಾಯಾಃ ಸ್ವಯಂ ಪ್ರಿಯ । ಏವಂ ವಿಲಪತೀಂ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಬಲರಾಜ್ಞೀಂ ಸಮುದ್ರಜಃ । ದುಃಖಿತಃ ಶುಕ್ರಮಿತ್ಯಾಹ ಬಲಂ ಜೀವಯ ಭಾರ್ಗವ

'ಈ ವಿಧವೆಯ ದುಃಖದಿಂದ ಬಾಧಿತಳಾದ ನನಗೆ, ಪ್ರಿಯನೇ, ನೀನೇ ಬಂದು ಆ ಜಡೆಯನ್ನು ಬಿಚ್ಚು.' ಎಂದು ಅಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸಮುದ್ರಜನನಾದವನು ದುಃಖದಿಂದ ಶುಕ್ರನನ್ನು ನೋಡಿ, 'ಭಾರ್ಗವ, ಬಲನನ್ನು ಜೀವಂತಗೊಳಿಸು' ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.

ಶುಕ್ರ ಉವಾಚ-। ಇಚ್ಛಯಾಮರಣಂ ಪ್ರಾಪ್ತಂ ತಂ ಕಥಂ ಜೀವಯಾಮ್ಯಹಮ್ । ತಥಾಪಿ ಮಂತ್ರಸಾಮರ್ಥ್ಯಾದ್ವಾಚಮುಚ್ಚಾರಯಿಷ್ಯತಿ

ಶುಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು: ಅವನು ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೇ ಮರಣವನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದಾನೆ. ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಗೆ ಜೀವ ನೀಡಬಹುದು? ಆದರೂ ನನ್ನ ಮಂತ್ರದ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನು ಮಾತಾಡುತ್ತಾನೆ.

ಜಾಲಂಧರ ಉವಾಚ-। ಬಲಸ್ಯ ರೂಪ ವಚನಂ ಶ್ರೋತುಮಿಚ್ಛಾಮಿ ಭಾರ್ಗವ । ಜಾಲಂಧರೇಣೈವಮುಕ್ತಃ ಕ್ಷಣಂ ಧ್ಯಾನಪರೋಽಭವತ್

ಜಾಲಂಧರನು ಹೇಳಿದನು: ಭಾರ್ಗವ, ಆ ಬಲ, ರೂಪ ಮತ್ತು ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ಕೇಳಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ. ಜಾಲಂಧರನು ಹೀಗೆ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, ಅವನು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರ ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾದನು.

ಅಥೋದತಿಷ್ಠದ್ವದನಾತ್ಸ್ವನಃ ಶ್ರೋತ್ರಮನೋರಮಃ । ಪ್ರಭಾವತೀಂ ಪ್ರತಿ ವ್ಯಕ್ತಂ ವಾದ್ಯಭಾಂಡಾ ದಿವೋತ್ಥಿತಃ

ಆಗ ಅವನ ಬಾಯಿಂದ ಕಿವಿಗೆ ಆನಂದವನ್ನು ನೀಡುವ ಸುಂದರವಾದ ಧ್ವನಿ ಹೊರಬಂದಿತು. ಪ್ರಭಾವತಿಗೆ ಎದುರಾಗಿದ್ದಾಗ, ಆಕಾಶದಿಂದ ವಾದ್ಯಗಳ ಶಬ್ದ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕೇಳಿಬಂದವು.

ಪ್ರಭಾವತಿ ಸ್ವದೇಹಂ ತ್ವಂ ಮಮಾಂಗೇಷು ಲಯಂ ನಯ । ಇತಿ ತಸ್ಯ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ನದೀ ಜಾತಾ ಪ್ರಭಾವತೀ

"ಪ್ರಭಾವತಿ, ನೀನು ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ನನ್ನ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಲಯಗೊಳಿಸು" ಎಂದು ಅವನು ಹೇಳಿದ ಮಾತು ಕೇಳಿ, ಪ್ರಭಾವತಿ ನದಿಯಾಗಿ ಪರಿವರ್ತಿತಳಾದಳು.

ಬಲಾಙ್ಗೇಷ್ವೇವ ಲೀನಾ ಸಾ ಸುಮೇರೋಃ ಪೂರ್ವವಾಹಿನೀ । ಯಸ್ಯಾಸ್ತೋಯೇನ ಸಂಜಾತಾ ರತ್ನಾನಾಂ ಕಾಂತಿರುತ್ತಮಾ

ಅವಳು ಅವನ ಅಂಗಗಳಲ್ಲಿ ಲೀನಳಾಗಿ, ಸುಮೇರುವಿನಿಂದ ಪೂರ್ವದ ಕಡೆ ಹರಿಯತೊಡಗಿದಳು. ಅವಳ ನೀರಿನಿಂದ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಾಂತಿ ಉಂಟಾಯಿತು.

ನಾರದ ಉವಾಚ- ಅತ್ರೋತ್ತರೇ ಮಯಾ ಗತ್ವಾ ಕಥಿತಂ ಸಿಂಧುಸೂನವೇ । ತ್ವಾಂ ಹಂತು ಸರ್ವವೀರೇಶ ಪ್ರತಿಜ್ಞಾ ಶಂಭುನಾ ಕೃತಾ । ಶ್ರುತ್ವೇತ್ಥಂ ಮದ್ವಚೋ ರಾಜಂಸ್ತತಃ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಸೋಽಸುರಃ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಆಗ ನಾನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಸಮುದ್ರಪುತ್ರನಿಗೆ ಹೇಳಿದೆನು—'ಶಂಭುವು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವೆನೆಂದು ಪ್ರತಿಜ್ಞೆ ಮಾಡಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ, ವೀರರಾಧಿಪತಿ.' ಹೀಗೆ ನನ್ನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಆ ಅಸುರನು, ರಾಜನೆ, ನನ್ನನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.

ಜಾಲಂಧರ ಉವಾಚ-। ಕಿಮಸ್ತಿ ಶೂಲಿನೋ ಗೇಹೇ ರತ್ನಜಾತಂ ಮಹಾಮುನೇ । ತನ್ಮಮಾಚಕ್ಷ್ವ ಸಕಲಂ ನಾಸ್ತಿ ಯುದ್ಧಂ ನಿರಾಮಿಷಮ್

ಜಾಲಂಧರನು ಹೇಳಿದನು: ಮಹಾಮುನಿಯೆ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಯಾವುದಾದರೂ ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿರುವವೆಯೆ? ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳು, ಏಕೆಂದರೆ ಬಹುಮಾನವಿಲ್ಲದ ಯುದ್ಧವಿಲ್ಲ.

ನಾರದ ಉವಾಚ-। ಭೂತಿರ್ಗಾತ್ರೇ ವೃಷೋ ಜೀರ್ಣಃ ಫಣಿನೋಂಽಗೇ ಗಲೇ ವಿಷಮ್ । ಭಿಕ್ಷಾಪಾತ್ರಂ ಕರೇ ಪುತ್ರೌ ಗಜಾನನ ಷಡಾನನೌ

ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ಅವನ ಐಶ್ವರ್ಯವೆಂದರೆ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಭಸ್ಮ, ಹಳೆಯ ಎಮ್ಮೆ, ಗಲೆಯಲ್ಲಿ ಹಾವುಗಳು, ಕಂಠದಲ್ಲಿ ವಿಷ, ಕೈಯಲ್ಲಿ ಭಿಕ್ಷಾಪಾತ್ರೆ, ಅವನ ಮಕ್ಕಳಾದ ಗಜಮುಖ ಮತ್ತು ಷಣ್ಮುಖ.

ಇತ್ಯಾದಿ ವಿಭವಸ್ತಸ್ಯ ಯದನ್ಯತ್ತನ್ನಿಬೋಧ ಮೇ । ತನಯಾ ಗಿರಿರಾಜಸ್ಯ ವಿಶಾಲಾ ಹ್ಯುನ್ನತಸ್ತನೀ

ಇದು ಅವನ ಐಶ್ವರ್ಯ. ಇನ್ನೂ ಏನಿದೆಯೆಂದು ಕೇಳು. ಅವನ ಪತ್ನಿ ಪರ್ವತರಾಜನ ಪುತ್ರಿ, ವಿಶಾಲವಾದ ನಡು ಮತ್ತು ಎತ್ತವಾದ ಉರುಬುಳ್ಳವಳು.

ದಗ್ಧಸ್ಮರೋಽಪಿ ಭಗವಾನ್ಯಸ್ಯಾರೂಪೇಣ ಮೋಹಿತಃ । ಮಹೇಶೋ ಯದ್ವಿನೋದಾಯ ಕುರುತೇ ನಿತ್ಯ ಕೌತುಕಮ್

ಮನ್ಮಥನು ಅವನಿಂದ ದಹನವಾದರೂ ಸಹ, ಅವಳ ರೂಪಕ್ಕೆ ಅವನು ಮೋಹಿತರಾದನು. ಮಹೇಶ್ವರನು ತನ್ನ ಮನರಂಜನೆಗಾಗಿ ಯಾವಾಗಲೂ ವಿಚಿತ್ರ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾನೆ.

ನೃತ್ಯನ್ಗಾಯಂಶ್ಚ ತಾಞ್ಛಂಭುಃ ಸ್ವಯಂ ಭವತಿ ಹಾಸಕಃ । ಸಾ ಪಾರ್ವತೀತಿ ವಿಖ್ಯಾತಾ ಸೌಂದರ್ಯಾವಧಿ ದೈವತಮ್

ಶಂಭುವೇ ಅವಳಿಗಾಗಿ ನೃತ್ಯಗಾನ ಮಾಡುತ್ತಾನೆ, ಅವಳನ್ನು ನಗಿಸುತ್ತಾನೆ. ಅವಳು ಪಾರ್ವತಿಯಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ, ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಸುಂದರತೆಯ ಮಿತಿಯಂತೆ.

ವೃಂದಾ ವರಾಂಗನಾ ರಾಜನ್ನಿಮಾಶ್ಚಾಪ್ಸರಸಃ ಶುಭಾಃ । ನ ಚಾಪ್ನುವಂತಿ ಪಾರ್ವತ್ಯಾಃ ಷೋಡಶೀಮಪಿ ತಾಂ ಕಲಾಮ್

ರಾಜನೆ, ವೃಂದಾ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ವನಿತೆ, ಇವರೆಲ್ಲಾ ಅಪ್ಸರಸರು ಸುಂದರರು, ಆದರೆ ಪಾರ್ವತಿಯ ಸುಂದರ್ಯದ ಶೋಧಶಾಂಶವೂ ಇವರಿಗೆ ಸಿಗುವುದಿಲ್ಲ.

ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾಹಂ ಮಹೀಪಾಲ ಜಾಲಂಧರಮಮರ್ಷಣಮ್ । ಪಶ್ಯತಾಂ ಸರ್ವದೈತ್ಯಾನಾಮಂತರ್ಧಾನಂ ಗತಃ ಕ್ಷಣಾತ್

ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ರಾಜನೆ, ನಾನು ನಾರದನು, ಜಾಲಂಧರನು ಯಾವತ್ತೂ ಹಿಂಜರಿಯದವನಾಗಿದ್ದಾಗ, ಎಲ್ಲಾ ದೈತ್ಯರು ನೋಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಅಂತರಧಾನವಾದೆನು.

ಅಥ ಸ ಪ್ರೇಷಯದ್ದೂತಂ ಸಿಂಧುಜಃ ಸಿಂಹಿಕಾಸುತಮ್ । ಕ್ಷಣೇನಾಸಾದ್ಯ ಕೈಲಾಸಂ ದೇವಾವಾಸಮಪಶ್ಯತ

ಆಗ ಸಮುದ್ರಪುತ್ರನು, ಸಿಂಹಿಕಾಪುತ್ರನನ್ನು ದೂತನಾಗಿ ಕಳುಹಿಸಿದನು. ಅವನು ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಕೈಲಾಸವನ್ನು ತಲುಪಿ ದೇವತೆಗಳ ನಿವಾಸವನ್ನು ಕಂಡನು.

ಅತ್ರಾಂತರೇ ಹರಿರ್ಭೀಮಮಾಪೃಚ್ಛ್ಯ ತು ತದಾ ಹರಮ್ । ಜಗಾಮಾಲಕ್ಷಿತಸ್ತೂರ್ಣಂ ಕ್ಷೀರಾಬ್ಧಿಂ ಭೇದಶಂಕಯಾ

ಈ ಮಧ್ಯೆ ಹರಿಯು ಭೀಮನನ್ನು ವಿದಾಯ ಹೇಳಿ, ಹರನ ಬಳಿಗೆ ಹೋದನು. ಯಾರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗದಂತೆ, ಕ್ಷಿಪ್ರವಾಗಿ ಕ್ಷೀರಸಾಗರದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು, ಏಕೆಂದರೆ ಅವನು ಭೇದವಾಗಬಹುದು ಎಂದು ಅನುಮಾನಿಸಿದನು.

ದದರ್ಶ ರಾಹುರ್ಭವನಂ ಶಂಕರಸ್ಯಾತಿದೀಪ್ತಿಮತ್ । ಆತ್ಮಾನಮಾತ್ಮನಾ ವೀಕ್ಷ್ಯ ಕಿಮಿತ್ಯಾಹ ಸುವಿಸ್ಮಿತಃ

ರಾಹು ಶಂಕರನ ಅತ್ಯುಜ್ವಲವಾದ ಮಂದಿರವನ್ನು ಕಂಡನು. ತನ್ನನ್ನು ತಾನೇ ಪ್ರತಿಬಿಂಬದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ, ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ 'ಇದು ಏನು?' ಎಂದು ಕೇಳಿದನು.

ಪ್ರವೇಷ್ಟುಕಾಮೋ ಬಲಿಭಿರ್ದ್ವಾರಿ ದ್ವಾಸ್ಥೈರ್ನಿರೋಧಿತಃ । ಯತ್ನವಾನ್ಸ ನಿಷಿದ್ಧೋಽಪಿ ತದಾ ತೇ ಪ್ರೋದ್ಯತಾಯುಧಾಃ

ಅವನಿಗೆ ಒಳಗೆ ಹೋಗಬೇಕೆಂಬ ಆಸೆ ಇದ್ದರೂ, ಬಲಿಷ್ಠವಾದ ದ್ವಾರಪಾಲಕರು ಅವನನ್ನು ತಡೆಯಿದರು. ಅವನು ಎಷ್ಟೇ ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ, ಅವರು ಅವನನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾ, ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿದರು.

ತಾನ್ನಿವಾರ್ಯ ಗಣಾನ್ನಂದೀ ವ್ಯಾಜಹಾರ ವಿಧುಂತುದಮ್ । ಕಸ್ತ್ವಂ ಕಸ್ಮಾದಿಹಾಯಾತಃ ಕಿಂ ಕಾರ್ಯಂ ತವ ಬರ್ಬರ । ಬ್ರೂಹಿ ಕಾರ್ಯಂ ಗಣಾ ಯಾವತ್ತ್ವಾಂ ನ ಹನ್ಯುರ್ಭಯಾವಹಾಃ

ಅವರನ್ನು ತಡೆದು, ನಂದಿ ಚಂದ್ರಗ್ರಾಹಿಯನ್ನು ಕೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಯಾರು? ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ಬಂದೆ? ನಿನಗೆ ಯಾವ ಕೆಲಸ? ಬರ್ಬರ, ನಿನ್ನ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಹೇಳು, ಇಲ್ಲವಾದರೆ ಈ ಭಯಾನಕ ಗಣಗಳು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಲ್ಲಬಹುದು.'

ರಾಹುರುವಾಚ-। ದೂತೋ ಜಾಲಂಧರಸ್ಯಾಹಂ ತ್ವಂ ಮಾಂ ಶರ್ವಾಂತಿಕೇ ನಯ । ನ ವಾಚ್ಯಮಂತರೇ ದ್ವಾಸ್ಥ ಮಹಾರಾಜಪ್ರಯೋಜನಮ್

ರಾಹುನು ಹೇಳಿದನು: ನಾನು ಜಾಲಂಧರನ ದೂತನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ನೀನು ನನ್ನನ್ನು ಶಿವನ ಬಳಿಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗು. ಬಾಗಿಲಿನವನೇ, ಮಹಾರಾಜನ ಕೆಲಸ ಇದೆ, ಬೇರೆ ಯಾವ ಮಾತನ್ನೂ ಹೇಳಬೇಡ.

ನಂದೀ ದೂತೋಕ್ತಮಾಕರ್ಣ್ಯ ನೀಲಲೋಹಿತಮಾಯಯೌ । ದಂಡವತ್ಪ್ರಣಿಪತ್ಯಾಗ್ರೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ಶಂಕರಮಬ್ರವೀತ್

ದೂತನ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ನಂದಿ, ನೀಲಿ ಕೆಂಪು ವರ್ಣದಿಂದ, ಮುಂದೆ ಬಂದು, ದಂಡವತ್ತಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಶಿವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಮಾತನಾಡಿದನು.

ಸೈಂಹಿಕೇಯೋ ಮಹಾರಾಜ ದ್ವಾರೇ ತಿಷ್ಠತಿ ಕಾರ್ಯತಃ । ಸ ಪ್ರಯಾತ್ವಥವಾಯಾತು ಭವಾನಾಜ್ಞಪ್ತುಮರ್ಹತಿ

ಮಹಾರಾಜನೇ, ಸಿಂಹಿಕೆಯ ಮಗನು ಕೆಲಸಕ್ಕಾಗಿ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ. ಅವನನ್ನು ಒಳಗೆ ಬಿಡಬೇಕೋ, ಹೊರಗೆ ಕಳಬೇಕೋ, ನಿಮ್ಮ ಆದೇಶದಂತೆ ಆಗಲಿ.

ನಂದಿನೋಕ್ತಮಥಾಕರ್ಣ್ಯ ತ್ವರನ್ನಿವ ಮಹೇಶ್ವರಃ । ಸುಪ್ತಾಮಂತಃಪುರಾದ್ದೇವೀಂ ಪ್ರಸ್ಥಾಪ್ಯ ಚ ಸಖೀವೃತಾಮ್

ನಂದಿಯ ಮಾತು ಕೇಳಿದ ಮಹೇಶ್ವರನು, ತಡವಿಲ್ಲದೆ, ಒಳಗಿರುವ ಕೋಣೆಯಲ್ಲಿ ನಿದ್ದೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ದೇವಿಯನ್ನು ಅವಳ ಸಂಗಾತಿಯರೊಂದಿಗೆ ಹೊರಗೆ ಕಳುಹಿಸಿದನು.

ಪಶ್ಚಾದ್ವಾಸ್ಥಂ ಜಗಾದಾಥ ನಂದಿನ್ದೂತಂ ಪ್ರವೇಶಯ । ತತೋ ಹಸ್ತೇ ಪ್ರಗೃಹ್ಯಾಮುಂ ದೂತಂ ನಂದೀ ಮಹಾಬಲಃ

ನಂತರ ಅವನು ಬಾಗಿಲಿನವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ನಂದಿ, ಆ ದೂತನನ್ನು ಒಳಗೆ ಕರೆ.' ಆಗ ಮಹಾಬಲಿಯಾದ ನಂದಿ ಆ ದೂತನನ್ನು ಕೈಹಿಡಿದು ಒಳಗೆ ತಂದನು.

ಆನಯಾಮಾಸ ದೇವಾನಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಶಂಭುಮದರ್ಶಯತ್ । ತಂ ದದರ್ಶ ತದಾ ರಾಹುರ್ಜಟಿಲಂ ನೀಲಮಾತ್ಮನಿ

ಅವನು ಆ ದೂತನನ್ನು ದೇವತೆಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಿ ಶಂಭುವನ್ನು ತೋರಿಸಿದನು. ಆಗ ರಾಹುನು ಜಟಾಧಾರಿ, ಕಪ್ಪು ವರ್ಣದ ಶಿವನನ್ನು ನೋಡಿದನು.