ತುಲಸ್ಯಾಃ ಕಾನನಂ ವಿಪ್ರ ಸರ್ವಪಾಪಹರಂ ಶುಭಮ್ । ರೋಪಯಂತಿ ನರಾಃ ಶ್ರೇಷ್ಠಾಸ್ತೇ ನ ಪಶ್ಯಂತಿ ಭಾಸ್ಕರಿಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ತುಳಸಿ ತೋಟವು ಶುಭಕರ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ. ಅದನ್ನು ನೆಡುವ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಭಾಸ್ಕರನನ್ನು (ಮರಣದೇವನನ್ನು) ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
ರೋಪಣಂ ಪಾಲನಂ ಸೇವಾಂ ದರ್ಶನಂ ಸ್ಪರ್ಶನಂ ತು ಯಃ । ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಣಷ್ಟಂ ಸ್ಯಾತ್ಸರ್ವಪಾಪಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ
ಯಾರು ತುಳಸಿಯನ್ನು ನೆಟ್ಟು, ಬೆಳೆಸಿ, ಸೇವಿಸಿ, ನೋಡಿದರೂ ಅಥವಾ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದರೂ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವರ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
ಕೋಮಲೈಸ್ತುಲಸೀಪತ್ರೈರರ್ಚಯಂತಿ ಹರಿಂ ತು ಯೇ । ಕಾಲಸ್ಯ ಸದನಂ ವಿಪ್ರ ತೇ ನ ಯಾಂತಿ ಮಹಾಶಯಾಃ
ಯಾರು কোমಲವಾದ ತುಳಸಿ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಕಾಲದ ಮನೆಗೆ (ಮರಣಕ್ಕೆ) ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಗಂಗಾದ್ಯಾಃ ಸರಿತಃ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ವಿಷ್ಣು ಬ್ರಹ್ಮ ಮಹೇಶ್ವರಾಃ । ದೇವೈಸ್ತೀರ್ಥೈಃ ಪುಷ್ಕರಾದ್ಯೈಸ್ತಿಷ್ಠಂತಿ ತುಲಸೀದಲೇ
ಗಂಗಾದಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿಗಳು, ವಿಷ್ಣು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಮಹೇಶ್ವರ, ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಪುಷ್ಕರಾದಿ ತೀರ್ಥಗಳು ಎಲ್ಲವೂ ತುಳಸಿ ಎಲೆಯಲ್ಲೇ ನೆಲೆಸಿವೆ.
ಯೋ ಯುಕ್ತಸ್ತುಲಸೀಪತ್ರೈಃ ಪಾಪೀ ಪ್ರಾಣಾನ್ವಿಮುಞ್ಚತಿ । ವಿಷ್ಣೋರ್ನಿಕೇತನಂ ಯಾತಿ ಸತ್ಯಮೇತನ್ಮಯೋದಿತಮ್
ಯಾರು ಪಾಪಿ ಇದ್ದರೂ ತುಳಸಿ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅವರು ನಿಶ್ಚಯವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಇದು ನಾನು ಹೇಳುವ ಸತ್ಯ.
ತುಲಸೀಮೃತ್ತಿಕಾಲಿಪ್ತೋ ಯುಕ್ತಃ ಪಾಪಶತೈರಪಿ । ವಿಮುಂಚತಿ ನರಃ ಪ್ರಾಣಾನ್ಸ ಯಾತಿ ಹರಿಮನ್ದಿರಮ್
ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿ ತುಳಸಿ ಮಣ್ಣನ್ನು ದೇಹಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ನೂರಾರು ಪಾಪಗಳಿದ್ದರೂ ಪ್ರಾಣ ಬಿಡುವಾಗ ಹರಿಯ ಮಂದಿರವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.
ಯೋ ನರೋ ಧಾರಯೇದ್ವಿಪ್ರ ತುಲಸೀಕಾಷ್ಠಚಂದನಮ್ । ತಸ್ಯಾಙ್ಗಂ ನ ಸ್ಪೃಶೇತ್ಪಾಪಂ ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಂ ಪದಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಯಾರು ತುಳಸಿ ಕಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಚಂದನವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಪಾಪ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತುಲಸೀಕಾಷ್ಠಮಾಲಾಂ ತು ಕಣ್ಠಸ್ಥಾಂ ವಹತೇ ತು ಯಃ । ಅಪ್ಯಶೌಚೋಪ್ಯನಾಚಾರೋ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಾತಿ ಹರೇರ್ಗೃಹಮ್
ಯಾರು ತುಳಸಿ ಕಡ್ಡಿಯ ಹಾರವನ್ನು ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಶುದ್ಧನಾಗಿರದಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಸರಿಯಾದ ವರ್ತನೆ ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹರಿಯ ಮನೆಗೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
ಧಾತ್ರೀಫಲಕೃತಾಮಾಲಾ ತುಲಸೀಕಾಷ್ಠಸಂಭವಾ । ದೃಶ್ಯತೇ ಯಸ್ಯ ದೇಹೇ ತು ಸ ವೈ ಭಾಗವತೋ ನರಃ
ಯಾವ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಧಾತ್ರಿಫಲ ಮತ್ತು ತುಳಸಿ ಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೋ, ಅವನು ನಿಜವಾದ ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತನು.
ತುಲಸೀದಲಜಾಂ ಮಾಲಾಂ ಕಣ್ಠಸ್ಥಾಂ ವಹತೇ ತು ಯಃ । ವಿಷ್ಣೂಚ್ಛಿಷ್ಟಾಂ ವಿಶೇಷೇಣ ಸ ನಮಸ್ಯೋ ದಿವೌಕಸಾಮ್
ಯಾರು ತುಳಸಿ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರವನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ ಹಾರವನ್ನು ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ನಮಸ್ಕಾರ ಯೋಗ್ಯರು.
ಯಃ ಪುನಸ್ತುಲಸೀಮಾಲಾಂ ಕಣ್ಠೇ ಕೃತ್ವಾ ಜನಾರ್ದನಮ್ । ಪೂಜಯೇತ್ಪುಣ್ಯಮಾಪ್ನೋತಿ ಪ್ರತಿಪುಷ್ಪಂ ಗವಾಯುತಮ್
ಯಾರು ತಮ್ಮ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ತುಳಸಿ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸಿ ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಪ್ರತಿ ಹೂವಿಗೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳ ಫಲ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಧಾರಯನ್ತಿ ನ ಯೇ ಮಾಲಾಂ ಹೈತುಕಾಃ ಪಾಪಬುದ್ಧಯಃ । ನರಕಾನ್ನ ನಿವರ್ತಂತೇ ದಗ್ಧಾಃ ಕೋಪಾಗ್ನಿನಾ ಹರೇಃ
ಯಾರು ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹಾರವನ್ನು ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರು ಹರಿಯ ಕೋಪದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು ನರಕದಿಂದ ಹೊರಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ನ ಜಹ್ಯಾತ್ತುಲಸೀಮಾಲಾಂ ಧಾತ್ರೀಮಾಲಾಂ ವಿಶೇಷತಃ । ಮಹಾಪಾತಕಸಂಹರ್ತ್ರೀಂ ಧರ್ಮಕಾಮಾರ್ಥದಾಯಿನೀಮ್
ತುಳಸಿ ಹಾರವನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧಾತ್ರಿ ಹಾರವನ್ನು, ಯಾವಾಗಲೂ ಧರಿಸಬೇಕು; ಅದು ಮಹಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಸ್ಪೃಶೇಚ್ಚ ಯಾನಿ ಲೋಮಾನಿ ಧಾತ್ರೀಮಾಲಾ ಕಲೌ ನೃಣಾಮ್ । ತಾವದ್ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ವಸತೇ ಕೇಶವಾಲಯೇ
ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಾರ ದೇಹದ ಮೇಲೆ ಧಾತ್ರಿ ಹಾರವು ಎಷ್ಟು ರೋಮಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸುತ್ತದೋ, ಅಷ್ಟು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಅವರು ಕೇಶವನ ಮನೆನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
ನಿವೇದ್ಯ ಕೇಶವೇ ಮಾಲಾಂ ತುಲಸೀಕಾಷ್ಠಸಂಭವಾಮ್ । ವಹತೇ ಯೋ ನರೋ ಭಕ್ತ್ಯಾ ತಸ್ಯ ವೈ ನಾಸ್ತಿ ಪಾತಕಮ್
ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಳಸಿ ಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಹಾರವನ್ನು ಕೇಶವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೆ ಪಾಪವೇ ಇಲ್ಲ.
ತುಲಸೀಕಾಷ್ಠಮಾಲಾಂ ತು ಪ್ರೇತರಾಜಸ್ಯ ದೂತಕಾಃ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಶ್ಯನ್ತಿ ದೂರೇಣ ವಾತೋದ್ಧೂತಂ ಯಥಾ ದಲಮ್
ತುಳಸಿ ಕಡ್ಡಿಯ ಹಾರವನ್ನು ಯಮದೂತರು ನೋಡಿದಾಗ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹೂವಿನ ಎಲೆ ಹಾರಿ ಹೋಗುವಂತೆ ಅವರು ದೂರ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ತುಲಸ್ಯಾ ವಿಪಿನೇ ಧಾತ್ರ್ಯಾಶ್ಛಾಯಾಸು ಯೋ ನರೋತ್ತಮಃ । ಪಿಣ್ಡಂ ದದಾತಿ ಪಿತರೋ ಮುಕ್ತಿಂ ಯಾನ್ತಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯಾರು ತುಳಸಿ ಅಥವಾ ಧಾತ್ರಿ ಮರಗಳ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪಿತೃಗಳು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಪಾಣೌ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಗಲೇ ಚೈವ ಕರ್ಣಯೋಶ್ಚ ಮುಖೇ ದ್ವಿಜ । ಧಾತ್ರೀಫಲಂ ಯಸ್ತು ಧತ್ತೇ ಸ ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಹರಿಃ ಸ್ವಯಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಯಾರು ಧಾತ್ರಿಫಲವನ್ನು ಕೈ, ತಲೆ, ಕಂಠ, ಕಿವಿ ಮತ್ತು ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರನ್ನು ನಿಜವಾದ ಹರಿಯೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಧಾತ್ರೀಪತ್ರೈಃ ಫಲೈರ್ವಿಪ್ರ ಶ್ರೀಹರಿಂ ಚಾರ್ಚಯೇದ್ದ್ವಿಜ । ಕೋಟಿಜನ್ಮಾರ್ಜಿತಂ ಪಾಪಂ ಪೂಜಯಾ ನಶ್ಯತಿ ಸಕೃತ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಯಾರು ಧಾತ್ರಿಯ ಎಲೆ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಶ್ರೀಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಒಂದು ಸಲ ಮಾಡಿದರೂ ಕೋಟಿಗಟ್ಟಲೆ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಯಜ್ಞಾದೇವಾಶ್ಚ ಮುನಯಸ್ತೀರ್ಥಾನಿ ಕಾರ್ತಿಕೇ ದ್ವಿಜ । ಧಾತ್ರೀವೃಕ್ಷಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಕಾರ್ತಿಕೇ ಸದಾ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ತೀರ್ಥಗಳು ಸದಾ ಧಾತ್ರಿ ಮರದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತವೆ.
ಧಾತ್ರೀಪತ್ರಂ ಕಾರ್ತಿಕೇ ಚ ದ್ವಾದಶ್ಯಾಂ ತುಲಸೀದಲಮ್ । ಚಿನೋತಿ ಯೋ ನರೋ ಗಚ್ಛೇನ್ನಿರಯಂ ಯಾತನಾಮಯಮ್
ಯಾರು ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ದ್ವಾದಶಿಯಲ್ಲಿ ಧಾತ್ರಿ ಎಲೆ ಅಥವಾ ತುಳಸಿ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಕಳೆಯುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಭಯಾನಕ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಧಾತ್ರೀಛಾಯಾಸು ಯೋ ವಿಪ್ರ ಚಾನ್ನಂ ಭುನಕ್ತಿ ಕಾರ್ತಿಕೇ । ಅನ್ನಸಂಸರ್ಗಜಂ ಪಾಪಮಾವರ್ಷಂ ತಸ್ಯ ನಶ್ಯತಿ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಧಾತ್ರಿ ಮರದ ನೆರಳಲ್ಲಿ ಅನ್ನವನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಅನ್ನದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪಾಪವು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ತುಲಸೀವನಮಧ್ಯೇ ಚ ಧಾತ್ರೀಮೂಲೇ ಚ ಕಾರ್ತಿಕೇ । ಕುರ್ಯಾದ್ಧರ್ಯರ್ಚನಂ ವಿಪ್ರ ವೈಕುಣ್ಠಂ ಯಾತಿ ಸ ಧ್ರುವಮ್
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ತುಳಸಿ ತೋಟದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಅಥವಾ ಆಮಲಕೀ ಮರದ ಬೇರು ಹತ್ತಿರವೂ, ಯಾರು ಹರಿಯನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತುಲಸೀಮೂಲದೇಶೇಽಪಿ ಸ್ಥಿತಂ ವಾರಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ । ಗೃಹ್ಣಾತಿ ಮಸ್ತಕೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪಾಪೀ ಯಾತಿ ಹರೇರ್ಗೃಹಮ್
ಓ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ, ತುಳಸಿ ಮರದ ಬೇರು ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟಿರುವ ನೀರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಲೆಗೆ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿದ ಪಾಪಾತ್ಮನೂ ಕೂಡ ಹರಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ತುಲಸೀಪತ್ರಗಲಿತಂ ಯಸ್ತೋಯಂ ಶಿರಸಾವಹೇತ್ । ಸರ್ವತೀರ್ಥೇಷು ಸ ಸ್ನಾತಶ್ಚಾಂತೇ ಯಾತಿ ಹರೇರ್ಗೃಹಮ್
ಯಾರು ತುಳಸಿ ಎಲೆಗಳ ಮೇಲೆ ಹರಿದ ನೀರನ್ನು ತಲೆಗೆ ಹಾಕಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರಂತೆ ಆಗಿ, ಕೊನೆಗೆ ಹರಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಪುರಾ ಕಶ್ಚಿದ್ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠೋ ದ್ವಾಪರೇಽಭೂನ್ಮಹಾಮುನೇ । ಸ್ನಾತ್ವೈಕದಾ ತುಲಸ್ಯೈ ಸ ವನಂ ದತ್ವಾ ಗೃಹಂ ಗತಃ
ಒಮ್ಮೆ, ಮಹರ್ಷೇ, ದ್ವಾಪರ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ತುಳಸಿಗೆ ಒಂದು ತೋಟವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ, ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
ಆದಿತ್ಯೋ ವರ್ಚಸಾ ನಾಮ್ನಾ ಮಾರ್ತ್ತಂಡ ಇವ ಪುಣ್ಯತಃ । ತೃಷಾರ್ತೋ ಭಕ್ಷಕಃ ಕಶ್ಚಿದಾಗತೋ ಬಹುಕಲ್ಮಷಃ
ಅಲ್ಲಿ ವರ್ಚಸ ಎಂಬ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನೂ, ಪುಣ್ಯಶೀಲನೂ ಆಗಿದ್ದ ಒಬ್ಬನು, ಬಹು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ, ದಾಹದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾಗಿ ಬಂದನು.
ತುಲಸ್ಯಾಮೂಲತಸ್ತೋಯಂ ಪೀತ್ವಾ ಚಾಸೌ ಹತಾಂಹಸಃ । ತ್ವರಯಾಪ್ಯಾಗತೋ ವ್ಯಾಧೋ ನಾಮ್ನಾ ಯಶ್ಚಾಸಿಮರ್ದ್ದನಃ
ಅವನು ತುಳಸಿ ಮರದ ಬೇರು ಹತ್ತಿರದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದು, ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು; ಆಮೇಲೆ, ಆಸಿಮರ್ಧನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ವನ್ಯನು ಅತಿಯಾದ ಆತುರದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ಬಂತು.
ಉವಾಚ ಭುಕ್ತಂ ಚಾನ್ನಂ ಚ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಭಗ್ನಂ ಗತಃ ಕಿಮು । ಕೃತ್ವಾ ಮೇ ಪಾಕಭಾಂಡಸ್ಥಂ ಚಾಗತೋ ಹಿಂಸಕಸ್ಯ ತೇ
ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದೆ, ತಿಂದ ಮೇಲೆ, ನೀನು ಅಡುಗೆ ಪಾತ್ರವನ್ನು ಒಡೆದು, ಏಕೆ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದೆ, ಕ್ರೂರನಾದವನೇ?'
ವಿವ್ಯಾಧ ತಂ ಗತಪ್ರಾಣಂ ನೇತುಂ ವೈ ಶಮನಾಜ್ಞಯಾ । ಆಗತಾಃ ಕಿಂಕರಾಃ ಕ್ರುದ್ಧಾಃ ಪಾಶಮುದ್ಗರಪಾಣಯಃ
ಅವನು ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದು, ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟಾಗ, ಯಮಧರ್ಮರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಕ್ರೋಧಗೊಂಡ ಯಮದೂತರೂ, ಪಾಶ ಹಾಗೂ ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದರು.