ಸೂತ ಉವಾಚ। ತುಲಸ್ಯಾಃ ಪರಿಸರೇ ಯಸ್ಯ ಕಾನನಂ ತಿಷ್ಠತಿ ದ್ವಿಜ । ಗೃಹಸ್ಯ ತೀರ್ಥರೂಪತ್ವಾನ್ನಾಯಾಂತಿ ಯಮಕಿಂಕರಾಃ
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ದ್ವಿಜನೇ, ಯಾರ ಮನೆಯ ಹತ್ತಿರ ತುಳಸಿಯ ತೋಟವಿದ್ದರೆ, ಆ ಮನೆ ತೀರ್ಥದಂತೆ ಆಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಯಮನ ದಾಸರು ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ತುಲಸ್ಯಾಃ ಕಾನನಂ ವಿಪ್ರ ಸರ್ವಪಾಪಹರಂ ಶುಭಮ್ । ರೋಪಯಂತಿ ನರಾಃ ಶ್ರೇಷ್ಠಾಸ್ತೇ ನ ಪಶ್ಯಂತಿ ಭಾಸ್ಕರಿಮ್
ದ್ವಿಜನೇ, ತುಳಸಿಯ ತೋಟವು ಶುಭಕರವೂ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವುದೂ ಆಗಿದೆ. ಅದನ್ನು ನೆಡುವ ಶ್ರೇಷ್ಠರು ಭಾಸ್ಕರನ ಮನೆ (ಅಕಾಲಮರಣ) ನೋಡುವುದಿಲ್ಲ.
ರೋಪಣಂ ಪಾಲನಂ ಸೇವಾಂ ದರ್ಶನಂ ಸ್ಪರ್ಶನಂ ತು ಯಃ । ಕುರ್ಯ್ಯಾತ್ತಸ್ಯ ಪ್ರಣಷ್ಟಂ ಸ್ಯಾತ್ಸರ್ವಪಾಪಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ
ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ತುಳಸಿಯನ್ನು ನೆಡುವವನು, ಬೆಳೆಸುವವನು, ಸೇವಿಸುವವನು, ನೋಡುವವನು, ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವವನು—ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
ಕೋಮಲೈಸ್ತುಲಸೀಪತ್ರೈರರ್ಚಯಂತಿ ಹರಿಂ ತು ಯೇ । ಕಾಲಸ್ಯ ಸದನಂ ವಿಪ್ರ ತೇ ನ ಯಾಂತಿ ಮಹಾಶಯಾಃ
ದ್ವಿಜನೇ, ಯಾರು কোমಲವಾದ ತುಳಸಿಪತ್ತೆಗಳಿಂದ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಆ ಮಹಾತ್ಮರು ಕಾಲದ ಮನೆಗೆ (ಮರಣಕ್ಕೆ) ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಗಂಗಾದ್ಯಾಃ ಸರಿತಃ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ವಿಷ್ಣು ಬ್ರಹ್ಮ ಮಹೇಶ್ವರಾಃ । ದೇವೈಸ್ತೀರ್ಥೈಃ ಪುಷ್ಕರಾದ್ಯೈಸ್ತಿಷ್ಠಂತಿ ತುಲಸೀದಲೇ
ಗಂಗೆಯಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ನದಿಗಳು, ವಿಷ್ಣು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಮಹೇಶ್ವರರು, ದೇವತೆಗಳು ಹಾಗೂ ಪುಷ್ಕರದಂತಹ ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳು, ಇವೆಲ್ಲವೂ ತುಳಸಿಯ ಎಲೆಯೊಳಗೆ ನೆಲೆಸಿವೆ.
ಯೋ ಯುಕ್ತಸ್ತುಲಸೀಪತ್ರೈಃ ಪಾಪೀ ಪ್ರಾಣಾನ್ವಿಮುಞ್ಚತಿ । ವಿಷ್ಣೋರ್ನಿಕೇತನಂ ಯಾತಿ ಸತ್ಯಮೇತನ್ಮಯೋದಿತಮ್
ಯಾರೇನು ಪಾಪಿಯಾದರೂ ತುಳಸಿ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅವನು ನಿಶ್ಚಿತವಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಇದು ನಾನು ಹೇಳುವ ಸತ್ಯ.
ತುಲಸೀಮೃತ್ತಿಕಾಲಿಪ್ತೋ ಯುಕ್ತಃ ಪಾಪಶತೈರಪಿ । ವಿಮುಂಚತಿ ನರಃ ಪ್ರಾಣಾನ್ಸ ಯಾತಿ ಹರಿಮನ್ದಿರಮ್
ತುಂಬಾ ಪಾಪ ಮಾಡಿದವನಾದರೂ, ತುಳಸಿ ಮಣ್ಣನ್ನು ದೇಹಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡು ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟರೆ, ಅವನು ಹರಿಯ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಯೋ ನರೋ ಧಾರಯೇದ್ವಿಪ್ರ ತುಲಸೀಕಾಷ್ಠಚಂದನಮ್ । ತಸ್ಯಾಙ್ಗಂ ನ ಸ್ಪೃಶೇತ್ಪಾಪಂ ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಂ ಪದಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಯಾರು ತುಳಸಿ ಕಡ್ಡಿ ಮತ್ತು ಚಂದನವನ್ನು ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ದೇಹವನ್ನು ಪಾಪ ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದೇ ಇಲ್ಲ. ಅವರು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ತುಲಸೀಕಾಷ್ಠಮಾಲಾಂ ತು ಕಣ್ಠಸ್ಥಾಂ ವಹತೇ ತು ಯಃ । ಅಪ್ಯಶೌಚೋಪ್ಯನಾಚಾರೋ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಯಾತಿ ಹರೇರ್ಗೃಹಮ್
ಯಾರು ತುಳಸಿ ಕಡ್ಡಿಯ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಅಶುದ್ಧರಾಗಿದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಸರಿಯಾದ ನಡೆ ಇಲ್ಲದವರಾದರೂ, ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹರಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಧಾತ್ರೀಫಲಕೃತಾಮಾಲಾ ತುಲಸೀಕಾಷ್ಠಸಂಭವಾ । ದೃಶ್ಯತೇ ಯಸ್ಯ ದೇಹೇ ತು ಸ ವೈ ಭಾಗವತೋ ನರಃ
ಯಾರ ದೇಹದಲ್ಲಿ ಧಾತ್ರಿಫಲ ಮತ್ತು ತುಳಸಿ ಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮಾಲೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತದೆಯೋ, ಅವನು ನಿಜವಾದ ಭಗವಂತನ ಭಕ್ತನು.
ತುಲಸೀದಲಜಾಂ ಮಾಲಾಂ ಕಣ್ಠಸ್ಥಾಂ ವಹತೇ ತು ಯಃ । ವಿಷ್ಣೂಚ್ಛಿಷ್ಟಾಂ ವಿಶೇಷೇಣ ಸ ನಮಸ್ಯೋ ದಿವೌಕಸಾಮ್
ಯಾರು ತುಳಸಿ ಎಲೆಗಳಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅದನ್ನು ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿದ್ದರೆ, ಅವನನ್ನು ದೇವತೆಗಳು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.
ಯಃ ಪುನಸ್ತುಲಸೀಮಾಲಾಂ ಕಣ್ಠೇ ಕೃತ್ವಾ ಜನಾರ್ದನಮ್ । ಪೂಜಯೇತ್ಪುಣ್ಯಮಾಪ್ನೋತಿ ಪ್ರತಿಪುಷ್ಪಂ ಗವಾಯುತಮ್
ಯಾರು ತುಳಸಿ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಹಾಕಿಕೊಂಡು ಜನಾರ್ದನನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಹೂವಿಗೆ ಹತ್ತು ಸಾವಿರ ಹಸುಗಳನ್ನು ದಾನ ಮಾಡಿದ ಪುಣ್ಯ ದೊರೆಯುತ್ತದೆ.
ಧಾರಯನ್ತಿ ನ ಯೇ ಮಾಲಾಂ ಹೈತುಕಾಃ ಪಾಪಬುದ್ಧಯಃ । ನರಕಾನ್ನ ನಿವರ್ತಂತೇ ದಗ್ಧಾಃ ಕೋಪಾಗ್ನಿನಾ ಹರೇಃ
ಯಾರು ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಧರಿಸುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಅವರು ಹರಿಯ ಕೋಪದ ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟು ನರಕದಿಂದ ಹೊರಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ನ ಜಹ್ಯಾತ್ತುಲಸೀಮಾಲಾಂ ಧಾತ್ರೀಮಾಲಾಂ ವಿಶೇಷತಃ । ಮಹಾಪಾತಕಸಂಹರ್ತ್ರೀಂ ಧರ್ಮಕಾಮಾರ್ಥದಾಯಿನೀಮ್
ತುಳಸಿ ಮಾಲೆಯನ್ನು, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಧಾತ್ರಿ ಮಾಲೆಯನ್ನು, ಯಾವಾಗಲೂ ಧರಿಸಬೇಕು. ಅದು ಮಹಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತದೆ ಮತ್ತು ಧರ್ಮ, ಕಾಮ, ಅರ್ಥವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.
ಸ್ಪೃಶೇಚ್ಚ ಯಾನಿ ಲೋಮಾನಿ ಧಾತ್ರೀಮಾಲಾ ಕಲೌ ನೃಣಾಮ್ । ತಾವದ್ವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ವಸತೇ ಕೇಶವಾಲಯೇ
ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಧಾತ್ರಿ ಮಾಲೆ ಜನರ ಎಷ್ಟು ಕೂದಲುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿತೋ, ಅಷ್ಟು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಅವರು ಕೇಶವನ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
ನಿವೇದ್ಯ ಕೇಶವೇ ಮಾಲಾಂ ತುಲಸೀಕಾಷ್ಠಸಂಭವಾಮ್ । ವಹತೇ ಯೋ ನರೋ ಭಕ್ತ್ಯಾ ತಸ್ಯ ವೈ ನಾಸ್ತಿ ಪಾತಕಮ್
ಯಾರು ತುಳಸಿ ಕಡ್ಡಿಯಿಂದ ಮಾಡಿದ ಮಾಲೆಯನ್ನು ಕೇಶವನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಧರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಬಳಿ ಯಾವ ಪಾಪವೂ ಉಳಿಯದು.
ತುಲಸೀಕಾಷ್ಠಮಾಲಾಂ ತು ಪ್ರೇತರಾಜಸ್ಯ ದೂತಕಾಃ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ನಶ್ಯನ್ತಿ ದೂರೇಣ ವಾತೋದ್ಧೂತಂ ಯಥಾ ದಲಮ್
ತುಳಸಿ ಕಡ್ಡಿಯ ಮಾಲೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ಯಮಧರ್ಮರಾಜನ ದೂತರು ದೂರದೂರಿಗೆ ಓಡಿಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ಹಾರಿ ಹೋಗುವ ಎಲೆಹೋಗೆ.
ತುಲಸ್ಯಾ ವಿಪಿನೇ ಧಾತ್ರ್ಯಾಶ್ಛಾಯಾಸು ಯೋ ನರೋತ್ತಮಃ । ಪಿಣ್ಡಂ ದದಾತಿ ಪಿತರೋ ಮುಕ್ತಿಂ ಯಾನ್ತಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಯಾರು ತುಳಸಿ ವನದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಧಾತ್ರಿ ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಪಿಂಡವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿತ್ತಾರೋ, ಅವರ ಪಿತೃಗಳು ಮುಕ್ತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಪಾಣೌ ಮೂರ್ಧ್ನಿ ಗಲೇ ಚೈವ ಕರ್ಣಯೋಶ್ಚ ಮುಖೇ ದ್ವಿಜ । ಧಾತ್ರೀಫಲಂ ಯಸ್ತು ಧತ್ತೇ ಸ ವಿಜ್ಞೇಯೋ ಹರಿಃ ಸ್ವಯಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಯಾರು ಧಾತ್ರಿ ಹಣ್ಣನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ, ತಲೆಯ ಮೇಲೆ, ಕಂಠದಲ್ಲಿ, ಕಿವಿಗಳಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬಾಯಿಯಲ್ಲಿ ಇಡುತ್ತಾರೋ, ಅವನನ್ನು ಸ್ವಯಂ ಹರಿಯೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಕು.
ಧಾತ್ರೀಪತ್ರೈಃ ಫಲೈರ್ವಿಪ್ರ ಶ್ರೀಹರಿಂ ಚಾರ್ಚಯೇದ್ದ್ವಿಜ । ಕೋಟಿಜನ್ಮಾರ್ಜಿತಂ ಪಾಪಂ ಪೂಜಯಾ ನಶ್ಯತಿ ಸಕೃತ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಯಾರು ಧಾತ್ರಿ ಎಲೆ ಮತ್ತು ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಶ್ರೀಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ಒಂದು ಸಲವಾದರೂ, ಕೋಟಿಕೋಟಿ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಪಾಪವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ಯಜ್ಞಾದೇವಾಶ್ಚ ಮುನಯಸ್ತೀರ್ಥಾನಿ ಕಾರ್ತಿಕೇ ದ್ವಿಜ । ಧಾತ್ರೀವೃಕ್ಷಂ ಸಮಾಶ್ರಿತ್ಯ ತಿಷ್ಠನ್ತಿ ಕಾರ್ತಿಕೇ ಸದಾ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞಗಳು, ದೇವತೆಗಳು, ಮುನಿಗಳು ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರ ಸ್ಥಳಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ಧಾತ್ರಿ ಮರದ ಬಳಿ ನೆಲೆಸುತ್ತವೆ.
ಧಾತ್ರೀಪತ್ರಂ ಕಾರ್ತಿಕೇ ಚ ದ್ವಾದಶ್ಯಾಂ ತುಲಸೀದಲಮ್ । ಚಿನೋತಿ ಯೋ ನರೋ ಗಚ್ಛೇನ್ನಿರಯಂ ಯಾತನಾಮಯಮ್
ಯಾರು ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ ಧಾತ್ರಿ ಎಲೆ ಮತ್ತು ತುಳಸಿ ಎಲೆಗಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಭಾರೀ ಯಾತನೆಗಳಿರುವ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಧಾತ್ರೀಛಾಯಾಸು ಯೋ ವಿಪ್ರ ಚಾನ್ನಂ ಭುನಕ್ತಿ ಕಾರ್ತಿಕೇ । ಅನ್ನಸಂಸರ್ಗಜಂ ಪಾಪಮಾವರ್ಷಂ ತಸ್ಯ ನಶ್ಯತಿ
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿದವನು, ಆಹಾರ ಸ್ಪರ್ಶದಿಂದ ಉಂಟಾದ ಪಾಪವೆಲ್ಲಾ ಒಂದು ವರ್ಷಕ್ಕೆ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ತುಲಸೀವನಮಧ್ಯೇ ಚ ಧಾತ್ರೀಮೂಲೇ ಚ ಕಾರ್ತಿಕೇ । ಕುರ್ಯಾದ್ಧರ್ಯರ್ಚನಂ ವಿಪ್ರ ವೈಕುಣ್ಠಂ ಯಾತಿ ಸ ಧ್ರುವಮ್
ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಕಾರ್ತಿಕದಲ್ಲಿ ತುಳಸಿ ತೋಟದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ನೆಲ್ಲಿಕಾಯಿ ಮರದ ಬೇರು ಹತ್ತಿರ ಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ತುಲಸೀಮೂಲದೇಶೇಽಪಿ ಸ್ಥಿತಂ ವಾರಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ । ಗೃಹ್ಣಾತಿ ಮಸ್ತಕೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪಾಪೀ ಯಾತಿ ಹರೇರ್ಗೃಹಮ್
ಓ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ತುಳಸಿ ಬೇರು ಹತ್ತಿರ ಇಟ್ಟ ನೀರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಲೆಗೆ ಹಾಕಿದ ಪಾಪಿಯೂ ಸಹ ಹರಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ತುಲಸೀಪತ್ರಗಲಿತಂ ಯಸ್ತೋಯಂ ಶಿರಸಾವಹೇತ್ । ಸರ್ವತೀರ್ಥೇಷು ಸ ಸ್ನಾತಶ್ಚಾಂತೇ ಯಾತಿ ಹರೇರ್ಗೃಹಮ್
ತುಳಸಿ ಎಲೆಯಿಂದ ಬಿದ್ದ ನೀರನ್ನು ತಲೆಗೆ ಹಾಯಿಸಿದವನು ಎಲ್ಲಾ ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನಂತೆ, ಅವನು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಹರಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಪುರಾ ಕಶ್ಚಿದ್ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠೋ ದ್ವಾಪರೇಽಭೂನ್ಮಹಾಮುನೇ । ಸ್ನಾತ್ವೈಕದಾ ತುಲಸ್ಯೈ ಸ ವನಂ ದತ್ವಾ ಗೃಹಂ ಗತಃ
ಒಂದು ವೇಳೆ, ದ್ವಾಪರ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ತುಳಸಿ ತೋಟವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.
ಆದಿತ್ಯೋ ವರ್ಚಸಾ ನಾಮ್ನಾ ಮಾರ್ತ್ತಂಡ ಇವ ಪುಣ್ಯತಃ । ತೃಷಾರ್ತೋ ಭಕ್ಷಕಃ ಕಶ್ಚಿದಾಗತೋ ಬಹುಕಲ್ಮಷಃ
ಅವನ ಹೆಸರು ಆದಿತ್ಯ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನೂ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿಯೂ ಆಗಿದ್ದನು. ಆಗ ಭಕ್ಷಕ ಎಂಬ ಬಹುಪಾಪಿ, ಹಸಿವಿನಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಾ ಅಲ್ಲಿ ಬಂತನು.
ತುಲಸ್ಯಾಮೂಲತಸ್ತೋಯಂ ಪೀತ್ವಾ ಚಾಸೌ ಹತಾಂಹಸಃ । ತ್ವರಯಾಪ್ಯಾಗತೋ ವ್ಯಾಧೋ ನಾಮ್ನಾ ಯಶ್ಚಾಸಿಮರ್ದ್ದನಃ
ಅವನು ತುಳಸಿ ಬೇರು ಹತ್ತಿರದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದು, ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾದನು. ತಕ್ಷಣವೇ ಅಸಿಮರ್ಧನ ಎಂಬ ಒಬ್ಬ ವನ್ಯನು ಅಲ್ಲಿ ಬಂತನು.
ಉವಾಚ ಭುಕ್ತಂ ಚಾನ್ನಂ ಚ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಭಗ್ನಂ ಗತಃ ಕಿಮು । ಕೃತ್ವಾ ಮೇ ಪಾಕಭಾಂಡಸ್ಥಂ ಚಾಗತೋ ಹಿಂಸಕಸ್ಯ ತೇ
ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಊಟ ಮಾಡಿ ಪಾತ್ರೆಯನ್ನು ಒಡೆದು ಹೋಗಿದ್ದೀಯಲ್ಲ, ಏಕೆ ಹೋದೆ? ನನ್ನ ಆಹಾರವನ್ನು ಬೇಯಿಸಿ ಬಂದು, ನೀನು ಕ್ರೂರನಾಗಿದ್ದೀಯಲ್ಲ' ಎಂದು.