ಪುರಾಸೀದ್ದಂಡಕೋ ನಾಮ್ನಾ ಚೌರೋ ಲೋಕಭಯಪ್ರದಃ । ಬ್ರಹ್ಮಸ್ವಹಾರೀ ಮಿತ್ರಘ್ನೋ ಯುಗೇ ದ್ವಾಪರಸಂಜ್ಞಕೇ
ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದಂಡಕ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ಕಳ್ಳನು ಇದ್ದನು. ಅವನು ಲೋಕದ ಜನರಿಗೆ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಿದ್ದನು; ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ಕದಿಯುತ್ತಿದ್ದನು ಮತ್ತು ಸ್ನೇಹಿತರನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದನು. ಅದು ದ್ವಾಪರ ಯುಗದಲ್ಲಿ.
ಅಸತ್ಯಭಾಷೀ ಕ್ರೂರಶ್ಚ ಪರಸ್ತ್ರೀಗಮನೇ ರತಃ । ಗೋಮಾಂಸಾಶೀ ಸುರಾಪಶ್ಚ ಪಾಖಂಡಜನಸಂಗಭಾಕ್
ಅವನು ಸುಳ್ಳು ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಕ್ರೂರನಾಗಿದ್ದ, ಪರಸ್ತ್ರೀಯರ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದ್ದ, ಹಸುವಿನ ಮಾಂಸ ತಿನ್ನುತ್ತಿದ್ದ, ಮದ್ಯಪಾನ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ಪಾಕಂಡಿಗಳ ಜೊತೆಗೂಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ವೃತ್ತಿಚ್ಛೇದೀ ದ್ವಿಜಾತೀನಾಂ ನ್ಯಾಸಾಪಹಾರಕಸ್ತಥಾ । ಶರಣಾಗತಹಂತಾ ಚ ವೇಶ್ಯಾವಿಭ್ರಮಲೋಲುಪಃ
ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಜೀವನವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ, ಜಮಾ ಮಾಡಿದ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕದಿಯುತ್ತಿದ್ದ, ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತಿದ್ದ ಮತ್ತು ವೇಶ್ಯೆಯರ ಮೋಹದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ್ದನು.
ಏಕದಾ ಸ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಕಸ್ಯಚಿದ್ವಿಷ್ಣುಮಂದಿರಮ್ । ಜಗಾಮ ಹರಣಾರ್ಥಾಯ ವಿಷ್ಣೋರ್ದ್ರವ್ಯಂ ಸ ಮೂಢಧೀಃ
ಒಂದು ದಿನ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನು ಮೂಢ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ವಿಷ್ಣುವಿನ ದೇವಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಹೋದನು, ವಿಷ್ಣುವಿನ ವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕದಿಯಲು.
ಅಥ ದ್ವಾರಿ ಪ್ರವಿಶ್ಯಾಸಾವಂಘ್ರಿಃ ಕರ್ದ್ದಮಸಂಯುತಃ । ಪ್ರೋಚ್ಛಿತಃ ಸಕಲಂ ನಿಮ್ನೇ ಭೂಮೌ ದೇವಗೃಹಸ್ಯ ಚ
ಆಮೇಲೆ, ಅವನು ಬಾಗಿಲಿನಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕಾಲಿಗೆ ಕೆಸರು ಅಂಟಿಸಿಕೊಂಡು, ದೇವಾಲಯದ ನೆಲೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಎಲ್ಲಾ ಮಣ್ಣನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕಿದನು.
ತೇನೈವ ಕರ್ಮ್ಮಣಾ ಭೂಮಿರ್ನಿಮ್ನರಿಕ್ತಾ ಬಭೂವ ಹ । ಲೋಹಸ್ಯ ಚ ಶಲಾಕಾಭ್ಯಾಂ ಮುದ್ಘಾಟ್ಯತ್ವರರಂಮುದಾ
ಆ ಕಾರ್ಯದಿಂದ ಆ ನೆಲ ಕುಳಿತು ಹೋಯಿತು ಮತ್ತು ಖಾಲಿಯಾಗಿತು; ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಡ್ಡಿಗಳಿಂದ ಅವನು ಸಂತೋಷದಿಂದ ಅದನ್ನು ತೆರೆದನು.
ಪ್ರವಿವೇಶ ಹರೇರ್ಗೇಹಂ ವಿತಾನವರಶೋಭಿತಮ್ । ರತ್ನಕಾಂಚನದೀಪಾಢ್ಯಂ ಪರಿಧ್ವಸ್ತ ಮಹತ್ತಮಮ್
ಅವನು ಹರಿಯ ಮನೆಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು, ಅದನ್ನು ಸುಂದರವಾದ ತೊಗಲುಗಳು ಅಲಂಕರಿಸಿದ್ದವು, ರತ್ನ ಮತ್ತು ಬಂಗಾರದ ದೀಪಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಅದ್ಭುತವಾಗಿ ಅಲಂಕರಿಸಿತ್ತು.
ನಾನಾಪುಷ್ಪಸುಗಂಧಾಢ್ಯಂ ನಾನಾಪಾತ್ರಸಮಾಕುಲಮ್ । ಸುವಾಸಿತಸ್ಯ ತೈಲಸ್ಯ ಗಂಧೇನ ಪರಿಪೂರಿತಮ್
ಅದು ವಿವಿಧ ಹೂವಿನ ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಹಲವಾರು ಪಾತ್ರೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿತ್ತು, ಸುಗಂಧಿತ ಎಣ್ಣೆಯ ವಾಸನೆಯಿಂದ ಕೂಡ ತುಂಬಿತ್ತು.
ಅನೇನಹಾರಕೇಣಾಥ ಪರ್ಯ್ಯಂಕೇ ಸುಮನೋಹರೇ । ಶಾಯಿತೋ ರಾಧಯಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ದೃಷ್ಟಃ ಪೀತಾಂಬರೋಽಚ್ಯುತಃ
ಅವನನ್ನು, ಆ ಕಳ್ಳನನ್ನು, ಸುಂದರವಾದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ರಾಧೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಮಲಗಿರುವಂತೆ ಕಂಡರು; ಅಚ್ಯುತನು ಪೀತಾಂಬರ ಧರಿಸಿ ಅಲ್ಲಿ ಇದ್ದನು.
ಪ್ರಣಮ್ಯ ರಾಧಿಕಾನಾಥಂ ನಿಷ್ಪಾಪಃ ಸೋಽಭವತ್ತದಾ । ನೇಷ್ಯಾಮ್ಯಥ ನ ನೇಷ್ಯಾಮಿ ಅನೇನ ಕಿಂ ಭವೇನ್ಮಮ
ಅವನು ರಾಧೆಯ ನಾಥನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದಾಗ, ತಕ್ಷಣ ಪಾಪವಿಲ್ಲದವನಾದನು; 'ನಾನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾ ಅಥವಾ ಬೇಡವಾ? ಇದರಿಂದ ನನಗೆ ಏನು ಲಾಭ?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸಿದನು.
ಸೇವಾಂ ಕರ್ತ್ತುಮಶಕ್ತೋಽಹಂ ಯತಶ್ಚೌರೋಽಸ್ಮಿ ಸರ್ವದಾ । ದ್ರವ್ಯೇಣ ಕಾರ್ಯಮಸ್ತೀತಿ ತನ್ನೇತುಂ ಕೃತವಾನ್ಮನಃ
ನಾನು ಸೇವೆ ಮಾಡಲು ಅಸಾಧ್ಯ, ಏಕೆಂದರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಕಳ್ಳನಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಆದರೂ ಧನದಿಂದ ಒಂದು ಕೆಲಸ ಮಾಡಬೇಕಿತ್ತು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅದನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಳ್ಳಲು ಮನಸ್ಸು ಮಾಡಿಕೊಂಡೆ.
ಪಾತಯಿತ್ವಾಂಶುಕಂ ಭೂಮೌ ಕೌಶೇಯಂ ಕಮಲಾಪತೇಃ । ಬಬಂಧ ವಸ್ತುಜಾತಂ ಚ ಪಾಣೌ ಕೃತ್ವಾ ಸಕಂಪಿತಃ
ಕಮಲಾಪತಿಯ ರೇಷ್ಮೆ ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಬೆವರುವುದುಂಟಾಗಿ, ಆ ಮೌಲ್ಯವಸ್ತುಗಳನ್ನು ಕೈಯಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡನು.
ವಿಷ್ಣೋರ್ಮಾಯಾಪತೇಶ್ಚಾಥ ತಾನಿ ಸರ್ವಾಣಿ ಜೈಮಿನೇ । ಕೃತ್ವಾ ಶಬ್ದಂ ಸುಘೋರಂ ಚ ಪತಿತಾನ್ಯಥ ತಾನಿ ವೈ
ಅನಂತರ, ಜೈಮಿನಿಯೇ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮಾಯೆಯಿಂದ ಆ ವಸ್ತುಗಳೆಲ್ಲಾ ಭಯಾನಕವಾದ ಶಬ್ದ ಮಾಡುತ್ತಾ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದವು.
ಪರಿತ್ಯಜ್ಯ ಸುನಿದ್ರಾಂ ಚ ಧಾವಂತ ಇತಿ ಕಿನ್ವಹೋ । ಆಗತಾ ಬಹುಶೋ ಲೋಕಾಶ್ಚೋರೋ ದ್ರವ್ಯಂ ಜವೇನ ಚ
ಗಾಢನಿದ್ರೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಜನರು 'ಏನು ಇದು?' ಎಂದು ಓಡಿಬಂದರು. ಹಲವರು ಸೇರಿದರು, ಆ ಕಳ್ಳನು ಧನವನ್ನು ಹಿಡಿದು ವೇಗವಾಗಿ ಓಡಿಹೋದನು.
ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ಧನಂ ಚ ಚೌರೋಽಪಿ ತ್ರಸ್ತಃ ಕಿಂಚಿಜ್ಜಗಾಮ ಹ । ದಂಶಿತಃ ಕಾಲಸರ್ಪೇಣ ಮೃತೋಽಸೌ ಗತಕಿಲ್ಬಿಷಃ
ಆ ಕಳ್ಳನು ಕೂಡ ಭಯದಿಂದ ಧನವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ಹೋದನು. ಕಾಲಸರ್ಪನು ಕಚ್ಚಿದಂತೆ, ಅವನು ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ಸತ್ತನು.
ಯಮಾಜ್ಞಯಾ ತಸ್ಯ ದೂತಾಃ ಪಾಶಮುದ್ಗರಪಾಣಯಃ । ಆಗತಾಸ್ತಂ ಸಮಾನೇತುಂ ದಂಷ್ಟ್ರಿಣಶ್ಚರ್ಮವಾಸಸಃ
ಯಮನ ಆದೇಶದಿಂದ, ಪಾಶ ಮತ್ತು ಉಗ್ರಾಸ್ತ್ರ ಹಿಡಿದ ದೂತರು, ಹಲ್ಲುಗಳುಳ್ಳ, ಚರ್ಮದ ಬಟ್ಟೆ ಧರಿಸಿದವರು ಅವನನ್ನು ಕರೆತರುವುದಕ್ಕೆ ಬಂದರು.
ಬಬಂಧುಶ್ಚರ್ಮಪಾಶೇನ ನಿನ್ಯುರ್ದುರ್ಗಮವರ್ತ್ಮನಾ । ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಂ ಶಮನಃ ಕ್ರುದ್ಧಃ ಪಪ್ರಚ್ಛ ಸಚಿವಂ ಪ್ರತಿ
ಅವರು ಚರ್ಮದ ಪಾಶದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಕಟ್ಟಿದರು ಮತ್ತು ಕಷ್ಟಕರವಾದ ಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ನಡೆಸಿದರು. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಯಮನು ಕೋಪದಿಂದ ತನ್ನ ಮಂತ್ರಿಯನ್ನು ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದನು.
ಯಮ ಉವಾಚ- ಅನೇನ ಕಿಂ ಕೃತಂ ಕರ್ಮ ಪಾಪಂ ವಾ ಪುಣ್ಯಮೇವ ವಾ । ಸಮೂಲಂ ವದ ಹೇ ಪ್ರಾಜ್ಞ ಚಿತ್ರಗುಪ್ತ ಮಮಾಗ್ರತಃ
ಯಮನು ಹೇಳಿದನು: ಈವನು ಯಾವ ಪಾಪ ಅಥವಾ ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದನು? ಪ್ರಜ್ಞಾವಂತ Citragupta, ನನಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಹೇಳು.
ಚಿತ್ರಗುಪ್ತ ಉವಾಚ- ಸೃಷ್ಟಾನಿ ಯಾನಿ ಪಾಪಾನಿ ವಿಧಾತ್ರಾ ಪೃಥಿವೀತಲೇ । ಕೃತಾನ್ಯನೇನ ಮೂಢೇನ ಸತ್ಯಮೇತನ್ಮಯೋದಿತಮ್
Citragupta ಹೇಳಿದನು: ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನು ಮಾಡಿದ ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ಈ ಮೂಢನು ಮಾಡಿದನು; ನಾನು ಹೇಳುವುದು ನಿಜವೇ.
ಕಿಂತ್ವಾಕರ್ಣಯ ಲೋಕೇಶ ಸುಕೃತಂ ಚಾಸ್ಯ ವರ್ತ್ತತೇ । ಮನ್ಯೇಽಹಂ ಯಮುನಾಭ್ರಾತಃ ಸರ್ವಪಾಪವಿಲೋಪಿ ತತ್
ಆದರೆ ಕೇಳಿ, ಲೋಕನಾಥನೇ, ಅವನಿಗೆ ಕೆಲವು ಪುಣ್ಯವೂ ಇದೆ; ಯಮುನೆಯ ಸಹೋದರನೇ, ಅದು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪವನ್ನು ತೊಡೆಯುತ್ತದೆ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಧರ್ಮರಾಜ ಉವಾಚ- ಕಿಂ ಪುಣ್ಯಂ ವರ್ತ್ತತೇಽಮಾತ್ಯ ವದ ಸಾರಂ ಮಮಾಂತಿಕೇ । ಶ್ರುತ್ವೈವಂ ತದ್ವಿಧಾಸ್ಯಾಮಿ ಯತ್ರ ಯೋಗ್ಯೋ ಭವೇದಸೌ
ಧರ್ಮರಾಜನು ಹೇಳಿದನು: ಅವನಿಗೆ ಯಾವ ಪುಣ್ಯವಿದೆ, ಮಂತ್ರಿಯೇ? ಅದರ ಸಾರವನ್ನು ನನಗೆ ಹೇಳು. ನಾನು ಕೇಳಿ, ಅವನು ಯೋಗ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಅವನನ್ನು ಕಳುಹಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಯಮಸ್ಯ ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಸಭಯಶ್ಚಿತ್ರಗುಪ್ತಕಃ । ಕೃತ್ವಾ ಹಸ್ತಾಂಜಲಿಂ ಪ್ರಾಹ ಚಾತ್ಮನಃ ಸ್ವಾಮಿನೇ ದ್ವಿಜ
ಯಮನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಭಯದಿಂದ Citragupta ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ತನ್ನ ಒಡೆಯನಿಗೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
ಚಿತ್ರಗುಪ್ತ ಉವಾಚ- ಹರಣಾರ್ಥಂ ಹರೇರ್ದ್ರವ್ಯಂ ಗತೋಽಸೌ ಪಾಪಿನಾಂ ವರಃ । ಪ್ರೋಜ್ಝಿತಃ ಕರ್ದ್ದಮೋ ರಾಜನ್ಪಾದಯೋರ್ದ್ವಾರತೋ ಹರೇಃ
Citragupta ಹೇಳಿದನು: ಹರಿಯ ಧನವನ್ನು ಕದಿಯಲು ಈ ಪಾಪಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು ಹೋದನು; ರಾಜನೇ, ಹರಿಯ ಬಾಗಿಲಿನ ಕೆಸರು ಅವನ ಕಾಲಿನಿಂದ ತೆಗೆದುಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟಿತು.
ಬಭೂವ ಲಿಪ್ತಾ ಸಾ ಭೂಮಿರ್ಬಿಲಚ್ಛಿದ್ರ ವಿವರ್ಜಿತಾ । ತೇನ ಪುಣ್ಯಪ್ರಭಾವೇಣ ನಿರ್ಗತಂ ಪಾತಕಂ ಮಹತ್ । ವೈಕುಂಠಂ ಪ್ರತಿಯೋಗ್ಯೋಽಸೌ ನಿರ್ಗತಸ್ತವ ದಂಡತಃ
ಆ ನೆಲವು ಸ್ವಚ್ಛವಾಗಿ, ರಂಧ್ರಗಳಿಲ್ಲದೆ ನಿರ್ಮಲವಾಯಿತು; ಆ ಪುಣ್ಯಶಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವನ ಮಹಾಪಾಪವು ದೂರವಾಯಿತು, ಅವನು ವೈಕುಂಠಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನು, ನಿನ್ನ ದಂಡದಿಂದ ಮುಕ್ತನು.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ- ಶ್ರುತ್ವಾ ಸ ವಚನಂ ತಸ್ಯ ಪೀಠಂ ಕನಕನಿರ್ಮಿತಮ್ । ದದೌ ತಸ್ಮೈ ಚೋಪವಿಷ್ಟಸ್ತತ್ರ ಪೂಜ್ಯೋಯಮೇನಸಃ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅವನಿಗೆ ಬಂಗಾರದ ಆಸನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟು, ಅವನನ್ನು ಅಲ್ಲಿ ಕುಳಿಸಿ, ಪಾಪಮುಕ್ತನಾಗಿ ಗೌರವಿಸಿದನು.
ನನಾಮ ಶಿರಸಾ ತಂ ವೈ ಪ್ರೋವಾಚ ವಿನಯಾನ್ವಿತಃ । ಯಮ ಉವಾಚ- ಪವಿತ್ರಂ ಮಂದಿರಂ ಮೇಽದ್ಯ ಪಾದಯೋಸ್ತದ್ಧಿ ರೇಣುಭಿಃ
ಅವನಿಗೆ ತಲೆಯು ಬಾಗಿಸಿ ವಿನಯದಿಂದ ಮಾತನಾಡಿದನು. ಯಮನು ಹೇಳಿದನು: ಇಂದು ನನ್ನ ಮಂದಿರವು ನಿನ್ನ ಕಾಲಿನ ಧೂಳಿನಿಂದ ಪವಿತ್ರವಾಗಿದೆ.
ಕೃತಾರ್ಥೋಽಸ್ಮಿ ಕೃತಾರ್ಥೋಽಸ್ಮಿ ಕೃತಾರ್ಥೋಽಸ್ಮಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ಇದಾನೀಂ ಗಚ್ಛ ಭೋ ಸಾಧೋ ಹರೇರ್ಮಂದಿರಮುತ್ತಮಮ್
ನಾನು ಪರಿಪೂರ್ಣನಾದೆ, ಪರಿಪೂರ್ಣನಾದೆ, ಪರಿಪೂರ್ಣನಾದೆ, ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಈಗ ನೀನು ಹರಿ ಮಹಾಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋಗು, ಒಳ್ಳೆಯವನೇ.
ನಾನಾಭೋಗಸಮಾಯುಕ್ತಂ ಜನ್ಮಮೃತ್ಯುನಿವಾರಣಮ್ । ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ- ಇತ್ಯುಕ್ತ್ವಾ ಧರ್ಮರಾಜೋಽಸೌ ಸ್ಯಂದನೇ ಸ್ವರ್ಣನಿರ್ಮಿತೇ
ಅನೇಕ ಸುಖಗಳೊಂದಿಗೆ, ಜನನಮರಣದಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ. ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಧರ್ಮರಾಜನು ಬಂಗಾರದ ರಥದಲ್ಲಿ ಹೊರಟನು.
ರಾಜಹಂಸಯುತೇ ದಿವ್ಯೇ ತಮಾರೋಪ್ಯ ಗತೈನಸಮ್ । ಸಮಸ್ತಸುಖದಂ ಸ್ಥಾನಂ ಪ್ರೇಷಯಾಮಾಸ ಚಕ್ರಿಣಃ
ಚಕ್ರಧಾರಿ ಅವನು ರಾಜಹಂಸರೊಂದಿಗೆ ಆ ದಿವ್ಯವಾದ ವಾಹನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿರಿಸಿ, ಎಲ್ಲ ಸಂತೋಷವನ್ನು ನೀಡುವ ಆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸಿದರು.
ಏವಂ ಪ್ರವಿಷ್ಟೋ ವೈಕುಂಠೇ ತತ್ರ ತಸ್ಥೌ ಸುಖಂ ಚಿರಮ್ । ಲೇಪನಂ ಯೇ ಪ್ರಕುರ್ವಂತಿ ಭಕ್ತ್ಯಾ ತು ಹರಿಮಂದಿರಮ್
ಹೀಗೆ ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಅವನು ಅಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ಸುಖವಾಗಿ ಉಳಿದನು. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಹರಿಮಂದಿರದಲ್ಲಿ ಲೇಪನ ಮಾಡುವವರು ಕೂಡ ಹೀಗೇ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.