ಧಾತ್ರೀಪತ್ರಂ ಕಾರ್ತಿಕೇ ಚ ದ್ವಾದಶ್ಯಾಂ ತುಲಸೀದಲಮ್ । ಚಿನೋತಿ ಯೋ ನರೋ ಗಚ್ಛೇನ್ನಿರಯಂ ಯಾತನಾಮಯಮ್
ಯಾವನು ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಹನ್ನೆರಡನೇ ದಿನ ಧಾತ್ರಿಯ ಎಲೆ ಅಥವಾ ತುಳಸಿಯ ಎಲೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ, ಅವನು ಯಾತನೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿರುವ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಧಾತ್ರೀಛಾಯಾಸು ಯೋ ವಿಪ್ರ ಚಾನ್ನಂ ಭುನಕ್ತಿ ಕಾರ್ತಿಕೇ । ಅನ್ನಸಂಸರ್ಗಜಂ ಪಾಪಮಾವರ್ಷಂ ತಸ್ಯ ನಶ್ಯತಿ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ಧಾತ್ರಿಯ ಮರದ ನೆರಳಿನಲ್ಲಿ ಊಟ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ಒಂದು ವರ್ಷ ಊಟದಿಂದ ಬಂದ ಪಾಪವೆಲ್ಲವೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ.
ತುಲಸೀವನಮಧ್ಯೇ ಚ ಧಾತ್ರೀಮೂಲೇ ಚ ಕಾರ್ತಿಕೇ । ಕುರ್ಯಾದ್ಧರ್ಯರ್ಚನಂ ವಿಪ್ರ ವೈಕುಣ್ಠಂ ಯಾತಿ ಸ ಧ್ರುವಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದಲ್ಲಿ ತುಳಸಿ ವನದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಧಾತ್ರಿಯ ಮರದ ಬೇರು ಹತ್ತಿರ ಶ್ರೀಹರಿಯನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದವನು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ವೈಕುಂಠವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ತುಲಸೀಮೂಲದೇಶೇಽಪಿ ಸ್ಥಿತಂ ವಾರಿ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮ । ಗೃಹ್ಣಾತಿ ಮಸ್ತಕೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಪಾಪೀ ಯಾತಿ ಹರೇರ್ಗೃಹಮ್
ಉತ್ತಮ ದ್ವಿಜನೇ, ತುಳಸಿಯ ಬೇರು ಹತ್ತಿರ ಇರಿಸಿದ ನೀರನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಹಾಕಿದ ಪಾಪಿಯೂ ಕೂಡ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ತುಲಸೀಪತ್ರಗಲಿತಂ ಯಸ್ತೋಯಂ ಶಿರಸಾವಹೇತ್ । ಸರ್ವತೀರ್ಥೇಷು ಸ ಸ್ನಾತಶ್ಚಾಂತೇ ಯಾತಿ ಹರೇರ್ಗೃಹಮ್
ಯಾರು ತುಳಸಿಯ ಎಲೆಯಿಂದ ಬಿದ್ದ ನೀರನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಸುರಿದರೆ, ಅವರು ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರಾಗುತ್ತಾರೆ ಮತ್ತು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಶ್ರೀಹರಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ.
ಪುರಾ ಕಶ್ಚಿದ್ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠೋ ದ್ವಾಪರೇಽಭೂನ್ಮಹಾಮುನೇ । ಸ್ನಾತ್ವೈಕದಾ ತುಲಸ್ಯೈ ಸ ವನಂ ದತ್ವಾ ಗೃಹಂ ಗತಃ
ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ದ್ವಾಪರ ಯುಗದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿದ್ದನು; ಅವನು ಒಂದು ದಿನ ಸ್ನಾನಮಾಡಿ, ತುಳಸಿಗೆ ಒಂದು ವನವನ್ನು ದಾನಮಾಡಿ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.
ಆದಿತ್ಯೋ ವರ್ಚಸಾ ನಾಮ್ನಾ ಮಾರ್ತ್ತಂಡ ಇವ ಪುಣ್ಯತಃ । ತೃಷಾರ್ತೋ ಭಕ್ಷಕಃ ಕಶ್ಚಿದಾಗತೋ ಬಹುಕಲ್ಮಷಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವರ್ಚಸಾ ಎಂಬ, ಮಾರುತಂಡನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನನೂ ಪುಣ್ಯವಂತನೂ ಆದ ಒಬ್ಬನು, ಬಹುಪಾಪಿಗಳಾದನು, ಭಕ್ಷಣಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದು, ತೀವ್ರ ದಾಹದಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದನು.
ತುಲಸ್ಯಾಮೂಲತಸ್ತೋಯಂ ಪೀತ್ವಾ ಚಾಸೌ ಹತಾಂಹಸಃ । ತ್ವರಯಾಪ್ಯಾಗತೋ ವ್ಯಾಧೋ ನಾಮ್ನಾ ಯಶ್ಚಾಸಿಮರ್ದ್ದನಃ
ಅವನು ತುಳಸಿಯ ಬೇರು ಹತ್ತಿರದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಅವನ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾದವು; ನಂತರ ಅಸಿಮರ್ಧನ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ಒಬ್ಬ ವೇಟಗಾರನು ಅಲ್ಲಿ ಬೇಗನೆ ಬಂದುಹೋದನು.
ಉವಾಚ ಭುಕ್ತಂ ಚಾನ್ನಂ ಚ ಭುಕ್ತ್ವಾ ಭಗ್ನಂ ಗತಃ ಕಿಮು । ಕೃತ್ವಾ ಮೇ ಪಾಕಭಾಂಡಸ್ಥಂ ಚಾಗತೋ ಹಿಂಸಕಸ್ಯ ತೇ
ಅವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಅನ್ನವನ್ನು ತಿಂದೆನು, ತಿಂದ ಮೇಲೆ ಅದು ಮುಗಿಯಿತು; ಇನ್ನೇನು ಉಳಿದಿದೆ? ನೀನು ನನ್ನ ಪಾಕದ ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡಿ ಬಂದಿರುವೆ, ಕ್ರೂರನಾದವನೇ.'
ವಿವ್ಯಾಧ ತಂ ಗತಪ್ರಾಣಂ ನೇತುಂ ವೈ ಶಮನಾಜ್ಞಯಾ । ಆಗತಾಃ ಕಿಂಕರಾಃ ಕ್ರುದ್ಧಾಃ ಪಾಶಮುದ್ಗರಪಾಣಯಃ
ಅವನು ಅವನನ್ನು ಹೊಡೆದು ಕೊಂದನು; ಪ್ರಾಣ ಬಿಟ್ಟ ಮೇಲೆ, ಯಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಯಮದೂತರು ಪಾಶ ಮತ್ತು ಗದೆಯನ್ನು ಹಿಡಿದು ಅವನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಬಂದರು.
ಬದ್ಧ್ವಾ ನೇತುಂ ಮನಶ್ಚಕ್ರುರಾಗತಾ ವಿಷ್ಣುಕಿಂಕರಾಃ । ತದಾ ಛಿತ್ತ್ವಾ ಚರ್ಮಪಾಶಂ ಸ್ಯಂದನೇ ತಂ ಮನೋಹರೇ
ಅವನನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲು ಯತ್ನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ವಿಷ್ಣುವಿನ ದೂತರು ಅಲ್ಲಿ ಬಂದು, ಚರ್ಮದ ಪಾಶವನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿ, ಅವನನ್ನು ಸುಂದರವಾದ ರಥದಲ್ಲಿ ಕೂರಿಸಿದರು.
ತೂರ್ಣಮಾರೋಹಯಾಮಾಸುಃ ಪಪ್ರಚ್ಛುರ್ವಿನಯಾನ್ವಿತಾಃ । ತೇಽಪಿ ಪುಣ್ಯೇನ ಭೋಃ ಸಂತಃ ಕೇನ ವೈ ನೀಯತೇಽಪ್ಯಸೌ
ಅವರು ಅವನನ್ನು ಬೇಗನೆ ರಥದಲ್ಲಿ ಏರಿಸಿ, ವಿನಯದಿಂದ ಕೇಳಿದರು: 'ಪುನ್ಯವಂತರೆ, ಈ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಯಾವ ಪುಣ್ಯದ ಫಲದಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗಲಾಗುತ್ತಿದೆ?'
ಊಚುಸ್ತೇಽಸೌ ಪುರಾ ರಾಜಾ ಪುಣ್ಯಂ ಬಹುತರಂ ಕೃತಮ್ । ಅಕರೋದ್ಧರಣಂ ಕಾಂಚಿತ್ಸುಂದರೀಂ ಚಾಂಗನಾಮಯಮ್
ಅವರು ಉತ್ತರಿಸಿದರು: 'ಈತನೂ ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬ ರಾಜನಾಗಿದ್ದನು, ಬಹಳ ಪುಣ್ಯ ಮಾಡಿದನು; ಅವನು ಒಬ್ಬ ಸುಂದರ ಮಹಿಳೆಯನ್ನು ಕಷ್ಟದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಿದ್ದನು.'
ಅನೇನ ಚಾಂಹಸಾ ರಾಜಾ ಗತೋ ವೈ ಶಮನಕ್ಷಯಮ್ । ತತ್ರಕ್ಲೇಶಂ ತು ಯುಷ್ಮಾಭಿರ್ದತ್ತಂ ವೈ ಶಮನಾಜ್ಞಯಾ
ಈ ಪಾಪದಿಂದ ಆ ರಾಜನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು; ಅಲ್ಲಿ ಯಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ನೀವು ಅವನಿಗೆ ಕಷ್ಟವನ್ನು ನೀಡಿದಿರಿ.
ತಾಮ್ರಮಯ್ಯಾಸ್ತ್ರಿಯಾಸಾರ್ದ್ಧಂ ಕ್ರೀಡಾಂ ಸುಪ್ತ್ವಾ ಚಕಾರ ಸಃ । ತಪ್ತಾಯಾಂ ಲೋಹಶಯ್ಯಾಯಾಂ ವೈಕ್ಲವ್ಯಂ ಕರ್ಮಣಾ ನೃಪ
ಅವನು ತಾಮ್ರದ ದೇಹವಿದ್ದ ಮಹಿಳೆಯ ಜೊತೆಗೆ ಆಟವಾಡಿ, ನಿದ್ರಿಸಿದ್ದನು; ಆ ಪಾಪದ ಫಲವಾಗಿ, ಉರಿಯುವ ಕಬ್ಬಿಣದ ಹಾಸಿಗೆಯ ಮೇಲೆ ರಾಜನು ಭಾರೀ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸಿದನು.
ತಪ್ತಾಯೋಭೀಷಣಂ ತಪ್ತಂ ಲೋಹಸ್ತಂಭಂ ಯಮಾಜ್ಞಯಾ । ತತಃ ಸ್ಥಿತಃ ಸಮಾಲಿಂಗ್ಯ ಭುಕ್ತ್ವಾ ದುಃಖಂ ಚಿರಂ ನೃಪಃ
ಯಮನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಅವನು ಭಯಾನಕವಾದ ಉರಿಯುವ ಕಬ್ಬಿಣದ ಕಂಬವನ್ನು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಅಲ್ಲಿ ಬಹುಕಾಲ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾ ಉಳಿದನು.
ಸಿಕ್ತಃ ಕ್ಷಾರಾಂಬುಧಾರಾಭಿರನ್ಯೈರ್ವೈ ಶಮನಾಲಯೇ । ತತೋ ನರಕಶೇಷೇ ಚ ಪಾಪಯೋನೌ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ
ಅವನನ್ನು ಯಮನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಇತರರು ಉಪ್ಪಿನ ನೀರಿನಿಂದ ಸಿಂಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಂತರ ಅವನು ಪಾಪದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದವನಾಗಿ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಉಳಿದ ನರಕಗಳಲ್ಲಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಜನ್ಮಾಸಾದ್ಯ ಚಿರಂ ದುಃಖಮನುಭೂತಂ ಸ್ವಕರ್ಮಣಾ । ತುಲಸೀಮೂಲಕಂ ವಾರಿ ಪೀತ್ವಾ ಯಾತಿ ಹರೇರ್ಗೃಹಮ್
ಹುಟ್ಟಿದ ಮೇಲೆ, ತನ್ನ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವನು ಬಹುಕಾಲ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ ತುಳಸಿಯ ಬೇರು ಹತ್ತಿರದ ನೀರನ್ನು ಕುಡಿದರೆ, ಅವನು ಹರಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಇದಾನೀಂ ತದ್ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಗತಾದೂತಾ ಯಥಾಗತಾಃ । ತೇನ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ವಿಷ್ಣುದೂತಾ ಗತಾ ವೈಕುಂಠಮಂದಿರಮ್
ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ಯಮದೂತರು ಬಂದಂತೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ವಿಷ್ಣುದೂತರು ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ವೈಕುಂಠ ಮಂದಿರಕ್ಕೆ ಹೋದರು.
ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಕಥಿತಂ ಬ್ರಹ್ಮನ್ತುಲಸ್ಯಾಃ ಪಾಪನಾಶನಮ್ । ಕುರ್ವಂತಿ ಸೇವಾಂ ಯೇ ಭಕ್ತ್ಯಾ ನ ಜಾನೇ ಕಿಂ ಭವೇನ್ಮುನೇ
ಬ್ರಹ್ಮಣೇ, ಪಾಪವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವ ತುಳಸಿಯ ಮಹಿಮೆ ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅವಳ ಸೇವೆ ಮಾಡುವವರು ಏನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳಲಾಗದು, ಮುನಿಯೇ.
ಶೌನಕ ಉವಾಚ। ಕಥಯಸ್ವ ಮುನೇ ಸೂತ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಕಲುಷಕ್ಷಯಮ್ । ಶೇಷಪಂಚದಿನಸ್ಯಾಪಿ ಕಾರ್ತ್ತಿಕಸ್ಯಾನುಕಂಪಯಾ
ಶೌನಕನು ಹೇಳಿದನು: ಸೂತಮುನಿಯೇ, ದಯೆಯಿಂದ ಕಾರ್ತಿಕ ಮಾಸದ ಕೊನೆಯ ಐದು ದಿನಗಳ ಪವಿತ್ರತೆ ಮತ್ತು ಪಾಪಹರಣ ಮಹಿಮೆ ವಿವರಿಸಿ.
ಸೂತ ಉವಾಚ। ಶೃಣು ಶೌನಕ ಯತ್ಪೃಷ್ಟಂ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ಪಾಪನಾಶನಮ್ । ವಕ್ಷ್ಯಾಮ್ಯಹಂ ವೈ ಚೋರ್ಜಸ್ಯ ಶೇಷಪಂಚದಿನಸ್ಯ ಚ
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು: ಶೌನಕ, ನೀನು ಕೇಳಿದ ಪಾಪವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುವ ಮಹಿಮೆ ಕೇಳು. ನಾನು ಈಗ ಅವುಗಳ ಮಹತ್ತ್ವವನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ವ್ರತಾನಾಂ ಮುನಿಶಾರ್ದೂಲ ಪ್ರವರಂ ವಿಷ್ಣುಪಂಚಕಮ್ । ತಸ್ಮಿನ್ಯಃ ಪೂಜಯೇದ್ಭಕ್ತ್ಯಾ ಶ್ರೀಹರಿಂ ರಾಧಯಾ ಸಹ
ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ವ್ರತಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದುದು ವಿಷ್ಣುಪಂಚಕ. ಅದರಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಶ್ರೀಹರಿಯನ್ನು ರಾಧೆಯೊಂದಿಗೆ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ಗಂಧಪುಷ್ಪೈರ್ಧೂಪದೀಪೈರ್ವಸ್ತ್ರೈರ್ನಾನಾವಿಧೈಃ ಫಲೈಃ । ಸ ಯಾತಿ ವಿಷ್ಣುಸದನಂ ಸರ್ವಪಾಪವಿವರ್ಜಿತಃ
ಸुगಂಧ, ಹೂವು, ಧೂಪ, ದೀಪ, ಬಟ್ಟೆ ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಹಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಪೂಜೆ ಮಾಡಿದವನು ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗಿ ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಗೃಹಸ್ಥೋ ವಾ ವಾನಪ್ರಸ್ಥೋಽಥವಾ ಯತಿಃ । ನ ಪ್ರಾಪ್ನೋತಿ ಪರಂ ಸ್ಥಾನಮಕೃತ್ವಾ ವಿಷ್ಣುಪಂಚಕಮ್
ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ, ಗೃಹಸ್ಥ, ವಾನಪ್ರಸ್ಥ ಅಥವಾ ಯತಿ ಯಾರೇ ಆಗಿರಲಿ, ವಿಷ್ಣುಪಂಚಕವನ್ನು ಆಚರಿಸದೆ ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಸರ್ವಪಾಪಹರಂ ಪುಣ್ಯಂ ವಿಖ್ಯಾತಂ ವಿಷ್ಣುಪಂಚಕಮ್ । ತತ್ರ ಸ್ನಾನಂ ತು ಯಃ ಕುರ್ಯಾತ್ಸರ್ವತೀರ್ಥಫಲಂ ಲಭೇತ್
ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಪುಣ್ಯವಾದ ವಿಷ್ಣುಪಂಚಕ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಎಲ್ಲ ತೀರ್ಥಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಶ್ರೀಹರೇಃ ಪುರತೋ ವಿಪ್ರ ತುಲಸ್ಯಾಶ್ಚ ಸಮೀಪತಃ । ಪ್ರದೀಪಂ ಸರ್ಪಿಷಾ ಪೂರ್ಣಂ ದದ್ಯಾದ್ಯೋ ಭಕ್ತಿಭಾವತಃ
ಶ್ರೀಹರಿಯ ಮುಂದೆ, ತುಳಸಿಯ ಹತ್ತಿರ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ತುಪ್ಪ ತುಂಬಿದ ದೀಪವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿದವನು—
ನಭಸಿ ಶ್ರೀಹರೇಃ ಪ್ರೀತ್ಯೈ ಯಾತಿ ಸ ವಿಷ್ಣುಮಂದಿರಮ್ । ಪಾಪೀ ಯಾತಿ ಹರೇರ್ಧಾಮ ಸತ್ಯಮೇತನ್ಮಯೋದಿತಮ್
ಆ ದೀಪವನ್ನು ಶ್ರೀಹರಿಯ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಿದವನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಪಾಪಿಯೂ ಸಹ ಹರಿಯ ಧಾಮವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ—ಇದು ನಾನು ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಳುತ್ತಿರುವೆ.
ಸ್ನಾಪಯೇಚ್ಚಾಚ್ಯುತಂ ಭಕ್ತ್ಯಾ ಮಧುಕ್ಷೀರಘೃತಾದಿಭಿಃ । ದದ್ಯಾತ್ಕಿಂ ನೋ ಹರಿಃ ಪ್ರೀತಸ್ತಸ್ಮೈ ಸಾಧುಜನಾಯ ವೈ
ಮಧು, ಹಾಲು, ತುಪ್ಪ ಇತ್ಯಾದಿಗಳಿಂದ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಅಚ್ಯುತನಿಗೆ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಿದವನು, ಹರಿ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ಅವನಿಗೆ ಯಾವದು ಕೊಡದೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
ನೈವೇದ್ಯಂ ದೇವದೇವೇಶಂ ಪರಮಾನ್ನಂ ನಿವೇದಯೇತ್ । ತಸ್ಯ ಪುಣ್ಯಂ ಪ್ರಸಂಖ್ಯಾತುಂ ನ ಶಕ್ತೋ ವೈ ಚತುರ್ಮುಖಃ
ದೇವತೆಗಳ ದೇವನಿಗೆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಅನ್ನವನ್ನು ನೈವೇದ್ಯವಾಗಿ ಅರ್ಪಿಸಬೇಕು. ಅದರ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳ ಬ್ರಹ್ಮನೂ ಎಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.