ಏಷ ದೇವೋ ಮಹಾದೇವಃ ಕೇವಲಃ ಪರಮಂ ಶಿವಃ । ತದೇವಾಕ್ಷರಮದ್ವೈತಂ ತದಾ ನಿತ್ಯಂ ಪರಂ ಪದಮ್
ಈ ದೇವರು ಮಹಾದೇವನು, ಏಕೈಕನು, ಪರಮ ಶಿವನು. ಅವನೇ ಅವಿನಾಶಿ, ಅದೆಂದೂ ಬದಲಾಗದ, ಶಾಶ್ವತವಾದ ಪರಮ ಸ್ಥಾನ.
ತಸ್ಮಾನ್ಮಹೀಯತೇ ದೇವೇ ಸ್ವಧಾಮ್ನಿ ಜ್ಞಾನಸಂಜ್ಞಿತೇ । ಆತ್ಮಯೋಗಾತ್ಪರೇ ತತ್ವೇ ಮಹಾದೇವಸ್ತತಃ ಸ್ಮೃತಃ
ಆದರಿಂದ, ದೇವರು ತನ್ನ ಸ್ವಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ, ಜ್ಞಾನವೆಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುವಲ್ಲ, ಮಹಿಮೆಯಿಂದಿರುವನು. ಆತ್ಮಯೋಗದಿಂದ ಪರತತ್ತ್ವವನ್ನು ತಲುಪಿದನು, ಅದಕ್ಕಾಗಿ ಅವನು ಮಹಾದೇವ ಎಂದು ಹೆಸರಾಗಿದೆ.
ನಾನ್ಯಂ ದೇವಂ ಮಹಾದೇವಾದ್ವ್ಯತಿರಿಕ್ತಂ ಪ್ರಪಶ್ಯತಿ । ತಮೇವಾತ್ಮಾನಮನ್ವೇತಿ ಯಃ ಸ ಯಾತಿ ಪರಂ ಪದಮ್
ಮಹಾದೇವನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ದೇವರನ್ನು ಅವನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾರು ಅವನನ್ನು ಆತ್ಮವೆಂದು ಅನುಸರಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ತಲುಪುತ್ತಾರೆ.
ಮನ್ಯಂತೇ ಯೇ ಸ್ವಮಾತ್ಮಾನಂ ವಿಭಿನ್ನಂ ಪರಮೇಶ್ವರಾತ್ । ನ ತೇ ಪಶ್ಯಂತಿ ತಂ ದೇವಂ ವೃಥಾ ತೇಷಾಂ ಪರಿಶ್ರಮಃ
ಯಾರು ತಮ್ಮ ಆತ್ಮವನ್ನು ಪರಮೇಶ್ವರನಿಂದ ಬೇರೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಆ ದೇವರನ್ನು ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ; ಅವರ ಶ್ರಮ ವ್ಯರ್ಥ.
ಏಕಮೇವ ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ವಿಜ್ಞೇಯಂ ತತ್ತ್ವಮವ್ಯಯಮ್ । ಸ ದೇವಸ್ತು ಮಹಾದೇವೋ ನೈತದ್ವಿಜ್ಞಾಯ ಬಧ್ಯತೇ
ಒಂದೇ ಪರಬ್ರಹ್ಮ, ಅವಿನಾಶಿಯಾದ ಸತ್ಯ, ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು. ಆ ದೇವರು ಮಹಾದೇವನು. ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯದೆ ಇದ್ದರೆ ಬಂಧನದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತಾರೆ.
ತಸ್ಮಾದ್ಯತೇತ ನಿಯತಂ ಯತಿಃ ಸಂಯತಮಾನಸಃ । ಜ್ಞಾನಯೋಗರತಃ ಶಾಂತೋ ಮಹಾದೇವಪರಾಯಣಃ
ಆದ್ದರಿಂದ, ಯತಿ ಸದಾ ಪ್ರಯತ್ನಶೀಲನಾಗಿರಬೇಕು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಬೇಕು, ಶಾಂತನಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಮಹಾದೇವನಲ್ಲಿ ಭಕ್ತಿಯುತನಾಗಿರಬೇಕು.
ಏಷ ವಃ ಕಥಿತೋ ವಿಪ್ರಾ ಯತೀನಾಮಾಶ್ರಮಃ ಶುಭಃ । ಪಿತಾಮಹೇನ ಮುನಿನಾ ವಿಭುನಾ ಪೂರ್ವಮೀರಿತಃ
ಈ ಶುಭಕರವಾದ ಯತಿಗಳ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ನಿಮಗೆ ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಪಿತಾಮಹರಾದ ಮಹರ್ಷಿಯವರು ಹಿಂದೆ ಹೇಳಿದಂತೆ.
ನಾಪುತ್ರಶಿಷ್ಯಯೋಗಿಭ್ಯೋ ದದ್ಯಾದೇವಮನುತ್ತಮಮ್ । ಜ್ಞಾನಂ ಸ್ವಯಂಭುವಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ಯತಿಧರ್ಮ್ಮಾಶ್ರಯಂ ಶಿವಮ್
ಈ ಪರಮ ದೇವರನ್ನು, ಯತಿಧರ್ಮವನ್ನು ಮತ್ತು ಸ್ವಯಂಭುವಿನಿಂದ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪುತ್ರ, ಶಿಷ್ಯ ಅಥವಾ ಯೋಗಿಗಳಿಗೆ ಹೇಳಬಾರದು.
ಇತಿ ಯತಿನಿಯಮಾನಾಮೇತದುಕ್ತಂ ವಿಧಾನಂ ಸುರವರಪರಿತೋಷೇ ಯದ್ಭವೇದೇಕಹೇತುಃ । ನ ಭವತಿ ಪುನರೇಷಾಮುದ್ಭವೋ ವಾ ವಿನಾಶಃ ಪ್ರತಿಹಿತಮನಸೋ ಯೇ ನಿತ್ಯಮೇವಾಚರಂತಿ
ಯತಿಗಳಿಗೆ ವಿಧಿಸಿರುವ ಕ್ರಮವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ; ಇದು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠರಾದವರನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸುವ ಏಕೈಕ ಕಾರಣ. ಮನಸ್ಸನ್ನು ಸದಾ ಸ್ಥಿರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡವರು ಈ ನಿಯಮಗಳನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ ಅನುಸರಿಸಿದರೆ, ಅವರಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟು ಅಥವಾ ನಾಶ ಎಂಬುದು ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ಇತಿ ಶ್ರೀಪಾದ್ಮೇ ಮಹಾಪುರಾಣೇ ಸ್ವರ್ಗಖಂಡೇ ಷಷ್ಟಿತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಈ ಮೂಲಕ ಶ್ರೀಪದ್ಮ ಮಹಾಪುರಾಣದ ಸ್ವರ್ಗಖಂಡದಲ್ಲಿ ಅರವತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
ಸೂತ ಉವಾಚ- ಏವಮುಕ್ತಾ ಪುರಾ ವಿಪ್ರಾ ವ್ಯಾಸೇನಾಮಿತತೇಜಸಾ । ಏತಾವದುಕ್ತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ವ್ಯಾಸಃ ಸತ್ಯವತೀಸುತಃ
ಸೂತನು ಹೇಳಿದನು— ಪುರಾತನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ, ಅಮಿತತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ವ್ಯಾಸರು ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಈ ರೀತಿ ಉದ್ದೇಶಿಸಿ ಮಾತನಾಡಿದರು. ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಹೇಳಿದ ನಂತರ, ಸತ್ಯವತಿಯ ಪುತ್ರರಾದ ಭಗವಾನ್ ವ್ಯಾಸರು,
ಸಮಾಶ್ವಾಸ್ಯ ಮುನೀನ್ಸರ್ವಾನ್ಜಗಾಮ ಚ ಯಥಾಗತಮ್ । ಭವದ್ಭ್ಯಸ್ತು ಮಯಾ ಪ್ರೋಕ್ತಂ ವರ್ಣಾಶ್ರಮವಿಧಾನಕಮ್
ಎಲ್ಲಾ ಮುನಿಗಳನ್ನು ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿ, ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಹಿಂತಿರುಗಿದರು. ವರ್ಣಾಶ್ರಮದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿಮಗೆ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ.
ಏವಂ ಕೃತ್ವಾ ಪ್ರಿಯೋ ವಿಷ್ಣೋರ್ಭವತ್ಯೇವ ನ ಚಾನ್ಯಥಾ । ರಹಸ್ಯಂ ತತ್ರ ವಕ್ಷ್ಯಾಮಿ ಶೃಣುತ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ
ಈ ರೀತಿ ನಡೆದುಕೊಂಡರೆ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಪ್ರಿಯರಾಗಬಹುದು, ಬೇರೆ ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಅಲ್ಲ. ಈಗ ನಾನು ಒಂದು ರಹಸ್ಯವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತೇನೆ; ನೀವು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಕೇಳಿರಿ.
ಯೇ ಚಾತ್ರ ಕಥಿತಾ ಧರ್ಮಾ ವರ್ಣಾಶ್ರಮನಿಬಂಧನಾಃ । ಹರಿಭಕ್ತಿಕಲಾಂಶಾಂಶ ಸಮಾನಾ ನ ಹಿ ತೇ ದ್ವಿಜಾಃ
ಇಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ಧರ್ಮಗಳು ವರ್ಣಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದವು. ಆದರೆ ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಹರಿಯ ಭಕ್ತಿಯ ಭಾಗಗಳಿಗೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ, ದ್ವಿಜರೆ.
ಪುಂಸಾಮೇಕೇಹ ವೈ ಸಾಧ್ಯಾ ಹರಿಭಕ್ತಿಃ ಕಲೌ ಯುಗೇ । ಯುಗಾಂತರೇಣ ಧರ್ಮಾ ಹಿ ಸೇವಿತವ್ಯಾ ನರೇಣ ಹಿ
ಈ ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಪುರುಷರಿಗೆ ಹರಿಯ ಭಕ್ತಿಯೇ ಸಾಧ್ಯವಾದುದು. ಇತರ ಯುಗಗಳಲ್ಲಿ ಧರ್ಮಗಳನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು.
ಕಲೌ ನಾರಾಯಣಂ ದೇವಂ ಯಜತೇ ಯಃ ಸ ಧರ್ಮ್ಮಭಾಕ್ । ದಾಮೋದರಂ ಹೃಷೀಕೇಶಂ ಪುರುಹೂತಂ ಸನಾತನಮ್
ಕಲಿಯುಗದಲ್ಲಿ ಯಾರು ನಾರಾಯಣ ದೇವರನ್ನು ಆರಾಧಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಧರ್ಮವನ್ನು ಪಾಲಿಸುವವರು. ದಾಮೋದರ, ಹೃಷೀಕೇಶ, ಪುರೂಹೂತ, ಇವರೆಲ್ಲಾ ಶಾಶ್ವತರು.
ಹೃದಿ ಕೃತ್ವಾ ಪರಂ ಶಾಂತಂ ಜಿತಮೇವ ಜಗತ್ತ್ರಯಮ್ । ಕಲಿಕಾಲೋರಗಾದಂಶಾತ್ಕಿಲ್ಬಿಷಾತ್ಕಾಲಕೂಟತಃ
ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಪರಮ ಶಾಂತನಾದ ದೇವರನ್ನು ನೆಲೆಗೊಳಿಸಿ, ಮೂರು ಲೋಕಗಳನ್ನೂ ಜಯಿಸಿದವನು, ಕಲಿಯುಗದ ವಿಷದಿಂದ, ಪಾಪದಿಂದ ಮತ್ತು ಭಯಾನಕ ವಿಷದಿಂದ ರಕ್ಷಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ.
ಹರಿಭಕ್ತಿಸುಧಾಂ ಪೀತ್ವಾ ಉಲ್ಲಂಘ್ಯೋ ಭವತಿ ದ್ವಿಜಃ । ಕಿಂ ಜಪೈಃ ಶ್ರೀಹರೇರ್ನಾಮ ಗೃಹೀತಂ ಯದಿ ಮಾನುಷೈಃ
ಹರಿಯ ಭಕ್ತಿಯ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿದ ದ್ವಿಜನು ಎಲ್ಲವನ್ನು ಮೀರಿ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಮಾನವರು ಶ್ರೀಹರಿಯ ಹೆಸರನ್ನು ಜಪಿಸಿದರೆ, ಮತ್ತೇನು ಜಪಗಳ ಅಗತ್ಯವಿದೆ?
ಕಿಂ ಸ್ನಾನೈರ್ವಿಷ್ಣುಪಾದಾಂಬು ಮಸ್ತಕೇ ಯೇನ ಧಾರ್ಯತೇ । ಕಿಂ ಯಜ್ಞೇನ ಹರೇಃ ಪಾದಪದ್ಮಂ ಯೇನ ಧೃತಂ ಹೃದಿ
ವಿಷ್ಣುವಿನ ಪಾದಜಲವನ್ನು ತಲೆಯ ಮೇಲೆ ಧರಿಸಿದವನು ಮತ್ತೇನು ಸ್ನಾನ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ? ಹರಿಯ ಪಾದಪದ್ಮವನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟವನು ಮತ್ತೇನು ಯಜ್ಞ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ?
ಕಿಂ ದಾನೇನ ಹರೇಃ ಕರ್ಮ ಸಭಾಯಾಂ ವೈ ಪ್ರಕಾಶಿತಮ್ । ಹರೇರ್ಗುಣಗಣಾನ್ಶ್ರುತ್ವಾ ಯಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಯೇತ್ಪುನಃ ಪುನಃ
ಹರಿಯ ಕರ್ಮಗಳು ಸಭೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಟವಾದರೆ ಮತ್ತೇನು ದಾನ ಮಾಡುವ ಅಗತ್ಯವಿದೆ? ಹರಿಯ ಗುಣಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಯಾರು ಪುನಃ ಪುನಃ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೇ ಸಾರ್ಥಕತೆ.
ಸಮಾಧಿನಾ ಪ್ರಹೃಷ್ಟಸ್ಯ ಸಾ ಗತಿಃ ಕೃಷ್ಣಚೇತಸಃ । ತತ್ರ ವಿಘ್ನಕರಾಃ ಪ್ರೋಕ್ತಾಃ ಪಾಖಂಡಾಲಾಪಪೇಶಲಾಃ
ಸಮಾಧಿಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸು ಆನಂದಗೊಂಡವನು, ಕೃಷ್ಣನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ಹೊಂದಿದವನಿಗೆ ಅದು ಮಾರ್ಗವಾಗಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವವರು ಪಾಖಂಡಿಗಳು ಮತ್ತು ಕುತಂತ್ರಿಗಳು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ನಾರ್ಯಸ್ತತ್ಸಂಗಿನಶ್ಚಾಪಿ ಹರಿಭಕ್ತಿವಿಘಾತಕಾಃ । ನಾರೀಣಾಂ ನಯನಾದೇಶಃ ಸುರಾಣಾಮಪಿ ದುರ್ಜಯಃ
ಹರಿಭಕ್ತಿಗೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುವವರು ಮಹಿಳೆಯರು ಮತ್ತು ಅವರ ಸಂಗಾತಿಗಳು ಕೂಡ. ಮಹಿಳೆಯರ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಜಯಿಸುವುದು ಕಷ್ಟ.
ಸ ಯೇನ ವಿಜಿತೋ ಲೋಕೇ ಹರಿಭಕ್ತಃ ಸ ಉಚ್ಯತೇ । ಮಾದ್ಯಂತಿ ಮುನಯೋಪ್ಯತ್ರ ನಾರೀಚರಿತಲೋಲುಪಾಃ
ಯಾರು ಇದನ್ನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಜಯಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗೇ ಹರಿಭಕ್ತ ಎಂಬ ಹೆಸರು ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಮಹರ್ಷಿಗಳೂ ಸಹ ಇಲ್ಲಿ ಮಹಿಳೆಯರ ವರ್ತನೆಗೆ ಆಸಕ್ತರಾಗಿ ಮೋಹಿತರಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಹರಿಭಕ್ತಿಃ ಕುತಃ ಪುಂಸಾಂ ನಾರೀಭಕ್ತಿಜುಷಾಂ ದ್ವಿಜಾಃ । ರಾಕ್ಷಸ್ಯಃ ಕಾಮಿನೀವೇಷಾಶ್ಚರಂತಿ ಜಗತಿ ದ್ವಿಜಾಃ । ನರಾಣಾಂ ಬುದ್ಧಿಕವಲಂ ಕುರ್ವಂತಿ ಸತತಂ ಹಿತಾಃ
ಮಹಿಳಾಭಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಲೀನರಾದ ಪುರುಷರಿಗೆ ಹರಿಭಕ್ತಿ ಹೇಗೆ ಸಾಧ್ಯ, ದ್ವಿಜರೆ? ರಾಕ್ಷಸಿಯರು ಕಾಮಿನಿಯರ ವೇಷದಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಾರೆ, ಪುರುಷರ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಸದಾ ತಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ.
ತಾವದ್ವಿದ್ಯಾ ಪ್ರಭವತಿ ತಾವಜ್ಜ್ಞಾನಂ ಪ್ರವರ್ತತೇ । ತಾವತ್ಸುನಿರ್ಮಲಾ ಮೇಧಾ ಸರ್ವಶಾಸ್ತ್ರವಿಧಾರಿಣೀ
ವಿದ್ಯೆ ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಬೆಳೆಯುತ್ತದೆ, ಜ್ಞಾನ ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಚೇತನವಾಗಿರುತ್ತದೆ, ಮತ್ತು ಪವಿತ್ರವಾದ ಬುದ್ಧಿ, ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಧರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ, ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ—
ತಾವಜ್ಜಪಸ್ತಪಸ್ತಾವತ್ತಾವತೀರ್ಥನಿಷೇವಣಮ್ । ತಾವಚ್ಚ ಗುರುಶುಶ್ರೂಷಾ ತಾವದ್ಧಿ ತರಣೇ ಮತಿಃ
ಜಪ, ತಪಸ್ಸು, ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ, ಗುರುಸೇವೆ ಮತ್ತು ಪಾರಾಗುವ ಬಯಕೆ ಕೂಡ ಅಷ್ಟರವರೆಗೆ ಮಾತ್ರ ಇರುತ್ತದೆ.
ತಾವತ್ಪ್ರಬೋಧೋ ಭವತಿ ವಿವೇಕಸ್ತಾವದೇವ ಹಿ । ತಾವತ್ಸತಾಂ ಸಂಗರುಚಿಸ್ತಾವತ್ಪೌರಾಣಲಾಲಸಾ
ಎಷ್ಟು ಹೊತ್ತಿಗೆ ಜಾಗೃತಿ ಇರುತ್ತದೋ, ಅಷ್ಟೇ ಹೊತ್ತಿಗೆ ವಿವೇಕವೂ ಇರುತ್ತದೆ. ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಸಜ್ಜನರ ಸಂಗದಲ್ಲಿ ಸಂತೋಷವಿರುತ್ತದೋ, ಅಷ್ಟೇ ಸಮಯ ಪುರಾಣಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಆಸಕ್ತಿಯೂ ಇರುತ್ತದೆ.
ಯಾವತ್ಸೀಮಂತಿನೀ ಲೋಲನಯನಾಂದೋಲನಂ ನಹಿ । ಜನೋಪರಿ ಪತೇದ್ವಿಪ್ರಾಃ ಸರ್ವಧರ್ಮವಿಲೋಪನಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರೆ, ಮಹಿಳೆಯರ ಚಂಚಲ ದೃಷ್ಟಿ ಜನರ ಮೇಲೆ ಬೀಳದವರೆಗೆ, ಎಲ್ಲ ಧರ್ಮಗಳ ನಾಶ ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ತತ್ರ ಯೇ ಹರಿಪಾದಾಬ್ಜಮಧುಲೇಶಪ್ರಸಾದಿತಾಃ । ತೇಷಾಂ ನ ನಾರೀಲೋಲಾಕ್ಷಿಕ್ಷೇಪಣಂ ಹಿ ಪ್ರಭುರ್ಭವೇತ್
ಹರಿಯ ಪಾದಕಮಲದ ಅಮೃತವನ್ನು ಪಡೆದವರು, ಅವರ ಮೇಲೆ ಮಹಿಳೆಯರ ಚಂಚಲ ಕಣ್ಣುಗಳ ಪ್ರಭಾವವೇ ಇರದು.
ಜನ್ಮಜನ್ಮ ಹೃಷೀಕೇಶ ಸೇವನಂ ಯೈಃ ಕೃತಂ ದ್ವಿಜಾಃ । ದ್ವಿಜೇ ದತ್ತಂ ಹುತಂ ವಹ್ನೌ ವಿರತಿಸ್ತತ್ರ ತತ್ರ ಹಿ
ದ್ವಿಜರೆ, ಹೃಷೀಕೇಶನ ಸೇವೆಯನ್ನು ಜನ್ಮಜನ್ಮಾಂತರಗಳಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದವರು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಕೊಟ್ಟವರು, ಅಗ್ನಿಯಲ್ಲಿ ಹೋಮ ಮಾಡಿದವರು, ಎಲ್ಲೆಡೆ ವೈರಾಗ್ಯವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿದವರು—