ಗುರುಪತ್ನೀ ತು ಯುವತೀ ನಾಭಿವಾದ್ಯಾ ತು ಪಾದಯೋಃ । ಕುರ್ವೀತ ವಂದನಂ ಭೂಮ್ಯಾಮಸಾವಹಮಿತಿ ಬ್ರುವನ್
ಗುರುವಿನ ಹೆಂಡತಿ ಯುವತಿಯಾದರೆ, ಅವಳ ಕಾಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬಾರದು. ಭೂಮಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಿ 'ನಾನು ನಿಮ್ಮವನು' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.
ವಿಪ್ರೋಷ್ಯ ಪಾದಗ್ರಹಣಪೂರ್ವಕಂ ಚಾಭಿವಾದನಮ್ । ಗುರುದಾರೇಷು ಕುರ್ವೀತ ಸತಾಂ ಧರ್ಮ್ಮಮನುಸ್ಮರನ್
ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಗುರುದಾರೆಯರಿಗೆ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶNamಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಸದಾಚಾರದ ಧರ್ಮವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.
ಮಾತೃಷ್ವಸಾ ಮಾತುಲಾನೀ ಶ್ವಶ್ರೂಶ್ಚಾಥ ಪಿತೃಷ್ವಸಾ । ಸಂಪೂಜ್ಯಾ ಗುರುಪತ್ನೀವತ್ಸಮಾಸ್ತಾ ಗುರುಭಾರ್ಯಯಾ
ತಾಯಿಯ ಅಕ್ಕ, ಮಾವನ ಹೆಂಡತಿ, ಅತ್ತೆ, ತಂದೆಯ ಅಕ್ಕ ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಗುರುಪತ್ನಿಯಂತೆ ಗೌರವಿಸಬೇಕು, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಗುರುಭಾರ್ಯೆಯ ಸಮಾನ.
ಭ್ರಾತೃಭಾರ್ಯಾಶ್ಚ ಸಂಗ್ರಾಹ್ಯಾ ಸವರ್ಣಾ ಹನ್ಯಹನ್ಯಪಿ । ವಿಪ್ರೋಷ್ಯ ತೂಪಸಂಗ್ರಾಹ್ಯಾ ಜ್ಞಾತಿಸಂಬಂಧಿಯೋಷಿತಃ
ಒಂದೇ ಜಾತಿಯ ತಮ್ಮಗಳ ಹೆಂಡತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಸಂಬಂಧದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.
ಪಿತುರ್ಭಗಿನ್ಯಾ ಮಾತುಶ್ಚ ಜಾಯಸ್ಯಾಂ ಚ ಸ್ವಸರ್ಯಪಿ । ಮಾತೃವದ್ವೃತ್ತಿಮಾತಿಷ್ಠೇನ್ಮಾತಾ ತಾಭ್ಯೋ ಗರೀಯಸೀ
ತಂದೆಯ ಅಕ್ಕ, ತಾಯಿಯ ಅಕ್ಕ, ಹೆಂಡತಿಯ ಅಕ್ಕ ಇವರಿಗೆ ತಾಯಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ತಾಯಿ ಅವರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು.
ಏವಮಾಚಾರಸಂಪನ್ನಮಾತ್ಮವಂತಮದಾಂಭಿಕಮ್ । ವೇದಮಧ್ಯಾಪಯೇದ್ಧರ್ಮ್ಮಂ ಪುರಾಣಾಂಗಾನಿ ನಿತ್ಯಶಃ
ಈ ರೀತಿ ಸದುಪಚಾರ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆ ಇರುವವನಿಗೆ ವೇದ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕಲಿಸಬೇಕು.
ಸಂವತ್ಸರೋಷಿತೇ ಶಿಷ್ಯೇ ಗುರುರ್ಜ್ಞಾನಮನಿರ್ದಿಶನ್ । ಹರತೇ ದುಷ್ಕೃತಂ ತಸ್ಯ ಶಿಷ್ಯಸ್ಯ ವಸತೋ ಗುರುಃ
ಒಂದು ವರ್ಷ ಗುರು ಹತ್ತಿರ ವಾಸಿಸಿದ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಗುರುನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಲಿಸಿ, ಅವನು ಗುರು ಹತ್ತಿರ ಇರುವವರೆಗೆ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಆಚಾರ್ಯಪುತ್ರಃ ಶುಶ್ರೂಷುರ್ಜ್ಞಾನದೋ ಧಾರ್ಮಿಕಃ ಶುಚಿಃ । ಶಕ್ತೋನ್ನದೋಂಬುದಃ ಸಾಧುರಧ್ಯಾಪ್ಯಾದಶ ಧರ್ಮತಃ
ಗುರುವಿನ ಮಗನು ಸೇವೆಮಾಡುವವನು, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೊಡುವವನು, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನು, ಶುದ್ಧನು, ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಉದಾರನು, ಸದ್ಗುಣಿಯುಳ್ಳವನು - ಇಂತಹವನಿಗೆ ಧರ್ಮದಂತೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸಬೇಕು.
ಕೃತಕಂಠಸ್ತಥಾಽದ್ರೋಹಃ ಮೇಧಾವೀ ಗುರುಕೃನ್ನರಃ । ಆಪ್ತಃ ಪ್ರಿಯೋಽಥ ವಿಧಿವತ್ಷಡಧ್ಯಾಪ್ಯಾ ದ್ವಿಜಾತಯಃ
ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧಾರಣೆಯುಳ್ಳವನು, ದ್ರೋಹವಿಲ್ಲದವನು, ಬುದ್ಧಿವಂತನು, ಗುರು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಡೆಯುವವನು, ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹನು, ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳವನು, ವಿಧಿಯಂತೆ ನಡೆಯುವವನು - ಇಂತಹ ಆರು ವಿಧದ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಪಾಠ ಕಲಿಸಬೇಕು.
ಏತೇಷು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ದಾನಮನ್ಯತ್ರ ತು ಯಥೋಚಿತಮ್ । ಆಚಮ್ಯ ಸಂಯತೋ ನಿತ್ಯಮಧೀಯೀತ ಉದಙ್ಮುಖಃ
ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಬೇರೆಡೆ ಯೋಗ್ಯತೆ ಪ್ರಕಾರ ಕೊಡಬೇಕು. ಸದಾ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಉತ್ತರದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು.
ಉಪಸಂಗೃಹ್ಯ ತತ್ಪಾದೌ ವೀಕ್ಷ್ಯಮಾಣೋ ಗುರೋರ್ಮುಖಮ್ । ಅಧೀಷ್ವ ಭೋ ಇತಿ ಬ್ರೂಯಾದ್ವಿರಾಮೋಽಸ್ತ್ವಿತಿ ಚಾಽರಮೇತ್
ಗುರುವಿನ ಕಾಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಅವನ ಮುಖವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾ 'ದಯಮಾಡಿ ಪಾಠ ಹೇಳಿ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು. ಪಾಠ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ 'ಇಲ್ಲಿ ವಿರಾಮ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಕು.
ಪ್ರಾಕ್ಕೂಲಾನ್ಪರ್ಯುಪಾಸೀತ ಪವಿತ್ರೈಶ್ಚೈವ ಪಾವಕಃ । ಪ್ರಾಣಾಯಾಮೈಸ್ತ್ರಿಭಿಃ ಪೂತಸ್ತತೋಂಕಾರಮರ್ಹತಿ
ಪೂರ್ವದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ವಸ್ತುಗಳ ಬಳಿಯೂ ಅಗ್ನಿಯ ಬಳಿಯೂ ಕುಳಿತು, ಮೂರು ಬಾರಿ ಉಸಿರಾಡಿ ಶುದ್ಧನಾದ ಮೇಲೆ ಓಂ ಎಂಬ ಪವಿತ್ರ ಶಬ್ದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬಹುದು.
ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಪ್ರಣವಂ ಕುರ್ಯಾದಂತೇಽಪಿ ವಿಧಿವದ್ದ್ವಿಜಾಃ । ಕುರ್ಯಾದಧ್ಯಾಪನಂ ನಿತ್ಯಂ ಸಬ್ರಹ್ಮಾಂಜಲಿಪೂರ್ವತಃ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಪಾಠದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಪ್ರಣವವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಬೇಕು. ದ್ವಿಜರು ವಿಧಿಯಂತೆ ಮಾಡಬೇಕು. ಪಾಠವನ್ನು ಸದಾ ಕೈಗಳನ್ನು ಜೋಡಿಸಿ ಗೌರವದಿಂದ ಆರಂಭಿಸಬೇಕು.
ಸರ್ವೇಷಾಮೇವ ಭೂತಾನಾಂ ವೇದಶ್ಚಕ್ಷುಃ ಸನಾತನಃ । ಅಧೀಯೀತಾಪ್ಯಯಂ ನಿತ್ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಾದ್ಧೀಯತೇಽನ್ಯಥಾ
ವೇದವೆಂಬುದು ಎಲ್ಲಾ ಜೀವಿಗಳ ಶಾಶ್ವತ ಕಣ್ಣು. ಅದನ್ನು ಸದಾ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು. ಅದು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದಲೇ ಕಲಿಯಬೇಕು, ಬೇರೆ ಯಾರಿಂದಲೂ ಅಲ್ಲ.
ಅಧೀಯೀತ ಋಚೋ ನಿತ್ಯಂ ಕ್ಷೀರಾಹುತ್ಯಾ ಸದೇವತಾಃ । ಪ್ರೀಣಾತಿ ತರ್ಪಯನ್ಕಾಲಂ ಕಾಮೈರ್ಹೂತಾಃ ಸದೈವತಾಃ
ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಋಗ್ವೇದದ ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪಾರಾಯಣ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಹಾಲಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವುಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿ, ಬೇಕಾದ ಬಲಿ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಅರ್ಪಿಸಿದರೆ ದೇವತೆಗಳು ಸದಾ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾರೆ.
ಯಜೂಂಷ್ಯಧೀತೇ ನಿಯತಂ ದಧ್ನಾ ಪ್ರೀಣಾತಿ ದೇವತಾಃ । ಸಾಮಾನ್ಯಧೀತೇ ಪ್ರೀಣಾತಿ ಘೃತಾಹುತಿಭಿರನ್ವಹಮ್
ಯಜುರ್ವೇದವನ್ನು ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ಪಠಿಸಿ, ಮೊಸರಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು; ಸಾಮವೇದವನ್ನು ಪಠಿಸುವಾಗ ಪ್ರತಿದಿನವೂ ತುಪ್ಪದಿಂದ ಹೋಮ ಮಾಡಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು.
ಅಥರ್ವಾಂಗಿರಸೋ ನಿತ್ಯಂ ಮಧ್ವಾ ಪ್ರೀಣಾತಿ ದೇವತಾಃ । ಧರ್ಮಾಂಗಾನಿ ಪುರಾಣಾನಿ ಮಾಂಸೈಸ್ತರ್ಪಯತೇಸುರಾನ್
ಅಥರ್ವಣ್ಗಿರಸ್ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಪಠಿಸಿ, ಜೇನಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಬೇಕು; ಧರ್ಮದ ಅಂಗಗಳು ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳಿಂದ ಮಾಂಸವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಬೇಕು.
ಪ್ರಾತಶ್ಚ ಸಾಯಂ ಪ್ರಯತೋ ನೈತ್ಯಕಂ ವಿಧಿಮಾಶ್ರಿತಃ । ಗಾಯತ್ರೀಂ ಸಮಧೀಯೀತ ಗತ್ವಾರಣ್ಯಂ ಸಮಾಹಿತಃ
ಪ್ರಭಾತ ಮತ್ತು ಸಂಜೆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಿಯಮಾನುಸಾರವಾಗಿ, ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ, ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.
ಸಹಸ್ರಪರಮಾಂ ದೇವೀಂ ಶತಮಧ್ಯಾಂ ದಶಾವರಾಮ್ । ಗಾಯತ್ರೀಂ ವೈ ಜಪೇನ್ನಿತ್ಯಂ ಜಪಯಜ್ಞಃ ಪ್ರಕೀರ್ತಿತಃ
ಸಾವಿರ ಶ್ಲೋಕಗಳ ಮಹಾದೇವಿಯಾದ ಗಾಯತ್ರಿಯನ್ನು, ನೂರನ್ನು ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ಹತ್ತನ್ನು ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ಸೇರಿಸಿ, ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಜಪಿಸಬೇಕು; ಇದನ್ನು ಜಪಯಜ್ಞ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಗಾಯತ್ರೀಂ ಚೈವ ವೇದಾಂಶ್ಚ ತುಲಯಾ ತೋಲಯತ್ಪ್ರಭುಃ । ಏಕತಶ್ಚತುರೋವೇದಾ ಗಾಯತ್ರೀಂ ಚ ತಥೈಕತಃ
ಪ್ರಭುವಾದ ದೇವರು ಗಾಯತ್ರಿ ಮತ್ತು ವೇದಗಳನ್ನು ತೂಗಿನಲ್ಲಿ ತೂಗಿದನು; ಒಂದು ಕಡೆ ನಾಲ್ಕು ವೇದಗಳು, ಮತ್ತೊಂದು ಕಡೆ ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರ ಒಂದೇ ಇತ್ತು.
ಓಂಕಾರಮಾದಿತಃ ಕೃತ್ವಾ ವ್ಯಾಹೃತೀಸ್ತದನಂತರಮ್ । ತತೋಽಧೀಯೀತ ಸಾವಿತ್ರೀಮೇಕಾಗ್ರಃ ಶ್ರದ್ಧಯಾನ್ವಿತಃ
ಮೊದಲು ಓಂ ಎಂಬ ಶಬ್ದವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿ, ನಂತರ ಕ್ರಮವಾಗಿ ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳನ್ನು ಹೇಳಿ, ನಂತರ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಾವಿತ್ರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಪಠಿಸಬೇಕು.
ಪುರಾಕಲ್ಪೇ ಸಮುತ್ಪನ್ನಾ ಭೂರ್ಭುವಃ ಸ್ವಃ ಸನಾತನಾಃ । ಮಹಾವ್ಯಾಹೃತಯಸ್ತಿಸ್ರಃ ಸರ್ವಾಶುಭನಿಬರ್ಹಣಾಃ
ಪೂರ್ವಕಲ್ಪದಲ್ಲಿ ಭೂಃ, ಭುವಃ, ಸ್ವಃ ಎಂಬ ಮೂರು ಮಹಾ ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳು ಉದಯವಾದವು; ಅವು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿದ್ದು, ಎಲ್ಲ ಅಶುಭಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತವೆ.
ಪ್ರಧಾನಂ ಪುರುಷಃ ಕಾಲೋ ವಿಷ್ಣುಬ್ರಹ್ಮಮಹೇಶ್ವರಾಃ । ಸತ್ವಂರಜಸ್ತಮಸ್ತಿಸ್ರಃ ಕ್ರಮಾದ್ವ್ಯಾಹೃತಯಃ ಸ್ಮೃತಾಃ
ಪ್ರಧಾನವಾದ ಪುರುಷ, ಕಾಲ, ವಿಷ್ಣು, ಬ್ರಹ್ಮ, ಮಹೇಶ್ವರ ಮತ್ತು ಸತ್ವ, ರಜಸ್, ತಮಸ್ ಎಂಬ ಮೂರು ಗುಣಗಳನ್ನು ಕ್ರಮವಾಗಿ ವ್ಯಾಹೃತಿಗಳಾಗಿ ನೆನಪಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ.
ಓಂಕಾರಸ್ತತ್ಪರಂ ಬ್ರಹ್ಮ ಸಾವಿತ್ರೀ ಸ್ಯಾತ್ತದುತ್ತರಮ್ । ಏಷ ಮಂತ್ರೋ ಮಹಾಯೋಗಃ ಸಾರಾತ್ಸಾರ ಉದಾಹೃತಃ
ಓಂ ಎಂಬುದು ಪರಮ ಬ್ರಹ್ಮ; ನಂತರ ಸಾವಿತ್ರಿ ಬರುತ್ತದೆ. ಈ ಮಂತ್ರವೇ ಮಹಾಯೋಗದ ಸಾರ, ಎಲ್ಲದಕ್ಕೂ ಸಾರವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಯೋಽಧೀತೇಽಹನ್ಯಹನ್ಯೇತಾಂ ಗಾಯತ್ರೀಂ ವೇದಮಾತರಮ್ । ವಿಜ್ಞಾಯಾರ್ಥಂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಸ ಯಾತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್
ಯಾರು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ವೇದಗಳ ತಾಯಿಯಾದ ಗಾಯತ್ರಿ ಮಂತ್ರವನ್ನು ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದು ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿ ಪಠಿಸುತ್ತಾರೋ, ಅವರು ಪರಮ ಗತಿಯನ್ನೇ ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ.
ಗಾಯತ್ರೀ ವೇದಜನನೀ ಗಾಯತ್ರೀ ಲೋಕಪಾವನೀ । ಗಾಯತ್ರ್ಯಾ ನ ಪರಂ ಜಪ್ಯಮೇತದ್ವಿಜ್ಞಾಯಮುಚ್ಯತೇ
ಗಾಯತ್ರಿಯೇ ವೇದಗಳ ಜನನಿ, ಗಾಯತ್ರಿಯೇ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುವವಳು. ಗಾಯತ್ರಿಗಿಂತ ಮೇಲು ಜಪ್ಯವಿಲ್ಲ; ಇದನ್ನು ತಿಳಿಯಬೇಕು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಶ್ರಾವಣಸ್ಯ ತು ಮಾಸಸ್ಯ ಪೌರ್ಣಮಾಸ್ಯಾಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ । ಆಷಾಢ್ಯಾಂ ಪ್ರೋಷ್ಠಪದ್ಯಾಂ ವಾ ವೇದೋಪಾಕರಣಂ ಸ್ಮೃತಮ್
ಶ್ರಾವಣ ಮಾಸದ ಪೌರ್ಣಮಿಯಂದು ಅಥವಾ ಆಷಾಢಿ ಅಥವಾ ಪ್ರೋಷ್ಟಪದಿ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ವೇದೋಪಾಕರಣವನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ.
ಯತ್ಸೂರ್ಯಯಾಮ್ಯಗಮನಂ ಮಾಸಾನ್ವಿಪ್ರೋರ್ದ್ಧಪಂಚಮಾನ್ । ಅಧೀಯೀತ ಶುಚೌ ದೇಶೇ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಸಮಾಹಿತಃ
ಸೂರ್ಯನು ದಕ್ಷಿಣಾಯನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ದಿನದಿಂದ ಐದು ತಿಂಗಳುಗಳವರೆಗೆ, ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಶುದ್ಧವಾದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು.
ಪುಷ್ಯೇ ತುಚ್ಛಂದಸಾಂ ಕುರ್ಯಾದ್ಬಹಿರುತ್ಸರ್ಜನಂ ದ್ವಿಜಃ । ಮಾಸಿ ಶುಕ್ಲಸ್ಯ ವಾ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ಪೂರ್ವಾಹ್ಣೇ ಪ್ರಥಮೇಽಹನಿ
ಪುಷ್ಯ ಮಾಸದಲ್ಲಿ, ದ್ವಿಜನು ಛಂದಸ್ಸನ್ನು ಹೊರಗೆ ತ್ಯಜಿಸಬೇಕು; ಅಥವಾ ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ಮೊದಲ ದಿನದ ಪೂರ್ವಾಹ್ನದಲ್ಲಿಯೂ ಮಾಡಬಹುದು.
ಛದಾಂಸಿ ಚ ದ್ವಿಜೋಽಭ್ಯಸ್ಯೇಚ್ಛುಕ್ಲಪಕ್ಷೇ ತು ವೈ ದ್ವಿಜಃ । ವೇದಾಂಗಾನಿ ಪುರಾಣಾನಿ ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷೇಷು ಮಾನವಃ
ದ್ವಿಜನು ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ಛಂದಸ್ಸನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು; ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದಲ್ಲಿ ವೇದಾಂಗಗಳು ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳನ್ನು ಅಭ್ಯಾಸ ಮಾಡಬೇಕು.