ಆಸೀನೋಽಧೋ ಗುರೋಃ ಪಾರ್ಶ್ವೇ ಸೇವಾಂ ಚ ಸುಸಮಾಹಿತಃ । ಆಸನೇ ಶಯನೇ ಯಾನೇ ನೈವ ತಿಷ್ಠೇತ್ಕದಾಚನ
ಗುರುವಿನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಕೆಳಗೆ ಕುಳಿತು, ಮನಸ್ಸು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿ ಸೇವೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಗುರು ಕುಳಿತಿರಲಿ, ಹಾಸಿಗೆಯಲ್ಲಿರಲಿ, ವಾಹನದಲ್ಲಿರಲಿ, ಅವನು ಇದ್ದಾಗ ನಿಲ್ಲಬಾರದು.
ಧಾವಂತಮನುಧಾವೇತ ಗಚ್ಛಂತಮನುಗಚ್ಛತಿ । ಗೋಶ್ವೋಷ್ಟ್ರಯಾನಪ್ರಾಸಾದೇ ತಥಾಧೋವಿಷ್ಟರೇಷು ಚ
ಗುರು ಓಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸಬೇಕು, ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದರೆ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಹೋಗಬೇಕು; ಗೋಶಾಲೆ, ಕುದುರೆ, ಒಂಟೆ, ವಾಹನ, ಅರಮನೆ ಅಥವಾ ನೆಲ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಆಸೀತ ಗುರುಣಾ ಸಾರ್ದ್ಧಂ ಶಿಲಾಫಲಕ ನೌಷು ಚ । ಜಿತೇಂದ್ರಿಯಃ ಸ್ಯಾತ್ಸತತಂ ವಶ್ಯಾತ್ಮಾಕ್ರೋಧನಃ ಶುಚಿಃ
ಗುರುವಿನ ಜೊತೆ ಕಲ್ಲು, ಹಚ್ಚು ಅಥವಾ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು; ಯಾವಾಗಲೂ ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಗೆದ್ದವನಾಗಿರಬೇಕು, ಮನಸ್ಸನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ಕೋಪವಿಲ್ಲದೆ ಶುದ್ಧನಾಗಿರಬೇಕು.
ಪ್ರಯುಂಜೀತ ಸದಾ ವಾಚಂ ಮಧುರಾಂ ಹಿತಕಾರಿಣೀಮ್ । ಗಂಧಮಾಲ್ಯಂ ರಸಂ ಕಲ್ಪಂ ಶುಕ್ತಿಂ ಪ್ರಾಣಿವಿಹಿಂಸನಮ್
ಯಾವಾಗಲೂ ಮಧುರವಾದ ಹಾಗೂ ಹಿತವಾದ ಮಾತಾಡಬೇಕು; ಸುಗಂಧ, ಹೂಮಾಲೆ, ರುಚಿಕರವಾದ ಆಹಾರ, ಆಭರಣ, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಹಾನಿಯನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.
ಅಭ್ಯಂಜನಾಂಜನೋನ್ಮರ್ದ್ದಚ್ಛತ್ರಧಾರಣಮೇವ ಚ । ಕಾಮಂ ಲೋಭಂ ಭಯಂ ನಿದ್ರಾಂ ಗೀತವಾದಿತ್ರನರ್ತನಮ್
ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚುವುದು, ಕಜ್ಜಲ ಹಾಕುವುದು, ಮಾಸಾಜ್ ಮಾಡುವುದು, ಛತ್ರ ಹಿಡಿಯುವುದು, ಕಾಮ, ಲೋಭ, ಭಯ, ನಿದ್ರೆ, ಹಾಡು, ವಾದ್ಯ, ನೃತ್ಯ ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಡಬೇಕು.
ಆತರ್ಜನಂ ಪರೀವಾದಂ ಸ್ತ್ರೀಪ್ರೇಕ್ಷಾಲಂಭನಂ ತಥಾ । ಪರೋಪಘಾತಂ ಪೈಶುನ್ಯಂ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ವಿವರ್ಜಯೇತ್
ಭಯ ಹಾಕುವುದು, ನಿಂದನೆ, ಮಹಿಳೆಯರ ಕಡೆ ನೋಡುವುದು, ಸ್ಪರ್ಶಿಸುವುದು, ಇತರರಿಗೆ ಹಾನಿ ಮಾಡುವುದು, ಚಾಡಿ ಹೇಳುವುದು—ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಜಾಗರೂಕತೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.
ಉದಕುಂಭಂ ಸುಮನಸೋ ಗೋಶಕೃನ್ಮೃತ್ತಿಕಾ ಕುಶಾನ್ । ಆಹರೇದ್ಯಾವದನ್ನಾನಿ ಭೈಕ್ಷ್ಯಂ ಚಾಹರಹಶ್ಚರೇತ್
ನೀರು ತುಂಬಿದ ಕುಂಭ, ಹೂವು, ಗೋಮಯ, ಮಣ್ಣು, ದರ್ಭೆ ಇವನ್ನು ತರಬೇಕು; ಆಹಾರ ಸಿಗುವವರೆಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಭಿಕ್ಷೆ ಬೇಡಬೇಕು.
ಘೃತಂ ಚ ಲವಣಂ ಸರ್ವಂ ವರ್ಜ್ಯಂ ಪರ್ಯುಷಿತಂ ಚ ಯತ್ । ಅನೃತ್ಯದರ್ಶೀ ಸತತಂ ಭವೇದ್ಗೀತಾದಿ ನಿಸ್ಪೃಹಃ
ಎಲ್ಲ ಘೀ, ಉಪ್ಪು ಮತ್ತು ಹಳೆಯದಾದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು; ಯಾವಾಗಲೂ ನೃತ್ಯ, ಹಾಡು ಮುಂತಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತಿ ಇರಬಾರದು.
ನಾದಿತ್ಯಂ ವೈ ಸಮೀಹೇತ ನಾಚರೇದ್ದಂತಧಾವನಮ್ । ಏಕಾಂತಮಶುಚಿಸ್ತ್ರೀಭಿಃ ಶೂದ್ರಾದ್ಯೈರಭಿಭಾಷಣಮ್
ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಹುಡುಕಬಾರದು, ಹಲ್ಲು ತೊಳೆಯಬಾರದು; ಅಶುದ್ಧ ಮಹಿಳೆಯರು, ಶೂದ್ರರು ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಮಾತಾಡಬಾರದು.
ಗುರೂಚ್ಛಿಷ್ಟಂ ಭೇಷಜಾನ್ನಂ ಪ್ರಯುಂಜೀತ ನ ಕಾಮತಃ । ಮಲಾಪಕರ್ಷಣಂ ಸ್ನಾನಂ ನಾಚರೇದ್ಧಿ ಕದಾಚನ
ಗುರುವಿನ ಉಳಿದ ಆಹಾರ ಮತ್ತು ಔಷಧಿ ಬಳಸಬೇಕು, ಆದರೆ ಆಸೆಯಿಂದ ಅಲ್ಲ; ಅವನು ಇಲ್ಲದಿದ್ದಾಗ ಸ್ವಚ್ಛತೆ ಅಥವಾ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬಾರದು.
ನ ಕುರ್ಯಾನ್ಮಾನಸಂ ವಿಪ್ರೋ ಗುರೋಸ್ತ್ಯಾಗೇ ಕಥಂಚನ । ಮೋಹಾದ್ವಾ ಯದಿ ವಾ ಲೋಭಾತ್ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ತು ಪತಿತೋ ಭವೇತ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಯಾವಾಗಲೂ ಗುರುವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕೂಡಾ ಆಲೋಚಿಸಬಾರದು; ಮೋಹದಿಂದಾಗಲಿ, ಲೋಭದಿಂದಾಗಲಿ ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ಪತನವಾಗುತ್ತದೆ.
ಲೌಕಿಕಂ ವೈದಿಕಂ ವಾಪಿ ತಥಾಧ್ಯಾತ್ಮಿಕಮೇವ ವಾ । ಆದದೀತ ಯತೋ ಜ್ಞಾನಂ ತಂ ನ ದ್ರುಹ್ಯೇತ್ಕದಾಚನ
ಲೌಕಿಕ, ವೇದಶಾಸ್ತ್ರ ಅಥವಾ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಯಾವದು ಆಗಿರಲಿ, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟವನಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಹಾನಿ ಮಾಡಬಾರದು.
ಗುರೋರಪ್ಯವಲಿಪ್ತಸ್ಯ ಕಾರ್ಯಾಕಾರ್ಯಮಜಾನತಃ । ಉತ್ಪಥಪ್ರತಿಪನ್ನಸ್ಯ ನ ಮನುಸ್ತ್ಯಾಗಮಬ್ರವೀತ್
ಗುರು ಅಹಂಕಾರಿಯಾಗಿರಲಿ, ಸರಿಯು ತಪ್ಪು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದವನಾಗಿರಲಿ, ದಾರಿ ತಪ್ಪಿದ್ದರೂ ಕೂಡ, ಅವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋಗುವುದನ್ನು ಮನುವು ಹೇಳಿಲ್ಲ.
ಗುರೋರ್ಗುರೌ ಸನ್ನಿಹಿತೇ ಗುರುವದ್ವೃತ್ತಿಮಾಚರೇತ್ । ನತ್ವಾಭಿಸೃಷ್ಟೋ ಗುರುಣಾ ಸ್ವಾನ್ಗುರೂನಭಿವಾದಯೇತ್
ಗುರುವಿನ ಗುರುವಿನ ಸನ್ನಿಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಡ ಗುರುನಂತೆ ವರ್ತನೆ ಮಾಡಬೇಕು; ಗುರುಗೆ ವಂದಿಸಿ ಅವನು ಅನುಮತಿ ಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಅವನ ಗುರುಗಳಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕು.
ವಿದ್ಯಾಗುರುಷ್ವೇತದೇವಂ ನಿತ್ಯಾವೃತ್ತಿಷು ಯೋಗಿಷು । ಪ್ರತಿಷೇಧತ್ಸು ಚಾಧರ್ಮಾದ್ಧಿತಂ ಚೋಪದಿಶತ್ಸು ಚ
ವಿದ್ಯಾ ಗುರುಗಳು, ಸದಾ ಸಾಧನೆ ಮಾಡುವವರು, ಯೋಗಿಗಳು, ಅಧರ್ಮವನ್ನು ತಡೆಯುವವರು, ಹಿತೋಪದೇಶ ನೀಡುವವರಿಗೂ ಇದೇ ರೀತಿಯ ವರ್ತನೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಶ್ರೇಯಃ ಸ್ವಗುರುವದ್ವೃತ್ತಿಂ ನಿತ್ಯಮೇವ ಸಮಾಚರೇತ್ । ಗುರುಪುತ್ರೇಷು ದಾರೇಷು ಗುರೋಶ್ಚೈವ ಸ್ವಬಂಧುಷು
ಗುರುವಿನ ಮಕ್ಕಳು, ಪತ್ನಿಯರು ಮತ್ತು ಬಂಧುಗಳಿಗೂ ಸದಾ ತನ್ನ ಗುರುನಂತೆ ಗೌರವದಿಂದ ವರ್ತನೆ ಮಾಡಬೇಕು.
ಬಾಲಃ ಸಂಮಾನಯೇನ್ಮಾನ್ಯಾಞ್ಛಿಷ್ಟೋ ವಾ ಯದಿ ಕರ್ಮ್ಮಣಿ । ಅಧ್ಯಾಪಯನ್ಗುರೋಃ ಸೂನುಂ ಗುರುವನ್ಮಾನಮರ್ಹತಿ
ಮಗು ಯಾವಾಗಲೂ ಗೌರವಕ್ಕೆ ಅರ್ಹರಾದವರನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು, ಕೆಲಸದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿದ್ದರೂ ಸಹ. ಗುರುದ ಮಗನಿಗೆ ಪಾಠ ಹೇಳುವಾಗ, ಅವನಿಗೆ ಗುರುನಿಗೆ ಕೊಡುವ ಗೌರವವನ್ನೇ ಕೊಡಬೇಕು.
ಉತ್ಸಾದನಂ ಚ ಗಾತ್ರಾಣಾಂ ಸ್ನಾಪನೋಚ್ಛಿಷ್ಟಭೋಜನಃ । ನ ಕುರ್ಯಾದ್ಗುರುಪುತ್ರಸ್ಯ ಪಾದಯೋಃ ಶೌಚಮೇವ ಚ
ಗುರುದ ಮಗನಿಗೆ ದೇಹವನ್ನು ತೊಳೆಯುವುದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವುದು ಅಥವಾ ಅವನ ಉಳಿದ ಆಹಾರವನ್ನು ತಿನ್ನುವುದು, ಅವನ ಕಾಲುಗಳನ್ನು ತೊಳೆಯುವುದು ಇವುಗಳನ್ನು ಮಾಡಬಾರದು.
ಗುರುವತ್ಪ್ರತಿಪೂಜ್ಯಾಶ್ಚ ಸವರ್ಣಾ ಗುರುಯೋಷಿತಃ । ಅಸವರ್ಣಾಶ್ಚ ಸಂಪೂಜ್ಯಾಃ ಪ್ರತ್ಯುತ್ಥಾನಾಭಿವಾದನೈಃ
ಗುರುವಿನ ಜಾತಿಯ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನು ಗುರುನಂತೆ ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಬೇರೆ ಜಾತಿಯವರಾದರೂ ಎದ್ದುನಿಂತು ನಮಸ್ಕಾರದಿಂದ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.
ಅಭ್ಯಂಜನಂ ಸ್ನಾಪನಂ ಚ ಗಾತ್ರೋತ್ಸಾದನಮೇವ ಚ । ಗುರುಪತ್ನ್ಯಾ ನ ಕಾರ್ಯಾಣಿ ಕೇಶಾನಾಂ ಚ ಪ್ರಸಾಧನಮ್
ಗುರುವಿನ ಹೆಂಡತಿಗೆ ಎಣ್ಣೆ ಹಚ್ಚುವುದು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿಸುವುದು, ದೇಹ ತೊಳೆಯುವುದು ಅಥವಾ ಕೂದಲು ಸವರುವುದು ಮಾಡಬಾರದು.
ಗುರುಪತ್ನೀ ತು ಯುವತೀ ನಾಭಿವಾದ್ಯಾ ತು ಪಾದಯೋಃ । ಕುರ್ವೀತ ವಂದನಂ ಭೂಮ್ಯಾಮಸಾವಹಮಿತಿ ಬ್ರುವನ್
ಗುರುವಿನ ಹೆಂಡತಿ ಯುವತಿಯಾದರೆ, ಅವಳ ಕಾಲಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬಾರದು. ಭೂಮಿಗೆ ಸ್ಪರ್ಶ ಮಾಡಿ 'ನಾನು ನಿಮ್ಮವನು' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.
ವಿಪ್ರೋಷ್ಯ ಪಾದಗ್ರಹಣಪೂರ್ವಕಂ ಚಾಭಿವಾದನಮ್ । ಗುರುದಾರೇಷು ಕುರ್ವೀತ ಸತಾಂ ಧರ್ಮ್ಮಮನುಸ್ಮರನ್
ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ಹಿಂದಿರುಗಿದ ಮೇಲೆ, ಗುರುದಾರೆಯರಿಗೆ ಪಾದಸ್ಪರ್ಶNamಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಸದಾಚಾರದ ಧರ್ಮವನ್ನು ನೆನಪಿಸಿಕೊಂಡು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.
ಮಾತೃಷ್ವಸಾ ಮಾತುಲಾನೀ ಶ್ವಶ್ರೂಶ್ಚಾಥ ಪಿತೃಷ್ವಸಾ । ಸಂಪೂಜ್ಯಾ ಗುರುಪತ್ನೀವತ್ಸಮಾಸ್ತಾ ಗುರುಭಾರ್ಯಯಾ
ತಾಯಿಯ ಅಕ್ಕ, ಮಾವನ ಹೆಂಡತಿ, ಅತ್ತೆ, ತಂದೆಯ ಅಕ್ಕ ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಗುರುಪತ್ನಿಯಂತೆ ಗೌರವಿಸಬೇಕು, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಗುರುಭಾರ್ಯೆಯ ಸಮಾನ.
ಭ್ರಾತೃಭಾರ್ಯಾಶ್ಚ ಸಂಗ್ರಾಹ್ಯಾ ಸವರ್ಣಾ ಹನ್ಯಹನ್ಯಪಿ । ವಿಪ್ರೋಷ್ಯ ತೂಪಸಂಗ್ರಾಹ್ಯಾ ಜ್ಞಾತಿಸಂಬಂಧಿಯೋಷಿತಃ
ಒಂದೇ ಜಾತಿಯ ತಮ್ಮಗಳ ಹೆಂಡತಿಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಪ್ರಯಾಣದಿಂದ ಬಂದ ಮೇಲೆ ಸಂಬಂಧದ ಮಹಿಳೆಯರನ್ನೂ ಗೌರವಿಸಬೇಕು.
ಪಿತುರ್ಭಗಿನ್ಯಾ ಮಾತುಶ್ಚ ಜಾಯಸ್ಯಾಂ ಚ ಸ್ವಸರ್ಯಪಿ । ಮಾತೃವದ್ವೃತ್ತಿಮಾತಿಷ್ಠೇನ್ಮಾತಾ ತಾಭ್ಯೋ ಗರೀಯಸೀ
ತಂದೆಯ ಅಕ್ಕ, ತಾಯಿಯ ಅಕ್ಕ, ಹೆಂಡತಿಯ ಅಕ್ಕ ಇವರಿಗೆ ತಾಯಿಯಂತೆ ವರ್ತಿಸಬೇಕು. ಆದರೆ ತಾಯಿ ಅವರಿಗಿಂತ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು.
ಏವಮಾಚಾರಸಂಪನ್ನಮಾತ್ಮವಂತಮದಾಂಭಿಕಮ್ । ವೇದಮಧ್ಯಾಪಯೇದ್ಧರ್ಮ್ಮಂ ಪುರಾಣಾಂಗಾನಿ ನಿತ್ಯಶಃ
ಈ ರೀತಿ ಸದುಪಚಾರ, ಆತ್ಮನಿಗ್ರಹ ಮತ್ತು ನಿಸ್ವಾರ್ಥತೆ ಇರುವವನಿಗೆ ವೇದ, ಧರ್ಮ ಮತ್ತು ಪುರಾಣಗಳ ಭಾಗಗಳನ್ನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಕಲಿಸಬೇಕು.
ಸಂವತ್ಸರೋಷಿತೇ ಶಿಷ್ಯೇ ಗುರುರ್ಜ್ಞಾನಮನಿರ್ದಿಶನ್ । ಹರತೇ ದುಷ್ಕೃತಂ ತಸ್ಯ ಶಿಷ್ಯಸ್ಯ ವಸತೋ ಗುರುಃ
ಒಂದು ವರ್ಷ ಗುರು ಹತ್ತಿರ ವಾಸಿಸಿದ ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಗುರುನು ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕಲಿಸಿ, ಅವನು ಗುರು ಹತ್ತಿರ ಇರುವವರೆಗೆ ಪಾಪಗಳನ್ನು ದೂರಮಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಆಚಾರ್ಯಪುತ್ರಃ ಶುಶ್ರೂಷುರ್ಜ್ಞಾನದೋ ಧಾರ್ಮಿಕಃ ಶುಚಿಃ । ಶಕ್ತೋನ್ನದೋಂಬುದಃ ಸಾಧುರಧ್ಯಾಪ್ಯಾದಶ ಧರ್ಮತಃ
ಗುರುವಿನ ಮಗನು ಸೇವೆಮಾಡುವವನು, ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಕೊಡುವವನು, ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನು, ಶುದ್ಧನು, ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನು, ಉದಾರನು, ಸದ್ಗುಣಿಯುಳ್ಳವನು - ಇಂತಹವನಿಗೆ ಧರ್ಮದಂತೆ ಪಾಠ ಕಲಿಸಬೇಕು.
ಕೃತಕಂಠಸ್ತಥಾಽದ್ರೋಹಃ ಮೇಧಾವೀ ಗುರುಕೃನ್ನರಃ । ಆಪ್ತಃ ಪ್ರಿಯೋಽಥ ವಿಧಿವತ್ಷಡಧ್ಯಾಪ್ಯಾ ದ್ವಿಜಾತಯಃ
ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧಾರಣೆಯುಳ್ಳವನು, ದ್ರೋಹವಿಲ್ಲದವನು, ಬುದ್ಧಿವಂತನು, ಗುರು ಹೇಳಿದಂತೆ ನಡೆಯುವವನು, ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹನು, ಪ್ರೀತಿಯುಳ್ಳವನು, ವಿಧಿಯಂತೆ ನಡೆಯುವವನು - ಇಂತಹ ಆರು ವಿಧದ ದ್ವಿಜರನ್ನು ಪಾಠ ಕಲಿಸಬೇಕು.
ಏತೇಷು ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇ ದಾನಮನ್ಯತ್ರ ತು ಯಥೋಚಿತಮ್ । ಆಚಮ್ಯ ಸಂಯತೋ ನಿತ್ಯಮಧೀಯೀತ ಉದಙ್ಮುಖಃ
ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನವನ್ನು ಕೊಡಬೇಕು. ಬೇರೆಡೆ ಯೋಗ್ಯತೆ ಪ್ರಕಾರ ಕೊಡಬೇಕು. ಸದಾ ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಉತ್ತರದಿಕ್ಕಿನಲ್ಲಿ ಮುಖಮಾಡಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಬೇಕು.