ಅಸ್ಥಿಚರ್ಮ ಪಿನದ್ಧಾಂಗಂ ನಿಶ್ವಸಂತಂ ಮುಹುರ್ಮುಹುಃ । ತಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಸ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಃ ಕೃಪಯಾ ಪರಯಾ ಯುತಃ
ಆ ಪ್ರೇತನ ದೇಹವು ಎಲುಬು ಮತ್ತು ಚರ್ಮದಿಂದ ಕೂಡಿತ್ತು, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಭಾರವಾಗಿ ಉಸಿರಾಡುತ್ತಿದ್ದನು. ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ಮಹರ್ಷಿಗೆ ಅಪಾರ ದಯೆ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಪ್ರೋವಾಚ ಕೋ ಭವಾನ್ಕಸ್ಮಾದ್ದೇಶಾದ್ದೇಶಮಿಮಂ ಶ್ರಿತಃ । ತಸ್ಮೈ ಪಿಶಾಚಃ ಕ್ಷುಧಯಾ ಪೀಡ್ಯಮಾನೋಽಬ್ರವೀದ್ವಚಃ
ಆ ಮಹರ್ಷಿ ಕೇಳಿದನು: 'ನೀನು ಯಾರು? ಯಾವ ಊರಿನಿಂದ ಇಲ್ಲಿ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ?' ಹಸಿವಿನಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಪಿಶಾಚನು ಅವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದನು.
ಪೂರ್ವಜನ್ಮನ್ಯಹಂ ವಿಪ್ರೋ ಧನಧಾನ್ಯಸಮನ್ವಿತಃ । ಪುತ್ರಪೌತ್ರಾದಿಭಿರ್ಯುಕ್ತಃ ಕುಟುಂಬಭರಣೋತ್ಸುಕಃ
'ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ನಾನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಾಗಿದ್ದೆ, ಧನ-ಧಾನ್ಯದಿಂದ ಸಮೃದ್ಧನಾಗಿದ್ದೆ, ಮಕ್ಕಳೂ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳೂ ಕುಟುಂಬದವರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದವನಾಗಿದ್ದೆ, ಮನೆತನವನ್ನು ಪೋಷಿಸುವ ಆಸೆಯಿಂದಿದ್ದೆ.'
ನ ಪೂಜಿತಾ ಮಹಾದೇವಾ ಗಾವೋಽಪ್ಯತಿಥಯಸ್ತಥಾ । ನ ಕದಾಚಿತ್ಕೃತಂ ಪುಣ್ಯಮಲ್ಪಂ ವಾನಲ್ಪಮೇವ ಚ
'ನಾನು ಮಹಾದೇವನನ್ನೂ, ಹಸುವನ್ನೂ, ಅತಿಥಿಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸದೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಸಣ್ಣದಾದರೂ ದೊಡ್ಡದಾದರೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಮಾಡಲಿಲ್ಲ.'
ಏಕದಾ ಭಗವಾನ್ದೇವೋ ವೃಷಭೇಶ್ವರವಾಹನಃ । ವಿಶ್ವೇಶ್ವರೋ ವಾರಾಣಸ್ಯಾಂ ದೃಷ್ಟಃ ಸ್ಪೃಷ್ಟೋ ನಮಸ್ಕೃತಃ
'ಒಂದು ಬಾರಿ, ವೃಷಭದ ಮೇಲೆ ಕುಳಿತಿರುವ ದೇವರು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಡೆಯನಾದ ಶಿವನು, ವಾರಾಣಸಿಯಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು, ನಾನು ಅವನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ್ದೆ.'
ತದಾಚಿರೇಣ ಕಾಲೇನ ಪಂಚತ್ವಮಹಮಾಗತಃ । ನ ದೃಷ್ಟಂ ತನ್ಮಹಾಘೋರಂ ಯಮಸ್ಯ ಸದನಂ ಮುನೇ
'ಆ ಸಮಯದ ನಂತರ ಬೇಗನೇ ನಾನು ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟೆ, ಆದರೆ ಆ ಭಯಾನಕ ಯಮಲೋಕವನ್ನು ನಾನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ, ಮುನಿವರೆ.'
ಪಿಪಾಸಯಾಧುನಾಕ್ರಾಂತೋ ನ ಜಾನಾಮಿ ಹಿತಾಹಿತಮ್ । ಯದಿ ಕಂಚಿತ್ಸಮುದ್ಧರ್ತುಮುಪಾಯಂ ಪಶ್ಯಸಿ ಪ್ರಭೋ
'ಈಗ ನನಗೆ ಭಾರೀ ದಾಹವಾಗಿದೆ, ಯಾವುದು ಹಿತವೋ, ಯಾವುದು ಅಹಿತವೋ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ. ನೀನು ನನಗೆ ಯಾವಾದರೂ ರಕ್ಷಿಸುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನೋಡಿದರೆ, ದಯವಿಟ್ಟು ತೋರಿಸು ಸ್ವಾಮಿ.'
ಕುರುಷ್ವ ತಂ ನಮಸ್ತುಭ್ಯಂ ತ್ವಾಮಹಂ ಶರಣಂ ಗತಃ । ಇತ್ಯುಕ್ತಃ ಶಂಕುಕರ್ಣೋಽಥ ಪಿಶಾಚಮಿದಮಬ್ರವೀತ್
'ನೀನು ನನಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಮಾಡು; ನಾನು ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ.' ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದ ಮೇಲೆ ಶಂಕುಕರ್ಣನು ಆ ಪಿಶಾಚನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ತಾದೃಶೋ ನಹಿ ಲೋಕೇಸ್ಮಿನ್ವಿದ್ಯತೇ ಪುಣ್ಯಕೃತ್ತಮಃ । ಯತ್ತ್ವಯಾ ಭಗವಾನ್ಪೂರ್ವಂ ದೃಷ್ಟೋ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರಃ ಶಿವಃ
'ಈ ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಂತೆ ಪುಣ್ಯವಂತನು ಇನ್ನೊಬ್ಬನಿಲ್ಲ, ಏಕೆಂದರೆ ನೀನು ಒಮ್ಮೆ ಭಗವಂತನಾದ ವಿಶ್ವೇಶ್ವರ ಶಿವನನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೆ.'
ಸಂಸ್ಪೃಷ್ಟೋ ವಂದಿತೋ ಭೂಯಃ ಕೋಽನ್ಯಸ್ತ್ವತ್ಸದೃಶೋ ಭುವಿ । ತೇನ ಕರ್ಮವಿಪಾಕೇನ ದೇಶಮೇತಂ ಸಮಾಗತಃ
'ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಅವನನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ್ದೆ. ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನಿನ್ನಂತವರು ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಆ ಪುಣ್ಯದ ಫಲದಿಂದ ನೀನು ಈ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬಂದಿದ್ದೀಯೆ.'
ಸ್ನಾನಂ ಕುರುಷ್ವ ಶೀಘ್ರಂ ತ್ವಮಸ್ಮಿನ್ಕುಂಡೇ ಸಮಾಹಿತಃ । ಯೇನೇಮಾಂ ಕುತ್ಸಿತಾಂ ಯೋನಿಂ ಕ್ಷಿಪ್ರಮೇವ ಪ್ರಹಾಸ್ಯಸಿ
'ಈ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಬೇಗ ಸ್ನಾನ ಮಾಡು; ಇದರಿಂದ ನೀನು ಈ ಹೀನ ಜನ್ಮವನ್ನು ಶೀಘ್ರವೇ ತೊರೆಯುತ್ತೀಯೆ.'
ಸ ಏವಮುಕ್ತೋ ಮುನಿನಾ ಪಿಶಾಚೋ ದಯಾಲುನಾ ದೇವವರಂ ತ್ರಿನೇತ್ರಮ್ । ಸ್ಮೃತ್ವಾ ಕಪರ್ದೀಶ್ವರಮೀಶಿತಾರಂ ಚಕ್ರೇ ಸಮಾಧಾಯ ಮನೋವಗಾಹಮ್
ದಯಾಮಯನಾದ ಮುನಿಯಿಂದ ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಪಿಶಾಚನು, ದೇವತೆಗಳಾದ ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳ ಸ್ವಾಮಿಯನ್ನು, ಜಟಾಧಾರಿಯನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರಗೊಳಿಸಿದನು.
ತದಾವಗಾಢೋ ಮುನಿಸನ್ನಿಧಾನೇ ಮಮಾರ ದಿವ್ಯಾಭರಣೋಪಪನ್ನಃ । ಅದೃಶ್ಯತಾರ್ಕಪ್ರತಿಮೋ ವಿಮಾನೇ ಶಶಾಂಕಚಿಹ್ನೀಕೃತಚಾರುಮೌಲಿ
ಅವನು ಆ ಮುನಿಯ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆ ಕೆರೆಯಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿ, ದಿವ್ಯಾಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿಕೊಂಡು ಪ್ರಾಣಬಿಟ್ಟನು. ನಂತರ ಅವನು ಚಂದಿರದ ಗುರುತು ಇರುವ ಸುಂದರ ಕಿರೀಟದೊಂದಿಗೆ, ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ದಿವ್ಯ ವಿಮಾನದಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡನು.
ವಿಭಾತಿ ರುದ್ರೈಃ ಸಹಿತೋ ದಿವಿಷ್ಠೈಃ ಸಮಾಭೃತೋ ಯೋಗಿರಿಭರಪ್ರಮೇಯೈಃ । ಸ ವಾಲಖಿಲ್ಯಾದಿಭಿರೇಷ ದೇವೋ ಯಥೋದಯೇ ಭಾನುರಶೇಷದೇವಃ
ಅವನು ರುದ್ರರು ಮತ್ತು ದಿವ್ಯಜನರಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿದು, ಅಪಾರ ಯೋಗಿಗಳಿಂದ ಸೇವಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ವಾಲಖಿಲ್ಯರು ಮತ್ತು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ದೇವರಾಗಿ, ಉದಯವಾಗುವ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪ್ರಕಾಶಗೊಳಿಸುತ್ತಿದ್ದನು.
ಸ್ತುವಂತಿ ಸಿದ್ಧಾದಿ ವಿದೇವಸಂಘಾ ನೃತ್ಯಂತಿ ದಿವ್ಯಾಪ್ಸರಸೋಽಭಿರಾಮಾಃ । ಮುಂಚಂತಿ ವೃಷ್ಟಿಂ ಕುಸುಮಾಂಬುಮಿಶ್ರಾಂ ಗಂಧರ್ವವಿದ್ಯಾಧರಕಿನ್ನರಾದ್ಯಾಃ
ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ಇತರ ದೇವತೆಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಅವನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಿದ್ದವು, ಸುಂದರವಾದ ದಿವ್ಯ ಅಪ್ಸರಸರು ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದರು, ಗಂಧರ್ವರು, ವಿದ್ಯಾಧರರು, ಕಿನ್ನರರು ಮತ್ತು ಇತರರು ಹೂವು ಮತ್ತು ನೀರಿನ ಮಿಶ್ರವಾದ ವೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸುರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸಂಸ್ತೂಯಮಾನೋಽಥ ಮುನೀಂದ್ರಸಂಘೈರವಾಪ್ಯ ಬೋಧಂ ಭಗವತ್ಪ್ರಸಾದಾತ್ । ಸಮಾವಿಶನ್ಮಂಡಲಮೇತದಗ್ರ್ಯಂ ತ್ರಯೀಮಯಂ ಯತ್ರ ವಿಭಾತಿ ರುದ್ರಃ
ಮಹರ್ಷಿಗಳ ಗುಂಪಿನಿಂದ ಸ್ತುತಿಸಲ್ಪಟ್ಟು, ಭಗವಂತನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದು, ಅವನು ಮೂರು ವೇದಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ವಲಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದನು, ಅಲ್ಲಿ ರುದ್ರನು ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವಿಮುಕ್ತಂ ಸ ಪಿಶಾಚಭೂತಂ ಮುನಿಃ ಪ್ರಹೃಷ್ಟೋ ಮನಸಾ ಮಹೇಶಮ್ । ವಿಚಿಂತ್ಯ ರುದ್ರಂ ಕವಿಮೇಕಮಗ್ನಿಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ತುಷ್ಟಾವ ಕಪರ್ದಿನಂ ತಮ್
ಆ ಪಿಶಾಚ ಮತ್ತು ಭೂತವು ಮುಕ್ತಿಯಾದುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಮುನಿಯ ಮನಸ್ಸು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿತು. ಅವನು ಮಹಾದೇವನನ್ನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಧ್ಯಾನಿಸಿ, ರುದ್ರನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಕಪರ್ಧಿಯನ್ನಾಗಿ ಇರುವ ಆ ದೇವರನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದನು.
ಶಂಕುಕರ್ಣ ಉವಾಚ-। ಕಪರ್ದಿನಂ ತ್ವಾಂ ಪರತಃ ಪರಸ್ತಾದ್ಗೋಪ್ತಾರಮೇಕಂ ಪುರುಷಂ ಪುರಾಣಮ್ । ವ್ರಜಾಮಿ ಯೋಗೇಶ್ವರಮೀಪ್ಸಿತಾರಮಾದಿತ್ಯಮಗ್ನಿಂ ಕಪಿಲಾಧಿರೂಢಮ್
ಶಂಕುಕರ್ಣನು ಹೇಳಿದನು: ಕಪರ್ಧಿಯೇ, ನೀನು ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಮೇಲಿರುವವನು, ಏಕೈಕ ರಕ್ಷಕನು, ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷನು. ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು, ಯೋಗೇಶ್ವರನನ್ನು, ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇಚ್ಛಿತನಾದವನನ್ನು, ಸೂರ್ಯನನ್ನು, ಅಗ್ನಿಯನ್ನು, ಕಪಿಲವಾಹನನನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ತ್ವಾಂ ಬ್ರಹ್ಮಸಾರಂ ಹೃದಿ ಸಂನಿವಿಷ್ಟಂ ಹಿರಣ್ಮಯಂ ಯೋಗಿನಮಾದಿಮಂ ತಮ್ । ವ್ರಜಾಮಿ ರುದ್ರಂ ಶರಣಂ ದಿವಿಷ್ಠಂ ಮಹಾಮುನಿಂ ಬ್ರಹ್ಮಮಯಂ ಪವಿತ್ರಮ್
ನೀನು ಬ್ರಹ್ಮನ ಸಾರವಾದವನು, ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು, ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವನು, ಆದಿಯೋಗಿಯು. ನಾನು ಆ ರುದ್ರನನ್ನು, ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಇರುವ ಆಶ್ರಯವನ್ನು, ಮಹಾಮುನಿಯನ್ನು, ಬ್ರಹ್ಮಮಯನನ್ನು, ಪವಿತ್ರನನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಸಹಸ್ರಪಾದಾಕ್ಷಿಶಿರೋಭಿಯುಕ್ತಂ ಸಹಸ್ರರೂಪಂ ತಮಸಃ ಪರಸ್ತಾತ್ । ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಪಾರಂ ಪ್ರಣಮಾಮಿ ಶಂಭುಂ ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭಾಧಿಪತಿಂ ತ್ರಿನೇತ್ರಮ್
ಸಾವಿರ ಕಾಲು, ಕಣ್ಣು, ತಲೆಗಳನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು, ಅನೇಕ ರೂಪಗಳಲ್ಲಿ ಇರುವವನು, ಅಂಧಕಾರಕ್ಕಿಂತ ಪಾರಾಗಿರುವವನು—ಆ ಬ್ರಹ್ಮಪಾರನಾದ ಶಂಭುವಿಗೆ, ಹಿರಣ್ಯಗರ್ಭನ ಅಧಿಪತಿಗೆ, ಮೂನೇತ್ರಿಯಾದ ದೇವರಿಗೆ ನಾನು ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಯತ್ರ ಪ್ರಸೂತಿರ್ಜಗತೋ ವಿನಾಶೋ ಯೇನಾವೃತಂ ಸರ್ವಮಿದಂ ಶಿವೇನ । ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಪಾರಂ ಭಗವಂತಮೀಶಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ನಿತ್ಯಂ ಶರಣಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ
ಯಲ್ಲಿ ಜಗತ್ತಿನ ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ, ಯಾರಿಂದ ಈ ಎಲ್ಲವೂ ಶುಭದಿಂದ ಆವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ—ಆ ಬ್ರಹ್ಮಪಾರನಾದ ಭಗವಂತನಿಗೆ, ಈಶ್ವರನಿಗೆ ನಾನು ಸದಾ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಅಲಿಂಗಮಾಲೋಕವಿಹೀನರೂಪಂ ಸ್ವಯಂಪ್ರಭುಂ ಚಿತ್ಪತಿಮೇಕರೂಪಮ್ । ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಪಾರಂ ಪರಮೇಶ್ವರಂ ತ್ವಾಂ ನಮಸ್ಕರಿಷ್ಯೇ ನ ಯತೋಽನ್ಯದಸ್ತಿ
ರೂಪವಿಲ್ಲದ, ಕಾಣುವ ಸ್ವರೂಪವಿಲ್ಲದ, ಸ್ವತಂತ್ರನಾದ, ಚಿತ್ತದ ಅಧಿಪತಿಯಾದ ಏಕರೂಪನಾದ ಪರಮೇಶ್ವರ, ಬ್ರಹ್ಮಪಾರನಾದ ನಿನ್ನಿಗೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನ ಹೊರತು ಬೇರೆ ಏನು ಇಲ್ಲ.
ಯಂ ಯೋಗಿನಸ್ತ್ಯಕ್ತಸಬೀಜಯೋಗಾ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಸಮಾಧಿಂ ಪರಮಾತ್ಮಭೂತಾಃ । ಪಶ್ಯಂತಿ ದೇವಂ ಪ್ರಣತೋಽಸ್ಮಿ ನಿತ್ಯಂ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಪಾರಂ ಪರಮಸ್ವರೂಪಮ್
ಯೋಗಿಗಳು ಬೀಜಯೋಗವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಸಮಾಧಿಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಪರಮಾತ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಏಕವಾಗುತ್ತಾರೆ—ಅಂತಹ ದೇವರನ್ನು ನಾನು ಸದಾ ವಂದಿಸುತ್ತೇನೆ, ಆ ಬ್ರಹ್ಮಪಾರನಾದ ಪರಮಸ್ವರೂಪನಿಗೆ ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ನ ಯತ್ರ ನಾಮಾದಿವಿಶೇಷ ಕೢಪ್ತಿರ್ನ ಸಂದೃಶೇ ತಿಷ್ಠತಿ ಯತ್ಸ್ವರೂಪಮ್ । ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಪಾರಂ ಪ್ರಣತೋಽಸ್ಮಿ ನಿತ್ಯಂ ಸ್ವಯಂಭುವಂ ತ್ವಾಂ ಶರಣಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ
ಯಲ್ಲಿ ಹೆಸರು ಅಥವಾ ಬೇರೆ ಲಕ್ಷಣಗಳ ಭೇದವಿಲ್ಲ, ಯಾರ ಸ್ವರೂಪವು ಕಾಣಿಸುವುದಿಲ್ಲ—ಆ ಬ್ರಹ್ಮಪಾರನಿಗೆ ನಾನು ಸದಾ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ; ಸ್ವಯಂಭುವಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಯದ್ವೇದವಾದಾಭಿರತಾ ವಿದೇಹಂ ಸಬ್ರಹ್ಮವಿಜ್ಞಾನಮಭೇದಮೇಕಮ್ । ಪಶ್ಯಂತ್ಯನೇಕಂ ಭವತಃ ಸ್ವರೂಪಂ ತಂ ಬ್ರಹ್ಮಪಾರಂ ಪ್ರಣತೋಽಸ್ಮಿ ನಿತ್ಯಮ್
ವೇದೋಪದೇಶಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವರು, ದೇಹವಿಲ್ಲದ, ಬ್ರಹ್ಮಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಏಕವಾಗಿರುವ ಅವಿಭಕ್ತನನ್ನು ಅರಿತು, ನಿನ್ನ ಅನೇಕ ಸ್ವರೂಪಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಾರೆ—ಆ ಬ್ರಹ್ಮಪಾರನಿಗೆ ನಾನು ಸದಾ ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಯತಃ ಪ್ರಧಾನಂ ಪುರುಷಃ ಪುರಾಣೋ ಬಿಭರ್ತಿ ತೇಜಃ ಪ್ರಣಮಂತಿ ದೇವಾಃ । ನಮಾಮಿ ತಂ ಜ್ಯೋತಿಷಿ ಸನ್ನಿವಿಷ್ಟಂ ಕಾಲಂ ಬೃಹಂತಂ ಭವತಃ ಸ್ವರೂಪಮ್
ಯಾರಿಂದ ಪ್ರಧಾನದೂ, ಪ್ರಾಚೀನ ಪುರುಷನೂ ಉಂಟಾಗುತ್ತಾರೆ, ದೇವತೆಗಳು ಆರಾಧಿಸುವ ಪ್ರಕಾಶವನ್ನು ಹೊಂದಿರುವವನು—ಆ ಬೆಳಕಿನಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುವ, ಕಾಲದಂತೆ ವಿಶಾಲವಾದ ನಿನ್ನ ಸ್ವರೂಪಕ್ಕೆ ನಾನು ನಮಸ್ಕರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ವ್ರಜಾಮಿ ನಿತ್ಯಂ ಶರಣಂ ಗುಹೇಶಂ ಸ್ಥಾಣುಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ ಗಿರಿಶಂ ಪುರಾಣಮ್ । ಶಿವಂ ಪ್ರಪದ್ಯೇ ಹರಿಮಿಂದುಮೌಲಿಂ ಪಿನಾಕಿನಂ ತ್ವಾಂ ಶರಣಂ ವ್ರಜಾಮಿ
ನಾನು ಸದಾ ಗುಹೇಶ್ವರನನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ, ಸ್ಥಾಣುವನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ, ಪರ್ವತಾಧಿಪತಿಯನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ. ಶಿವನನ್ನು, ಹರಿಯನ್ನು, ಚಂದ್ರಧಾರಿಯನ್ನು, ಪಿನಾಕಿಯನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಶರಣಾಗುತ್ತೇನೆ.
ಸ್ತುತ್ವೈವಂ ಶಂಕುಕರ್ಣೋಽಪಿ ಭಗವಂತಂ ಕಪರ್ದಿನಮ್ । ಪಪಾತ ದಂಡವದ್ಭೂಮೌ ಪ್ರೋಚ್ಚರನ್ಪ್ರಣವಂ ಪರಮ್
ಹೀಗೆ ಶಂಕುಕರ್ಣನು ಆ ಭಗವಂತನಾದ ಕಪರ್ಧಿಯನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ದಂಡವತ್ತಾಗಿ ಬಿದ್ದು, ಪರಮ ಪ್ರಣವವನ್ನು ಉಚ್ಚರಿಸಿದನು.
ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್ಪರಮಂ ಲಿಂಗಂ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತಂ ಶಿವಾತ್ಮಕಮ್ । ಜ್ಞಾನಮಾನಂದಮತ್ಯಂತಂ ಕೋಟಿಜ್ವಾಲಾಗ್ನಿಸನ್ನಿಭಮ್
ಅದೆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಪರಮ ಲಿಂಗವು, ಶಿವಸ್ವರೂಪ, ಪರಿಪೂರ್ಣ ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕೋಟ್ಯಂತರ ಅಗ್ನಿಜ್ವಾಲೆಯಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಾ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು.
ಶಂಕುಕರ್ಣೋಽಥ ಮುಕ್ತಾತ್ಮಾ ತದಾತ್ಮಾ ಸರ್ವಗೋಽಮಲಃ । ನಿಲಿಲ್ಯೇ ವಿಮಲೇ ಲಿಂಗೇ ತದದ್ಭುತಮಿವಾಭವತ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಶಂಕುಕರ್ಣನು, ಮುಕ್ತಾತ್ಮನಾಗಿ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಇರುವವನಾಗಿ, ನಿರ್ಮಲ ಲಿಂಗದಲ್ಲಿ ಲೀನನಾದನು; ಅದು ಅದ್ಭುತವಾಗಿದೆ.