ದತ್ವಾ ಚಾಕ್ಷಯಮಾಪ್ನೋತಿ ನದೀಪ್ರಸ್ರವಣೇಷು ಚ । ದಾನಧರ್ಮಾತ್ಪರೋ ಧರ್ಮೋ ಭೂತಾನಾಂ ನೇಹ ವಿದ್ಯತೇ
ನದಿಗಳ ಮೂಲಗಳಲ್ಲಿ ದಾನ ಮಾಡಿದರೂ ಕ್ಷಯವಾಗದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ಎಲ್ಲಾ ಧರ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ದಾನಧರ್ಮವೇ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳಿಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾಗಿದೆ.
ತಸ್ಮಾದ್ವಿಪ್ರಾಯ ದಾತವ್ಯಂ ಶ್ರೋತ್ರಿಯಾಯ ದ್ವಿಜಾತಿಭಿಃ । ಸ್ವರ್ಗಾಯ ಭೂತಿಕಾಮೇನ ತಥಾ ಪಾಪೋಪಶಾಂತಯೇ
ಆದುದರಿಂದ ದ್ವಿಜಾತಿಗಳು ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು; ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕಾಗಿ, ಐಶ್ವರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಮತ್ತು ಪಾಪ ನಿವೃತ್ತಿಗಾಗಿ.
ಮುಮುಕ್ಷುಣಾ ತು ದಾತವ್ಯಂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣೇಭ್ಯಸ್ತಥಾನ್ವಹಮ್ । ದೀಯಮಾನಂ ತು ಯೋ ಮೋಹಾದ್ಗೋವಿಪ್ರಾಗ್ನಿಸುರೇಷು ಚ
ಮೋಕ್ಷವನ್ನು ಬಯಸುವವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಆದರೆ, ಯಾರು ಮೋಹದಿಂದ ಗೋವುಗಳಿಗೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ದಾನ ನೀಡುವುದನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾರೆ—
ನಿವಾರಯತ್ಯಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ತಿರ್ಯಗ್ಯೋನಿಂ ವ್ರಜೇತ ಸಃ । ಯಸ್ತು ದ್ರವ್ಯಾರ್ಜನಂ ಕೃತ್ವಾ ನಾರ್ಚಯೇದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾನ್ಸುರಾನ್
ಅಂತಹ ಅಧರ್ಮಿ ದಾನವನ್ನು ತಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಯೋನಿಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟುತ್ತಾನೆ. ಯಾರು ಸಂಪತ್ತು ಗಳಿಸಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸುವುದಿಲ್ಲ—
ಸರ್ವಸ್ವಮಪಹೃತ್ಯೈನಂ ರಾಜಾ ರಾಷ್ಟ್ರಾತ್ಪ್ರವಾಸಯೇತ್ । ಯಸ್ತು ದುರ್ಭಿಕ್ಷವೇಲಾಯಾಮನ್ನಾದ್ಯಂ ನ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ
ಅವನ ಎಲ್ಲಾ ಆಸ್ತಿಯನ್ನು ರಾಜನು ವಶಪಡಿಸಿಕೊಂಡು, ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಬೇಕು. ದುರ್ಭಿಕ್ಷ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಅನ್ನವನ್ನು ನೀಡುವುದಿಲ್ಲ—
ಮ್ರಿಯಮಾಣೇಷು ವಿಪ್ರೇಷು ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಸ ತು ಗರ್ಹಿತಃ । ನ ತಸ್ಮಾತ್ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣೀಯುಃ ನ ವಸೇಯುಶ್ಚ ತೇನ ಹಿ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಸಾಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ಅಂತಹ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ನಿಂದನೀಯನು. ಇತರರು ಅವನಿಂದ ಏನನ್ನೂ ಸ್ವೀಕರಿಸಬಾರದು, ಅವನ ಜೊತೆಗೆ ವಾಸಿಸಬಾರದು.
ಆಜ್ಞಾಯಿತ್ವಾ ಸ್ವಕಾದ್ರಾಷ್ಟ್ರಾದ್ರಾಜಾ ತಂ ವಿಪ್ರವಾಸಯೇತ್ । ಪಶ್ಚಾತ್ಸದ್ಭ್ಯೋ ದದಾತೀಹ ಸ್ವದ್ರವ್ಯಂ ಧರ್ಮಸಾಧನಮ್
ಇದನ್ನು ಅರಿತ ರಾಜನು ಅವನನ್ನು ತನ್ನ ರಾಜ್ಯದಿಂದ ಹೊರಹಾಕಬೇಕು. ನಂತರ, ಒಬ್ಬನು ತನ್ನ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ಧರ್ಮ ಸಾಧನೆಗಾಗಿ ಯೋಗ್ಯರಿಗೆ ನೀಡಬೇಕು.
ಸಪೂರ್ವಾಭ್ಯಧಿಕಃ ಪಾಪೀ ನರಕೇ ಪಚ್ಯತೇ ನರಃ । ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯವಂತೋ ಯೇ ವಿಪ್ರಾ ವಿದ್ಯಾವಂತೋ ಜಿತೇಂದ್ರಿಯಾಃ
ಹೀಗೆ ತಪ್ಪು ಮಾಡಿದ ನಂತರ ಕೊಡುವವನು ಹಿಂದಿನ ಪಾಪಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನರಕದಲ್ಲಿ ಬಡಗುತ್ತಾನೆ. ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯವಂತರು, ವಿದ್ಯಾವಂತರು, ಇಂದ್ರಿಯಗಳನ್ನು ಜಯಿಸಿದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು—
ಸತ್ಯಸಂಯಮಸಂಯುಕ್ತಾಸ್ತೇಭ್ಯೋ ದದ್ಯಾದ್ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ । ಪ್ರಭುಕ್ತಮಪಿ ವಿದ್ವಾಂಸಂ ಧಾರ್ಮಿಕಂ ಭೋಜಯೇದ್ದ್ವಿಜಮ್
ಸತ್ಯ ಮತ್ತು ನಿಯಮ ಪಾಲನೆಯುಳ್ಳ ಅಂತಹ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು. ಈಗಾಗಲೇ ಊಟ ಮಾಡಿದರೂ, ಜ್ಞಾನಿ ಮತ್ತು ಧರ್ಮವಂತ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಭೋಜನ ನೀಡಬೇಕು.
ನ ಚ ಮೂರ್ಖಮವೃತ್ತಸ್ಥಂ ದಶರಾತ್ರಮುಪೋಷಿತಮ್ । ಸನ್ನಿಕೃಷ್ಟಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ಶ್ರೋತ್ರಿಯಂ ಯಃ ಪ್ರಯಚ್ಛತಿ
ಆದರೆ ಮೂರ್ಖನಿಗೆ, ನೀತಿ ಇಲ್ಲದವನಿಗೆ, ಹತ್ತು ದಿನ ಉಪವಾಸ ಮಾಡಿದವನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಬಾರದು. ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿರುವವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ದೂರದ ವಿದ್ಯಾವಂತನಿಗೆ ದಾನ ಮಾಡಿದರೆ—
ಸ ತೇನ ಕರ್ಮಣಾ ಪಾಪೀ ದಹತ್ಯಾಸಪ್ತಮಂ ಕುಲಮ್ । ಯದಿ ಸ್ಯಾದಧಿಕೋ ವಿಪ್ರಃ ಶೀಲವಿದ್ಯಾದಿಭಿಃ ಸ್ವಯಮ್
ಅಂತಹ ಕರ್ಮದಿಂದ ಅವನು ಪಾಪಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಏಳನೇ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ತನಕ ತನ್ನ ಕುಲವನ್ನು ಹಾಳುಮಾಡುತ್ತಾನೆ. ಆದರೆ, ಗುಣ, ವಿದ್ಯೆ ಮೊದಲಾದವುಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಇದ್ದರೆ—
ತಸ್ಮೈ ಯತ್ನೇನ ದಾತವ್ಯಮತಿಕ್ರಮ್ಯ ಚ ಸನ್ನಿಧಿಮ್ । ಯೋರ್ಚಿತಂ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣೀಯಾದ್ದದ್ಯಾದರ್ಚಿತಮೇವ ಚ
ಅವನಿಗೆ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ದಾನ ಮಾಡಬೇಕು, ಹತ್ತಿರವಿದ್ದವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟಾದರೂ. ಗೌರವದಿಂದ ನೀಡಿದುದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು, ಮತ್ತು ಗೌರವಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು.
ತಾವುಭೌ ಗಚ್ಛತಃ ಸ್ವರ್ಗಂ ನರಕಂ ತು ವಿಪರ್ಯಯೇ । ನ ವಾರ್ಯಪಿ ಪ್ರಯಚ್ಛೇತ ನಾಸ್ತಿಕೇ ಹೈತುಕೇಪಿ ಚ
ಹೀಗೆ ನೀಡುವವನು ಮತ್ತು ಸ್ವೀಕರಿಸುವವನು ಇಬ್ಬರೂ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಇದಕ್ಕೆ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿ ಮಾಡಿದರೆ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ನಾಸ್ತಿಕರಿಗೆ ಅಥವಾ ವೇದ ವಿರೋಧಿಗಳಿಗೆ ನೀರನ್ನೂ ಕೊಡಬಾರದು.
ನ ಪಾಖಂಡೇಷು ಸರ್ವೇಷು ನಾವೇದವಿದಿಧರ್ಮವಿತ್ । ರೂಪ್ಯಂ ಚೈವ ಹಿರಣ್ಯಂ ಚ ಗಾಮಶ್ವಂ ಪೃಥಿವೀಂ ತಿಲಾನ್
ಎಲ್ಲಾ ಪಾಖಂಡಿಗಳಿಗೆ, ವೇದ ಅಥವಾ ಧರ್ಮ ತಿಳಿಯದವರಿಗೆ ಕೂಡಾ ಕೊಡಬಾರದು. ಬೆಳ್ಳಿ, ಚಿನ್ನ, ಹಸು, ಕುದುರೆ, ಭೂಮಿ, ಎಳ್ಳು—
ಅವಿದ್ವಾನ್ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣೀಯಾದ್ಭಸ್ಮೀ ಭವತಿ ಕಾಷ್ಠವತ್ । ದ್ವಿಜಾತಿಭ್ಯೋ ಧನಂ ಲಿಪ್ಸೇತ್ಪ್ರಶಸ್ತೇಭ್ಯೋ ದ್ವಿಜೋತಮಃ
ಅವಿದ್ಯಾವಂತನು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ, ಅವು ಮರದಂತೆ ಬೂದಿಯಾಗುತ್ತವೆ. ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದಲೇ ಧನವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕು—
ಅಪಿ ರಾಜನ್ಯವೈಶ್ಯಾಭ್ಯಾಂ ನ ತು ಶೂದ್ರಾತ್ಕಥಂಚನ । ವೃತ್ತಿಸಂಕೋಚಮನ್ವಿಚ್ಛೇನ್ನೇಹೇತ ಧನವಿಸ್ತರಮ್
ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಮತ್ತು ವೈಶ್ಯರಿಂದ ಕೂಡಾ ಪಡೆಯಬಹುದು, ಆದರೆ ಶೂದ್ರರಿಂದ ಯಾವಾಗಲೂ ಪಡೆಯಬಾರದು. ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟು ಮಾತ್ರವನ್ನು ಹುಡುಕಬೇಕು, ಹೆಚ್ಚಿನ ಸಂಪತ್ತಿಗಾಗಿ ಹಂಬಲಿಸಬಾರದು.
ಧನಲೋಭೇ ಪ್ರಸಕ್ತಸ್ತು ಬ್ರಾಹ್ಮಣ್ಯಾದೇವ ಹೀಯತೇ । ವೇದಾನಧೀತ್ಯ ಸಕಲಾನ್ಯಜ್ಞಾಂಶ್ಚಾವಾಪ್ಯ ಸರ್ವಶಃ
ಧನದ ಲೋಭಕ್ಕೆ ಆಸಕ್ತನಾದರೆ, ಅವನು ಬ್ರಾಹ್ಮಣತ್ವವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಎಲ್ಲಾ ವೇದಗಳನ್ನು ಓದಿದ್ದರೂ, ಎಲ್ಲ ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಮಾಡಿದರೂ—
ನ ತಾಂ ಗತಿಮವಾಪ್ನೋತಿ ಸಂತೋಷಾದ್ಯಾಮವಾಪ್ನುಯಾತ್ । ಪ್ರತಿಗ್ರಹರುಚಿರ್ನ ಸ್ಯಾಚ್ಛೂದ್ರಾನ್ನ ತು ಸಮಾಹರೇತ್
ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬರುವ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಅವನು ಪಡೆಯಲಾರನು. ಶೂದ್ರರಿಂದ ದಾನವನ್ನು ಬಯಸಬಾರದು, ಅವರಿಂದ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬಾರದು.
ಸ್ಥಿತ್ಯರ್ಥಾದಧಿಕಂ ಗೃಹ್ಣನ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಯಾತ್ಯಧೋಗತಿಮ್ । ಯಸ್ತು ಯಾತಿ ನ ಸಂತೋಷಂ ನ ಸ ಸ್ವರ್ಗಸ್ಯ ಭಾಜನಮ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬೇಕಾದಷ್ಟುಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚು ಸ್ವೀಕರಿಸಿದರೆ ಅವನು ಕೆಳಗಿನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಯಾವಾಗಲೂ ತೃಪ್ತಿಯಿಲ್ಲದವನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಯೋಗ್ಯನಲ್ಲ.
ಉದ್ವೇಜಯತಿ ಭೂತಾನಿ ಯಥಾ ಚೌರಸ್ತಥೈವ ಸಃ । ಗುರುಂ ಭೃತ್ಯಾಂಶ್ಚೋಜ್ಜಿಹೀರ್ಷುಸ್ತರ್ಪಯನ್ದೇವತಾತಿಥೀನ್
ಅವನು ಕಳ್ಳನಂತೆ ಪ್ರಾಣಿಗಳನ್ನು ಕಾಡುತ್ತಾನೆ. ಗುರು ಅಥವಾ ಸೇವಕರನ್ನು ವಂಚಿಸಿ, ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅತಿಥಿಗಳಿಗೂ ತೃಪ್ತಿ ನೀಡುವವನು—
ಸರ್ವತಃ ಪ್ರತಿಗೃಹ್ಣೀಯಾನ್ನ ತು ತೃಪ್ಯೇತ್ಸ್ವಯಂ ತತಃ । ಏವಂ ಗೃಹಸ್ಥೋ ಯುಕ್ತಾತ್ಮಾ ದೇವತಾತಿಥಿಪೂಜಕಃ
ಎಲ್ಲ ಕಡೆಗಳಿಂದ ಭಿಕ್ಷೆ ಸ್ವೀಕರಿಸಬೇಕು, ಆದರೆ ತಾನೇ ತೃಪ್ತಿಯಾಗಬಾರದು. ಇಂತಹ ಮನಸ್ಸು ನಿಯಂತ್ರಣದಲ್ಲಿರುವ ಗೃಹಸ್ಥನು ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಅತಿಥಿಗಳನ್ನೂ ಗೌರವದಿಂದ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ವರ್ತಮಾನಃ ಸಂಯತಾತ್ಮಾ ಯಾತಿ ತತ್ಪರಮಂ ಪದಮ್ । ಪುತ್ರೇಷು ಭಾರ್ಯಾಂ ನಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ಗತ್ವಾರಣ್ಯಂ ತು ತತ್ತ್ವವಿತ್
ಹೀಗೇ ಆತ್ಮ ನಿಯಂತ್ರಣದಿಂದ ಬದುಕಿದರೆ, ಅವನು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಬಳಿ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ತತ್ವವನ್ನು ಅರಿತವನು ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತಾನೆ.
ಏಕಾಕೀ ವಿಚರೇನ್ನಿತ್ಯಮುದಾಸೀನಃ ಸಮಾಹಿತಃ । ಏಷ ವಃ ಕಥಿತೋ ಧರ್ಮ್ಮೋ ಗೃಹಸ್ಥಾನಾಂ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ । ಜ್ಞಾತ್ವಾ ತು ತಿಷ್ಠೇನ್ನಿಯತಂ ತಥಾನುಷ್ಠಾಪಯೇದ್ದ್ವಿಜಾನ್
ಒಬ್ಬನೇ ಸದಾ ನಿರ್ಲಿಪ್ತನಾಗಿ, ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸಂಚರಿಸಬೇಕು. ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ, ಇದು ಗೃಹಸ್ಥರ ಧರ್ಮ ಎಂದು ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಸದಾ ನಿಯಮಿತವಾಗಿ ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.
ಇತಿ ದೇವಮನಾದಿಮೇಕಮೀಶಂ ಗೃಹಧರ್ಮೇಣ ಸಮರ್ಚಯೇದಜಸ್ರಮ್ । ಸಮತೀತ್ಯ ಸ ಸರ್ವಭೂತಯೋನಿಂ ಪ್ರಕೃತಿಂ ಯಾತಿ ಪರಂ ನ ಯಾತಿ ಜನ್ಮ
ಹೀಗಾಗಿ ಗೃಹಧರ್ಮದಿಂದ ಆರಂಭವಿಲ್ಲದ ಒಬ್ಬನೇ ಒಡೆಯನಾದ ದೇವರನ್ನು ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೂಲವನ್ನು ಮೀರಿ, ಪ್ರಕೃತಿಯನ್ನು ದಾಟಿ, ಅವನು ಪರಮ ಸ್ಥಾನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ಮತ್ತೆ ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ.
ವ್ಯಾಸ ಉವಾಚ- ಏವಂ ಗೃಹಾಶ್ರಮೇ ಸ್ಥಿತ್ವಾ ದ್ವಿತೀಯಂ ಭಾಗಮಾಯುಷಃ । ವಾನಪ್ರಸ್ಥಾಶ್ರಮಂ ಗಚ್ಛೇತ್ಸದಾರಃ ಸಾಗ್ನಿರೇವ ಚ
ವ್ಯಾಸನು ಹೇಳಿದನು: ಹೀಗೆ ಗೃಹಸ್ಥಾಶ್ರಮದಲ್ಲಿ ಜೀವನದ ಎರಡನೇ ಭಾಗವನ್ನು ಕಳೆದ ಮೇಲೆ, ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಮತ್ತು ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ವಾನಪ್ರಸ್ಥಾಶ್ರಮಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.
ನಿಕ್ಷಿಪ್ಯ ಭಾರ್ಯಾಂ ಪುತ್ರೇಷು ಗಚ್ಛೇದ್ವನಮಥಾಪಿ ವಾ । ದೃಷ್ಟ್ವಾಪತ್ಯಸ್ಯ ವಾಪತ್ಯಂ ಜರ್ಜರೀಕೃತವಿಗ್ರಹಃ
ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಮಕ್ಕಳ ಬಳಿ ಒಪ್ಪಿಸಿ, ಅಥವಾ ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ, ವಯಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇಹ ದುರ್ಬಲವಾದಾಗ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.
ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷಸ್ಯ ಪೂರ್ವಾಹ್ಣೇ ಪ್ರಶಸ್ತೇ ಚೋತ್ತರಾಯಣೇ । ಗತ್ವಾರಣ್ಯಂ ನಿಯಮವಾಂಸ್ತಪಃ ಕುರ್ಯಾತ್ಸಮಾಹಿತಃ
ಶುಕ್ಲಪಕ್ಷದ ಮುಂಜಾನೆ, ಶುಭಕರ ಉತ್ತರಾಯಣದಲ್ಲಿ, ನಿಯಮ ಪಾಲನೆ ಮಾಡುತ್ತಾ, ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಬೇಕು.
ಫಲಮೂಲಾನಿ ಪೂತಾನಿ ನಿತ್ಯಮಾಹಾರಮಾಹರೇತ್ । ಯದಾಹಾರೋ ಭವೇತ್ತೇನ ಪೂಜಯೇತ್ಪಿತೃದೇವತಾಃ
ಪ್ರತಿ ದಿನ ಶುದ್ಧವಾದ ಹಣ್ಣು ಮತ್ತು ಬೇರುಗಳನ್ನು ಆಹಾರಕ್ಕೆ ಸಂಗ್ರಹಿಸಬೇಕು. ದೊರಕಿದ ಆಹಾರದಿಂದ ಪಿತೃಗಳನ್ನೂ ದೇವತೆಗಳನ್ನೂ ಪೂಜಿಸಬೇಕು.
ಪೂಜಯೇದತಿಥಿಂ ನಿತ್ಯಂ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಚಾಭ್ಯರ್ಚಯೇತ್ಸುರಾನ್ । ಗೃಹಾದಾದಾಯ ಚಾಶ್ನೀಯಾದಷ್ಟೌ ಗ್ರಾಸಾನ್ಸಮಾಹಿತಃ
ಪ್ರತಿ ದಿನ ಅತಿಥಿಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು. ಮನೆಯಿಂದ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ಆಹಾರದಿಂದ ಎಂಟು ಗರಿಗಟ್ಟೆ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಸೇವಿಸಬೇಕು.
ಜಟಾಶ್ಚ ಬಿಭೃಯಾನ್ನಿತ್ಯಂ ನಖರೋಮಾಣಿ ನೋತ್ಸೃಜೇತ್ । ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಂ ಸರ್ವಥಾ ಕುರ್ಯಾನ್ನಿಯಚ್ಛೇದ್ವಾಚಮನ್ಯತಃ
ಯಾವಾಗಲೂ ಜಟೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಬೇಕು, ನಖ ಮತ್ತು ಕೂದಲು ಕಡಿದು ಬಿಡಬಾರದು. ಸದಾ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯ ಮಾಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಬೇರೆ ವಿಷಯಗಳಲ್ಲಿ ಮಾತನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸಬೇಕು.