ನೋಪಾನಹೌ ಸ್ರಜಂ ಚಾಥ ಪಾದುಕೇ ಚ ಪ್ರಯೋಜಯೇತ್ । ಉಪವೀತಮಲಂಕಾರಂ ದರ್ಶಯನ್ಕೃಷ್ಣಮಾಜಿನಮ್
ಪಾದರಕ್ಷೆ, ಹೂಮಾಲೆ ಅಥವಾ ಪಾದುಕೆಯನ್ನು ಬಳಸಬಾರದು. ಅವನು ಯಜ್ಞೋಪವೀತ, ಆಭರಣಗಳು ಮತ್ತು ಕಪ್ಪು ಕೃಷ್ಣಾಜಿನವನ್ನು ತೋರಿಸಬೇಕು.
ನಾಪಸವ್ಯಂ ಪರೀದಧ್ಯಾದ್ವಾಸೋ ನ ವಿಕೃತಂ ವಸೇತ್ । ಆಹರೇದ್ವಿಧಿವದ್ದಾರಾನ್ಸದೃಶಾನಾತ್ಮನಃ ಶುಭಾನ್
ಬಟ್ಟೆಯನ್ನು ಎಡಭುಜದ ಮೇಲೆ ಹಾಕಬಾರದು, ಅಥವಾ ಅಸಹಜವಾಗಿ ಬದುಕಬಾರದು. ಯೋಗ್ಯವಾದ ವಿಧಿಯಿಂದ, ತನ್ನಿಗೆ ಹೊಂದುವ ಶುಭವಾದ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಆರಿಸಬೇಕು.
ರೂಪಲಕ್ಷಣಸಂಯುಕ್ತಾನ್ಯೋನಿದೋಷವಿವರ್ಜಿತಾನ್ । ಅಪಿತೃಗೋತ್ರಜಭವಾಮನ್ಯಮಾನುಷಗೋತ್ರಜಾಮ್
ಆಕೆ ರೂಪ ಮತ್ತು ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿರಬೇಕು, ಬೇರೆ ದೋಷಗಳಿಲ್ಲದವಳಾಗಿರಬೇಕು, ತಂದೆಯ ಕುಲವಿಲ್ಲದವಳಾಗಿರಬೇಕು ಮತ್ತು ಮಾನವನ ಕುಲದಿಂದ ಬಂದವಳಾಗಿರಬೇಕು.
ಆಹರೇದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣೋ ಭಾರ್ಯಾಂ ಶೀಲಶೌಚಸಮನ್ವಿತಾಮ್ । ಋತುಕಾಲಾಭಿಗಾಮೀ ಸ್ಯಾದ್ಯಾವತ್ಪುತ್ರೋಭಿಜಾಯತೇ
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಉತ್ತಮ ಸ್ವಭಾವ ಮತ್ತು ಶುದ್ಧತೆಯುಳ್ಳ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ಆರಿಸಬೇಕು; ಅವಳು ಯೋಗ್ಯ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಹತ್ತಿರ ಬರುವವಳಾಗಿರಬೇಕು, ಮಗುವು ಹುಟ್ಟುವವರೆಗೆ.
ವರ್ಜಯೇತ್ಪ್ರತಿಷಿದ್ಧಾನಿ ಪ್ರಯತ್ನೇನ ದಿನಾನಿ ತು । ಷಷ್ಠ್ಯಷ್ಟಮೀಂ ಪಂಚದಶೀಂ ದ್ವಾದಶೀಂ ಚ ಚತುರ್ದಶೀಮ್
ಆರು, ಎಂಟು, ಹದಿನೈದು, ಹನ್ನೆರಡು ಮತ್ತು ಹದಿನಾಲ್ಕು ಎಂಬ ನಿಷಿದ್ಧ ದಿನಗಳನ್ನು ಅವನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ತಪ್ಪಿಸಬೇಕು.
ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಭವೇನ್ನಿತ್ಯಂ ತದ್ವಜ್ಜನ್ಮತ್ರಯಾಹನಿ । ಆದಧೀತ ವಿವಾಹಾಗ್ನಿಂ ಜುಹುಯಾಜ್ಜಾತವೇದಸಮ್
ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ, ಜನನದ ಮೂರು ದಿನಗಳಂತೆ, ಯಾವಾಗಲೂ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿ ಆಗಿರಬೇಕು. ವಿವಾಹಾಗ್ನಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿ, ಜಾತವೇದಸಿಗೆ ಹೋಮ ಮಾಡಬೇಕು.
ಏತಾನಿ ಸ್ನಾತಕೋ ನಿತ್ಯಂ ಪಾವನಾನಿ ಚ ಪಾವಯೇತ್ । ವೇದೋದಿತಂ ಸ್ವಕಂ ಕರ್ಮ್ಮ ನಿತ್ಯಂ ಕುರ್ಯಾದತಂದ್ರಿತಃ
ಸ್ನಾತಕನು ಯಾವಾಗಲೂ ಈ ಶುದ್ಧಿಕರಿಸುವ ಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ವೇದದಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವ ತನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಸದಾ ಪರಿಶ್ರಮದಿಂದ ನೆರವೇರಿಸಬೇಕು.
ಅಕುರ್ವಾಣಃ ಪತತ್ಯಾಶು ನರಕಾನತಿಭೀಷಣಾನ್ । ಅಭ್ಯಸೇತ್ಪ್ರಯತೋ ವೇದಂ ಮಹಾಯಜ್ಞಾನ್ನ ಹಾಪಯೇತ್
ಇವುಗಳನ್ನು ಮಾಡದಿದ್ದರೆ, ಅವನು ಭಯಾನಕ ನರಕಗಳಿಗೆ ಬೇಗ ಬೀಳುತ್ತಾನೆ. ವೇದವನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು, ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬಾರದು.
ಕುರ್ಯಾದ್ಗೃಹ್ಯಾಣಿ ಕಾರ್ಯಾಣಿ ಸಂಧ್ಯೋಪಾಸನಮೇವ ಚ । ಸಖ್ಯಂ ಸಮಾಧಿಕೈಃ ಕುರ್ಯಾದುಪೇಯಾದೀಶ್ವರಂ ಸದಾ
ಗೃಹ್ಯಕರ್ಮಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಂಧ್ಯಾವಂದನೆಯನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು. ತನ್ನಿಗಿಂತ ಮೇಲುಗೈಯವರೊಂದಿಗೆ ಸ್ನೇಹ ಬೆಳೆಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಯಾವಾಗಲೂ ಈಶ್ವರನನ್ನು ಆರಾಧಿಸಬೇಕು.
ದೈವತಾನ್ಯಭಿಗಚ್ಛೇತ ಕುರ್ಯ್ಯಾದ್ಭಾರ್ಯ್ಯಾಭಿಪೋಷಣಮ್ । ನ ಧರ್ಮಂ ಖ್ಯಾಪಯೇದ್ವಿದ್ವಾನ್ನ ಪಾಪಂ ಗೂಹಯೇದಪಿ
ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಬೇಕು ಮತ್ತು ಹೆಂಡತಿಗೆ ಪೋಷಣೆ ನೀಡಬೇಕು. ಜ್ಞಾನಿಯು ತನ್ನ ಧರ್ಮವನ್ನು ಪ್ರಚಾರ ಮಾಡಬಾರದು, ಪಾಪವನ್ನು ಕೂಡ ಅಡಗಿಸಬಾರದು.
ಕುರ್ವೀತಾತ್ಮಹಿತಂ ನಿತ್ಯಂ ಸರ್ವಭೂತಾನುಕಂಪಕಃ । ವಯಸಃ ಕರ್ಮ್ಮಣೋಽರ್ಥಸ್ಯ ಶ್ರುತಸ್ಯಾಭಿಜನಸ್ಯ ಚ
ಯಾವಾಗಲೂ ತನ್ನ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ, ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳ ಮೇಲೂ ದಯೆ ತೋರಿಸಿ, ವಯಸ್ಸು, ಕರ್ಮ, ಸಂಪತ್ತು, ವಿದ್ಯೆ ಮತ್ತು ಕುಲವನ್ನು ಪರಿಗಣಿಸಿ ನಡೆಬೇಕು.
ದೇಶವಾಗ್ಬುದ್ಧಿಸಾರೂಪ್ಯಮಾಚರನ್ವಿಚರೇತ್ಸದಾ । ಶ್ರುತಿಸ್ಮೃತ್ಯುದಿತಂ ಸಮ್ಯಕ್ಸಾಧುಭಿರ್ಯಶ್ಚ ಸೇವಿತಃ
ಸ್ಥಳ, ಮಾತು ಮತ್ತು ಬುದ್ಧಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಸದಾ ನಡೆಬೇಕು. ಶ್ರುತಿ ಮತ್ತು ಸ್ಮೃತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿರುವಂತೆ, ಸಜ್ಜನರು ಅನುಸರಿಸುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಪಾಲಿಸಬೇಕು.
ತಮಾಚಾರಂ ನಿಷೇವೇತ ನೇಹೇತಾನ್ಯತ್ರ ಕರ್ಹಿಚಿತ್ । ಯೇನಾಸ್ಯ ಪಿತರೋ ಯಾತಾ ಯೇನ ಯಾತಾಃ ಪಿತಾಮಹಾಃ
ಆ ಆಚರಣೆಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಅನುಸರಿಸಬೇಕು, ಬೇರೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬಾರದು. ತಂದೆ ಮತ್ತು ತಾತಂದವರು ಹೋದ ದಾರಿಯನ್ನೇ ಅವನು ಹಿಡಿಯಬೇಕು.
ತೇನ ಯಾಯಾತ್ಸತಾಂ ಮಾರ್ಗಂ ತೇನ ಗಚ್ಛನ್ನ ದುಷ್ಯತಿ । ನಿತ್ಯಂ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯಶೀಲಃ ಸ್ಯಾನ್ನಿತ್ಯಂ ಯಜ್ಞೋಪವೀತವಾನ್
ಆ ಸಜ್ಜನರ ಮಾರ್ಗವನ್ನೇ ಅವನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು; ಆ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಹೋದರೆ ತಪ್ಪು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ. ಯಾವಾಗಲೂ ಸ್ವಾಧ್ಯಾಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಬೇಕು, ಯಾವಾಗಲೂ ಯಜ್ಞೋಪವೀತ ಧರಿಸಿರಬೇಕು.
ಸತ್ಯವಾದೀ ಜಿತಕ್ರೋಧೋ ಲೋಭಮೋಹವಿವರ್ಜಿತಃ । ಸಾವಿತ್ರೀಜಾಪ ನಿರತಃ ಶ್ರಾದ್ಧಕೃನ್ಮುಚ್ಯತೇ ಗೃಹೀ
ಸತ್ಯವಾಡಬೇಕು, ಕ್ರೋಧವನ್ನು ಜಯಿಸಬೇಕು, ಲೋಭ ಮತ್ತು ಮೋಹವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು. ಸಾವಿತ್ರಿ ಜಪದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾಗಬೇಕು, ಪಿತೃಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡಬೇಕು; ಗೃಹಸ್ಥನು ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಮಾತಾಪಿತ್ರೋರ್ಹಿತೇ ಯುಕ್ತೋ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಸ್ಯ ಹಿತೇ ರತಃ । ದಾತಾ ಯಜ್ವಾ ದೇವಭಕ್ತೋ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ
ತಂದೆ-ತಾಯಿಯ ಹಿತದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಬೇಕು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರ ಹಿತದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿರಬೇಕು, ದಾನಿ, ಯಜ್ಞಕರ್ಮದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವವನು, ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಭಕ್ತನಾಗಿರುವವನು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ತ್ರಿವರ್ಗಸೇವೀ ಸತತಂ ದೇವಾನಾಂ ಚ ಸಮರ್ಚನಮ್ । ಕುರ್ಯಾದಹರಹರ್ನಿತ್ಯಂ ನಮಸ್ಯೇತ್ಪ್ರಯತಃ ಸುರಾನ್
ಯಾವನು ಸದಾ ಧರ್ಮ, ಅರ್ಥ, ಕಾಮಗಳ ಸೇವೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುತ್ತಾನೋ ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ನಿತ್ಯವೂ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಪೂಜಿಸುತ್ತಾನೋ, ಅವನು ಪ್ರತಿದಿನವೂ ಶುದ್ಧ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ದೇವರುಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಬೇಕು.
ವಿಭಾಗಶೀಲಃ ಸತತಂ ಕ್ಷಮಾಯುಕ್ತೋ ದಯಾಲುಕಃ । ಗೃಹಸ್ಥಸ್ತು ಸಮಾಖ್ಯಾತೋ ನ ಗೃಹೇಣ ಗೃಹೀ ಭವೇತ್
ಯಾರು ಸದಾ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುವ ಮನಸ್ಸು, ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ದಯೆ ಹೊಂದಿರುವನೋ, ಅವನನ್ನೇ ನಿಜವಾದ ಗೃಹಸ್ಥನೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ; ಮನೆ ಹೊಂದಿದ್ದರಿಂದ ಮಾತ್ರ ಯಾರೂ ಗೃಹಸ್ಥರಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಕ್ಷಮಾ ದಯಾ ಚ ವಿಜ್ಞಾನಂ ಸತ್ಯಂ ಚೈವ ದಮಃ ಶಮಃ । ಅಧ್ಯಾತ್ಮನಿತ್ಯತಾ ಜ್ಞಾನಮೇತದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಲಕ್ಷಣಮ್
ಕ್ಷಮೆ, ದಯೆ, ಜ್ಞಾನ, ಸತ್ಯ, ಇಂದ್ರಿಯನಿಗ್ರಹ, ಮನಶ್ಶಾಂತಿ, ಆತ್ಮಚಿಂತನೆಯಲ್ಲಿ ನಿರಂತರತೆ ಮತ್ತು ವಿವೇಕ—ಇವುಗಳೇ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನ ಲಕ್ಷಣಗಳು.
ಏತಸ್ಮಾನ್ನ ಪ್ರಮಾದ್ಯೇತ ವಿಶೇಷೇಣ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ । ಯಥಾಶಕ್ತಿ ಚರನ್ಧರ್ಮ್ಮಂ ನಿಂದಿತಾನಿ ವಿವರ್ಜಯೇತ್
ಈ ಎಲ್ಲ ಗುಣಗಳಲ್ಲಿ ಉತ್ತಮ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಎಂದಿಗೂ ಅಲಸ್ಯ ತೋರಬಾರದು; ತನ್ನ ಶಕ್ತಿಗೆ ತಕ್ಕಂತೆ ಧರ್ಮವನ್ನು ಆಚರಿಸಿ, ದೋಷಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ದೂರವಿಡಬೇಕು.
ವಿಧೂಯ ಮೋಹಕಲಿಲಂ ಲಬ್ಧ್ವಾ ಯೋಗಮನುತ್ತಮಮ್ । ಗೃಹಸ್ಥೋ ಮುಚ್ಯತೇ ಬಂಧಾನ್ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾವಿಚಾರಣಾ
ಮೋಹದ ಅಂಧಕಾರವನ್ನು ದೂರಮಾಡಿ, ಪರಮ ಯೋಗವನ್ನು ಪಡೆದ ಗೃಹಸ್ಥನು ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ—ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂಶಯವೂ ಇಲ್ಲ.
ವಿಗರ್ಹಿತ ಜಯ ಕ್ಷೇಪ ಹಿಂಸಾ ಬಂಧವಧಾತ್ಮನಾಮ್ । ಅನ್ಯಮನ್ಯು ಸಮುತ್ಥಾನಾಂ ದೋಷಾಣಾಂ ಮರ್ಷಣಂ ಕ್ಷಮಾ
ನಿಂದನೆ, ಸೋಲು, ಅವಮಾನ, ಹಾನಿ, ಬಂಧುವಿನ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳು ಅಥವಾ ಪರಸ್ಪರ ದ್ವೇಷದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ದೋಷಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಕ್ಷಮೆ.
ಸ್ವದುಃಖೇಷ್ವೇವ ಕಾರುಣ್ಯಂ ಪರದುಃಖೇಷು ಸೌಹೃದಮ್ । ದಯೇತಿ ಮುನಯಃ ಪ್ರಾಹುಃ ಸಾಕ್ಷಾದ್ಧರ್ಮಸ್ಯ ಸಾಧನಮ್
ತಾನೇ ದುಃಖ ಅನುಭವಿಸುವಾಗ ದಯೆ ಮತ್ತು ಇತರರ ದುಃಖದಲ್ಲಿ ಸ್ನೇಹಭಾವ—ಇದನ್ನೇ ಋಷಿಗಳು ದಯೆ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ; ಇದು ಧರ್ಮವನ್ನು ಸಾಧಿಸುವ ನೇರ ಮಾರ್ಗ.
ಚತುರ್ದಶಾನಾಂ ವಿದ್ಯಾನಾಂ ಧಾರಣಾ ಹಿ ಪರಾರ್ಥತಃ । ವಿಜ್ಞಾನಮಿತಿ ತದ್ವಿದ್ಯಾದ್ಯೇನ ಧರ್ಮೋ ವಿವರ್ಧತೇ
ನಾಲ್ಕು ಹದಿನಾಲ್ಕು ವಿಧಗಳ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪರರ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಉಳಿಸುವುದೇ ಜ್ಞಾನ; ಇದರಿಂದ ಧರ್ಮವು ವೃದ್ಧಿಸುತ್ತದೆ.
ಅಧೀತ್ಯ ವಿಧಿವದ್ವಿದ್ಯಾಮರ್ಥಂ ಚೈವೋಪಲಭ್ಯತೇ । ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಾಣಿ ಕುರ್ವೀತ ಹ್ಯೇತದ್ವಿಜ್ಞಾನಮುಚ್ಯತೇ
ವಿಧಿಯಂತೆ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕಲಿತು ಅದರ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆದು, ಧರ್ಮಕಾರ್ಯಗಳನ್ನು ಮಾಡುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನವೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ಸತ್ಯೇನ ಲೋಕಂ ಜಯತಿ ಸತ್ಯಂ ತತ್ಪರಮಂ ಪದಮ್ । ಯಥಾ ಭೂತಾ ಪ್ರಮಾದಂ ತು ಸತ್ಯಮಾಹುರ್ಮನೀಷಿಣಃ
ಸತ್ಯದಿಂದಲೇ ಲೋಕವನ್ನು ಜಯಿಸಬಹುದು; ಸತ್ಯವೇ ಪರಮ ಸ್ಥಾನ. ಯಥಾರ್ಥವಾಗಿ ಇರುವುದನ್ನೇ ಸತ್ಯ ಎಂದು ಪಂಡಿತರು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ, ಅಲಸ್ಯವಲ್ಲ.
ದಮಃ ಶರೀರೋಪರತಿಃ ಶಮಃ ಪ್ರಜ್ಞಾಪ್ರಸಾದತಃ । ಅಧ್ಯಾತ್ಮಮಕ್ಷರಂ ವಿದ್ಯಾ ಯತ್ರ ಗತ್ವಾ ನ ಶೋಚತಿ
ದಮನ ಎಂದರೆ ದೇಹವನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು; ಶಾಂತಿ ಎಂದರೆ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಬರುವ ಮನಶ್ಶಾಂತಿ. ನಾಶವಾಗದ ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವೇ ವಿದ್ಯೆ; ಅದನ್ನು ಪಡೆದವನು ದುಃಖಪಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಯಯಾ ಸ ದೇವೋಭಗವಾನ್ವಿದ್ಯಯಾ ವಿದ್ಯತೇ ಪರಃ । ಸಾಕ್ಷಾದೇವ ಹೃಷೀಕೇಶಸ್ತಜ್ಜ್ಞಾನಮಿತಿ ಕೀರ್ತಿತಮ್
ಯಾವ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆ ದೈವಿಕ ಭಗವಂತನು ಇರುವನೋ, ಅದೇ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅವನು ಪರಮನೆಂದು ತಿಳಿಯಲ್ಪಡುತ್ತಾನೆ; ನಿಜವಾಗಿ ಹೃಷೀಕೇಶನೇ ಆ ಜ್ಞಾನವೆಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದೆ.
ತನ್ನಿಷ್ಠಸ್ತತ್ಪರೋ ವಿದ್ವಾನ್ನಿತ್ಯಮಕ್ರೋಧನಃ ಶುಚಿಃ । ಮಹಾಯಜ್ಞಪರೋ ವಿಪ್ರೋ ಲಭತೇ ತದನುತ್ತಮಮ್
ಆ ಜ್ಞಾನದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರನಾಗಿ, ಅದರಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡು, ವಿದ್ಯಾವಂತನಾಗಿ, ಸದಾ ಕ್ರೋಧವಿಲ್ಲದೆ, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಮಹಾಯಜ್ಞಗಳಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಧರ್ಮಸ್ಯಾಯತನಂ ಯತ್ನಾಚ್ಛರೀರಂ ಪರಿಪಾಲಯೇತ್ । ನಹಿ ದೇಹಂ ವಿನಾ ವಿಷ್ಣುಃ ಪುರುಷೈರ್ವಿದ್ಯತೇಪರಃ
ಧರ್ಮದ ಆಶ್ರಯವಾದ ದೇಹವನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಕೆಯಿಂದ ಕಾಯಬೇಕು; ದೇಹವಿಲ್ಲದೆ ಪರಮ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಮನುಷ್ಯರು ಅರಿಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.