ಯತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾದಯೋ ದೇವಾ ಋಷಯಶ್ಚ ತಪೋಧನಾಃ । ಮಾಸಿ ಮಾಸಿ ಸಮೇಷ್ಯಂತಿ ಪುಣ್ಯೇನ ಮಹತಾನ್ವಿತಾಃ
ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಋಷಿಗಳು, ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳು ಮಹಾ ಪುಣ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿಕೊಂಡು ಒಟ್ಟಿಗೆ ಸೇರುತ್ತಾರೆ.
ಸನ್ನಿಹಿತ್ಯಾಮುಪಸ್ಪೃಶ್ಯ ರಾಹುಗ್ರಸ್ತೇ ದಿವಾಕರೇ । ಅಶ್ವಮೇಧಶತಂ ತೇನ ಇಷ್ಟಂ ಭವತಿ ಶಾಶ್ವತಮ್
ರಾಹುನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಆವರಿಸಿದಾಗ, ಆ ಪವಿತ್ರ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ನೂರು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ಯಾನಿ ತೀರ್ಥಾನಿ ಅಂತರಿಕ್ಷಚರಾಣಿ ಚ । ಉದಪಾನಾಶ್ಚ ವಿಪ್ರಾಶ್ಚ ಪುಣ್ಯಾನ್ಯಾಯತನಾನಿ ಚ
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಎಲ್ಲಾ ತೀರ್ಥಗಳು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವವುಗಳು, ಪವಿತ್ರ ಕುಳಗಳು, ಜ್ಞಾನಿಗಳಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು ಮತ್ತು ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳಗಳು—
ನಿಃಸಂಶಯಮಮಾವಾಸ್ಯಾಂ ಸಮೇಷ್ಯಂತಿ ನರಾಧಿಪ । ಮಾಸಿಮಾಸಿ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ಸನ್ನಿಹಿತ್ಯಾಂ ಜನೇಶ್ವರ
ನಿಸ್ಸಂದೇಹವಾಗಿ, ರಾಜನೇ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯ ದಿನ, ತಿಂಗಳು ತಿಂಗಳು, ಆ ಪವಿತ್ರ ಸಂಗಮದಲ್ಲಿ ಅವುಗಳೆಲ್ಲಾ ಸೇರುತ್ತವೆ, ಪುರುಷಶ್ರೇಷ್ಠನೆ.
ತೀರ್ಥಸನ್ನಯನಾದೇವ ಸನ್ನಿಹಿತೀ ಭುವಿ ವಿಶ್ರುತಾ । ತತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಚ ಪೀತ್ವಾ ಚ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ
ತೀರ್ಥಗಳು ಒಂದೆಡೆ ಸೇರಿರುವುದರಿಂದ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಸಂಗಮವು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗಿದೆ; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ನೀರು ಕುಡಿದವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಅಮಾವಾಸ್ಯಾಂ ತಥಾ ಚೈವ ರಾಹುಗ್ರಸ್ತೇ ದಿವಾಕರೇ । ಯಃ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕುರುತೇ ಮರ್ತ್ಯಸ್ತಸ್ಯ ಪುಣ್ಯಫಲಂ ಶೃಣು
ಅದೇ ರೀತಿ, ಅಮಾವಾಸ್ಯೆಯಂದು ರಾಹುನು ಸೂರ್ಯನನ್ನು ಆವರಿಸಿದಾಗ, ಯಾರು ಪಿತೃಕಾರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಾರೋ, ಅವರಿಗಾಗುವ ಪುಣ್ಯಫಲವನ್ನು ಕೇಳು.
ಅಶ್ವಮೇಧಸಹಸ್ರಸ್ಯ ಸಮ್ಯಗಿಷ್ಟಸ್ಯ ಯತ್ಫಲಮ್ । ಸ್ನಾತ ಏವ ತದಾಪ್ನೋತಿ ಶ್ರಾದ್ಧಂ ಕೃತ್ವಾ ಚ ಮಾನವಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ ಪಿತೃಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದವನು, ಸಾವಿರ ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳನ್ನು ಸರಿಯಾಗಿ ಮಾಡಿದಷ್ಟು ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಯತ್ಕಿಂಚಿದ್ದುಷ್ಕೃತಂ ಕರ್ಮ್ಮ ಸ್ತ್ರಿಯಾ ವಾ ಪುರುಷಸ್ಯ ವಾ । ಸ್ನಾತಮಾತ್ರಸ್ಯ ತತ್ಸರ್ವಂ ನಶ್ಯತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ
ಯಾವುದೇ ಕೆಡುಕಿನ ಕೆಲಸ, ಹೆಂಗಸಾದರೂ ಗಂಡಾದರೂ ಮಾಡಿದರೂ, ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಅದು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಾಶವಾಗುತ್ತದೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವ ಸಂದೇಹವೂ ಇಲ್ಲ.
ಪದ್ಮವರ್ಣೇನ ಯಾನೇನ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಸ ಗಚ್ಛತಿ । ಅಭಿವಾದ್ಯ ತತೋ ನಾಮ್ನಾ ದ್ವಾರಪಾಲಂ ಮಚಕ್ರುಕಮ್
ಅವನು ಪದ್ಮದ ಹೂವಿನಂತೆ ಬಣ್ಣದ ರಥದಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ; ನಂತರ ತನ್ನ ಹೆಸರನ್ನು ಹೇಳಿ ಮಚಕ್ರುಕ ಎಂಬ ದ್ವಾರಪಾಲಕನಿಗೆ ವಂದನೆ ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಗಂಗಾಹ್ರದಶ್ಚ ತತ್ರೈವ ತೀರ್ಥಂ ಭರತಸತ್ತಮ । ತತ್ರ ಸ್ನಾಯೀತ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರೀ ಸಮಾಹಿತಃ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ಗಂಗೆಯ ಹೊಂಡವಿದೆ, ಅದು ಪವಿತ್ರ ತೀರ್ಥ; ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತ, ಮನಸ್ಸು ಒಗ್ಗೂಡಿಸಿದ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಬೇಕು.
ರಾಜಸೂಯಾಶ್ವಮೇಧಾಭ್ಯಾಂ ಫಲಂ ವಿಂದತಿ ಮಾನವಃ । ಪೃಥಿವ್ಯಾಂ ನೈಮಿಷಂ ಪುಣ್ಯಮಂತರಿಕ್ಷೇ ಚ ಪುಷ್ಕರಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವನು ರಾಜಸೂಯ ಮತ್ತು ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಾಗಗಳ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ; ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ನೈಮಿಷ ಕ್ಷೇತ್ರ ಪುಣ್ಯವಾದುದು, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಪುಷ್ಕರವು ಪುಣ್ಯವಾದುದು.
ತ್ರಯಾಣಾಮಪಿ ಲೋಕಾನಾಂ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಂ ವಿಶಿಷ್ಯತೇ । ಪಾಂಸವೋಽಪಿ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರೇ ವಾಯುನಾತಿ ಸಮೀರಿತಾಃ
ಮೂರು ಲೋಕಗಳಿಗಿಂತಲೂ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರವು ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದುದು; ಅಲ್ಲಿನ ಧೂಳನ್ನು ಗಾಳಿ ಎತ್ತಿಕೊಂಡು ಹೋದರೂ—
ಅಪಿ ದುಷ್ಕೃತಕರ್ಮ್ಮಾಣಂ ನಯಂತಿ ಪರಮಾಂ ಗತಿಮ್ । ದಕ್ಷಿಣೇನ ಸರಸ್ವತ್ಯಾಮುತ್ತರೇಣ ಸರಸ್ವತೀಮ್
ಅದು ಕೆಡುಕಿನ ಕೆಲಸ ಮಾಡಿದವರನ್ನೂ ಉನ್ನತ ಗತಿಯತ್ತ ಕರೆದೊಯ್ಯುತ್ತದೆ; ಸರಸ್ವತಿಯ ದಕ್ಷಿಣ ಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ, ಉತ್ತರ ಭಾಗದಲ್ಲಿಯೂ.
ಯೇ ವಸಂತಿ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರೇ ತೇ ವಸಂತಿ ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪೇ । ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಂ ಗಮಿಷ್ಯಾಮಿ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರೇ ವಸಾಮ್ಯಹಮ್
ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲೇ ವಾಸಿಸುವಂತೆ; ನಾನು ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಕ್ಕೆ ಹೋಗುತ್ತೇನೆ, ಅಲ್ಲಿಯೇ ವಾಸಿಸುತ್ತೇನೆ.
ಅಪ್ಯೇಕಾಂ ವಾಚಮುತ್ಮೃಜ್ಯ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ । ಬ್ರಹ್ಮವೇದ್ಯಾಂ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರಂ ಪುಣ್ಯಂ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಸೇವಿತಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಮಾತನ್ನಾದರೂ ಉಚ್ಚರಿಸಿದರೆ ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಸಿಗುತ್ತದೆ; ವೇದಗಳಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರವು ಪುಣ್ಯಸ್ಥಳ, ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳು ಆರಾಧಿಸಿದ ಸ್ಥಳ.
ತಸ್ಮಿನ್ವಸಂತಿ ಯೇ ರಾಜನ್ನ ತೇ ಶೋಚ್ಯಾಃ ಕಥಂಚನ । ತರಂಡಕಾರಂಡಕಯೋರ್ಯದಂತರಂ ರಾಮಹ್ರದಾನಾಂ ಚ ಮಚಕ್ರುಕಸ್ಯ ಚ । ಏತತ್ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರ ಸಮಂತಪಂಚಕಂ ಪಿತಾಮಹಸ್ಯೋತ್ತರ ವೇದಿರುಚ್ಯತೇ
ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವವರು, ರಾಜನೇ, ಯಾವಾಗಲೂ ದುಃಖಪಡಬೇಕಾದವರು ಅಲ್ಲ; ತರಂಡ ಮತ್ತು ಕರಂಡಕ ನಡುವಿನ ಜಾಗ, ರಾಮಹ್ರದ ಮತ್ತು ಮಚಕ್ರುಕ ನಡುವಿನ ಜಾಗವೇ ಕುರುಕ್ಷೇತ್ರದ ಸಮಂತಪಂಚಕ, ಇದು ಪಿತಾಮಹನ ಉತ್ತರ ವೇದಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲ್ಪಡುತ್ತದೆ.
ನಾರದ ಉವಾಚ-। ತತೋ ಗಚ್ಛೇತ ಧರ್ಮ್ಮಜ್ಞ ಧರ್ಮ್ಮತೀರ್ಥಂ ಪುರಾತನಮ್ । ಯತ್ರ ಧರ್ಮೋ ಮಹಾಭಾಗಸ್ತಪ್ತವಾನುತ್ತಮಂ ತಪಃ
ನಾರದನು ಹೇಳಿದನು: ನಂತರ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅರಿತವನು, ಪುರಾತನವಾದ ಧರ್ಮತೀರ್ಥಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು; ಅಲ್ಲಿ ಧರ್ಮದೇವರು ಮಹಾ ಪುಣ್ಯಶಾಲಿಯಾಗಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದರು.
ತೇನ ತೀರ್ಥಂ ಕೃತಂ ಪುಣ್ಯಂ ಸ್ವೇನ ನಾಮ್ನಾ ಚ ಚಿಹ್ನಿತಮ್ । ತತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ನರೋ ರಾಜನ್ಧರ್ಮಶೀಲಃ ಸಮಾಹಿತಃ
ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಧರ್ಮದೇವರು ಪುಣ್ಯವನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದರು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಗುರುತಿಸಿದರು; ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನಾದ ರಾಜನು ಪುಣ್ಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಆಸಪ್ತಮಂ ಕುಲಂ ಚೈವ ಪುನೀತೇ ನಾತ್ರ ಸಂಶಯಃ । ತತೋ ಗಚ್ಛೇತ ಧರ್ಮಜ್ಞ ಕಲಾಪ ವನಮುತ್ತಮಮ್
ಒಬ್ಬನು ಏಳನೇ ತಲೆಮಾರಿಗೋಗೂ ತನ್ನ ವಂಶವನ್ನು ಪವಿತ್ರಗೊಳಿಸುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ನಂತರ, ಧರ್ಮವನ್ನು ತಿಳಿದವನು ಆ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಕಲಾಪ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು.
ಕೃಚ್ಛ್ರೇಣ ಮಹತಾ ಗತ್ವಾ ತತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ಸಮಾಹಿತಃ । ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮಮವಾಪ್ನೋತಿ ವಿಷ್ಣುಲೋಕಂ ಚ ಗಚ್ಛತಿ
ಅತಿಯಾದ ಕಷ್ಟದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ, ಮನಸ್ಸನ್ನು ಏಕಾಗ್ರಗೊಳಿಸಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಅವನು ಅಗ್ನಿಷ್ಟೋಮ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣುಲೋಕವನ್ನು ಸೇರುತ್ತಾನೆ.
ಸೌಗಂಧಿಕಂ ವನಂ ರಾಜಂಸ್ತತೋ ಗಚ್ಛೇತ ಮಾನವಃ । ಯತ್ರ ಬ್ರಹ್ಮಾದಯೋ ದೇವಾ ಋಷಯಶ್ಚ ತಪೋಧನಾಃ
ನಂತರ, ರಾಜನೇ, ಮಾನವನೊಬ್ಬನು ಸುಗಂಧಿಕ ಅರಣ್ಯಕ್ಕೆ ಹೋಗಬೇಕು. ಅಲ್ಲಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ತಪಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದ ಋಷಿಗಳು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಸಿದ್ಧಚಾರಣಗಂಧರ್ವಾಃ ಕಿನ್ನರಾಃ ಸ ಮಹೋರಗಾಃ । ತದ್ವನಂ ಪ್ರವಿಶನ್ನೇವ ಸರ್ವಪಾಪೈಃ ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ
ಅಲ್ಲಿ ಸಿದ್ಧರು, ಚಾರಣರು, ಗಂಧರ್ವರು, ಕಿನ್ನರರು ಮತ್ತು ಮಹಾ ನಾಗರು ವಾಸಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಅರಣ್ಯವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತನಾಗುತ್ತಾನೆ.
ತತೋ ಹಿ ಸಾ ಸರಿಚ್ಛ್ರೇಷ್ಠಾ ನದೀನಾಮುತ್ತಮಾ ನದೀ । ಪ್ಲಕ್ಷಾದೇವೀ ಸ್ಮೃತಾ ರಾಜನ್ಮಹಾ ಪುಣ್ಯಾ ಸರಸ್ವತೀ
ನಂತರ, ರಾಜನೇ, ನದಿಗಳಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾದ ಆ ನದಿಯನ್ನು ಪ್ಲಕ್ಷಾದೇವಿ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಬಹಳ ಪವಿತ್ರವಾದ ಸರಸ್ವತಿ.
ತತ್ರಾಭಿಷೇಕಂ ಕುರ್ವೀತ ವಲ್ಮೀಕಾನ್ನಿಃಸೃತೇ ಜಲೇ । ಅರ್ಚಯಿತ್ವಾ ಪಿತೄನ್ದೇವಾನಶ್ವಮೇಧಫಲಂ ಲಭೇತ್
ಅಲ್ಲಿ, ಹುಳಿಯ ಗುಂಡಿಗಳಿಂದ ಹೊರಬರುವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅಭಿಷೇಕ ಮಾಡಬೇಕು. ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದ ಮೇಲೆ, ಅಶ್ವಮೇಧ ಯಜ್ಞದ ಫಲವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ಈಶಾನಾಧ್ಯುಷಿತಂ ನಾಮ ತತ್ರ ತೀರ್ಥಂ ಸುದುರ್ಲಭಮ್ । ಷಡ್ಗುಣಂ ಯನ್ನಿಪಾತೇಷು ವಲ್ಮೀಕಾದಿತಿ ನಿಶ್ಚಯಃ
ಅಲ್ಲಿ ಈಶಾನಾಧ್ಯುಷಿತ ಎಂಬ ಬಹಳ ಅಪರೂಪದ ತೀರ್ಥವಿದೆ. ಹುಳಿಯ ಗುಂಡಿಗಳಿರುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲಿ ಆರುಪಟ್ಟು ಹೆಚ್ಚು ಪುಣ್ಯ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಎಂಬುದು ಖಚಿತ.
ಕಪಿಲಾನಾಂ ಸಹಸ್ರಂ ಚ ವಾಜಿಮೇಧಂ ಚ ವಿಂದತಿ । ತತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ನರವ್ಯಾಘ್ರ ದೃಷ್ಟಮೇತತ್ಪುರಾತನೈಃ
ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದರೆ, ಸಾವಿರ ಕಪಿಲ ಯಜ್ಞಗಳ ಮತ್ತು ಒಬ್ಬ ವಾಜಿಮೇಧದ ಫಲ ಸಿಗುತ್ತದೆ. ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಇದನ್ನು ಪುರಾತನರು ಕಂಡಿದ್ದಾರೆ.
ಸುಗಂಧಾಂ ಶತಕುಂಭಾಂ ಚ ಪಂಚಯಜ್ಞಂ ಚ ಭಾರತ । ಅಭಿಗಮ್ಯ ನರಶ್ರೇಷ್ಠ ಸ್ವರ್ಗಲೋಕೇ ಮಹೀಯತೇ
ಸುಗಂಧದ ಶತಕುಂಭಾ ಮತ್ತು ಐದು ಯಜ್ಞಗಳನ್ನು ಭೇಟಿಯಾದ ಮೇಲೆ, ಮಾನವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನು ಸ್ವರ್ಗದಲ್ಲಿ ಗೌರವ ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ.
ತ್ರಿಶೂಲಪಾತ್ರಂ ತತ್ರೈವ ತೀರ್ಥಮಾಸಾದ್ಯ ದುರ್ಲಭಮ್ । ತತ್ರಾಭಿಷೇಕಂ ಕುರ್ವೀತ ಪಿತೃದೇವಾರ್ಚನೇ ರತಃ
ಅಲ್ಲಿಯೇ ತ್ರಿಶೂಲಪಾತ್ರ ಎಂಬ ಅಪರೂಪದ ತೀರ್ಥವಿದೆ. ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿ, ಪಿತೃಗಳು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳ ಆರಾಧನೆಯಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರಬೇಕು.
ಗಾಣಪತ್ಯಂ ಚ ಲಭತೇ ದೇಹಂ ತ್ಯಕ್ತ್ವಾ ನ ಸಂಶಯಃ । ತತೋ ರಾಜಗೃಹಂ ಗಚ್ಛೇದ್ದೇವ್ಯಾಃ ಸ್ಥಾನಂ ಸುದುರ್ಲಭಮ್
ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ನಂತರ ಅವನು ಗಾಣಪತ್ಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ನಂತರ ಅವನು ದೇವಿಯ ಅಪರೂಪವಾದ ರಾಜಗೃಹವನ್ನು ಸೇರುವನು.
ಶಾಕಂಭರೀತಿ ವಿಖ್ಯಾತಾ ತ್ರಿಷುಲೋಕೇಷು ವಿಶ್ರುತಾ । ದಿವ್ಯಂ ವರ್ಷಸಹಸ್ರಂ ಚ ಶಾಕೇನ ಕಿಲ ಭಾರತ
ಅವಳು ಶಾಕಂಭರಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಮೂರು ಲೋಕಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಾಳೆ. ಭಾರತ, ಅವಳು ಸಾವಿರ ದಿವ್ಯ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಕೇವಲ ತರಕಾರಿಯಿಂದ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದಳು.