ಈಶ್ವರ ಉವಾಚ-। ಭೃಗುರ್ನಾಮ ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷೀಣಾಂ ಪ್ರವರೋ ಮುನಿಃ । ಧ್ಯಾಯತೇ ಮಾಂ ಸಮಾಧಿಸ್ಥೋ ವರಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯತೇ ಪ್ರಿಯೇ
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: 'ಇವನು ಭೃಗು ಎಂಬ ಹೆಸರಿನ ದ್ವಿಜರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮಹರ್ಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರಮುಖನು. ಅವನು ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಭಾವಿಸಿ, ವರವನ್ನು ಕೋರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಪ್ರिये.'
ತತ್ರ ಪ್ರಹಸಿತಾ ದೇವೀ ಈಶ್ವರಂ ಪ್ರತ್ಯಭಾಷತ । ಧೂಮಾವರ್ತಶಿಖಾ ಜಾತಾ ತತೋಽದ್ಯಾಪಿ ನ ತುಷ್ಯಸಿ । ದುರಾರಾಧ್ಯೋಽಸಿ ತೇನ ತ್ವಂ ನಾತ್ರ ಕಾರ್ಯಾ ವಿಚಾರಣಾ
ಆಗ ದೇವಿ ನಗುತ್ತಾ ಈಶ್ವರನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಧೂಮದ ಕಾಲು ಹತ್ತಿದೆ, ಆದರೂ ನೀನು ಇನ್ನೂ ತೃಪ್ತನಾಗಿಲ್ಲ. ಅದರಿಂದ ನೀನು ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂತೋಷಪಡುವವನು ಅಲ್ಲ—ಇದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಚಿಂತಿಸುವ ಅವಶ್ಯಕತೆ ಇಲ್ಲ.'
ದೇವ ಉವಾಚ-। ನ ಜ್ಞಾಯಸೇ ಮಹಾದೇವಿ ಅಯಂ ಕ್ರೋಧೇನ ಚೇಷ್ಟಿತಃ । ದರ್ಶಯಾಮಿ ಯಥಾತಥ್ಯಂ ಪ್ರಿಯಂ ತೇ ಚ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್
ದೇವನು ಹೇಳಿದನು: 'ಮಹಾದೇವಿ, ನೀನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ; ಇದು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಆಗಿದೆ. ನಿಜವಾದುದನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ನಿನಗೆ ಇಷ್ಟವಾದುದನ್ನು ಮಾಡುತ್ತೇನೆ.'
ಸ್ಮಾರಿತೋ ದೇವದೇವೇನ ಧರ್ಮರೂಪೋ ವೃಷಸ್ತದಾ । ಸ್ಮರಣಾದೇವ ದೇವಸ್ಯ ವೃಷಃ ಶೀಘ್ರಮುಪಸ್ಥಿತಃ
ದೇವದೇವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದಾಗ ಧರ್ಮದ ರೂಪವಾದ ಎಮ್ಮೆ ತಕ್ಷಣವೇ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷವಾಯಿತು; ದೇವನ ಸ್ಮರಣೆಯಿಂದಲೇ ಆ ಎಮ್ಮೆ ಬೇಗ ಬಂದಿತು.
ಪ್ರಾಹಾಸೌ ಮಾನುಷೀಂ ವಾಚಮಾದೇಶೋ ದೀಯತಾಂ ಪ್ರಭೋ । ವಲ್ಮೀಕೈಶ್ಛಾದಿತೋ ವಿಪ್ರ ಏನಂ ಭೂಮೌ ನಿಪಾತಯ
ಆ ಎಮ್ಮೆ ಮಾನವನ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಹೇಳಿತು: 'ಪ್ರಭು, ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿ; ವಾಲ್ಮೀಕಿಯಲ್ಲಿ ಮುಚ್ಚಿರುವ ಈ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬೀಳಿಸಿ.'
ಯೋಗಸ್ಥಸ್ತು ತತೋ ಧ್ಯಾಯಂಸ್ತತಸ್ತೇನ ನಿಪಾತಿತಃ । ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್ಕ್ರೋಧಸಂತಪ್ತೋ ಹಸ್ತಮುತ್ಕ್ಷಿಪ್ತವಾನ್ವೃಷಮ್
ಆಗ ಯೋಗದಲ್ಲಿ ತಲ್ಲೀನನಾಗಿದ್ದ ಭೃಗು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಆ ಎಮ್ಮೆ ಅವನನ್ನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದಂತೆ ಮಾಡಿತು; ತಕ್ಷಣವೇ ಭೃಗು ಕ್ರೋಧದಿಂದ ಕೈಯನ್ನು ಎತ್ತಿ ಆ ಎಮ್ಮೆಯ ಮೇಲೆ ಹತ್ತಿರಿಸಿದನು.
ಏವಂ ಸಂಭಾಷಮಾಣಸ್ತು ಕುತ್ರ ಗಚ್ಛಸಿ ಭೋ ವೃಷ । ಅದ್ಯ ತ್ವಾಮಥ ಪಾಪ್ಮಾನಂ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷಂ ಹನ್ಮ್ಯಹಂ ವೃಷ
ಅವನ ಮಾತು ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ, "ಓ ಎಮ್ಮೆ, ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯ? ಇಂದು ನಾನೇ ನಿನ್ನನ್ನು, ಪಾಪಿ, ನನ್ನ ಮುಂದೆಯೇ ಸಂಹರಿಸುತೆನೆ," ಎಂದು ಹೇಳಿದನು.
ಧರ್ಷಿತಸ್ತು ತದಾ ವಿಪ್ರೋ ಹ್ಯಂತರಿಕ್ಷಂ ಗತಂ ವೃಷಮ್ । ಆಕಾಶೇ ಪ್ರೇಕ್ಷತೇ ಭೂಯ ಏತದದ್ಭುತಮುತ್ತಮಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಆ ಎಮ್ಮೆಯನ್ನು ಆಕ್ರಮಿಸಿದಾಗ, ಅದು ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಏರಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಆ ಅದ್ಭುತವನ್ನು ಮೇಲಕ್ಕೆ ನೋಡುತ್ತಾ ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು.
ತತಃ ಪ್ರಹಸಿತೇ ರುದ್ರೇ ಋಷಿರಗ್ರೇ ವ್ಯವಸ್ಥಿತಃ । ತೃತೀಯಂ ಲೋಚನಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ವೈಲಕ್ಷ್ಯಾತ್ಪತಿತೋ ಭುವಿ
ಅಷ್ಟರಲ್ಲಿ, ರುದ್ರನು ನಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮುನಿಯು ಅವನ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದನು. ಅವನು ಮೂರನೇ ಕಣ್ಣು ಕಂಡು ಲಜ್ಜೆಯಿಂದ ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.
ಪ್ರಣಮ್ಯ ದಂಡವದ್ಭೂಮೌ ಸ್ತುವತೇ ಪರಮೇಶ್ವರಮ್ । ಪ್ರಣಿಪತ್ಯ ಭೂತನಾಥಂ ಭವೋದ್ಭವಂ ತ್ವಾಮಹಂ ದಿವ್ಯರೂಪಮ್ । ಭವಭೀತೋ ಭುವನಪತೇ ಭೂತಂ ವಿಜ್ಞಾಪಯೇ ಕಿಂಚಿತ್
ನೆಲದ ಮೇಲೆ ದಂಡವತ್ತಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಪರಮೇಶ್ವರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸುತ್ತಾ, "ಭೂತನಾಥ, ಭವೋದ್ಭವ, ದಿವ್ಯರೂಪಿಯಾದ ನಿನ್ನಿಗೆ ನಾನು ಭಯದಿಂದ ಶರಣಾಗಿದ್ದೇನೆ. ಭುವನಪತಿಯಾದ ನೀನಿಗೆ ನಾನು ಒಂದು ವಿಷಯವನ್ನು ಹೇಳಬೇಕೆಂದು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತೇನೆ," ಎಂದನು.
ತ್ವದ್ಗುಣನಿಕರಾನ್ವಕ್ತುಂ ಕಃ ಶಕ್ತೋ ಭವತಿ ಮಾನುಷೋ ನಾಥ । ವಾಸುಕಿರಯಂ ಹಿ ಕದಾಚಿದ್ವದನಸಹಸ್ರಂ ಭವೇದ್ಯಸ್ಯ
ನಾಥಾ, ಮಾನವನಾದ ಯಾರಿಗೂ ನಿನ್ನ ಅನೇಕ ಗುಣಗಳನ್ನು ಹೇಳಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ವಾಸುಕಿಯು ಸಾವಿರ ಬಾಯಿಗಳನ್ನೂ ಹೊಂದಿದ್ದರೂ, ಅವನಿಂದಲೂ ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಭಕ್ತ್ಯಾ ತವಾಪಿ ಶಂಕರಭುವನಪತೇ ತ್ವತ್ಸ್ತುತೌ ತು ಮುಖರಸ್ಯ । ವಂದ್ಯ ಕ್ಷಮಸ್ವ ಭವನ್ಪ್ರಸೀದ ಮೇ ತವ ಚರಣಪತಿತಸ್ಯ
ಶಂಕರ, ಭುವನಪತಿ, ನಾನು ಹೆಚ್ಚು ಮಾತಾಡುವವನಾದರೂ, ನಿನ್ನನ್ನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಸ್ತುತಿಸುವೆನು. ನನ್ನ ತಪ್ಪುಗಳನ್ನು ಕ್ಷಮಿಸಿ, ನಿನ್ನ ಪಾದದಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ತೋರಿಸು.
ಸತ್ವಂ ರಜಸ್ತಮಸ್ತ್ವಂ ಸ್ಥಿತ್ಯುತ್ಪತ್ತೌ ವಿನಾಶನೇ ದೇವ । ತ್ವಾಂ ಮುಕ್ತ್ವಾ ಭುವನಪತೇ ಭುವನೇಶ್ವರ ನೈವ ದೈವತಂ ಕಿಂಚಿತ್
ದೇವಾ, ನೀನೇ ಸತ್ವ, ರಜಸ್, ತಮಸ್; ನೀನೇ ಸೃಷ್ಟಿ, ಸ್ಥಿತಿ, ಲಯ. ಭುವನೇಶ್ವರ, ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಬೇರೆ ಯಾವ ದೇವರೂ ಇಲ್ಲ.
ಯಮನಿಯಮಯಜ್ಞದಾನೈರ್ವೇದಾಭ್ಯಾಸಾವಧಾರಣೋದ್ಯೋಗಾತ್ । ತ್ವದ್ಭಕ್ತೇಃ ಸರ್ವಮಿದಂ ನಾರ್ಹತಿ ಕಲಾಸಹಸ್ರಾಂಶೇನ
ಯಮ, ನಿಯಮ, ಯಜ್ಞ, ದಾನ, ವೇದಾಭ್ಯಾಸ, ಪರಿಶ್ರಮ ಇವೆಲ್ಲವೂ ನಿನ್ನ ಭಕ್ತಿಯ ಸಾವಿರ ಭಾಗಕ್ಕೂ ಸಮಾನವಾಗುವುದಿಲ್ಲ.
ಉತ್ಕೃಷ್ಟರಸರಸಾಯನಖಡ್ಗಾಂಜನಪಾದುಕಾದಿ ಸಿದ್ಧಿರ್ವಾ । ಚಿಹ್ನಾನಿ ಭವತ್ಪ್ರಣತಾನಾಂ ದೃಶ್ಯಂತ ಇಹ ಜನ್ಮನಿ ಪ್ರಕಟಮ್
ಉತ್ತಮ ರಸ, ಅಮೃತ, ಖಡ್ಗ, ಅಂಜನ, ಪಾದುಕಾ ಇತ್ಯಾದಿ ಸಾಧನೆಗಳು, ನಿನ್ನಿಗೆ ಶರಣಾದವರ ಬದುಕಲ್ಲೇ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣಿಸುವ ಗುರುತುಗಳಾಗಿವೆ.
ಶಾಠ್ಯೇನ ನಮತಿ ಯದ್ಯಪಿ ದದಾಸಿ ತ್ವಂ ಧರ್ಮಮಿಚ್ಛತಾಂ ದೇವ । ಭಕ್ತಿರ್ಭವಚ್ಛೇದಕರೀ ಮೋಕ್ಷಾಯ ವಿನಿರ್ಮಿತಾ ನಾಥ
ಯಾರಾದರೂ ವಂಚನೆಯಿಂದ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದರೂ, ದೇವಾ, ಧರ್ಮವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ನೀನು ಅದನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೀಯೆ. ಆದರೆ ಭಕ್ತಿಯು, ಭವಬಂಧವನ್ನು ಕಡಿದು ಬಿಡಲು, ಮೋಕ್ಷಕ್ಕಾಗಿ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ.
ಪರದಾರಪರಸ್ವರತಂ ಪರಿಭವಪರಿದುಃಖಶೋಕಸಂತಪ್ತಮ್ । ಪರವದನವೀಕ್ಷಣಪರಂ ಪರಮೇಶ್ವರ ಮಾಂ ಪರಿತ್ರಾಹಿ
ಪರಸ್ತ್ರೀಯರು, ಪರದ್ರವ್ಯದಲ್ಲಿ ಆಸಕ್ತನಾಗಿ, ಅವಮಾನ, ದುಃಖ, ಶೋಕದಿಂದ ಹತಾಶನಾಗಿ, ಇತರರ ಮುಖ ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸದವನಾಗಿ, ಪರಮೇಶ್ವರ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
ಅಲೀಕಾಭಿಮಾನದಗ್ಧಂ ಕ್ಷಣಭಂಗುರವಿಭವವಿಲಸಿತಂ ದೇವ । ಕ್ರೂರಂ ಕುಪಥಾಭಿಮುಖಂ ಪತಿತಂ ಮಾಂ ತ್ರಾಹಿ ದೇವೇಶ
ಅಸತ್ಯ ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ಸುಟ್ಟವನಾಗಿ, ಕ್ಷಣಿಕವಾದ ಐಶ್ವರ್ಯದಲ್ಲಿ ಮದುಮಗ್ನನಾಗಿ, ಕ್ರೂರನಾಗಿ, ಕೆಟ್ಟ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವವನಾಗಿ, ಪತನಗೊಂಡವನಾಗಿ, ದೇವೇಶ, ನನ್ನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
ದೀನೇಂದ್ರಿಯಗಣಸಾರ್ಥೈರ್ಬಂಧುಜನೈರೇವ ಪೂರಿತಾ ಆಶಾ । ತುಚ್ಛಾ ತಥಾಪಿ ಶಂಕರ ಕಿಂ ಮೂಢಂ ಮಾಂ ವಿಡಂಬಯಸಿ
ಇಂದ್ರಿಯಗಳ ಸುಖ ಹಾಗೂ ಬಂಧುಗಳಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಆಶೆಗಳು ತುಂಬಿವೆ. ಆದರೂ ಅವು ವ್ಯರ್ಥ. ಶಂಕರ, ನಾನು ಮೂಢನಾಗಿದ್ದರೂ, ನೀನು ನನನ್ನು ಏಕೆ ಹಾಸ್ಯ ಮಾಡುತ್ತೀಯೆ?
ತೃಷ್ಣಾಂ ಹರಸ್ವ ಶೀಘ್ರಂ ಲಕ್ಷ್ಮೀಂ ಮಾಂ ದೇಹಿ ಹೃದಯವಾಸಿನೀಂ ನಿತ್ಯಾಮ್ । ಛಿಂಧಿ ಮದಮೋಹಪಾಶಾನುತ್ತಾರಯ ಮಾಂ ಮಹಾದೇವ
ನನ್ನ ತೃಪ್ತಿಯನ್ನು ಬೇಗ ತೆಗೆದುಹಾಕು; ಸದಾ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಲಕ್ಷ್ಮಿಯನ್ನು ನನಗೆ ಕೊಡು. ಅಭಿಮಾನ ಮತ್ತು ಮೋಹದ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ಕಡಿದು, ಮಹಾದೇವಾ, ನನ್ನನ್ನು ಪಾರುಮಾಡು.
ಕರುಣಾಭ್ಯುದಯಂ ನಾಮ ಸ್ತೋತ್ರಮಿದಂ ಸಿದ್ಧಿದಂ ದಿವ್ಯಮ್ । ಯಃ ಪಠತಿ ಭಕ್ತಿಯುಕ್ತಸ್ತಸ್ಯ ತು ತುಷ್ಯೇದ್ಭೃಗೋರ್ಯಥಾಹಿ ಶಿವಃ
ಕರుణೋದಯ ಎಂಬ ಈ ಸ್ತುತಿ ದೈವಿಕವೂ ಸಿದ್ಧಿಯನ್ನು ನೀಡುವದು. ಯಾರು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದನ್ನು ಓದುತ್ತಾರೋ, ಭೃಗುಗೆ ಶಿವನು ಹೇಗೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟನೋ, ಅವರಿಗೆ ಕೂಡ ಸಂತೋಷಪಡುತ್ತಾನೆ.
ಈಶ್ವರ ಉವಾಚ-। ಅಹಂ ತುಷ್ಟೋಸ್ಮಿ ತೇ ವಿಪ್ರ ವರಂ ಪ್ರಾರ್ಥಯ ಸ್ವೇಪ್ಸಿತಮ್ । ಉಮಯಾ ಸಹಿತೋ ದೇವೋ ವರಂ ತಸ್ಯ ಹಿ ದಾಪಯೇತ್
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: "ನಾನು ನಿನ್ನಿಂದ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣಾ. ನೀನು ಯಾವ ವರವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತೀಯೋ ಅದನ್ನು ಕೇಳು. ಉಮೆಯೊಂದಿಗೆ ಇರುವ ದೇವರು ನಿನಗೆ ಆ ವರವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾನೆ."
ಭೃಗುರುವಾಚ-। ಯದಿ ತುಷ್ಟೋಸಿ ದೇವೇಶ ಯದಿ ದೇಯೋ ವರೋ ಮಮ । ರುದ್ರವೇದೀ ಭವೇದೇವಮೇತತ್ಸಂಪಾದಯಸ್ವ ಮೇ
ಭೃಗುನು ಹೇಳಿದನು: "ದೇವೇಶ, ನೀನು ನನಗೆ ಸಂತೋಷಪಟ್ಟಿದ್ದರೆ, ನನಗೆ ವರ ಕೊಡಬೇಕೆಂದಿದ್ದರೆ, ಇಲ್ಲಿ ರುದ್ರವೇದಿಯನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸು. ಇದನ್ನು ನನಗೆ ಅನುಗ್ರಹಿಸು."
ಈಶ್ವರ ಉವಾಚ-। ಏವಂ ಭವತು ವಿಪ್ರೇಂದ್ರ ಕ್ರೋಧಸ್ಥಾನಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ನ ಪಿತಾ ಪುತ್ರಯೋಶ್ಚೈವ ಏಕವಾಕ್ಯಂ ಭವಿಷ್ಯತಿ
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: "ಹೌದು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ, ಹಾಗೆ ಆಗಲಿ. ಇದು ಕ್ರೋಧದ ಸ್ಥಳವಾಗುತ್ತದೆ. ಇಲ್ಲಿ ತಂದೆ ಮತ್ತು ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಒಂದೇ ಮಾತು ಇರದು."
ತದಾಪ್ರಭೃತಿ ಬ್ರಹ್ಮಾದ್ಯಾಃ ಸರ್ವೇ ದೇವಾಃ ಸಕಿನ್ನರಾಃ । ಉಪಾಸಂತೋ ಭೃಗೋಸ್ತೀರ್ಥಂ ತುಷ್ಟೋ ಯತ್ರ ಮಹೇಶ್ವರಃ
ಆ ಸಮಯದಿಂದ ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಕಿನ್ನರರು ಎಲ್ಲರೂ ಭೃಗು ತೀರ್ಥವನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೆ, ಏಕೆಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಮಹೇಶ್ವರನು ಸಂತೋಷಗೊಂಡಿದ್ದಾನೆ.
ದರ್ಶನಾತ್ತಸ್ಯ ತೀರ್ಥಸ್ಯ ಸದ್ಯಃ ಪಾಪಾತ್ಪ್ರಮುಚ್ಯತೇ । ಅವಶಾಃ ಸ್ವವಶಾಶ್ಚಾಪಿ ಮ್ರಿಯಂತೇ ತತ್ರ ಜಂತವಃ
ಆ ತೀರ್ಥವನ್ನು ಕಣ್ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದಲೇ ಪಾಪಗಳು ತಕ್ಷಣವೇ ದೂರವಾಗುತ್ತವೆ; ಅಲ್ಲಿ ಜೀವಿಗಳು ತಮ್ಮ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲೋ ಅಥವಾ ಇಚ್ಛೆಯಿಲ್ಲದೆಯೋ ಸಾಯುತ್ತಾರೆ.
ಗುಹ್ಯಾತಿಗುಹ್ಯಸ್ಯ ಗತಿಸ್ತೇಷಾಂ ನಿಃಸಂಶಯಾ ಭವೇತ್ । ಏತತ್ಕ್ಷೇತ್ರಂ ಸುವಿಪುಲಂ ಸರ್ವಪಾಪಪ್ರಣಾಶನಮ್
ಅವರ ಗಮ್ಯಸ್ಥಾನವು ಅತ್ಯಂತ ಗುಪ್ತವಾದುದು ಎಂಬುದು ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ; ಈ ಕ್ಷೇತ್ರವು ವಿಶಾಲವಾಗಿದ್ದು ಎಲ್ಲಾ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುತ್ತದೆ.
ತತ್ರ ಸ್ನಾತ್ವಾ ದಿವಂ ಯಾಂತಿ ಯೇ ಮೃತಾಸ್ತೇಽಪುನರ್ಭವಾಃ । ಔಪಾನಹಂ ತದಾ ಛತ್ರಂ ದೇಯಮನ್ನಂ ಚ ಕಾಂಚನಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡಿದವರು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಾರೆ; ಅಲ್ಲಿ ಸತ್ತವರು ಪುನರ್ಜನ್ಮವನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಿಲ್ಲ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಪಾದರಕ್ಷೆ, ಛತ್ರಿ, ಅನ್ನ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನವನ್ನು ದಾನವಾಗಿ ನೀಡಬೇಕು.
ಭೋಜನಂ ಚ ಯಥಾಶಕ್ತ್ಯಾ ಅಕ್ಷಯಂ ತಸ್ಯ ತದ್ಭವೇತ್ । ಸೂರ್ಯೋಪರಾಗೇ ಯೋ ದದ್ಯಾದ್ದಾನಂ ಚೈವ ಯಥೇಚ್ಛಯಾ
ಯಾವಷ್ಟು ಶಕ್ತಿಯಿದ್ದರೂ ಅಲ್ಲಿ ನೀಡುವ ಭೋಜನವು ದಾನಿಯಾಗಿರುವವನಿಗೆ ಕ್ಷಯವಾಗದು; ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಯಾರು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ದಾನಮಾಡುತ್ತಾರೆ,
ತೀರ್ಥಸ್ನಾನಂ ತು ಯದ್ದಾನಮಕ್ಷಯಂ ತಸ್ಯ ತದ್ಭವೇತ್ । ಚಂದ್ರಸೂರ್ಯೋಪರಾಗೇಷು ವೃಷೋತ್ಸರ್ಗಮನುತ್ತಮಮ್
ತೀರ್ಥಸ್ನಾನದ ನಂತರ ನೀಡುವ ದಾನವು ದಾನಿಗೆಗೆ ಕ್ಷಯವಾಗದು; ಚಂದ್ರ ಅಥವಾ ಸೂರ್ಯಗ್ರಹಣದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಮ್ಮೆಯನ್ನು ಬಿಡುವುದು ಅತ್ಯುತ್ತಮವಾಗಿದೆ.