ಯದಾ ಸಾ ಹಸತೇ ಚೈವ ಪ್ರಸಂಗೇನ ಪ್ರಹರ್ಷಿತಾ । ತದ್ಧಾಸಾಜ್ಜಜ್ಞಿರೇ ದೈತ್ಯ ಸುಗಂಧೀನಿ ವರಾಣ್ಯಪಿ
ಆಕೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಮಾತಾಡುತ್ತಾ ನಗಿದಾಗ, ಆ ನಗೆಯಿಂದ ಸುಗಂಧಭರಿತವಾದ ಅತ್ಯುತ್ತಮ ಹೂವುಗಳು ಹುಟ್ಟಿದವು, ದೈತ್ಯನೇ.
ಸುಮಾನ್ಯೇತಾನಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ಕಾಮೋದಾಯಾ ನ ಸಂಶಯಃ । ಹೃದ್ಯಾನಿ ಪೀತಪುಷ್ಪಾಣಿ ಸೌರಭೇಣ ಯುತಾನಿ ಚ
ಈ ದಿವ್ಯ ಹೂವುಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿವೆ, ಹಳದಿ ಬಣ್ಣದಲ್ಲಿವೆ, ಸುಗಂಧದಿಂದ ತುಂಬಿವೆ ಮತ್ತು ಇಚ್ಛೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ತೇನಾಪ್ಯೇಕೇನ ಪುಷ್ಪೇಣ ಯಃ ಸಮರ್ಚತಿ ಶಂಕರಮ್ । ತಸ್ಯೇಪ್ಸಿತಂ ಮಹಾಕಾಮಂ ಸಂಪೂರಯತಿ ಶಂಕರಃ
ಈ ಹೂವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಮಾತ್ರ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಯಾರು ಶಂಕರನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರೂ, ಅವರ ಮಹಾ ಇಚ್ಛೆಯನ್ನು ಶಂಕರನು ಪೂರೈಸುತ್ತಾನೆ.
ಅಸ್ಯಾಶ್ಚ ರೋದನಾದ್ದೈತ್ಯ ಪ್ರಭವಂತಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ತಾದೃಶಾನ್ಯೇವ ಪುಷ್ಪಾಣಿ ಲೋಹಿತಾನಿ ಮಹಾಂತಿ ಚ
ಅದೇ ರೀತಿ, ಆಕೆಯ ಅಳುವಿನಿಂದಲೂ ದೊಡ್ಡದಾದ ಕೆಂಪು ಹೂವುಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ, ದೈತ್ಯನೇ.
ಸೌರಭೇಣ ವಿನಾ ದೈತ್ಯ ತೇಷಾಂ ಸ್ಪರ್ಶಂ ನ ಕಾರಯೇತ್ । ಏವಮಾಕರ್ಣಿತಂ ತೇನ ವಾಕ್ಯಂ ಶುಕ್ರಸ್ಯ ಭಾಷಿತಮ್
ಆದರೆ, ದೈತ್ಯನೇ, ಸುಗಂಧವಿಲ್ಲದ ಹೂವುಗಳನ್ನು ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು; ಈ ಮಾತನ್ನು ಶುಕ್ರನು ಹೇಳಿದನು ಎಂದು ಕೇಳಲಾಯಿತು.
ಉವಾಚ ಸಾ ತು ಕುತ್ರಾಸ್ತಿ ಕಾಮೋದಾ ಭೃಗುನಂದನ । ಶುಕ್ರ ಉವಾಚ- ಗಂಗಾದ್ವಾರೇ ಮಹಾಪುಣ್ಯೇ ಮಹಾಪಾತಕನಾಶನೇ
ಆಕೆ ಕೇಳಿದಳು: 'ಭೃಗುಕುಲಜ, ಕಾಮೋದಾ ಎಲ್ಲಿದೆ?' ಶುಕ್ರನು ಉತ್ತರಿಸಿದನು: 'ಗಂಗೆಯ ಪವಿತ್ರ ದ್ವಾರದಲ್ಲಿ, ದೊಡ್ಡ ಪಾಪಗಳನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಇದೆ.'
ಕಾಮೋದಾಖ್ಯಂ ಪುರಂ ತತ್ರ ನಿರ್ಮಿತಂ ವಿಶ್ವಕರ್ಮಣಾ । ಕಾಮೋದಪತ್ತನೇ ನಾರೀ ದಿವ್ಯಭೋಗೈರಲಂಕೃತಾ
ಅಲ್ಲಿ ವಿಶ್ವಕರ್ಮನು ಕಾಮೋದಾ ಎಂಬ ನಗರವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದ್ದನು; ಆ ನಗರದಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಭೋಗಗಳಿಂದ ಅಲಂಕರಿಸಿದ ಒಬ್ಬ ಮಹಿಳೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಾಳೆ.
ತಥಾ ಚಾಭರಣೈರ್ಭಾತಿ ಸರ್ವದೇವೈಃ ಸುಪೂಜಿತಾ । ತ್ವಯಾ ತತ್ರೈವ ಗಂತವ್ಯಂ ಪೂಜಿತವ್ಯಾ ವರಾಪ್ಸರಾಃ
ಆಕೆ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾಳೆ ಮತ್ತು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಾಳೆ; ನೀನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಿ ಆ ಮಹಾನ್ ಅಪ್ಸರೆಯನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು.
ಉಪಾಯೇನಾಪಿ ಪುಣ್ಯೇನ ತಾಂ ಪ್ರಹಾಸಯ ದಾನವ । ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ಯೋಗೀಂದ್ರ ಸಃ ಶುಕ್ರೋ ದಾನವಂ ಪ್ರತಿ
ಯಾವುದೇ ಪುಣ್ಯಮಾರ್ಗದಿಂದ ಆಕೆಯನ್ನು ನಗಿಸಬೇಕು, ದಾನವನೇ; ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಯೋಗಿಗಳಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಶುಕ್ರನು ಮಾತು ನಿಲ್ಲಿಸಿದನು.
ವಿರರಾಮ ಮಹಾತೇಜಾಃ ಸ್ವಕಾರ್ಯಾಯೋದ್ಯತೋಽಭವತ್
ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿಯು ಮೌನವಾಗಿದ್ದು ತನ್ನ ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ತೊಡಗಿದನು.
ಇತಿ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣೇ ಭೂಮಿಖಂಡೇ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನೇ ಗುರುತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯೇ ಚ್ಯವನಚರಿತ್ರೇ ಕಾಮೋದಾಖ್ಯಾನೇಽಷ್ಟಾದಶಾಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನದ ಗುರುತೀರ್ಥ ಮಹಾತ್ಮ್ಯದಲ್ಲಿ ಚ್ಯವನಚರಿತ್ರೆಯ ಕಾಮೋದಾ ಕಥೆಯ ನೂರ ಹದಿನೆಂಟನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ ಮುಗಿಯಿತು.
ಏಕೋನವಿಂಶತ್ಯಧಿಕಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ । ಕಪಿಂಜಲ ಉವಾಚ- ಯಸ್ಯಾಃ ಪ್ರಹಸನಾತ್ತಾತ ಸುಹೃದ್ಯಾನಿ ಭವಂತಿ ವೈ । ಪುಷ್ಪಾಣಿ ದಿವ್ಯಗಂಧೀನಿ ದುರ್ಲಭಾನಿ ಸುರಾಸುರೈಃ
ನೂರ ಹತ್ತೊಂಭತ್ತನೆಯ ಅಧ್ಯಾಯ. ಕಪಿಂಜಲನು ಹೇಳಿದನು: 'ಯಾರ ನಗೆಯಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ದೈತ್ಯರಿಗೂ ಅಪರೂಪವಾದ ಸುಗಂಧಭರಿತ ದಿವ್ಯ ಹೂವುಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೋ, ತಂದೆಯೇ?'
ಕಸ್ಮಾತ್ತು ದೇವತಾಃ ಸರ್ವಾಃ ಪ್ರವಾಂಛಂತಿ ಮಹಾಮತೇ । ಶಂಕರಃ ಸುಖಮಾಯಾತಿ ಹಾಸ್ಯಪುಷ್ಪೈಃ ಸುಪೂಜಿತಃ
ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಯಾಕೆ ಅವುಗಳನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ, ಜ್ಞಾನಿಯಾದವನೇ? ಶಂಕರನು ಆ ನಗೆಯ ಹೂವುಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಿದಾಗ ಸುಲಭವಾಗಿ ಸಂತೋಷವಾಗುತ್ತಾನೆ.
ಕೋ ಗುಣಸ್ತಸ್ಯ ಪುಷ್ಪಸ್ಯ ತನ್ಮೇ ಕಥಯ ವಿಸ್ತರಾತ್ । ಕಾಮೋದಾ ಸಾ ಭವೇತ್ಕಾ ತು ಕಸ್ಯ ಪುತ್ರೀ ವರಾಂಗನಾ
ಆ ಹೂವಿನ ಗುಣವೇನು? ಅದನ್ನು ನನಗೆ ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳು. ಕಾಮೋದಾ ಯಾರು? ಆ ಮಹಾಕಾಂತಿಯು ಯಾರ ಮಗಳು?
ಹಾಸ್ಯಾತ್ತಸ್ಯಾ ಮಹಾಭಾಗ ಸುಪುಷ್ಪಾಣಿ ಭವಂತಿ ಚ । ಕೋ ಗುಣಸ್ತತ್ಕಥಾಂ ಬ್ರೂಹಿ ಸಕಲಾಂ ವಿಸ್ತರೇಣ ಚ
ಆಕೆಯ ನಗೆಯಿಂದ ಅದ್ಭುತ ಹೂವುಗಳು ಹುಟ್ಟುತ್ತವೆ, ಭಾಗ್ಯಶಾಲಿಯೇ; ಆ ಹೂವುಗಳ ಗುಣಗಳನ್ನು ಪೂರ್ಣವಾಗಿ ವಿವರಿಸಿ ಹೇಳು.
ಕುಂಜಲ ಉವಾಚ- ಪುರಾ ದೇವೈರ್ಮಹಾದೈತ್ಯೈಃ ಕೃತ್ವಾ ಸೌಹಾರ್ದಮುತ್ತಮಮ್ । ಮಮಂಥುಃ ಸಾಗರಂ ಕ್ಷೀರಮಮೃತಾರ್ಥಂ ಸಮುದ್ಯತಾಃ
ಕುಂಜಲನು ಹೇಳಿದನು: 'ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಮಹಾದೈತ್ಯರು ಪರಸ್ಪರ ಸ್ನೇಹ ಮಾಡಿಕೊಂಡು ಅಮೃತಕ್ಕಾಗಿ ಕ್ಷೀರಸಾಗರವನ್ನು ಮಥಿಸಿದರು.'
ಮಥನಾದ್ದೇವದೈತ್ಯಾನಾಂ ಕನ್ಯಾರತ್ನಚತುಷ್ಟಯಮ್ । ವರುಣೇನ ದರ್ಶಿತಂ ಪೂರ್ವಂ ಸೋಮೇನೈವ ತಥಾ ಪುನಃ
ಆ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದೈತ್ಯರು ಮಥಿಸಿದಾಗ, ನಾಲ್ಕು ಅಮೂಲ್ಯವಾದ ಕನ್ಯೆಗಳು ಪ್ರकटವಾದವು; ಮೊದಲು ಅವುಗಳನ್ನು ವರుణನು ತೋರಿಸಿದನು, ನಂತರ ಸೋಮನೂ ತೋರಿಸಿದನು.
ಪಶ್ಚಾತ್ಸಂದರ್ಶಿತಂ ಪುಣ್ಯಮಮೃತಂ ಕಲಶೇ ಸ್ಥಿತಮ್ । ಕನ್ಯಾ ಚತುಷ್ಟಯಂ ಪೂರ್ವಂ ದೇವಾನಾಂ ಹಿತಮಿಚ್ಛತಿ
ನಂತರ, ಅಮೃತವನ್ನು ಒಂದು ಪಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು ತೋರಿಸಲಾಯಿತು; ಆ ನಾಲ್ಕು ಕನ್ಯೆಗಳು ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿದವು.
ಸುಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ನಾಮ ಸಾ ಚೈಕಾ ದ್ವಿತೀಯಾ ವಾರುಣೀ ತಥಾ । ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ನಾಮ ತಥಾ ಖ್ಯಾತಾ ಕಾಮೋದಾನ್ಯಾ ಪ್ರಚಕ್ಷತೇ
ಒಬ್ಬಳಿಗೆ ಸುಲಕ್ಷ್ಮಿ ಎಂಬ ಹೆಸರು, ಇನ್ನೊಬ್ಬಳಿಗೆ ವಾರುಣಿ ಎಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತಿತ್ತು. ಮತ್ತೊಬ್ಬಳು ಜ್ಯೇಷ್ಠೆ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗಿದ್ದಳು, ಇನ್ನೊಬ್ಬಳನ್ನು ಕಾಮೋದಾ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.
ತಾಸಾಂ ಮಧ್ಯೇ ವರಾ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ಪೂರ್ವಂ ಜಾತಾ ಮಹಾಮತೇ । ತಸ್ಮಾಜ್ಜ್ಯೇಷ್ಠೇತಿ ವಿಖ್ಯಾತಾ ಲೋಕೇ ಪೂಜ್ಯಾ ಸದೈವ ಹಿ
ಅವರಲ್ಲಿ ಅತ್ಯುತ್ತಮಳೂ, ಶ್ರೇಷ್ಠಳೂ ಆದವಳು ಮೊದಲು ಹುಟ್ಟಿದಳು, ಮಹಾಮತಿವಂತನೆ, ಆಕೆಯನ್ನು ಜ್ಯೇಷ್ಠೆ ಎಂದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಸದಾ ಪೂಜ್ಯಳಾಗಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾದಳು.
ವಾರುಣೀಪಾನರೂಪಾ ಚ ಪಯಃಫೇನಸಮುದ್ಭವಾ । ಅಮೃತಸ್ಯ ತರಂಗಾಚ್ಚ ಕಾಮೋದಾಖ್ಯಾ ಬಭೂವ ಹ
ವಾರುಣಿ ಪಾನರೂಪದಲ್ಲಿ, ಹಾಲಿನ ನೊರೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದಳು. ಕಾಮೋದಾ ಅಮೃತದ ಅಲೆಗಳಿಂದ ಉದ್ಭವಿಸಿದಳು.
ಸೋಮೋ ರಾಜಾ ತಥಾ ಲಕ್ಷ್ಮೀರ್ಜಜ್ಞಾತೇ ಅಮೃತಾದಪಿ । ತ್ರೈಲೋಕ್ಯಭೂಷಣಃ ಸೋಮಃ ಸಂಜಾತಃ ಶಂಕರಪ್ರಿಯಃ
ಸೋಮರಾಜನೂ, ಲಕ್ಷ್ಮಿಯೂ ಅಮೃತದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದರು. ಮೂರು ಲೋಕಗಳ ಆಭರಣವಾದ ಸೋಮನು, ಶಂಕರನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದವನು ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಬಂದನು.
ಮೃತ್ಯುರೋಗಹರಾ ಜಾತಾ ಸುರಾಣಾಂ ವಾರುಣೀ ತಥಾ । ಜ್ಯೇಷ್ಠಾಸು ಪುಣ್ಯದಾ ಜಾತಾ ಲೋಕಾನಾಂ ಹಿತಮಿಚ್ಛತಾಮ್
ವಾರುಣಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮರಣ ಮತ್ತು ರೋಗಗಳನ್ನು ದೂರಗೊಳಿಸುವವಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು. ಜ್ಯೇಷ್ಠೆ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವವಳಾಗಿ, ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸುವವರಿಗೆ ಉಪಕಾರಿಯಾಗಲು ಪ್ರಪಂಚಕ್ಕೆ ಬಂದಳು.
ಅಮೃತಾದುತ್ಥಿತಾ ದೇವೀ ಕಾಮೋದಾ ನಾಮ ಪುಣ್ಯದಾ । ವಿಷ್ಣೋಃ ಪ್ರೀತ್ಯೈ ಭವಿಷ್ಯೇ ತು ವೃಕ್ಷರೂಪಂ ಪ್ರಯಾಸ್ಯತಿ
ಅಮೃತದಿಂದ ಕಾಮೋದಾ ಎಂಬ ದೇವಿ ಪುಣ್ಯವನ್ನು ನೀಡುವವಳಾಗಿ ಹುಟ್ಟಿದಳು. ವಿಷ್ಣುವಿನ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ, ಅವಳು ಮುಂದಿಗೆ ಒಂದು ಗಿಡದ ರೂಪವನ್ನು ತಾಳುವಳು.
ವಿಷ್ಣುಪ್ರೀತಿಕರೀ ಸಾ ತು ಭವಿಷ್ಯತಿ ಸದೈವ ಹಿ । ತುಲಸೀ ನಾಮ ಸಾ ಪುಣ್ಯಾ ಭವಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ
ಅವಳು ಸದಾ ವಿಷ್ಣುವಿಗೆ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುವಳು. ಆ ಪುಣ್ಯವಂತಳು ತುಳಸಿ ಎಂಬ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಪ್ರಸಿದ್ಧಳಾಗುವಳು, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ತಯಾ ಸಹ ಜಗನ್ನಾಥೋ ರಮಿಷ್ಯತಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ತುಲಸ್ಯಾಃ ಪತ್ರಮೇಕಂ ಯೋ ನೀತ್ವಾ ಕೃಷ್ಣಾಯ ದಾಸ್ಯತಿ
ಜಗನ್ನಾಥನು ಅವಳೊಂದಿಗೆ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಇರನು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಯಾರು ತುಳಸಿಯ ಒಂದು ಎಲೆ ತೆಗೆದು ಕೃಷ್ಣನಿಗೆ ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಾರೋ,
ಮೇನೇ ತಸ್ಯೋಪಕಾರಾಣಾಂ ಕಿಮಸ್ಮೈ ಚ ದದಾಮ್ಯಹಮ್ । ಇತ್ಯೇವಂ ಚಿಂತಯೇನ್ನಿತ್ಯಂ ತಸ್ಯ ಪ್ರೀತಿಕರೋ ಭವೇತ್
ಅವನು ಸದಾ 'ನಾನು ಅವನಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಉಪಕಾರಕ್ಕೆ ಏನು ಪ್ರತಿಫಲ ಕೊಡಲಿ?' ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಚಿಂತಿಸುವವನಿಗೆ ಕೃಷ್ಣನ ಅನುಗ್ರಹ ಸಿಗುತ್ತದೆ.
ಏವಂ ಕಾಮೋದ ನಾಮಾಸೌ ಪೂರ್ವಂ ಜಾತಾ ಸಮುದ್ರಜಾ । ಯದಾ ಸಾ ಹಸತೇ ದೇವೀ ಹರ್ಷಗದ್ಗದಭಾಷಿಣೀ
ಹೀಗೆ, ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಾಮೋದಾ ಎಂಬ ದೇವಿ, ಆ ದೇವಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ, ಭಾವಭರಿತವಾಗಿ ನಗುವಾಗ,
ಸೌಹೃದ್ಯಾನಿ ಸುಗಂಧೀನಿ ಮುಖಾತ್ತಸ್ಯಾಃ ಪತಂತಿ ವೈ । ಅಮ್ಲಾನಾನಿ ಸುಪುಷ್ಪಾಣಿ ಯೋ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ಸಮುದ್ಯತಃ
ಅವಳ ಬಾಯಿಂದ ಸ್ನೇಹಪೂರ್ಣವಾದ ಸುಗಂಧದ, ಎಂದಿಗೂ ಬಾಡದ ಸುಂದರ ಹೂಗಳು ಬೀಳುತ್ತವೆ. ಯಾರು ಅವನ್ನು ಉತ್ಸಾಹದಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೋ,
ಪೂಜಯೇಚ್ಛಂಕರಂ ದೇವಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಮಾಧವಂ ತಥಾ । ತಸ್ಯ ದೇವಾಃ ಪ್ರತುಷ್ಯಂತಿ ಯದಿಚ್ಛತಿ ದದಂತಿ ತತ್
ಆ ಹೂಗಳಿಂದ ಯಾರು ಶಂಕರನನ್ನು, ಬ್ರಹ್ಮನನ್ನು ಅಥವಾ ಮಾಧವನನ್ನು ಪೂಜಿಸುತ್ತಾರೋ, ದೇವತೆಗಳು ಸಂತೋಷಪಟ್ಟು ಅವನು ಬಯಸಿದುದನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.