ಭೋಜಯಿತ್ವಾ ಸುದೈತ್ಯೇಂದ್ರೋ ಹುಂಡೋ ಹೃಷ್ಟೋಭವತ್ತದಾ । ಶಾಪಮಶೋಕಸುಂದರ್ಯಾ ಮೋಘಂ ಮೇನೇ ತದಾಸುರಃ
ಅದು ಜಿಂಕೆಯ ಮಾಂಸವನ್ನು ಹುಂಡನಿಗೆ ಊಟವಾಗಿ ಕೊಟ್ಟ ನಂತರ, ಅವನು ತುಂಬ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು; ಅಶೋಕಸುಂದರಿಯ ಶಾಪವನ್ನು ಆ ದೈತ್ಯನು ವ್ಯರ್ಥವೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು.
ಹರ್ಷೇಣ ಮಹತಾವಿಷ್ಟಃ ಸ ಹುಂಡೋ ದಾನವೇಶ್ವರಃ । ಕುಂಜಲ ಉವಾಚ- ಪ್ರಭಾತೇ ವಿಮಲೇ ಜಾತೇ ವಶಿಷ್ಠೋ ಮುನಿಸತ್ತಮಃ
ಆ ದಾನವರಾಧಿಪತಿ ಹುಂಡನು ಮಹಾ ಹರ್ಷದಿಂದ ತುಂಬಿ, ಹೀಗೆಂದನು— ಕುಂಜಲನು ಹೇಳಿದನು: ಬೆಳಗಿನ ಶುಭ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ಮಹಾಮುನಿ ವಶಿಷ್ಠನು,
ಬಹಿರ್ಗತೋ ಹಿ ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಕುಟೀದ್ವಾರಾತ್ಪ್ರಪಶ್ಯತಿ । ಸಂಪೂರ್ಣಂ ಬಾಲಕಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾ ದಿವ್ಯಲಕ್ಷಣಸಂಯುತಮ್
ಆ ಧರ್ಮನಿಷ್ಠನು ತನ್ನ ಕುಟೀರದ ಬಾಗಿಲಿಂದ ಹೊರಗೆ ಹೋಗಿ, ದೇವತೆಗಳ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಸಂಪೂರ್ಣವಾದ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿ,
ಸಂಪೂರ್ಣೇಂದುಪ್ರತೀಕಾಶಂ ಸುಂದರಂ ಚಾರುಲೋಚನಮ್ । ವಶಿಷ್ಠ ಉವಾಚ- ಪಶ್ಯಂತು ಮುನಯಃ ಸರ್ವೇ ಯೂಯಮಾಗತ್ಯ ಬಾಲಕಮ್
ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಮಾನ, ಸುಂದರವಾದ, ಮನೋಹರ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಆ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಿ ವಶಿಷ್ಠನು ಹೇಳಿದನು: ಎಲ್ಲ ಮುನಿಗಳು ಬಂದು ಈ ಮಗುವನ್ನು ನೋಡಲಿ.
ಕಸ್ಯ ಕೇನ ಸಮಾನೀತಂ ರಾತ್ರೌ ದ್ವಾರಾಂಗಣೇ ಮಮ । ದೇವಗಂಧರ್ವಗರ್ಭಾಭಂ ರಾಜಲಕ್ಷಣಸಂಯುತಮ್
ಇದು ಯಾರದು? ಯಾರಿಂದ ಈ ರಾತ್ರಿ ನನ್ನ ಬಾಗಿಲ ಬಳಿ ತರಲ್ಪಟ್ಟಿದೆ? ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಗಂಧರ್ವರ ಸಂತಾನದಂತೆ ಕಾಣುವ, ರಾಜಚಿಹ್ನೆಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಗುವಾಗಿದೆ.
ಕಂದರ್ಪಕೋಟಿಸಂಕಾಶಂ ಪಶ್ಯಂತು ಮುನಯೋಽಮಲಮ್ । ಮಹಾಕೌತುಕಸಂಯುಕ್ತಾ ಹೃಷ್ಟಾ ದ್ವಿಜವರಾಸ್ತತಃ
ಈ ಮಗುವನ್ನು ಮುನಿಗಳು ನೋಡಿ, ಅದು ಲಕ್ಷಾಂತರ ಕಾಮದೇವನಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುತ್ತಿದೆ, ದೋಷರಹಿತವಾಗಿದೆ; ನಂತರ ಮಹಾ ಆಶ್ಚರ್ಯ ಮತ್ತು ಆನಂದದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರು,
ಸಮಪಶ್ಯನ್ಸುತಂ ತೇ ತು ಆಯೋಶ್ಚೈವ ಮಹಾತ್ಮನಃ । ವಶಿಷ್ಠಃ ಸ ತು ಧರ್ಮಾತ್ಮಾ ಜ್ಞಾನೇನಾಲೋಕ್ಯ ಬಾಲಕಮ್
ಅವರು ಆ ಮಹಾತ್ಮನಾದ ಆಯುಯಿನ ಮಗನನ್ನು ನೋಡಿದರು; ಧರ್ಮನಿಷ್ಠ ವಶಿಷ್ಠನು ತನ್ನ ಜ್ಞಾನದಿಂದ ಆ ಮಗುವನ್ನು ಗುರುತಿಸಿದನು,
ಆಯುಪುತ್ರಂ ಸಮಾಜ್ಞಾತಂ ಚರಿತ್ರೇಣ ಸಮನ್ವಿತಮ್ । ವೃತ್ತಾಂತಂ ತಸ್ಯ ದುಷ್ಟಸ್ಯ ಹುಣ್ಡಸ್ಯಾಪಿ ದುರಾತ್ಮನಃ
ಅವನು ಆ ಮಗುವನ್ನು ಆಯುವಿನ ಪುತ್ರನೆಂದು ತಿಳಿದು, ಉತ್ತಮ ಗುಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದವನೆಂದು ಅರಿತು, ದುಷ್ಟ ಮನಸ್ಸಿನ ಹುಂಡನ ದುಷ್ಕೃತ್ಯಗಳನ್ನೂ ತಿಳಿದನು.
ಕೃಪಯಾ ಬ್ರಹ್ಮಪುತ್ರಸ್ತು ಸಮುತ್ಥಾಯ ಸುಬಾಲಕಮ್ । ಕರಾಭ್ಯಾಮಥ ಗೃಹ್ಣಾತಿ ಯಾವದ್ದ್ವಿಜೋ ವರೋತ್ತಮಃ
ಅನಂತರ ಬ್ರಹ್ಮನ ಪುತ್ರನು ಕರುಣೆಯಿಂದ ಎದ್ದು, ಆ ಸುಂದರ ಮಗುವನ್ನು ತನ್ನ ಕೈಗಳಿಂದ ಎತ್ತಿಕೊಂಡನು, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು.
ತಾವತ್ಪುಷ್ಪಸುವೃಷ್ಟಿಂ ಚ ಚಕ್ರುರ್ದೇವಾಃ ಸುತೋಪರಿ । ಲಲಿತಂ ಸುಸ್ವರಂ ಗೀತಂ ಜಗುರ್ಗಂಧರ್ವಕಿನ್ನರಾಃ
ಅಕ್ಷಣವೇ ದೇವತೆಗಳು ಆ ಮಗುವಿನ ಮೇಲೆ ಹೂವಿನ ಮಳೆಯನ್ನ ಸುರಿಸಿದರು; ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಕಿನ್ನರರು ಮಧುರವಾದ, ಸುಸ್ವರ ಗೀತಗಳನ್ನು ಹಾಡಿದರು.
ಋಷಯೋ ವೇದಮಂತ್ರೈಸ್ತು ಸ್ತುವಂತಿ ನೃಪನಂದನಮ್ । ವಶಿಷ್ಠಸ್ತಂ ಸಮಾಲೋಕ್ಯ ವರಂ ವೈ ದತ್ತವಾಂಸ್ತದಾ
ಋಷಿಗಳು ವೇದಮಂತ್ರಗಳಿಂದ ಆ ರಾಜಕುಮಾರನನ್ನು ಸ್ತುತಿಸಿದರು; ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ ವಶಿಷ್ಠನು ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ವರವನ್ನು ನೀಡಿದನು.
ನಹುಷೇತ್ಯೇವ ತೇ ನಾಮ ಖ್ಯಾತಂ ಲೋಕೇ ಭವಿಷ್ಯತಿ । ಹುಷಿತೋ ನೈವ ತೇನಾಪಿ ಬಾಲಭಾವೈರ್ನರಾಧಿಪ
ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ನಹುಷ ಎಂದು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾಗುತ್ತದೆ; ನರಾಧಿಪ, ಅವನಿಂದ ನೀನು ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೂ ಯಾವುದೇ ಹಾನಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುವುದಿಲ್ಲ.
ತಸ್ಮಾನ್ನಹುಷ ತೇ ನಾಮ ದೇವಪೂಜ್ಯೋ ಭವಿಷ್ಯಸಿ। ಜಾತಕರ್ಮಾದಿಕಂ ಕರ್ಮ ತಸ್ಯ ಚಕ್ರೇ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಃ
ಆದುದರಿಂದ ನಿನ್ನ ಹೆಸರು ನಹುಷ ಎಂದು, ನೀನು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೂಜಿಸಲ್ಪಡುವೆ; ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ಅವನಿಗೆ ಜಾತಕರ್ಮಾದಿ ಸಂಸ್ಕಾರಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
ವ್ರತದಾನಂ ವಿಸರ್ಗಂ ಚ ಗುರುಶಿಷ್ಯಾದಿಲಕ್ಷಣಮ್। ವೇದಂ ಚಾಧೀತ್ಯ ಸಂಪೂರ್ಣಂ ಷಡಂಗಂ ಸಪದಕ್ರಮಮ್
ವ್ರತ, ದಾನ, ಉಪನಯನ ಮತ್ತು ಗುರು-ಶಿಷ್ಯರ ಲಕ್ಷಣಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿ; ಅವನು ವೇದವನ್ನು ಅದರ ಆರು ಅಂಗಗಳೊಂದಿಗೆ ಹಾಗೂ ಪದಕ್ರಮ, ಕ್ರಮಪದ ವಿಧಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದನು.
ಸರ್ವಾಣ್ಯೇವ ಚ ಶಾಸ್ತ್ರಾಣಿ ಅಧೀತ್ಯ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾತ್। ವಶಿಷ್ಠಾಚ್ಚ ಧನುರ್ವೇದಂ ಸರಹಸ್ಯಂ ಮಹಾಮತಿಃ
ಎಲ್ಲ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದ ನಂತರ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣರಿಂದ, ವಶಿಷ್ಠನಿಂದ ಧನುರ್ವೇದವನ್ನು ಅದರ ಎಲ್ಲಾ ರಹಸ್ಯಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಲಿತನು, ಮಹಾ ಬುದ್ಧಿವಂತನಾದವನು.
ಶಸ್ತ್ರಾಣ್ಯಸ್ತ್ರಾಣಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ಗ್ರಾಹಮೋಕ್ಷಯುತಾನಿ ಚ। ಜ್ಞಾನಶಾಸ್ತ್ರಾದಿಕಂ ನ್ಯಾಯ ರಾಜನೀತಿಗುಣಾದಿಕಾನ್
ದೈವಿಕ ಶಸ್ತ್ರಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು, ಹಿಡಿದು ಬಿಡುವ ವಿಧಾನಗಳೊಂದಿಗೆ ಕಲಿತನು; ಜ್ಞಾನ, ತರ್ಕ, ರಾಜಕೀಯ, ಧರ್ಮಾದಿ ಗುಣಗಳ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳನ್ನೂ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡಿದನು.
ವಶಿಷ್ಠಾದಾಯುಪುತ್ರಶ್ಚ ಶಿಷ್ಯರೂಪೇಣ ಭಕ್ತಿಮಾನ್। ಏವಂ ಸ ಸರ್ವನಿಷ್ಪನ್ನೋ ನಾಹುಷಶ್ಚಾತಿಸುಂದರಃ
ವಶಿಷ್ಠನ ಶಿಷ್ಯನಾಗಿ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಇದ್ದ ಆಯುಮಹನ ಮಗ ನಹುಷನು, ಎಲ್ಲ ವಿಧವಾದ ಸಾಧನೆಗಳನ್ನು ಪೂರೈಸಿ, ಅಪೂರ್ವವಾದ ಸೌಂದರ್ಯದಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದನು.
ವಶಿಷ್ಠಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಾಚ್ಚ ಚಾಪಬಾಣಧರೋಭವತ್
ವಶಿಷ್ಠನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಅವನು ಬಿಲ್ಲು ಮತ್ತು ಬಾಣಗಳನ್ನು ಹಿಡಿಯುವವನು ಆಯಿತನು.
ಇತಿ ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣೇ ಭೂಮಿಖಂಡೇ ವೇನೋಪಾಖ್ಯಾನೇ ಗುರುತೀರ್ಥಮಾಹಾತ್ಮ್ಯೇ ಚ್ಯವನಚರಿತ್ರೇ ಪಂಚೋತ್ತರಶತತಮೋಽಧ್ಯಾಯಃ
ಶ್ರೀಪದ್ಮಪುರಾಣದ ಭೂಮಿಖಂಡದಲ್ಲಿನ ವೇನನ ಕಥೆಯಲ್ಲಿರುವ ಗುರುತೀರ್ಥದ ಮಹಿಮೆ ಮತ್ತು ಚ್ಯವನನ ಚರಿತ್ರೆಯ ಐದು ನೂರ ಐದನೇ ಅಧ್ಯಾಯವು ಇಲ್ಲಿ ಮುಗಿಯುತ್ತದೆ.
ಕುಂಜಲ ಉವಾಚ- ಆಯುಭಾರ್ಯಾ ಮಹಾಭಾಗಾ ಸ್ವರ್ಭಾನೋಸ್ತನಯಾ ಸುತಮ್ । ಅಪಶ್ಯಂತೀ ಸುಬಾಲಂ ತಂ ದೇವೋಪಮಮನೌಪಮಮ್
ಕುಂಜಲನು ಹೇಳಿದನು: ಆಯುಮಹನ ಧನ್ಯವಾದ ಪತ್ನಿ, ಸ್ವರ್ಭಾನುತನಯೆ, ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ದೇವತೆಗೂ ಸಮಾನವಾಗಿ, ಯಾರಿಗೂ ಸಮಾನರಿಲ್ಲದಂತೆ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲಿಯೇ ನೋಡಿದಳು.
ಹಾಹಾಕಾರಂ ಮಹತ್ಕೃತ್ವಾ ರುರೋದ ವರವರ್ಣಿನೀ । ಕೇನ ಮೇ ಲಕ್ಷಣೋಪೇತೋ ಹೃತೋ ಬಾಲಃ ಸುಲಕ್ಷಣಃ
ಅವಳು ದೊಡ್ಡ ಅಳಲು ಕೂಗಿ, ಅಂದವಾಗಿ ಅಳುತ್ತಾ ಹೇಳಿದಳು: 'ಯಾರು ನನ್ನ ಶುಭ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಸದುಪದೇಶವಿರುವ ಮಗನನ್ನು ಕದ್ದುಕೊಂಡು ಹೋದರು?'
ತಪಸಾ ದಾನಯಜ್ಞೈಶ್ಚ ನಿಯಮೈರ್ದುಷ್ಕರೈಃ ಸುತಃ । ಸಂಪ್ರಾಪ್ತೋ ಹಿ ಮಯಾ ವತ್ಸ ಕಷ್ಟೈಶ್ಚ ದಾರುಣೈಃ ಪುನಃ
'ತಪಸ್ಸು, ದಾನ, ಹವನಗಳು ಮತ್ತು ಕಠಿಣ ವ್ರತಗಳ ಮೂಲಕ, ಪ್ರಿಯನೇ, ನಾನು ಬಹಳ ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ಈ ಮಗನನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದೆನು.'
ದತ್ತಾತ್ರೇಯೇಣ ಪುಣ್ಯೇನ ಸಂತುಷ್ಟೇನ ಮಹಾತ್ಮನಾ । ದತ್ತಃ ಪುತ್ರೋ ಹೃತಃ ಕೇನ ರುರೋದ ಕರುಣಾನ್ವಿತಾ
'ಪಾವನನಾದ, ಸಂತೃಪ್ತ ಮನಸ್ಸಿನ ದತ್ತಾತ್ರೇಯನಿಂದ ನನಗೆ ದೊರೆತ ಮಗನನ್ನು ಯಾರು ಕದ್ದುಕೊಂಡು ಹೋದರು?' ಎಂದು ಅವಳು ದಯೆಯಿಂದ ತುಂಬಿ ಅಳುತ್ತಾ ಕೇಳಿದಳು.
ಹಾ ಪುತ್ರ ವತ್ಸ ಮೇ ತಾತ ಹಾ ಬಾಲಗುಣಮಂದಿರ । ಕ್ವಾಸಿ ಕೇನಾಪನೀತೋಸಿ ಮಮ ಶಬ್ದಃ ಪ್ರದೀಯತಾಮ್
'ಅಯ್ಯೋ ಮಗನೇ, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯನೇ, ನನ್ನ ಚಿಕ್ಕವನೇ, ಗುಣಗಳ ಭಂಡಾರವಿರುವ ಬಾಲಕನೇ! ನೀನು ಎಲ್ಲಿದ್ದೀಯ? ಯಾರು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಂಡೊಯ್ದರು? ನನ್ನ ಮಾತು ನಿನ್ನವರೆಗೆ ತಲುಪಲಿ.'
ಸೋಮವಂಶಸ್ಯ ಸರ್ವಸ್ಯ ಭೂಷಣೋಸಿ ನ ಸಂಶಯಃ । ಕೇನ ತ್ವಮಪನೀತೋಸಿ ಮಮ ಪ್ರಾಣೈಃ ಸಮನ್ವಿತಃ
'ನೀನು ಸಂಪೂರ್ಣ ಸೋಮವಂಶದ ಆಭರಣ, ಇದರಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಕ್ಕಿಂತ ಪ್ರಿಯನಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾರು ಕೊಂಡೊಯ್ದರು?'
ರಾಜಸುಲಕ್ಷಣೈರ್ದಿವ್ಯೈಃ ಸಂಪೂರ್ಣಃ ಕಮಲೇಕ್ಷಣಃ । ಕೇನಾದ್ಯಾಪಹೃತೋ ವತ್ಸಃ ಕಿಂ ಕರೋಮಿ ಕ್ವ ಯಾಮ್ಯಹಮ್
'ರಾಜಕೀಯ ಮತ್ತು ದೈವಿಕ ಲಕ್ಷಣಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ, ಕಮಲದ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವ ಮಗನೇ, ಇಂದು ನಿನ್ನನ್ನು ಯಾರು ಕೊಂಡೊಯ್ದರು? ನಾನು ಏನು ಮಾಡಲಿ? ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋಗಲಿ?'
ಸ್ಫುಟಂ ಜಾನಾಮ್ಯಹಂ ಕರ್ಮ ಹ್ಯನ್ಯಜನ್ಮನಿ ಯತ್ಕೃತಮ್ । ನ್ಯಾಸನಾಶಃ ಕೃತಃ ಕಸ್ಯ ತಸ್ಮಾತ್ಪುತ್ರೋ ಹೃತೋ ಮಮ
'ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದೆ, ಇದು ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಮಾಡಿದ ಯಾವೋ ಕರ್ಮದ ಫಲ. ಯಾರಾದರೂ ನಂಬಿಕೆಯನ್ನು ನಾನು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡೆನೆಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ.'
ಕಿಂ ವಾ ಛಲಂ ಕೃತಂ ಕಸ್ಯ ಪೂರ್ವಜನ್ಮನಿ ಪಾಪಯಾ । ಕರ್ಮಣಸ್ತಸ್ಯ ವೈ ದುಃಖಮನುಭುಂಜಾಮಿ ನಾನ್ಯಥಾ
'ಅಥವಾ, ಹಿಂದಿನ ಜನ್ಮದಲ್ಲಿ ಯಾರಾದರೂ ಮೇಲೆ ಯಾವೋ ಮೋಸವನ್ನು ನಾನು ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ. ಆ ಪಾಪದ ಫಲವನ್ನು ಈಗ ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ—ಇನ್ನಾವುದೂ ಕಾರಣವಿಲ್ಲ.'
ರತ್ನಾಪಹಾರಿಣೀ ಜಾತಾ ಪುತ್ರರತ್ನಂ ಹೃತಂ ಮಮ । ತಸ್ಮಾದ್ದೈವೇನ ಮೇ ದಿವ್ಯ ಅನೌಪಮ್ಯ ಗುಣಾಕರಃ
'ರತ್ನಗಳನ್ನು ಕದ್ದವಳಾಗಿ ನಾನು ಬದಲಾಗಿದ್ದೇನೆ, ನನ್ನ ರತ್ನವಾದ ಮಗನನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ. ಅದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ದೈವದಿಂದ ನನ್ನ ದಿವ್ಯ, ಅಪೂರ್ವ ಗುಣಗಳ ಭಂಡಾರವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.'
ಕಿಂ ವಾ ವಿತರ್ಕಿತೋ ವಿಪ್ರಃ ಕರ್ಮಣಸ್ತಸ್ಯ ವೈ ಫಲಮ್ । ಪ್ರಾಪ್ತಂ ಮಯಾ ನ ಸಂದೇಹಃ ಪುತ್ರಶೋಕಾನ್ವಿತಂ ಭೃಶಮ್
'ಅಥವಾ, ಯಾರಾದರೂ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯ ಮಾಡಿದ್ದೇನೆ—ಅದು ಆ ಕರ್ಮದ ಫಲ. ನನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಿ ದುಃಖದಿಂದ ತುಂಬಿ ಇದನ್ನು ನಾನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ ಎಂಬುದು ನಿಶ್ಚಿತ.'